Leczenie raka antrum

7 listopada 2016, 12:59 Artykuły eksperckie: Maxim Antonov 0 5,652

Wśród innych rodzajów złośliwych zmian chorobowych narządu trawiennego rak antrum jest uważany za pierwszy. Patologia charakteryzuje się specyficznym obrazem klinicznym, dzięki któremu można ocenić chorobowość i stadium. Rakowi antrum towarzyszy ból, utrata apetytu i utrata masy ciała na tle odmowy jedzenia, wymiotów i zaburzenia zdolności do ewakuacji narządu. Jest diagnozowany radiologicznie. Zmiany nowotworowe leczy się w kompleksie, biorąc pod uwagę częstość występowania i stadium uszkodzenia żołądka, obecność przerzutów.

Czym jest antrum?

Antrum w żołądku znajduje się poniżej. Jego główna funkcja nie jest związana z trawieniem pożywienia, ale polega na przekształceniu powstałej masy pokarmowej w kulkę gruntową, która będzie składać się z cząstek o maksymalnej wielkości 2 mm. Po tym zabiegu w antrum, grudka pokarmu przechodzi dalej bez przeszkód - przez zwieracz odźwiernika do dwunastnicy. Ze względu na specyficzną lokalizację i funkcjonalność, antrum podlega następującym chorobom:

  • zmiana erozyjna;
  • zapalenie typu zapalenia żołądka;
  • wrzodziejące uszkodzenie;
  • rak

Zmiany nowotworowe są uważane za najpoważniejszą chorobę. Zagrożone są osoby, których wiek przekracza 50 lat. Częściej mężczyźni są chorzy niż kobiety.

Rodzaje antralnego raka żołądka

Spośród wszystkich przypadków raka w antrum żołądka występuje w 70% przypadków, co wskazuje na występowanie patologii. Komórki nowotworowe mogą rozprzestrzeniać się w dowolnej części żołądka, na przykład w strefie serca 10% nowotworów jest zlokalizowanych, tylko 1% wszystkich zdiagnozowanych przypadków znajduje się na dnie narządu. Morfologia tych guzów jest różna i zależy od tkanek zaangażowanych w proces złośliwy. Zgodnie z klasyfikacją guzów w jamie żołądkowej istnieją trzy rodzaje nowotworów:

  1. gruczolakorak - rozwija się w 90% przypadków, dlatego jest uważany za najczęstszy, powstaje z żelaznych struktur tkankowych;
  2. solidny rak - wyróżnia się strukturą nieżelazną i rzadkością występowania;
  3. skirr - utworzony z elementów tkanki łącznej, jest jednym z najrzadszych rodzajów patologii.

Wszystkie rodzaje raka w antrum żołądka mają jedną specyficzność. Zasadniczo rak jest naciekowy, bez wyraźnych granic, agresywny ze szczególnym nowotworem, co daje szybkie przerzuty. Takie egzofityczne guzy po resekcji żołądka charakteryzują się maksymalnym ryzykiem nawrotu w porównaniu z innymi nowotworami morfologicznymi. Dlatego prognoza jest rozczarowująca.

Objawy

Zlokalizowany nowotwór w antralnej strefie żołądka ze względu na swoją agresywność i intensywne tempo wzrostu daje jasny, szybko rozwijający się obraz kliniczny. Gdy rośnie i wypełnia dolną część żołądka, guz wpływa na obszar odźwiernika, co utrudnia ewakuację bolusa pokarmowego w następstwie procesu dwunastniczego jelita. Na tle przewlekłego opóźnienia pokarmowego pojawiają się następujące objawy:

  • odbijanie ostrym, nieprzyjemnym bursztynem;
  • zgaga i uczucie ściskania w klatce piersiowej;
  • uczucie pełności i pełni w żołądku;
  • obrzęk;
  • nudności, które często zamieniają się w wymioty.
Odmowa jedzenia i wyczerpania z powodu niepowodzenia powoduje niedobór witamin.

W miarę nasilania się objawów pacjenci zaczynają samodzielnie wywoływać odruch wymiotny, ponieważ uwalnianie mas pokarmowych przez przełyk powoduje ulgę. W rezultacie organizm nie otrzymuje z wchłoniętego pożywienia niezbędnego zestawu pierwiastków śladowych, witamin. Wręcz przeciwnie, zatkanie żołądka przez pokarm powoduje gnicie, fermentację niestrawionych produktów i rozwija się ciężkie zatrucie. Inne, bardziej wyraźne objawy powodują to:

  • wyczerpanie spowodowane brakiem żywności i niedoborem witamin;
  • niepełnosprawność;
  • drażliwość z powodu bezradności;
  • odmowa jedzenia;
  • ciężka utrata masy ciała, zmieniająca się w wyraźną anoreksję.

Naciekany rak żołądka w antrum, gdy rośnie, objawia się działaniem kwaśnego soku trawiennego w żołądku. Tkanki nowotworowe zaczynają się rozpadać, powodując częste krwawienia z naczyń do światła żołądka. Ponieważ organizm zawiera również żywność ulegającą rozkładowi, w wyniku interakcji z krwią powstają substancje toksyczne. Stopniowa akumulacja toksyn powoduje:

  • gorączka, gorączka;
  • wymioty z krwawymi zanieczyszczeniami o ciemnym lub szkarłatnym kolorze;
  • wygląd smolistego (poczerniałego) krzesła.

Przerośnięty guz, odżywiany żywymi tkankami żołądka, powoduje marszczenie i spadek wielkości narządu. Pacjent z rakiem odczuwa stały nacisk, rozprzestrzenianie się, ciężkość po lekkiej przekąsce. Pacjent jest nasycony niewielkimi ilościami jedzenia. W końcowych stadiach raka do objawów, które już istnieją, dodaje się objawy przerzutów do innych narządów. W zależności od rodzaju narządu pojawi się odpowiedni obraz. Jednak częściej dotyczy to choroby wrzodowej dwunastnicy, na tle której pojawia się zgniłe odbijanie, żółtaczka mechaniczna.

Leczenie raka

Złożoność złośliwej choroby strefy antralnej żołądka polega na specyficzności i szybkości rozwoju procesu patologicznego. W celu złagodzenia anomalii stosuje się zintegrowaną technikę, która jest opracowywana z uwzględnieniem stadium, zasięgu zmiany i obecności przerzutów. Głównymi metodami leczenia są chirurgia, radioterapia i chemioterapia. Wybór schematu terapeutycznego dobierany jest indywidualnie. Częściej zalecana jest operacja z radykalnym usunięciem guza z dalszą chemią i napromieniowaniem. W przypadku niesprawności stosuje się tylko radioterapię i chemioterapię.

Chemioterapia

Istotą leczenia jest odbiór silnych substancji chemicznych, które zatrzymują procesy nieprawidłowego podziału komórek w żołądku. Popularne środki na raka w antrum żołądka to:

Najczęściej przepisywane kombinacje to „Cisplatyna” i „5-Fluorouracyl” z „Epirubicyną”, „Docetakselem” lub „Irynotekanem”. Ze względu na agresywność i tendencję do częstych nawrotów, nawet po zabiegu chirurgicznym, rak w jamie brzusznej leczy się kilkoma cyklami chemioterapii. Zgodnie ze świadectwem technologii zastosowanej przed / po resekcji, co pozwala zwiększyć skuteczność leczenia.

Chirurgia nowotworowa

Najlepszą metodą jest całkowita gastrektomia, która przypisywana jest w 60% przypadków wszystkich operacji, ale możliwe są opcje. Zasadniczo istnieją 2 metody interwencji chirurgicznej w przypadku złośliwych zmian antrum:

  1. Radykalne - polega na wycięciu całego guza, dotkniętych węzłów chłonnych i najbliższej zdrowej tkanki, ale pod warunkiem, że nie ma przerzutów w odległych narządach. Jeśli to możliwe, wybierz technikę z częściowym wycięciem żołądka (4/5 całkowitej objętości narządu). Ale częściej żołądek jest całkowicie usuwany.
  2. Paliatywny - przepisywany w przypadku braku możliwości przedłużenia życia pacjenta, zmniejszenia objawów i wystąpienia powikłań (perforacja, krwawienie).

Chirurgiczne usunięcie żołądka z wszystkimi regionalnymi węzłami chłonnymi dotkniętymi rakiem nie gwarantuje braku nawrotu.

Leczenie wiązką

Terapia odbywa się poprzez naświetlanie pacjenta falami radiowymi. Dawki i moc dobierane są indywidualnie na podstawie wykrytych danych diagnostycznych dotyczących rodzaju nowotworu, rozmiaru i zakresu procesu. Leczenie radiacyjne jest zawsze stosowane w połączeniu z operacją (przed i / lub po) i chemioterapią.

Przewidywanie i przetrwanie

Rokowanie u pacjenta z rakiem antrum zależy od etapu procesu, w którym rozpoczęto leczenie. Jednak w większości przypadków wynik jest nieudany. Brak danych statystycznych dotyczących 5-letniego przeżycia pacjentów z lokalizacją guza w strefie antralnej.

Zgodnie z ogólnymi statystykami, średnio tylko 20% przeżywa w jakiejkolwiek formie i lokalizacji raka żołądka, co jest związane z odkryciem procesu nowotworowego w późniejszych stadiach, gdy rak nie jest uleczalny i jest uważany za nieoperacyjny.

Rak antrum

Rak antrum żołądka. Żołądek jest istotnym organem osoby, która pełni funkcję trawienia pokarmu. Biorąc pod uwagę znaczenie ciała, choroby, które się w nim pojawiają, wymagają szczególnej uwagi. Jednym z najpoważniejszych i najtrudniejszych do leczenia chorób jest rak żołądka. To jest patologia, która dotyka miliony ludzi na całym świecie. Ponad 500 tysięcy ludzi rocznie słyszy tę straszną diagnozę.

Rak antrum żołądka: cechy choroby

Zgodnie z anatomią żołądek dzieli się na strefy:

  • serce (od strony żeber przylegających do nich);
  • odźwiernik (dolna część żołądka, która jest podzielona na antrum i strażnika);
  • dno żołądka;
  • ciało (główne, większość żołądka).

Komórki nowotworowe mogą tworzyć się w absolutnie dowolnej części żołądka, ale ich najczęstszą lokalizacją jest część antralna, która stanowi 70% wszystkich jednostek. Dla porównania na wydziale kardiologii rak rozwija się w 10% przypadków, a choroba dna żołądka dotyczy nie więcej niż 1% wszystkich zdiagnozowanych guzów.

Rak antrum: rozwój, objawy i leczenie

Antrum jest na dnie organu. Nie jest już zaangażowany w proces trawienia żywności. Jego głównym zadaniem jest przekształcenie powstałej masy w postrzępioną bryłę o cząstkach nie większych niż dwa milimetry. Dzięki temu uzyskana masa przechodzi bez przeszkód przez zwieracz odźwiernika.

Oddział podlega różnym chorobom, takim jak:

Rozwój nowotworu dotyka ludzi w grupie wiekowej 50 lat, zwłaszcza mężczyzn, spotykają się z tą patologią kilka razy częściej. Oczywiście, onkologia żołądka może się rozwinąć, być może w młodszym wieku, ale według statystyk występuje znacznie rzadziej.

Klasyfikacja raka antralnego

Zgodnie z morfologiczną klasyfikacją edukacji w antrum narządu, mogą istnieć trzy typy, w zależności od tkanek, z których pochodzi nowotwór:

  • gruczolakorak jest najczęstszą postacią występującą u 90% pacjentów i składa się z tkanek gruczołowych;
  • rak płaskonabłonkowy;
  • mała komórka;
  • gruczołowe łuskowate;
  • niezróżnicowany.

Istnieją 2 rodzaje wzrostu guzów żołądka: egzofityczne i endofityczne. Rodzaj wzrostu onkologii w antrum, głównie egzofitycznym (naciekowym), to znaczy nie ma wyraźnych granic, a także ma szczególną złośliwość z szybkimi przerzutami. Według profesora patologii nowotworowej A.A. Klimenkova z egzofitycznymi formami raka po gastrektomii, nawrót występuje kilka razy częściej niż w przypadku formacji endofitycznych.

Ciekawe Antralna część żołądka jest bardziej podatna na raka i wynosi 70%.

Przyczyny raka antralnego

Jednym z czynników wpływających na rozwój raka w żołądku jest żywienie, w szczególności spożywanie tłustych, smażonych potraw, wędzonych mięs i dużej ilości soli.

Sprawdzone połączenie guzów żołądka z Helicobacter pylori. Ten mikroorganizm jest zdolny do powodowania naciekającego zapalenia żołądka z proliferacją komórek i takie środowisko jest odpowiednie do transformacji raka. Według statystyk, u osób zakażonych Helicobacter pylori ryzyko zachorowania na raka jest 3-4 razy wyższe niż u osób zdrowych.

Innym czynnikiem zakaźnym, który może powodować transformacje złośliwe, jest wirus Epsteina-Barra.

Ważnym miejscem w etiologii raków żołądka jest palenie tytoniu i spożywanie alkoholu.

Istnieją choroby przedrakowe, które prawie zawsze powodują raka, jeśli nic się nie dzieje.

Obejmują one:

  • polipy i polipy żołądka;
  • wrzód kolozy;
  • sztywne antralne zapalenie żołądka.

Rzadko występuje onkologia w przewlekłym zanikowym zapaleniu żołądka, gruczolaku płaskim, niedokrwistości złośliwej, chorobie Menetrii, a także po operacji żołądka.

Objawy raka antralnego

W porównaniu z guzami w innych obszarach żołądka, z lokalizacją w antrum, objawy pojawiają się dość szybko. Znajdujący się w dolnej części narządu nowotwór postępuje i rozprzestrzenia się na odźwiernik, co z kolei prowadzi do trudności w uwalnianiu strawionej masy.

Utrzymujący się i rozkładający się w żołądku powoduje:

  • uczucie pełnego żołądka;
  • odbijanie z nieprzyjemnym zapachem;
  • zgaga;
  • obrzęk;
  • nudności;
  • wymioty, które później sami pacjenci często wywołują, nie znosząc nieprzyjemnych objawów.

Zaburzenia ewakuacji pojawiają się początkowo tylko okresowo, podczas przyjmowania ciężkiego pokarmu lub alkoholu. Gdy pojawia się niedrożność sekcji wyjściowej, ból brzucha i wymioty pojawiają się ostro. Warto zauważyć, że po zaobserwowaniu diety objawy te mogą chwilowo ustąpić.

W przypadku zwężenia żołądka, typowy obraz jest stosunkowo zadowalającym stanem sutry osoby, gdy żołądek jest pusty i pogorszenie z każdym posiłkiem. Pod wieczór - nudności i wymioty, które przynoszą ulgę.

Ze względu na brak niezbędnych mikroelementów w organizmie, jest on odurzony, pacjenci szybko tracą apetyt lub wcale nie jedzą. Prowadzi to do wyczerpania, odwodnienia, utraty sprawności, drażliwości i depresji.

Wszystkie te objawy powodują ostrą utratę wagi, nawet anoreksję.

Istnieją przypadki, gdy onkologii nie towarzyszy przeszkoda, ale strażnik infiltrowany przez guz traci swoje zdolności funkcjonalne, w wyniku czego żywność z żołądka szybko wpada do jelita. Objawy raka antrum obejmują stałe uczucie głodu. Pacjenci jedzą, nie mogą jeść i nie przybierają na wadze. Krzesło jest częste, płynne, z niestrawionym jedzeniem.

Guzy egzofityczne często ulegają manifestacji (rozpadowi), co powoduje krwawienie z naczyń do światła żołądka.

Krew powstająca w wyniku rozkładu tkanek jest stale wypełniona toksycznymi pierwiastkami, które powodują:

  • gorączka;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • wymioty krwią;
  • smoła krzesełkowa z ukrytą krwią.

Ze względu na zmniejszenie żołądka z powodu przerośniętego guza, organ kurczy się i kurczy.

W tym przypadku pacjent czuje:

  • ciśnienie;
  • uczucie rozerwania;
  • ciężkość po jedzeniu;
  • nasycenie z małej ilości jedzenia.

Dalsze objawy w późniejszych stadiach choroby zależą w niewielkim stopniu od uszkodzenia głównego narządu. Uzupełniają je objawy występujące po przerzutach i pojawienie się wtórnych zmian w innych narządach.

Przerzuty w raku żołądka

W miarę wzrostu nowotwór przechodzi przez ścianę żołądka i penetruje otaczające tkanki. Takie przerzuty nazywane są implantami. W zależności od lokalizacji guza może kiełkować tutaj lub narządach sąsiednich. W przypadku antrum dwunastnica jest bardziej podatna na przerzuty.

Gdy komórki nowotworowe dostają się do naczyń limfatycznych lub krwionośnych, obserwuje się przerzuty limfatyczne i krwiotwórcze. Ponieważ żołądek ma rozległą sieć limfatyczną, rozprzestrzenianie się przez ścieżkę limfatyczną zachodzi bardzo szybko. Może się to zdarzyć w pierwszym etapie.

Po pierwsze, dotyczy to węzłów chłonnych aparatu więzadłowego żołądka. Następnie proces migruje do węzłów chłonnych, które znajdują się wzdłuż pni tętniczych. Pod koniec przerzuty przenikają odległe węzły chłonne i narządy. Najczęściej cierpią na to wątroba, śledziona, jelita, płuca i trzustka. Hematogenne przerzuty w raku żołądka występują zwykle w płucach, nerkach i mózgu. kości.

Leczyć wtórnie guzy wtórne. Gdy formy naciekowe dają przewagę w usuwaniu wszystkich węzłów chłonnych podatnych na pojawienie się w nich przerzutów. Rezultat jest wzmocniony dzięki chemioterapii, która pomaga niszczyć mikroprzerzuty - komórki nowotworowe znajdujące się w organizmie.

Etapy procesu złośliwego

Rak żołądka może mieć następujące etapy rozwoju:

  • 1A: T1, N0, M0.
  • 1B: T1, N1, M0; T2, N0, M0.
  • 2: T1, N2, M0; T2, N1, M0; T3, N0, M0.
  • 3A: T2, N2, M0; T3, N1, M0; T4, N0, M0.
  • 3B: T3, N2, M0.
  • 4: T4, N1-3, M0; T 1-3, N3, M0; dowolne T, dowolne N, M1.

T (wielkość guza):

  1. T1 - guz nacieka ścianę żołądka do warstwy podśluzówkowej;
  2. T2 - obecna jest infiltracja komórek rakowych do warstwy subserous. Może być zaangażowane więzadło żołądkowo-jelitowe, więzadło żołądkowo-jelitowe, duże lub małe sieci, ale bez kiełkowania w warstwie trzewnej;
  3. T3 - nowotwór, który rozprzestrzenił się na błonę surowiczą lub otrzewną trzewną;
  4. T4 - kiełkowanie guza w narządach przylegających do żołądka.

N (przerzuty w regionalnych węzłach chłonnych):

  1. N0 - brak przerzutów.
  2. N1 - przerzuty w 1-6 regionalnych węzłach chłonnych.
  3. N2 - uszkodzony od 7 do 15 węzłów regionalnych.
  4. N3 - przerzuty w więcej niż 15 węzłach chłonnych.

M (przerzuty odległe):

  1. M0 - brak odległych przerzutów.
  2. M1 - przerzuty w odległych narządach.

Diagnoza raka żołądka

Większość pacjentów udaje się do lekarza, gdy choroba jest w zaawansowanym stadium. Mają wyraźne zaburzenia trawienia, wyczerpanie, utratę wagi. Nowy wzrost można wyczuć przez ścianę brzucha. Również palpatorno może wykryć lokalne i odległe przerzuty.

Z badań laboratoryjnych zalecają badanie soku żołądkowego i krwi obwodowej pod kątem markerów nowotworowych.

Kiedy chirurg podejrzewa onkologię, wysyła prześwietlenia pacjenta. Do badania żołądka stosuje się radiografię z kontrastem, gdy pacjent musi wypić specjalną substancję w celu wizualizacji jamy narządów na zdjęciach. W ten sposób wykrywany jest defekt w ściankach żołądka i jego wypełnienie.

Aby uzyskać dokładniejsze informacje o naturze wzrostu, lokalizacji i granicach guza na ciele, zastosowano endoskopię. Elastyczny endoskop z kamerą jest wkładany przez usta do żołądka i badany wzrokowo.

Następnie dokonaj udoskonalenia diagnozy, pozwalając oszacować częstość występowania raka we wszystkich narządach i strukturach. Aby to zrobić, musisz przejść przez:

  • USG i tomografia komputerowa jamy brzusznej i przestrzeni zaotrzewnowej;
  • scyntygrafia szkieletowa;
  • laparoskopia;
  • angiografia.

Kluczowym krokiem w diagnostyce raka żołądka jest biopsja. Jest to procedura, podczas której kawałek guza jest pobierany do dalszego badania mikroskopowego i potwierdzenia jego złośliwości, jak również jego typu histologicznego. Biopsja pierwotnego nowotworu jest wykonywana w badaniu endoskopowym oraz z wtórnego (przerzutowego) - za pomocą biopsji nakłucia lub laparoskopii.

Antral Cancer Treatment

Leczenie raka antrum jest trudnym zadaniem, biorąc pod uwagę, że 90% pacjentów ma bardzo częste guzy, w ciężkim stanie. Ponadto większość z nich - osoby starsze, z chorym sercem lub innymi towarzyszącymi patologiami.

Najlepszą metodą leczenia rozpoznano operację. Tylko daje nadzieję na wyzdrowienie. W przypadku antrum całkowita resekcja żołądka jest stosowana w ponad 60% przypadków radykalnej operacji.

Pacjenci są usuwani:

  • cały żołądek;
  • regionalne węzły chłonne;
  • włókno

W obecności odległych przerzutów resekcja zaatakowanych narządów.

Jeśli całkowita operacja jest przeciwwskazana, wykonaj subtotalną resekcję dystalnej części żołądka. Wielu lekarzy opowiada się za tym, aby wszyscy pacjenci poddawani byli całkowitemu wycięciu węzłów chłonnych, to znaczy usunięciu całego układu limfatycznego, w celu zmniejszenia ryzyka nawrotu. Takie podejście zwiększa współczynnik przeżycia nawet o 25%!

Po resekcji części lub całego żołądka, pozostała połowa lub przełyk jest połączony z jelitem sztucznym zespoleniem.

Tych kilka procent pacjentów, u których rozpoznano guzy w stadium 1, może poddać się resekcji endoskopowej. Ta operacja jest najmniej traumatyczna, ale po jej wystąpieniu pojawiają się nawroty.

Pacjentom, którzy mają przeciwwskazania do radykalnego zabiegu chirurgicznego, zaleca się operacje paliatywne mające na celu wyeliminowanie zwężenia dolnej części żołądka. Mogą również tworzyć zespolenie omijające z żołądka do jelit.

Ponieważ możliwości chirurgicznego leczenia raka żołądka są ograniczone, lekarze opracowują bardziej skuteczne techniki, uzupełniając operację radioterapią i chemioterapią, a także różne alternatywne metody.

Często stosowano przedoperacyjną radioterapię na odległość. Jego celem jest uszkodzenie złośliwych komórek, zatrzymanie ich wzrostu. Przedoperacyjna radioterapia raka żołądka jest przeprowadzana w trybie frakcjonowania dużych (pojedyncza dawka - 7-7,5 Gy) i powiększonych (pojedyncza dawka ogniskowa wynosi 4-5 Gy).

Podczas operacji radioterapię śródoperacyjną można stosować w przypadku raka żołądka. Łóżko guza napromieniowuje się raz na 30 minut dawką 20 Gy.

Napromienianie pooperacyjne przeprowadza się w trybie klasycznego lub dynamicznego frakcjonowania, całkowita dawka wynosi 40-50 Gy.

Włączenie leków chemoterapeutycznych do kompleksu leczniczego ma na celu zapobieganie nawrotom i powstawanie nowych przerzutów. Są przepisywane przed i po operacji zgodnie z określonym schematem, który lekarz wybiera.

Podajmy kilka przykładów standardowych schematów chemioterapii raka żołądka:

  1. Schemat ECF: Epirubicyna - 50 mg / m2 dożylnie 1 dzień; Cisplatyna - 60 mg / m2 dożylnie 1 dzień; 5-fluorouracyl - 200 mg / m2 wlew ciągły przez 21 dni.
  2. Schemat ELF: Etopozyd - 20 mg / m2 dożylnie 50 minut 1-3 dni; Leukoworyna - 300 mg / m2 dożylnie 10 minut 1-3 dni; 5-fluorouracyl - 500 mg / m2 dożylnie 10 minut, 2-3 dni.

Kurs, który został przepisany przed operacją, powtarza się kilka tygodni po tym, jeśli potwierdzono skuteczność wybranych leków. Jeśli nie ma pozytywnych wyników, wybiera się inne cytostatyki. Kompleksowe leczenie może obejmować immunoterapię, której celem jest aktywacja mechanizmów obronnych organizmu w celu zwalczania raka.

Obserwacja po operacji i nawrót

Po leczeniu pacjenci powinni być nadzorowani przez okręgowego onkologa. W pierwszym roku osoba musi zostać zbadana 1 raz na 3 miesiące, a następnie 1 raz na 6 miesięcy.

Zakres obserwacji:

  • całkowita liczba krwinek;
  • USG narządów jamy brzusznej;
  • zdjęcie rentgenowskie płuc;
  • fibrogastroskopia;
  • badanie i badanie dotykowe.

Takie środki są konieczne, aby zapobiec nawrotom, które występują często, zwłaszcza po operacjach nie radykalnych. Pacjent może mieć nawracający guz w pobliżu poprzednio usuniętego lub przerzuty w innych narządach. W takich przypadkach należy przeprowadzić nową operację i / lub chemioterapię. Z każdym nowym nawrotem prognozy przeżycia pogarszają się i ostatecznie postęp choroby prowadzi do śmierci.

Rokowanie w raku antralnym

Dalszy los pacjenta z dotkniętym regionem antralnym żołądka zależy od stadium, w którym wykryto guz. Z reguły prognoza w większości przypadków jest rozczarowująca. Nie ma statystyk dotyczących pięcioletniego przeżycia pacjentów ze zlokalizowanym wykształceniem w antrum. Jednak według ogólnych danych średni wskaźnik przeżycia w przypadku raka żołądka wynosi około 20%. Liczba ta jest niska z tego powodu, że choroba jest wykrywana częściej w późniejszych etapach, gdy guz jest nieoperacyjny i praktycznie nie można go leczyć.

Prognoza dla pacjentów jest ustalana indywidualnie w każdym przypadku.

Eksperci opracowali przybliżone statystyki na różnych etapach choroby:

  • Etap 1 - 80-90%, ale nowotwór jest diagnozowany na tym etapie, z reguły przez przypadek, ponieważ nie ma objawów.
  • Etap 2 - do 60%. Niestety, tylko 6% pacjentów w chwili rozpoznania ma guz na tym etapie.
  • Etap 3 - około 25% (stadium raka 3 wykrywane jest dość często).
  • Etap 4 - nie przekracza 5%, jest najtrudniejszy i praktycznie nieuleczalny. U 80% pacjentów na tym etapie wykrywa się onkologię.

Statystyki są przedstawione w przybliżeniu, średni procent jest uzyskiwany na podstawie danych z różnych źródeł.

Film informacyjny:

Autor: Ivanov Alexander Andreevich, lekarz ogólny (terapeuta), recenzent medyczny.

Rak antrum

Częste objawy i pierwsze objawy raka żołądka

W leczeniu zapalenia żołądka i wrzodów, nasi czytelnicy z powodzeniem stosowali herbatę monastyczną. Widząc popularność tego narzędzia, postanowiliśmy zwrócić na nie uwagę.
Czytaj więcej tutaj...

  • 1 Wskazania medyczne
  • 2 Objawy dolegliwości
  • 3 Formy i stadia choroby
  • 4 Objawy zależne od etapu rozwoju patologii
  • 5 Metody diagnostyczne

1 Wskazania medyczne

Objawy raka żołądka i jelit występują u mężczyzn, ale czasami mogą rozwinąć się u kobiet. U dzieci choroba jest rzadka. Istnieją różne formy manifestacji choroby. Zależy to od lokalizacji guza i jego składu histologicznego. Istnieją 3 główne czynniki, od których zależą pierwsze objawy raka żołądka:

  1. Guz onkologiczny jest zlokalizowany w dolnej części żołądka (w antrum) - w tej pozycji guza najbardziej wyraźnymi objawami są nudności i wymioty, uczucie ciężkości w żołądku, nieprzyjemny i zgniły zapach z ust oraz wymioty.
  2. Jeśli rak znajduje się w części żołądka, która rośnie wraz z przełykiem (część serca), pacjent ma problemy z przejściem grubej żywności przez przewód pokarmowy. Może pojawić się nadmierna ślinotok. Wraz ze wzrostem wielkości guza nasila się nasilenie objawów. Obejmują one ból w raku żołądka, nudności i wymioty, uczucie ciężkości na poziomie klatki piersiowej, w okolicy serca lub między łopatkami.
  3. Guz atakuje środkową część żołądka („ciało”). We wczesnych stadiach specyficznych objawów nie obserwuje się. Istnieją powszechne objawy raka: brak apetytu, zmniejszenie masy ciała, ogólne osłabienie, niedokrwistość.

Jeśli pojawią się początkowe objawy guza, lekarz wykona dodatkowe badania.

2 Objawy dolegliwości

Oprócz specyficznych objawów raka żołądka mogą występować powszechne objawy wskazujące na obecność guza:

  • szybkie zmęczenie i zmniejszona wydajność;
  • ostry spadek wagi;
  • ogólny letarg i smutek;
  • stała słabość;
  • apatia;
  • obecność niedokrwistości.

Funkcje lokalne obejmują:

  • brak przyjemności smakowej podczas i po posiłku;
  • gwałtowny spadek apetytu lub jego brak;
  • odrzucenie użycia niektórych produktów;
  • uporczywe nudności i chęć wymiotów;
  • niewyjaśniona gorączka.

Specjaliści w oddzielnej grupie wyróżniają specyficzne objawy:

  1. Poranne, wymiotujące jedzenie, które pacjent spożył wczoraj. Dzieje się tak, gdy w antrum jest guz. Żywność zastyga, ale nie jest trawiona.
  2. Obecność czarnej ziemi w wymiocinach i luźnych stolcach jest spowodowana krwawieniem wewnętrznym w żołądku.
  3. Pokarm jest trudny do przejścia przez przewód pokarmowy - wskazuje to na guz początkowej części żołądka.

Jeśli pacjent ma wrzód żołądka, należy uważnie monitorować jego stan, zauważając najmniejsze zmiany w przebiegu choroby. Jeśli pojawią się nowe objawy, należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli smak się zmienił, utracono apetyt lub wystąpił ból podczas jedzenia, są to główne objawy raka żołądka.

3 Formy i stadia choroby

Proces onkologiczny przewodu pokarmowego występuje w 3 formach:

  1. Utajony - brak objawów. Wykrywanie guza występuje podczas omacywania brzucha lub RTG jamy brzusznej, FGS.
  2. Bezbolesne - w tej postaci występują wszystkie objawy raka żołądkowo-jelitowego, ale nie ma bólu.
  3. Bolesna postać - ból jest szczególnie wyraźny w górnej części żołądka. Ból występuje w okolicy lędźwiowej. Jego występowanie wiąże się z przyjmowaniem pokarmu. W niektórych przypadkach bolesne uczucie trwa cały dzień, pogarsza ruch. Brak objawów bólu w objawach raka żołądka. Ból nie zmniejsza się po jedzeniu i nie pojawia się na czczo. Czasami pacjenci zaczynają leczyć zapalenie korzonków nerwowych lub nerwobóle. Wynika to z faktu, że przerzuty kiełkują w trzustce, wpływając na to.

Rak żołądka występuje w 4 etapach. Na każdym etapie procesu nowotworowego przejawiają się jego specyficzne objawy. Wczesny etap charakteryzuje się tym, że na powierzchni błony śluzowej żołądka pojawia się złośliwa formacja o średnicy do 2 cm, guz zlokalizowany jest w żołądku lub w węzłach chłonnych.

Następnie formacja przechodzi do etapu 2 rozwoju, wnikając w głębsze warstwy ściany, rozciągając się na odległość 5-6 węzłów chłonnych. Prowadzi to do zaburzeń w procesie trawienia żywności. Gdy guz znajduje się w części żołądka znajdującej się w pobliżu dwunastnicy, pokarm nie wchodzi do jelita. Jeśli guz znajduje się w pobliżu przełyku, po jego wzroście pokarm nie wchodzi do żołądka.

W etapie 3 guz można przenieść do sąsiednich narządów, wpływając na jeszcze większą liczbę węzłów chłonnych. Kolejnym i najtrudniejszym etapem jest przerzut. Podczas tego etapu komórki nowotworowe są odrzucane z miejsca pochodzenia, rozprzestrzeniając się po całym ciele. Przerzuty wpływają na inne narządy, wywołując ich patologię. Na tle tych procesów praca ważnych narządów jest zakłócona.

4 Objawy zależne od etapu rozwoju patologii

W początkowej fazie choroby występują następujące objawy:

  • wielka słabość;
  • obecność gazu w jelicie;
  • brak apetytu;
  • złe samopoczucie;
  • nudności z fałszywym pragnieniem wymiotów lub wymiotów;
  • niewydolność krwi z powodu krwotoku wewnętrznego;
  • blada skóra;
  • uczucie pełnego żołądka.

Powyższej klinice mogą towarzyszyć objawy chorób współistniejących. W tym przypadku specyficzne objawy raka przewodu pokarmowego przejawiają się w późniejszych etapach. Aby potwierdzić diagnozę, przeprowadza się dodatkowe badania laboratoryjne.

Istnieją objawy, które wyraźnie wskazują na obecność złośliwego guza w żołądku:

  1. Występowanie nieprzyjemnych doznań w klatce piersiowej - mogą to być bolesne odczucia, uczucie ciężkości i ściskania, dyskomfort.
  2. Patologiczne zaburzenie trawienia żywności - objawami tego zaburzenia są częste odbijanie, długotrwała zgaga, uczucie ciężkości, obecność gazu w jelitach, wzdęcia. Pacjenci nie zwracają wystarczającej uwagi na objawy tych objawów. Dowiadują się o chorobie dopiero po dodatkowym badaniu (w przypadku podejrzenia innej choroby).
  3. Problemy z połykaniem - trudno jest połknąć, gdy duża ilość jedzenia dostanie się do przewodu pokarmowego. Na tle wzrostu guzów pokarm nie przechodzi przez przełyk do żołądka.
  4. Nudności występują po jedzeniu i są długotrwałe.
  5. Nudności wywołujące wymioty - podobne objawy mogą wystąpić po posiłku. Jeśli nowotwór postępuje w późnym stadium, dodatkowo obserwuje się krwotok. Pacjent wykazuje objawy niedokrwistości.
  6. Krwawienie objawia się obecnością krwi nie tylko w wymiotach, ale także w kale. Ta komplikacja jest zauważalna wizualnie (czarny kolor kału smoły).
  7. Bolesne odczucia, które są zlokalizowane nie tylko w okolicy klatki piersiowej, ale także między łopatkami, w sercu i okolicy dolnej części pleców.

W przypadku wystąpienia powyższych objawów wymagana jest pilna pomoc medyczna.

5 Metody diagnostyczne

Częściej pacjenci chodzą do lekarza z dolegliwościami żołądkowymi. Zjawisko to jest niestrawnością. Przed wyznaczeniem leczenia lekarz przeprowadza badanie, określając, czy występuje złośliwa formacja. Niestrawność ma swoje charakterystyczne objawy:

  • słaby apetyt;
  • niechęć do żywności, która zawiera dużo białek (produkty mięsne, ryby);
  • nudności i wymioty;
  • jedzenie żywności nie powoduje przyjemności;
  • uczucie „pełnego żołądka”.

Ze złożoną manifestacją powyższych objawów wymaga pilnej konsultacji ze specjalistami. Jeśli rak jest w pierwszym lub drugim etapie, możesz sam rozpoznać raka.

Na kolejnych etapach przepisuje się endoskopię, badanie histologiczne i biopsję. Powszechnie stosowaną metodą diagnostyczną jest fluoroskopia kontrastowa, którą wykonuje się wypełniając żołądek środkiem kontrastowym i określając jego kształt. Pozwala to określić elastyczność ścian i obecność formacji na ścianach żołądka.

Jednocześnie wyznaczane jest badanie ultrasonograficzne narządów jamy brzusznej. Umożliwia to wykrycie przerzutów i zaatakowanych węzłów chłonnych. Jeśli rozpoznasz chorobę na wczesnym etapie, szansa na pięcioletnią długość życia z rakiem wynosi 90%.

Biopsja żołądka - prowadzenie, ryzyko

Biopsja to zbiór małego fragmentu błony śluzowej żołądka do późniejszej analizy chemicznej.

Zabieg wykonywany jest zwykle przy użyciu klasycznej fibrogastroskopii.

Metoda niezawodnie - do 97% - potwierdza istnienie zmian zanikowych, pozwala śmiało ocenić łagodny lub złośliwy charakter nowych formacji w żołądku.

Procedury technologiczne: jak i dlaczego biopsja z FGD?

Uzyskanie wysokiej jakości materiałów do badań laboratoryjnych stało się rutynową techniką diagnostyczną dopiero w połowie XX wieku.

Wtedy właśnie zaczęto stosować pierwsze specjalne sondy. Początkowo niewielki kawałek tkanki nie był zbierany precyzyjnie, bez kontroli wzrokowej.

Nowoczesne endoskopy są wyposażone w dość zaawansowane urządzenia optyczne.

Są dobre, ponieważ pozwalają na połączenie odbioru próbki i wizualnego badania wewnętrznej powłoki żołądka.

Teraz nie tylko urządzenia, które mechanicznie przecinają materiał, ale także zwijacze elektromagnetyczne są na dostatecznie wysokim poziomie. Pacjent nie może się martwić faktem, że lekarz specjalista ślepo zranił jego żołądek.

Biopsja celowana (zwykle przeprowadzana w ramach FGS) jest przydzielana, gdy chodzi o:

  • różne ogniskowe zapalenie żołądka;
  • podejrzewana polipowatość;
  • identyfikacja poszczególnych wrzodów;
  • podejrzewany rak.

Standardowy proces fibrogastroskopii nie jest zbyt długi ze względu na pobieranie próbek - w sumie trwa 7-10 minut.

Nie ma potrzeby osobnego przygotowania się do procedury, wystarczy standardowe przygotowanie do FGDS.

Jakie są twoje zagrożenia związane z biopsją? Czy to jest szkodliwe?

Pytanie jest naturalne. Wyobrażanie sobie, że coś jest odcięte od wyściółki żołądka jest nieprzyjemne.

Profesjonaliści twierdzą, że ryzyko jest prawie zerowe. Instrumenty są miniaturowe, podczas zabiegu nie trzeba nawet obserwować aseptyki.

Ściana mięśniowa nie jest naruszona, tkanka pobierana jest ściśle z błony śluzowej. Późniejszy ból, a zwłaszcza pełne krwawienie, nie powinien wystąpić. Wstanie prawie natychmiast po pobraniu próbki tkanki zwykle nie jest niebezpieczne. Ankietowani będą mogli bezpiecznie wrócić do domu.

W celu zapewnienia niezawodności zaleca się powstrzymanie się od jedzenia i picia w ciągu najbliższych godzin, a nie spożywania gorących posiłków w ciągu dnia. Pozostaje czekać na wyniki. Terminy w każdej klinice są różne, ale zazwyczaj odpowiedzi są przygotowywane w ciągu dwóch do trzech dni.

Następnie, oczywiście, musisz udać się ponownie do lekarza - wyjaśni, co oznacza odpowiedź. „Zła” biopsja jest poważnym powodem do niepokoju.

W przypadku uzyskania alarmujących danych laboratoryjnych pacjent może zostać wysłany na operację.

Przeciwwskazania do biopsji

  1. podejrzewany nadżerkowy lub flegmoniczny nieżyt żołądka;
  2. fizjologicznie z powodu prawdopodobieństwa ostrego zwężenia przełyku;
  3. brak przygotowania górnych dróg oddechowych (w przybliżeniu, zatkany nos, który zmusza usta do oddychania);
  4. obecność dodatkowej choroby, która ma charakter zakaźny;
  5. szereg patologii sercowo-naczyniowych (od wysokiego ciśnienia krwi do zawału serca).

Ponadto nie można wejść do neurasteniki rurki gastroskopowej, pacjentów z ciężkimi zaburzeniami psychicznymi. Mogą nieodpowiednio reagować na ból w gardle, co powoduje wprowadzenie ciała obcego.

diagnoza diagnozy zapalenia żołądka w diagnostyce nowotworów wrzodów

  • Leczenie przewlekłego zapalenia jelita grubego: przegląd leków
  • Dieta na przewlekłe zapalenie jelita grubego: co możesz i nie możesz jeść
  • Co to jest lewatywa baru jelit, dlaczego i jak to zrobić?
  • Kolonoskopia: Oznaczenia przygotowanie, przejście
  • Co pokazuje coprogram i jak go przekazać?

W leczeniu zapalenia żołądka i wrzodów, nasi czytelnicy z powodzeniem stosowali herbatę monastyczną. Widząc popularność tego narzędzia, postanowiliśmy zwrócić na nie uwagę.
Czytaj więcej tutaj...

Co to jest antral powierzchowne zapalenie żołądka?

Antral powierzchowne zapalenie żołądka ma swoją nazwę ze względu na fakt, że zmiana jest skierowana do antralnego obszaru żołądka, znajdującego się w pobliżu wyjścia do jamy jelitowej z żołądka. Jego główną funkcją jest obniżenie poziomu kwasowości żywności przed opuszczeniem jamy żołądkowej. Wytwarza również śluz, który otacza ściany żołądka, zapewniając ochronę przed kwasem. W przypadku braku produkcji śluzu, możliwe jest uszkodzenie ścian żołądka, co powoduje proces zapalny. Jednak pogorszenie jest możliwe w obecności mikroorganizmów bakteryjnych, helikobakterii, które gromadzą się w tym konkretnym dziale, ponieważ poziom kwasowości jest obniżony, a dla nich są to najlepsze warunki.

Powierzchowne antralne zapalenie żołądka jest niebezpieczne, ponieważ inne bakterie, mikroorganizmy wirusowe i grzybicze są wyrzucane z jamy jelitowej, gdy pojawia się refluks, co komplikuje przebieg choroby.

Powody

Przyczyny powierzchniowego zapalenia żołądka są następujące:

  1. Kontakt z mikroorganizmami bakteryjnymi Helicobacterium.
  2. Akceptacja niektórych leków.
  3. Palenie
  4. Akceptacja napojów alkoholowych w pojedynczej lub stałej dużej dawce
  5. Gorące i pikantne potrawy.
  6. Stres i nerwica.
  7. Patologiczne procesy naczyniowe.
  8. Spal dużą część ciała.
  9. Zakażenie (kandydoza, HIV i cytomegalowirus).
  10. Robaki
  11. Zaburzenia natury autoimmunologicznej.

Helicobacter pylori to Gram-ujemny organizm bakteryjny. Zakażenie nimi kierowane jest do jamy żołądka i dwunastnicy. To właśnie ta bakteria powoduje głównie patologię przewodu pokarmowego, w szczególności wrzody, zapalenie dwunastnicy i zapalenie żołądka. Lekarze zakładają, że rak jamy żołądkowej pojawia się z powodu jego żywotnej aktywności.

Porażka nastąpi w następujący sposób:

  1. Bakteria wchodzi do jamy żołądkowej i jest przymocowana do komórek nabłonkowych.
  2. Mocznik zaczyna przekształcać się w amoniak pod jego wpływem, neutralizując kwaśne środowisko w narządzie.
  3. Rozpoczyna się rozmnażanie bakterii i tworzenie centrum zakaźnego.
  4. Tworzy się proces zapalny, komórki nabłonkowe zaczynają umierać, a błona śluzowa żołądka pokrywa się owrzodzeniami.

Objawy

Objawy antralnego zapalenia żołądka pojawiają się zaledwie kilka godzin po przyjęciu pokarmu. Najczęściej są to:

  1. Odbijanie.
  2. Wzdęcia.
  3. Zmniejszony apetyt.
  4. Nudności
  5. Niestabilność krzesła.
  6. Waga w żołądku po jedzeniu.

Należy jednak zauważyć, że nie wszystkie z tych objawów występują z powodu antralnego zapalenia żołądka. Często występują w przypadku innych chorób, a także w przypadku zwykłego złego samopoczucia. Przy regularnym nawrocie objawów należy natychmiast skontaktować się z gastroenterologiem.

Diagnozę przeprowadza się po FGDS i badaniu rentgenowskim, które ujawniło wyraźny obraz kliniczny.

Można to przypisać zwężeniu i deformacji antrum, które są spowodowane przez zapalne zmiany bliznowate. Diagnoza może zostać potwierdzona na podstawie badania tkanek przechwyconych podczas FGDS.

Leczenie

Powierzchowne antralne zapalenie błony śluzowej żołądka jest leczone szybciej i łatwiej niż inne formy choroby, ale tylko wtedy, gdy nie ma uszkodzeń gruczołów. Leczenie odbywa się w sposób złożony. W trakcie terapii stosuje się antybiotyki, które tłumią florę bakteryjną. Leki są wymagane w celu zmniejszenia wydzielania, a po przebiegu leków przeciwwydzielniczych leki zobojętniające są leczone.

Kiedy zespół bólu wyznaczył środki przeciwbólowe, na przykład No-shpa. Następnie przywraca się funkcjonalność motoryczną antrum za pomocą Motilium lub Zerukal.
Solcoseryl pomaga w przywróceniu struktury uszkodzonej tkanki. Zalecane środki uspokajające, które zapobiegają podrażnieniom błon śluzowych i produkcji kwasu.

Często w leczeniu antralnego powierzchownego zapalenia żołądka stosuje się tradycyjną medycynę. Zastosowanie takich metod daje możliwość zapobiegania postępowi choroby, a także przyspieszenia powrotu do zdrowia. Tylko przed zastosowaniem co najmniej jednego środka warto skonsultować się ze specjalistą.

Może być stosowany do leczenia łopianu. Korzenie rośliny są kruszone, wylewane 0,5 litra wody i gotowane przez kilka minut na małym ogniu. Odwar jest chłodzony. Pij 15 ml 4 razy dziennie.

Dozwolona kolekcja ziołowa. Bierze się 2 części kwiatów Hypericum, Yarrow i Chamomile, zmieszanych z 1 częścią glistnika. 15 g kolekcji kruszy się i wylewa 400 ml wrzącej wody. Pozostaw na 30 minut. Pij 100 ml 4 razy dziennie.

Antrum żołądka i jego choroby

To ważne! Lekarstwo na zgagę, zapalenie żołądka i wrzody, które pomogły ogromnej liczbie naszych czytelników. Czytaj więcej >>>

Ludzki żołądek jest zbiornikiem trawiennym, ograniczonym z jednej strony przez dwunastnicę, z drugiej strony przez przełyk. Będąc częścią przewodu pokarmowego pochodzenia endodermalnego, żołądek zaczyna się wyróżniać na wczesnym etapie rozwoju embrionalnego człowieka. Objętość pustego żołądka nie przekracza 500 ml, a po napełnieniu jedzeniem może zwiększyć objętość do 4 litrów. Po otrzymaniu masy spożywczej kontynuuje się obróbkę mechaniczną i rozpoczyna się proces chemicznego trawienia żywności.

Żołądek ma cechy funkcjonalne, które można podzielić na kilka części:

  • region kardiologiczny z funkcją przyjmowania pokarmu z przełyku;
  • główna część, której funkcje określa podstawowa funkcjonalność żołądka;
  • region odźwiernika z odźwiernikiem i antrum (antrum).

Antrum żołądka stanowi około 30% całkowitej objętości pustego żołądka i nie można narysować wyraźnej anatomicznej granicy między antrum a główną częścią narządu trawiennego.

Fizjologia antrum

Specyficzną funkcją antrum jest ostateczne zmielenie żywności do stanu kleiku, tak aby maksymalny rozmiar cząstki żywności wynosił nie więcej niż 2 mm. Podczas szlifowania mechanicznego występuje stałe mieszanie żywności. Po otrzymaniu porcji o jednolitej konsystencji, masa pokarmowa przepływa przez zwieracz odźwiernika i podlega dalszej obróbce w dwunastnicy.

Mechaniczna funkcja antrum nie jest jedyna. Jeśli główna część żołądka wytwarza więcej kwasu solnego, wówczas głównym zadaniem jest zneutralizowanie kwasowości przez wytworzenie alkalicznej zawartości śluzu skoncentrowanej w obszarze odźwiernika. Działanie to jest konieczne do przygotowania masy spożywczej do przetwarzania w środowisku alkalicznym, które powstanie w dwunastnicy. Przejście od zawartości kwasu do środowiska zasadowego nie powinno być zbyt ostre.

Inną funkcję antrum należy uznać za hormonalną: poszczególne komórki wytwarzają hormon gastrynę, który ma wpływ na kwas solny.

Niewystarczająca perystaltyka żołądka przyczynia się do stagnacji pożywienia, jego fermentacji i gnicia, powodując wzrost kwasowości środowiska. Śluzówka żołądka jest przeznaczona dla określonej kwasowości o określonej wielkości, odpowiadającej normalnej produkcji kwasu chlorowodorowego przez wyłożenie komórek. Wraz ze wzrostem kwasowości dochodzi do zniszczenia śluzu, któremu towarzyszą choroby całego układu pokarmowego o różnym nasileniu. Jeśli działanie zbyt kwaśnego soku żołądkowego nie zatrzyma się w odpowiednim czasie, stan patologiczny staje się przewlekły.

Choroby antrum żołądka

Najczęstszą przyczyną wystąpienia i rozwoju chorób żołądka i wszystkich jego podziałów jest obecność patogennej bakterii - Helicobacter pylori. Jest to bakteria Gram-ujemna, często w jamie żołądka i dwunastnicy, powodująca wrzodziejące choroby narządów trawiennych, zapalenie żołądka i zapalenie dwunastnicy. Udowodniono udział Helicobacter pylori w raku i chłoniaku antrum i odźwiernika.

Patogenne działanie Helicobacter pylori opiera się na jego przenikaniu do środowiska żołądka i „stałym przebywaniu” w gruczołowym nabłonku wydzielania amoniaku, co powoduje częste nadmierne zobojętnianie kwaśnego środowiska wodorotlenkiem amonu. Amoniak jest wytwarzany przez chemiczną przemianę mocznika, uruchomienie enzymatyczne, dla którego służą produkty wydzielane przez Helicobacter pylori. Bakterie mnożące się tworzą duże uszkodzenie błony śluzowej, co prowadzi do zapalenia i owrzodzenia.

Zapalenie żołądka

Czynnikami prowokującymi chorobę są:

  • aktywne aktywności Helicobacter pylori;
  • stosowanie niektórych leków;
  • przewlekłe stosowanie lub jednorazowe nadużywanie napojów zawierających alkohol;
  • palenie tytoniu;
  • częste spożywanie gorących i pikantnych potraw;
  • psychoza i nerwica;
  • narażenie dużej powierzchni skóry na oparzenia termiczne;
  • zaburzenia naczyniowe;
  • infekcje wirusowe, takie jak HIV, cytomegalowirus itp.;
  • inwazje pasożytnicze;
  • zakłócenie odporności z predyspozycją dziedziczną.

Gdy pojawia się zapalenie żołądka:

  • skurcze żołądka, po jedzeniu;
  • dyskomfort w okolicy nadbrzusza, któremu towarzyszą nudności, ataki wymiotów, nieprzyjemne odbijanie;
  • odchylenie kwasowości żołądka od normy i zgaga;
  • pojawienie się obcego smaku i zapachu z ust;
  • odchylenie od normalnego wypróżnienia (zaparcia lub biegunka);
  • naruszenie trawienia żywności;
  • krwawienie z żołądka w końcowych etapach rozwoju.

Kiedy lekarz idzie do lekarza na czas, tworzą się trwałe, niszczące i degeneracyjne metamorfozy, prowadzące do chronicznych patologii i raka.

Zapalenie błony śluzowej żołądka różni się nie tylko charakterem kursu (ostry i przewlekły), ale także rodzajem destrukcyjnych zaburzeń. Są:

  1. Powierzchowne zapalenie błony śluzowej żołądka. Opierając się na nazwie gatunku, zmiana jest płytka, wpływają tylko na górne warstwy błony śluzowej, pozostawiając nienaruszone głębsze warstwy. Niszczące metamorfozy polegają na przerzedzaniu błony śluzowej antrum, w którym wytwarzany jest kwas solny, śluz, hormony, ale w niewystarczających ilościach. Nie obserwuje się bliznowatej tkanki łącznej w remisji choroby, dlatego w innej klasyfikacji postać zapalenia żołądka jest znana jako „zanikowa”.
  2. Nadżerkowa postać zapalenia żołądka obejmuje wejście bakterii Helicobacter pylori. Dzięki aktywnemu działaniu na błonie śluzowej antrum powstają wrzodziejące nadżerki. Wymioty i odchody zawierają oznaki zawartości krwi, więc forma jest inaczej nazywana krwotoczną. Duża utrata krwi może spowodować najbardziej zagrażający życiu wynik choroby.
  3. Zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka przebiega w sposób przewlekły. Atrofia błony śluzowej przebiega zgodnie z typem przewlekłym i nazywa się stanem przedrakowym. Zanikowemu typowi zapalenia żołądka często towarzyszy metaplazja jelitowa i dysplazja esicy.

We wszystkich typach antralnego zapalenia żołądka dochodzi do naruszenia części dwunastnicy - bulbitu, spowodowanego wyrzuceniem nadmiaru kwasu solnego do jamy jelitowej. Część opuszkowa jelita - żarówka - jest zwykle narażona na zapalenie.

Leczenie zapalenia żołądka jest złożone, musi obejmować antybiotyki do niszczenia Helicobacter pylori, leki przeciwdrażniące, leki przeciwskurczowe. Ważne jest również przywrócenie pacjenta do normalności.

Około jednej piątej wszystkich wrzodziejących stanów w organizmie przypada na udział wrzodów żołądka. Charakterystycznymi objawami są kwaśny charakter wymiotów, zwiększona kwasowość w żołądku, częste wyrzucanie kwasu solnego do przełyku, powodujące zgagę. Ponieważ patogeneza choroby jest zróżnicowana, wybór jednej metody leczenia, uniwersalnej dla wszystkich rodzajów choroby, jest błędny. Wybierając podstawową metodę leczenia, nie należy lekceważyć innych metod, które będą stanowić dodatek do leczenia niebezpiecznej patologii.

W okresie ostrego owrzodzenia konieczne jest przestrzeganie wszystkich kierunków kompleksowego leczenia:

  • zdrowy styl życia, unikanie złych nawyków;
  • zbilansowana dieta z dietą;
  • fizjoterapia;
  • leczenie farmakologiczne;
  • poprawna postawa umysłowa.

Czasami tylko te metody nie są wystarczające, a ciężkie wrzody są leczone radykalnie.

Polipy

Polipy są uważane za łagodne nowotwory nabłonka gruczołowego. Antrum odpowiada za 6 z 10 polipów żołądka. Polipy wydają się być zarówno samotne, jak i kolonialne. Zgodnie z typologią polipów są one podzielone na:

  • Polipy Peitz-Egersa;
  • polipy zapalne;
  • gruczolaki.

Pojawienie się polipów jest zwykle związane z dziedziczną predyspozycją do nich lub konsekwencjami przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka. Głównym kontyngentem chorych są osoby w wieku przedemerytalnym i w podeszłym wieku. Diagnozowanie polipów jest technicznie łatwe. Prosty gastro-endoskop może określić ich liczbę, kształt itp. Tylko w ciężkich przypadkach wielokrotnego występowania polipów zalecana jest operacja chirurgiczna. Większość przypadków leczenia jest leczona w sposób medyczny, z uwzględnieniem przyczyn jego pojawienia się i objawów pojawiających się po polipie. Motilium, Ranitidine, Fosfalyugel itp. Są przepisywane na ich polipy.

Erozja

Gdy zmienia się integralność błony śluzowej, mówią o erozji, która jest początkowym etapem chorób wrzodowych. Jednoznaczna przyczyna erozji w każdym przypadku nie jest łatwa do zidentyfikowania. Czynnikami prowokującymi może być niewłaściwa dieta, choroby układu krążenia, przewlekłe patologie żołądka i przyjmowanie agresywnych leków na błonę śluzową żołądka. Terminowe leczenie erozji nie pozwala na rozwój cięższych warunków. Odmiany erozji mogą być następujące:

  • przewlekła forma erozji jako diagnozy różnicuje, gdy wykrywa niszczące widoczne zmiany błony śluzowej antrum, jeśli nie przekraczają one 1 cm średnicy. Leczenie tej odmiany jest rozciągane przez długi czas. Nagromadzenie plamek dotkniętej błony śluzowej w postaci odrostów ośmiornicy jest charakterystyczną postacią postaci przewlekłej;
  • ostra erozja może leczyć w ciągu dziesięciu dni. Warstwa powierzchniowa komórek może być nieobecna, uszczelnienia graniczne są charakterystyczne dla miejsc niszczących;
  • krwotoczny rodzaj erozji na zdjęciu wygląda jak kropkowany obraz po nakłuciu igłami. Rozmiar uszkodzonej struktury nie przekracza 1 mm. Kolor plam zależy od rodzaju naczynia krwionośnego w obszarze dotkniętym chorobą: żylne tętniczki dają bogaty kolor wiśni, tętniczy - szkarłatny. Zwykle kolor zmienia się w ramach erozji. Śluz w antrum może być krwawy, a śluz może być spuchnięty;
  • pełny rodzaj erozji przechwytuje fałdy, tworząc czarną płytkę. Polipy nie mogą być pokryte czarnym kolorem. Ogniska erozji znajdują się na grzbiecie fałdy.

Zewnętrzne objawy raka żołądka objawiają się dramatyczną utratą masy ciała, systematycznymi wymiotami po jedzeniu, nietolerancją zawartości białka pokarmowego, pojawieniem się bólu po jedzeniu. Rak żołądka rozwija się w miejscu nieleczonych polipów, nadżerek i wrzodów. Leczenie raka żołądka uwzględnia rozległość zmiany chorobowej, jej skupienie, stadium, obecność przerzutów i wiek pacjenta. Lista wiodących metod leczenia raka żołądka jest radykalna, chemioterapeutyczna, radiologiczna. 9 z 10 przypadków niebezpiecznych chorób żołądka jest całkowicie wyleczonych w pierwszym stadium raka. Rokowanie dla nowotworów złośliwych w antrum żołądka w dwóch kolejnych stadiach powstaje w zależności od obecności przerzutów. Czwarty etap nowotworu, gdy przerzuty przenikają do odległych narządów, ma najbardziej negatywne rokowanie, chociaż wraz z całkowitym zniszczeniem komórek złośliwych (co jest niezwykle trudne!), Prognoza się poprawia.

Niebezpieczeństwo raka wiąże się również z nawrotem po operacji w tym samym ognisku.

Zanik błony śluzowej antrum

Atrofia śluzówki antrum prowadzi do gwałtownego spadku funkcjonalności wydziału, co wyraża się szeregiem objawów klinicznych: biegunką na tle dysbakteriozy, nietolerancją produktów mlecznych, ciągłym wzdęciem i dudnieniem w żołądku. Pacjent odczuwa nieprzyjemny smak w ustach, w okolicy żołądka występuje ciężkość, ale nie ma ostrego bólu nawet podczas badania dotykowego. Zwykle ciężkości w żołądku towarzyszy boląca natura nie intensywnego bólu.

W leczeniu zaniku błony śluzowej stosuje się ogólne sposoby leczenia chorób żołądka i stosuje się określone leki: naturalny sok żołądkowy i leki stymulujące wydzielanie kwasu solnego.

Gastropatia śluzowa antrum

Ten rodzaj patologii towarzyszy przewlekłym postaciom zapalenia żołądka i według klasyfikacji medycznej nie jest chorobą niezależną. Błona śluzowa całej antrum jest pokryta czerwienią, dlatego często nazywana jest gastropatią rumieniową. Masowe zaczerwienienie śluzówki ma te same przyczyny, co sama choroba. Lekarze określają stan błony śluzowej jako wniosek endoskopowy.

Przy eliminacji czynników prowokujących przepisywane są leki zobojętniające sok żołądkowy i (lub) środki ściągające. Radykalna metoda leczenia gastropatii antrum - chirurgia.