Adenomyosis macicy - co to jest? Objawy, przyczyny i leczenie

Adenomioza to choroba charakteryzująca się kiełkowaniem endometrium w warstwie mięśniowej macicy, podczas gdy komórki błony śluzowej, które wpadają do mięśniówki macicy, zachowują swoją genetycznie nieodłączną funkcję.

W związku z tym, przechodząc cykliczne zmiany, rosną w pewnym okresie i wymagają nieobecności w tkankach mięśniowych. W rezultacie macica powiększa się, funkcjonalność narządu jest zaburzona.

Często adenomioza macicy jest mylona z endometriozą. Jest to jednak tylko ich odmiana, tak zwana endometrioza wewnętrzna macicy, gdy endometrium mnoży się poza samą macicą. Jest to ogólnoustrojowa, łagodna, nienowotworowa choroba macicy. Endometrium znajduje się w różnych narządach, takich jak macica, pochwa, nerki, przewód pokarmowy i inne.

Powody

Dlaczego występuje adenomioza macicy i co to jest? Adenomyosis - rodzaj endometriozy, która jest proliferacją tkanki błony śluzowej macicy. W wyniku procesu patologicznego tworzą się cysty endometrioidalne, wypełnione płynną zawartością. Ogniska endometriotyczne w adenomiozie znajdują się w ciele macicy.

Adenomyosis może rozwinąć się z następujących powodów:

  1. Wrodzone powstawanie ognisk endometriozy, wynikające z zaburzeń rozwoju zarodkowego.
  2. Wprowadzenie komórek endometrium do otaczającej tkanki podczas wykonywania interwencji chirurgicznych lub traumatycznych porodów.

Istnieją czynniki, które wywołują rozwój adenomiozy:

  • życie seksualne zaczęło się za późno;
  • późny lub trudny poród;
  • wczesny lub późny początek miesiączki;
  • częste procesy zapalne w macicy i przydatkach;
  • manipulacje ginekologiczne na macicy (aborcja, łyżeczkowanie diagnostyczne);
  • predyspozycje genetyczne do nowotworów łagodnych lub złośliwych;
  • zbyt duża waga kobiety, otyłość;
  • stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych i urządzeń wewnątrzmacicznych;
  • obecność chorób spowodowanych zaburzeniami czynnościowymi układu odpornościowego;
  • duży stres fizyczny i psychiczny przez długi czas.

Długie występowanie ciężkiej adenomiozy prowadzi do niedokrwistości, wyraźnego zespołu bólowego, uszkodzenia sąsiednich narządów i gwałtownego pogorszenia jakości życia kobiety, do niemożliwości uprawiania seksu i jakiejkolwiek aktywności fizycznej.

Klasyfikacja

Istnieje kilka stopni rozpowszechnienia i intensywności przenikania do warstw macicy. Klasyfikacja ta jest stosowana tylko w odniesieniu do adenomiozy ciała macicy.

  1. stopień - przenikanie rozproszonych komórek do warstwy podśluzowej narządu.
  2. stopień - patologiczny przebieg choroby z przenikaniem do warstw mięśni macicy, z przechwyceniem mniej niż połowy tej warstwy.
  3. stopień - patologiczny proces rozproszony zajmował ponad połowę.
  4. stopień - wzrost endometrium poza macicą, z przejściem patologii do innych narządów. Endometrium przenika wszystkie warstwy struktury macicy.

Ze względu na charakter procesu nowotworowego rozróżnia się następujące formy adenomyozy:

  • forma rozproszona (heterotopie są równomiernie rozmieszczone w grubości mięśniówki macicy) - z częstotliwością 50–70%
  • postać guzkowa (heterotopie znajdują się w mięśniówce macicy w postaci endometrioidalnych „węzłów” o różnych rozmiarach i lokalizacji); charakterystyczną cechą tych węzłów jest brak kapsuły; Ta postać występuje u 3–8% pacjentów.
  • forma mieszana.

Pierwszy stopień i drugi nie wymagają interwencji chirurgicznej, czego nie można powiedzieć o trzecim i czwartym. Ostatnie dwa - są trudne do leczenia zachowawczego, często przyjmują dwie metody w kompleksie.

Objawy adenomiozy

Czasami adenomioza może wystąpić bez zauważalnych objawów i może być wykryta przypadkowo podczas badania z innego powodu. Jednak w większości przypadków w adenomyozie macicy obserwuje się następujące objawy:

  1. Ból w podbrzuszu, sięgający do pachwiny, odbytnicy, pochwy.
  2. Ból jest najbardziej intensywny w pierwszych dniach miesiączki (miesięczne krwawienie z macicy związane z fizjologicznym odrzuceniem śluzówki macicy - wewnętrzna warstwa błony śluzowej macicy), wraz z końcem krwawienia ustępuje.
  3. Objawy niedokrwistości (niedokrwistość): osłabienie, bladość i łuszczenie się skóry, senność, zmęczenie.
  4. Obfite i przedłużone (ponad 5 dni) krwawienie miesiączkowe.
  5. Wygląd plamienia ciemnobrązowego wydzieliny z dróg rodnych 2-5 dni przed iw ciągu 2-5 dni po miesiączce.
  6. Krwotok z macicy (wypływ krwi z narządów płciowych) w okresie między okresami.
  7. Bolesny stosunek (dyspareunia).

Początkowo objawy adenomiozy są wygładzone i postrzegane jako powszechna przedmiesiączkowa zmiana w organizmie. Następnie, w miarę postępu, intensywność bólu wzrasta, a czas wzrasta. Pacjenci odczuwają ból nie tylko przed miesiączką, ale także stale.

Diagnostyka

Aby dokładnie ustalić diagnozę „adenomyosis” i przepisać leczenie, z reguły stosuje się najpierw kompleksowe badanie, w tym:

  • badanie narządów płciowych za pomocą luster;
  • kolposkopia (badanie szyjki macicy za pomocą specjalnego urządzenia, dające wzrost około 30 razy);
  • testy laboratoryjne (pobieranie wymazów);
  • ogólne badanie układu oddechowego, krążenia, trawienia, moczu;
  • rezonans magnetyczny (MRI);
  • laparoskopia (najnowocześniejsza metoda diagnozowania i leczenia).

Główną metodą diagnostyczną jest USG. Najdokładniejsze wyniki (około 90%) uzyskuje się przez przezpochwowe badanie ultrasonograficzne, które, podobnie jak badanie ginekologiczne, wykonuje się w przeddzień miesiączki.

Jak leczyć adenomyosis

Istnieją dwa sposoby leczenia macicy macicy: konserwatywne i operacyjne. Oczywiście metoda leczenia zależy od stopnia adenomyozy. Z reguły pierwszy i drugi stopień, rzadziej trzeci, podlegają leczeniu zachowawczemu, a czwarty jest traktowany tylko szybko.

Aby zachować konserwatywne efekty:

  • Doustne środki antykoncepcyjne z powstawaniem braku miesiączki (brak miesiączki), które prowadzą do zablokowania miesiączki i usunięcia ognisk endometriozy. Przepisuj leki etynyloestradiolem w stężeniu 0,03 i wyższym przez 6-12 miesięcy ciągłego kursu,
  • Progestyny ​​(didrogestenon, medroksyprogesteron, gestrinon) prowadzą do atrofii ognisk endometriotycznych,
  • Androgeny (danazol) z powstawaniem braku miesiączki i usuwaniem ognisk endometriozy. Ale leki mają wiele poważnych skutków ubocznych,
  • Syntetyczne analogi GnRH (nafarelin, gistrelina) w kroplach lub sprayach, domięśniowo w celu zmniejszenia poziomu estrogenu.

W przypadku braku wyniku leczenia terapeutycznego stosuje się chirurgiczną metodę leczenia, której celem jest usunięcie ognisk lokalizacyjnych i przywrócenie normalnej budowy anatomicznej macicy.

Operacja

Usunięcie macicy w adenomiozie nie zawsze jest wymagane. Operacja może być zalecana, jeśli adenomyosis:

  • powoduje poważne krwawienie z macicy, które nie podlega leczeniu i prowadzi do dużej utraty krwi;
  • kobieta ma już dzieci i nie planuje przyszłej ciąży;
  • kobieta jest w wieku przedmenopauzalnym (powyżej 45-50 lat) i nie jest przeciwna usunięciu macicy;
  • w połączeniu z mięśniakiem macicy duży rozmiar;
  • w połączeniu z niepożądanymi zmianami w endometrium lub szyjce macicy.

Istnieją dwa główne sposoby wykonywania operacji chirurgicznych w przypadku adenomiozy - otwartej i laparoskopowej (lub endoskopowej). Otwartym sposobem jest operacja brzuszna w celu usunięcia macicy. Operacja laparoskopowa pozwala usunąć ogniska adenomyosis i uratować macicę.

Wraz z tradycyjnymi metodami terapeutycznymi i chirurgicznymi do leczenia adenomiozy stosuje się obecnie nowe metody. Najpowszechniejszą nieklasyczną metodą jest elektrokoagulacja, dzięki której po zastosowaniu znieczulenia zmiana zostaje usunięta bez poważnych konsekwencji.

Prognoza leczenia

Adenomioza jest chorobą przewlekłą o wysokim prawdopodobieństwie nawrotu. Po przeprowadzeniu leczenia zachowawczego i interwencji chirurgicznych zachowujących narządy w ciągu pierwszego roku, nawroty adenomiozy są wykrywane u co piątej kobiety w wieku rozrodczym. W ciągu pięciu lat nawrót obserwuje się u ponad 70% pacjentów.

U pacjentów w wieku przedklimakteryjnym rokowanie dla adenomiozy jest korzystniejsze, co wynika ze stopniowego wygaszania czynności jajników. Nawrót po wycięciu pęcherza moczowego nie jest możliwy. W okresie klimakterium dochodzi do niezależnego powrotu do zdrowia.

Objawy i leczenie adenomiozy 1, 2 i 3 stopnie

Trzecie miejsce wśród problemów ginekologicznych to adenomyosis macicy o 1 stopniu. Dlaczego to się pojawia? Do pewnego stopnia, z powodu naszego zaniedbania w stosunku do naszego zdrowia. Początkowy etap choroby jest rozpoznawany przez kilka kobiet, przechodzi bez wyraźnych objawów. Niewielu zwraca uwagę na najmniejsze zmiany w cyklu miesiączkowym i idzie do lekarza.

Czym jest adenomyosis

Adenomioza jest jednym z rodzajów endometriozy, która z kolei jest chorobą ogólnoustrojową z przenikaniem komórek endometrium do głębokich mięśni macicy. Przechodząc z muszli do mięśniówki macicy, nadal pełnią swoje funkcje. Każdy cykl menstruacyjny, wyściółka macicy, jest aktualizowany. Stare komórki są zastępowane nowymi „kopiami” i wyświetlane w treści menstruacyjnej.

W każdym cyklu następuje aktualizacja komórek kiełkujących w mięśniówce macicy. Podczas zastępowania, przydzielone, nie ma możliwości wyjścia poza palenisko. Nagromadzona zawartość stopniowo zaczyna drażnić otaczającą tkankę, co prowadzi do procesu zapalnego. W miarę postępu choroby komórki wnikają w leżące poniżej warstwy mięśniówki macicy. Jeśli ten proces nie zostanie potraktowany, choroba postępuje, zwiększa się liczba ognisk.

W zaawansowanych stadiach adenomioza obejmuje cały narząd. Leki hormonalne nie mogą kontrolować szybkości przejścia śródbłonka do mięśni macicy. W ostatnim stadium choroby komórki penetrują błonę surowiczą i kiełkują do innych narządów miednicy małej. Jedynym „lekiem” będzie usunięcie zaatakowanego narządu. Z reguły cierpi na adenomiozę macicy, co zmniejsza prawdopodobieństwo urodzenia dziecka w przyszłości.

Przyczyny choroby

Do tej pory lekarze nie ustalili dokładnej przyczyny choroby. Wszyscy naukowcy zgodzili się, że charakter choroby jest głównie hormonalny. Podczas wysokiego poziomu estrogenów następuje szybki wzrost komórek i w złym kierunku. Pacjent z pierwszym stopniem adenomyozy obserwuje niepowodzenie w całym ciele. Choroba wpływa na ogólne samopoczucie kobiet.

Przyczynami choroby mogą być interwencje w jamie macicy - aborcja, łyżeczkowanie, chirurgia. Lekarze często śledzą związek między występowaniem adenomiozy a czynnikami psychologicznymi i ciężką pracą fizyczną. Podczas stresu miesiączka często się kończy, co powoduje owulację. Należy wymienić inne ważne przyczyny choroby:

  1. Powikłania po ciężkim i późnym porodzie.
  2. Procesy zapalne w obrębie miednicy.
  3. Zaburzony układ odpornościowy, o czym świadczą częste choroby zakaźne.
  4. Nie wykluczaj wpływu dziedziczności.

Wiele przyczyn adenomiozy zależy od naszego stylu życia. Niewłaściwa dieta narusza ilość witamin, co prowadzi do osłabienia układu odpornościowego i rozwoju chorób zakaźnych. Silne wstrząsy zakłócają cykl miesiączkowy, co pociąga za sobą szereg problemów w układzie rozrodczym. Kobiety biznesu, jak nikt inny, są zagrożone chorobą, ich szalone tempo życia nosi ciało. Należy pamiętać, że adenomioza macicy 1 stopnia jest lepiej rozpoznawana przy pierwszych objawach.

Objawy

Objawy pacjentów z adenomiozą często zauważają się dopiero w drugim stadium choroby. Dolegliwości na początku rozwoju odkrywa się przypadkowo podczas rutynowego badania przez ginekologa. Z reguły pacjent nie odbiera pierwszych dzwonków, przez co traci szansę na szybkie i skuteczne leczenie. Opisujemy objawy początku choroby:

  1. Bóle zaczynają być obecne na kilka dni przed wystąpieniem miesiączki. Są intensywne w naturze i wchodzą w podbrzusze, pochwę.
  2. Słabość, złuszczanie skóry i zmęczenie wskazują na wystąpienie niedokrwistości (niedokrwistości) u pacjenta.
  3. Czas menstruacji to tydzień.
  4. Podczas przerw miesiączkowych występuje przed i po nim ciemnobrązowy efekt plamienia.
  5. Jest bolesny stosunek.

Objawy choroby są związane z lokalizacją procesu patologicznego. Podczas choroby lekarz może również obserwować obecność nowotworów, które mogą powodować adenomyosis. Aby uniknąć komplikacji, potrzebujesz czasu na leczenie. W tym celu zaleca się wizytę u ginekologa co sześć miesięcy.

Diagnostyka

Po pierwsze, lekarz zbiera historię skarg. Dowiaduje się, jak pojawia się miesiączka, jak długo krwawią, czy jest obfite, czy nie, czy występuje wypływ ciemnobrązowego koloru przed i po. Badanie obejmuje przeniesione manipulacje w obszarze macicy, dziedziczności i chorób somatycznych. Następnie lekarz przeprowadza badanie na fotelu ginekologicznym, podczas którego stwierdza wzrost macicy, charakterystyczny dla 8-10 tygodni ciąży. W przypadku węzłowej formy adenomiozy powierzchnia macicy podczas badania dotykowego ma guzowatość.

Spośród wszystkich echografów przezpochwowe badanie ultrasonograficzne zajmuje pierwsze miejsce pod względem skuteczności wykrywania adenomyozy. Jego dokładność przekracza 90%. Badanie echograficzne wykonuje się trzy dni przed wystąpieniem miesiączki. Diagnoza endometriozy macicy jest dokonywana przez lekarza z następującymi znakami echa:

  1. Macica ma kształt kulisty, wynika to ze wzrostu przedniej i tylnej ściany.
  2. Ciało jest podobne pod względem wielkości do 6 miesięcy ciąży.
  3. Asymetria ścian.
  4. Obecność torbielowatych jam przed miesiączką.

Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego jest droższą metodą oznaczania gruczolakowatości, ale służy do określania struktury mięśniówki macicy. Mówią o obecności choroby na takich podstawach, jak niejednorodność warstwy mięśniowej macicy, pogrubienie ścian. Po znalezieniu ognisk endometrium dokonaj dokładnej diagnozy - adenomyosis. Rezonans magnetyczny wyklucza możliwe inne przyczyny.

Lekarz przepisuje badanie krwi na estrogen. Jego zwiększona zawartość prowadzi do wzrostu tempa wzrostu komórek endometrium w mięśniówce macicy. Sprawdź mikroflorę pochwy i wymazuj mikroskopowo. Nie wyklucza się konsultacji ze specjalistami, takimi jak terapeuta, endokrynolog i gastroenterolog.

Kategorie

Pierwszy etap

Adenomioza stopnia 1 charakteryzuje się niewielką liczbą kiełkujących komórek endometrium w warstwie mięśniowej macicy. Objawy pierwszego etapu są ledwo zauważalne. Istnieje niewielka zmiana w menstruacji. Przydziały stają się obfite i długie.

Choroba jest wykrywana na wczesnym etapie przez przypadek, podczas badania przez ginekologa. Leczenie przepisane przez lekarza będzie kuracją hormonalną. Czas otrzymywania środków waha się od dwóch miesięcy do sześciu miesięcy. Ten kurs zapewnia przywrócenie poziomu hormonów, co prowadzi do cofnięcia się choroby. Po zakończeniu terapii należy stale odwiedzać ginekologa, aby zapobiec rozwojowi nawrotu.

Drugi etap

Adenomioza stopnia 2 jest spowodowana przenikaniem komórek endometrium do głębokości 1/2 grubości ściany macicy. Na tym etapie mięsień maciczny jest pogrubiony, pochwa traci swoją zwykłą elastyczność. Pacjent cierpi na brązowawą wydzielinę przed i po menstruacji. Ból w podbrzuszu nasila się, a następnie promieniuje do jelita.

Jakie stopnie adenomiozy macicy są łatwiejsze do wyleczenia.

Adenomioza zajmuje szczególne miejsce wśród innych patologii żeńskich narządów płciowych. Faktem jest, że ta choroba jest bardzo trudna do leczenia i kontroli, podczas gdy kobiety w wieku rozrodczym są na nią podatne.

Najwyższy odsetek choroby odnotowuje się wśród kobiet w wieku 25–45 lat, a ich liczba sięga nawet 50%. Warto jednak zauważyć, że w ostatniej dekadzie choroba ta stała się znacznie młodsza, ponieważ początki adenomiozy występują również u młodzieży.

Proszę zauważyć, że ten tekst został przygotowany bez wsparcia naszej Rady Ekspertów.

Czym jest adenomyosis

Adenomioza jest przewlekłą nawracającą chorobą, która upośledza nie tylko funkcję menstruacyjną, ale także w przypadku niekorzystnego rozwoju może prowadzić do niepłodności lub nawet do usunięcia narządu. Skąd pochodzi adenomyoza i jak rozwija się w kobiecym organizmie?

Zacznijmy od faktu, że rozważamy strukturę i funkcję macicy. Składa się więc z mięśniówki macicy - warstwy mięśniowej lub ciała macicy i błony śluzowej - endometrium. Endometrium z kolei ma dwie warstwy - podstawową i funkcjonalną. Warstwa podstawna jest rodzajem „systemu korzeniowego”, z którego nowe endometrium rośnie w każdym cyklu. Warstwa funkcjonalna jest śluzowata, jej cel jest ściśle określony - zaakceptowanie zapłodnionego jaja i nakarmienie go. Gdy zapłodnienie nie występuje, warstwa funkcjonalna jest odrzucana i idzie w parze z krwawieniem miesiączkowym. Istnieje również membrana rozdzielająca między mimometrią a endometrium. Każda warstwa macicy ma swoje własne funkcje - warstwa mięśniowa pozwala macicy znacznie się rozszerzyć podczas rozwoju płodu, endometrium daje płodowi niezbędne substancje i uczestniczy w wymianie gazu.

A jeśli muskularne ciało macicy ma czysto mechaniczną funkcję, to endometrium reaguje bardzo wrażliwie i funkcjonalnie na zmiany hormonalne w organizmie kobiety przez cały cykl. Warstwa funkcjonalna składa się z cytogennego zrębu i zlokalizowanych w nich gruczołów i są one odpowiedzialne za produkcję śluzu w fazie wydzielniczej. Naczynia warstwy funkcjonalnej są również bardzo wrażliwe na hormony iw zależności od fazy ulegają zmianom - wiją się, wydłużają w fazie lutealnej, tworząc w ten sposób zwoje spiralnych tętnic.

Tak więc, adenomioza, jest to stan, w którym zaczyna się warstwa funkcjonalna, warstwa podstawna zaczyna wyrastać warstwę funkcjonalną w złym kierunku. Oznacza to, że ogniska funkcjonalnie i morfologicznie podobne do endometrium pojawiają się w mięśniówce macicy (warstwie mięśni macicy). To z kolei powoduje zmiany w strukturze mięśniówki macicy. W rezultacie, ponieważ endometrium ma receptory, które reagują na zmiany hormonalne, te same receptory, wraz z cząstkami endometrium, wchodzą do mięśni macicy i zaczynają reagować na cykliczne zmiany hormonalne. Oznacza to, że w macicy - w jej warstwie mięśniowej, następuje również podział komórek endometrium i ich późniejsze odrzucenie do końca cyklu. Wszystkie te procesy przejawiają się w postaci przewlekłego zapalenia, zespołu bólowego i innych zaburzeń.

Należy zauważyć, że te zmiany w mięśniach macicy występują równocześnie ze zmianami w endometrium, zgodnie z cyklem, jednak liczba ognisk z porośniętym endometrium może nadal rosnąć. Może to wyjaśnić fakt, że adenomioza bez odpowiedniego leczenia zaczyna szybko postępować, a także być połączona z innymi stanami patologicznymi macicy w przyszłości.

Stopień adenomyozy macicy

Stopień adenomyozy macicy jest podzielony przez głębokość uszkodzenia tkanki mięśniowej macicy. W sumie istnieją cztery etapy adenomyosis:

  • Adenomioza macicy 1 stopnia - jest ustawiana, jeśli nie ma więcej niż 1/3 myometry.
  • Adenomyosis macicy 2 stopnie - charakteryzuje się głębszą penetracją do tkanki mięśniowej - do połowy warstwy mięśniowej. Adenomyosis macicy 3 stopni - charakteryzuje się całkowitą porażką całej warstwy macicy do błony surowiczej.
  • Adenomyosis macicy 4 stopnie - proces obejmuje nie tylko macicę, ale także narządy miednicy. Endometrium, przedzierając się przez błonę surowiczą, zaczyna infekować narządy i błonę miednicy małej.

Jak widać, bez terminowego i właściwego leczenia, adenomioza może prowadzić do poważnych patologii, które mogą prowadzić nie tylko do operacji, ale także do utraty narządu.

Formy adenomyosis

W zależności od tego, gdzie i jak zlokalizowane są ogniska penetracji endometrium, adenomioza jest zwykle podzielona na następujące formy:

  • Rozproszona forma adenomiozy charakteryzuje się równomiernym rozłożeniem endometrium w mięśniach macicy.
  • Forma ogniskowa - porośnięte endometrium nie jest równomiernie rozłożone, ale tworzy ogniska penetracji.
  • Forma węzłowa różni się tym, że w mięśniówce macicy, w miejscu nacieku endometrium, tworzą się guzki o różnych rozmiarach, możliwe jest odróżnienie ich od węzłów mięśniowych tylko na MRI - ich charakterystyczna cecha, że ​​nie mają kapsułek.

Ponadto występuje mieszana postać adenomyosis - rozlana guzkowata.

Objawy adenomyozy macicy

Główne objawy adenomiozy wynikają z jej zależności hormonalnej. Oznacza to, że wszystkie główne objawy choroby zależą od stanu hormonalnego i objawiają się głównie zmianą czasu trwania i intensywności krwawienia miesiączkowego:

  • Ból podczas miesiączki lub algomenorrhea, to ten sam towarzysz adenomiozy 3 i 4 etapy, czasami drugi. Ból może być różnej intensywności i lokalizacji - podbrzusze, dolna część pleców, krocze itp.
  • Krwawe lub brązowe wydzieliny przed miesiączką i kilka dni po niej. W niektórych przypadkach przełomowe krwawienie ciężkie - hiperpolymenorrhea.
  • Naruszenie cyklu miesiączkowego.
  • Ciężkie przypadki mogą obejmować poronienia i niepłodność, które mogą być spowodowane zaburzeniami hormonalnymi, procesami adhezyjnymi i niezdolnością płodu do implantacji w macicy.

Przyczyny macicy macicy

Dziś nie ma jednej spójnej teorii, która w pełni wyjaśniałaby przyczyny tej patologii. Naukowcy zidentyfikowali czynniki ryzyka, ale mechanizm występowania adenomiozy wciąż nie jest znany. Jako jego dziedziczny składnik ma być badany.

Czynniki ryzyka przyczyniające się do patologii obejmują:

  • Mechaniczne uszkodzenie macicy występujące podczas interwencji - aborcja, łyżeczkowanie, usuwanie polipów, operacja usunięcia węzłów mięśniowych, cięcie cesarskie i inne.
  • Zaburzenia hormonalne.
  • Dziedziczność.

Etapy adenomiozy i ciąży

Pomimo faktu, że w niektórych przypadkach lekarze uważają adenomyosis za przyczynę niepłodności, w większości przypadków jest to tylko jeden z wielu czynników. Sama adenomyoza w początkowych stadiach nie może stać się przeszkodą dla ciąży i narodzin zdrowego dziecka. Chciałbym podkreślić, że dotyczy to tylko pierwszego i drugiego etapu adenomiozy, gdy tkanka mięśniówki macicy nie jest całkowicie dotknięta. Ponadto ciąża w adenomiozie w stadium 1 i 2 może poprawić stan kobiety, ponieważ produkcja estrogenów zmniejsza się w czasie ciąży, aw niektórych przypadkach adenomyoza może całkowicie zniknąć po urodzeniu.

Dla kobiet planujących ciążę niezwykle ważne jest, aby w odpowiednim czasie odwiedzić ginekologa. Ponieważ adenomyoza jest chorobą o nieprzewidywalnym przebiegu - u niektórych może być w pierwszym etapie przez dziesięciolecia i nie powodować żadnych niedogodności, w innych może się szybko rozwijać. Dlatego okresowe kontrole i właściwe planowanie ciąży pomogą uniknąć nieprzyjemnych i niespodziewanych chwil.

Konsekwencje adenomiozy

Jeśli adenomyosis nie przeszkadza kobiecie i jest stabilna w początkowej fazie, nie oznacza to, że należy zaniedbać wizytę lekarza. Faktem jest, że ponieważ choroba ta nie jest wystarczająco zbadana, co może być impulsem do szybkiego postępu, nie jest znane. A jeśli na pierwszym i drugim etapie adenomioza nie jest niebezpieczna, to trzeci i czwarty może prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym:

  • Niepłodność - najczęściej towarzyszy adenomiozie trzeciego i czwartego stopnia, ale jest również możliwa na wcześniejszym etapie postaci rozproszonej lub mieszanej. Przy odpowiednim i terminowym leczeniu, w większości przypadków możliwe jest narodziny dziecka na wczesnym etapie.
  • Odrodzenie się w nowotwór złośliwy - choć jest to rzadkie powikłanie adenomiozy, ale nie warto tego obniżać.
  • Zagrożenie poronieniem.
  • W trzecim i czwartym stadium adenomiozy, udział sąsiednich narządów w procesie, aw rezultacie procesów adhezyjnych i zapalnych w miednicy i przewlekłym bólu.
  • Duża utrata krwi z powodu krwawienia przełomowego, a następnie niedokrwistość.

Leczenie adenomiozy. Terapia hormonalna

Pomimo faktu, że niemożliwe jest całkowite pozbycie się tej patologii, dzięki terminowemu leczeniu, całkiem możliwe jest kontrolowanie procesu dalszego rozwoju. Należy pamiętać, że leczenie wymaga jedynie postępującej adenomiozy, ponieważ wiele kobiet żyje z tym adenomiozą do końca życia, nawet nie podejrzewając jej istnienia. Z kolei w przypadku podejrzenia progresji choroby konieczne jest odpowiednie leczenie. Na pierwszych dwóch etapach i częściowo na trzecim, leczenie adenomiozy przeprowadza się w sposób zachowawczy. Wczesne stadia adenomiozy są doskonale stabilizowane przez przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych zgodnie ze specjalnym schematem. Czasami wymagane jest bardziej kardynalne podejście, jak w przypadku adenomiozy rozproszonej, gdy operacja nie jest możliwa, stosuje się preparaty agonistów GnRH, które wprowadzają organizm w stan sztucznej menopauzy. Pomaga to nie tylko ustabilizować stan pacjenta, ale także zmniejszyć gruczolaka. Tak więc po wystąpieniu naturalnej menopauzy kobiety całkowicie i trwale pozbywają się tej patologii. Sztuczne wprowadzenie do menopauzy jest procesem odwracalnym, który nie wpływa na zdolność rodzenia dzieci. Niektórzy specjaliści uzupełniają leczenie hormonalne środkami tonizującymi i immunomodulującymi, w niektórych przypadkach pacjent potrzebuje również terapii przeciwzapalnej. Należy pamiętać, że hormonalne leczenie adenomiozy ma skutki uboczne w postaci zwiększenia masy ciała. Dlatego kobieta musi przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania i zaleceń lekarza, a także zbilansowanej diety i wykonalnego ćwiczenia.

Leczenie chirurgiczne adenomiozy

Jednak nie zawsze leczenie zachowawcze może prowadzić do pożądanego rezultatu. W takich przypadkach można zastosować operację:

Endoskopia jest najczęstszą metodą chirurgicznego leczenia adenomiozy ogniskowej i guzkowej. Ta operacja pozwala nie tylko zachować ciało, ale także mieć dziecko w przyszłości. Jest przepisywany tylko dla powyższych form adenomyozy.

Usunięcie macicy jest radykalną metodą, którą stosowano coraz mniej w ostatnich latach. Wcześniej uważano, że dla kobiet po 45 roku życia usunięcie macicy nie może zaszkodzić i starały się rozwiązać wszystkie problemy kobiet w tak radykalny sposób. Dzisiaj podejście nieco się zmieniło, a całkowite usunięcie organu wyznacza się tylko w najtrudniejszych przypadkach.

EMA dla adenomiozy

W niektórych przypadkach embolizacja tętnicy macicznej może być skutecznym sposobem leczenia adenomiozy. Sukces tej metody zależy jednak od wielu czynników - od stopnia i formy adenomiozy, od lokalizacji naczyń krwionośnych itp. Jednak według wiodących ekspertów kliniki europejskiej, w przypadkach EMA u kobiet z mięśniakami powikłanymi adenomiozą, w 60% przypadków efekt był dodatni.

Jak widać, przebieg choroby zależy nie tylko od profesjonalizmu lekarzy, ale także od świadomości kobiet. Tylko regularne wizyty u ginekologa lub specjalisty od ultrasonografii mogą zapewnić zdrowie układu rozrodczego. Jeśli kobieta odwiedza lekarza na adenomiozę w stadium 3-4, nawet wysokiej klasy specjalista nie będzie w stanie jej pomóc.

Czym jest adenomyoza 2 stopni: istota patologii, metody diagnozowania i leczenia

Adenomyosis macicy jest rodzajem endometriozy, patologii, w której maciczna błona śluzowa rośnie w nietypowych ogniskach.

W celu terminowej diagnozy powinieneś wiedzieć o przyczynach tej choroby, metodach diagnozowania i metodach leczenia.

Zwykle diagnozowany u kobiet w wieku rozrodczym.

Częstość występowania wzrasta po 30 latach.

Istota patologii

Adenomioza jest patologią ginekologiczną, w której błona śluzowa macicy (endometrium) rośnie do warstwy mięśniowej macicy (myometrium).

W ostatnich dziesięcioleciach odnotowano wzrost częstości występowania tego schorzenia, co przypisuje się wzrostowi patologicznych odpowiedzi immunologicznych, a także poprawę metod diagnostyki instrumentalnej.

Istnieje kilka postaci adenomyozy:

  • Ogniskowa. W mięśniówce macicy określa się pojedyncze ogniska tkanki endometriotycznej. Najczęściej wykrywane po menopauzie.
  • Rozproszone Tkanka śluzowa jest równomiernie rozłożona w warstwie mięśniowej, tworząc kieszenie o różnych głębokościach. W rezultacie - tworzenie fistularnych przejść.
  • Knotty. Zidentyfikuj powstawanie guzków pozbawionych błony torebkowej. Wewnątrz węzła obserwuje się zwykle ciemno zabarwiony płyn lub krew, co wiąże się z cyklicznymi zmianami w endometrium.

Ponadto adenomioza jest zwykle zróżnicowana w zależności od głębokości penetracji warstwy mięśniowej, w związku z czym wyróżnia się cztery stopnie nasilenia choroby.

Adenomyosis 2 stopnie - co to jest?

Pod adenomiozą o stopniu 2 rozumiem uszkodzenie warstwy mięśniowej do połowy jej grubości.

W tym przypadku macica powiększa się.

Jeśli wcześniej choroba mogła być bezobjawowa, to na tym etapie są już objawy kliniczne.

Objawy choroby

Warto zauważyć, że pacjenci z adenomiozą często cierpią na zespół napięcia przedmiesiączkowego (zmiany w sferze emocjonalnej i psychicznej, ciśnienie krwi, pojawienie się bólów głowy, obrzęk).

Adenomioza stopnia 2 ma obraz kliniczny, który objawia się następująco:

  • Pojawienie się bolesnej reakcji podczas miesiączki;
  • Stopniowe pojawianie się bólu;
  • Naruszenie cyklu miesiączkowego (wzrost czasu trwania miesiączki, zmiana ich objętości);
  • Kilka dni (od 2 do 5) przed pojawieniem się nowego cyklu pojawia się plamienie, to samo rozładowanie ma miejsce po zakończeniu miesiączki;
  • Obecność krwawienia z macicy w okresie międzymiesiączkowym (nie zawsze);
  • Objawy niedokrwistości (sucha skóra, kruche paznokcie, włosy, blada skóra, duszność, pojawienie się „zade” w kącikach ust, osłabienie, senność, zawroty głowy, omdlenia);
  • Niemożność zajścia w ciążę (niepłodność).

Główną przyczyną niepłodności w adenomiozie są zrosty w okolicy jajowodów, które stanowią przeszkodę w uwalnianiu jaja do macicy, zmiany w strukturze błony śluzowej macicy, co komplikuje proces implantacji, towarzyszące zapalenie, hipertonię warstwy mięśniowej i wiele innych czynników, które zwiększają ryzyko spontanicznego aborcja

Przyczyny

Obecnie dokładne czynniki ryzyka tej choroby nie są w pełni zrozumiałe. Wiadomo, że adenomioza jest patologią zależną od hormonów.

Następujące czynniki mają wpływ na wystąpienie:

  • Upośledzony status immunologiczny (wrodzone i nabyte stany niedoboru odporności);
  • Interwencje domaciczne (uszkodzenie podstawowej warstwy śluzówki macicy oddzielającej ją od mięśniówki macicy - aborcja, łyżeczkowanie o charakterze diagnostycznym, ustawienie urządzenia wewnątrzmacicznego, skomplikowane porody, interwencje operacyjne, krwawienie z macicy);
  • Wczesna lub późna menarche (pierwsza miesiączka);
  • Odbiór połączonych doustnych środków antykoncepcyjnych;
  • Stosowanie leków hormonalnych;
  • Nadwaga (przyczynia się do hiperestrogenemii w organizmie);
  • Obecność chorób przewlekłych (patologia przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze);
  • Nadmierny lub niewystarczający wysiłek fizyczny;
  • Niekorzystna dziedziczność (obecność bliskich krewnych endometriozy, adenomiozy, raka żeńskiego układu rozrodczego).

Jaka jest różnica od stopnia 1?

W pierwszym etapie określonego procesu patologicznego występują następujące cechy:

  • Im mniejsza głębokość inwazji (w stadium 1, zmiana zanotowana jest w podśluzówce ciała macicy);
  • Zmiany są słabo widoczne za pomocą diagnostyki ultradźwiękowej;
  • Nie ma żadnych naruszeń cyklu miesiączkowego;
  • Reakcja bólowa jest albo nieobecna, albo nieznacznie zaznaczona, najczęściej związana z wystąpieniem miesiączki;
  • Nie obserwuj problemów z poczęciem i późniejszej ciąży.

W drugim i kolejnych stadiach choroby zmiany te są wyraźne lub łagodne.

Metody diagnostyczne

Proces diagnostyczny adenomiozy opiera się na:

  • Zbiór danych anamnestycznych (wiek pierwszej miesiączki, charakter miesiączki, stan ogólny);
  • Badanie fizykalne;
  • Dwuręczne badanie ginekologiczne;
  • Ultradźwiękowe metody badawcze;
  • Hydrosonografia;
  • Histerografia rentgenowska;
  • Histeroskopia;
  • Rezonans magnetyczny.

Dwuręczne badanie ginekologiczne

Ma najbardziej pouczający charakter tuż przed początkiem miesiączki.

W zależności od ciężkości choroby, wielkość macicy może zmieniać się od 2 do 8 tygodni ciąży. Po miesiączce wymiary macicy mieszczą się w normalnym zakresie.

W przypadku uszkodzenia przesmyku macicy odnotowuje się jej ekspansję, wzrost gęstości i pojawienie się reakcji bólowej podczas badania dotykowego.

Bolesność jest najbardziej widoczna w obszarze przywiązania więzadeł krzyżowo-macicznych zarówno przed, jak i podczas menstruacji oraz po ich zakończeniu.

Dość często, przy zaangażowaniu w proces patologiczny przesmyku macicy, obserwuje się ograniczenie ruchomości narządu i zwiększenie zespołu bólowego, gdy jest on przesuwany do przodu.

Metody ultradźwiękowe

Z metod ultradźwiękowych najczęściej stosowana jest ultrasonografia.

Zastosuj specjalistyczne czujniki przezpochwowe, które umożliwiają szczegółową ocenę stanu endometrium.

Dokładność tej metody sięga 90%.

W adenomiozie odnotowuje się wzrost wielkości macicy w wymiarze przednio-tylnym, o różnej grubości ściany na całej długości narządu.

Charakterystyczną zmianą w strukturze typu „plaster miodu” jest przemiana gęstych sekcji i wnęk w ciecz.

Jeśli choroba ma postać guzowatą, odnotowuje się okrągłe, zwarte formacje, których kontury różnią się nieregularnością i brakiem przejrzystości.

Hydrosonografia

Noś w celu wyjaśnienia choroby w początkowej fazie. Zwróć uwagę na wtrącenia o małej średnicy, nierównej grubości endometrium.

Histerografia rentgenowska

Do badań wykorzystano promieniowanie rentgenowskie.

Zdjęcia wizualizują wzrost obszaru jamy macicy, wgłębienie jamy ulega deformacji i ząbkowaniu.

Histeroskopia

Niesie najwięcej informacji.

Objawy są zmienne i zależą na tym etapie od ich formy.

W drugim etapie obserwuje się nierówności reliefu macicy, widok przypomina gąbczastą tkankę mięśniową, a pasaże endometrialne są wizualizowane.

Jama narządu nie rozciąga się dobrze.

Rezonans magnetyczny

Ujawniają wzrost wielkości narządu, zmianę struktury błony śluzowej i różną grubość ścian narządu.

Główne metody leczenia

Na obecnym etapie leczenia adenomiozy stosuje się następujące metody:

  • Interwencja chirurgiczna;
  • Stosowanie leków (terapia hormonalna);
  • Korekta stanu odporności.

Interwencja operacyjna

Wskazane jest, jeśli nie obserwuje się efektu poprzedniej terapii hormonalnej lub jeśli istnieją przeciwwskazania do jej wdrożenia. Zwykle usuwanie macicy z przydatkami.

W ostatnich latach coraz częściej stosuje się techniki endoskopowe, które pozwalają zachować macicę i mają na celu zmniejszenie utraty krwi. Znaczenie interwencji to częściowa obliteracja jamy narządowej.

Metody endoskopowe prowadzą do powstawania zrostów wewnątrzmacicznych i mogą być metodą leczenia tylko dla tych kobiet, które wdrożyły funkcje rozrodcze.

Terapia hormonalna

Głównym zadaniem leczenia adenomiozy za pomocą środków hormonalnych jest zahamowanie procesu owulacji, a także stworzenie warunków dla niskiego poziomu estrogenu w organizmie.

Zastosuj leki różnych grup:

  • Progestogeny (Norgestrel, Duphaston, Utrogestan);
  • Preparaty estrogenowo-progestynowe (Anteovin, Divina, Kliogest);
  • Antigestageny (Genale, Ginepriston);
  • Agoniści GnRH (Goserelin, Diferelin);
  • Wiele innych, w tym skuteczny lek nowej generacji „Silhouette”.

3 stopień choroby

Adenomioza stopnia 3 oznacza uszkodzenie warstwy mięśniowej narządu do błony surowiczej.

Na tym etapie choroby obraz kliniczny jest najbardziej wyraźny - reakcja na ból jest stała i intensywna, wzrasta objętość utraty krwi, pogarsza się ogólny stan organizmu.

Na tym etapie ciąża jest mało prawdopodobna.

Być może złośliwa transformacja ognisk endometrium w guzy nowotworowe.

Adenomyosis - choroba, która jest podatna na terapię, co można osiągnąć dzięki istniejącym metodom leczenia.

Jeśli wystąpią takie objawy, należy skontaktować się ze specjalistą w celu terminowej diagnozy i przepisania przebiegu leczenia, który pomoże uniknąć niepożądanych skutków.

Przydatne wideo

Z filmu dowiesz się o adenomiozie i jej objawach:

Ile stopni adenomyozy i jak każdy z nich jest niebezpieczny

Endometrioza, w tym wewnętrzna, zwana adenomyozą, jest niebezpieczną chorobą, która zagraża bezpłodnością i wieloma innymi problemami zdrowotnymi. Nasilenie konsekwencji i bolesność kursu, a także metoda leczenia zależą od stopnia adenomiozy. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć tę klasyfikację.

Odmiany choroby

Na początek o co w tym wszystkim chodzi. Endometrioza to wzrost i kiełkowanie endometrium w warstwie mięśniowej wewnętrznej warstwy macicy. Istnieją genitalne i pozagenitalne typy tej choroby. W pierwszym, narządy płciowe są dotknięte, w drugim, te niezwiązane z układem rozrodczym, takie jak jelita, pęcherz i nerki. Zlokalizuj ogniska wrośniętego endometrium za pomocą tej odmiany nawet w szwach chirurgicznych.

Z kolei endometrioza narządów płciowych dzieli się na wewnętrzną i zewnętrzną. Gdy zewnętrzna wpływa na jajniki, jajowody, pochwę, szyjkę macicy. Endometrioza jajników i jajowodów najczęściej prowadzi do niepłodności. Ponieważ jednocześnie przepuszczalność komórki jajowej pogarsza się, często pojawiają się zrosty i torbiele. Natomiast endometrioza pochwy jest łatwa w leczeniu i ma minimalne poważne konsekwencje. Po pierwsze najłatwiej to wykryć - nawet podczas rutynowego badania ginekologicznego. Łatwiej jest też leczyć ze względu na bliskość - to jest druga.

Endometrioza narządów płciowych jest chorobą macicy. To się nazywa adenomyosis.

W zależności od rodzaju zmiany istnieje następująca klasyfikacja:

  • ogniskowa adenomyosis;
  • adenomyoza guzkowa;
  • rozlana adenomyoza;
  • mieszana adenomyosis.

W pierwszym typie występują pojedyncze wyraźnie ograniczone ogniska choroby. Częściej jest to charakterystyczne dla pierwszego, początkowego stopnia. Rozproszone - to rozległa porażka całego lub prawie całego organu, najczęściej towarzyszy endometriozie IV stopnia. Jeśli chodzi o węzły, to charakteryzuje się specjalną formą ognisk. Są to kiełkujące formacje w masie mięśniowej - węzły wypełnione cieczą, przypominające kształtem i strukturą mięśniak. Mieszana adenomioza objawia się obecnością różnych typów ognisk. Częściej - ogniskowy - węzłowy.

Stopień adenomiozy i jej nasilenie

Przyjmuje się rozróżnienie czterech etapów endometriozy: od pierwszej do czwartej. Gdy pierwsze ogniska są obserwowane tylko w macicy, manifestują się i są zaburzone słabo. Kiedy druga zmiana zaczyna rozprzestrzeniać się na jajniki, rurki, szyję. Na przydatkach znajdują się małe cysty. Trzeci etap charakteryzuje się szerszym obszarem zmian chorobowych. Być może początek procesów klejenia. Ostatni etap całkowicie obejmuje macicę, inne narządy kobiece, jelita, układ moczowy, otrzewną itp.

Istnieją cztery stopnie tej choroby macicy:

  • 1 stopień. Na błonie śluzowej macicy pojawiają się jedna lub dwie małe zmiany.
  • 2 stopnie. Ogniska pogłębiają się, zaczynają rosnąć do mięśniówki macicy - warstwy mięśniowej do jej środka.
  • 3 stopnie. Ogniska stają się większe, docierają do zewnętrznej, surowej warstwy macicy.
  • 4 stopnie. Rozległa rozlana endometrioza całkowicie pokrywa macicę, przechodzi do sąsiednich narządów, otrzewnej.

Adenomioza 1 stopnia często nie objawia się i nie przeszkadza kobiecie. Wzrost wielkości macicy jest nieznaczny, bez bólu. Ale tutaj leży główne niebezpieczeństwo. Kobieta uważa, że ​​jest zdrowa, podczas rutynowej kontroli szanse na podejrzenie choroby są również minimalne. I endometrioza ciała macicy o 1 stopień w międzyczasie postępuje, czasami przechodząc do drugiego i dalszych etapów. Ale im szybciej to nastąpi, tym większa szansa na pełne wyleczenie.

W drugim stopniu endometriozy macica nadal rośnie. Na początku zrosty mogą powodować ciągnięcie bólu w podbrzuszu. Wiele kobiet doświadcza zmian w cyklu miesiączkowym. Najczęściej okresy stają się dłuższe, bardziej obfite i bolesne. Ból może wystąpić kilka dni przed miesiączką, objawy PMS (zespół napięcia przedmiesiączkowego) są wyraźne. Dostrzegam ciemność, są skrzepy. Możliwe małe wyładowanie i między miesiączkami. Endometrioza stopnia 2. jest jednak często bezobjawowa.

Z adenomiozą macicy nasilają się objawy 3. stopnia. Na tym etapie ból i krwawienie z pewnością będą obecne. Z powodu dużego przepływu menstruacyjnego kobieta traci dużo krwi. Często występuje niedokrwistość. Charakteryzuje się pogorszeniem ogólnego samopoczucia, zmęczeniem, osłabieniem, apatią, zawrotami głowy, nudnościami, łzawieniem i drażliwością.

Niewykrycie stopnia 3 endometriozy jest nierealistyczne, dlatego rzadko dochodzi do czwartego etapu, w najbardziej zaawansowanych przypadkach, gdy kobieta uporczywie ignoruje niepokojące objawy i zaniedbuje swoje zdrowie. Ostatni etap choroby charakteryzuje się nie tylko silnym bólem, krwawieniem, pogorszeniem samopoczucia i jakości życia, ale także problemami z innymi narządami. Jeśli endometrium wrasta do jelita lub pęcherza, zaburza to ich funkcjonowanie.

Przebieg choroby polega na tym, że endometrioza 1–2 stopnia może praktycznie nie postępować przez lata, pozostając na początkowym etapie, a nie poczuć się. Albo, przeciwnie, może zacząć aktywnie postępować i szybko osiągnąć poważny stopień. Dlatego, gdy pojawiają się pierwsze niepokojące objawy, należy natychmiast udać się do lekarza. Wczesne wykrycie choroby jest gwarancją minimalnych konsekwencji.

Jak diagnozować

Podczas standardowego badania ginekologicznego nie zawsze jest możliwe wykrycie lub podejrzenie adenomiozy w stopniu 1–2, zwłaszcza jeśli kobieta nie jest zaburzona. Podejrzenie może spowodować wzrost wielkości macicy i zmianę jej kształtu - w miarę postępu choroby staje się ona kulista i może osiągnąć objętość porównywalną do ciąży po 5-6 miesiącach.

Jeśli podejrzewa się chorobę, lekarz skieruje kobietę do dalszej diagnozy. Nawet jeśli martwi się bólem i nieregularną miesiączką, a także problemami z poczęciem, może to być znak nie tylko adenomiozy, ale także wielu innych problemów ginekologicznych.

Dlatego stuprocentową diagnozę można postawić dopiero po procedurach diagnostycznych

Pierwszym, w którym pacjent jest wysyłany z podejrzeniem endometriozy macicy o 1–2 stopnie, jest USG. Metoda pozwala określić wzrost objętości ciała, zmianę jego kształtu, obecność ubytków i węzłów w mięśniu. Jednak w wielu przypadkach badanie to nie wystarczy do diagnozy.

Histeroskopia lub hysterosalpingoskopia, która pozwala dostrzec nawet małe ogniska i dokładnie określić położenie ich lokalizacji, jest bardziej wiarygodna. Jednak najnowocześniejszą i najczęściej stosowaną metodą jest laparoskopia. Jest to małoinwazyjna metoda operacyjna, za pomocą której możliwe jest nie tylko wykrycie ognisk, ale także w razie problemu, natychmiast go spalić lub usunąć. Dokładność laparoskopii jest wysoka - można znaleźć nawet jedną małą ostrość.

Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego jest rzadko wykorzystywane do diagnozowania tych problemów i jest przypisywane w trudnych sytuacjach, gdy definicja choroby za pomocą innych środków zawodzi lub pojawiają się wątpliwości między kilkoma dolegliwościami podobnymi w symptomatologii.

Ponadto można zalecić konsultacje innych lekarzy, badania krwi - ogólne, biochemiczne, a także biopsję i niektóre dodatkowe badania. Ważne jest, aby odróżnić adenomyosis od innych chorób, zwłaszcza od rodzącego się raka.

Metody leczenia różnych stopni adenomyozy

Po dokładnej diagnozie i określeniu ciężkości, a także lokalizacji adenomiozy, lekarz wybiera leczenie. Jego metoda zależy od stopnia zaawansowania choroby, stopnia jej skomplikowania, poziomu hormonalnego pacjenta i jego wieku. Tak więc u młodych kobiet, zwłaszcza tych, które jeszcze nie urodziły, wszystko jest zrobione, aby zachować funkcje reprodukcyjne. Istnieją trzy metody przeprowadzania zabiegu:

Pierwszy obejmuje leczenie farmakologiczne. W tym celu stosuje się preparaty hormonalne, których celem jest normalizacja ich poziomu w ciele kobiety, tłumienie wzrostu ognisk endometriozy i eliminowanie bolesnych objawów. Ta metoda dobrze leczy endometriozę wewnętrzną 1 stopnia lub początek drugiej.

Metoda operacyjna jest stosowana w szerokim obszarze zmian chorobowych. Stopień interwencji zależy od ciężkości choroby i zmienia się od kauteryzacji (usunięcia) poszczególnych zmian chorobowych z zachowaniem funkcji rozrodczych do całkowitego usunięcia macicy. A kiedy rozprzestrzenia się na jajniki, rurki - z całkowitym usunięciem wszystkich żeńskich narządów. Takie operacje wykonywane są niezwykle rzadko, gdy choroba nie jest już podatna na inne metody leczenia, a ryzyko dla zdrowia kobiety jest bardzo duże. Jeśli istnieje przynajmniej minimalna szansa na zachowanie narządów, lekarze zrobią wszystko, aby to zrobić. Wszakże z macicy, jajników, przydatków zależy nie tylko zdolność do noszenia dzieci, ale także zdrowie kobiety jako całości.

Obejrzyj film - operacja adenomiozy 1-2 stopnie:

Najczęściej stosowane terapie skojarzone. Na przykład, gdy stopień 2 adenomiozy ma kilka małych zmian. Są usuwane metodą operacyjną. Częściej za pomocą laparoskopii wykonuje się kauteryzację laserową. Dodatkowo, kobiecie przepisuje się kurację hormonalną mającą na celu normalizację stanu. Przeglądy pacjentów i prognozy lekarzy z połączoną metodą leczenia są zazwyczaj dobre. Po pewnym czasie kobieta jest w stanie nie tylko powrócić do normalnego stylu życia, ale także znieść i urodzić zdrowe dziecko.

Jednak przebiegłość endometriozy polega na tym, że kobieta, która była chora w tym samym wieku, może ją odzyskać po pewnym czasie. Ta choroba ma skłonność do nawrotów. Dlatego pacjent, który był leczony z powodu adenomiozy, musi uważnie monitorować jej zdrowie przez całe życie i odwiedzać ginekologa kilka razy w roku.

Adenomyosis 2 stopnie: czy możliwe jest leczenie zachowawcze?

Rozpoznanie adenomiozy 2 stopnie wskazuje na postęp choroby. Na tym etapie endometrium rośnie do około połowy warstwy mięśniowej. Niektóre kobiety mogą odczuwać łagodne objawy patologiczne, a także problemy z poczęciem.

Jak rozpoznać adenomiozę 2 stopnie?

Jak już wspomniano, tylko u niektórych kobiet mogą pojawić się objawy choroby, w pozostałych, jak również adenomioza stopnia 1, patologia jest bezobjawowa. Charakterystyczne cechy powstające w drugim etapie to:

  • dokuczliwy ból w podbrzuszu, nasilony na kilka dni przed początkiem przepływu menstruacyjnego;
  • niewielkie oznaki niedokrwistości;
  • krwawienie międzymiesiączkowe.

Przede wszystkim u kobiet z adenomiozą drugiego stopnia zaburzony jest cykl menstruacyjny. Przydziały w tym okresie stają się niezwykle obfite i długie.

Intensywność zespołu bólowego na tym etapie choroby jest indywidualna. Przede wszystkim zależy to od postępu patologii i cech kobiecego ciała. Dodatkowo możesz odczuwać uczucie ciężkości i dyskomfortu w brzuchu.

Z silnym zespołem bólowym na tle adenomyozy stopnia 2, takie zaburzenia wegetatywne jak:

  • nadmierna potliwość (zwiększone pocenie się);
  • ból głowy;
  • nudności;
  • tachykardia;
  • wysokie ciśnienie krwi.

Objawy te występują na tle podwyższonego poziomu estrogenów. Ponadto struktura macicy zaczyna się zmieniać. Wewnętrzna warstwa staje się guzkowata, a sam organ staje się gęstszy i traci elastyczność.

Diagnoza patologii

Aby zidentyfikować drugi stopień adenomyozy, kobieta musi przejść kompleksowe badanie. Na początek pacjentowi przepisuje się standardowe badanie ginekologiczne. Następnie lekarz wypisuje skierowanie na USG.

Ta procedura pozwala ocenić stan macicy. W przypadku adenomiozy 2 stopnie granica między mięśniakiem macicy a warstwą podstawną ulega częściowemu rozmyciu. To dlatego, że ten konkretny adenomyosis może być odróżniony od mięśniaków macicy. W tym drugim przypadku obszar uszkodzenia ma wyraźny zarys i tak zwaną kapsułkę.

Ponadto kobiecie można przypisać histeroskopię. Podczas zabiegu macica jest badana za pomocą specjalnego sprzętu.

Metody terapii

Leczenie adenomiozy 2 stopnie najczęściej wykonywane metodami zachowawczymi. Wyjątkiem może być węzłowa forma patologii u kobiet, które nie urodziły dziecka. W terapii farmakologicznej zazwyczaj stosuje się następujące grupy leków:

  • Hormonalne środki antykoncepcyjne. Są one używane do nazywania sztucznej menopauzy. Takie podejście pozwala zmniejszyć poziom estrogenu, prowokując postęp adenomyozy.
  • Androgeny. Ta grupa leków jest przepisywana do powstawania braku miesiączki.
  • Progestyna służy do zwalczania ognisk choroby.
  • Syntetyczne analogi GnRH mogą obniżać poziom estrogenu.

Przebieg leczenia zachowawczego wynosi od 6 miesięcy do jednego roku. Jeśli terapia była nieskuteczna, lekarz przepisuje laparoskopię. Interwencja chirurgiczna drugiego stopnia adenomiozy pozwala całkowicie poradzić sobie z problemem i przywrócić jamę macicy do pierwotnego stanu anatomicznego.

Możliwe komplikacje

Nawet przy drugim stopniu choroby może rozwinąć się niedokrwistość z niedoboru żelaza. Zasadniczo sytuacja ta występuje na tle silnego krwawienia. Objawy niedokrwistości w adenomiozie są następujące:

  • ogólna słabość;
  • bladość skóry;
  • ból głowy, zawroty głowy;
  • duszność;
  • zmniejszenie koncentracji uwagi i zdolności do pracy.

Niepłodność jest kolejnym poważnym powikłaniem. Występuje na tle braku równowagi hormonalnej. Faktem jest, że brak progesteronu i podwyższony poziom estrogenów prowadzą do rozwoju braku owulacji. Innymi słowy, jajo nie wychodzi poza jajnik, owulacja jest nieobecna, a zapłodnienie nie występuje. Ale przy odpowiednim i terminowym leczeniu ciąża jest całkiem możliwa.