Adenomyosis macicy - co to jest? Objawy, przyczyny i leczenie

Adenomioza to choroba charakteryzująca się kiełkowaniem endometrium w warstwie mięśniowej macicy, podczas gdy komórki błony śluzowej, które wpadają do mięśniówki macicy, zachowują swoją genetycznie nieodłączną funkcję.

W związku z tym, przechodząc cykliczne zmiany, rosną w pewnym okresie i wymagają nieobecności w tkankach mięśniowych. W rezultacie macica powiększa się, funkcjonalność narządu jest zaburzona.

Często adenomioza macicy jest mylona z endometriozą. Jest to jednak tylko ich odmiana, tak zwana endometrioza wewnętrzna macicy, gdy endometrium mnoży się poza samą macicą. Jest to ogólnoustrojowa, łagodna, nienowotworowa choroba macicy. Endometrium znajduje się w różnych narządach, takich jak macica, pochwa, nerki, przewód pokarmowy i inne.

Powody

Dlaczego występuje adenomioza macicy i co to jest? Adenomyosis - rodzaj endometriozy, która jest proliferacją tkanki błony śluzowej macicy. W wyniku procesu patologicznego tworzą się cysty endometrioidalne, wypełnione płynną zawartością. Ogniska endometriotyczne w adenomiozie znajdują się w ciele macicy.

Adenomyosis może rozwinąć się z następujących powodów:

  1. Wrodzone powstawanie ognisk endometriozy, wynikające z zaburzeń rozwoju zarodkowego.
  2. Wprowadzenie komórek endometrium do otaczającej tkanki podczas wykonywania interwencji chirurgicznych lub traumatycznych porodów.

Istnieją czynniki, które wywołują rozwój adenomiozy:

  • życie seksualne zaczęło się za późno;
  • późny lub trudny poród;
  • wczesny lub późny początek miesiączki;
  • częste procesy zapalne w macicy i przydatkach;
  • manipulacje ginekologiczne na macicy (aborcja, łyżeczkowanie diagnostyczne);
  • predyspozycje genetyczne do nowotworów łagodnych lub złośliwych;
  • zbyt duża waga kobiety, otyłość;
  • stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych i urządzeń wewnątrzmacicznych;
  • obecność chorób spowodowanych zaburzeniami czynnościowymi układu odpornościowego;
  • duży stres fizyczny i psychiczny przez długi czas.

Długie występowanie ciężkiej adenomiozy prowadzi do niedokrwistości, wyraźnego zespołu bólowego, uszkodzenia sąsiednich narządów i gwałtownego pogorszenia jakości życia kobiety, do niemożliwości uprawiania seksu i jakiejkolwiek aktywności fizycznej.

Klasyfikacja

Istnieje kilka stopni rozpowszechnienia i intensywności przenikania do warstw macicy. Klasyfikacja ta jest stosowana tylko w odniesieniu do adenomiozy ciała macicy.

  1. stopień - przenikanie rozproszonych komórek do warstwy podśluzowej narządu.
  2. stopień - patologiczny przebieg choroby z przenikaniem do warstw mięśni macicy, z przechwyceniem mniej niż połowy tej warstwy.
  3. stopień - patologiczny proces rozproszony zajmował ponad połowę.
  4. stopień - wzrost endometrium poza macicą, z przejściem patologii do innych narządów. Endometrium przenika wszystkie warstwy struktury macicy.

Ze względu na charakter procesu nowotworowego rozróżnia się następujące formy adenomyozy:

  • forma rozproszona (heterotopie są równomiernie rozmieszczone w grubości mięśniówki macicy) - z częstotliwością 50–70%
  • postać guzkowa (heterotopie znajdują się w mięśniówce macicy w postaci endometrioidalnych „węzłów” o różnych rozmiarach i lokalizacji); charakterystyczną cechą tych węzłów jest brak kapsuły; Ta postać występuje u 3–8% pacjentów.
  • forma mieszana.

Pierwszy stopień i drugi nie wymagają interwencji chirurgicznej, czego nie można powiedzieć o trzecim i czwartym. Ostatnie dwa - są trudne do leczenia zachowawczego, często przyjmują dwie metody w kompleksie.

Objawy adenomiozy

Czasami adenomioza może wystąpić bez zauważalnych objawów i może być wykryta przypadkowo podczas badania z innego powodu. Jednak w większości przypadków w adenomyozie macicy obserwuje się następujące objawy:

  1. Ból w podbrzuszu, sięgający do pachwiny, odbytnicy, pochwy.
  2. Ból jest najbardziej intensywny w pierwszych dniach miesiączki (miesięczne krwawienie z macicy związane z fizjologicznym odrzuceniem śluzówki macicy - wewnętrzna warstwa błony śluzowej macicy), wraz z końcem krwawienia ustępuje.
  3. Objawy niedokrwistości (niedokrwistość): osłabienie, bladość i łuszczenie się skóry, senność, zmęczenie.
  4. Obfite i przedłużone (ponad 5 dni) krwawienie miesiączkowe.
  5. Wygląd plamienia ciemnobrązowego wydzieliny z dróg rodnych 2-5 dni przed iw ciągu 2-5 dni po miesiączce.
  6. Krwotok z macicy (wypływ krwi z narządów płciowych) w okresie między okresami.
  7. Bolesny stosunek (dyspareunia).

Początkowo objawy adenomiozy są wygładzone i postrzegane jako powszechna przedmiesiączkowa zmiana w organizmie. Następnie, w miarę postępu, intensywność bólu wzrasta, a czas wzrasta. Pacjenci odczuwają ból nie tylko przed miesiączką, ale także stale.

Diagnostyka

Aby dokładnie ustalić diagnozę „adenomyosis” i przepisać leczenie, z reguły stosuje się najpierw kompleksowe badanie, w tym:

  • badanie narządów płciowych za pomocą luster;
  • kolposkopia (badanie szyjki macicy za pomocą specjalnego urządzenia, dające wzrost około 30 razy);
  • testy laboratoryjne (pobieranie wymazów);
  • ogólne badanie układu oddechowego, krążenia, trawienia, moczu;
  • rezonans magnetyczny (MRI);
  • laparoskopia (najnowocześniejsza metoda diagnozowania i leczenia).

Główną metodą diagnostyczną jest USG. Najdokładniejsze wyniki (około 90%) uzyskuje się przez przezpochwowe badanie ultrasonograficzne, które, podobnie jak badanie ginekologiczne, wykonuje się w przeddzień miesiączki.

Jak leczyć adenomyosis

Istnieją dwa sposoby leczenia macicy macicy: konserwatywne i operacyjne. Oczywiście metoda leczenia zależy od stopnia adenomyozy. Z reguły pierwszy i drugi stopień, rzadziej trzeci, podlegają leczeniu zachowawczemu, a czwarty jest traktowany tylko szybko.

Aby zachować konserwatywne efekty:

  • Doustne środki antykoncepcyjne z powstawaniem braku miesiączki (brak miesiączki), które prowadzą do zablokowania miesiączki i usunięcia ognisk endometriozy. Przepisuj leki etynyloestradiolem w stężeniu 0,03 i wyższym przez 6-12 miesięcy ciągłego kursu,
  • Progestyny ​​(didrogestenon, medroksyprogesteron, gestrinon) prowadzą do atrofii ognisk endometriotycznych,
  • Androgeny (danazol) z powstawaniem braku miesiączki i usuwaniem ognisk endometriozy. Ale leki mają wiele poważnych skutków ubocznych,
  • Syntetyczne analogi GnRH (nafarelin, gistrelina) w kroplach lub sprayach, domięśniowo w celu zmniejszenia poziomu estrogenu.

W przypadku braku wyniku leczenia terapeutycznego stosuje się chirurgiczną metodę leczenia, której celem jest usunięcie ognisk lokalizacyjnych i przywrócenie normalnej budowy anatomicznej macicy.

Operacja

Usunięcie macicy w adenomiozie nie zawsze jest wymagane. Operacja może być zalecana, jeśli adenomyosis:

  • powoduje poważne krwawienie z macicy, które nie podlega leczeniu i prowadzi do dużej utraty krwi;
  • kobieta ma już dzieci i nie planuje przyszłej ciąży;
  • kobieta jest w wieku przedmenopauzalnym (powyżej 45-50 lat) i nie jest przeciwna usunięciu macicy;
  • w połączeniu z mięśniakiem macicy duży rozmiar;
  • w połączeniu z niepożądanymi zmianami w endometrium lub szyjce macicy.

Istnieją dwa główne sposoby wykonywania operacji chirurgicznych w przypadku adenomiozy - otwartej i laparoskopowej (lub endoskopowej). Otwartym sposobem jest operacja brzuszna w celu usunięcia macicy. Operacja laparoskopowa pozwala usunąć ogniska adenomyosis i uratować macicę.

Wraz z tradycyjnymi metodami terapeutycznymi i chirurgicznymi do leczenia adenomiozy stosuje się obecnie nowe metody. Najpowszechniejszą nieklasyczną metodą jest elektrokoagulacja, dzięki której po zastosowaniu znieczulenia zmiana zostaje usunięta bez poważnych konsekwencji.

Prognoza leczenia

Adenomioza jest chorobą przewlekłą o wysokim prawdopodobieństwie nawrotu. Po przeprowadzeniu leczenia zachowawczego i interwencji chirurgicznych zachowujących narządy w ciągu pierwszego roku, nawroty adenomiozy są wykrywane u co piątej kobiety w wieku rozrodczym. W ciągu pięciu lat nawrót obserwuje się u ponad 70% pacjentów.

U pacjentów w wieku przedklimakteryjnym rokowanie dla adenomiozy jest korzystniejsze, co wynika ze stopniowego wygaszania czynności jajników. Nawrót po wycięciu pęcherza moczowego nie jest możliwy. W okresie klimakterium dochodzi do niezależnego powrotu do zdrowia.

Objawy i leczenie adenomiozy 1, 2 i 3 stopnie

Trzecie miejsce wśród problemów ginekologicznych to adenomyosis macicy o 1 stopniu. Dlaczego to się pojawia? Do pewnego stopnia, z powodu naszego zaniedbania w stosunku do naszego zdrowia. Początkowy etap choroby jest rozpoznawany przez kilka kobiet, przechodzi bez wyraźnych objawów. Niewielu zwraca uwagę na najmniejsze zmiany w cyklu miesiączkowym i idzie do lekarza.

Czym jest adenomyosis

Adenomioza jest jednym z rodzajów endometriozy, która z kolei jest chorobą ogólnoustrojową z przenikaniem komórek endometrium do głębokich mięśni macicy. Przechodząc z muszli do mięśniówki macicy, nadal pełnią swoje funkcje. Każdy cykl menstruacyjny, wyściółka macicy, jest aktualizowany. Stare komórki są zastępowane nowymi „kopiami” i wyświetlane w treści menstruacyjnej.

W każdym cyklu następuje aktualizacja komórek kiełkujących w mięśniówce macicy. Podczas zastępowania, przydzielone, nie ma możliwości wyjścia poza palenisko. Nagromadzona zawartość stopniowo zaczyna drażnić otaczającą tkankę, co prowadzi do procesu zapalnego. W miarę postępu choroby komórki wnikają w leżące poniżej warstwy mięśniówki macicy. Jeśli ten proces nie zostanie potraktowany, choroba postępuje, zwiększa się liczba ognisk.

W zaawansowanych stadiach adenomioza obejmuje cały narząd. Leki hormonalne nie mogą kontrolować szybkości przejścia śródbłonka do mięśni macicy. W ostatnim stadium choroby komórki penetrują błonę surowiczą i kiełkują do innych narządów miednicy małej. Jedynym „lekiem” będzie usunięcie zaatakowanego narządu. Z reguły cierpi na adenomiozę macicy, co zmniejsza prawdopodobieństwo urodzenia dziecka w przyszłości.

Przyczyny choroby

Do tej pory lekarze nie ustalili dokładnej przyczyny choroby. Wszyscy naukowcy zgodzili się, że charakter choroby jest głównie hormonalny. Podczas wysokiego poziomu estrogenów następuje szybki wzrost komórek i w złym kierunku. Pacjent z pierwszym stopniem adenomyozy obserwuje niepowodzenie w całym ciele. Choroba wpływa na ogólne samopoczucie kobiet.

Przyczynami choroby mogą być interwencje w jamie macicy - aborcja, łyżeczkowanie, chirurgia. Lekarze często śledzą związek między występowaniem adenomiozy a czynnikami psychologicznymi i ciężką pracą fizyczną. Podczas stresu miesiączka często się kończy, co powoduje owulację. Należy wymienić inne ważne przyczyny choroby:

  1. Powikłania po ciężkim i późnym porodzie.
  2. Procesy zapalne w obrębie miednicy.
  3. Zaburzony układ odpornościowy, o czym świadczą częste choroby zakaźne.
  4. Nie wykluczaj wpływu dziedziczności.

Wiele przyczyn adenomiozy zależy od naszego stylu życia. Niewłaściwa dieta narusza ilość witamin, co prowadzi do osłabienia układu odpornościowego i rozwoju chorób zakaźnych. Silne wstrząsy zakłócają cykl miesiączkowy, co pociąga za sobą szereg problemów w układzie rozrodczym. Kobiety biznesu, jak nikt inny, są zagrożone chorobą, ich szalone tempo życia nosi ciało. Należy pamiętać, że adenomioza macicy 1 stopnia jest lepiej rozpoznawana przy pierwszych objawach.

Objawy

Objawy pacjentów z adenomiozą często zauważają się dopiero w drugim stadium choroby. Dolegliwości na początku rozwoju odkrywa się przypadkowo podczas rutynowego badania przez ginekologa. Z reguły pacjent nie odbiera pierwszych dzwonków, przez co traci szansę na szybkie i skuteczne leczenie. Opisujemy objawy początku choroby:

  1. Bóle zaczynają być obecne na kilka dni przed wystąpieniem miesiączki. Są intensywne w naturze i wchodzą w podbrzusze, pochwę.
  2. Słabość, złuszczanie skóry i zmęczenie wskazują na wystąpienie niedokrwistości (niedokrwistości) u pacjenta.
  3. Czas menstruacji to tydzień.
  4. Podczas przerw miesiączkowych występuje przed i po nim ciemnobrązowy efekt plamienia.
  5. Jest bolesny stosunek.

Objawy choroby są związane z lokalizacją procesu patologicznego. Podczas choroby lekarz może również obserwować obecność nowotworów, które mogą powodować adenomyosis. Aby uniknąć komplikacji, potrzebujesz czasu na leczenie. W tym celu zaleca się wizytę u ginekologa co sześć miesięcy.

Diagnostyka

Po pierwsze, lekarz zbiera historię skarg. Dowiaduje się, jak pojawia się miesiączka, jak długo krwawią, czy jest obfite, czy nie, czy występuje wypływ ciemnobrązowego koloru przed i po. Badanie obejmuje przeniesione manipulacje w obszarze macicy, dziedziczności i chorób somatycznych. Następnie lekarz przeprowadza badanie na fotelu ginekologicznym, podczas którego stwierdza wzrost macicy, charakterystyczny dla 8-10 tygodni ciąży. W przypadku węzłowej formy adenomiozy powierzchnia macicy podczas badania dotykowego ma guzowatość.

Spośród wszystkich echografów przezpochwowe badanie ultrasonograficzne zajmuje pierwsze miejsce pod względem skuteczności wykrywania adenomyozy. Jego dokładność przekracza 90%. Badanie echograficzne wykonuje się trzy dni przed wystąpieniem miesiączki. Diagnoza endometriozy macicy jest dokonywana przez lekarza z następującymi znakami echa:

  1. Macica ma kształt kulisty, wynika to ze wzrostu przedniej i tylnej ściany.
  2. Ciało jest podobne pod względem wielkości do 6 miesięcy ciąży.
  3. Asymetria ścian.
  4. Obecność torbielowatych jam przed miesiączką.

Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego jest droższą metodą oznaczania gruczolakowatości, ale służy do określania struktury mięśniówki macicy. Mówią o obecności choroby na takich podstawach, jak niejednorodność warstwy mięśniowej macicy, pogrubienie ścian. Po znalezieniu ognisk endometrium dokonaj dokładnej diagnozy - adenomyosis. Rezonans magnetyczny wyklucza możliwe inne przyczyny.

Lekarz przepisuje badanie krwi na estrogen. Jego zwiększona zawartość prowadzi do wzrostu tempa wzrostu komórek endometrium w mięśniówce macicy. Sprawdź mikroflorę pochwy i wymazuj mikroskopowo. Nie wyklucza się konsultacji ze specjalistami, takimi jak terapeuta, endokrynolog i gastroenterolog.

Kategorie

Pierwszy etap

Adenomioza stopnia 1 charakteryzuje się niewielką liczbą kiełkujących komórek endometrium w warstwie mięśniowej macicy. Objawy pierwszego etapu są ledwo zauważalne. Istnieje niewielka zmiana w menstruacji. Przydziały stają się obfite i długie.

Choroba jest wykrywana na wczesnym etapie przez przypadek, podczas badania przez ginekologa. Leczenie przepisane przez lekarza będzie kuracją hormonalną. Czas otrzymywania środków waha się od dwóch miesięcy do sześciu miesięcy. Ten kurs zapewnia przywrócenie poziomu hormonów, co prowadzi do cofnięcia się choroby. Po zakończeniu terapii należy stale odwiedzać ginekologa, aby zapobiec rozwojowi nawrotu.

Drugi etap

Adenomioza stopnia 2 jest spowodowana przenikaniem komórek endometrium do głębokości 1/2 grubości ściany macicy. Na tym etapie mięsień maciczny jest pogrubiony, pochwa traci swoją zwykłą elastyczność. Pacjent cierpi na brązowawą wydzielinę przed i po menstruacji. Ból w podbrzuszu nasila się, a następnie promieniuje do jelita.

Czym jest adenomyoza macicy, objawy, przyczyny i sposób jej leczenia

Adenomioza macicy jest procesem patologicznym charakteryzującym się dystrybucją tkanek o podobnej strukturze do endometrium do masy mięśniowej macicy. Na tle rozwoju choroby dochodzi do znacznego uszkodzenia macicy z powodu proliferacji endometrium i uszkodzenia sąsiednich warstw narządu. Patologia nie dotyczy chorób złośliwych, ale tylko pod warunkiem, że zostanie wykryta i wyeliminowana na czas.

Związek między adenomiozą a endometriozą

Adenomioza jest rodzajem endometriozy, choroby charakteryzującej się proliferacją komórek endometrium poza wyściółką macicy. Proliferacja komórek jest prowadzona przez szlaki limfogenne, kontaktowe lub krwiotwórcze. Endometrioza nie dotyczy patologicznych procesów nowotworowych, ponieważ komórki zlokalizowane heterotopowo nie podlegają zmianom strukturalnym.

Jednocześnie na tle patologii mogą się pojawić różne komplikacje. Niezależnie od tego, gdzie znajdują się komórki, wszystkie podlegają cyklicznym zmianom pod wpływem hormonów płciowych. Istnieje ich intensywna reprodukcja, a następnie - odrzucenie podczas miesiączki. W rezultacie powstają cysty, procesy zapalne wpływające na pobliskie tkanki, tworzą się zrosty.

Do tej pory naukowcom nie udało się ustalić, jak często można łączyć endometriozę wewnętrzną i zewnętrzną. Istnieją jednak sugestie, że kobiety ze zdiagnozowaną adenomiozą mają heterotopowe komórki endometrium, które są zlokalizowane w różnych narządach.

Klasyfikacja i stopień adenomyosis macicy

Biorąc pod uwagę miejsce powstawania zmian chorobowych, a także stopień rozpowszechnienia procesu patologicznego, choroba dzieli się na następujące typy:

  1. Ogniskowa. Oddzielne części tkanki mięśniowej zawierają cząstki kiełkującego nabłonka macicy. Mogą być zarówno pojedyncze, jak i wielokrotne.
  2. Nodal. Wokół cząstek nabłonkowych powstaje skorupa składająca się z tkanki łącznej. Wewnątrz kapsułki znajdują się wgłębienia wypełnione płynem krwi. Z wyglądu guzy te są podobne do mięśniaków. Może wystąpić jednocześnie z nimi.
  3. Rozproszone W ścianach szyjki macicy zaczynają powstawać rozległe zmiany. Nie mają wyraźnych konturów i mogą rozciągać się na różne głębokości. Podczas kiełkowania na sąsiednich narządach prowokują powstawanie przetok.

W niektórych przypadkach eksperci wykrywają objawy kilku rodzajów chorób.

W zależności od postępu choroby adenomyoza przechodzi przez 4 etapy rozwoju:

  1. Tkanka mięśniowa znajdująca się pod błoną śluzową jest uszkodzona.
  2. Występuje kiełkowanie komórek nabłonkowych do środka.
  3. Dotknięta jest cała warstwa mięśniowa, ale komórki endometrium nie rozprzestrzeniają się poza jej granice.
  4. Zauważa się przenikanie cząstek endometrium do obszaru otrzewnej i znajdujących się w nim narządów.

Powody

Do tej pory specjaliści nie byli w stanie ustalić dokładnych czynników, które przyczyniają się do rozwoju adenomiozy. Choroba może wystąpić w każdym wieku, w tym przypadku jak w przypadku porodu i u kobiet, które urodziły dziecko. Nie ma zatem związku między procesem patologicznym a kategorią wiekową pacjentów. Zidentyfikowano tylko czynniki ryzyka, od których choroba może zacząć się rozwijać.

Dziedziczne predyspozycje

Jeśli pacjent ma adenomyozę, onkopatologię układu rozrodczego, to jest bardziej podatna na różne choroby ginekologiczne. Takie kobiety nie powinny zaniedbywać środków ostrożności i regularnie poddawać się badaniom lekarskim.

Zaburzenia hormonalne

Adenomioza jest chorobą hormonalną. Dlatego brak równowagi hormonów zwiększa prawdopodobieństwo rozwoju procesów patologicznych w macicy. Odchylenia mogą być sprowokowane przez wczesne lub późne dojrzewanie, przyjmowanie tabletek antykoncepcyjnych lub leków hormonalnych przez długi okres czasu.

Uszkodzenie macicy

Gdy błona śluzowa szyjki macicy jest uszkodzona, komórki endometrium są w stanie przeniknąć przez warstwę mięśniową, przyczyniając się tym samym do pojawienia się choroby. Integralność narządu może być osłabiona podczas operacji podczas usuwania mięśniaków, polipów, a także podczas aborcji i innych procedur chirurgicznych. Instalacja urządzenia wewnątrzmacicznego może również powodować adenomyosis.

Ogólna aktywność jest dość traumatycznym procesem. Powikłania, późny początek porodu i inne czynniki mogą powodować choroby.

Choroby towarzyszące

Zmiany strukturalne macicy mogą pojawić się na tle procesów zapalnych wpływających na wewnętrzne narządy płciowe. Choroby endokrynologiczne stanowią główną przyczynę zaburzeń hormonalnych u kobiet.

Zmniejsz funkcje ochronne, przyczyniając się do:

  • patologie przewodu pokarmowego;
  • nadwaga;
  • podatność na reakcje alergiczne.

W wyniku osłabienia układu odpornościowego organizm nie jest w stanie poradzić sobie z funkcją wykrywania i niszczenia komórek chorobotwórczych.

Zewnętrzne czynniki prowokujące

Negatywne skutki dla stanu zdrowia to takie zjawiska jak:

  • stresujące sytuacje;
  • hipotermia;
  • zwiększona aktywność fizyczna;
  • zmiany klimatyczne;
  • Ekspozycja na UV przez długi czas i inne.

Wszystko to prowadzi do nierównowagi hormonalnej i obniżonej odporności, co powoduje, że organizm staje się bardziej podatny na różnego rodzaju procesy zapalne, a także na zaostrzenie chorób przewlekłych.

Objawy

Główną cechą adenomiozy jest jej przebieg bezobjawowy. Przez długi czas płeć piękna nie może zaobserwować żadnych charakterystycznych oznak procesu patologicznego. Ale następujące sygnały powinny budzić obawy, ponieważ mogą oznaczać początek choroby:

  • przedłużająca się miesiączka;
  • obfitość krwawienia;
  • zanieczyszczenia dużych zakrzepów krwi.

Na tle poważnej utraty krwi u pacjentów stężenie hemoglobiny zmniejsza się, co powoduje rozwój niedokrwistości z niedoboru żelaza. W wyniku tego inne oznaki wskazujące na zaburzenia w ciele zaczynają przeszkadzać kobiecie:

  • słabość;
  • blada skóra;
  • zwiększona senność;
  • niepełnosprawność;
  • duszność nawet przy niewielkim wysiłku fizycznym;
  • omdlenia.

Ponadto dowody na adenomyosis będą dyskomfortem pojawiającym się w procesie intymności. Również w okresie miesiączki ból jest silniejszy niż zwykle. Miejscem lokalizacji zespołu bólowego jest przesmyk macicy.

Wyraźny ból jest pierwszym objawem rozwoju choroby. Bóle zaczynają pojawiać się na kilka dni przed rozpoczęciem cyklu miesiączkowego, utrzymują się przez cały okres miesiączki, jak również po nich.

Wraz z pokonaniem przesmyku macicy ból zaczyna rozprzestrzeniać się na odbyt lub obszar pochwy. Jeśli patologiczne endometrium znajduje się w rogu macicy, ból będzie zlokalizowany w strefie pachwinowej po dotkniętej stronie.

W praktyce zdarzają się rzadkie przypadki, gdy choroba może zostać zdiagnozowana zgodnie z objawami, które ujawniły się we wczesnych stadiach rozwoju, ponieważ w tym okresie nie towarzyszyły jej żadne objawy. Choroba typu rozproszonego drugiego stopnia zależy wyłącznie od przypadku. Najłatwiej jest wykryć postać guzkową, ponieważ nasilenie obrazu klinicznego zależy od wielkości węzłów.

Diagnostyka

W większości przypadków, w celu zidentyfikowania choroby, zwłaszcza na wczesnym etapie, stosuje się USG, które przeprowadza się regularnie, aby zapobiec lub, w razie potrzeby, zidentyfikować przyczynę niepłodności.

Na USG następujące oznaki wskażą rozwój patologii:

  • macica ma kształt kulisty;
  • ściany macicy pogrubiały asymetrycznie;
  • obszary dotknięte chorobą mają zwiększoną echogeniczność;
  • warstwa podstawna śluzówki macicy o nieregularnych granicach.

Aby uzyskać więcej informacji, specjaliści używają przezpochwowego USG.

W celu odróżnienia adenomyosis od chorób takich jak zapalenie przydatków, mięśniaki, zapalenie, ginekolog bada pacjenta na krześle. Prowadzono również badania laboratoryjne i instrumentalne, które obejmują:

  • badanie krwi do wykrywania hormonów;
  • pobranie próbki biomateriału z pochwy do badania cytologicznego;
  • kolposkopia, która pozwala wykryć małe psevoendometrii w szyjce macicy i pochwie;
  • rezonans magnetyczny;
  • histeroskopia - badanie macicy za pomocą endoskopu;
  • weryfikacja systemów docelowych - układu sercowo-naczyniowego, oddechowego, moczowego, przewodu pokarmowego - w celu zidentyfikowania dotkniętych obszarów w ostatnich etapach rozwoju procesu patologicznego.

Tylko kompleksowa diagnoza umożliwia określenie obecności choroby na początkowym etapie, a także określenie stopnia uszkodzenia i ciężkości w późniejszych etapach.

Leczenie

Wybór metod działań terapeutycznych w każdym przypadku odbywa się indywidualnie. W przypadku braku charakterystycznych objawów leczenie zwykle nie jest wykonywane. W tym przypadku pacjent jest systematycznie obserwowany.

Podczas przepisywania terapii należy wziąć pod uwagę wiek pacjenta, ogólny stan zdrowia, nasilenie choroby.

Chirurgiczne

Operacja jest zalecana tylko z szybkim postępem procesu patologicznego, któremu towarzyszy niedokrwistość, współistniejące choroby w macicy i początek menopauzy. Obrażenia można usunąć różnymi metodami:

  • histeroskopia - operacja jest przeprowadzana przez pochwę za pomocą specjalnego urządzenia, które umożliwia usunięcie węzłów i przeprowadzenie nadzoru wideo operacji;
  • laparoskopia - jest uważana za jedną z najbardziej postępowych i mało udarowych metod, w których uszkodzone zmiany są usuwane przez otwory w otrzewnej;
  • usunięcie brzucha - istotą zabiegu jest przecięcie skóry i ściany macicy, co umożliwia działanie bezpośrednio na patogenne endometrium;
  • histerektomia - stosowana w skrajnych przypadkach, gdy konieczne jest całkowite usunięcie macicy.

Podczas przeprowadzania działań mających na celu usunięcie dotkniętych obszarów specjaliści mogą również korzystać z metod sprzętowych, w tym kriodestrukcji i kauteryzacji laserem.

Medicamentous

Podstawą leczenia adenomiozy jest stosowanie leków. Mogą być stosowane nie tylko jako terapia podtrzymująca, ale także jako jedyna metoda powrotu do zdrowia.

Główne cele tej metody:

  • zmniejszyć proces zapalny;
  • przywrócić funkcje odpornościowe organizmu;
  • wyeliminować bolesne doznania;
  • prawidłowa niedokrwistość;
  • normalizować hormony;
  • wzmocnić ciało jako całość;
  • naśladować menopauzę.

Aby osiągnąć te cele, leki są przepisywane w następujących grupach:

  • progestogeny - „Utrozhestan”, „Duphaston”, „Klinovir”, „Mikoval”, „Norkolut” i inne;
  • androgenny - „Danazol”;
  • Doustne środki antykoncepcyjne ostatniego pokolenia - „Klayra”, „Chloe”, „Jess”, „Silhouette”, „Mirena” i inne;
  • selektywne modulatory receptora progesteronu - Esmia, Buserelin;
  • niehormonalne produkty pochodzenia roślinnego - „Cyclodynon” lub „Tazalok”;
  • immunomodulujący - „diklofenak sodowy”;
  • leki przeciwbólowe i przeciwzapalne - „Nimesil”, „Ketoprofen”;
  • suplementy diety;
  • środki enzymatyczne.

Wszystkie leki należy przyjmować wyłącznie za zgodą specjalisty i zgodnie z jego przeznaczeniem. Ważne jest, aby stale utrzymywać ścisłą kontrolę hormonów.

Minimalnie inwazyjny

Ten rodzaj terapii obejmuje techniki, które nie uszkadzają integralności skóry i błon śluzowych.

Wśród takich metod leczenia adenomiozy najpopularniejsza jest ablacja endometrium. Jego istotą jest usunięcie wewnętrznej osłony macicy za pomocą prądu, niskich lub wysokich temperatur. Zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym.

Można również zastosować ablację z przerywaniem - zniszczenie uszkodzeń na odległość. W tym przypadku stosuje się skupione promieniowanie ultradźwiękowe. Monitorowanie realizacji odbywa się za pomocą obrazowania metodą rezonansu magnetycznego.

Nie tylko embolizacja tętnic macicznych. Zabieg jest bezbolesny, pozwala zachować integralność ciała i możliwość poczęcia.

Fizjoterapia

Zastosowanie metod fizjoterapeutycznych ma na celu przede wszystkim wyeliminowanie objawów klinicznych i czynników prowokujących, na tle których nastąpił rozwój procesu patologicznego.

Wśród głównych technik są:

  • narażenie na prąd impulsowy o niskiej częstotliwości;
  • terapia magnetyczna;
  • hydroterapia;
  • klimatoterapia;
  • balneoterapia

Można również przepisać masaż leczniczy, refleksologię i terapię próżniową.

Środki ludowe

Adenomioza jest dość poważną chorobą, która rozwija się na tle niewydolności hormonalnej. Tylko zioła, aby pozbyć się choroby, nie będą działać. Ziołolecznictwo może być stosowane jako dodatkowy środek do głównych środków terapeutycznych. Terapia ziołowa jest również możliwa, jeśli nie jest wymagana interwencja chirurgiczna lub medyczna. Ważne jest, aby pamiętać, że samodzielne stosowanie alternatywnej medycyny nie jest zalecane. Przed zastosowaniem jednej lub innej popularnej recepty należy skonsultować się z lekarzem.

Powikłania adenomiozy

Każda kobieta powinna zrozumieć, że pseudo-endometrium nie może przerodzić się w nowotwór złośliwy. Jeśli jednak nie zostaną podjęte odpowiednie środki w celu wyeliminowania choroby, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych znacznie wzrasta.

Brak leczenia może prowadzić do powikłań, takich jak niedokrwistość, niepłodność, ciężka utrata krwi, rozprzestrzenianie się patologicznych komórek do innych narządów, nawroty po interwencji terapeutycznej.

Ciąża z adenomiozą

U jednej trzeciej kobiet z rozpoznaną chorobą rozwija się niepłodność. Jednak sama choroba nie jest przyczyną tego stanu. W większości przypadków występuje połączenie adenomiozy z innymi procesami patologicznymi dotykającymi narządy płciowe pacjentów.

Jeśli ciąża wystąpiła we wczesnych stadiach choroby, nie ma powodów do obaw. Nie ma jednak negatywnego wpływu choroby na rozwój płodu.

Wniosek

Adenomioza jest poważną chorobą typu przewlekłego z wysokim prawdopodobieństwem nawrotu. Po co piątej kobiecie w wieku rozrodczym w pierwszym roku po zachowawczej i operacyjnej interwencji zachowującej narządy następuje powtarzający się rozwój patologii. U starszych kobiet rokowanie jest bardziej korzystne. Występowanie nawrotów jest niemożliwe tylko w przypadku zastosowania panhysterektomii. W okresie menopauzy powrót do zdrowia następuje niezależnie.

Adenomioza stopnia 3: metody leczenia

Stan zdrowia kobiet zależny od hormonów jest niezaprzeczalnym faktem naukowym. Właściwa praca substancji biologicznie czynnych zapewnia regularny cykl menstruacyjny, bezbolesne okresy krwawienia, brak wewnętrznych procesów zapalnych, niezakłócone poczęcie i normalny przebieg ciąży. O ile możliwe zaburzenia hormonalne wywołują rozwój złożonych, patologicznych stanów. Te ostatnie obejmują adenomyosis - proces zapalny, który występuje w wewnętrznych narządach płciowych.

Trzy etapy adenomiozy

Ściśle mówiąc, charakter zapalny tej choroby charakteryzuje się wzrostem endometrium macicy. W zależności od stanu morfologicznego (strukturalnego) tego narządu, specjaliści identyfikują trzy etapy w przebiegu choroby. Pierwsze dwa określają bezobjawowy początek choroby. Podczas gdy adenomyoza stopnia 3. i 4. stopnia rozwoju stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia reprodukcyjnego kobiet.

Z reguły występowanie adenomiozy jest poprzedzone zaburzeniami hormonalnymi o innej skali, jakimkolwiek mechanicznym uszkodzeniem wewnętrznych narządów płciowych (aborcja, łyżeczkowanie diagnostyczne). Podczas pierwszego etapu rozwoju choroby zmienia się struktura błony śluzowej macicy. Dzięki diagnostyce ultradźwiękowej specjalista ustala rozproszone zmiany w mięśniówce macicy: strukturalne i luźne podłoże tworzy się zamiast równej i gładkiej błony śluzowej. Drugi etap adenomiozy charakteryzuje się nierównomiernym ubijaniem ścian macicy. W okresie wczesnego rozwoju choroby pacjent może nie odczuwać jego specyficznych objawów. Jednak staranna ocena stanu często wskazuje na nieznaczny, ciągnący ból w podbrzuszu.

Adenomioza stopnia 3 jest uznawana za prawdziwie bolesną. W tym okresie przerośnięta błona śluzowa jest mocowana w macicy, dorastając do niej. Powstałe w ten sposób foki przypominające torbiele nadal funkcjonują jako zdrowa tkanka, odpowiadając na podejście owulacji i miesiączki. Zjawisko to wyjaśnia występowanie objawów bólowych podczas całego cyklu. Czwarty etap rozwoju adenomiozy charakteryzuje się kiełkowaniem endometrium w narządach jamy brzusznej.

Rozpoczęte formy adenomiozy powodują niepłodność, procesy zapalne w innych narządach rozrodczych (jajniki, jajowody, szyjka macicy).

Leczenie adenomiozy

Wczesne wykrycie adenomiozy decyduje o wyborze leczenia zachowawczego. Zasadniczo pierwotna adenomioza jest skutecznie korygowana przez preparaty hormonalne. Podobna metoda ekspozycji jest charakterystyczna dla adenomiozy drugiego stopnia. Interwencja chirurgiczna jest jedyną skuteczną metodą leczenia adenomiozy stopnia 3, w którym to przypadku możliwe jest całkowite przywrócenie błony śluzowej macicy. Leczenie chirurgiczne późnej adenomiozy wymaga dłuższego i bardziej kompleksowego podejścia. Usuwanie wrastających uszczelek z jamy brzusznej odbywa się w kilku etapach. Okres odzyskiwania jest również trudny.

Fizjoterapia, masaż relaksacyjny, ciepłe fitoterapie należą do niestandardowych metod oddziaływania na chorobę. Eksperci uznają skuteczność takich metod tylko w eliminacji bolesnych objawów, zespołów napięcia przedmiesiączkowego, a także w okresie przygotowań psychologicznych do operacji.

Późna diagnoza adenomiozy nie eliminuje potrzeby jej leczenia. Pomimo skomplikowanego sposobu wpływania na chorobę (interwencja chirurgiczna), eksperci uznają jej wysoką skuteczność. Pod koniec leczenia szanse na niestabilną ciążę podwoiły się. Ponadto, ogólna poprawa stanu następuje podczas całego cyklu miesiączkowego.

Ile stopni adenomyozy i jak każdy z nich jest niebezpieczny

Endometrioza, w tym wewnętrzna, zwana adenomyozą, jest niebezpieczną chorobą, która zagraża bezpłodnością i wieloma innymi problemami zdrowotnymi. Nasilenie konsekwencji i bolesność kursu, a także metoda leczenia zależą od stopnia adenomiozy. Dlatego ważne jest, aby zrozumieć tę klasyfikację.

Odmiany choroby

Na początek o co w tym wszystkim chodzi. Endometrioza to wzrost i kiełkowanie endometrium w warstwie mięśniowej wewnętrznej warstwy macicy. Istnieją genitalne i pozagenitalne typy tej choroby. W pierwszym, narządy płciowe są dotknięte, w drugim, te niezwiązane z układem rozrodczym, takie jak jelita, pęcherz i nerki. Zlokalizuj ogniska wrośniętego endometrium za pomocą tej odmiany nawet w szwach chirurgicznych.

Z kolei endometrioza narządów płciowych dzieli się na wewnętrzną i zewnętrzną. Gdy zewnętrzna wpływa na jajniki, jajowody, pochwę, szyjkę macicy. Endometrioza jajników i jajowodów najczęściej prowadzi do niepłodności. Ponieważ jednocześnie przepuszczalność komórki jajowej pogarsza się, często pojawiają się zrosty i torbiele. Natomiast endometrioza pochwy jest łatwa w leczeniu i ma minimalne poważne konsekwencje. Po pierwsze najłatwiej to wykryć - nawet podczas rutynowego badania ginekologicznego. Łatwiej jest też leczyć ze względu na bliskość - to jest druga.

Endometrioza narządów płciowych jest chorobą macicy. To się nazywa adenomyosis.

W zależności od rodzaju zmiany istnieje następująca klasyfikacja:

  • ogniskowa adenomyosis;
  • adenomyoza guzkowa;
  • rozlana adenomyoza;
  • mieszana adenomyosis.

W pierwszym typie występują pojedyncze wyraźnie ograniczone ogniska choroby. Częściej jest to charakterystyczne dla pierwszego, początkowego stopnia. Rozproszone - to rozległa porażka całego lub prawie całego organu, najczęściej towarzyszy endometriozie IV stopnia. Jeśli chodzi o węzły, to charakteryzuje się specjalną formą ognisk. Są to kiełkujące formacje w masie mięśniowej - węzły wypełnione cieczą, przypominające kształtem i strukturą mięśniak. Mieszana adenomioza objawia się obecnością różnych typów ognisk. Częściej - ogniskowy - węzłowy.

Stopień adenomiozy i jej nasilenie

Przyjmuje się rozróżnienie czterech etapów endometriozy: od pierwszej do czwartej. Gdy pierwsze ogniska są obserwowane tylko w macicy, manifestują się i są zaburzone słabo. Kiedy druga zmiana zaczyna rozprzestrzeniać się na jajniki, rurki, szyję. Na przydatkach znajdują się małe cysty. Trzeci etap charakteryzuje się szerszym obszarem zmian chorobowych. Być może początek procesów klejenia. Ostatni etap całkowicie obejmuje macicę, inne narządy kobiece, jelita, układ moczowy, otrzewną itp.

Istnieją cztery stopnie tej choroby macicy:

  • 1 stopień. Na błonie śluzowej macicy pojawiają się jedna lub dwie małe zmiany.
  • 2 stopnie. Ogniska pogłębiają się, zaczynają rosnąć do mięśniówki macicy - warstwy mięśniowej do jej środka.
  • 3 stopnie. Ogniska stają się większe, docierają do zewnętrznej, surowej warstwy macicy.
  • 4 stopnie. Rozległa rozlana endometrioza całkowicie pokrywa macicę, przechodzi do sąsiednich narządów, otrzewnej.

Adenomioza 1 stopnia często nie objawia się i nie przeszkadza kobiecie. Wzrost wielkości macicy jest nieznaczny, bez bólu. Ale tutaj leży główne niebezpieczeństwo. Kobieta uważa, że ​​jest zdrowa, podczas rutynowej kontroli szanse na podejrzenie choroby są również minimalne. I endometrioza ciała macicy o 1 stopień w międzyczasie postępuje, czasami przechodząc do drugiego i dalszych etapów. Ale im szybciej to nastąpi, tym większa szansa na pełne wyleczenie.

W drugim stopniu endometriozy macica nadal rośnie. Na początku zrosty mogą powodować ciągnięcie bólu w podbrzuszu. Wiele kobiet doświadcza zmian w cyklu miesiączkowym. Najczęściej okresy stają się dłuższe, bardziej obfite i bolesne. Ból może wystąpić kilka dni przed miesiączką, objawy PMS (zespół napięcia przedmiesiączkowego) są wyraźne. Dostrzegam ciemność, są skrzepy. Możliwe małe wyładowanie i między miesiączkami. Endometrioza stopnia 2. jest jednak często bezobjawowa.

Z adenomiozą macicy nasilają się objawy 3. stopnia. Na tym etapie ból i krwawienie z pewnością będą obecne. Z powodu dużego przepływu menstruacyjnego kobieta traci dużo krwi. Często występuje niedokrwistość. Charakteryzuje się pogorszeniem ogólnego samopoczucia, zmęczeniem, osłabieniem, apatią, zawrotami głowy, nudnościami, łzawieniem i drażliwością.

Niewykrycie stopnia 3 endometriozy jest nierealistyczne, dlatego rzadko dochodzi do czwartego etapu, w najbardziej zaawansowanych przypadkach, gdy kobieta uporczywie ignoruje niepokojące objawy i zaniedbuje swoje zdrowie. Ostatni etap choroby charakteryzuje się nie tylko silnym bólem, krwawieniem, pogorszeniem samopoczucia i jakości życia, ale także problemami z innymi narządami. Jeśli endometrium wrasta do jelita lub pęcherza, zaburza to ich funkcjonowanie.

Przebieg choroby polega na tym, że endometrioza 1–2 stopnia może praktycznie nie postępować przez lata, pozostając na początkowym etapie, a nie poczuć się. Albo, przeciwnie, może zacząć aktywnie postępować i szybko osiągnąć poważny stopień. Dlatego, gdy pojawiają się pierwsze niepokojące objawy, należy natychmiast udać się do lekarza. Wczesne wykrycie choroby jest gwarancją minimalnych konsekwencji.

Jak diagnozować

Podczas standardowego badania ginekologicznego nie zawsze jest możliwe wykrycie lub podejrzenie adenomiozy w stopniu 1–2, zwłaszcza jeśli kobieta nie jest zaburzona. Podejrzenie może spowodować wzrost wielkości macicy i zmianę jej kształtu - w miarę postępu choroby staje się ona kulista i może osiągnąć objętość porównywalną do ciąży po 5-6 miesiącach.

Jeśli podejrzewa się chorobę, lekarz skieruje kobietę do dalszej diagnozy. Nawet jeśli martwi się bólem i nieregularną miesiączką, a także problemami z poczęciem, może to być znak nie tylko adenomiozy, ale także wielu innych problemów ginekologicznych.

Dlatego stuprocentową diagnozę można postawić dopiero po procedurach diagnostycznych

Pierwszym, w którym pacjent jest wysyłany z podejrzeniem endometriozy macicy o 1–2 stopnie, jest USG. Metoda pozwala określić wzrost objętości ciała, zmianę jego kształtu, obecność ubytków i węzłów w mięśniu. Jednak w wielu przypadkach badanie to nie wystarczy do diagnozy.

Histeroskopia lub hysterosalpingoskopia, która pozwala dostrzec nawet małe ogniska i dokładnie określić położenie ich lokalizacji, jest bardziej wiarygodna. Jednak najnowocześniejszą i najczęściej stosowaną metodą jest laparoskopia. Jest to małoinwazyjna metoda operacyjna, za pomocą której możliwe jest nie tylko wykrycie ognisk, ale także w razie problemu, natychmiast go spalić lub usunąć. Dokładność laparoskopii jest wysoka - można znaleźć nawet jedną małą ostrość.

Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego jest rzadko wykorzystywane do diagnozowania tych problemów i jest przypisywane w trudnych sytuacjach, gdy definicja choroby za pomocą innych środków zawodzi lub pojawiają się wątpliwości między kilkoma dolegliwościami podobnymi w symptomatologii.

Ponadto można zalecić konsultacje innych lekarzy, badania krwi - ogólne, biochemiczne, a także biopsję i niektóre dodatkowe badania. Ważne jest, aby odróżnić adenomyosis od innych chorób, zwłaszcza od rodzącego się raka.

Metody leczenia różnych stopni adenomyozy

Po dokładnej diagnozie i określeniu ciężkości, a także lokalizacji adenomiozy, lekarz wybiera leczenie. Jego metoda zależy od stopnia zaawansowania choroby, stopnia jej skomplikowania, poziomu hormonalnego pacjenta i jego wieku. Tak więc u młodych kobiet, zwłaszcza tych, które jeszcze nie urodziły, wszystko jest zrobione, aby zachować funkcje reprodukcyjne. Istnieją trzy metody przeprowadzania zabiegu:

Pierwszy obejmuje leczenie farmakologiczne. W tym celu stosuje się preparaty hormonalne, których celem jest normalizacja ich poziomu w ciele kobiety, tłumienie wzrostu ognisk endometriozy i eliminowanie bolesnych objawów. Ta metoda dobrze leczy endometriozę wewnętrzną 1 stopnia lub początek drugiej.

Metoda operacyjna jest stosowana w szerokim obszarze zmian chorobowych. Stopień interwencji zależy od ciężkości choroby i zmienia się od kauteryzacji (usunięcia) poszczególnych zmian chorobowych z zachowaniem funkcji rozrodczych do całkowitego usunięcia macicy. A kiedy rozprzestrzenia się na jajniki, rurki - z całkowitym usunięciem wszystkich żeńskich narządów. Takie operacje wykonywane są niezwykle rzadko, gdy choroba nie jest już podatna na inne metody leczenia, a ryzyko dla zdrowia kobiety jest bardzo duże. Jeśli istnieje przynajmniej minimalna szansa na zachowanie narządów, lekarze zrobią wszystko, aby to zrobić. Wszakże z macicy, jajników, przydatków zależy nie tylko zdolność do noszenia dzieci, ale także zdrowie kobiety jako całości.

Obejrzyj film - operacja adenomiozy 1-2 stopnie:

Najczęściej stosowane terapie skojarzone. Na przykład, gdy stopień 2 adenomiozy ma kilka małych zmian. Są usuwane metodą operacyjną. Częściej za pomocą laparoskopii wykonuje się kauteryzację laserową. Dodatkowo, kobiecie przepisuje się kurację hormonalną mającą na celu normalizację stanu. Przeglądy pacjentów i prognozy lekarzy z połączoną metodą leczenia są zazwyczaj dobre. Po pewnym czasie kobieta jest w stanie nie tylko powrócić do normalnego stylu życia, ale także znieść i urodzić zdrowe dziecko.

Jednak przebiegłość endometriozy polega na tym, że kobieta, która była chora w tym samym wieku, może ją odzyskać po pewnym czasie. Ta choroba ma skłonność do nawrotów. Dlatego pacjent, który był leczony z powodu adenomiozy, musi uważnie monitorować jej zdrowie przez całe życie i odwiedzać ginekologa kilka razy w roku.

Jaki rodzaj choroby adenomyosis stopnia 3?

Ten artykuł wyjaśni, czym jest adenomyoza stopnia 3, jakie objawy towarzyszą chorobie, jak ją zdiagnozować, metody leczenia i zapobieganie.

Adenomyosis - choroba żeńskiego układu moczowo-płciowego, która charakteryzuje się kiełkowaniem śluzówki macicy - wewnętrznej błony śluzowej macicy w jej innych warstwach - mięśniowej lub surowiczej.

Rozpoznanie adenomiozy w stadium 3 oznacza, że ​​to patologiczne rozprzestrzenianie się komórek endometrium wystąpiło w całej warstwie mięśniowej macicy. Przerośnięte komórki nadal funkcjonują jako normalne zdrowe endometrium, dlatego w różnych okresach cyklu menstruacyjnego zachodzą takie same zmiany, jak w błonie śluzowej macicy.

Na początku miesiączki wyspy adenomiozy zaczynają krwawić, podobnie jak endometrium. Kumulacja krwi tworzy się w tkance mięśniowej macicy, co powoduje proces zapalny, który po zmniejszeniu zostaje zastąpiony przez tkankę łączną - jest to tak zwane zrosty. W miejscach o najgłębszym kiełkowaniu po zastąpieniu endometrium tkanką łączną możliwe jest tworzenie przetok w jamie macicy.

Przyczyny adenomyozy stopnia 3

Ściśle mówiąc, dokładne przyczyny tej choroby nie są w pełni wyjaśnione, ale lekarze twierdzą, że silne stresy odgrywają tutaj ważną rolę. Więcej na temat przyczyn endometriozy wewnętrznej w trzecim etapie obejmuje:

  1. Niekorzystne tło hormonalne w organizmie kobiety - choroby endokrynologiczne, zaburzenia hormonalne, długotrwałe stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych i leczenie lekami hormonalnymi;
  2. Dziedziczna tendencja do łagodnych lub złośliwych chorób żeńskich narządów płciowych;
  3. Późne ustanowienie cyklu miesiączkowego - miesiączka rozpoczęła się zbyt wcześnie lub za późno.
  4. Długotrwałe stosowanie urządzenia wewnątrzmacicznego;
  5. Operacja: aborcje, skrobanie;
  6. Początek lub zbyt późny początek aktywności seksualnej;
  7. Późna ciąża i poród, ciąża z ciężkim przebiegiem i powikłania;
  8. Nadmierna masa ciała - przyczynia się do zwiększenia produkcji żeńskich hormonów płciowych, co powoduje adenomiozę macicy o 3 stopnie;
  9. Obecność somatycznych chorób ogólnoustrojowych - cukrzyca, nadciśnienie;
  10. Ciężkie fizyczne warunki pracy, niski standard życia, niekorzystne warunki klimatyczne lub środowiskowe.

Klasyfikacja adenomiozy

Patologiczna proliferacja komórek endometrium może występować w postaci węzłowej lub rozproszonej.

W rozproszonej postaci choroby komórki rozprzestrzeniają się nierównomiernie poza warstwą śluzu i nie mają wyraźnych różnic.

Gdy guzkowata forma ognisk endometrium znajduje się w postaci guzowatych formacji, to znaczy, że mają one kapsułę o wyraźnych granicach. Kapsułka jest wypełniona krwawymi wydzielinami lub płynem, który powstał w wyniku krwawienia z obszarów patologicznych.

Adenomioza stopnia 3 może wystąpić tylko w postaci rozproszonej.

Jak rozpoznać adenomyosis 3 łyżki.?

W przeciwieństwie do 1 i 2 stopni, choroba na tym etapie ma wyraźne objawy:

  • Naruszenie cyklu miesiączkowego - staje się krótkie, obfite i bolesne miesiączki;
  • Pojawienie się krwawienia międzymiesiączkowego;
  • Plamienie brązowego wyładowania na kilka dni przed wystąpieniem miesiączki i kilka dni po nim;
  • Ból podczas stosunku, zwłaszcza przed rozpoczęciem miesiączki;
  • Częsty i silny ból w podbrzuszu, w ciężkich przypadkach, można zdefiniować jako objawy zapalenia otrzewnej (tak zwany ostry brzuch);
  • Wzrost wielkości macicy, który w rozproszonych postaciach choroby można wykryć wizualnie, bez specjalistycznego badania.
Przy tym stopniu choroby macica jest już znacznie powiększona.

Powikłania stopnia 3 w adenomyozie

Oprócz głównych objawów adenomioza 2 i 3 stopni objawi się w postaci powiązanych problemów:

  • Z powodu utrzymującego się i ciężkiego krwawienia na tym etapie niedokrwistość z niedoboru żelaza (niedokrwistość) jest nieunikniona. Jego znaki to:
    1. Blada skóra;
    2. Stała senność;
    3. Zwiększone zmęczenie;
    4. Niemożność skoncentrowania się na czymkolwiek;
    5. Upośledzenie pamięci;
    6. Zawroty głowy, uporczywe omdlenia.
  • Niepłodność - silne stwardnienie ściany macicy nie pozwala jajku uzyskać oparcia w błonie śluzowej. Jeśli zajdzie ciąża, może zakończyć się poronieniem z powodu braku progesteronu w organizmie i nadmiaru estrogenu;
  • Możliwość złośliwej transformacji obszarów patologicznych. Adenomyosis 3 łyżki. jest chorobą łagodną i niestety ryzyko jej złośliwej transformacji jest bardzo wysokie.

Metody diagnozowania adenomiozy

Po wykryciu objawów i poszukiwaniu pomocy medycznej, adenomyosis diagnozuje się za pomocą następujących metod:

Badanie pacjenta - gdy zauważono, że cykl menstruacyjny został zaburzony, charakter i ilość wypisów, czy występuje ból podczas miesiączki i stosunku;

Badanie ginekologiczne - wzrost macicy do kształtu kulistego, obecność nierównych formacji. Palpacja macicy jest bolesna przed miesiączką;

Histeroskopia - badanie endoskopowe, które przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym, ze wstępnym przygotowaniem i ma szereg przeciwwskazań:

  1. Ostre choroby somatyczne lub zaostrzenie chorób przewlekłych;
  2. Niewydolność serca lub układu oddechowego;
  3. Zaburzenie czynności nerek lub wątroby;
  4. Wyczerpanie fizyczne;
  5. Niska krzepliwość krwi;
  6. Obecność procesów zapalnych w organizmie;

Diagnostyczne łyżeczkowanie macicy daje wyobrażenie o stanie endometrium;

Badanie krwi na liczbę żeńskich hormonów płciowych.

Jak pozbyć się adenomiozy?

Metody leczenia adenomiozy w III stopniu:

  • Konserwatywny - za pomocą terapii lekowej;
  • Chirurgiczne - całkowite usunięcie macicy lub obszarów dotkniętych adenomiozą;
  • W połączeniu - z nieskutecznością leczenia zachowawczego, stosuje się leczenie chirurgiczne lub po chirurgicznym usunięciu dotkniętych obszarów leczenie uzupełnia się lekami.

Leczenie zachowawcze

Priorytetem jest terapia hormonalna - korekta poziomu estrogenu i progesteronu zapewnia, jeśli nie całkowite wyleczenie, to częściowe zawieszenie procesu reprodukcji komórek endometrium. Praktykowane jest stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych w celu braku miesiączki - czasowego zaprzestania miesiączki i zaniku struktur patologicznych. Progestyny ​​- prowadzą do atrofii ognisk endometriotycznych. Należą do nich leki takie jak didprogestenon, Gestrinone.

Przeprowadzane są również następujące rodzaje leczenia: podaje się takie leki:

  1. Nieswoista terapia przeciwzapalna;
  2. Eliminacja niedokrwistości - suplementy żelaza;
  3. Witaminy, immunomodulatory.

Leczenie chirurgiczne

Radykalne usunięcie macicy - taka operacja adenomiozy jest wykonywana tylko pod warunkiem, że kobieta nie jest już w wieku rozrodczym, ma dwoje lub więcej dzieci lub nie planuje już ciąży i porodu.

Operacja zachowująca narządy - laparoskopia i usuwanie tylko miejsc endometrialnych. Zdaniem ekspertów wymaga to dalszego leczenia zachowawczego ze względu na niezdolność do usunięcia absolutnie wszystkich formacji patologicznych.

Przebieg operacji zachowujących narządy w celu usunięcia adenomiozy

Stopień 3 adenomiozy - bardzo niebezpieczna choroba, skłonna do nawrotów, wymagająca terminowej diagnozy i leczenia. Nawet przy poziomie rozwoju współczesnej medycyny, całkowite wyleczenie jest możliwe tylko w kilku przypadkach, ale stałe monitorowanie i zapobieganie nawrotom daje kobiecie możliwość pełnego życia i posiadania zdrowych dzieci.