Praktyka przysadki mózgowej

Prolaktyna jest określana jako łagodne nowotwory przedniego płata przysadki mózgowej, występująca u osób w średnim wieku, a kobiety są narażone na nią do 10 razy częściej niż mężczyźni.

Po 50 latach guz jest równie często rejestrowany u obu płci. Neoplazja wytwarza hormon prolaktynę, niezbędny do prawidłowego wytwarzania mleka podczas karmienia dziecka, ale jego podwyższone stężenie powoduje różne zaburzenia endokrynologiczno-metaboliczne, bezpłodność i zaburzenia widzenia.

Według statystyk prolactinoma występuje u 2 osób na 100 tys. Ludności. Jest to trzeci najczęściej występujący guz mózgu, jego udział wynosi 20% całkowitej liczby guzów OUN. W niektórych przypadkach obecność guza nie powoduje objawów i pozostaje niezauważona, dlatego jego częstość występowania może być znacznie wyższa - do 10% populacji na świecie.

Czym jest przysadka mózgowa?

Przysadka mózgowa jest gruczołem wydzielania wewnętrznego zlokalizowanym na dolnej powierzchni mózgu. Wygląda jak owalna formacja do 13 mm i waży do 0,5 g. Znajduje się we wgłębieniu kości klinowej czaszki, zwanej tureckim siodłem. Gruczoł znajduje się w pogłębieniu tureckiego siodła - przysadki, która jest z przodu ograniczona przez guzek siodła, a z tyłu - z tyłu.

Przez otwór w oponie twardej przysadka mózgowa komunikuje się z podwzgórzem, z którym ma ścisłe połączenie funkcjonalne. Te dwie części mózgu tworzą układ podwzgórzowo-przysadkowy, który reguluje funkcje gruczołów dokrewnych.

Przysadka mózgowa składa się z dwóch płatów.

1) Przodek przysadki przedniej jest gruczołem przysadkowym, który stanowi do 80% gruczołu. Adenohypophysis składa się z komórek gruczołowych innego typu, z których każdy przydziela oddzielny rodzaj hormonu. W płacie przednim emituj:

  • duży udział;
  • udział pośredni;
  • liściasty wyrostek.

2) Tylny płat przysadki mózgowej to przysadka mózgowa. Składa się z komórek nerwowych, włókien nerwowych i ciał neurosekrecyjnych. Funkcja - produkcja i gromadzenie hormonów. Składa się z dwóch części:

Przyczyny

Z tła hormonalnego zależy wiele procesów zachodzących w organizmie. Gdy gruczoły wytwarzające hormony w gruczołach dokrewnych rozwijają zaburzenia patologiczne, dochodzi do zaburzeń hormonalnych. Jedną z patologii układu hormonalnego jest prolactinoma.

Niestety, dokładne przyczyny, które stają się impulsem do rozwoju prolactinoma przysadki, nie zostały jeszcze zbadane. Ale ta patologia jest częściej wykrywana u kobiet z pewnymi zaburzeniami genetycznymi. Na przykład, nowotwór wewnątrzwydzielniczy typu 1, który charakteryzuje się obecnością wielu guzów w gruczołach układu hormonalnego z nadmierną produkcją hormonów.

Proponowane przyczyny rozwoju prolactinoma obejmują:

  • zaburzenia czynności tarczycy;
  • niedoczynność tarczycy;
  • urazy klatki piersiowej;
  • niewydolność nerek;
  • marskość wątroby;
  • policystyczne jajniki;
  • długotrwałe stosowanie niektórych leków (leki przeciwdepresyjne, estrogeny i inne).

Ryzyko rozwoju prolactinoma wzrasta na tle ekspozycji na czynniki prowokujące:

  • zwiększona aktywność fizyczna;
  • stres;
  • karmienie piersią.

Biorąc pod uwagę rozmiar i lokalizację, prolactinomas dzielą się na:

  • wewnątrzkomórkowe - mają rozmiar większy niż 1 cm, nie poza granicami tureckiego siodła;
  • zewnątrzkomórkowy - średnica guza jest większa niż 1 cm, rozciąga się poza tureckie siodło.

Objawy prolaktynoma przysadki

Na tle rozwoju nowotworu rozwija się hiperprolaktynemia, co powoduje zahamowanie tworzenia się żeńskich hormonów płciowych, brak owulacji i w rezultacie sterylność.

Typowe objawy kliniczne prolaktynoma przysadki:

  • mlekotok (wydzielanie mleka matki, niezwiązane z narodzinami dziecka);
  • brak miesiączki (lub nieregularne okresy);
  • brak owulacji;
  • ginekomastia (powiększenie piersi u mężczyzn);
  • zaburzenia erekcji, zmniejszone pożądanie seksualne i potencja (u mężczyzn).

Wzrostowi prolactinoma, któremu towarzyszy ucisk struktur mózgu, może towarzyszyć pojawienie się bólów głowy, zaburzenia świadomości i zaburzeń percepcji wzrokowej.

Macroprolactinoma (duże nowotwory) często powodują ucisk nerwów wzrokowych, co objawia się diplopią (podwójne widzenie), zwężeniem pól widzenia i pojawieniem się problemów z rozpoznawaniem obiektów znajdujących się z boku. Jeśli taki guz wywiera presję na chiasma opticum (światłowód), możliwa jest całkowita ślepota.

Objawy neurologiczne dużych ilości prolaktynoma:

  • niepotwierdzony niepokój;
  • depresja;
  • drażliwość;
  • wysoka labilność emocjonalna (częste wahania nastroju).

Ucisk przysadki mózgowej prowadzi do zakłócenia produkcji innych hormonów - somatotropowych, tyreotropowych, adrenokortykotropowych, luteinizujących i stymulujących pęcherzyki.

Diagnostyka

MRI jest uznawany za najbardziej pouczającą metodę wykrywania prolaktyny. Jeśli podejrzewa się, zaleca się dodatkowe kontrastowanie tkanki z gadolinem. Sole tego pierwiastka śladowego mają zdolność gromadzenia się w obszarach o wysokim krążeniu krwi.

MRI pomaga wykryć niewielki gruczolak i określić zasięg prolaktynoma rozprzestrzenionego poza tureckie siodło. Jeśli guz jest duży, można zastosować CT, który pokazuje strukturę kości tureckiego siodła, jego wzrost, kontur podwójnego dna, zniszczenie pleców.

Zaleca się badanie krwi prolaktyny do badania aktywności hormonalnej prolactinoma. Wartość diagnostyczna ma gwałtowny wzrost poziomu (do 10 razy). Przy mniej znaczącym wzroście konieczne jest wykluczenie:

  • stosowanie leków, które mogą stymulować powstawanie hormonów;
  • upośledzenie funkcjonalne;
  • ciąża;
  • niska aktywność tarczycy;
  • urazy klatki piersiowej;
  • niewydolność wątroby, nerek.

Jeśli MRT i określenie stężenia prolaktyny we krwi uzyskały wątpliwe wyniki, pacjentom przypisano test prowokacyjny. Najpierw mierzy się zawartość hormonu, a następnie podaje się dożylnie analog tyroliberyny z podwzgórza. Pół godziny później powtarzane są badania. Oceń wyniki w ten sposób:

  • poziom prawie się podwoił - oznacza to normalną lub zwiększoną syntezę prolaktyny poza przysadką;
  • brak zmian lub nieznaczny wzrost zawartości hormonu we krwi - potwierdza diagnoza prolactinoma.

Wszyscy pacjenci muszą skonsultować się z okulistą w celu określenia pól widzenia, a także badania gęstości kości.

Jak leczyć prolaktynę?

W leczeniu prolactnomas u kobiet stosuje się grupę leków zwanych agonistami receptora dopaminy lub agonistami dopaminy. Mają one na celu normalizację poziomu prolaktyny, przywrócenie cyklu miesiączkowego, poprawę przysadki mózgowej. Dzięki przyjmowaniu tych leków można zmniejszyć rozmiar prolactinoma i postęp choroby. Zmniejszenie guza obserwuje się po 6-12 tygodniach.

Harmonogram leczenia i dawkowanie leku, które powoduje zmniejszenie stężenia prolaktyny we krwi, wybiera specjalista endokrynolog. W leczeniu patologii u kobiet zaleca się również wizytę u ginekologa, lekarz może dostosować sposób leczenia.

Jeśli pacjent cierpi na działania niepożądane leków (nudności, osłabienie, zawroty głowy, bóle głowy, dezorientacja), przepisywany jest domperidon. Przyjmuje się go w dawce 10 mg (pierwsza tabletka) godzinę po podaniu agonistów dopaminy.

Należy pamiętać, że wybór leku i jego dawkowanie powinien przeprowadzić wykwalifikowany endokrynolog. Aby kontrolować skuteczność leczenia, należy regularnie sprawdzać poziom prolaktyny w surowicy.

Interwencja chirurgiczna

Operację usunięcia prolactinoma przeprowadza się w takich przypadkach:

  • duże rozmiary edukacji;
  • brak efektu leczenia farmakologicznego;
  • nietolerancja leku w celu normalizacji prolaktyny;
  • szybko rosnący guz.

Istnieje kilka metod wykonywania operacji dla przysadki prolaktycznej:

  • Przezcewkowe - w obszarze tylnej przegrody nosowej wykonać nacięcie. Dostęp do przysadki mózgowej odbywa się przez kość klinową. Operacja jest wykonywana przy użyciu sprzętu endoskopowego. Po wycięciu guza tampony wprowadza się do zatok i usuwa po kilku dniach. Czas trwania operacji wynosi średnio 3-4 godziny. Pacjent powinien przebywać w szpitalu przez kolejne 1-2 tygodnie. Dzięki tej metodzie dostępu z prolactinoma ryzyko błędów chirurgicznych jest minimalne, a pacjenci nie mają wad kosmetycznych po zabiegu.
  • Przezczaszkowe - takie operacje wykonywane są rzadko i tylko w obecności dużych guzów. Interwencja wymaga trepanacji czaszki. Po usunięciu prolactinoma kość jest umieszczana na miejscu. Taka operacja jest obarczona wieloma komplikacjami, długim okresem rehabilitacji.

Czasami zwalczanie prolactinoma ucieka się do zastosowania radioterapii, często terapii protonowej. Przeprowadzane jest w takich przypadkach:

  • nieskuteczność terapii lekowej;
  • niemożność przeprowadzenia operacji;
  • zaostrzenie po leczeniu.

Zabieg ten pozwala osiągnąć pożądany efekt terapeutyczny przez kilka lat. Ale przy radioterapii często rozwija się niewydolność przysadki.

Po zabiegu kobieta musi być badana kilka razy w roku przez endokrynologa, ginekologa, neurochirurga, aw razie potrzeby przez okulistę. Diagnostyka prewencyjna obejmuje testowanie hormonów co 4-6 miesięcy i prowadzenie dynamicznej kardiografii 2 razy w roku.

Prognozy na życie

Rokowanie dla prolactinoma zależy od wielkości, aktywności hormonalnej i przebiegu klinicznego choroby. Nawrót prolactinoma i odnowa hiperprolaktynemii w 5-letnim okresie pooperacyjnym występuje u 20-50% pacjentów. Pooperacyjna poprawa makroprolaktinoma występuje tylko w 10-30% przypadków.

Terapia lekiem Prolactinoma jest zaprojektowana na długi okres. W przypadku mikroprolaktocytów przerwa w leczeniu jest ustalana 1 raz na 2 lata przez kilka tygodni. U niektórych pacjentów guz znika w tym okresie. W przypadku makroprolaktinoma przeprowadzana jest wieloletnia terapia lekowa, ponieważ możliwy jest postęp wzrostu gruczolaka podczas przerw w leczeniu. Prognostycznie niekorzystne zmiany nowotworowe złośliwe.

Ponieważ etiologia rozwoju prolaktyny nie jest zdefiniowana, zapobieganie obejmuje przede wszystkim zapobieganie nawrotom nowotworu. Kontrola pacjentów jest ustalana dla pacjentów: corocznie bada się tomografię komputerową i okulistę, a poziom prolaktyny we krwi określa się dwa razy w roku.

Praktyka przysadki mózgowej: przyczyny, objawy, leczenie, rokowanie

Każdy proces onkologiczny jest alarmujący i przerażający dla osoby, ale jeśli ten proces znajduje się w mózgu, to kilka razy gorzej.

Prolactinoma - gruczolak przysadki, występujący u kobiet i mężczyzn, przyczyny, objawy i oznaki, metody leczenia, rokowanie i konsekwencje, prolactinoma i ciąża - ten artykuł opowie nasz artykuł.

Jak straszna jest ta choroba, jak sobie z tym poradzić i jak zwyciężyć, jak żyć - na te i inne pytania odpowiemy dzisiaj.

Prolactinoma - gruczolak przysadki

Większość ludzi wie, że z medycznego punktu widzenia zakończenie „ohm” oznacza guz, który prowadzi do zwierzęcego horroru i strachu, przewidując bolesną śmierć. Ale niewielu wie, że to zakończenie oznacza łagodny nowotwór, który ma powolny wzrost, nigdy nie daje przerzutów i nie wyrasta na sąsiednie organy.

Prolactinoma jest łagodnym guzem przysadki mózgowej. Nie oznacza to jednak, że nie powinniście zwracać na to uwagi i pozwolić, aby wszystko przebiegło zgodnie z planem.

Nie zapominaj, że mózg jest w twardej skorupie - czaszce, która nie jest gumowa. Wzrost guza, chociaż powolny, może prowadzić do ucisku tkanki mózgowej, co może być niebezpieczne. Dlatego zawsze masz czas na rozpoczęcie badania i leczenia.

Koi fakt, że prolactinoma bardzo rzadko rosną do dużych rozmiarów. Zwykle są to mikrogruczolaki przysadki, które z powodzeniem leczy się zachowawczo. Przyjrzyjmy się bliżej, czym jest ta choroba.

Kod Prolactinoma na ICD-10

Zgodnie z międzynarodową klasyfikacją chorób gruczolak przysadki jest kodowany jako D35.2

Objawy prolactinoma u kobiet i mężczyzn

Prolactinoma występuje w wyniku autonomicznego częstego podziału laktotrofów - komórek przedniego przysadki mózgowej. Komórki te w dużych ilościach wytwarzają prolaktynę - hormon, który ma ogromne znaczenie w procesie laktacji po porodzie, ale także inne funkcje, o których wspomniałem w artykule „Dlaczego hormon prolaktyna jest potrzebny”.

Ponieważ prolactinoma ma często bardzo małe rozmiary, nie mogą występować objawy z mózgu. A potem wszystkie objawy będą związane tylko z wysoką zawartością prolaktyny we krwi. Opowiem o tym nieco później. W przypadku wykrycia makroprolaktomii, która jest częstsza u mężczyzn, mogą pojawić się objawy procesu wolumetrycznego w strefie podwzgórzowo-przysadkowej.

Oznaki guza w przysadce mózgowej

  • Zaburzenia widzenia, zwłaszcza widzenie obwodowe. Ściskanie nerwów wzrokowych powoduje wzrost guza. Ekstremalne uszkodzenia - utrata wzroku.
  • Zwiększone ciśnienie śródczaszkowe, które może prowadzić do uporczywych bólów głowy.
  • Pojawienie się moczówki prostej, ponieważ istnieje naruszenie połączenia między podwzgórzem a przysadką mózgową.
  • Krwotok do guza, który objawia się ostrymi bólami głowy i zaburzeniami widzenia.
  • Wypływ płynu mózgowo-rdzeniowego (płynu mózgowo-rdzeniowego) z nosa wraz ze zniszczeniem ścian tureckiego siodła.
  • Paraliż nerwów rdzeniowych, często 3, 4, 6 par, odpowiedzialny za ruch oczu.

Oznaki podwyższonego poziomu prolaktyny w prolactinoma

  1. Nieregularna miesiączka i bezpłodność.
  2. Izolacja siary od sutków lub mlekotoku.
  3. Zmniejszenie włochatości u kobiet i mężczyzn.
  4. Ginekomastia u mężczyzn.
  5. Zmniejszona jakość nasienia.
  6. Rozwój osteoporozy i zaburzenia metabolizmu glukozy.
  7. Niechciany wzrost włosów i zmiany skórne (zwiększona tłustość i trądzik).
  8. Przyrost masy ciała
do treści

Diagnoza i leczenie prolactinoma

Identyfikując oznaki zwiększonego poziomu prolaktyny i prolaktynoma, konieczne jest rozpoczęcie badania. Tylko terminowa identyfikacja przyczyny i rozpoczętego leczenia przyczynia się do korzystnej prognozy w przyszłości.

Diagnoza choroby

Następnie wymieniam podstawowe metody badania, które będą potrzebne do ustalenia przyczyny.

  • Badanie krwi prolaktyny 3 razy w różnych odstępach czasu, niezależnie od dnia MC. Normalnie poziom prolaktyny we krwi mężczyzn wynosi 7 ng / ml (140 mU / l), a u kobiet - 12 ng / ml (240 mU / l), ale w różnych laboratoriach mogą istnieć różne normy.
  • Badanie krwi na makroprolaktynę.
  • MRI lub CT mózgu koniecznie przy użyciu kontrastu, ponieważ mikrogruczolaki bez tej metody nie są widoczne.
  • Badanie krwi pod kątem TSH, svT4 w celu eliminacji niedoczynności tarczycy.
  • Badanie krwi pod kątem estradiolu, testosteronu, FSH i LH w dniu 3-5 MC w celu wykluczenia PCOS.
  • Badanie krwi na obecność testosteronu u mężczyzn w celu wykluczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego.
  • Biochemiczne badanie krwi w celu wykrycia choroby wątroby i nerek.
  • Badanie dna oka i pól widzenia pod kątem powikłań.
  • USG narządów miednicy i nadnerczy.
  • Diagnoza osteoporozy.

Ponadto, w celu wyjaśnienia diagnozy można przeprowadzić testy farmakologiczne: z tiroliberyną i cerukulem. Wprowadzenie tych leków zwykle zwiększa poziom prolaktyny o 5-7 razy. Jeśli jest to gruczolak przysadki, wzrost będzie nieznaczny lub wcale. W sprawie przygotowania do oddawania krwi na prolaktynę przeczytaj link.

Ponadto, aby zapewnić naruszenie statusu hormonalnego. Konieczne jest również zwizualizowanie guza, czyli zobaczenie go. Można to zrobić za pomocą nowoczesnego MRI lub CT. Musi być kontrast, ponieważ bardzo małe gruczolaki można z powodzeniem pominąć.

Leczenie prolaktynoma

Leczenie jest najczęściej zachowawcze, tj. Z lekami. Ale jeśli występuje makrogruczolak, konieczne może być leczenie chirurgiczne, zwłaszcza jeśli występują już objawy kompresji mózgu. Ale zanim to nastąpi, leczenie farmakologiczne jest nadal przepisywane, ponieważ w tym przypadku możliwe jest zmniejszenie rozmiaru guza i operacja jest bardziej skuteczna. Macroadenoma jest uważany za guz większy niż 1 cm.

Farmakoterapia

Jakie leki są przepisywane dla prolactinoma? Obecnie lekami z wyboru są:

  1. Bromokryptyna
  2. Dostinex
  3. Norprolac (rzadko)

Dawki w każdym przypadku są indywidualne i są wybierane przez pewien czas. Normalnym kryterium dawki jest normalizacja poziomów prolaktyny. Przygotowania są podejmowane przez długi czas, co najmniej 2 lata. Powtarzane badanie MRI lub CT wykonuje się co roku w celu oceny dynamiki i wielkości guza.

Leczenie chirurgiczne

  • Transfenoidalne (przez nos)
  • Przezczaszkowy (otwarcie czaszki)

Wybór metody zależy od wielkości guza. Oczywiście dla dużych rozmiarów wybrana zostanie metoda przezczaszkowa. Sukces operacji zależy od wielkości guza i doświadczenia chirurga.

Metoda radiacyjna jest obecnie stosowana bardzo rzadko i tylko u kobiet, które nie planują ciąży. Efekt rozwija się powoli, po około 1-1,5 roku. Niedoczynność przysadki zawsze się rozwija, tj. Zmniejsza się poziom wszystkich hormonów przysadki. Ogólnie rokowanie dla prolactinoma jest korzystne.

Prolactinoma: skutki i rokowanie

Często zadawane jest pytanie: „Co się stanie, jeśli prolaktyna nie będzie leczona?” Po pierwsze, będzie stale podwyższony poziom prolaktyny, który zakłóca pracę gruczołów płciowych, a także ma negatywny wpływ na całe ciało, pisaliśmy o tym w naszych innych artykułach.

Po drugie, guz może ściskać otaczające delikatne tkanki mózgu i prowadzić do smutnych konsekwencji. Na przykład do ślepoty. Dlatego rokowanie życia bez leczenia nie jest pocieszające, choroba postępuje.

Jeśli zaczniesz leczenie lub operujesz dużym guzem, rokowanie jest bardziej korzystne. Osoba może całkowicie pozbyć się choroby i prowadzić normalne życie.

Prolactinoma (guz przysadki)

Prolaktyna, guz przysadki, jest łagodnym guzem (nazywanym gruczolakiem) przysadki mózgowej. Przysadka mózgowa jest częścią mózgu, która reguluje aktywność różnych gruczołów dokrewnych - tarczycy, nadnerczy, jajników i jąder. W przysadce mózgowej wytwarzanych jest wiele hormonów, w tym prolaktyna, stymulujący pęcherzyki (FSH) i hormon luteinizujący (LH), hormon adrenokortykotropowy (ACTH) i hormon stymulujący tarczycę (TSH). Przy pomocy tych hormonów przysadka kontroluje poszczególne gruczoły dokrewne: ACTH reguluje pracę nadnerczy, TSH reguluje funkcjonowanie tarczycy, FSH i LH regulują pracę jajników.

Prolactinoma jest jednym z najczęstszych rodzajów guzów przysadki. Wyniki zwykłej autopsji, wyprodukowanej po śmierci osoby, wykazały, że około jedna czwarta (25%) populacji ma małe guzy przysadki.

Gruczolaki wydzielające prolaktynę (prolactinomas) są najczęstszymi hormonalnie aktywnymi guzami przysadki. Prolactinoma odtwarza nadmierną ilość hormonu prolaktyny. Prolaktyna jest naturalnym hormonem, który promuje normalny proces produkcji mleka u kobiet. Prolaktyna stymuluje wzrost tkanki piersi w czasie ciąży. Po urodzeniu dziecka poziom prolaktyny w matce spada, dopóki nie zacznie karmić piersią. Za każdym razem, gdy dziecko bierze pierś, poziom prolaktyny wzrasta i wspomaga reprodukcję mleka. Normalnie prolaktyna, LH i FSH regulują życie seksualne i reprodukcję. U kobiet stymulują powstawanie hormonów żeńskich - dojrzewanie estrogenów i jaj, a także regulują cykl menstruacyjny. U mężczyzn hormony te stymulują produkcję męskiego hormonu płciowego - testosteronu, a także ruchliwość plemników.

Objawy prolactinoma (guzy przysadki)

W wyniku zwiększonego stężenia prolaktyny, pierwszym objawem może być naruszenie rytmu miesiączki (oligo-lub opsymenorrhea), aż do ich całkowitego ustania (brak miesiączki), ponieważ zwiększony poziom prolaktyny zakłóca tworzenie FSH i LH regulujących cykl menstruacyjny. Z tego samego powodu można zaobserwować niepłodność, która, należy zauważyć, jest dość skutecznie leczona. Pacjenci często cierpią na bóle głowy. Ponadto może wystąpić uwolnienie mleka z gruczołów sutkowych (mlekotok), co jest konsekwencją fizjologicznego (naturalnego) działania prolaktyny. Mlekotok nie jest objawem żadnej choroby gruczołów mlecznych, takiej jak rak. Ryzyko rozwoju raka piersi z GG nie jest wyższe niż w przypadku braku hiperprolaktynemii, ale brak równowagi hormonalnej często prowadzi do zapalenia sutka. U mężczyzn nadmiar prolaktyny prowadzi do obniżenia poziomu testosteronu we krwi, co powoduje zmniejszenie zainteresowania aktywnością seksualną (libido), rozwija się impotencja i niepłodność lub pojawiają się oznaki edukacji wewnątrzczaszkowej. Mlekotok jest nietypowy dla mężczyzn (ponieważ komórki gruczołów mlecznych gruczołów mlecznych u mężczyzn nie reagują na prolaktynę). Niektóre kobiety mają zwiększony wzrost włosów na twarzy i ciele (hirsutyzm). W przypadku dużego guza objawy pojawiają się z powodu nacisku guza na otaczające tkanki, takie jak bóle głowy i zaburzenia widzenia.

Diagnoza Etiologia

Hiperprolaktynemia może być spowodowana nie tylko przez guz przysadki, ale także przez wiele innych przyczyn. Powody prowadzące do zwiększenia produkcji prolaktyny są wymienione poniżej:

1. Choroby prowadzące do dysfunkcji podwzgórza
a) zakażenia (zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, itp.);
b) procesy ziarniniakowe i naciekowe (sarkoidoza, histiocytoza, gruźlica itp.);
c) nowotwory (glejak, oponiak, czaszkowo-gardłowo-naczyniowy, zarodkowy itp.);
d) urazy (pęknięcie pnia mózgu, krwotok w podwzgórzu, blokada naczyń portalowych, neurochirurgia, promieniowanie itp.);
e) zaburzenia metaboliczne (marskość wątroby, przewlekła niewydolność nerek).

2. Porażka przysadki mózgowej
a) prolactinoma (mikro- lub makrogruczolak);
b) mieszany gruczolak somatotropowy prolaktyny;
c) inne nowotwory (somatotropinoma, kortykotropinoma, tyreotropinoma, gonadotropinoma);
d) pusty turecki syndrom siodła;
e) craniopharyngioma;
e) gruczolak nieaktywny hormonalnie lub „cichy”;
g) wewnątrzkomórkowy germinoma, oponiak, torbiel lub torbiel kieszeni Rathkego.

3. Inne choroby
a) pierwotna niedoczynność tarczycy;
b) ektopowe wydzielanie hormonów;
c) zespół policystycznych jajników;
d) przewlekła niewydolność nerek;
e) marskość wątroby;
e) uszkodzenie klatki piersiowej: półpasiec i inne, pobudzenie piersi.

4. Środki farmakologiczne
a) blokery dopaminy: sulpiryd, metoklopramid, domperidon, leki przeciwpsychotyczne, fenotiazydy;
b) leki przeciwdepresyjne: imipramina, amitryptylina, haloperidol;
c) blokery kanału wapniowego: werapamil;
d) inhibitory adrenergiczne: rezerpina, a-metylod, aldomet, karbidof, benserazyd;
e) estrogeny: ciąża, przyjmowanie środków antykoncepcyjnych, przyjmowanie estrogenów do celów terapeutycznych;
e) blokery receptora H2: cymetydyna;
g) opiaty i kokaina;
h) tyroliberin.

Aby wykluczyć niedoczynność tarczycy, ciążę i niewydolność nerek, wystarczy zbadać i zastosować najprostsze testy laboratoryjne. Szczególną uwagę zwraca się na historię narkotyków. Uważa się, że stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych nie zwiększa ryzyka powstawania i wzrostu prolaktyny.

Diagnostyka laboratoryjna

Zaleca się, aby poziomy prolaktyny w surowicy były mierzone trzy razy w różnych dniach, aby wykluczyć sporadyczne lub związane ze stresem wahania poziomu hormonów. Stężenie prolaktyny powyżej 200 ng / ml prawie zawsze wskazuje na obecność prolactinoma (normalnie mężczyźni mają poziom prolaktyny poniżej 15 ng / ml, kobiety poniżej 20 ng / ml). Prolaktinomy są różnych rozmiarów, ale ogromna większość ma średnicę mniejszą niż 10 mm i nazywane są mikroprolinoma. Znacznie rzadziej występują prolactinoma o wielkości 10 mm lub większej, nazywane makroprolaktinoma. Objawy prolactinoma zależą zarówno od płci pacjenta, jak i wielkości guza. Poziom prolaktyny koreluje z wielkością guza, więc w przypadku mikroprolaktyny hiperprolaktynemia może nie być tak wyraźna. Niewielki wzrost poziomu prolaktyny (do 30-50 ng / ml) może być spowodowany zarówno mikroprolaktoma jak i zaburzeniami czynnościowymi układu podwzgórzowo-przysadkowego.
Aby potwierdzić guz przysadki, potrzebny jest MRI przysadki.

Leczenie prolaktynoma

Leczenie farmakologiczne prolactinoma jest metodą z wyboru dla większości pacjentów z prolactinoma. Pochodne sporyszu (bromokryptyna, lizurid i pergolid) niezawodnie hamują wydzielanie prolaktyny, eliminują mlekotok i przywracają funkcję gruczołów płciowych u większości pacjentów z hiperprolaktynemią o dowolnej etiologii. Ponadto bromokryptyna i podobne leki powodują regresję prolaktyny u 60-80% pacjentów (chociaż zwykle guzy nie zanikają całkowicie).

Tak więc leczenie farmakologiczne pozwala uniknąć operacji lub sprawia, że ​​operacja jest mniej skomplikowana (poprzez zmniejszenie dużych guzów).

Leczenie bromokryptyną zwykle rozpoczyna się od małych dawek: 1,25-2,5 mg / dobę doustnie (z 1/2 zakładki lub 1 zakładką), przed snem, z posiłkami (aby zapobiec nudnościom i hipotonii ortostatycznej). Dawkę zwiększa się o 1,25 lub 2,5 mg co 3-4 dni, aż do osiągnięcia pożądanej dawki dobowej (zwykle 5-10 mg, w 2-3 dawkach z posiłkami). Niektórzy pacjenci wymagają nawet większych dawek. Zabieg ten pomaga zmniejszyć uwalnianie prolaktyny przez guz, którego poziom we krwi często spada do normy w ciągu kilku tygodni po rozpoczęciu leczenia. U kobiet, gdy prolaktyna normalizuje się, cykl menstruacyjny i zdolność do zajścia w ciążę zostają przywrócone. Ciąża, nawiasem mówiąc, może nastąpić dość szybko, więc jeśli nie planujesz mieć dziecka w tym czasie, powinieneś przedyskutować z lekarzem najbardziej odpowiednią metodę antykoncepcji.

U mężczyzn, wraz ze spadkiem poziomu prolaktyny, wzrasta poziom testosteronu, co normalizuje jakość życia seksualnego. Biorąc parlodel, prawie wszystkie prolactinomy są zmniejszone, a nawet poprawa widzenia jest możliwa. Co 2-3 lata bromokryptyna jest przerywana i ocenia się potrzebę kontynuowania leczenia. U niewielkiej liczby pacjentów hiperprolaktynemia znika kilka lat po rozpoczęciu leczenia.

Chinagolid (norprolak) różni się strukturą od bromkriptiny, w wyniku czego jest dobrze tolerowany przez osoby, u których bromkryptyna powoduje działania niepożądane. Norprolak zażywał 1 raz dziennie w nocy.
Jest inny lek - kabergolina (Dostinex), który jest wyjątkowy, ponieważ przyjmuje się go 1-2 razy w tygodniu.

Radykalne leczenie guzów przysadki

Ze względu na skuteczność leczenia farmakologicznego prolaktynoma rzadko uciekają się do operacji i radioterapii. Tylko niewielka część pacjentów z makroprolaktinoma, u których wielkość guza nie zmniejsza się z powodu leczenia lekami, może wymagać operacji, zwłaszcza jeśli nie ma poprawy widzenia. Należy zauważyć, że operacja ta jest obecnie przeprowadzana przez małe nacięcie w pobliżu zatok, tak zwany dostęp transfenoidalny. Jeśli duży prolactinoma stale zmniejsza się w wyniku przyjmowania tabletek, ta metoda jest kontynuowana w przyszłości.

Czasami eksperci zalecają radioterapię, która pozwala zaprzestać przyjmowania leku. Efekt napromieniowania rozwija się stopniowo i objawia się w pełni dopiero po kilku latach, więc radioterapia nie jest przepisywana młodym kobietom, które chcą zajść w ciążę (to te kobiety dominują wśród pacjentów z prolactinoma). W przypadku mikroprolaktyniaków najczęściej wykonuje się selektywną adenomektomię przezklinową, ale u 20–50% pacjentów przez 5 lat po operacji guz powraca i wznawia się hiperprolaktynemia. W przypadku makroprolaktinoma nawet krótkotrwała poprawa początkowa po operacji występuje tylko u 10-30% pacjentów.

Podczas radioterapii lub leczenia chirurgicznego może rozwinąć się niewydolność przysadki mózgowej, powodująca rozwój wtórnej niewydolności kory nadnerczy i niedoczynności tarczycy, i wymagana jest terapia zastępcza - glikokortykoidy w obecności niewydolności nadnerczy, L-tyroksyna w obecności niewydolności tarczycy (niedoczynność tarczycy) i ewentualnie hormony płciowe (estrogen dla kobiet i testosteron dla mężczyzn) jako terapia zastępcza.

Bromokryptyna i ciąża

Do tej pory nie ma dowodów na to, że stosowanie bromokryptyny przed ciążą lub w jej trakcie zwiększa częstość poronień samoistnych, poronień i nieprawidłowości płodowych. Jeśli ciąża zostanie ustalona, ​​bromokryptyna jest zwykle anulowana, aby wznowić prolactinoma. Pomimo faktu, że nadmiar estrogenów w czasie ciąży powoduje hiperplazję komórek laktotropowych przysadki, klinicznie istotny wzrost mikroprolaktyny jest rzadki (u 3-5% pacjentów). U kobiet ciężarnych z makroprolaktinoma ryzyko powikłań jest nieco wyższe. Jeśli w czasie ciąży wystąpi znaczny wzrost guza, któremu towarzyszą bóle głowy i zaburzenia widzenia, uciekaj się do wczesnego porodu lub wznów bromokryptynę. Zatem kobiety z mikrogruczolakami mogą zajść w ciążę, jeśli sobie tego życzą, ale powinny mieć świadomość, że istnieje ryzyko (choć niewielkie) przyspieszenia wzrostu guza w czasie ciąży. Profilaktyczne napromienianie przysadki mózgowej przed zapłodnieniem w mikrogruczolakach nie jest zalecane; dla dużych guzów może być bezużyteczny. Radioterapia nie wpływa na skuteczność leczenia bromokryptyną.

Dla kobiet, które nie chcą mieć dzieci, a dla mężczyzn, z wyboru może być radioterapia lub operacja. Zmniejszone pożądanie seksualne i impotencja u mężczyzn z powodu hiperprolaktynemii nie zawsze dają się leczyć testosteronem. Normalizacja poziomu prolaktyny może wymagać leków lub innych metod. Obserwacja endokrynologa u takich pacjentów wymaga obserwacji przez całe życie.

Praktyka przysadki: objawy, leczenie i rokowanie

Prolactinoma jest łagodnym guzem (gruczolakiem) przedniego płata przysadki. Charakteryzuje się aktywnością hormonalną, tj. Syntetyzuje zwiększoną ilość prolaktyny (hormonu luteotropowego).

W strukturze guzów prolaktynoma przysadki zajmuje pierwsze miejsce. Udział tych gruczolaków stanowi ponad 30% zdiagnozowanych guzów tego gruczołu dokrewnego.

Charakterystyka i klasyfikacja

Ważne: złośliwość prolaktyny jest niezwykle rzadka. Najczęściej te gruczolaki rozpoznaje się u kobiet w wieku płodnym. U mężczyzn guzy takie są wykrywane prawie 10 razy mniej.

Nowotwór rozwija się z prolaktotrofów - komórek przysadki mózgowej, które syntetyzują „hormon mleka”. W większości przypadków wielkość hormonalnie aktywnych gruczolaków przysadki nie przekracza 2–3 mm średnicy.

Produkcja prolaktyny jest kontrolowana przez podwzgórze. Dopamina wytwarzana przez jądra hamuje funkcję wydzielniczą laktotrofów.

Zwróć uwagę: prolaktyna jest hormonem polipeptydowym odpowiedzialnym za syntezę mleka matki u kobiet w okresie poporodowym. Ponadto ma wpływ regulujący na funkcje seksualne i reprodukcyjne wraz z hormonami luteinizującymi i stymulującymi pęcherzyki (LH i FSH). Te biologicznie aktywne związki są odpowiedzialne za menstruację, owulację i syntezę estrogenów. Pewna ilość prolaktyny, LH i FSH jest zwykle syntetyzowana w organizmie człowieka. Hormony gonadotropowe wpływają na produkcję testosteronu i stopień aktywności plemników.

W praktyce klinicznej prolaktyna jest klasyfikowana według wielkości i lokalizacji względem Sella turcica („tureckiego siodła”) - formacji w kości klinowej, w centrum której znajduje się przysadka mózgowa. Według niej gruczolaki te dzielą się na:

  1. Wewnątrzkomórkowy (ich średnica nie przekracza 1 cm).
  2. Pozakomórkowy (średnica ≥ 1 cm).

Mikroprolaktyniaki są bardziej charakterystyczne dla kobiet, a makroprolaktyniaki są dla mężczyzn. Nasilenie objawów klinicznych zależy od wielkości gruczolaków. Taktyka leczenia zależy również od rodzaju guza.

Przyczyny nowotworu

Obecnie nie ma wiarygodnych informacji na temat prawdziwych przyczyn powstawania prolaktynoma.

Predyspozycje genetyczne mają określoną wartość; U niektórych pacjentów z łagodnymi guzami przysadki zdiagnozowano zaburzenie genetyczne - liczne nowotwory endokrynologiczne typu I. Ta patologia charakteryzuje się zwiększoną aktywnością wydzielniczą wielu gruczołów wydzielania wewnętrznego.

Objawy prolaktynoma przysadki

Na tle rozwoju nowotworu rozwija się hiperprolaktynemia, co powoduje zahamowanie tworzenia się żeńskich hormonów płciowych, brak owulacji i w rezultacie sterylność.

Typowe objawy kliniczne:

  • galaktykaI (przydział mleka matki, niezwiązany z narodzinami dziecka);
  • brak miesiączki (lub nieregularne okresy);
  • brak owulacji;
  • ginekomastia (powiększenie piersi u mężczyzn);
  • zaburzenia erekcji, zmniejszone pożądanie seksualne i siła (u mężczyzn).

Wzrostowi prolactinoma, któremu towarzyszy ucisk struktur mózgu, może towarzyszyć pojawienie się bólów głowy, zaburzenia świadomości i zaburzeń percepcji wzrokowej.

Macroprolactinoma (duże nowotwory) często powodują ucisk nerwów wzrokowych, co objawia się diplopią (podwójne widzenie), zwężeniem pól widzenia i pojawieniem się problemów z rozpoznawaniem obiektów znajdujących się z boku. Jeśli taki guz wywiera presję na chiasma opticum (światłowód), możliwa jest całkowita ślepota.

Objawy neurologiczne dużych ilości prolaktynoma:

  • niepotwierdzony niepokój;
  • depresja;
  • drażliwość;
  • wysoka labilność emocjonalna (częste wahania nastroju).

Ucisk przysadki mózgowej prowadzi do zakłócenia produkcji innych hormonów - somatotropowych, tyreotropowych, adrenokortykotropowych, luteinizujących i stymulujących pęcherzyki.

Objawy charakterystyczne dla kobiet

Wśród wczesnych objawów rozwoju prolactinoma należy wymienić wydłużenie cyklu miesięcznego lub całkowity brak miesiączki. Zmniejszona produkcja LH i FSH prowadzi do braku owulacji, co uniemożliwia poczęcie.

Intensywność mlekotoku jest zmienna. Mleko może pojawić się tylko po naciśnięciu na sutek lub samoistnie się wyróżniać.

Ważne: uwalnianie mleka w guzie przysadki nie jest w żaden sposób związane z patologiami gruczołów sutkowych, ale przeciwko ich mlekotokowi staje się dodatkowym czynnikiem ryzyka rozwoju mastopatii.

Hiperprolaktyemia sprzyja wypłukiwaniu składników mineralnych z tkanki kostnej. W rezultacie rozwija się osteoporoza, często prowadząca do złamań patologicznych.

Ważne: osteoporoza w prolactinoma pojawia się zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn.

Brak żeńskich hormonów płciowych spowodowany nadmiarem prolaktyny powoduje zaburzenia metaboliczne (zatrzymanie płynów i otyłość).

W niektórych przypadkach prolactinoma towarzyszy nadmierne wydzielanie męskich hormonów płciowych. W tym przypadku u pacjentów pojawiają się objawy, takie jak trądzik i hirsutyzm (nadmierny wzrost męskich włosów).

Objawy typowe dla mężczyzn

Hiperprolaktemia prowadzi do zmniejszenia produkcji głównego androgenu - testosteronu i zakłócenia procesu rozwoju plemników, co prowadzi do bezpłodności. U mężczyzn libido osłabia się lub znika, a zaburzenia erekcji są osłabione. W większości przypadków u pacjentów zdiagnozowano ginekomastię.

Powiększaniu piersi może towarzyszyć mlekotok. U wielu pacjentów wzrost zarostu na twarzy zmniejsza się, a proces zaniku gruczołów płciowych - jąder. Inne charakterystyczne objawy obejmują osłabienie mięśni.

Diagnoza prolactinoma

Podejrzewane łagodne guzy przysadki umożliwiają występowanie charakterystycznych objawów klinicznych.

Najbardziej pouczającą metodą diagnostyczną prolaktyny jest ukierunkowane skanowanie rezonansu magnetycznego ze wstępnym wstrzyknięciem środka kontrastowego. Ta technika sprzętowa pozwala obiektywnie ocenić lokalizację i rozmiar guza.

Tomografia komputerowa może być wykorzystana do identyfikacji makroprolaktinomów, które zapewniają wyraźną wizualizację struktur kości klinowej.

Diagnostyka laboratoryjna obejmuje potrójne określenie poziomu prolaktyny w osoczu. Badanie jest prowadzone w różnych dniach, aby uniknąć możliwych błędów związanych ze stresem psycho-emocjonalnym pacjenta.

Normalne liczby (w ng / ml):

Jednym z najczęstszych problemów przysadki mózgowej jest prolactinoma: objawy, terapia

Gruczolak przysadki występuje z przyczyn, które nie są w pełni zrozumiałe. U niektórych pacjentów obserwuje się przerost i aktywność komórek tworzących prolaktynę w przypadku choroby uwarunkowanej genetycznie. Nazywa się to neoplazją poliendokrynną. Izolowane jest również dziedzictwo skłonności do prolaktynoma.

Wśród wszystkich guzów tkanki przysadki, prolactinoma prowadzą i stanowią jedną trzecią wszystkich zdiagnozowanych nowotworów. Są uważane za łagodne, w wyjątkowych przypadkach odradzają się w raku. Kobiety cierpią dziesięć razy częściej niż mężczyźni. Wynika to z większej roli prolaktyny w kobiecym organizmie.

Prolaktinomy w męskim ciele zwykle osiągają znacznie większe rozmiary niż kobiety. Gdy nadmierna produkcja prolaktyny:

  • zmniejsza się tworzenie estrogenów u kobiet i testosteronu u mężczyzn;
  • niepłodność i zmniejszone pożądanie seksualne u obu płci;
  • mężczyźni skarżą się na niską moc i wzrost gruczołów mlecznych, a kobiety skarżą się na niepowodzenie cyklu miesiączkowego.

Objawy choroby zależą od wielkości prolactinoma:

  • małe gruczolaki rosną wewnątrz tureckiego siodła i przejawiają się jedynie brakiem równowagi hormonalnej;
  • aby osiągnąć rozmiar 1 cm, guz wykracza poza swoje normalne położenie i wywiera nacisk na tkankę mózgową i nerwy wzrokowe.

Typowe objawy nowotworu u mężczyzn i kobiet:

  • zwężone pola widzenia;
  • trudność w określeniu obiektów bocznych, podwojenie ich konturów;
  • upuść wzrok do ślepoty;
  • stały ból głowy;
  • wahania w tle emocjonalnym;
  • drażliwość;
  • lęk, niepokój;
  • reakcje depresyjne;
  • naruszenie formacji hormonów przysadki mózgowej z powodu ucisku jej tkanek.

U kobiet pierwszym naruszeniem jest wydłużenie cyklu i zmniejszenie ilości krwi wydzielanej podczas miesiączki (stają się rzadkie i rzadkie). Naruszono proces owulacji i zdolność do poczęcia. Stymuluje uwalnianie kropli mleka po naciśnięciu smoczka lub spontanicznie. Przy przedłużonym podwyższonym poziomie hormonu mastopatia jest możliwa. Wapń jest silnie wypłukiwany z kości, co prowadzi do osteoporozy i zwiększonego ryzyka złamań. Płyn jest zatrzymywany w organizmie, zwiększa masę ciała. Włosy rosną na ciele i twarzy, pojawia się trądzik.

U mężczyzn zawartość testosteronu we krwi zmniejsza się, co objawia się słabością pożądania seksualnego, osiąganiem i utrzymywaniem erekcji oraz tworzeniem żywotnych plemników. Mężczyźni także stają się jałowi. Gruczoły sutkowe są powiększone i występuje wydzielanie mleka. Jądra są mniejsze, włosy nie rosną na twarzy, kości i tkanka mięśniowa są osłabione. Często pojawiają się oznaki ucisku guza nerwów wzrokowych lub przyległych obszarów mózgu.

MRI jest uznawany za najbardziej pouczającą metodę wykrywania prolaktyny. Jeśli podejrzewa się, zaleca się dodatkowe kontrastowanie tkanki z gadolinem. Zalecane badanie krwi na prolaktynę. Wartość diagnostyczna ma gwałtowny wzrost poziomu (do 10 razy). Wszyscy pacjenci muszą skonsultować się z okulistą.

Jest to praktycznie jedyny gruczolak przysadki, który reaguje na terapię lekową. Parlodel jest przepisywany pacjentom, przywraca normalny poziom hormonów u prawie 90% pacjentów w ciągu miesiąca. Dostinex nie jest gorszy pod względem skuteczności, ale ma mniej niepożądane konsekwencje przy długotrwałym leczeniu, wystarczy przyjmować go co 7-10 dni.

U pacjentów przywracany jest wzrok i małe guzy mogą zniknąć. Na tle narkotyków możliwa jest normalizacja miesiączki, funkcji seksualnych i ciąży. Duże guzy wymagają kontroli MRI w trakcie terapii.

Jeśli nie ma dodatniej dynamiki, wskazane jest usunięcie gruczolaka. Operację można przeprowadzić przez kanały nosowe lub trepanując czaszkę.

Istnieją przypadki, w których radioterapia jest zalecana, daje to możliwość nieużywania leków w obecności przeciwwskazań, idiosynkrazji lub braku rezultatów. Efekt napromieniowania objawia się w całości w ciągu 2-3 lat i trwa do 5 lat.

Przeczytaj więcej w naszym artykule na temat prolaktynoma przysadki.

Przeczytaj w tym artykule.

Przyczyny prolaktynoma przysadki

Podobnie jak większość chorób nowotworowych, gruczolak przysadki występuje z powodów, które nie są w pełni zrozumiałe. U niektórych pacjentów obserwuje się przerost i aktywność komórek tworzących prolaktynę w przypadku choroby uwarunkowanej genetycznie. Nazywa się to neoplazją poliendokrynną.

Wzrost gruczolaka przysadki

Oznacza to, że gruczoły wydzielania wewnętrznego, z powodu braku regulacji, wymykają się spod kontroli podwzgórza i zaczynają intensywnie wytwarzać hormony. W takich przypadkach zwiększa się funkcja gruczołów przytarczycznych, trzustki, przysadki mózgowej. W przewodzie pokarmowym występuje wiele owrzodzeń. Izolowane jest również dziedzictwo skłonności do prolaktynoma.

A tu więcej o gruczolaku przysadki.

Jak guz wpływa na organizm?

Wśród wszystkich guzów tkanki przysadki, prolactinoma prowadzą i stanowią jedną trzecią wszystkich zdiagnozowanych nowotworów. Są uważane za łagodne, w wyjątkowych przypadkach odradzają się w raku. Kobiety cierpią dziesięć razy częściej niż mężczyźni. Wynika to z większej roli prolaktyny w kobiecym organizmie:

  • odpowiedzialny za tworzenie mleka matki po porodzie;
  • reguluje tworzenie estrogenów;
  • kontroluje funkcje menstruacyjne i zdolność do poczęcia.

U mężczyzn normalna krew zawiera niewielką ilość tego hormonu. Jest odpowiedzialny za syntezę testosteronu i zapewnia aktywność plemnikom. Prolaktinomy w męskim ciele zwykle osiągają znacznie większe rozmiary niż kobiety.

Gdy nadmierna produkcja prolaktyny:

  • zmniejsza się tworzenie estrogenów u kobiet i testosteronu u mężczyzn;
  • niepłodność i zmniejszone pożądanie seksualne u obu płci;
  • mężczyźni skarżą się na niską moc i wzrost gruczołów mlecznych, a kobiety skarżą się na niewydolność menstruacyjną.

Objawy guza u mężczyzn i kobiet

Powszechne objawy prolaktyny obejmują objawy związane z jej objętością. Gdy występuje duży guz:

  • zwężone pola widzenia;
  • trudność w określeniu obiektów bocznych, podwojenie ich konturów;
  • upuść wzrok do ślepoty;
  • stały ból głowy;
  • wahania w tle emocjonalnym;
  • drażliwość;
  • lęk, niepokój;
  • reakcje depresyjne;
  • naruszenie formacji hormonów przysadki mózgowej z powodu ucisku jej tkanek.
Zawężenie pola widzenia

U kobiet

Pierwszym naruszeniem jest wydłużenie cyklu i zmniejszenie ilości krwi wydzielanej podczas miesiączki, stają się rzadkie i rzadkie. Tworzenie pęcherzyków w jajnikach, proces owulacji i zdolność do zajścia w ciążę są upośledzone. Prolaktyna u kobiet stymuluje uwalnianie kropli mleka po naciśnięciu sutka lub spontanicznie. Jednocześnie sam gruczoł sutkowy nie zmienia się, ale przy długotrwałym podwyższonym poziomie hormonu mastopatia jest możliwa.

Z powodu braku estrogenów w organizmie wapń jest intensywnie wymywany z kości, co prowadzi do osteoporozy i zwiększonego ryzyka złamań. Płyn jest zatrzymywany w organizmie, zwiększa masę ciała. Ponieważ nie ma odstraszającego wpływu żeńskich hormonów płciowych, wtedy dominują funkcje męskie. Włosy rosną na ciele i twarzy, pojawia się trądzik.

U mężczyzn

Zawartość testosteronu we krwi maleje. Przejawia się to słabością pożądania seksualnego, osiąganiem i utrzymywaniem erekcji, tworzeniem żywotnych plemników. Mężczyźni także stają się jałowi. Gruczoły sutkowe są powiększone i występuje wydzielanie mleka. Jądra są mniejsze, włosy nie rosną na twarzy, kości i tkanka mięśniowa są osłabione.

Często pojawiają się oznaki ucisku guza nerwów wzrokowych lub przyległych obszarów mózgu.

Diagnostyka stanu

MRI jest uznawany za najbardziej pouczającą metodę wykrywania prolaktyny. Jeśli podejrzewa się, zaleca się dodatkowe kontrastowanie tkanki z gadolinem. Sole tego pierwiastka śladowego mają zdolność gromadzenia się w obszarach o wysokim krążeniu krwi.

MRI pomaga wykryć niewielki gruczolak i określić zasięg prolaktynoma rozprzestrzenionego poza tureckie siodło. Jeśli guz jest duży, można zastosować CT, który pokazuje strukturę kości tureckiego siodła, jego wzrost, kontur podwójnego dna, zniszczenie pleców.

Zaleca się badanie krwi prolaktyny do badania aktywności hormonalnej prolactinoma. Wartość diagnostyczna ma gwałtowny wzrost poziomu (do 10 razy). Przy mniej znaczącym wzroście konieczne jest wykluczenie:

  • stosowanie leków, które mogą stymulować powstawanie hormonów;
  • upośledzenie funkcjonalne;
  • ciąża;
  • niska aktywność tarczycy;
  • urazy klatki piersiowej;
  • niewydolność wątroby, nerek.
MRI mózgu w gruczolaku przysadki

Jeśli MRT i określenie stężenia prolaktyny we krwi uzyskały wątpliwe wyniki, pacjentom przypisano test prowokacyjny. Najpierw mierzy się zawartość hormonu, a następnie podaje się dożylnie analog tyroliberyny z podwzgórza. Pół godziny później powtarzane są badania. Oceń wyniki w ten sposób:

  • poziom prawie się podwoił - oznacza to normalną lub zwiększoną syntezę prolaktyny poza przysadką;
  • brak zmian lub nieznaczny wzrost zawartości hormonu we krwi - potwierdza diagnoza prolactinoma.
Konsultacja okulisty

Wszyscy pacjenci muszą skonsultować się z okulistą w celu określenia pól widzenia, a także badania gęstości kości.

Leczenie prolactinoma przysadki mózgowej

Jest to praktycznie jedyny gruczolak przysadki, który reaguje na terapię lekową. Parlodel jest przepisywany pacjentom, przywraca normalny poziom hormonów u prawie 90% pacjentów w ciągu miesiąca. Dostinex nie jest gorszy pod względem skuteczności, ale ma mniej niepożądane konsekwencje przy długotrwałym leczeniu, wystarczy przyjmować go co 7-10 dni.

Leki te prowadzą do zmniejszenia prolactinoma i zakończenia jego aktywności hormonalnej. U pacjentów przywracany jest wzrok i małe guzy mogą zniknąć. Na tle narkotyków możliwa jest normalizacja miesiączki, funkcji seksualnych i ciąży. Duże guzy wymagają kontroli MRI w trakcie terapii.

Jeśli nie ma dodatniej dynamiki wielkości prolactinoma i syntezy prolaktyny przez nią, krople widzenia, a następnie pokazano usunięcie gruczolaka. Operację można przeprowadzić przez kanały nosowe lub trepanując czaszkę.

Zobacz film na temat diagnostyki i leczenia gruczolaka przysadki (prolatinoma):

Istnieją przypadki, w których radioterapia jest zalecana, daje to możliwość nieużywania leków w obecności przeciwwskazań, idiosynkrazji lub braku rezultatów.

Efekt napromieniowania objawia się w całości w ciągu 2-3 lat i trwa do 5 lat. Dlatego ta metoda nie jest zalecana dla kobiet, które planują mieć dziecko. Powikłaniem radioterapii jest brak funkcji przysadki mózgowej. Do jego korekty stosuje się hydrokortyzon, Eutiroks, metylotestosteron dla mężczyzn i Divigel dla kobiet.

Rokowanie dla guza

Mikrogruczolaki postępują najlepiej. Może się ich pozbyć nawet bez operacji. Po usunięciu guzów średniej wielkości nawrót występuje przez okres 5 lat u jednej trzeciej pacjentów. Duże guzy znacząco zmieniają hormony organizmu, więc nawet leczenie chirurgiczne łagodzi objawy kompresji mózgu.

Okres, w którym remisja kliniczna występuje na tle leczenia, zależy od wielkości i aktywności hormonalnej prolactinoma. Zazwyczaj leczenie odbywa się przez kilka lat. Jeśli pacjent zatrzyma go samodzielnie, wówczas guz szybko rośnie, może nastąpić przejście do nowotworu złośliwego.

Zapobieganie wyglądowi

Ponieważ przyczyny rozwoju prolactinoma nie są jeszcze znane, zapobieganie jego wystąpieniu nie zostało opracowane. Po wykryciu guza pacjenci wymagają regularnego monitorowania MRI i badania dna oka co najmniej raz w roku, a analizę prolaktyny podaje się co sześć miesięcy.

I tutaj więcej o przewlekłej niewydolności nadnerczy.

Prolactinoma pojawia się w przysadce mózgowej z komórek wytwarzających prolaktynę. Ten hormon jest niezbędny po urodzeniu w celu wytworzenia mleka matki. U mężczyzn i kobiet jest odpowiedzialny za funkcje seksualne, zdolność do poczęcia. Przy nadmiernym przepływie krwi prowadzi do skąpej miesiączki i uwalniania mleka z brodawki u kobiet. U mężczyzn występuje impotencja, niższość plemników, wzrost gruczołów mlecznych.

MRI i badanie krwi na obecność prolaktyny jest wskazane do wykrycia. Wskazane jest leczenie farmakologiczne z objawami kompresji tkanki mózgowej.

Nie ma dokładnych powodów, dlaczego gruczolak przysadki może się pojawić. Objawy guza mózgu są różne u kobiet i mężczyzn, w zależności od hormonu, który prowadzi. Prognozy dla małych korzystne.

Dość niebezpieczny zespół Nelsona nie jest tak łatwy do wykrycia w początkowej fazie wzrostu guza. Objawy zależą również od wielkości, ale głównym objawem na początku jest zmiana koloru skóry na brązowo-fioletowy. Z niedoborem hormonu?

Przewlekła niewydolność nadnerczy występuje przy przedłużającym się przebiegu choroby, zakażeniu wirusami, grzybami. Pierwotne występuje u dzieci i dorosłych, istnieje wtórne i trzeciorzędne. Objawy są początkowo ukryte. Powikłania są ciężkie bez leczenia. Kompleksowa diagnostyka

Głównie niewydolność przysadki występuje u osób starszych, ale może być wrodzona lub nabyta u dzieci po porodzie. Przydziel także sumę całkowitą, częściową, pierwotną i wtórną. Diagnoza zespołu hypopituitar obejmuje hormon, MRI, CT, RTG i inne. Leczenie - przywrócenie funkcji hormonów.

W przypadku stwierdzenia nadczynności przytarczyc leczenie będzie się różnić w zależności od tego, czy pacjent ma chorobę lub zespół. Zdarza się pierwotne i wtórne, wykryte u dzieci. Diagnoza jest wyczerpująca.