Łagodne powstawanie gruczolaka przytarczyc: objawy i skutki

Gruczolak przytarczyc - guz tkanki gruczołowej wytwarzającej hormon przytarczyc. Istnieją pojedyncze i liczne łagodne zmiany. Pod wpływem hormonu przytarczyc, zmian stężenia wapnia we krwi, rozwija się hiperkalcemia, narządy wewnętrzne są narażone na skutek odkładania się minerału. W sprawie przyczyn pojawienia się i leczenia gruczolaka przytarczyc, przeczytaj dalej w naszym artykule.

Przeczytaj w tym artykule.

Przyczyny gruczolaka przytarczyc

Około 84% przypadków nadczynności gruczołu (nadczynności przytarczyc) jest związanych z gruczolakiem, zwykle występuje u kobiet w młodym i średnim wieku.

Mutacje genetyczne powodują powstawanie i rozwój gruczolaka. Obejmują regiony chromosomowe odpowiedzialne za syntezę białek nośnikowych. Cząsteczki te są zaangażowane w ruch jonów wapnia z krwi do gruczołu.

W rezultacie zmienione komórki zaczynają się szybko dzielić i uzyskują zdolność do energicznego wytwarzania hormonu przytarczyc. Jego synteza nie jest już regulowana przez poziom wapnia, co prowadzi do poważnych naruszeń metabolizmu minerałów.

Czynnikami ryzyka rozwoju gruczolaka są:

  • urazy szyi;
  • radioterapia w tarczycy;
  • palenie;
  • Nadmierne promieniowanie ultrafioletowe podczas opalania lub w solarium;
  • kontakt z toksycznymi substancjami w pracy;
  • infekcje wirusowe.

A tutaj więcej o scyntygrafii przytarczyc.

Objawy u kobiet i mężczyzn

Objawy kliniczne guza są zróżnicowane. Pacjenci mogą mieć objawy kostne nerek, serca, żołądka, jelit i zaburzeń układu pokarmowego. Wszystkie zmiany patologiczne są związane z wysokim poziomem wapnia we krwi.

Ogólne

Hiperkalcemii towarzyszą takie objawy:

  • ogólna słabość;
  • stały dyskomfort;
  • ból głowy;
  • zaburzenia apetytu, odmowa jedzenia;
  • utrata masy ciała;
  • zaparcie;
  • nudności, napady wymiotów;
  • bóle kości, stawów i mięśni;
  • kołysanie chodu, trudności z chodzeniem na długich dystansach, zwłaszcza podczas wspinania się na wzgórze;
  • zwiększone pragnienie;
  • zwiększone wydalanie moczu;
  • osłabienie mięśni, głównie stóp i dłoni;
  • stany depresyjne;
  • zmniejszona zdolność zapamiętywania informacji i koncentracji.

W ciężkich przypadkach pacjenci słabną, zapadają w śpiączkę.

Kość

Uszkodzenie kości jest spowodowane zwiększonym wymywaniem z nich soli wapniowych, co przejawia się w:

  • powstawanie torbieli;
  • mniejsza gęstość - osteoporoza;
  • rozluźnienie i wypadnięcie zębów;
  • złamania kości i kręgów z niewielkim urazem, a czasami spontaniczne (na przykład podczas przewracania się do łóżka);
  • naruszenie postawy;
  • zmniejszona wysokość ciała;
  • osadzanie się zwapnień w tkankach miękkich wokół stawów.

Złamanie kości w gruczolaku przytarczyc jest łagodnie bolesne, ale proces regeneracji trwa długo. Pod koniec narastania kości często stwierdza się deformacje kończyn i tworzenie fałszywych stawów.

Nerka

Nadmiar wapnia jest wydalany przez nerki. Dlatego pacjenci mają kamicę moczową z atakami kolki nerkowej, pojawienie się krwi w moczu, ból w okolicy lędźwiowej. Gdy łączy się odmiedniczkowe zapalenie nerek, wzrasta temperatura ciała, mocz staje się mętny, a oddawanie moczu jest częste i bolesne.

W miarę postępu choroby, wraz z nieugaszonym pragnieniem, rozwija się obfite wydalanie moczu o małej gęstości. Filtracja w nerkach jest stopniowo zaburzona, pojawiają się objawy niewydolności nerek (nudności, świąd i zapach kwasu moczowego w wydychanym powietrzu). Wraz ze zniszczeniem kanalików nerkowych może być ostre zaprzestanie moczu - bezmocz.

Przewodu pokarmowego

Nadczynności przytarczyc towarzyszy uszkodzenie błon śluzowych układu pokarmowego, dysfunkcja trzustki i woreczka żółciowego. Takie patologie są diagnozowane:

  • wrzód trawienny żołądka i jelit z ciągłymi zaostrzeniami, krwawienie;
  • ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego z silnym bólem, napady kolki żółciowej;
  • zapalenie trzustki - półpasiec silny ból, nudności, wymioty, biegunka.
Wrzód trawienny żołądka i jelit

Serce

Gruczolak przyczynia się do wysokiego ciśnienia krwi. Sole wapnia odkładają się w mięśniu sercowym, wewnętrznej wyściółce tętnic wieńcowych, aparacie zastawkowym serca. Może to prowadzić do choroby wieńcowej, zawału mięśnia sercowego, arytmii.

Powikłania gruczolaka

Jeśli zawartość jonów wapnia znacznie przekracza normę (2 lub więcej razy), może rozwinąć się poważny stan - kryzys hiperkalcemiczny. Jego znaki to:

  • nieposkromione wymioty;
  • zmieszana świadomość;
  • zaprzestanie filtracji moczu;
  • ból brzucha;
  • krwawienie z żołądka;
  • częste krzepnięcie wewnątrznaczyniowe;
  • niewydolność krążenia;
  • gorączka;
  • odwodnienie;
  • osłabienie mięśni, aż do całkowitego unieruchomienia, upośledzenie czynności oddechowych z powodu osłabienia przepony i mięśni międzyżebrowych;
  • obrzęk płuc.
Ból brzucha

Diagnostyka stanu

W przypadku podejrzenia guza wskazane jest kompleksowe badanie. Obejmuje badania krwi i moczu, obrazowanie ultrasonograficzne, tomografię i ocenę skutków nadczynności przytarczyc.

Badania krwi, mocz

Typowe cechy laboratoryjne obejmują:

  • zwiększona aktywność wapnia i fosfatazy alkalicznej, zmniejszone fosforany;
  • z moczem zwiększone wydalanie jonów wapnia, fosforu, hydroksyproliny;
  • poziom hormonu przytarczyc powyżej normy.
Co wpływa na hormon przytarczyc w organizmie?

Gruczolak na USG

Skanowanie ultradźwiękowe ujawnia powstawanie:

  • owal lub kropla, rozmiar klepsydry od 1,5 do 8 cm;
  • niejednorodna struktura z powodu obecności torbielowatych jam i włókien tkanki łącznej;
  • są inkluzje o zwiększonej echogeniczności - kalcynuje.

W celu odróżnienia tkanki przytarczyc od tarczycy dodatkowo wykonuje się dopplerografię. Gruczolak krążeniowy tkanki przytarczyc ma strukturę łukowatą. Najczęściej guz jest wykrywany w dolnej gruczole, rzadziej jest to zmiana. W tym przypadku konieczne jest przeprowadzenie komórkowego badania ich struktury (biopsji), aby wykluczyć hiperplazję (wzrost tkanki).

Dodatkowa diagnostyka instrumentalna

Potwierdź diagnozę i zidentyfikuj powikłania związane z pomocą gruczolaka:

  • termografia - guz jest widoczny jako miejsce o zwiększonym promieniowaniu termicznym;
  • scyntygrafia - odbywa się w dwóch etapach, co pozwala zobaczyć strukturę pierwszego gruczołu tarczowego, aby wykluczyć jego chorobę;
  • arteriografia - daje obraz zwiększonego przepływu krwi w obszarze gruczolaka;
  • tomografia ma szczególne znaczenie dla nietypowej lokalizacji gruczołu przytarczycznego;
  • biopsja z cytologią - guz składający się z jasnych lub ciemnych komórek, możliwe jest określenie oznak złośliwości (degeneracja jest niezwykle rzadka).

Ponieważ zaburzenia metabolizmu wapnia niekorzystnie wpływają na układ kostny i pracę narządów wewnętrznych, przedstawiono określenie nasilenia rozwijającej się patologii:

  • RTG i densytometria - wspólny spadek gęstości kości, powstawanie torbieli (ubytków);
  • USG nerek, urografia wydalnicza - kamienie nerek, pęcherza moczowego;
  • USG narządów jamy brzusznej - zapalenie (zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki), kalcynuje;
  • EKG w trybie monitorowania - przeciążenie lewej komory, niedokrwienie mięśnia sercowego, arytmia;
  • EchoCG - odkładanie soli wapnia na zastawkach, zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego, pogrubienie mięśnia sercowego (przerost).
Badanie ultrasonograficzne nerek

Leczenie gruczolaka przytarczyc

Potrzebna jest operacja, aby pozbyć się nowotworu, ale ponieważ nadmiar wapnia może prowadzić do poważnych komplikacji podczas jego wdrażania, najpierw wykonuje się przygotowanie. Obejmuje:

  • dieta bez produktów mlecznych, ryb, orzechów, żółtka jaja;
  • dożylne podawanie soli fizjologicznej, bisfosfoniany - Aklast, Bonviva;
  • leki moczopędne - Lasix, Indapamid;
  • kortykosteroidy - Prednizolon, Hydrokortyzon (w sytuacji zagrożenia lub na początku kryzysu).

Operacja jest wykonywana endoskopowo za pomocą małego nacięcia. W jej trakcie konieczne jest kontrolowanie jonów wapnia we krwi, ciśnienie, rytm, z kilkoma gruczolakami prawie całkowite usunięcie gruczołów (subtotal resekcja).

Rokowanie dla pacjentów

W pierwszych trzech dniach większość operowanych pacjentów odzyskuje normalny poziom jonów wapnia we krwi. Ale ponieważ jego wysoka koncentracja wcześniej hamowała aktywność zdrowych gruczołów, możliwy jest okres spadku jego zawartości. Wymaga to zastrzyków mikroelementów.

W celu wzmocnienia struktury kości zaleca się stosowanie witaminy D, magnezu, masażu, fizjoterapii. W przypadku niedoboru estrogenów w okresie menopauzy zaleca się hormonalną terapię zastępczą.

Niekorzystne rokowanie może dotyczyć pacjentów z ciężkimi powikłaniami gruczolaka - uszkodzenie serca, narządów trawiennych, rozlanej osteoporozy, zwłaszcza w podeszłym wieku.

I tutaj więcej o leczeniu nadczynności przytarczyc.

Gruczolak przytarczyc powoduje zwiększenie stężenia wapnia we krwi. Przejawia się to w przyspieszonym wymywaniu z kości, złamaniach, kamieniach w nerkach, chorobie wrzodowej, zapaleniu trzustki. U pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem sól osadza się w ścianach naczyń wieńcowych. W ciężkich przypadkach możliwy jest kryzys hiperkalcemiczny.

Do diagnostyki za pomocą badań krwi, moczu, USG, scyntygrafii, tomografii i biopsji. Leczenie tylko operacyjne, odbywa się po etapie przygotowawczym.

Przydatne wideo

Obejrzyj film o gruczolaku przytarczyc:

Gruczolak przytarczyc

Jakie są gruczoły przytarczyczne? Są to sparowane wewnętrzne organy wydzielnicze, znajdujące się z reguły za tarczycą (2 powyżej i 2 poniżej). Jednakże, takie cechy anatomiczne są często zauważane, w których te narządy znajdują się dodatkowo w tarczycy, za przełykiem, obok wiązki naczyniowej i w innych, nietypowych dla nich miejscach. Funkcją gruczołów przytarczycznych jest wytwarzanie hormonu przytarczyc, który odgrywa ważną rolę w regulacji metabolizmu wapnia i fosforu w organizmie, zwiększając poziom stężenia zjonizowanego wapnia we krwi.

W gruczolaku (łagodnym guzie) gruczołu przytarczycznego obserwuje się nadprodukcję tego hormonu, a wapń, odpowiednio, „wypłukiwany” z kości w dużych ilościach, wchodząc do surowicy krwi. Guz w 80-89% przypadków powoduje występowanie różnych postaci klinicznych nadczynności przytarczyc. Pewna regularność częstości tej choroby została również ujawniona przez cechy płci i wieku: kobiety z gruczolakiem cierpią częściej, a grupa wiekowa najbardziej podatna na tę chorobę to osoby w wieku 20-50 lat. Gruczoły przytarczyczne dotknięte gruczolakiem mogą osiągnąć rozmiary do 10 cm średnicy i ważyć do 90 gramów.

Przyczyny choroby

Mutacje genów uważa się za bezpośrednią przyczynę gruczolaka przytarczyc. Ponadto rozważane są dwie możliwe opcje: mutacja podczas podziału mitozy lub mutacja na etapie produkcji hormonu przytarczyc.

W każdym razie geny zaangażowane w syntezę transporterów białek są uszkodzone. Te ostatnie z kolei przenoszą wapń do komórek przytarczyc. Mutacja prowadzi do niekontrolowanego podziału komórek i wzrostu guza, który zaczyna wytwarzać hormon przytarczyc w dużych ilościach.

Urazowe uszkodzenie i napromieniowanie w miejscu narządu uważa się za prowokujące czynniki w rozwoju gruczolaka przytarczyc.

Obraz histologiczny

Najczęstsze są łagodne guzy - przytarczyc. Histologicznie, guz może być lipoadenomą, nowotworem z głównych jasnych lub ciemnych komórek, lub może być reprezentowany przez komórki acidofilne. Rak gruczołu przytarczycznego jest dość rzadki, nie częściej niż w 2% przypadków.

Gruczolak przytarczyc ma żółto-brązowy kolor, miękką teksturę, gładkie kontury, w guzie występują torbielowate masy. Gruczolak najczęściej dotyka jednego gruczołu. Jeśli proces nowotworowy rozciąga się na inne gruczoły przytarczyczne, konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej z rozlanym rozrostem.

Objawy choroby przytarczyc

Skargi pacjentów z tą chorobą są w jakiś sposób związane z hiperkalcemią, która rozwija się w wyniku nadmiernej autonomicznej produkcji hormonu przytarczyc przez dotknięte komórki gruczołu. Klinika choroby może być różna, w zależności od tego, który układ organizmu jest najbardziej podatny na zaburzenia: kości, układu krążenia, moczu lub przewodu pokarmowego.

Typowe objawy gruczolaka przytarczyc obejmują ogólne osłabienie, utratę apetytu, utratę masy ciała, wymioty, tendencję do zaparć, ból kości i stawów, osłabienie mięśni, wyraźniejsze w bliższych ramionach i nogach. Częstymi „towarzyszami” choroby są silne pragnienie, obfite oddawanie moczu, zaburzenia psychiczne, aż do napadów i śpiączki.

Dość często zaznaczona postać kości nadczynności przytarczyc. Jej przejawy wyrażają się w rozwoju rozproszonego procesu zapalnego tkanki kostnej w nawracających złamaniach patologicznych związanych z postępem osteoporozy. Nadmierna utrata zębów jest również cechą charakterystyczną kości nadczynności przytarczyc.

Postać nerek rozpoznaje się, gdy pojawiają się kamienie nerkowe lub rozwija się rozlana nefrokalcynoza. Przy masywnym uszkodzeniu nefronów może również wystąpić ostra niewydolność nerek.

Dość jasne objawy kliniczne obserwuje się w postaci nadczynności przytarczyc w przewodzie pokarmowym, wyrażającej się w często nawracającej chorobie wrzodowej. Zapalenie pęcherzyka żółciowego i zapalenie trzustki, rozwinięte na tle choroby przytarczyc, również zapewniają żywe objawy w postaci wyraźnego zespołu bólowego, wymiotów i stłuszczenia.

Nadciśnienie tętnicze, zwapnienie łożyska naczyniowego i zastawki serca są charakterystycznymi objawami sercowo-naczyniowej postaci nadczynności przytarczyc związanej z gruczołem przytarczyc. W zaawansowanym stadium choroby może rozwinąć się nawet zawał mięśnia sercowego.

Wysokie stężenie wapnia w surowicy krwi jest obarczone jego odkładaniem w różnych narządach: stawach, rogówce oka, małżowinach usznych, skórze i tak dalej.

Wapń, osiągając poziom 3,5 mmol / l, może prowadzić do rozwoju kryzysu hiperkalcemicznego. Ten stan wyjątkowy wyraża się w zmętnieniu świadomości, nieposkromionych wymiotach, ostrym zatrzymaniu moczu, ostrej niewydolności sercowo-naczyniowej, krwawieniu z przewodu pokarmowego, tworzeniu skrzepliny.

Gruczolak przytarczyc: co to jest, przyczyny, objawy, diagnoza, leczenie i rokowanie

Gruczolak przytarczyc (choroba przytarczyc, gruczolak przytarczyc) jest łagodnym nowotworem o aktywności hormonalnej. Formację tę reprezentuje zamknięta wnęka (najczęściej w ilości nieprzekraczającej 5 cm. Od 1 do 6 cm). Ma strukturę klapową. Charakterystyczną cechą tego nowotworu jest zwiększona synteza hormonu przytarczyc.

Gruczolak przytarczyc może być pojedynczy lub wielokrotny. Najczęściej formacja gruczolakowata ma brązowy odcień i nie jest spawana do otaczających tkanek. Większe formacje wydają się być złośliwe (ponad 5 cm wielkości). Kod choroby zgodnie z ICD 10 - D34

Przyczyny rozwoju gruczolaka przytarczyc

Etiopatogeneza choroby, takiej jak gruczolak przytarczyc, opiera się na mutacji genów odpowiedzialnych za kodowanie struktur białkowych transportujących wapń do gruczołów przytarczycznych. Te komórki, które zawierają zmutowany gen, mają tendencję do niekontrolowanego podziału, aw konsekwencji do wzrostu wielkości narządu. Zbyt duża liczba dzielących się komórek wytwarza dużą ilość hormonu stymulującego tarczycę.

Czasami można zauważyć niekontrolowany podział struktur komórkowych, wywołany brakiem wapnia. W tym przypadku podział komórek ma charakter kompensacyjny, którego celem jest uzupełnienie elementu w ciele.

Czynniki prowokacyjne dla rozwoju choroby

Gruczolak przytarczyc może rozwijać się pod wpływem intensywnych czynników prowokujących, które nie są bezpośrednimi przyczynami. Czynniki przyczyniające się do rozwoju łagodnych guzów natury gruczołów przytarczycznych obejmują:

  • urazowe uszkodzenie szyi. W tym przypadku gruczoł przytarczyczny może nie uczestniczyć w procesie patologicznym, ale dochodzi do uszkodzenia pobliskich tkanek;
  • obciążona dziedziczność - gdy gruczolak przytarczyc jest w historii z rodzicami;
  • żywieniowy niedobór wapnia - gdy wystarczająca ilość tego pierwiastka nie jest spożywana w organizmie z pożywieniem;
  • narażenie na promieniowanie szyi w leczeniu raka z lokalizacją w głowie lub szyi. Możliwy jest wpływ radioterapii na regionalne węzły chłonne pachowe, pod- i nadobojczykowe, pachowe.

Objawy kliniczne gruczolaka przytarczyc

Guz, taki jak gruczolak przytarczyc, nie ma specyficznych objawów. Niezwykle trudno jest podejrzewać patologię we wczesnych stadiach jej powstawania i rozwoju. Najczęściej może to być przypadkowe znalezisko podczas badania profilaktycznego. Dotknięte gruczoły przytarczyczne wytwarzają dużą ilość wapnia, obserwuje się hiperkalcemię we krwi, co powoduje rozwój następujących objawów:

  • wspólne niespecyficzne:
    • nadmierna potliwość (zwiększone pocenie się);
    • nieuzasadniona słabość;
    • senność i nadmierne zmęczenie przy braku silnego stresu fizycznego i psychicznego;
    • zmniejszony apetyt;
    • zmiana stolca (częstość zaparć);
    • napady zawrotów głowy, nudności i wymioty, zmniejszenie pamięci i uwagi, niepokój;
    • zmniejszenie napięcia mięśniowego, bóle mięśni i stawów (bóle mięśni i stawów), rozlany ból kości, stan drgawkowej gotowości i drgawki;
    • zaburzenia psycho-emocjonalne;
    • wzrost wielkości tarczycy (zdjęcie powyżej nie pojawia się we wczesnych stadiach choroby);
  • bardziej szczegółowe:
    • sucha skóra;
    • zwapnienie małżowiny usznej i rogówki;
    • kryzys hiperkalcemiczny jest stanem objawiającym się pomieszaniem świadomości, intensywnym zespołem bólu brzucha, wymiotami, krwawieniem z przewodu pokarmowego, postępującą niewydolnością serca. Zaobserwowano ze wzrostem stężenia wapnia we krwi ponad 3,5 mmol / l;
    • śpiączka jest również skrajnym stopniem nadczynności przytarczyc.

Objawy choroby u kobiet w okresie menopauzy mogą być zróżnicowane, ale najczęściej kruchość kości i występowanie złamań wysuwają się na pierwszy plan, nawet przy minimalnym wpływie mechanicznym.

Klasyfikacja gruczolaka

Warunkowo gruczolak przytarczyc dzieli się na kilka typów. Wśród nich są:

  • kość - charakteryzuje się rozwojem osteoporozy w tkankach kostnych, zwiększoną kruchością kości cewkowych, obluzowaniem i utratą zębów;
  • żołądkowo-jelitowe - zaostrzone przewlekłe choroby układu pokarmowego (zapalenie żołądka, wrzody), charakteryzujące się rozwojem zapalenia trzustki, zapaleniem pęcherzyka żółciowego z silnym bólem;
  • Najczęstszym objawem tej postaci jest kamica moczowa. W bardziej zaawansowanych stadiach nerkowa postać gruczolaka wywołuje rozwój nefrokalcynozy - stan ten jest spowodowany odkładaniem się soli wapnia w tkankach nerek;
  • układ sercowo-naczyniowy - postępująca niewydolność serca, zwiększone tworzenie się skrzepliny, nadciśnienie tętnicze (cechą charakterystyczną jest znaczny wzrost skurczowego ciśnienia krwi). Kiedy można zauważyć EchoCG, osadzanie się kalcynatów na powierzchni zastawek serca.

Gruczolaki można klasyfikować według komórek, z których pochodzi. W związku z tym zwyczajowo wyróżnia się:

  • wodnisty gruczolak komórek - rośnie z jasnych komórek macierzystych gruczołu;
  • gruczolak pochodzący z głównych ciemnych komórek;
  • lipoadenoma;
  • gruczolak, który rośnie z komórek acidofilnych narządu.

Diagnostyka

Aby postawić prawidłową diagnozę, konieczne jest poddanie się nie tylko pewnym laboratoryjnym i instrumentalnym metodom badań, ale także konsultacjom z wąskimi specjalistami. Można więc przepisać leczenie gruczolaka dopiero po zbadaniu pacjenta: onkolog-endokrynolog, chirurg, gastroenterolog, neurolog, kardiolog, nefrolog.

W centrum poszukiwań diagnostycznych choroby jest prowadzenie takich metod badania, jak:

  • laboratorium:
    • określenie poziomu hormonu przytarczyc we krwi;
    • analiza moczu, określająca dzienne ilościowe wydalanie wapnia z organizmu przez nerki;
    • biochemiczne badanie krwi z obowiązkową oceną poziomu fosforu, fosfatazy alkalicznej i wapnia. Normalny poziom wapnia wynosi 2,15-2,55 mmol / l (lub 8,6-10,2 mg / dl). W takim przypadku zostanie zaktualizowany. Normalny poziom fosforanów powinien mieścić się w zakresie 0,65-1,3 mmol / l (lub 2,01-4,02 mg / dl), z obniżeniem gruczolaka. Normalne wskaźniki fosfatazy alkalicznej wahają się w zakresie od 0,9-2,29 к kat / l dla mężczyzn i 0,74-2,1 кат kat / l dla kobiet;
    • badanie krwi pod kątem ilościowej zawartości witaminy D - z chorobą taką jak gruczolak grudkowy, jej poziom znacznie spada;
    • definicja markera, który wytwarza gruczoł przytarczyczny w stanie hiperplazji;
  • instrumentalny:
    • USG przytarczyc i tarczycy - określa rozmiar, strukturę, obecność kapsułek i ubytków;
    • skanowanie radioizotopowe, które pozwala określić obecność, lokalizację i liczbę guzów o małym rozmiarze;
    • biopsja cienkoigłowa gruczołu;
    • obliczanie rezonansu magnetycznego lub rezonansu magnetycznego;
    • Scyntygrafia binuklidowa z zastosowaniem tehnetrylu;
    • radiodiagnostyka z kontrastem;
    • termografia - umożliwia identyfikację nowotworów złośliwych;
    • badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej;
    • fibrogastroduodenoskopia - w razie potrzeby (jeśli występują dolegliwości ze strony układu pokarmowego);
    • urografia - definicja zwapnień w kanalikach nerkowych i miąższu; RTG kości (zwłaszcza stóp, goleni, dłoni, czaszki).

Leczenie gruczolaka przytarczyc

Usunięcie gruczolaka przytarczyc lub całego gruczołu jest jedyną metodą całkowitego leczenia. Dokładnie wyjaśnij pacjentowi, jaka jest choroba i jakiego leczenia potrzebuje, tylko lekarz prowadzący, który zna wyniki badania pacjenta.

Konserwatywna terapia lekowa


Leczenie zachowawcze jest obowiązkowe przed zabiegiem na gruczole. Wynika to z potrzeby zmniejszenia poziomu wapnia we krwi pacjenta. Klasyczny schemat farmakoterapii gruczolaka obejmuje przyjmowanie takich leków jak:

  • roztwór difosfonianu lub sól fizjologiczna - dożylnie;
  • diuretyki - są przepisane, aby wymusić diurezę w celu przyspieszenia wydalania wapnia w moczu;
  • glikozydy nasercowe - wraz z rozwojem kryzysu hiperkalcemicznego;
  • roztwory glukozy i wodorowęglanu sodu.

Leczenie chirurgiczne

Operacja gruczolaka tarczycy jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym. Jego czas trwania i objętość są określone przez wielkość powstawania guza. W zależności od wielkości kapsułki i jej rozmieszczenia głęboko w tkankach narządu, chirurg decyduje, czy usunąć gruczolaka przytarczyc bez wpływu na otaczające tkanki, czy też całkowicie usunąć cały narząd. W niektórych szczególnie zaawansowanych przypadkach wskazane jest usunięcie gruczołu tarczowego.

Usunięcie gruczołu przytarczycznego jako całości lub obszaru lokalnego, w którym znajduje się formacja, można wykonać przy użyciu różnych dostępów operacyjnych:

  • endoskopowe - najbardziej delikatne. Ta technika pozwala skrócić czas operacji do 10-30 minut;
  • mini-dostęp;
  • klasyczny otwarty dostęp - jest najbardziej agresywny i traumatyczny. Lekarz wykonuje dwustronną kontrolę szyi, uwalniając wszystkie cztery gruczoły przytarczyczne.

Poziom wapnia jest normalizowany po zabiegu średnio w ciągu godziny, ale hormony mogą osiągnąć jeszcze większą liczbę na chwilę.

Z reguły operacje są udane, okres rehabilitacji nie zajmuje dużo czasu, a konsekwencje nie są poważne. Czasami jednak pojawiają się powikłania pooperacyjne, wśród których najwięcej uwagi poświęca się:

  • hipokalcemia;
  • paraliż więzadła (czas trwania może się różnić);
  • chrypka.

Dieta

W przypadku chorób przytarczyc, którym towarzyszy zwiększona produkcja wapnia w organizmie, zaleca się przestrzeganie określonej diety, w tym:

  • ograniczone spożycie żywności bogatej w wapń: mleko, twaróg, rośliny strączkowe, orzechy;
  • wzbogacenie porcji produktami zawierającymi fosfor: ryby, jarmuż morski, krewetki itp.;
  • wprowadzenie do codziennej diety napojów moczopędnych z naturalnych surowców: herbat i nalewek z uszu niedźwiedzi, pietruszki, czarnej porzeczki, liści brzozy itp.

Ogólnie, odżywianie powinno być zróżnicowane i zrównoważone, a także bogate w witaminy, makro- i mikroelementy. Dieta dla tej choroby nie ma ścisłych ograniczeń.

Tradycyjne metody ekspozycji (receptury tradycyjnej medycyny)

Tradycyjne metody ekspozycji na ciało w gruczolaku przytarczyc są rzadko stosowane i, co do zasady, jako dodatkowe leczenie w terapii głównej (konserwatywnej lub operacyjnej). Zioła lecznicze mają znacznie łagodniejszy wpływ na układ organizmu, ale leczenie środkami ludowymi nie może być stosowane jako monoterapia.

Postanowiwszy wypróbować tradycyjne metody leczenia chorób takich jak rozrost przytarczyc, należy zwrócić uwagę na następujące przepisy:

  • nalewka wykonana ze 100 gramów kwiatów bzu i 1 grama kasztanowca. W szklanym pojemniku umieść składniki i zalej 500 ml wódki. Domagaj się przez 14-15 dni w ciemnym miejscu. Codziennie wstrząsać nalewką. Zastosuj narzędzie jako kompres na szyi z ociepleniem. Przebieg leczenia to tydzień. Leczenie można powtórzyć po przerwie siedmiodniowej;
  • kompres z nasion lnu gotowanych w mleku. W celu przygotowania należy sprawdzić 1 łyżeczkę siemię lniane w 50 ml mleka krowiego, pozostawić do ostygnięcia i oddzielić powstałe pogrubienie, które należy zastosować na szyję w obszarze projekcji dotkniętych gruczołów przytarczyc;
  • nalewka z cykuty ziołowej. W szklanym pojemniku o ciemnym kolorze zalać 1 łyżkę. łyżką posiekane zioła i zalać 500 ml wódki. Zaparzaj przez 2 tygodnie, potrząsając butelką codziennie. Gotowy do wycierania szyi raz dziennie każdego dnia;
  • nalewka z przegród z orzecha włoskiego. 300 gramów przegród nalega na półtora tygodnia na 500 ml wódki w miejscu niedostępnym dla bezpośredniego światła słonecznego. Odcedź infuzję i zażywaj dwa razy dziennie przed posiłkami przez 1,5 łyżeczki;
  • napar z krwawnika. 100 g posiekanych ziół zalać 400 ml wody i zagotować, wyłączyć ciepło i pozwolić mu się zaparzyć. Dokładnie odcedź i pij trzy razy dziennie przed głównymi posiłkami w 50-70 ml.

Wybierając konkretną recepturę, należy zwrócić uwagę na indywidualną tolerancję każdego składnika, aby uniknąć niepożądanych efektów. Ponadto zaleca się omówienie leczenia środkami ludowymi ze specjalistą, który na bieżąco nadzoruje pacjenta.

Zapobieganie gruczolakom tarczycy

Podstawą środków zapobiegawczych jest odpowiednia zbilansowana dieta, a także znormalizowany tryb pracy i odpoczynku. Nie lekceważ znaczenia opalania. Ludzie mieszkający w regionach o mętnym klimacie, zaleca się okresowo stosować terapię witaminą D z witaminą D (Akvadetrim, Vigantol, itp.), Która jest odpowiedzialna za produkcję, asymilację i równowagę równowagi wapniowo-fosforowej.

Przewidywanie pacjenta

Choroba, taka jak gruczolak pęcherzykowy lub inna postać rozrostu, jest łagodna i dlatego nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia i życia pacjenta. Ale kiedy hormony we krwi rosną, a poziom wapnia wzrasta odpowiednio, te warunki, które mogą prowadzić do całkiem poważnych powikłań postępują.

Zmniejszenie rokowania życia pacjentów z gruczolakiem, takich jak: choroba nerek z powodu zwapnienia miąższu i kanalików, choroby serca, zwiększenie ryzyka zawału mięśnia sercowego, pojawienie się nowotworów złośliwych w innych narządach i tkankach.

Gruczolak przytarczyc

Gruczolak przytarczyc jest łagodnym hormonalnie aktywnym guzem przytarczyc, któremu towarzyszy nadmierne wydzielanie hormonu przytarczyc i objawy nadczynności przytarczyc. Gdy gruczolak przytarczyc rozwija hiperkalcemię, która może objawiać się jako zespoły kliniczne kości (osteoporoza, złamania patologiczne), nerki (kamica nerkowa), przewodu pokarmowego (wrzód żołądka, zapalenie trzustki), sercowo-naczyniowe (nadciśnienie tętnicze). Diagnostyka gruczolaka przytarczyc obejmuje badania laboratoryjne (oznaczanie hormonu przytarczyc, Ca, fosforu, fosfatazy alkalicznej, codzienne wydalanie Ca), badanie rentgenowskie (badanie urograficzne, rentgen kości, densytometria), skanowanie radioizotopowe, USG, MRI, CT przytarczyc; selektywna angiografia; biopsja z badaniem cytologicznym materiału. Leczenie polega na usunięciu gruczolaka przytarczyc.

Gruczolak przytarczyc

Gruczoły przytarczyczne - małe formacje hormonalne przylegające do tylnej powierzchni gruczołu tarczowego. Zazwyczaj dana osoba ma dwie pary gruczołów przytarczyc (górną i dolną), ale w niektórych przypadkach można wykryć dodatkowe formacje przytarczyc w grubości tarczycy, śródpiersia, przestrzeni przełykowej, w pobliżu wiązki naczyniowej itp. Gruczoły przytarczyczne wytwarzają hormon przytarczyc jako gruczoły wydzielania wewnętrznego, który wraz z kalcytoniną i witaminą D bierze udział w regulacji metabolizmu wapnia i fosforu w organizmie.

Gruczolak przytarczyc (choroba przytarczyc) - pojedynczy lub wielokrotny guz, który wytwarza nadmierne ilości hormonu przytarczyc, co prowadzi do zwiększenia stężenia wapnia w surowicy. W endokrynologii gruczolak przytarczyc w 80-89% przypadków jest przyczyną rozwoju pierwotnej nadczynności przytarczyc. Choroba jest 2-3 razy częściej diagnozowana u kobiet; Wiek pacjentów z przytarczycą waha się od 20 do 50 lat. Gruczolak przytarczyc może mieć masę od 25 do 90 g, wielkość - od 1,5 do 10 cm średnicy.

Przyczyny gruczolaka przytarczyc

Według współczesnych koncepcji gruczolak przytarczyc może być spowodowany dwoma rodzajami mutacji: mutacją w mechanizmie kontroli mitotycznej lub mutacją kontroli końcowej podczas wydzielania hormonu przytarczyc.

Mutacja wpływa na jeden z genów kodujących białka zaangażowane w transport wapnia do komórek przytarczyc. W rezultacie zmutowane paratyrocyty nabierają zwiększonej aktywności mitotycznej i wydzielniczej, zaczynają się dzielić w sposób niekontrolowany, powodując gruczolaka przytarczyc, samodzielnie wytwarzając hormon przytarczyc. Rozwój gruczolaka przytarczyc jest predysponowany do urazów i promieniowania w okolicy głowy i szyi.

W zależności od struktury histomorfologicznej występują łagodne nabłonki przytarczyc, gruczolak z głównych jasnych komórek (gruczolak wodnisty), gruczolak z głównych ciemnych komórek, gruczolak z komórek acidofilnych, gruczolakowłókniak (lipoadenoma). Rak z gruczolaka przytarczyc rozwija się w 2% przypadków.

Zwykle gruczolak przytarczyc jest żółtawo-brązowym miejscem guza o miękkiej teksturze i wyraźnych konturach, które często zawierają torbiele. W większości przypadków gruczolak przytarczyc wpływa na jedną z niższych par gruczołów, rzadziej na gruczolaki przytarczyc dwóch lub więcej gruczołów, co wymaga diagnostyki różnicowej z rozlanym rozrostem gruczołów przytarczycznych.

Objawy gruczolaka przytarczyc

Objawy kliniczne gruczolaka przytarczyc mogą być zmienne. Istnieją nadczynność przytarczyc, nerkowe, kostne, sercowo-naczyniowe, żołądkowo-jelitowe, spowodowane gruczolakiem przytarczyc.

Typowymi typowymi objawami są złe samopoczucie, utrata apetytu, utrata masy ciała, nudności, wymioty, zaparcia, rozlany ból kości, bóle stawów, osłabienie mięśni, zwłaszcza w proksymalnych kończynach. Rozwojowi gruczolaka przytarczyc mogą towarzyszyć polidypsja i wielomocz, zmiany psychiczne (zaburzenia pamięci, depresja, drgawki, śpiączka).

U większości pacjentów z gruczolakiem przytarczyc rozwija się postać kości nadczynności przytarczyc. Uszkodzenie układu kostnego objawia się uogólnionym włóknisto-torbielowatym zapaleniem kości, osteoporozą, złamaniami patologicznymi kości cewkowych i trzonów kręgów, obluzowaniem i utratą zębów. Postać nerkowa nadczynności przytarczyc związana z gruczolakiem przytarczyc może występować w postaci kamicy moczowej lub rozlanej nefrokalcynozy.

W pierwotnej nadczynności przytarczyc w przewodzie pokarmowym mogą wystąpić owrzodzenia żołądka lub dwunastnicy z częstymi zaostrzeniami, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki z silnym bólem, wymioty i biegunka. Zaburzenia układu sercowo-naczyniowego w gruczolaku przytarczyc są zwykle wyrażane przez nadciśnienie tętnicze, zwapnienie zastawek serca i tętnic wieńcowych.

Z powodu hiperkalcemii u pacjentów z gruczolakiem przytarczyc może wystąpić uszkodzenie stawów (chondrocalcynoza), złogi wapnia w rogówce oka (zapalenie skóry głowy), suchość i swędzenie skóry oraz zwapnienie uszu. Nadmierne odkładanie wapnia w mięśniu sercowym może powodować ostry zawał mięśnia sercowego; martwica kanalików nerkowych rozwija obraz ostrej niewydolności nerek.

Gdy poziom wapnia we krwi wynosi powyżej 3,5 mmol / l, może wystąpić kryzys hiperkalcemiczny. W tym przypadku notuje się nieposkromione wymioty, ból w nadbrzuszu, skąpomocz i bezmocz, splątanie, niewydolność sercowo-naczyniową, ciężkie krwawienie z przewodu pokarmowego, zakrzepicę wewnątrznaczyniową.

Diagnoza gruczolaka przytarczyc

Badanie pacjentów z pierwotną nadczynnością przytarczyc, opracowane na tle gruczolaka przytarczyc, wymaga udziału endokrynologa, gastroenterologa, kardiologa, nefrologa, neurologa. Typowymi biochemicznymi markerami gruczolaka przytarczyc są hiperkalcemia, hipofosfatemia, zwiększona aktywność fosfatazy alkalicznej. U 2/3 pacjentów stwierdza się wzrost wydalania fosforu, wapnia, hydroksyproliny w moczu. Obowiązkowy poziom hormonu przytarczyc, osteokalcyny, markerów resorpcji tkanki kostnej we krwi obwodowej; w niektórych przypadkach uciekają się do selektywnego cewnikowania żył i określania zawartości hormonu przytarczyc we krwi płynącej z gruczołu.

W celu wyjaśnienia natury nadczynności przytarczyc i wizualizacji gruczolaka wykonuje się USG tarczycy i przytarczyc, termografię, scyntygrafię, arteriografię, CT, MRI. Biopsja cienkoigłowa z badaniem cytologicznym punkcji pozwala potwierdzić diagnozę i określić postać gruczolaka przytarczyc.

Aby ocenić nasilenie uszkodzenia układu kostnego, wykonuje się prześwietlenie kości stóp, dłoni, dolnej części nogi, czaszki i densytometrii. Typowe wykrywanie objawów rozlanej demineralizacji tkanki kostnej lub włóknisto-torbielowatego zapalenia kości. Podczas przeglądu urografii stwierdza się USG nerek i pęcherza moczowego w jednym lub wielu kamieniach. Stan narządów trawiennych ocenia się za pomocą ultrasonografii brzusznej (pęcherzyka żółciowego, trzustki), endoskopii. W przypadku objawów sercowo-naczyniowych wskazane jest EKG, echoCG, 24-godzinne monitorowanie EKG i BP.

Postać kości nadczynności przytarczyc w gruczolaku przytarczyc należy odróżnić od dysplazji włóknistej, niedoskonałej osteogenezy, choroby Pageta, osteoporozy starczej, szpiczaka, akromegalii, sarkoidozy, nadczynności tarczycy.

Leczenie gruczolaka przytarczyc

W przypadku gruczolaka przytarczyc wskazane jest leczenie chirurgiczne, ale na etapie przedoperacyjnym konieczne jest leczenie zachowawcze mające na celu zwalczanie hiperkalcemii.

Pacjent zostaje przeniesiony na dietę, która ogranicza spożycie produktów zawierających wapń. Dożylne infuzje izotonicznego roztworu chlorku sodu, bisfosfoniany, wymuszona diureza. Wraz z rozwojem kryzysu hiperkalcemicznego konieczne jest wprowadzenie roztworu glukozy, wodorowęglanu sodu, glikozydów nasercowych kortykosteroidów.

Po odpowiednim przygotowaniu przedoperacyjnym gruczolak przytarczyc usuwa się metodą otwartą, metodą mini-dostępu lub metodą endoskopową wideo. Podczas operacji na gruczołach przytarczyc ważne jest zbadanie wszystkich gruczołów, aby stale monitorować poziom wapnia we krwi, aktywność serca, stan nawracających nerwów i zachowanie głosu u pacjenta. W przypadku gruczolaków mnogich lub całkowitego przerostu przytarczyc pokazano ich całkowite usunięcie lub całkowite usunięcie z autotransplantacją tkanki przytarczyc.

Rokowanie gruczolaka przytarczyc

W okresie pooperacyjnym, stałe monitorowanie EKG, prowadzi się monitorowanie wapnia we krwi. Zazwyczaj po usunięciu gruczolaka przytarczyc poziom wapnia we krwi normalizuje się w ciągu 2 dni. W niektórych przypadkach może wystąpić przejściowa hipokalcemia, wymagająca odpowiedniego leczenia.

Aby przywrócić tkankę kostną przepisaną witaminę D3, fizjoterapię, masaż kręgosłupa i kończyn, estrogen (kobiety w okresie menopauzy). W ciężkich zmianach narządów wewnętrznych rokowanie może być słabe.

Gruczolak przytarczyc: objawy, diagnoza

W większości przypadków nadczynność przytarczyc wywołuje rozwój takiej choroby, jak gruczolak przytarczyc, w artykule zostaną omówione objawy i metody leczenia patologii.

Funkcje

Gruczolak przytarczyc (ICD 10: E 21) to nowotwór o łagodnym charakterze.

Wygląda jak kapsułka o wielkości 1-5 cm i wadze - do 85 g. Są w stanie szybko oddzielić się od tkanki (typu hormonalnego), co umożliwia postawienie diagnozy w odpowiednim czasie i we właściwy sposób.

Najczęściej wykształcenie obserwuje się u kobiet (od 25 do 45 lat) i dość rzadko u mężczyzn.

Patologia nie rozwija się zarówno u dzieci, jak iu młodzieży.

Po przeprowadzeniu badania histologicznego i jego ocenie można zidentyfikować pewien rodzaj rozwiniętego guza, zwany:

  • Nabłonek gruczołu (patologia łagodnego charakteru).
  • Gruczolak wodnokomórkowy.
  • Tworzenie ciemnych komórek.
  • Gruczolak typu kwaśnego komórek.
  • Lipoadenoma.

Jeśli guz ma duży rozmiar, możliwe jest tworzenie się raka. Choroby onkologiczne są wykrywane w około 3% wszystkich zdiagnozowanych przypadków.

Tło rozwoju

Główne przyczyny rozwoju gruczolaka, zlokalizowanego na miąższu gruczołu przytarczycznego, obejmują:

  • Patologie genowe prowadzące do naruszenia podziału w komórkach przytarczyc.
  • Urazy kręgosłupa (czyli kręgosłupa szyjnego), objawy osteochondrozy.
  • Radioterapia, która dotyka szyi.
  • Odmowa produktów zawierających wapń. Ważne jest, aby dieta zawsze zawierała sfermentowane produkty mleczne, które zapobiegają rozwojowi nadczynności przytarczyc.
  • Wskazane jest wprowadzenie do diety nasion sezamu (białego, czarnego), grzybów, zawierają one pierwiastki śladowe, które wspierają zdrowie gruczołu.

Gruczolak przytarczyc: objawy

Przejawy patologii są uważane za niepowodzenia w pracy systemów ciała:

  1. Nerek. Rozwój kamicy moczowej.
  2. Kość. Osteoporoza
  3. Układ sercowo-naczyniowy. Patologia w pracy caronars.
  4. Przewód pokarmowy. Wrzody i zaburzenia żołądkowe.

Objawy obecności gruczolaka:

  • Utrata masy ciała
  • Bolesność w nadbrzuszu.
  • Usterki w funkcjonowaniu układu enzymatycznego.
  • Skurcze.

Najpoważniejszym objawem nadczynności przytarczyc w obecności guza w organizmie jest kryzys hiperkalcemiczny lub nadczynności przytarczyc, często prowadzący do śpiączki, a nawet śmierci, co tłumaczy się krwawieniem wewnętrznym. Jeśli stężenie wapnia w surowicy jest wyższe niż 3,6 mmol / l, pacjent powinien otrzymać opiekę resuscytacyjną.

Gruczolak przytarczyc: diagnoza

Jedną z metod diagnozowania jest badanie moczu i krwi, które pozwala wykryć obecność nieprawidłowości:

  • Zwiększony PTH we krwi.
  • Zwiększony poziom wapnia we krwi i moczu.
  • Zmniejszone stężenie fosforu we krwi.
  • Za mało witaminy D.

Aby zidentyfikować patologię następujących metod diagnozy:

  • USG.
  • Scyntygrafia
  • Arteriografia
  • RTG
  • MRI
  • Urografia układu moczowo-płciowego.
  • EKG i EGDS.

Metody te mogą ujawnić charakter patologii gruczołu i stworzyć skuteczny schemat leczenia.

Więcej informacji na temat diagnozy i leczenia chorób przytarczyc można znaleźć w artykule.

Ważne jest, aby wiedzieć, że USG gruczołu przytarczycznego jest wykonywane jednocześnie z badaniem gruczołu tarczowego. Pomaga to zidentyfikować możliwe problemy z przytarczycami, a także określić stan i funkcjonowanie tarczycy.

Terapia

W obecności patologii zaleca się leczenie chirurgiczne, ale przeprowadza się wstępne specjalne szkolenie mające na celu zmniejszenie nadmiaru kalcemii. W tym celu należy:

  • Formowana diureza.
  • Wprowadzenie glukozy.
  • Wlew fosforanu.
  • Normalizacja stanu pacjenta za pomocą roztworu soli fizjologicznej, który jest podawany dożylnie.
  • Korekta lub utrzymanie serca przez kortykosteroidy i glikozydy.

Podczas operacji gruczoły przytarczyczne są badane równolegle, jeśli istnieje podejrzenie rozwoju innych, wcześniej niezauważonych gruczolaków, są one usuwane. Jeśli istnieje wiele procesów, zaleca się wycięcie całego narządu.

Aby zachować funkcjonowanie gruczołu i ustabilizować stan pacjenta, chirurg zwraca szczególną uwagę na integralność zakończeń nerwowych naczyń krwionośnych prowadzących do gruczołu tarczowego.

Operacja

Osobliwością selektywnej paratyroidektomii jest szacunek dla narządu. Operację przeprowadza się dopiero po ustaleniu diagnozy za pomocą ultradźwięków i wycięciu guza umieszczonego na gruczole.

Specyfika interwencji chirurgicznej jest następująca:

  • Niewielki stopień uszkodzenia tkanek szyjki, długość cięcia wynosi do 2 cm długości.
  • Szybkość operacji. Cały proces trwa około 10 minut.
  • Pacjent nie musi pozostać w szpitalu, po zabiegu może natychmiast wrócić do domu.

Zalety tej metody to:

  • Stworzenie minimalnego dyskomfortu, który wyraża się w nieznacznym stopniu obrzęku pooperacyjnego.
  • Nie ma wpływu na struny głosowe osoby.
  • Stosowane są nowoczesne materiały, dzięki którym szwy stają się niewidoczne. Nacięcie jest szyte specjalnym ściegiem kosmetycznym, który jest praktycznie niewidoczny.

Operacja nie ma przeciwwskazań, powikłania występują bardzo rzadko.

Gruczolak przytarczyc po operacji

Po usunięciu gruczolaka przytarczyc: rokowanie jest często korzystne, ale tylko wtedy, gdy patologia zostanie wykryta na początku jej rozwoju.
Wskaźniki dobrej dynamiki - spadek zawartości wapnia w ciągu 24 godzin po zabiegu.

Powinieneś również wykonywać zapobieganie:

  • Specyficzna dawka witaminy D.
  • Terapia wysiłkowa.
  • Masaż
  • Pływanie

Jeśli operacja została przeprowadzona na kobiecie, która weszła w okres menopauzy, przepisywane są dodatkowe preparaty zawierające hormony. W przypadku wycięcia raka rokowanie nie jest zbyt korzystne.

Co to jest niebezpieczny gruczolak przytarczyc?

Jedną z najczęstszych przyczyn nadczynności przytarczyc jest występowanie takiej patologii jak gruczolak przytarczyc.

Ten nowotwór o łagodnej naturze może być kapsułką o wielkości od 1 do 5 cm, o wadze do 85 g, które można łatwo oddzielić od tkanki hormonalnej, co można łatwo rozpoznać za pomocą ultradźwięków.

Co zagraża temu warunkowi?

Funkcja przytarczyc

Małe gruczoły przytarczyczne, które znajdują się z tyłu tarczycy, zwykle składają się z 4 części.

Ich wzrostowi towarzyszy nadmiar hormonów gruczołu, aw rezultacie ługowanie wapnia z kości szkieletu. Jeśli ta formacja jest większa niż norma, lekarze sprawdzają ją pod kątem złośliwości.

Synteza hormonu przytarczyc występuje w tych formacjach masowych, co jest przeciwne do działania kalcytoniny.

We wspólnym działaniu, z udziałem pracy witaminy D, hormony te są odpowiedzialne za kontrolowanie metabolizmu wapnia i fosforu w organizmie.
Są odpowiedzialni za następujące procesy:

  • tworzenie masy kostnej;
  • praca nerek;
  • praca jelit;
  • praca mięśniowa;
  • praca układu sercowo-naczyniowego.

Z naruszeniem produkcji jednego niedoboru hormonu lub witaminy D, zaczynają się nieodwracalne konsekwencje w pracy organizmu.

Najbardziej nieprzyjemną chorobą wynikającą z gruczolaka przytarczyc jest nadczynność przytarczyc.

Rodzaje gruczolaka przytarczyc

Zgodnie z wynikami histologii u pacjenta można wykryć jedną z następujących postaci guza przytarczyc:

  • łagodny nabłonek gruczołu;
  • wodnisty gruczolak komórek;
  • nowotwór ciemnych komórek;
  • kwasochłonny gruczolak komórek;
  • lipoadenoma.

Jeśli wystąpi szczególnie duża formacja, rozwój raka jest prawdopodobny.

Liczba nowotworów stanowi do 3% wszystkich rozpoznań tej patologii.

Przyczyny gruczolaka przytarczyc

Głównymi czynnikami wywołującymi powstawanie gruczolaków na miąższu przytarczyc mogą być następujące przyczyny:

  1. Zmiany w pracy genów odpowiedzialnych za podział komórek przytarczyc.
  2. Uraz kręgosłupa szyjnego, osteochondroza.
  3. Radioterapia, w rejonie której spada szyja.
  4. Stałe zaniedbywanie żywności zawierającej wapń.

Produkty mleczne powinny zawsze być w diecie każdej osoby, aby zapobiec przypadkom nadczynności przytarczyc.

W niektórych przypadkach do diety można włączyć sezam i kurki, które są bogate w niezbędne pierwiastki śladowe.

Objawy choroby

Gruczolak przytarczyc może manifestować objawy zaburzeń następujących systemów:

  1. Nerki, z powikłaniami w postaci kamicy moczowej.
  2. Kość z objawami ciężkiej osteoporozy.
  3. Układ sercowo-naczyniowy, z naruszeniem pracy karanarów.
  4. Żołądkowo-jelitowe z zaostrzeniami wrzodziejącymi.

Główne objawy gruczolaka przytarczyc będą następujące:

  • redukcja wagi;
  • słabość;
  • zawroty głowy;
  • nawracający ból w nadbrzuszu;
  • zakłócenie układu enzymatycznego i obfite wydzielanie żółci;
  • stany konwulsyjne;
  • upośledzenie inteligencji.

Najpoważniejszym objawem nadczynności przytarczyc w przypadku guza przytarczyc jest rozwój kryzysu hiperkalcemicznego, który może spowodować śpiączkę lub śmierć z powodu krwawienia wewnętrznego.

Diagnostyka

Przeprowadzenie diagnostyki w celu wykrycia choroby przytarczyc prowadzi do konieczności konsultacji ze specjalistami z następujących dziedzin medycyny:

  • endokrynologia;
  • gastroenterologia;
  • kardiologia;
  • Nefrologia;
  • neurologia.

Główną metodą diagnozowania wzrostu przytarczyc jest badanie krwi i moczu pod kątem następujących nieprawidłowości:

  1. Podwyższone stężenie PTH w surowicy.
  2. Podwyższony poziom wapnia we krwi i przyjmowanie dziennej dawki moczu.
  3. Spadek fosforu we krwi.
  4. Obniżenie poziomu witaminy D w głównych płynach ustrojowych.

W celu wizualnego potwierdzenia obecności guza tarczycy stosuje się następujące instrumentalne metody diagnostyczne:

  • badanie ultrasonograficzne;
  • scintiography;
  • termografia;
  • arteriografia;
  • zdjęcie rentgenowskie szkieletu;
  • rezonans magnetyczny;
  • urografia układu moczowo-płciowego;
  • EKG i EGDS.

Za pomocą tych metod diagnostycznych można ustalić dokładny charakter szkód w PShZH i zbudować skuteczny schemat leczenia.

W tym przypadku USG gruczołów przytarczycznych przeprowadza się wspólnie z USG tarczycy i ma na celu identyfikację nie tylko występowania problemów z przytarczycą, ale także możliwego wykrycia problemów w tarczycy.

Opiera się na zasadzie zwiększania lokalnej temperatury z powodu ciepła uwalnianego przez komórki rakowe.

Leczenie

Gruczolak przytarczyc wymaga leczenia chirurgicznego, przed którym okres przygotowania jest konieczny metodami zmniejszania nadmiernej kalcemii:

  1. Wymuszona diureza.
  2. Wlew fosforanu.
  3. Utrzymuj stan z solą fizjologiczną wstrzykniętą do żyły.
  4. Być może wprowadzenie glukozy.
  5. Korekta pracy serca glikozydami i kortykosteroidami.

Usunięcie gruczolaka przytarczyc można wykonać na trzy sposoby:

  • w otwartym dostępie;
  • ograniczony dostęp;
  • za pomocą endoskopu wideo.

Podczas operacji badane są wszystkie gruczoły przytarczyczne. Jeśli podejrzewasz obecność niezapisanych gruczolaków i wykonujesz ich resekcję.

W przypadku wystąpienia wielu procesów gruczoł przytarczyczny zostaje usunięty.

Chirurgia nowotworowa

Nowoczesna operacja gruczołu przytarczycznego, której celem jest łagodne leczenie narządu wewnątrzwydzielniczego, nazywana jest selektywną paratyroidektomią.

Przeprowadza się ją po dokładnej diagnostyce USG gruczołu i rozważa jedynie usunięcie guza przytarczyc. Funkcje jego implementacji są następujące:

  • lekki uraz tkanki szyi (nacięcie do 2 cm);
  • szybki czas pracy (do 10 minut);
  • pacjent natychmiast wraca do domu.

Do takich operacji musisz mieć wysokiej jakości sprzęt wideo, a także specjalne narzędzia.

Koszt takiej operacji w Moskwie może wynosić około 60 tysięcy rubli.

Zalety tej metody można rozważyć:

  1. Minimalny dyskomfort spowodowany niskim obrzękiem po zabiegu.
  2. Brak wpływu na struny głosowe.
  3. Nowoczesne materiały na szwy sprawią, że będą niewidoczne po usunięciu nici.
  4. W razie potrzeby użyj szwów kosmetycznych, które będą niewidoczne po zabiegu.

Takie procedury są wykonywane na wysokiej jakości sprzęcie europejskim przez specjalistów, którzy mają wysoki poziom kwalifikacji i doświadczenia w interakcji z endoskopowym sprzętem medycznym.

Usunięcie gruczołu przytarczycznego w warunkach tej metody przeprowadza się dla pacjenta tak wygodnie i bezpiecznie, jak to możliwe.

Prognoza życia

Podczas usuwania gruczolaka przytarczyc, rokowanie życia może być korzystne, jeśli operacja ta została przeprowadzona w początkowym stadium choroby.

W takim przypadku niezależny spadek poziomu wapnia we krwi pierwszego dnia po resekcji będzie uważany za główny wskaźnik dodatniej dynamiki. Dodatkowo przepisano następujące środki profilaktyczne:

  • regularne przyjmowanie witaminy D3;
  • Terapia wysiłkowa;
  • masaże terapeutyczne;
  • pływanie

Dla kobiet, które są w okresie menopauzy, przepisuj leki hormonom żeńskim.

Możliwe jest życie bez przytarczyc, jeśli stosowana jest odpowiednia terapia hormonami syntetycznymi. W przypadku resekcji raka rokowanie jest mniej kojące.