Diagnoza choroby jelit: kiedy potrzebujesz i metody badań

Idea sprawdzania jelit nie wywołuje żadnych przyjemnych emocji. Niemniej jednak konieczna jest diagnoza, zwłaszcza jeśli wystąpiły nieprzyjemne objawy i podejrzenia pasożytów. Jedną z metod diagnostycznych jest kolonoskopia, której wielu po prostu się boi. Jak mogę sprawdzić jelita pod kątem chorób bez kolonoskopii i jakiego lekarza skonsultować z naszym artykułem.

Kim są procedury?

Zanim wybierzesz najbardziej odpowiednią metodę badania jelit, ważne jest, aby zrozumieć, kiedy jest to konieczne. Jeśli podejrzewasz różne choroby lub obecność pasożytów, stosuje się różne metody diagnostyczne, a niektóre z nich mają swoje przeciwwskazania. Skonsultuj się ze specjalistą i poddaj się koniecznym badaniom, jeśli wystąpią następujące objawy:

  • ból brzucha;
  • zaparcie;
  • biegunka;
  • krew, ropa lub śluz w kale;
  • hemoroidy;
  • wzdęcia;
  • ostry spadek masy lub odwrotnie;
  • ciągłe odbijanie i zgaga;
  • nieświeży oddech, niezwiązany ze zdrowiem zębów;
  • pojawienie się nalotu na język.

Często pacjenci chodzą do lekarza zbyt późno, gdy dyskomfort nie może być dłużej tolerowany. Ktoś obawia się bolesności zabiegu, komuś trudno jest dostać się do specjalisty. W każdym razie późniejsza wizyta u lekarza prowadzi do tego, że choroba już się dobrze rozwinęła i wymaga poważniejszego i droższego leczenia. W przypadku raka każde opóźnienie może być ostatnim.

Podstawowe metody badania jelita

Jeśli podejrzewasz, że obecność pasożytów i jelitowego specjalisty od patologii może skierować pacjenta na badania. Jakie testy musisz przejść, aby sprawdzić jelita:

  1. Ogólne badanie krwi. Prowadzony rano dokładnie na czczo. Pozwala zidentyfikować choroby zakaźne, obecność pasożytów, procesy zapalne i krwawienia wewnętrzne.
  2. Biochemiczna analiza krwi. Dzięki niemu możesz wykryć naruszenie wchłaniania składników odżywczych.
  3. Analiza moczu W niektórych chorobach jelita mocz może zmieniać kolor i gęstość, dlatego warto skontaktować się ze specjalistą.
  4. Coprogram. Analiza kału pozwala zidentyfikować ogólny obraz stanu jelita. Przed podaniem materiał będzie musiał przestrzegać specjalnej diety przez pięć dni. Odchody są sprawdzane pod kątem obecności zanieczyszczeń (krew, ropa, niestrawione pożywienie, pasożyty itp.). Dodatkowo pod mikroskopem sprawdzają obecność włókien mięśniowych, tłuszczu itp.

Kolonoskopia pozwala uzyskać więcej informacji, można go użyć do wykrywania stanu zapalnego, polipów, guzów, a także do sprawdzenia stanu błony śluzowej. Kolonoskopia jest stosunkowo bezbolesna, ale dla niektórych może być nieprzyjemna. W rzadkich przypadkach zabieg przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym. Elastyczna rurka z kamerą jest wkładana do odbytu, z jej pomocą można nie tylko badać jelita, ale także przeprowadzać testy, jeśli to konieczne. Najczęściej badanie wykonuje się leżąc na brzuchu, ale w razie potrzeby lekarz może poprosić pacjenta o odwrócenie się na bok lub położyć się na plecach.

Bardziej nowoczesną metodą badania jest diagnoza torebkowa. W porównaniu z kolonoskopią jest całkowicie bezbolesny i nie powoduje dyskomfortu. Wystarczy, że pacjent połknie małą kapsułkę aparatem, przechodzi przez żołądek i jelita, jest wydalany z organizmu w naturalny sposób. Podczas przemieszczania się wzdłuż przewodu pokarmowego kamera wykonuje około 50 tysięcy zdjęć, które są przesyłane do specjalnego urządzenia przymocowanego do talii pacjenta. Kapsułka umożliwia zbadanie jelita cienkiego i grubego, żołądka i odbytnicy.

Jeśli to konieczne, oprócz badań i kolonoskopii lub diagnostyki torebek, można przepisać ultradźwięki, tomografię komputerową lub zdjęcie rentgenowskie jelita.

Jak przeprowadzić niezależną ankietę

W domu nie można wykryć pasożytów, wrzodów, procesów zapalnych ani guzów. Jedyną dostępną opcją diagnostyczną jest kontrola wzrokowa i ocena samopoczucia. Na co należy zwrócić uwagę:

  1. Zwiększona temperatura ciała, zmęczenie, nagła utrata masy ciała - wszystko to może świadczyć o obecności choroby.
  2. Podczas sondowania brzucha są uszczelki.
  3. Ciągły ból w jelicie.
  4. Pojawienie się plam na skórze, zmiana koloru, wysypka.
  5. Naruszenia krzesła, krew z odbytu.
  6. Wahania masy ciała.
  7. Uczucie głodu.
  8. Nerwowość, bezsenność.

Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy zawsze skonsultować się z lekarzem. Im wcześniej rozpocznie się leczenie choroby, tym bardziej się uda.

To, czy Nogtivit jest skuteczny przeciwko grzybowi paznokci, otworzy następną publikację.

Z kim lepiej skontaktować się z lekarzem?

Pierwszym krokiem jest skontaktowanie się z gastroenterologiem. Aby wyeliminować ginekologiczne przyczyny bólu brzucha, kobiety będą musiały odwiedzić ginekologa. Jeśli ból i inne nieprzyjemne objawy są zlokalizowane w okolicy odbytnicy, należy zbadać proktologa. Metody diagnostyczne gastroenterologa i proktologa są identyczne:

  • palpacja;
  • testy laboratoryjne;
  • egzamin instrumentalny.

Parazytolog pomoże określić obecność pasożytów i zaleci niezbędne leczenie. W obecności przewlekłych chorób jelita wymaga regularnej kontroli przez odpowiednich specjalistów. Jeśli istnieje podejrzenie zapalenia wyrostka robaczkowego, możesz skontaktować się z gastroenterologiem, aby potwierdzić diagnozę. Po pozytywnym wyniku badań pacjent zostanie wysłany do chirurga w celu przeprowadzenia operacji.

Jeden z nowych sposobów eksploracji przewodu pokarmowego bez kolonoskopii na filmie:

Wskazówka 1: Jakie testy przejść, aby sprawdzić jelita

Treść artykułu

  • Jakie testy przejść, aby sprawdzić jelita
  • Jak badać jelito cienkie
  • Jak diagnozować choroby jelit

Gdy tylko pojawią się pierwsze objawy w postaci bólu i frustracji, konieczne jest skonsultowanie się ze specjalistą, który może przepisać wystarczająco szeroki zakres testów w celu sprawdzenia pracy jelit.

Analizy wymagane do diagnozy chorób jelit

Ogólna analiza krwi i moczu. Ważne jest, aby sprawdzić poziom hemoglobiny i czerwonych krwinek, a leukocyty i ESR określą istnienie procesu zapalnego.

USG jamy brzusznej pozwoli Ci zobaczyć wielkość narządów, pośrednie objawy zapalenia żołądka i zapalenia żołądka i dwunastnicy. Możesz również zbadać funkcję skurczową woreczka żółciowego.

Coprology. Analiza kału, który „opowie” o trawieniu białek, tłuszczów i błonnika. Analiza dysbakteriozy pomoże określić występowanie przewlekłego zakażenia. Odchody dla węglowodanów - pozwolą zbadać wchłanianie glukozy, laktozy, skrobi i zidentyfikować zaburzenia funkcjonalne. Skrobanie ujawni pasożyty jelitowe.

EGD - gastroskopia pozwala na badanie błony śluzowej przełyku, żołądka i dwunastnicy w celu wczesnego rozpoznania owrzodzeń i ewentualnej onkologii.

Kolonoskopia jest jedną z odmian gastroskopii, ale w tym przypadku endoskop wprowadza się od tyłu i bada pracę odbytnicy i jelita grubego.

Laparoskopia jest metodą endoskopową, w której urządzenie jest wkładane do otworu specjalnie wykonanego przez lekarza przed brzuchem. Stosuje się go przy rozważaniu możliwości wystąpienia zapalenia wyrostka robaczkowego, zapalenia otrzewnej, choroby wątroby i woreczka żółciowego.

Biopsja. Podczas takiego badania pobierana jest niewielka część błony śluzowej żołądka lub jelit i badana pod mikroskopem. Ta procedura jest bezbolesna, a także dość dokładna i daje dużą ilość informacji.

Odczuwanie żołądka przyczynia się do produkcji soku żołądkowego i niewielkiej ilości tego, co znajduje się w dwunastnicy. Najczęściej konieczne w przypadku zapalenia żołądka.

Promieniowanie rentgenowskie - irygografia pozwala poznać gromadzenie się gazu, obecność guzów i kamieni, a także ciał obcych (prawdopodobnie przypadkowo połkniętych). Ponadto ta część badania pokazuje przepuszczalność różnych części przewodu pokarmowego.

Biochemia Takie wskaźniki jak AlT, AST, bilirubina, fosfataza alkaliczna i cholesterol będą bezpośrednio wyjaśniać aktualną jakość wątroby.

Badania nad zakażeniami. Oprócz patogenów, które mogą powodować ostrą chorobę, istnieją mikroorganizmy, które żyją w jelitach i powodują przewlekłe choroby przewodu pokarmowego. Z tego powodu badanie to jest również konieczne.

Leczenie

W identyfikacji różnych chorób jelita konieczne leczenie. Często leczenie można przeprowadzić w domu, ale niektóre formy choroby wymagają poważniejszego podejścia, gdy pacjent jest umieszczony w szpitalu lub na oddziale chorób zakaźnych.

Leczenie chorób jelit, głównie za pomocą antybiotyków. W tym przypadku, po zakończeniu leczenia, będziesz musiał przeprowadzić kurs regeneracji - stosowanie leków zawierających lakto i bifidobakterie. W rzadkich przypadkach podczas leczenia jelit dozwolone jest jednoczesne podawanie takich leków i antybiotyków.

Wskazówka 2: Jak sprawdzić jelita

Głównym typem diagnozy, który jest najbardziej dokładny i zalecany do stosowania przez lekarzy, jest kolonoskopia. Procedura ta jest wykonywana za pomocą specjalnego urządzenia - sondy. Zostaje wprowadzony do jelit pacjenta, a lekarz na monitorze widzi stan błon śluzowych, ubytków, wewnętrznej powierzchni tego narządu. Manipulacja odbywa się z różnymi dolegliwościami pacjentów, z których głównymi są: nieprawidłowy stolec, wzdęcia, uporczywy lub nawracający ból, wydzielanie krwi lub śluzu podczas procesu defekacji. Za pomocą kolonoskopii można zidentyfikować lub wykluczyć: zapalenie jelita grubego, polipy, nowotwory onkologiczne.

Kolonoskopia nie zostanie wykonana, jeśli osoba ma słabe krzepnięcie krwi, występują nieprawidłowości w płucach lub sercu, a także ostre choroby, zakażenia.

Procedura kolonoskopii nie jest bolesna. Większość pacjentów doświadcza łagodnego dyskomfortu w okresie jego wdrażania, ale dobrze znosi manipulacje. Podczas okresu kontroli za pomocą sondy warto przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza i jego asystenta. Z pewnością będą starali się zminimalizować dyskomfort lub całkowicie je wyeliminować. Dzięki nowoczesnemu sprzętowi prawie niemożliwe jest zakażenie podczas badania. Ponadto lekarze muszą przestrzegać procedury dezynfekcji.

Konieczne jest trochę przygotowania do kolonoskopii. Polega na zażyciu środka przeciwbólowego, w przypadku pojawienia się dyskomfortu i spazmolitycznego rozluźnienia mięśni.

Kolonoskopia trwa nie dłużej niż 20 minut. Pacjent musi zdjąć ubranie, które znajduje się pod pasem. Niektóre kliniki zapewniają wydawanie jednorazowej bielizny w momencie diagnozy. Gdy tylko pacjent jest gotowy do manipulacji, do światła jelita grubego wprowadza się sondę, stopniowo przesuwając ją w głąb. Jednocześnie dostarczane jest powietrze, które pozwala na poruszanie się kolonoskopu w jelicie. Może pojawić się lekkie wzdęcie, ale to uczucie wkrótce przeminie. W okresie kolonoskopii lekarze zwykle proszą pacjentów, aby odwrócili się na bok, plecami, położyli się na brzuchu.

Po zabiegu zaleca się, aby osoba przestrzegała diety przez kilka tygodni. Konieczne jest złagodzenie wzdęć. W tym celu pokarmy powodujące wzdęcia są wyłączone z diety. Wśród nich: kapusta dowolnej odmiany, rośliny strączkowe (soczewica, fasola, groch), czarny chleb, produkty piekarnicze na bazie ciasta drożdżowego, jabłka. Lekarz zaleci leki do wczesnego usuwania gazów.

Badanie ultrasonograficzne jest również szeroko stosowane do diagnozowania różnych dolegliwości przewodu pokarmowego. Sprawdzanie jelit na tej maszynie zajmie nie więcej niż 15 minut. Ale musisz przygotować się do procedury w ciągu kilku tygodni. Musisz przestrzegać specjalnej diety. Konieczne jest porzucenie produktów, które powodują zwiększone tworzenie się gazu. Należy wykluczyć z diety tłuszcze, alkohol, napoje gazowane, wędzone, słodycze, zbyt słone, potrawy z dużą ilością przypraw.

Kilka dni przed przepisaniem USG jelita otrzyma węgiel aktywny. Przed badaniem w nocy wykonuje się lewatywę. Tylko w przypadku spełnienia wszystkich powyższych warunków wynik badania będzie optymalny i dokładny. Bezpośrednio przed zabiegiem ciecz jest wprowadzana do jelita, a narząd jest natychmiast skanowany. USG jelita może być wykonane doodbytniczo, co nie wymaga wprowadzenia specjalnego płynu.

Aby ocenić pracę jelita, można przeprowadzić laboratoryjne badania krwi. Nie pomoże to zdiagnozować rodzaju guza lub obecności polipów, ale przeprowadzając testy, można zidentyfikować istniejące odchylenia w pracy ciała i skorelować je z innymi wcześniejszymi badaniami. Patrząc na wyniki badania krwi, ocenia się liczbę krwinek czerwonych i poziom hemoglobiny.

Wykonano badanie krwi pod kątem markerów nowotworowych. Są to substancje wstrzykiwane do krwi, jeśli w organizmie występuje nowotwór złośliwy. W warunkach laboratoryjnych zaleca się ocenę stanu kału. Można go sprawdzić pod kątem obecności śluzu lub ukrytych śladów krwi. Jest to typowe dla guzów, polipów. Do badań laboratoryjnych lekarze obejmują biopsję. Mikroskop bada kawałek tkanki pobranej z jelit.

Wskazówka 3: Jak sprawdzić poziom cholesterolu

Wskazówka 4: Jak przełknąć „jelito” podczas endoskopii

Jak przygotować się do EGD

Głównym celem EGDS jest badanie błony śluzowej przełyku, żołądka i dwunastnicy oraz identyfikacja wszelkich nieprawidłowości w ich pracy. Pomimo faktu, że pacjent nie odczuwa żadnego bólu, gdy gastroskop jest zanurzony w przewodzie pokarmowym, EGD jest uważany za jedną z najbardziej nieprzyjemnych procedur medycznych, a zatem powoduje wiele niepokoju i uczuć u wielu ludzi. W rzeczywistości nie bój się połknąć „jelita”. Procedura będzie szybka i łatwa, jeśli zostanie do niej odpowiednio przygotowana.

W dniu zabiegu EGD zaleca się nie tylko jeść lub pić, ale także palić. W przeddzień endoskopii zaleca się, aby pacjent wykluczył spożywanie tłustych potraw i ograniczył się do lekkiej kolacji, która może obejmować płatki zbożowe, płatki zbożowe, owoce i herbatę. Sama procedura jest przeprowadzana ściśle na czczo, co do zasady, w pierwszej połowie dnia. Przed badaniem, jako wyjątek, dopuszcza się przyjmowanie czystej, niegazowanej wody w małych ilościach.

Aby ułatwić proces połykania „jelita” i jak najszybszego przeprowadzenia badań, pomoże dokładnie przestrzegać wszystkich instrukcji lekarza EGD i pielęgniarki obecnej podczas zabiegu.

Jak się ma EGD

Sama procedura polega na podaniu endoskopu - elastycznej rurki obsługiwanej przez specjalistę, popularnie zwanego „jelito”, w ustach pacjenta leżącego po lewej stronie, a także dalsze badanie błon śluzowych przewodu pokarmowego. Przed endoskopią, w celu stłumienia odruchu wymiotnego, pacjent jest leczony roztworem znieczulającym, a do jego ust wkładany jest specjalny endoskop, który chroni ustnik i zęby, które nie przeszkadzają w oddychaniu.

Najczęściej EGD wykonuje się w znieczuleniu miejscowym i tylko w niektórych przypadkach, gdy pacjent jest nadmiernie niespokojny lub nieprzytomny, stosuje się znieczulenie ogólne. Podczas endoskopii pacjent nie powinien powstrzymywać przepływu śliny z kącika ust i połykać nagromadzony płyn w ustach. Jeśli pacjent nie wypluje śliny na własną rękę, lekarz używa do tego celu specjalnego elektrycznego urządzenia ssącego.

W procesie EGD, a mianowicie podczas zarządzania endoskopem wprowadzanym do ciała, pacjent może odczuwać ucisk i dyskomfort w jamie brzusznej. Czas trwania procedury może wynosić od 10 do 30 minut.

Wskazówka 5: Jakie testy należy podjąć w onkologii

Badanie krwi

Badanie krwi pozwala potwierdzić diagnozę raka i ustalić przybliżoną lokalizację nowotworu. Określenie stopnia rozwoju choroby i jej lokalizacji dokonuje się na podstawie specjalnych markerów nowotworowych, tj. substancje, które są wydzielane tylko przez komórki nowotworowe i wchodzą bezpośrednio do krwi.

Bierze również pod uwagę liczbę leukocytów we krwi, która wzrasta w obecności tworzenia się nowotworu. Tempo sedymentacji erytrocytów będzie również wysokie. Jednocześnie poziom hemoglobiny u pacjentów z rakiem jest znacznie zmniejszony. Należy zauważyć, że badanie krwi nie pozwala na zdiagnozowanie guza, a jedynie pozwala lekarzowi uzyskać ogólny obraz choroby. Skład krwi może się różnić w zależności od stylu życia pacjenta, stanu zdrowia i obecności innych chorób.

Aby uzyskać dokładniejszą diagnozę, można przeprowadzić analizę moczu, na podstawie której określa się ilość białka wydalanego przez pacjenta, a także obecność krwiomoczu (krew w moczu). Nadmiar białka może wskazywać na problemy z nerkami lub układem sercowo-naczyniowym. Krew w moczu może wskazywać na obecność łagodnego lub złośliwego guza, zakażenie lub problemy strukturalne narządów.

Endoskopia

Podczas badań endoskopowych do pacjenta wprowadza się elastyczną rurkę z tworzywa sztucznego, na której końcu znajduje się mała kamera z żarówką. Obraz jest przesyłany do monitora, przez który lekarz ma możliwość zobaczenia powstawania guza i pobrania próbki tkanki (biopsji) do dalszej analizy. Zaletą endoskopii jest możliwość widzenia guza, aby określić jego dokładną lokalizację. W zależności od części ciała, w której prowadzone są badania, można zastosować różne techniki. Zatem kolonoskopia pozwala zobaczyć bezpośredni rak jelita grubego, a laparoskopia umożliwia zbadanie jamy brzusznej przez małe nacięcie.

Biopsja

Próbkę tkanki do biopsji pobiera się zarówno w procesie endoskopii, jak i bezpośrednio za pomocą specjalnej igły, jeśli lekarz zna dokładną lokalizację guza. Przed zabiegiem wykonuje się znieczulenie miejscowe. Długą i cienką igłę wprowadza się w obszar zmiany nowotworowej. Za pomocą specjalnej strzykawki płyn jest pobierany z nowotworu i wysyłany do analizy. Na podstawie uzyskanych wyników możesz przepisać niezbędne leczenie.

Inne metody

Do diagnostyki wykorzystuje się również zdjęcia rentgenowskie, tomografię komputerową (CT), rezonans magnetyczny (MRI) i USG (US). Metody te pozwalają uzyskać informacje o dokładnej lokalizacji powstawania guza, aby ustalić jego wielkość. Technologie te są również wykorzystywane przy określaniu przybliżonej lokalizacji guza innymi metodami, które nie są możliwe.

Wskazówka 6: Jak sprawdzić dwukropek

Kolonoskopia i rektomoskopia to procedury przepisywane przez proktologa pacjentom z dolegliwościami jelitowymi i objawami zaburzeń jelitowych. Te metody badania jelita grubego są niezbędne do zidentyfikowania istniejącej patologii i określenia jej przyczyny.

Kolonoskopia

Kolonoskopię wykonuje się za pomocą specjalnego urządzenia zwanego kolonoskopem. Jest to elastyczny kabel światłowodowy mający głowicę optyczną, która jest ruchoma w dwóch płaszczyznach. Kabel światłowodowy, przewody sterujące głowicą, rurka powietrzna i kabel podświetlenia są umieszczone w elastycznej osłonie, która chroni cały mechanizm przed uszkodzeniem.

Pacjent musi leżeć po lewej stronie i zginać kolana. Lekarz wprowadza kolonoskop przez odbyt do odbytnicy. Poprzez znajdującą się w nim rurę pompowane jest powietrze, a jelito rozszerza się. Proktolog bada śluzówkę jelita, okresowo obracając głowę kolonoskopu. Procedura ta wymaga całkowitego uwolnienia jelit z kału, więc pacjent musi wcześniej przygotować się do kolonoskopii. W tym celu konieczne jest ograniczenie stosowania produktów żużlowych, spożywanie wyłącznie płynnych produktów spożywczych, wykonywanie kilku lewatyw z rzędu lub picie specjalnego środka czyszczącego.

Wskazaniami do badania są: przewlekłe zaparcia lub biegunka, obecność krwi i śluzu w kale, uchyłki jelita grubego, podejrzenie nowotworu lub polipa, niedokrwistość w połączeniu z zaburzeniami stolca, przetoki, choroba Crohna lub wrzodziejące zapalenie okrężnicy, ból brzucha.

Rektoromanoskopia

Rektoromanoskopia jest metodą badania jelita grubego, polegającą na badaniu wzrokowym jego dolnej części i wykluczeniu ewentualnych błędów w diagnozie.

Rectoromanoscope - urządzenie wstawiane do odbytu. Jego system zasilania powietrzem i światła są umieszczone w sztywnej rurce nasmarowanej żelem przed rozpoczęciem manipulacji.

Pacjent jest na kanapie w pozycji łokciowej. Lekarz, nieustannie pompując powietrze, wprowadza rektomanoskop do odbytnicy i stopniowo przesuwa go do przodu. Procedura ta jest bezbolesna, ponieważ proktolog wizualnie kontroluje postęp urządzenia, wyłączając jego kontakt ze ścianami jelit.

Rektoromanoskopia pozwala zbadać błonę śluzową esicy i odbytnicy. Wskazania do jego wykonania to: zaburzenia stolca, ból w podbrzuszu lub kroczu, wypadanie odbytnicy podczas wypróżnień, krew i ropa w kale, świąd odbytu.

Jak sprawdzić żołądek i jakie testy są do tego potrzebne

Według lekarzy konieczne jest przeprowadzenie badania żołądka co najmniej raz w roku. Zdaj także pewne testy wymagane w rozwoju objawów niepożądanych. Różne techniki pomagają zidentyfikować problemy patologiczne w tym narządzie i rozpocząć terapię w odpowiednim czasie. Jakie testy żołądkowe powinienem wykonać, aby dowiedzieć się o jego stanie?

Objawy lękowe, które wymagają badania żołądka

Z pracy żołądka zależy praca całego organizmu. To od niego zaczynają się wszystkie procesy trawienia żywności. Jeśli ciało nie działa prawidłowo lub nie ma koncentracji soku żołądkowego, procesy metaboliczne są zaburzone.

Następnie pacjent zaczyna cierpieć na różne objawy w postaci:

  1. nawracający ból brzucha. Ból występuje o każdej porze dnia. Najczęściej zlokalizowane w górnej części brzucha w lewo. Ich charakter i intensywność są różne: ostre, mocne, słabe, obolałe, tnące i przekłuwające. W gabinecie lekarskim musisz wyjaśnić, jak dawno temu zaczęły się nieprzyjemne uczucia i o której godzinie manifestują się najbardziej;
  2. nudności i wymioty. Objawy te wskazują na chorobę wątroby, rozwój zapalenia żołądka i zmiany wrzodziejące. Emetyczne pragnienia działają jako reakcja obronna. Próbują oczyścić ciało z toksycznych substancji. Jeśli pacjent ma czarne wymioty, oznacza to krwawienie wewnętrzne. W takich przypadkach należy pilnie wezwać pogotowie ratunkowe;
  3. zgaga. Wielu pacjentów nie traktuje tego objawu poważnie i na próżno. Zgaga przeważnie pojawia się po zjedzeniu określonych pokarmów. Proces ten sygnalizuje spożycie soku żołądkowego z żołądka z powrotem do przełyku;
  4. dysfagia. Jeden z poważnych objawów. Przy takiej patologii pacjentowi trudno jest połykać pokarm, na tle którego penetruje nos. Oznacza to zwężenie przełyku i zwiększoną kwasowość soku żołądkowego;
  5. zaburzony stolec. Przy niskiej kwasowości pacjent skarży się na uporczywe zaparcia, podczas gdy po lewej stronie pojawia się ból. Przy zwiększonej kwasowości sytuacja jest odwrotna. Osoba cierpi na regularną biegunkę, podczas gdy stolec obserwuje się od 3 do 5 razy dziennie.

Jeśli wystąpią nieprzyjemne objawy, należy niezwłocznie udać się do lekarza i poddać się odpowiedniemu badaniu.

Metody sprawdzania żołądka


Jak sprawdzić żołądek? W dzisiejszych czasach istnieje wiele sposobów diagnozowania chorób żołądka, które oferują szpitale prywatne i publiczne. Fibrogastroduodenoskopia jest uważana za najbardziej pouczającą. Tylko za pomocą tej techniki można z dużą dokładnością ocenić stan błony śluzowej żołądka.

Jakikolwiek rodzaj analizy sugeruje lekarz, każdy z nich ma swoje wady i zalety. Sprawdzanie żołądka dzieli się na trzy główne typy:

  • metoda diagnostyki fizycznej. Oznacza to podjęcie wywiadu, słuchanie skarg pacjentów, badanie i omacywanie brzucha;
  • testy laboratoryjne. Pacjent jest pobierany z płynów biologicznych ciała, które są sprawdzane na obecność patogenów i liczby niezbędnych substancji;
  • sprzętowe techniki diagnostyczne. Narządy wewnętrzne są badane za pomocą specjalnych narzędzi i narzędzi.

Badanie żołądka wymaga starannego przygotowania do każdej procedury. Pozwoli to prawidłowo ocenić stan, dokonać dokładnej diagnozy i zalecić odpowiednie leczenie.

Metody fizyczne

Każdy test ciała rozpoczyna się od rozmowy z lekarzem pacjenta. Metoda badania fizycznego składa się z kilku etapów:

  1. zbieranie wywiadu na obecność przewlekłych patologii i predyspozycji genetycznych, wykrywanie dolegliwości u pacjenta;
  2. badanie pacjenta. Lekarz ocenia stan zewnętrzny, zmiany koloru i struktury skóry oraz błon śluzowych oczu. Blanszowanie skóry, wyczerpanie organizmu wskazują na raka, zaniedbany typ zwężenia, brak hemoglobiny. Przy szarawym odcieniu skóry i anoreksji obserwuje się wrzodziejące zmiany w żołądku, krwawienie wewnętrzne, niską hemoglobinę;
  3. Badanie jamy ustnej. Kiedy formacje próchnicowe mówią o infekcji ciała. W przypadku braku zębów i ich zwiększonej kruchości obserwuje się problemy z funkcją trawienia. Lekarz ocenia również stan języka. Jeśli jest czysty, ale mokry, to wrzód trawienny jest w remisji. Szarawy nalot i nieświeży oddech mówią o ostrym zapaleniu żołądka;
  4. omacywanie brzucha. Gdy pacjent jest poważnie wyczerpany, kontury narządu są dobrze zdefiniowane. Na nich można ujawnić zwężenie odźwiernika, powolną perystaltykę, nowotwory na błonie śluzowej;
  5. perkusja. Jeśli konieczne jest ustalenie obecności hałasu w żołądku, pacjent proszony jest o zajęcie pozycji leżącej, podnosząc ręce do góry.

Na podstawie wyników badania fizykalnego lekarz może dokonać wstępnej diagnozy. W celu dalszej identyfikacji patologii przypisanej dodatkowym metodom opartym na objawach choroby.

Techniki laboratoryjne

Możesz sprawdzić stan wewnętrzny ciała za pomocą testów laboratoryjnych. Pacjent jest proszony o oddanie krwi z żyły i palca, a także moczu i kału.

Krew analizuje się na dwa sposoby.

  1. Ogólna analiza. Pomaga ocenić etap procesu zapalnego, zidentyfikować niedokrwistość, określić poziom hemoglobiny i innych substancji we krwi.
  2. Analiza biochemiczna. To jest nieco bardziej skomplikowane. Z pomocą tego określ poziom bilirubiny, amylazy, mocznika i stan surowicy. Ponadto pobierany jest materiał do cytologii, histologii, markerów nowotworowych.

Mocz zależy od ogólnego stanu ciała. Na przykład, ze zwiększoną diastazą, wykrywa się zapalenie trzustki. Jeśli wystąpi wzrost urobiliny, rozpoznaje się żółtaczkę.

Masy kału pobiera się do analizy w celu wykrycia infekcji pasożytniczej, cząsteczek śluzu i krwi. Do tego wszystkiego ta metoda pomaga ocenić jakość procesów trawiennych. Podczas pobierania materiału do szczepienia bakteriologicznego należy określić stan mikroflory jelitowej.

Techniki sprzętowe

Większą jasność co do stanu żołądka można uzyskać po diagnozie za pomocą sprzętu.

Fibrogastroduodenoskopia

Główną metodą diagnostyczną jest gastroskopia lub FGDS. Procedura ta jest powszechnie rozumiana jako wprowadzenie elastycznej rury, na końcu której znajduje się mała kamera wideo. Dzięki niemu można wykryć ogniska zapalne, ocenić częstość występowania błon śluzowych i pobrać kawałek do analizy.

Aby postawić dokładną diagnozę, musisz się starannie przygotować. Głównym kryterium jest przestrzeganie ścisłej diety, odrzucenie pokarmu na 10-12 godzin przed manipulacją, całkowicie oczyszczony żołądek.

Fgs trwa nie więcej niż 5-10 minut. Aby zbadać narząd, sondę z żarówką delikatnie wprowadza się do przewodu pokarmowego przez jamę ustną. Końcówka urządzenia jest rozmazana żelem dla lepszego wprowadzenia. Aby pacjent nie odczuwał bólu, otrzymuje znieczulenie miejscowe. Głębokie oddychanie pomaga uniknąć kneblowania.

Gastroskopia żołądka bez połykania sondy jest wykonywana u pacjentów, którzy mają zwiększoną wrażliwość lub boją się badania. Może to obejmować metodę poprzez jamę nosową lub wprowadzenie kapsułki do przewodu pokarmowego.

Takie metody mają szereg ograniczeń w postaci:

  • zaostrzenie zawału mięśnia sercowego;
  • upośledzony przepływ krwi w mózgu;
  • ciężkie zaburzenia psychiczne;
  • tętniak aorty;
  • hemofilia.

Zabrania się również przeprowadzania diagnostyki w przypadku krwawienia z żołądka.

Diagnostyka USG

Jak sprawdzić żołądek bez gastroskopii? Istnieje kilka rodzajów procedur, które mogą zastąpić FGS. Jeden z tych analogów jest uważany za ultradźwięk. Ta metoda diagnostyczna pozwala ocenić kształt, rozmiar i położenie ciała, aby zobaczyć formację i płyn.

Główne zalety to:

  • łatwość śledzenia funkcji silnika;
  • skanowanie dwustronne;
  • duża szybkość procedury.

Do tego wszystkiego ultradźwięki można przeprowadzać u noworodków, niemowląt, kobiet w ciąży.

Rentgenoskopia

Analogiem gastroskopii jest również zastosowanie promieni rentgenowskich ze środkiem kontrastowym. Przed wykonaniem manipulacji pacjent przyjmuje roztwór baru. Stopniowo wypełnia narządy jamy brzusznej. Dekodowanie obrazów odbywa się zgodnie z formą pełni żołądka, konturem narządu, równomiernym rozkładem płynu kontrastowego, strukturą i aktywnością ruchową żołądka.

Ale lekarze identyfikują szereg niedociągnięć w postaci szkodliwości urządzenia, braku treści informacyjnych. Po zabiegu zaparcia, przebarwienia krzesła. Urządzenie jest zabronione dla kobiet w ciąży. Jest on przeznaczony dla dzieci tylko w skrajnych przypadkach.

Tomografia magnetyczna

Badanie MRI żołądka jest doskonałym substytutem FGDS. Procedurę przeprowadza się za pomocą tomografu. Pacjent umieszcza się w dużej zamkniętej lub półzamkniętej kapsułce. Jest zalecany w przypadkach, gdy inne metody nie dostarczają pełnych informacji.

Główne wskazania do MRI to:

  • podejrzewana onkologia żołądka;
  • źle zdefiniowane objawy choroby;
  • obecność w jamie procesów zapalnych, które komplikują diagnozę;
  • dostosowanie leczenia formacji podobnych do nowotworów, manifestacji, krwotoków;
  • podejrzenie przerzutów do żołądka w onkologii.

Połknąć, że pacjent niczego nie potrzebuje. Ale czas trwania procedury w tym przypadku wzrasta z 10 do 30-40 minut. Sprawdź, czy żołądek jest konieczny po starannym przygotowaniu. Dieta jest obowiązkowo obserwowana, leki są pobierane ze zwiększonego tworzenia się gazu. Ponadto nie można palić, pić i jeść co najmniej 6 godzin.

Istnieje wiele ograniczeń w postaci ciąży i laktacji, osób z metalowymi przedmiotami w ciele, obecności zaburzeń psychicznych, padaczki i zespołu drgawkowego.

Gastropanel

Ta metoda jest jednym z najszybszych i najbardziej skutecznych sposobów. Termin „gastropanel” jest powszechnie rozumiany jako zestaw bezpiecznych testów, za pomocą których ujawniają zaburzenia dyspeptyczne, zakażenie bakteriami, zanikową postać zapalenia żołądka.

Do tego wszystkiego dochodzi ocena ryzyka degeneracji chorób żołądka w raki, zmiany wrzodziejące, ciężkie postacie atroficzne z niedokrwistością, osteoporoza, patologiczne problemy z sercem, naczyniami krwionośnymi i ośrodkowym układem nerwowym.

Diagnoza to badanie krwi żylnej pacjenta za pomocą specjalnego programu. Wynik opiera się na dekodowaniu i porównaniu ze standardowymi wskaźnikami.

PH żołądka

Zapalenie błony śluzowej żołądka można określić na podstawie kwasowości soku żołądkowego. Diagnozę przeprowadza się na kilka sposobów.

  1. Wykonaj szybki test. Pacjentowi wstrzykuje się cienką sondę, która jest wyposażona w elektrodę. W ten sposób natychmiast określa kwasowość.
  2. Codzienne PH-metry. Badanie prowadzone jest w ciągu dnia. Pacjent jest wstrzykiwany sondą do narządu przez jamę nosową i jest mocowany w talii. Specjalne urządzenie o nazwie acidogastrometer rejestruje wskaźniki. Istnieją inne sposoby: możesz połknąć kapsułkę, w której znajduje się czujnik, lub wziąć materiał podczas gastroskopii.
  3. Acidotest. Wykonuje się je, jeśli pacjent ma przeciwwskazania do połknięcia sondy. Technika jest przeprowadzana przy użyciu specjalnych preparatów. Ich aktywne składniki reagują z kwasem żołądkowym. Tym samym zmieniając kolor moczu.
  4. Sprawdzanie zawartości żołądka. Materiał jest pobierany podczas gastroskopii. Przed tym pacjent jest karmiony pokarmem, co prowadzi do zwiększonej kwasowości.

Nie tylko rozpoznaje się chorobę jako zapalenie żołądka, ale także rozpoznaje przyczyny jej rozwoju. Jeśli w soku znajduje się dużo gastryny, najprawdopodobniej choroba jest wywoływana przez czynniki bakteryjne.

Jaki rodzaj analizy najlepiej wykonać i gdzie, tylko lekarz powie po badaniu fizycznym.

Analizuje, aby sprawdzić ekran LCD

W wielu chorobach, które przechodzą jelita, specjalista potrzebuje wyników szeregu badań laboratoryjnych. Jednym z najbardziej wskazujących na takie choroby jest badanie kału, środowiska krwi. Jednak często sam lekarz nie wystarcza i mogą zostać przepisane dodatkowe testy. Wyniki mogą kompetentnie rozszyfrować tylko wykwalifikowanego specjalistę.

Analiza ta pozwala sprawdzić wskaźniki podejrzewanego krwawienia, procesów zapalnych, infekcji zakaźnych lub robaków pasożytniczych, formacji onkologicznych.

Krew włośniczkowa do ogólnej analizy musi być pobierana wyłącznie na pusty żołądek.

Materiał jest pobierany za pomocą sterylnych narzędzi. U dorosłych materiał pobierany jest z palca serdecznego, a u noworodków - z kciuka na nodze.

Standardy wyników testów na testowanie jelit

Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (równolegle ze spadkiem poziomu hemoglobiny) może wskazywać na obecność wewnętrznego krwawienia jelita.

Gwałtowny spadek stężenia hemoglobiny może wskazywać na krwawienie wewnątrz jelitowe.

Wzrost leukocytów sugeruje chorobę wywołaną przez procesy zapalne o różnej etiologii.

Limfocyty określają poziom aktywności układu odpornościowego. Zarówno spadek, jak i wzrost ich poziomu mogą wskazywać na obecność chorób zakaźnych lub onkologicznych.

Zwiększenie poziomu monocytów może mówić o chorobach o etiologii zakaźnej.

Podwyższenie poziomu eozynofili może wskazywać na problemy z infekcją robaka lub obecność nowotworów złośliwych. Zmniejszenie można zaobserwować w okresie pooperacyjnym lub w początkowej fazie choroby zakaźnej.

Szybkość sedymentacji erytrocytów (ESR)

ESR jest rozpatrywany w połączeniu z innymi wskaźnikami. Podwyższenie może wskazywać na zmiany zapalne i zakaźne.

Analiza biochemiczna

Aby zbadać skład biochemiczny, konieczne jest oddanie krwi żylnej i robienie tego ściśle na pusty żołądek (nie wcześniej niż 10 godzin po ostatnim posiłku, lekach, a nawet wodzie).

Jego redukcja może mówić o problemach funkcji jelit spowodowanych różnymi chorobami, w tym krwawieniem i zmianami onkologicznymi.

C-reaktywne białko (CRP)

Analiza CRP pomaga określić obecność ostrych chorób zakaźnych, problemów onkologii i inwazji robaków.

Wskaźnik poniżej normy może wskazywać na zaburzenie wchłaniania jelitowego.

Marker nowotworowy jest cząstką produktów rozpadu komórki nowotworowej. Ich obecność lub wzrost pomogą sprawdzić czystość zmian nowotworowych jelita. Do badań musisz przekazać krew żylną z pustym żołądkiem. Warto zauważyć, że ich obecność w ciele zdrowej osoby w pewnych granicach jest dozwolona, ​​a naruszenie tych norm nie zawsze mówi o onkologii.

Norma - nie więcej niż 37 jednostek / mililitr. Jednak wzrost nie zawsze oznacza nowotwory złośliwe, dlatego zaleca się dodatkowe badanie w celu sprawdzenia onkologii. W przypadku przekroczenia 100 jednostek prawie wszystkie zmiany nowotworowe już nie działają. Należy zauważyć, że ten marker nowotworowy ma genetyczną osobliwość rasową (u ludzi rasy kaukaskiej jest on zasadniczo nieobecny nawet w obecności poważnych chorób onkologicznych).

Taki marker nowotworowy jest wytwarzany tylko przez komórki przewodu pokarmowego płodu w czasie ciąży (wiek ciążowy w oparciu o pełne tygodnie). U dorosłych jest nieobecny. Czasami wolno mieć, co nie powinno przekraczać 5 ng / mililitr.

Jeśli przekażesz analizę zgodnie z regułami, zwykle jej ilość nie powinna przekraczać 30 IU / ml. Definicja wyższych stężeń pozwala rozpoznać zmiany nowotworowe okrężnicy lub odbytnicy w początkowych stadiach.

Wartość normalna nie może być wyższa niż 6,3 IU / ml. Potrzebny do sprawdzenia raka jelita grubego i raka jelita grubego. U zdrowych ludzi jest niezwykle rzadki.

Jest to specyficzne białko nowotworowe, które jest uważane za marker do diagnozowania formacji w jelitach i nie tylko. Pozwala na wczesne rozpoznanie rozwoju edukacyjnego, przerzutów lub nawrotów.

Ten test wskazuje na nietolerancję pokarmową. Niektóre pokarmy nie są postrzegane przez jelita. Aby sprawdzić, które z nich, korzystają z badania krwi poprzez badanie krwi. Dzięki niemu możesz wykluczyć niektóre produkty spożywcze, aby poprawić proces trawienia. Liczbę analizowanych parametrów określa lekarz prowadzący.

Badania laboratoryjne kału pozwalają zidentyfikować choroby jelita grubego, jelita cienkiego, odbytnicy, a także infekcje robakami. Aby przekazać materiał na 48 godzin przed zbiorem, należy wykluczyć stosowanie produktów o właściwościach barwiących (buraki, pomidory). Niemożliwe jest również stosowanie leków o działaniu przeciwbakteryjnym, przyczyniających się do zwiększenia ruchliwości, środków kontrastowych. W celu analizy zebrać odchody w specjalnym sterylnym pojemniku.

W normalnym zakresie nie powinien być obecny w badanym materiale. Jej ślady w próbce wskazują na rozwój krwawienia wewnętrznego.

Podczas testu obecność dużej ilości strawionego włókna w analizowanym materiale wskazuje na dysbiozę fermentacyjną. Dysbakteriozę określa się, gdy w badaniu jest obecny śluz z domieszką nabłonka (cylindryczny) i leukocytów. Jeśli badanie ujawni obecność kryształów tripfosforanu, oznacza to proces rozkładu w jelicie grubym.

W praktyce gastroenterologicznej istnieje wiele różnych chorób, z których niektóre mogą być bardzo niebezpieczne i prowadzić do poważnych powikłań. Według statystyk, co druga osoba na ziemi cierpi na szczególną patologię układu pokarmowego. Dlatego niezwykle ważne jest przeprowadzenie w odpowiednim czasie badania przewodu pokarmowego (GIT), co pozwoli specjalistom opracować skuteczną taktykę leczenia.

Obecnie istnieje wiele nowoczesnych metod diagnostycznych, które pozwalają na przeprowadzenie wszechstronnego badania wszystkich narządów i części przewodu pokarmowego, w celu jak najszybszego zidentyfikowania choroby i maksymalnej ufności, aby wyjaśnić jej stadium, chorobowość i inne cechy. Techniki badawcze stosowane w gastroenterologii można podzielić na trzy grupy:

  • fizyczny;
  • laboratorium;
  • instrumentalny.

Z kolei metody instrumentalne można podzielić na badania wydzielania, badania endoskopowe i radiacyjne. Możliwość wyznaczenia ankiety określi lekarza w procesie pracy z pacjentem.

Badania fizyczne

Pierwszym etapem badania gastroenterologicznego jest konsultacja z gastroenterologiem lub lekarzem ogólnym, który musi zebrać historię skarg pacjenta i sporządzić ogólny obraz kliniczny. Bardziej szczegółowe badanie lekarza prowadzi za pomocą specjalnych metod: palpacja, perkusja, osłuchiwanie.

Badanie dotykowe to zabieg, w którym pacjent czuje się brzusznie bez użycia dodatkowych narzędzi. Metoda ta pozwala wykryć pewne objawy charakterystyczne dla niektórych chorób przewodu pokarmowego, w szczególności w celu określenia stopnia napięcia ściany otrzewnej i obszarów bolesnych. Badanie dotykowe można wykonać, gdy pacjent stoi lub leży na kanapie. W pozycji stojącej badanie dotykowe wykonuje się, gdy konieczne jest zbadanie narządów znajdujących się po bokach jamy brzusznej.

Zwykle perkusja jest wykonywana jednocześnie z palpacją - badanie, które pozwala określić granice narządów przewodu pokarmowego, stukając. W praktyce gastroenterologicznej technika ta stosowana jest głównie do badania śledziony i wątroby.

Diagnoza za pomocą osłuchiwania polega na słuchaniu dźwięków, które emitują organy przewodu pokarmowego. W tym celu lekarz używa specjalnego narzędzia - stetofonendoskop. Podczas procedury słychać symetryczne obszary ciała, a następnie porównywane są wyniki.

Powyższe badania diagnostyczne są tylko podstawowe i nie pozwalają specjalistom dokładnie zdiagnozować konkretnej choroby przewodu pokarmowego. Tak więc, na przykład, metody fizyczne praktycznie nie pozwalają specjalistom zidentyfikować patologii organicznych narządów przewodu pokarmowego z przeważającą zmianą ich błony śluzowej. Wymaga to dokładniejszego zbadania, którego plan jest sporządzany indywidualnie dla każdego pacjenta i może obejmować szereg różnych metod klinicznych, laboratoryjnych i instrumentalnych.

Badania laboratoryjne

W identyfikacji wielu chorób przewodu pokarmowego ważną rolę odgrywa diagnostyka laboratoryjna. Według uznania lekarza lekarz może zlecić badania krwi w celu określenia następujących substancji i enzymów:

Bilirubina jest specjalną substancją powstającą po rozpadzie hemoglobiny czerwonych krwinek i jest częścią żółci. Wykrycie bezpośredniej bilirubiny we krwi może wskazywać na szereg patologii przewodu pokarmowego związanych z upośledzonym odpływem żółci, na przykład żółtaczką obturacyjną lub żółtaczką miąższową;

transaminazy: aminotransferaza asparaginianowa (AST) i aminotransferaza alaninowa (ALT) - enzymy te działają praktycznie we wszystkich narządach ludzkiego ciała, zwłaszcza w wątrobie i tkankach mięśniowych. Zwiększone stężenie AST i ALT obserwuje się w różnych chorobach wątroby, w tym w przewlekłych;

gamma-glutamylotranspeptydaza (gamma-GT) jest kolejnym enzymem, którego podwyższony poziom wskazuje na zapalenie dróg żółciowych, zapalenia wątroby lub żółtaczki mechanicznej;

amylaza - ten enzym jest wytwarzany przez trzustkę, a jako część jego soku amylaza dostaje się do jelita, gdzie wspomaga przyspieszone trawienie węglowodanów. Jeśli poziom amylazy we krwi jest podwyższony, jest prawdopodobne, że pacjent ma jakąkolwiek chorobę trzustki;

lipaza jest kolejnym enzymem wytwarzanym przez trzustkę, którego poziom wzrasta wraz z zapaleniem trzustki i innymi patologiami układu pokarmowego.

Ponadto wymagana jest ogólna analiza kału, która pozwoli specjalistom ocenić ogólną wydajność układu pokarmowego, wykryć objawy zaburzeń i stanów zapalnych różnych odcinków jelita. Ponadto w badaniu kału można wykryć mikroorganizmy, które są chorobami zakaźnymi.

Bardziej szczegółowe badanie kału o nazwie coprogram. Z jego pomocą oceniana jest aktywność trawienna i enzymatyczna żołądka, wykrywane są objawy zapalenia, analizowana jest również aktywność drobnoustrojów, a grzybnia grzybowa może zostać wykryta.

W razie potrzeby można wyznaczyć badanie bakteriologiczne, czyli oznaczenie składu drobnoustrojów. To wykryje dysbiozę jelitową, infekcję. Istnieją również specjalne testy do wykrywania antygenów drobnoustrojów chorobotwórczych, które umożliwiają wykrywanie wirusowych chorób zakaźnych.

Innym powszechnym testem laboratoryjnym, szeroko stosowanym w gastroenterologii, jest test wykrywający utajone krwawienie. Podstawą tej analizy jest wykrycie w masie kałowej utajonej hemoglobiny.

W razie potrzeby diagnostykę laboratoryjną przewodu pokarmowego można uzupełnić o takie badania, jak test immunoenzymatyczny (ELISA) kału i osocza krwi.

Techniki instrumentalne

Najważniejszą częścią wszechstronnego badania pacjentów z patologią przewodu pokarmowego jest diagnoza instrumentalna. Obejmuje endoskopowe, radiologiczne, ultradźwiękowe, elektrometryczne i inne metody diagnostyczne.

Cel badania w celu uzyskania najczęstszych informacji zależy od decyzji lekarza prowadzącego, w zależności od istniejącego obrazu klinicznego. Każda z metod instrumentalnych umożliwia ocenę cech strukturalnych i morfologicznych badanego organu, a także jego funkcji. Większość z tych badań wymaga specjalnego szkolenia od pacjenta, ponieważ będzie zależeć od jej zawartości informacyjnej i wiarygodności.

Ocena wydzielania kwasu żołądkowego

Ponieważ większość chorób zapalnych układu pokarmowego charakteryzuje się zmianami kwasowości żołądka. Dlatego podczas badania diagnostycznego można wykazać, że ocenia wydzielanie kwasu żołądkowego, niezbędne do odpowiedniego trawienia pokarmu, przy użyciu specjalnej techniki zwanej pH-metryką. Wskazaniami do jego wdrożenia jest wrzód trawienny dwunastnicy i żołądka, przewlekłe zapalenie dwunastnicy, zapalenie błony śluzowej żołądka i inne patologie przewodu pokarmowego.

W gastroenterologii istnieje kilka rodzajów pH-metrii: krótkoterminowa (dożołądkowa), długotrwała (codziennie), endoskopowa. Każda z tych metod polega na wprowadzeniu sondy pH-metrycznej przez usta lub otwór nosowy do odpowiedniej części układu pokarmowego przez pewien okres. Poziom kwasowości jest mierzony w określonym punkcie za pomocą wbudowanych elektrod. Dzięki endoskopowej metodzie pH sonda jest wkładana przez specjalny kanał instrumentalny endoskopu.

Każdy rodzaj pomiaru pH wymaga pewnego przygotowania. Po pierwsze, pacjent nie powinien palić i jeść co najmniej dwanaście godzin przed zabiegiem. Po drugie, na kilka godzin przed badaniem zabronione jest stosowanie jakichkolwiek płynów, aby uniknąć wymiotów i aspiracji. Ponadto należy skonsultować się z lekarzem w sprawie przyjmowania leków.

Inną powszechną procedurą stosowaną w praktyce gastroenterologicznej w przypadku podejrzenia zapalenia żołądka, wrzodu trawiennego i wielu innych patologii jest wykrywanie żołądka dwunastnicy. Prowadząc w ten sposób badanie funkcji wydzielniczej żołądka, cała zawartość jest najpierw wypompowywana z żołądka, a następnie z wydzieliny podstawowej. Następnie pacjent jest stymulowany wydzielaniem za pomocą specjalnych preparatów lub podaje się śniadanie testowe w postaci bulionu, po pół godzinie bierze się piętnastominutowy sekret, który następnie bada się w laboratorium. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym na pusty żołądek.

Jeśli pacjent ma przeciwwskazania do wykrywania żołądka dwunastnicy, wydzielanie ocenia się bez probówki, stosując preparat „Acidotest”. Test przeprowadza się również rano na czczo. Analiza funkcji wydzielniczej żołądka jest przeprowadzana za pomocą badania części moczu po zażyciu leku.

Techniki endoskopowe

Badanie endoskopowe narządów przewodu pokarmowego polega na wprowadzeniu specjalnych urządzeń optycznych do jego światła. Dziś jest to najbardziej zaawansowana technologicznie procedura, która pozwala uzyskać pełny obraz stanu i funkcjonowania jelita grubego i jelita cienkiego, a także biopsji - aby pobrać próbkę materiału do dalszego badania histologicznego.

Endoskopowe metody badania przewodu pokarmowego obejmują następujące procedury diagnostyczne:

EGD (fibrogastroduodenoscopy) jest kompleksem badań gastroenterologicznych, które polegają na badaniu narządów Tartaka przewodu pokarmowego za pomocą sondy. W zależności od rozpoznanej choroby można przepisać pacjentowi takie zabiegi jak gastroskopia (badanie żołądka), duodenoskopia (badanie dwunastnicy), ezofagoskopia (badanie przełyku); badanie kolonoskopowe wewnętrznej powierzchni jelita grubego za pomocą kolonoskopu wprowadzonego do odbytu. Obecnie stosuje się również najnowocześniejszą metodę, taką jak wirtualna kolonoskopia, w której można uzyskać wyraźny obraz ścian jelita za pomocą tomografii komputerowej; Prostoromanoskopia jest zaawansowaną technologicznie metodą badania błony śluzowej odbytnicy za pomocą specjalnego urządzenia optycznego, sigmoidoskopu. Jest wprowadzany przez odbyt tylko przez kilka minut, znieczulenie zwykle nie jest wymagane; ERCP (endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna) to dodatkowa procedura diagnostyczna mająca na celu zbadanie stanu dróg żółciowych, do których wstrzykuje się środek kontrastowy za pomocą sprzętu endoskopowego. Następnie wykonuje się zdjęcie rentgenowskie; endoskopia kapsułkowa jest najbardziej progresywnym sposobem badania wszystkich części przewodu pokarmowego. Pacjent musi połknąć małą kapsułkę wyposażoną w mini-kamerę, która w miarę upływu czasu przesyła obrazy do komputera, po czym wyjdzie naturalnie. Procedura ta pozwala dokładnie zdiagnozować nowotwory onkologiczne i inne patologie; laparoskopia diagnostyczna ta procedura jest zwykle przepisywana w przypadkach, w których nie jest możliwe określenie dokładnej przyczyny choroby. Po wykonaniu nakłucia wykonuje się przednią ścianę brzucha, przez którą najpierw pompuje się dwutlenek węgla, a następnie wprowadza się sprzęt endoskopowy. Dzięki tej metodzie wizualizacji możliwe jest wykrycie krwawienia, ognisk zapalenia i innych patologii oraz, jeśli to konieczne, natychmiastowe podjęcie środków terapeutycznych.

Jak sama nazwa wskazuje, radialne metody badania przewodu pokarmowego są zwykle określane jako te, które sugerują użycie promieniowania. W gastroenterologii najczęściej stosuje się następujące metody:

fluoroskopia lub badanie rentgenowskie narządów jamy brzusznej przez wykonanie zdjęć rentgenowskich. Zwykle przed zabiegiem pacjent musi użyć owsianki barowej, która jest nieprzezroczysta dla promieni rentgenowskich i umożliwia wizualizację dobrze wszystkich zmian patologicznych; badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej narządów przewodu pokarmowego za pomocą promieniowania ultradźwiękowego. Rodzaj ultradźwięków to tak zwana dopplerometria, która pozwala oszacować prędkość przepływu krwi i ruch ścian narządów; scyntygrafia bada aktywność przewodu pokarmowego za pomocą radioaktywnych izotopów, które pacjent zjada z jedzeniem. Proces jego rozwoju jest rejestrowany za pomocą specjalnego sprzętu; obliczone i rezonans magnetyczny, badania te są wyznaczane tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne w przypadku podejrzenia nowotworu guza, choroby kamicy żółciowej i innych stanów patologicznych.

Możliwości nowoczesnej gastroenterologii

Obecnie wiele nowoczesnych klinik oferuje swoim pacjentom usługi, takie jak kompleksowe badanie przewodu pokarmowego, które można wykonać, zarówno w przypadku podejrzewanych chorób narządów układu pokarmowego, jak i w celach profilaktycznych. Kompleksowa diagnoza polega na zastosowaniu kombinacji różnych technik, które pozwalają ocenić stan narządów przewodu pokarmowego, aby uzyskać najbardziej kompletny obraz istniejących naruszeń.

Przeprowadzenie takiej rozszerzonej diagnozy może być konieczne u pacjentów cierpiących na złożoną chorobę o nieznanej etiologii, której towarzyszą zaburzenia metaboliczne i inne poważne objawy. Możliwości nowoczesnych klinik gastroenterologicznych pozwalają na kompleksowe badanie pacjentów przy użyciu najnowszej generacji sprzętu medycznego, dzięki któremu można uzyskać najdokładniejsze wyniki badań w krótkim czasie. Lista testów i badań może się różnić w zależności od konkretnego programu diagnostycznego.

  • nieświeży oddech
  • ból brzucha
  • zgaga
  • biegunka
  • zaparcie
  • nudności, wymioty
  • bekać
  • zwiększone tworzenie się gazu (wzdęcia)

Jeśli masz co najmniej 2 z tych objawów, wskazuje to na rozwijające się zapalenie żołądka lub wrzód. Choroby te są niebezpieczne ze względu na rozwój poważnych powikłań (penetracja, krwawienie z żołądka itp.), Z których wiele może prowadzić do wyniku LETAL. Leczenie musi się rozpocząć już teraz. Przeczytaj artykuł o tym, jak kobieta pozbyła się tych objawów, pokonując ich przyczynę. Przeczytaj materiał.

Badania laboratoryjne w chorobach przewodu pokarmowego

Testy na choroby wątroby.

  1. Transaminazy - asth, alt, frakcje ldg-4,5, gamma-gt, fosfataza alkaliczna, bilirubina są najbardziej pouczającymi markerami zapalenia i uszkodzenia struktury wątroby.
  2. Badanie krwi w kierunku wirusowego zapalenia wątroby typu A, B, C, D, E i innych jest przepisywane przez lekarza w przypadku podejrzenia wirusowego zapalenia wątroby (osłabienie, utrata masy ciała, gorzki smak w ustach, świąd, ból lub ciężkość w prawym nadbrzuszu) lub wykluczenie ich.
  3. Testy na współistniejące choroby. W zapaleniu i uszkodzeniu wątroby różnego pochodzenia, to jest reaktywne zapalenie wątroby i uszkodzenie struktury wątroby może wystąpić w wielu chorobach - z zapaleniem pęcherzyka żółciowego, zapaleniem dróg żółciowych (reaktywne zapalenie otaczającej tkanki wątroby), toczniem rumieniowatym układowym, reumatyzmem, reumatoidalnym zapaleniem stawów, przewlekłym alkoholizmem i wieloma innymi chorobami, szczególnie autoimmunologiczne i zakaźne. W takich przypadkach lekarze odpowiedniego profilu zajmują się problemami diagnozowania zapalenia wątroby, z wyjątkiem terapeuty i gastroenterologa.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego. Zalecane analizy

  1. Całkowita morfologia - zaznaczona leukocytoza z przesunięciem formuły krwi w lewo (wzrost liczby neutrofilów kłutych i segmentowanych), wzrost soe.
  2. Analiza moczu - możliwa bilirubina.
  3. Biochemia - smak, alt, gamma-gt, ldg -4,5 frakcji, elektroforeza białkowa, haptoglobina, fosfataza alkaliczna.
  4. Brzmienie dwunastnicy - manipulacja odbywa się w sali zabiegowej. Gdy zapalenie pęcherzyka żółciowego w porcjach w obecności śluzu, leukocytów, komórek nabłonkowych. Zaleca się wysiewanie zawartości dwunastnicy na drobnoustroje, a także badanie żółci na pierwotniakach (Giardia, ameba) i pasożytach (opistrhoz - motylica) i innych zgodnie z zaleceniami lekarza.

Choroba kamicy żółciowej. Zalecane analizy

  1. Całkowita liczba krwinek - możliwa leukocytoza i zwiększona dawka.
  2. Analiza moczu - z żółtaczką, obecnością bilirubiny.
  3. Badania biochemiczne - przy pospolitych kamieniach żółciowych, z zespołem bólowym, żółtaczką, gorączką, a także ze współistniejącym zapaleniem pęcherzyka żółciowego (zapalenie pęcherzyka żółciowego) następuje wzrost aktywności aminotransferaz - wzrost, alt, ldg -4,5 frakcji, gamma-rm, fosfataza alkaliczna, wzrost bilirubina, szczególnie bezpośrednia.
  4. Badanie dwunastnicy - przeprowadzane jest w sali zabiegowej. Jeśli żółć jest nieobecna we wszystkich częściach, oznacza to zablokowanie przewodu żółciowego wspólnego przez kamień.

Wrzód trawienny i wrzód dwunastnicy.

  1. Występuje pełna morfologia krwi - w procesie zapalnym w żołądku i leukocytozie dwunastnicy, odnotowuje się przyspieszoną chorobę. Gdy krwawienie z wrzodu zmniejsza hemoglobinę, krwinki czerwone.
  2. Określenie kwasowości soku żołądkowego - w 50-65% przypadków z wrzodem trawiennym następuje wzrost kwasowości soku żołądkowego. Zmniejszenie funkcji tworzenia kwasu wykrywa się podczas długiego przebiegu choroby, a zwłaszcza z wrzodami. W nieobecności kwasu solnego wrzody są zwykle złośliwe.
  3. Definicja gastryny i pepsynogenu we krwi - wskaźniki te charakteryzują kwasotwórczą funkcję żołądka. Są one zwykle określane, gdy niemożliwe jest wykrycie żołądka lub jako dodatek. Testy te są szczególnie zalecane w przypadku niedokrwistości złośliwej (z powodu zmniejszonej produkcji witaminy 12), jeśli podejrzewa się raka żołądka lub w przypadku zanikowego zapalenia żołądka. W zespole Zollingera-Ellisona obserwuje się gwałtowny wzrost krwi gastrynowej z powodu rozwoju procesu nowotworowego w komórkach wydzielających gastrynę.
  4. Badanie krwi lub odchody dla Helicobacteriosis. Uważa się, że Helicobacter pylori przyczynia się do rozwoju przewlekłego zapalenia żołądka i wrzodu trawiennego, żywiąc się komórkami błony śluzowej żołądka. Są one szczególnie aktywne przy zmniejszonej kwasowości soku żołądkowego i przyczyniają się do występowania zanikowego zapalenia żołądka. Jak wiadomo, antybiotyki stosuje się do niszczenia helikobakterii (tetracykliny, ampicyliny, klarytromycyny i innych).
  5. Analiza kału dla krwi utajonej - jest przepisywana przez lekarza w przypadku podejrzenia utajonego krwawienia w chorobie wrzodowej, nadżerkowego zapalenia żołądka.

Ostre zapalenie trzustki. Zaostrzenie przewlekłego zapalenia trzustki.

  1. Całkowita liczba krwinek - występuje wyraźna leukocytoza z przesunięciem formuły krwi w lewo (wzrost liczby neutrofilów kłutych i segmentowanych), często spadek liczby limfocytów, wzrost soe.
  2. Oznaczanie enzymów trzustkowych we krwi (całkowita amylaza, amylaza trzustkowa, lipaza), diastaza moczu, trypsyna we krwi. Wielkość tych wskaźników zależy od stopnia zniszczenia trzustki, ale wraz z rozwojem martwicy enzymy mogą nawet znajdować się w normalnym zakresie lub nieznacznie wzrosnąć. W takich przypadkach diagnoza zostaje wyjaśniona za pomocą badania ultrasonograficznego, echa - którego objawami są występowanie miejsc negatywnych pod względem echa, pojawienie się płynu w komorze farszu, jamy otrzewnej. Pacjenci w takich przypadkach są pilnie hospitalizowani.
  3. Definicja kreatyniny. Mocznik we krwi - ponieważ wysoki poziom amylazy w moczu może upośledzać czynność nerek.
  4. Transaminazy krwi - asth, alt, ldg -4,5 frakcji, gamma-gt, alkaliczna fosfataza, bilirubina całkowita, bezpośrednie i pośrednie. Wskaźniki te często zmieniają się u pacjentów z przewlekłym zapaleniem trzustki z powodu jednoczesnego uszkodzenia wątroby u pacjentów nadużywających alkoholu.
  5. Podczas niszczenia trzustki obserwuje się spadek całkowitej ilości białka we krwi, albuminie, elastazie i wapniu.

Testy na choroby przewodu pokarmowego

W materiałach tego zasobu dowiesz się wszystkiego o chorobach ludzkich narządów wewnętrznych, ich przyczynach, mechanizmach rozwoju, częstych objawach, które mogą ci przeszkadzać, a także o tym, które kompleksy analiz układu pokarmowego, oddechowego i hormonalnego przepisuje lekarz.

Dowiesz się również o głównych kierunkach i podejściach w leczeniu chorób narządów wewnętrznych.

Zgodnie z lokalizacją choroby choroby narządów wewnętrznych są zwykle podzielone:

  • Choroby układu oddechowego (ARVI, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, obturacyjne choroby płuc, astma oskrzelowa itp.)
  • Choroby przewodu pokarmowego (niestrawność, zapalenie błony śluzowej żołądka, wrzody żołądka i 12-wrotków, zapalenie jelit, zapalenie jelit, itp.)
  • Choroby układu moczowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie kłębuszków nerkowych, kamica moczowa, zapalenie pęcherza moczowego itp.)
  • Choroby wątroby i trzustki (zapalenie wątroby, choroba kamicy żółciowej, zapalenie trzustki)
  • Choroby serca i naczyń krwionośnych (zapalenie wsierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, wrodzone i nabyte wady serca, miażdżyca)
  • Choroby autoimmunologiczne (reumatyzm, choroba Crohna itp.)

Przyczyny chorób narządów wewnętrznych przewodu pokarmowego są zróżnicowane - to jest jak zakaźna zmiana chorobowa (bakteryjna, wirusowa, pierwotniakowa), naruszenie diety i diety (prowokujące czynniki do występowania i testowania przewodu pokarmowego).

Oddzielnie izoluje się wrodzoną patologię narządów wewnętrznych, która może powstać w wyniku infekcji, działania toksyn, patologii w trakcie ciąży lub naruszenia indywidualnego rozwoju płodu spowodowanego zaburzeniami genetycznymi w DNA płodu.

Dowiesz się więcej o mechanizmach, które określają przebieg choroby:

  • Zakaźny proces zapalny z powstaniem ropnego wydzieliny
  • Alergiczny proces zapalny, ze specyficznymi objawami
  • Mechanizmy kompensacji tkanek i regeneracji

Zapoznaj się z głównymi objawami, które pojawiają się przy pokonaniu określonego systemu narządów wewnętrznych:

  • Z porażką przewodu pokarmowego - ból w różnych częściach brzucha, nudności, wymioty, niestabilny stolec (biegunka, którą można zastąpić zaparciem), odbijanie.
  • Z porażką układu moczowego - naruszenie oddawania moczu (ból, zmiany w ilości moczu, jego kolor i zapach)

Analizy są ważne dla diagnozowania

Diagnoza chorób narządów wewnętrznych opiera się na badaniu pacjenta, ustaleniu wszystkich okoliczności choroby, momentu ich wystąpienia.

Po zbadaniu osłuchiwania (słuchanie klatki piersiowej lub brzucha za pomocą stetoskopu), uderzenia (stuknięcie w celu określenia dźwięku powyżej powierzchni ciała ludzkiego) i omacywania (określenie rozmiaru i tekstury narządów przez sondowanie), lekarz dokonuje wstępnej diagnozy.

Następnie przydzielany jest szereg testów i badań diagnostycznych, o których więcej można znaleźć w artykułach na temat konkretnych chorób w odpowiednich pozycjach.

Oprócz ogólnych badań klinicznych - krwi, moczu i biochemicznych badań krwi, na przykład dla narządów przewodu pokarmowego, przeprowadza się specjalne testy diagnostyczne, takie jak:

  • Radiografia narządów jamy brzusznej.
  • USG przestrzeni brzusznej i przestrzeni zaotrzewnowej.
  • Fibrogastroesophagoduodenoscopy (FEGDS) do wykrywania patologii błony śluzowej i wykonania badania krwi z przewodu pokarmowego w przypadku źródła krwawienia.
  • Analiza kału w celu identyfikacji jaj robaków, enterobiosi, ukrytych enzymów trzustkowych krwi
  • Analiza kału w celu wykrycia H. pylori - patogenu, który wywołuje występowanie zapalenia żołądka i wrzodu żołądka i 12 tippertsnoy.

W przypadku narządów układu moczowego wykonaj następujące procedury diagnostyczne:

  • Badania moczu według Nechiporenko i Zimnitsky
  • Urografia wydalnicza nerek
  • USG miedniczki nerkowej i nerkowej, pęcherza moczowego
  • Cysto-ureteroskopia
  • Biopsja nerek w celu określenia rodzaju zapalenia kłębuszków nerkowych

Cechy leczenia każdej patologii są również jasno przedstawione w artykułach rubryki. Pokrótce, leczenie patologii narządów wewnętrznych, po analizie przewodu pokarmowego, układu moczowego, zależy od zidentyfikowanej patologii, stopnia jej ciężkości i formy manifestacji.

W gastroenterologii istnieje wiele chorób, które mogą prowadzić do poważnych powikłań i być bardzo niebezpieczne. Dzisiaj, według danych statystycznych, co druga osoba na świecie cierpi na różne patologie narządów trawiennych.

Testy na raka żołądka i jelit

W związku z tym terminowe badania przewodu pokarmowego są bardzo ważne dla wyboru taktyki leczenia.

W nowoczesnych warunkach istnieje wiele metod przeprowadzania wszechstronnych badań wszystkich wydziałów i narządów przewodu pokarmowego, które pozwalają rozpoznać chorobę na jej wczesnych etapach i jak najdokładniej.

W przypadku patologii zakaźnej przepisuje się antybiotykoterapię, jeśli jest to patogen bakteryjny. Dla poprawy funkcji przewodu pokarmowego - dieta, woda mineralna, środki powlekające.

Pamiętaj! Ta wiedza to potęga, dowiedziawszy się wszystkiego o chorobie, możesz zapobiec jej wystąpieniu, chroniąc w ten sposób swoje zdrowie i zdrowie bliskich Ci osób.

Cal green u dorosłych, podstawowe informacje, przyczyny stanu, diagnoza i leczenie

Zmiana koloru kału jest częstą przyczyną poszukiwania pomocy medycznej. Taki objaw może być spowodowany. →

Biały śluz w kale: objawy i niebezpieczne objawy, możliwe choroby

Różne inkluzje w ludzkich masach kałowych mogą być oznaką zdrowego lub patologicznego. →

Analiza kału dla Helicobacter pylori: cechy

Helicobacter pylori jest patogenem, w wyniku którego życie. →

Jak poważne jest to: grzyby drożdżowe w kale dziecka

Zwykle grzyby drożdżowe twierdzą, że istnieje silna awaria narządów żołądkowo-jelitowych. →

Zielony kał u dzieci jako objaw dysbiozy?

Wraz z rozwojem medycyny, w tym jej działów związanych z łożyskiem i narodzinami dzieci, staje się coraz bardziej. →

Dlaczego zielony kał u dzieci i dorosłych: cechy leczenia

Wraz z pojawieniem się chorób układu pokarmowego dość często następuje zmiana koloru kału. W. →

Co zrobić, jeśli kał z krwią: główne przyczyny patologii

Obecność w odchodach krwi, a także wtrąceń - znak występujących patologii. Jest to konieczne. →

Analiza kału dla Helicobacter pylori: cechy badania

Bakteria Helicobacter pylori jest czynnikiem sprawczym chorób takich jak wrzody i zapalenie żołądka. Jej siedlisko. →

Zielony kolor kału u dzieci i dorosłych: przyczyny procesu patologicznego

Kał koloru zielonego może występować nie tylko u niemowląt, ale także u dorosłych. Trawienie. →

Czy rodzice powinni martwić się krzesłem dla dziecka z pianką?

Krzesło jest zawsze uważane za główny wskaźnik zdrowia. Dla dzieci ta zasada nadal obowiązuje. →

Co mówią testy na zapalenie trzustki?

Aby odróżnić zapalenie trzustki od innych chorób zapalnych przewodu pokarmowego, przeprowadza się badania instrumentalne i laboratoryjne. Zmiany w składzie kału, moczu i krwi z dużym prawdopodobieństwem pozwalają ustalić, że proces zapalny jest zlokalizowany w trzustce.

Aby odróżnić zapalenie trzustki od innych chorób zapalnych przewodu pokarmowego, przeprowadza się badania instrumentalne i laboratoryjne.

1 Badania laboratoryjne

W trakcie diagnostyki zapalenia trzustki określa się ogólne markery stanu zapalnego (na przykład szybkość sedymentacji erytrocytów i stężenie białka C-reaktywnego) oraz enzymy odpowiedzialne za normalny proces trawienia i wytwarzane przez trzustkę.

Istnieją także pośrednie objawy zapalenia, które wskazują na ściskanie sąsiednich narządów przez powiększony gruczoł. Należą do nich markery zaburzeń dróg żółciowych.

Charakterystycznym objawem zapalenia trzustki jest zmiana konsystencji i koloru stolca. W przypadku kamienistego zapalenia trzustki, pacjent ma przewlekłe zaparcia, z porażką innych typów - rozcieńczanie kału. Taboret ma konsystencję pasty, cuchnący zapach, połysk i jasny kolor.

Aby potwierdzić diagnozę, przypisuje się coprogram - badanie kału, które ujawnia obecność zanieczyszczeń i niestrawionych cząstek żywności obecnych w stolcu z powodu upośledzonego wchłaniania węglowodanów, tłuszczów i białek w jelicie.

W przypadku kamienistego zapalenia trzustki, pacjent ma przewlekłe zaparcia, z porażką innych typów - rozcieńczanie kału.

Jeśli podejrzewa się zapalenie trzustki, przeprowadza się badania kliniczne i biochemiczne krwi, a także testy na cukier i enzymy.

Następujące wskaźniki są ważne dla rozpoznania zapalenia:

  • stężenie leukocytów i proporcja neutrofili kłutych;
  • poziom hemoglobiny;
  • hematokryt;
  • glukoza we krwi;
  • całkowite stężenie białka;
  • zawartość enzymów trzustkowych (elastazy, diastazy, lipazy itp.) i trypsyny;
  • poziom bilirubiny;
  • stężenie wapnia;
  • ESR.

Wyniki badań wskazują na etap procesu, jego rodzaj (ostry lub przewlekły) oraz obecność powikłań.

Wyniki badań krwi wskazują na stadium rozwoju zapalenia trzustki, jego wygląd (ostry lub przewlekły) oraz obecność powikłań.

Badanie moczu w kierunku zapalenia trzustki przeprowadza się w celu zidentyfikowania powikłań choroby (upośledzony wychwyt glukozy, uszkodzenia dróg żółciowych) i wyjaśnienie charakteru procesu.

Pacjenci są przypisani do ogólnych i biochemicznych analiz moczu.

Aby wyjaśnić diagnozę, ważne są następujące wskaźniki:

  • poziom alfa-amylazy (diastazy);
  • ciała glukozowe i ketonowe;
  • obecność białka, białych krwinek i czerwonych krwinek w biomateriałach.

Zwiększenie poziomu amylazy i uszkodzenia dróg żółciowych powoduje ciemnienie moczu, co zauważają sami pacjenci.

Badanie moczu w kierunku zapalenia trzustki przeprowadza się w celu zidentyfikowania powikłań choroby (upośledzony wychwyt glukozy, uszkodzenia dróg żółciowych) i wyjaśnienie charakteru procesu.

2 testy funkcjonalne

Testy te dają mniej ogólny obraz niż testy laboratoryjne, ale pozwalają lekarzowi dokładnie określić stan funkcji wydalniczej gruczołu. W celu uzyskania bezpośredniego, a nie pośredniego wyniku, stymulacja wydzielania enzymu i gromadzenia biomateriału jest przeprowadzana natychmiast po tej stymulacji.

Najczęstsze badania czynnościowe dotyczące podejrzenia zapalenia trzustki to:

  • Test sekretina-cholecystokinina (iminina sekretyna-trzustka). Przeprowadzając badanie, pacjentowi podaje się iminę trzustkową (cholecystokininę) i sekretynę, które stymulują produkcję enzymów i wodorowęglanów. Następnie za pomocą metody sondy uzyskuje się sok żołądkowy i dwunastniczy.
  • Test Lunda. Badanie Lund jest przeprowadzane przez zbieranie zawartości dwunastnicy co 30 minut przez 2 godziny po śniadaniu, które zawiera odmierzoną ilość białek, tłuszczów i węglowodanów.
  • Test PUB. W tej analizie określa się stopień rozszczepienia kwasu para-aminobenzoesowego, który normalnie powinien wynosić 51-78% w moczu w ciągu 8 godzin po przyjęciu jego związków.
  • Test kwasu solnego. Badanie z użyciem roztworu kwasu solnego i oleju roślinnego jest mniej dokładną opcją dla ciasta sekretyno-pankreoiminy. Kwas stymuluje produkcję własnej sekretiny i oleju - pankreozyminy.

Nosologiczna diagnoza zapalenia trzustki może być dokonana tylko przy połączeniu diagnostyki laboratoryjnej, funkcjonalnej i instrumentalnej.

Analizy zapalenia trzustki wykazują znaczne odchylenie wskaźników od normy. Badanie krwi ujawniło następujące zmiany:

  • wzrost szybkości sedymentacji erytrocytów do 15 mm / h i więcej (przy współczynniku ESR 2–15 mm / h);
  • podwyższenie hematokrytu do ponad 0,48;
  • wzrost stężenia leukocytów do 9-90 * 109 / ml;
  • zmniejszone stężenie hemoglobiny, wapnia i białka całkowitego;
  • przekroczenie normalnego poziomu diastazy (64 U), jak również innych enzymów (trypsyna, lipaza, elastaza);
  • wzrost stężenia bilirubiny, cholesterolu i fosfatazy (gdy wyciskane są przewody żółciowe), glukozy i insuliny (jeśli funkcja gruczołów wydzielania wewnętrznego jest zaburzona), poziom albuminy jest zmniejszony (gdy patologia wchłaniania białek w jelicie).

W analizie kału określa się następujące naruszenia:

  • zmiana normalnej konsystencji, koloru i zapachu;
  • obecność niestrawionych cząstek białka i wysokiej zawartości tłuszczu;
  • przekroczenie lub zmniejszenie stężenia elastazy (mniej niż 80 µg / g w przewlekłym zapaleniu trzustki, któremu towarzyszy niedobór enzymu i ponad 500-700 µg / g w ostrym procesie).

W analizie moczu z zapaleniem trzustki obserwuje się zwiększony poziom diastazy. W ostrym procesie zapalnym może wzrosnąć do kilku tysięcy jednostek w tempie 300-400 jednostek. Wraz z rozwojem niedoboru enzymów liczba ta spada.

Badania krwi i moczu na choroby żołądka

Choroby żołądka i wrzody żołądka można przypisać chorobom żołądka. Aby wyjaśnić diagnozę choroby, wykonuje się badania krwi i moczu, a także odgrywają ważną rolę w leczeniu żołądka.

Tak więc w przewlekłym zapaleniu żołądka całkowita morfologia z reguły nie ma żadnych patologii. Tylko w obecności niedokrwistości z niedoborem witaminy B12 obserwuje się spadek liczby czerwonych krwinek, zmniejsza się poziom hemoglobiny, występuje małopłytkowość i leukopenia. U pacjentów, którzy mają postać autoimmunologicznego przewlekłego zapalenia żołądka, hiperbilirubinemia, zmniejszona ilość białka całkowitego i zwiększony poziom gamma globuliny są określane przez analizę biochemiczną krwi. W przewlekłym zapaleniu błony śluzowej żołądka w dowolnej postaci zaleca się wykonanie badania krwi na zawartość frakcji białkowych i białka, a także oznaczenie pepsynogenu i biochemicznego badania krwi na ALT, AST.

W przypadku wrzodu żołądka, badania laboratoryjne są przeprowadzane w zależności od specyfiki przebiegu choroby, istniejących powikłań, wieku pacjentów, ciężkości i stadium choroby oraz innych przyczyn.

Całkowita morfologia tej choroby zwykle wykazuje zwiększoną liczbę czerwonych krwinek i hemoglobiny, zwłaszcza gdy wrzód znajduje się w odźwiernikowej części żołądka. W przypadku nieskomplikowanego przebiegu choroby liczba leukocytów w badaniu krwi pozostaje niezmieniona, formuła leukocytów jest również prawidłowa, z wyjątkiem małej limfocytozy. Podczas diagnozowania zwężenia odźwiernika badanie krwi wykazuje wzrost ESR i niedokrwistości. Ostra utrata krwi prowadzi również do niedokrwistości, która charakteryzuje się zmniejszeniem liczby czerwonych krwinek i poziomu hemoglobiny. Analiza moczu na choroby wrzodowe żołądka z reguły nie ulega zmianie.

Wykonuj również biochemiczne badania krwi i moczu w leczeniu żołądka, z wrzodem trawiennym. W przebiegu choroby bez powikłań nie ma oczywistych zmian w analizach. Analizy określają frakcje białkowe, obecność białka całkowitego, bilirubiny, glukozy, elektrolitów. W obecności zwężenia odźwiernika ilość całkowitego białka i elektrolitów zmniejsza się, ze skąpomoczem i zapaleniem otrzewnej zwiększa się zawartość mocznika we krwi. W przypadku perforacji wrzodów żołądka wzrasta zawartość bilirubiny, ALT i gamma globulin we krwi. W przypadku złośliwości wrzodów żołądka, testy wykazują postępującą niedokrwistość, achilię.

Metody diagnozowania przewodu pokarmowego

Choroby przewodu pokarmowego - to jeden z najczęstszych problemów współczesnego człowieka, który przeważnie żyje na ciągłych przekąskach, lunchach biznesowych i późnych kolacjach. Według statystyk prawie co druga osoba nowoczesna cierpi na choroby przewodu pokarmowego, jednak większość z tych dolegliwości pozostaje nieokreślona z powodu prostej niechęci do wizyty u specjalisty. Do tej pory istnieje wiele możliwości diagnozowania chorób przewodu pokarmowego, które pozwalają z dużą dokładnością iw krótkim czasie ustalić problem i ustalić, jak go rozwiązać.

Metody badania fizycznego

Oczywiście pierwszym krokiem w kierunku diagnozy jest konsultacja ze specjalistą. Konieczna jest szczegółowa odpowiedź na wszystkie pytania gastroenterologa lub terapeuty, który zgodnie z twoimi skargami będzie w stanie zebrać ogólny obraz choroby. Następnie specjalista przechodzi do bardziej szczegółowego badania, które obejmuje takie metody, jak badanie dotykowe, osłuchiwanie, perkusja. Poniżej przyjrzymy się niektórym z tych metod badawczych bardziej szczegółowo:

Palpacja to specjalna technologia omacywania brzucha pacjenta, wykonywana przez palce lekarza bez użycia dodatkowych narzędzi. Naukowcy od dawna identyfikują cechy chorób żołądkowo-jelitowych, które można wykryć palpacyjnie. Na przykład, za pomocą palpacji specjalista może określić ogniska lokalizacji bólu, stopień napięcia ściany brzucha i inne zmiany w przewodzie pokarmowym. Badanie dotykowe wykonuje się w ciepłym pomieszczeniu, podczas gdy pacjent może być zarówno w pozycji pionowej, jak i poziomej. Najwygodniejszym sposobem przeprowadzenia takiej metody diagnostycznej jest sytuacja, w której pacjent jest w pozycji leżącej, a mięśnie brzucha są rozluźnione. Aby to zrobić, kanapa powinna być miękka, a mała poduszka powinna leżeć pod głową obiektu. Ważne jest, aby pomieszczenie było ciepłe, ręce specjalisty również powinny być wstępnie ogrzane. Jeśli konieczne jest zdiagnozowanie chorób narządów przewodu pokarmowego znajdujących się w bocznych częściach jamy brzusznej, palpacja jest lepsza w pozycji stojącej. Osłuchanie jest metodą diagnostyczną, w której specjalista słucha dźwięków wydobywających się z narządów przewodu pokarmowego za pomocą stethophonendoscope. W niektórych przypadkach osłuchiwanie można również wykonać, przykładając ucho do żołądka pacjenta. W pomieszczeniu, w którym wykonuje się osłuchiwanie, należy obserwować ciszę, a słuchanie powinno odbywać się na symetrycznych obszarach ciała w celu późniejszego porównania wyników. Jednocześnie należy unikać nacisku na brzuch pacjenta. Perkusja to metoda badania narządów przewodu pokarmowego, która jest przeprowadzana w celu określenia granic ich lokalizacji. Z reguły perkusja jest wykonywana równocześnie z palpacją w celu uzyskania najbardziej dokładnej diagnozy. Perkusja służy głównie do badania wątroby i śledziony.

Częściej te metody diagnozowania chorób przewodu pokarmowego mają charakter pierwotny i pozwalają jedynie w przybliżeniu określić stan osoby. W celu dokładniejszej diagnozy specjalista przepisze szereg testów klinicznych i laboratoryjnych. Konieczne jest zaliczenie ogólnego i biochemicznego badania krwi, a także ogólnego badania moczu.

Inne technologie diagnozowania chorób układu pokarmowego: wykrywanie

Z reguły powyższe metody diagnostyczne mogą ujawnić jedynie przybliżony obraz choroby. Jeśli specjalista chce uzyskać dokładniejsze informacje dotyczące diagnozy, skieruje cię do dodatkowych badań, które są przeprowadzane za pomocą specjalnych narzędzi i sprzętu. Odczuwa się najprostszą i najczęstszą metodę badania przewodu pokarmowego. Głównym celem wykrywania jest dostęp do soku żołądkowego, który odzwierciedla wszystkie niezbędne wskaźniki stanu przewodu pokarmowego. Naruszenie zawartości kwasu solnego w soku żołądkowym powoduje zaburzenia trawienia i staje się przyczyną niektórych chorób. Sondowanie to jedyny sposób na zbadanie równowagi kwasowości w żołądku. Ponadto może to mieć znaczenie w sytuacjach, w których konieczne jest zdiagnozowanie niektórych chorób dwunastnicy, a nawet spłukanie żołądka w przypadku zatrucia.

Wykrywanie dotchawicze i nosowo-żołądkowe

Procedura sondowania polega na wprowadzeniu specjalnej sondy przez przełyk do żołądka. W ramach przygotowań do tej metody badania przewodu pokarmowego pacjent powinien unikać spożywania warzyw, owoców, napojów gazowanych, mleka i czarnego chleba w diecie przez dwa do trzech dni. W tym okresie zaleca się przyjmowanie węgla aktywnego w celu zmniejszenia powstawania gazu. Sam zabieg jest przeprowadzany od dziesięciu do dwunastu godzin po ostatnim posiłku, na czczo. Sondowanie trwa średnio nie dłużej niż dwie godziny i nie pociąga za sobą żadnych konsekwencji dla przewodu pokarmowego.

Endoskopia i cechy jej wdrożenia

Endoskopia to kolejna metoda badania przewodu pokarmowego, polegająca na wprowadzaniu urządzeń optycznych do światła przewodu pokarmowego. Z reguły endoskopia jest najskuteczniejszą technologią do diagnozowania chorób jelita cienkiego lub grubego. Podczas endoskopii do światła jelita wprowadza się specjalną rurkę z kamerą, która pozwala uzyskać obraz stanu jelita od wewnątrz. Endoskopia pozwala również na ekstrakcję materiału (biopsję) do dalszych badań, a nawet niektórych zabiegów. Po raz pierwszy ta metoda diagnozowania chorób przewodu pokarmowego zaczęła być stosowana w XIX wieku, a wraz z pojawieniem się elastycznego gastroskopu z systemem optycznym zaczęto go bardziej aktywnie stosować. Wskazania do endoskopii obejmują podejrzenie raka, zapalenia jelita grubego i niektórych innych chorób. Endoskopia pozwala zobaczyć polipy i monitorować stan przeszczepu podczas przeszczepu jelita. Endoskopii nie należy wykonywać w obecności reakcji alergicznej na leki znieczulające, zaburzenia krwawienia, aby uniknąć niebezpiecznych konsekwencji. Podczas przygotowywania do endoskopii konieczne jest stosowanie wyłącznie płynu przez 24 godziny i środków przeczyszczających. Powikłania tej metody badania przewodu pokarmowego prawie nie powodują, ale wymagają tylko profesjonalnego podejścia i dokładności.

Szybki i skuteczny: sigmoidoskopia

Zakres metod diagnozowania chorób przewodu pokarmowego jest stale aktualizowany nowymi technologiami, z których jedną jest rektomoskopia. Ta metoda umożliwia kontrolę błony śluzowej odbytnicy za pomocą specjalnego instrumentu optycznego. Prostoromanoskop, który jest wprowadzany przez odbyt, jest sztywną metalową rurką, na końcu której znajduje się mała komora. Za pomocą specjalisty od proktoskopu można ocenić stan jelita w odległości 20-25 cm od odbytu.

Rektoromanoskopia jest wykonywana w ciągu kilku minut i nie wymaga znieczulenia. W przypadku profesjonalnego wykonania taka diagnoza nie powoduje bolesnych odczuć pacjenta, jednak w przypadku badania małych dzieci możliwe jest zastosowanie środków znieczulających. Rektoromanoskopia jest stosowana w przypadkach, gdy pacjent odczuwa ból odbytnicy, z ropnym i śluzowym wydzielaniem i krwawieniem. Te stany mogą być objawami takich chorób, jak hemoroidy, polipy, nowotwory złośliwe, tak więc diagnoza w takich przypadkach ma szczególne znaczenie. Po takiej metodzie badań prawie nie ma komplikacji, przygotowanie do procedury ogranicza się do krótkich zaleceń. W przeddzień sigmoidoskopii konieczne jest oczyszczenie jelit lewatywą i unikanie ciężkich pokarmów w diecie.

Rectosigmocolonoscopy and ERCP

Dodatkowymi metodami diagnozowania chorób układu pokarmowego są również rektozygmokolonoskopia i ECPW. Pierwsza procedura jest stosowana w razie potrzeby, dokładniejsze badanie jelita, gdy konwencjonalna endoskopia i sigmoidoskopia nie są wystarczające. Przeprowadza się go za pomocą elastycznej rurki z kamerą, która fotografuje stan błony śluzowej jelita i pobiera materiał do analizy. Procedura jest całkowicie bezbolesna, jednak przed jej przeprowadzeniem pacjent musi przestrzegać specjalnej diety przez kilka dni i dokładnie oczyścić jelita dzień wcześniej.

Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna

ERCP z kolei ma na celu zbadanie dróg żółciowych i obejmuje zarówno metody endoskopowe, jak i radiologiczne. Za pomocą endoskopu do przewodów żółciowych wprowadza się płyn kontrastowy, który pozwala następnie zobaczyć i ocenić ich stan na obrazie. Przed przeprowadzeniem ECPW pacjent nie powinien jeść jedzenia w celu uzyskania wysokiej jakości zdjęcia rentgenowskiego. Wśród rzadkich powikłań ERCP jest tylko zapalenie trzustki, jednak profesjonalne wykonanie tej procedury wyklucza możliwość wystąpienia takich powikłań.

W każdym razie dzisiaj istnieje wiele różnych metod diagnozowania chorób narządów układu pokarmowego, które pozwalają na określenie problemu z dużą dokładnością i zalecają skuteczne leczenie. Nowoczesne technologie sprawiają, że metody te są bezbolesne dla pacjenta i niezbędne dla specjalisty.