Wodobrzusze z marskością wątroby

Marskość wątroby jest niebezpieczną, nieuleczalną chorobą związaną z uszkodzeniem normalnej tkanki wątroby i jej zastąpieniem przez bliznę. W najlepszym przypadku pacjent może przeżyć do 10-15 lat z taką diagnozą, ale jest to możliwe tylko w początkowych stadiach, kiedy powikłania jeszcze się nie rozwinęły. Stan pacjenta jest wspierany przez dietę i leki, a jeśli to możliwe, wykonywany jest przeszczep wątroby. Wodobrzusze to nagromadzenie wolnego płynu w jamie brzusznej. Jest to niebezpieczne powikłanie marskości wątroby, które występuje na ostatnich etapach i znacznie pogarsza prognozy. Ile osób żyje z wodobrzuszem z marskością wątroby zależy od wielu czynników, w tym wieku pacjenta, stopnia uszkodzenia wątroby i układu nerwowego.

Co dzieje się z wodobrzuszem?

Należy zrozumieć, że wodobrzusze jest powikłaniem marskości, a nie jego obowiązkowym objawem. Faktem jest, że wątroba bierze aktywny udział w krążeniu krwi i służy jako miejsce, w którym krew jest oczyszczana z toksyn i szkodliwych substancji. W przypadku marskości wątroby tkanka wątroby obumiera, a proces nie może jedynie dotknąć sieci naczyniowej, która ciasno splata organ.

W mechanizmie rozwoju wodobrzusza można podzielić na kilka elementów:

  • Zespół nadciśnienia potasowego - wzrost ciśnienia w układzie żyły wrotnej wątroby;
  • brak białka w osoczu krwi;
  • zwiększona produkcja hormonów, która rozszerza naczynia krwionośne;
  • zastój limfy i jej wyjście poza naczynia do jamy brzusznej.

Na wczesnym etapie wodobrzusze można zdiagnozować tylko metodami instrumentalnymi (ultradźwięki), ponieważ żołądek nadal nie wygląda na nadęty. Jednocześnie proces już się zaczyna, a ciśnienie w układzie żyły wrotnej wzrasta, a naczynia rozszerzają się. Równocześnie kontynuowana jest wymiana normalnych funkcjonalnych hepatocytów na tkankę łączną, która wygląda jak blizna. Nie jest w stanie wykonywać swoich funkcji i ingeruje w pozostałe komórki wątroby: nie otrzymuje składników odżywczych z krwi, a także nekrotycznych (umiera).

Sytuację pogarsza fakt, że nieprawidłowe komórki wątroby zaczynają wydzielać mediatory (histaminę i serotoninę) do krwiobiegu. Substancje te przyczyniają się do ekspansji naczyń krwionośnych, a jako mechanizm kompensacyjny (adaptacyjny) organizm wypełnia je krwią. Objętość krążącej krwi wzrasta i wywiera stały nacisk na ściany żył i tętnic. Sole i woda gromadzą się w ciele, które nie ma możliwości naturalnego wyjścia. Ściany naczyń krwionośnych tracą swoją elastyczność i tworzą się w nich pory, przez które wydalony płyn może dostać się do jamy brzusznej.

Objawy wodobrzusza

Pierwsze oznaki wodobrzusza nie będą charakterystyczne. Na początku jest możliwe i nie podejrzewa się, że pogorszenie stanu zdrowia jest związane z gromadzeniem się płynu w jamie brzusznej. Ludzie skarżą się na duszność, zawroty głowy i inne objawy ogólnego złego samopoczucia. Wizualnie brzuch nie jest powiększony, jego kształt się nie zmienia. W tym okresie ważne jest przestrzeganie diety w przypadku marskości wątroby, którą przepisał lekarz.

Inne niespecyficzne objawy obejmują:

Wykonaj ten test i dowiedz się, czy masz problemy z wątrobą.

  • krwawienie z naczyń przełyku i żył hemoroidalnych;
  • ciężkość w żołądku;
  • obrzęk kończyn;
  • upośledzenie pamięci i wydajność;
  • żylne zastawki - omijają drogi przepływu krwi;
  • niekontrolowany przyrost masy ciała.

Z czasem duża ilość płynu dostaje się do jamy brzusznej, a brzuch zmienia swój kształt. Staje się wypukły, pacjent czuje ruch płynu podczas ruchu. Oprócz rozdęcia brzucha zauważają także ostry ból, nieprawidłowość w pracy żołądka i jelit oraz patologię serca i nerek. Żyły stają się duże i pojawiają się przez skórę. Zespół ten nazywany jest „głową meduzy”, gdy rozszerzone naczynia są widoczne na przedniej ścianie brzucha, wokół pępka.

Etapy i klasyfikacja

Choroba rozwija się etapami. Leczenie jest skuteczne w pierwszych okresach, jeśli pacjent przychodzi na czas do lekarza. W sumie istnieją 3 główne etapy:

  • Początkowa faza lub etap kompensacji. Ciało jest w stanie rozprowadzać objętość płynu w naczyniach krwionośnych i limfatycznych, więc w jamie brzusznej nie ma więcej niż 1-1,5 litra. Życie pacjenta może trwać do 10 lat.
  • Umiarkowane wodobrzusze lub etap dekompensacji. W żołądku jest do 3-4 litrów wolnego płynu, lekarze przewidują, że pacjent nie więcej niż 5 dzieci życia.
  • Forma ogniotrwała, która nie jest uleczalna. W jamie brzusznej może stale gromadzić się od 5 litrów płynu i więcej, a pacjent staje w obliczu śmiertelnego wyniku w ciągu sześciu miesięcy.

Jedną z najłatwiejszych metod określenia, która forma wodobrzusza u pacjenta jest perkusja. Musisz uderzyć w boczne krawędzie ściany brzucha specjalnym młotkiem i określić naturę dźwięku. Jeśli jest tępy, ilość płynu w jamie brzusznej przekracza 500 ml. W oparciu o tę metodę nie można postawić diagnozy. Pacjentowi należy przepisać USG, które może określić dokładny etap choroby. W przypadku marskości wątroby z wodobrzuszem wykonuje się również paracentezę - jest to nakłucie ściany brzucha w celu wydobycia zawartości i dalszego badania. Ważne jest określenie poziomu białka i leukocytów w wolnym płynie.

Komplikacje

Należy pamiętać, że wodobrzusze mogą powodować wiele niebezpiecznych konsekwencji:

  • bakteryjne zapalenie otrzewnej - wysiew otrzewnej bakteriami i jej ropnym zapaleniem;
  • opłucna - wnikanie płynu do jamy klatki piersiowej;
  • niedrożność jelit podczas ściskania jelita;
  • przepuklina pępkowa, która natychmiast pada podczas repozycji;
  • uszkodzenie nerek.

Powikłania te rozwijają się nie wcześniej niż kilka miesięcy po wystąpieniu wodobrzusza. Przy pierwszych niepokojących objawach należy skonsultować się z lekarzem w celu przeprowadzenia pełnego badania. Każde z tych powikłań może spowodować śmierć, a ich połączenie nie pozostawia szans na udane leczenie. Najlepiej zacząć zażywać leki na etapie kompensacji. Może to być trudne, ponieważ wodobrzusze z marskością wątroby objawiają się jedynie powszechnymi nietypowymi objawami. W stanie zdekompensowanym wybrzuszony brzuch jest już widoczny, ale choroba jest nadal uleczalna.

Rokowanie: jak długo możesz żyć z taką diagnozą?

Rokowanie wodobrzusza zależy od wielu czynników. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na stan układu sercowo-naczyniowego, wątroby i nerek. Pod wieloma względami wynik zależy od tego, jak leczyć chorobę i od tego, ile czasu trzeba zacząć na leczenie.

Statystyki te wskazują następujące fakty:

  • z wyrównaną marskością, wynik jest korzystny, jeśli choroba podstawowa jest wyleczona;
  • z niewyrównaną marskością wątroby tylko 20% może żyć 5 lat, reszta żyje znacznie mniej;
  • jeśli wystąpi niewydolność nerek, śmierć bez hemodializy może nastąpić w ciągu kilku tygodni;
  • w niewydolności serca śmierć następuje nie później niż 5 lat później.

Metody leczenia

Należy natychmiast wyjaśnić, że leczenie wodobrzusza z marskością wątroby ma na celu jedynie utrzymanie stanu pacjenta. Płyn będzie się gromadził, dopóki nie zostanie przywrócona funkcjonalna tkanka wątroby. Niestety, można to zrobić tylko za pomocą przeszczepu narządu od zdrowego dawcy.

Jeśli w żołądku jest dużo płynu, co zagraża życiu pacjenta, wykonuje się laparocentezę. Przez małe przebicie w ścianie brzucha płyn jest wypompowywany, ale nie można zagwarantować, że nie ponownie się nagromadzi. Pacjentowi przepisano specjalną dietę, która ułatwi usuwanie płynu, a także leczenie farmakologiczne.

Dieta

Odżywianie marskości wątroby wyklucza produkty, które ją ładują. Przydatne jest dzielenie posiłków, ponieważ organizmowi łatwiej jest trawić małe porcje 5-6 razy dziennie niż pełny trzydaniowy posiłek.

W marskości wątroby zalecana jest ścisła dieta. Jeśli choroba jest skomplikowana przez wodobrzusze, musisz jeszcze bardziej zaostrzyć przepisy:

  • całkowicie wyeliminować sól - przyczynia się do gromadzenia się wody;
  • zrezygnować z alkoholu, mocnej herbaty i kawy, napojów gazowanych;
  • Wędzone produkty, tłuste i smażone potrawy będą bardzo szkodliwe;
  • słodycze, czekolada, ciastka i chleb drożdżowy są niedopuszczalne;
  • zabronione są także przyprawy, majonez, masło.

Pamiętaj, aby nasycić dietę zdrową żywnością, ale nie można jej również spożywać w dużych ilościach. Zaleca się zwrócenie uwagi na następujące naczynia:

  • zboża, zboża w postaci zup owsianych lub płynnych;
  • chude mięso i ryby - główne źródło białka;
  • Potrawy warzywne z obowiązkową obróbką cieplną.

Leczenie narkotyków

Głównym celem terapii jest zapobieganie dalszemu niszczeniu tkanki wątroby i stabilizacji stanu pacjenta. W przypadku wodobrzusza można dodatkowo zastosować leczenie objawowe, które ułatwi usunięcie płynu. Kurs ogólny powinien obejmować:

  • hepatoprotektory pochodzenia roślinnego lub syntetycznego do podtrzymywania komórek wątroby;
  • fosfolipidy do normalizacji metabolizmu tłuszczów;
  • steroidowe leki przeciwzapalne, które jednocześnie łagodzą ból;
  • albumina, która kompensuje brak białka we krwi pacjenta;
  • leki moczopędne (leki moczopędne) do naturalnego usuwania nadmiaru płynów.

Wodobrzusze z marskością wątroby jest niebezpiecznym objawem, który pogarsza rokowanie i skraca życie pacjenta. Skutek śmiertelny nie wynika z obecności płynu w jamie brzusznej, ale z powikłań. Leczenie nie jest skuteczne na wszystkich etapach i zależy od stanu wątroby. Leczenie marskości wątroby i jej skutków nie jest możliwe dzięki środkom ludowym: niektórym pacjentom przepisuje się dietę i leki, aw szczególnie zaawansowanych przypadkach operacja będzie nieskuteczna.

Oczekiwana długość życia z wodobrzuszem z marskością wątroby

Wodobrzusze z marskością wątroby to nagromadzenie dużej ilości wolnego płynu w otrzewnej. Patologia rozwija się z powodu upośledzonego krążenia krwi w gruczole trawiennym (wątrobie) i wzrostu ciśnienia w naczyniach żylnych. Według statystyk wodobrzusze rozpoznaje się u około 50% pacjentów z marskością wątroby i nadciśnieniem wrotnym.

Ile żyć z wodobrzuszem z marskością wątroby? Niewielu rozumie, że sama patologia rzadko jest śmiertelna. Aby uzyskać wiarygodną prognozę przeżycia, musisz mieć wyczerpujące informacje na temat tempa postępu choroby podstawowej. Ponadto należy wziąć pod uwagę wiek pacjenta, skuteczność terapii lekowej, obecność chorób współistniejących itp.

Co to jest wodobrzusze?

Obrzęk brzucha lub wodobrzusze to choroba, w której wysięk (płyn) zaczyna gromadzić się w jamie brzusznej. Proces jego rozwoju jest dość skomplikowany iw większości przypadków wiąże się ze wzrostem ciśnienia w układzie żylnym wrotnym. Stałe procesy w naczyniach wątrobowych prowadzą do wydzielin płynu pozakomórkowego z ogólnoustrojowego przepływu krwi do tkanek miękkich i jam wewnętrznych.

Obrzęk brzucha jest objawem wskazującym na przejście marskości wątroby do końcowego stadium rozwoju.

Czy wodobrzusze są uleczalne? Natychmiast warto wspomnieć, że wyleczenie wodobrzusza jest prawie niemożliwe. Jest to konsekwencja zaburzeń czynności wątroby, w których zachodzą procesy nieodwracalne. Wraz z postępem choroby podstawowej rozmiar brzucha znacznie wzrasta, co wskazuje na dużą ilość wysięku w otrzewnej. Do rozwoju patologii przyczyniają się następujące czynniki:

  1. zmniejszone napięcie naczyniowe w żyłach wątrobowych;
  2. zastój krwi w gruczole trawiennym;
  3. zmniejszenie stężenia albuminy we krwi;
  4. zastąpienie aldosteronu (hormonu mineralokortykosteroidowego) jonami sodu;
  5. spadek ciśnienia onkotycznego w krążeniu ogólnoustrojowym.

Nagromadzenie wysięku w otrzewnej prowadzi do gwałtownego zmniejszenia ilości albuminy (frakcji białkowych) we krwi, co utrzymuje normalne (onkotyczne) ciśnienie. Z powodu nieprawidłowej funkcji wątroby, stężenie białek w krążeniu ogólnoustrojowym jest znacznie zmniejszone, w wyniku czego ciekła część krwi zaczyna przeciekać przez ściany naczyń włosowatych do wewnętrznych jam i tkanek.

Szansa na rozwój wodobrzusza

Rzadka marskość wątroby występuje u około 50% pacjentów kilka lat po diagnozie. Prognozy choroby nie można nazwać pocieszającą, ponieważ jej pojawienie się wiąże się z poważnymi zaburzeniami w funkcjonowaniu gruczołu trawiennego, które praktycznie nie podlegają leczeniu. Ryzyko rozwoju opuchlizny brzucha wzrasta wielokrotnie:

  • hipodynamika;
  • choroba serca;
  • niewydolność nerek;
  • niepowodzenie leczenia;
  • opóźniona diagnoza choroby;
  • nadciśnienie wrotne;
  • brak przestrzegania diety.

Bardzo trudno jest zdiagnozować wodobrzusze w początkowych stadiach rozwoju, ponieważ pierwsze oznaki choroby pojawiają się, gdy gromadzi się około 500-600 ml wysięku w jamie brzusznej.

Uczucie bólu, wzdęcia, nudności, ból brzucha i problemy z trawieniem to główne objawy choroby. Gdy objętość wysięku wzrasta w otrzewnej, pępek wystaje. Wzrost ciśnienia wewnątrzbrzusznego prowadzi do rozwoju przepukliny pępowiny.

Ile żyć z puchliną brzuszną?

Proces akumulacji wysięku w jamie brzusznej wpływa na czas życia, ale nadal nie jest czynnikiem decydującym. Wiele zależy od aktualności i skuteczności terapii, a także od przestrzegania zaleceń zalecanych przez lekarza. Aby dokonać prawidłowego przewidywania, należy wziąć pod uwagę kilka ważnych kryteriów - wiek, tempo postępu procesów marskości, rozwój niekorzystnych patologii i odchudzanie.

Postać marskości wątroby

Marskość wątroby i wodobrzusze to dwa podstawowe czynniki wpływające na długość życia pacjenta. Rokowanie zależy od stadium marskości wątroby, a tym samym od skuteczności leczenia. Dzięki skompensowanej formie choroby możliwe jest zminimalizowanie negatywnych skutków puchliny brzusznej i zachowanie aktywności funkcjonalnej gruczołu trawiennego. Oznacza to, że jeśli stosujesz dietę bezsolną i zalecenia lekarza prowadzącego, chory może oczekiwać dobrego rokowania.

W przypadku marskości subkompensowanej objętość wysięku w jamie brzusznej może wzrosnąć do 7 lub więcej litrów. Późne pompowanie wysięku prowadzi do wzrostu ciśnienia wewnątrzbrzusznego i, odpowiednio, prawdopodobieństwa krwawienia wewnętrznego. Z reguły śmierć pacjentów to krwotoczne objawy.

Zdekompensowana marskość wątroby z wodobrzuszem znacznie skraca oczekiwaną długość życia pacjenta. W tej postaci patologii nieodwracalne procesy zachodzą w gruczole trawiennym, dlatego około 80% pacjentów nie żyje nawet 5 lat bez przeszczepu narządu. Przeszczep wątroby jest najskuteczniejszą metodą pozbycia się skutków obrzęku brzucha. Po udanej operacji pacjenci mogą żyć dłużej niż kilkanaście lat.

Grupy ryzyka

U wielu pacjentów z marskością wątroby zdiagnozowano tak zwany wodobrzusze oporne na leczenie. Choroba charakteryzuje się brakiem dodatniej diurezy u pacjentów. Jednocześnie ilość moczu powstającego w organizmie nie zmienia się w żaden sposób przez stosowanie diuretyków i diety bezsolnej. U takich pacjentów śmiertelność przekracza 65% w ciągu 2-3 lat.

Istnieją grupy ryzyka, dla których konsekwencje zespołu obrzęku są najmniej niekorzystne:

  • starsi ludzie;
  • osoby cierpiące na niedociśnienie;
  • pacjenci ze zdiagnozowaną onkologią;
  • pacjenci cierpiący na cukrzycę.

Ile osób może żyć z wodobrzuszem? Obecnie hepatolodzy nauczyli się kompensować stan pacjentów dobrze dobranymi preparatami medycznymi i dietą. Należy jednak pamiętać, że istnieją takie formy choroby (oporne, masywne wodobrzusze), które są trudne do leczenia. W tym przypadku przedłużenie życia o co najmniej kilka lat jest prawie niemożliwe.

Równoległe komplikacje

W wodobrzuszu największym zagrożeniem nie jest sam wysięk, gromadzący się w jamie brzusznej, ale konsekwencje patologii. Płyn pozakomórkowy jest odpowiednim podłożem dla czynników chorobotwórczych. Jeśli czas nie pozbędzie się płynu puchlinowego, doprowadzi to do rozwoju bakteryjnego zapalenia otrzewnej.

Bakteryjne zapalenie otrzewnej jest poważną chorobą, której rozwój śmiertelność sięga 62-77%.

Ważne jest, aby zrozumieć, że gromadzeniu się płynów w otrzewnej towarzyszy wzrost ciśnienia wewnątrzbrzusznego. W związku z tym zwiększa się ryzyko zmiażdżenia jelit, aw konsekwencji krwawienia wewnętrznego. Późna opieka medyczna jest często śmiertelna.

Średnia długość życia

Ile osób żyje z puchliną brzucha? Określenie średniej długości życia pacjenta jest możliwe tylko na podstawie uzyskanych wyników biochemicznej analizy krwi i instrumentalnego badania wątroby. Zdaniem ekspertów wiele zależy od samego pacjenta, który musi ściśle przestrzegać reżimu picia i diety.

W zależności od postaci marskości wątroby i występowania powiązanych powikłań określa się następującą długość życia:

  • wyrównana marskość z początkowym wodobrzuszem (nie więcej niż 1,5 litra płynu) - ponad 10 lat;
  • marskość podskórna z umiarkowanym wodobrzuszem (nie więcej niż 4,5 litra) - nie więcej niż 5-6 lat;
  • zdekompensowana marskość z masywnym wodobrzuszem (ponad 5 litrów) - nie więcej niż 1 rok.

Ważne jest, aby zrozumieć, że niemożliwe jest określenie średniej długości życia przez ilość płynu zgromadzonego w otrzewnej. Rokowanie zależy od wielu czynników - stadium rozwoju marskości wątroby, wieku pacjenta, skuteczności leczenia, przestrzegania zaleceń specjalisty itp.

Zasady leczenia

Czy można leczyć marskość wątroby za pomocą wodobrzusza? Niestety, preparaty nie są wymyślane, dzięki czemu możliwe byłoby przywrócenie czynności funkcjonalnej wątroby. Wraz z rozwojem procesów marskości wątroby komórki wątroby (hepatocyty) umierają i są zastępowane przez tkankę łączną, która nie spełnia pożądanych funkcji. Dlatego w organizmie występują nieodwracalne procesy, które pociągają za sobą rozwój niekorzystnych patologii - nadciśnienie wrotne, encefalopatia wątrobowa, obrzęk brzucha itp.

Leczenie marskości wątroby z wodobrzuszem polega na stosowaniu leków, a także na diecie i schemacie picia. Gdy duża ilość wysięku gromadzi się w otrzewnej, wykonuje się laparocentezę - nakłucie ściany brzucha z późniejszym pompowaniem płynu z ciała. Terminowa operacja może zapobiec krwawieniu wewnętrznemu, zgnieceniu jelita i rozwojowi bakteryjnego zapalenia otrzewnej.

Farmakoterapia

Przed leczeniem pacjenta specjalista przeprowadza diagnostykę czynnościową wątroby. Po określeniu stadium i rodzaju choroby podaje się odpowiedni schemat leczenia. W leczeniu marskości i obrzęku brzucha mogą być następujące leki:

  • hepatoprotektory („Allahol”, „Kars”) - leki żółciopędne, które normalizują ruchliwość jelit i przywracają proces trawienia;
  • niezbędne fosfolipidy („Phosphogliv”, „Essentiale”) - stymulują wzrost nowych hepatocytów, eliminują objawy zatrucia i przywracają metabolizm białek w wątrobie;
  • diuretyki („Diakarb”, „Aldactone”) - przyspieszają proces wydalania soli z moczem, zapobiegają rozwojowi opuchlizny brzusznej;
  • preparaty aminokwasowe („metionina”, „ornityna”) - łagodzą objawy marskości, przywracają metabolizm węglowodanów i lipidów w gruczole trawiennym.

Leki na bazie albumin są najskuteczniejszymi lekami na marskość wątroby z wodobrzuszem. Zawierają frakcje białkowe, które zwiększają ciśnienie onkotyczne we krwi. Zwiększenie gęstości płynu międzykomórkowego może zmniejszyć nasilenie obrzęku, aw rezultacie prawdopodobieństwo powikłań.

Dieta terapeutyczna

Dieta z marskością wątroby z wodobrzuszem jest ograniczona do ograniczenia spożycia soli i płynów. Podczas opracowywania programu diety nałożono ścisły zakaz używania konserw, tłustych mięs i ryb, słodkich, majonezów, kawy z kremu, smażonych ziemniaków itp. Racjonalne odżywianie w przypadku marskości wątroby może znacznie zmniejszyć obciążenie gruczołu trawiennego i zapobiec gromadzeniu się płynu w tkankach i jamach wewnętrznych.

Standardowe menu marskości wątroby wygląda tak:

  • pierwsze śniadanie - omlet białek jaj, 1 kawałek czarnego chleba i 100 ml rosołu ziołowego;
  • drugie śniadanie - 150 g krakowanych krakersów i 100 ml słabej czarnej herbaty
  • lunch - zupa ryżowa z plastrami filetu z kurczaka, surówką z kapusty i świeżymi ogórkami i 100 ml galaretki;
  • przekąska - krakersy z chleba żytniego z miodem, 100 ml herbaty;
  • Kolacja - zupa gryczana z indykiem i 100 ml galaretki wiśniowej.

Jeśli jesz prawidłowo i szybko wypełniasz ciało brakiem magnezu i potasu, możesz żyć z puchliną brzuszną ponad 10-12 lat.

Leczenie środków ludowych obejmuje stosowanie wywarów ziołowych z diuretykami. Aby zmniejszyć nasilenie obrzęku brzucha, należy wspomnieć wywar z gryzhnika i mącznicy lekarskiej, róży psiej i jagód jałowca, podbiału i zielonej fasoli.

Wniosek

Obrzęk brzucha jest poważnym powikłaniem marskości wątroby, w którym wolny wysięk zaczyna gromadzić się w otrzewnej. Meteoryty, ciężkość w żołądku, nudności, wzrost brzucha, problemy z oddawaniem moczu są głównymi objawami wodobrzusza. Przewidywana długość życia pacjentów z taką diagnozą waha się od 1 do 12 lat i zależy od wielu czynników - wieku, towarzyszących powikłań, postaci marskości wątroby itp.

Leczenie wodobrzusza w marskości wątroby opiera się na stosowaniu leków moczopędnych, leków zawierających albuminę i hepatoprotektorów. Zapobiegaj zatrzymywaniu wilgoci w organizmie, umożliwiając dietę terapeutyczną i odpowiedni system picia. Nie zaleca się używania żywności o wysokiej zawartości soli, a także napojów, które zapobiegają usuwaniu wilgoci - słodyczy, napojów gazowanych, kawy, produktów wędzonych, konserwy, majonezu itp.

Wodobrzusze z marskością wątroby

Pod wpływem czynników agresywnych (alkohol, toksyny, wirus zapalenia wątroby) tkanka wątroby jest niszczona. Komórki stopniowo wygasają, są zastępowane przez tkankę łączną. Zakończenie funkcji organizmu powoduje poważne konsekwencje, które nie zależą od przyczyn choroby. Wodobrzusze z marskością wątroby to nagromadzenie płynu w jamie brzusznej, poważne powikłanie choroby, poważnie pogarszające rokowanie pacjenta. Serce i nerki mogą być dotknięte. Najczęściej gromadzenie się płynu powoduje wzrost brzucha.

Co to jest wodobrzusze?

Wodobrzusze to nagromadzenie płynu w żołądku z powodu marskości wątroby. Dzieje się tak z powodu wzrostu ciśnienia żylnego, zastoju krwi. Wraz ze spadkiem liczby zdrowych komórek wątroby krew jest mniej oczyszczona, a szkodliwe substancje gromadzą się z powodu niewystarczającej produkcji białka i enzymów. Ściany naczyniowe zmniejszają przepustowość. Równowaga płynu, który stopniowo i gromadzi się w otrzewnej, jest zaburzona.

Patologię rozpoznaje się u 50-60% pacjentów z marskością wątroby w ciągu 10 lat po zidentyfikowaniu głównej choroby. Powikłanie znacznie pogarsza przebieg choroby. Skuteczność leczenia wodobrzusza zależy od tego, jak wcześnie stwierdzono zmianę w strukturze tkanek, a w większym stopniu od wysiłków pacjenta w walce z chorobą.

Statystyki medyczne dostarczają takich danych na temat średniej długości życia z wodobrzuszem:

  • z kompensowaną postacią marskości - od 10 lat, ponieważ wątroba nadal funkcjonuje;
  • etap dekompensacji bez przeszczepu - 80% zgonów w ciągu pierwszych 5 lat;
  • z tendencją do nawrotów, opornością na terapię - do roku.

Powody

Większość przypadków wodobrzusza powoduje niedostateczną produkcję białka. Przez ściany naczyń krwionośnych płyn dostaje się do otrzewnej. Niemożność uszkodzenia wątroby przez marskość wątroby w celu zneutralizowania toksyn powoduje wzrost poziomu sodu, który dalej zatrzymuje wilgoć w organizmie.

Inne przyczyny wodobrzusza z marskością wątroby:

  • awaria układu limfatycznego;
  • zwiększona przepuszczalność naczyń wątrobowych;
  • zaburzenia czynności nerek.

Wszystkie te czynniki spowalniają przepływ krwi, zwiększając ciśnienie krwi. Międzyzębowe przegrody wątrobowe zawierają wiele żył i tętnic. Proliferacja tkanki chorobotwórczej ściska je, zaburzając cały układ krążenia. Naruszenie drenażu limfatycznego powoduje nagromadzenie limfy w wątrobie, skąd przenika do jamy miednicy.

Zdrowa osoba w żołądku zawiera do 200 ml wody. Przy wodobrzuszu objętość wynosi do kilku litrów.

Stopień komplikacji

Wodobrzusze określa się nawet w początkowych stadiach marskości wątroby za pomocą ultradźwięków lub laparoskopii. Są takie etapy akumulacji płynu:

Przez ilość płynu

Do 3 litrów, niewielki wzrost brzucha.

Zwiększenie objętości do 10 litrów, brak rozciągania mięśni ścian brzucha, krzywizna przepony

Więcej niż 10 litrów. Trudności w oddychaniu, ograniczenie aktywności ruchowej, zaburzenia rytmu serca, obrzęk.

Odpowiedź na leczenie

Jest leczony po terapii.

Stan pacjenta stabilizuje się. Nadmiar płynu pozostaje.

Płyn gromadzi się. Brzuch rośnie.

Terminowe rozpoznanie marskości może spowolnić postęp wodobrzusza, złagodzić stan pacjenta dzięki środkom terapeutycznym.

Symptomatologia

Nagromadzenie do 1 litra płynu nie powoduje fizycznego dyskomfortu pacjenta. Wraz ze wzrostem głośności pojawiają się takie znaki:

  • znaczny wzrost brzucha;
  • przyrost masy ciała;
  • uczucie oscylacji w otrzewnej;
  • ból;
  • tępy dźwięk podczas pukania;
  • szybkie nasycenie, któremu towarzyszy zgaga, odbijanie, uczucie ciężkości;
  • problemy jelitowe - zaparcia, biegunka, wymioty;
  • niewydolność oddechowa - duszność, brak powietrza, niebieskie usta, duszność, kaszel;
  • wybrzuszenie pępka, czasami przepuklina pępkowa;
  • obrzęk nóg.

Maksymalna akumulacja płynu w wodobrzuszu wynosi do 25 litrów. Zależy od elastyczności tkanek, skóry, nadwagi, dużej osoby lub nie. Jeśli brzuch nie może już rosnąć, dochodzi do zerwania tkanki - wymaga to natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Poważnym powikłaniem wodobrzusza jest zapalenie otrzewnej podczas zakażenia. Wskazuje na to podwyższona temperatura ciała, pogorszenie hałasu jelitowego, leukocytoza, dreszcze. Ciśnienie wewnątrzbrzuszne powoduje hemoroidy, spożycie pokarmu z żołądka do przełyku i przemieszczenie narządów wewnętrznych.

Jak leczyć wodobrzusze?

Leczenie wodobrzusza z marskością wątroby jest skuteczne w początkowej fazie. Celem terapii jest poprawa przebiegu choroby podstawowej. Bez leczenia marskości, walka z wodobrzuszem będzie niejednoznaczna. Terapia obejmuje:

  • przyjmowanie leków;
  • żywność dietetyczna;
  • operacja.

W leczeniu wodobrzusza lekami przepisuje się te leki:

Przestań niszczyć tkanki, obniż poziom cholesterolu.

Zlikwiduj wirusa zapalenia wątroby typu B lub C.

Przywracanie ilości białka w autoimmunologicznej przyczynie choroby.

Przywróć tłuszczowe cząsteczki węglowodanów.

Stymuluj metabolizm.

Działanie przyjmowanych leków ma na celu poprawę metabolizmu, rozcieńczenie żółci. Leki moczopędne są spożywane pod kontrolą codziennego oddawania moczu: nie powinno być więcej niż 200 ml, w przeciwnym razie organizm traci elektrolity i pacjent czuje się słaby.

Etap dekompensacji zgniecenia powoduje, że pacjent jest podatny na wszelkie infekcje. Jeśli podejrzewa się zapalenie otrzewnej, przepisuje się antybiotyki.

Żywność dietetyczna

Rozpoznanie wodobrzusza z marskością wątroby wymaga specjalnego odżywiania. Zazwyczaj przypisany do tabeli dietetycznej numer 5. Podstawowe zasady diety:

  • kaloria 2500-2900 kcal;
  • ograniczenie smażonych, tłustych, słonych, pikantnych potraw;
  • ograniczenie żywności, która stymuluje aktywność enzymów trawiennych;
  • 4-5 posiłków dziennie;
  • więcej włókien roślinnych;
  • może być mięso z tłustymi smugami;
  • zakaz alkoholu;
  • wykluczyć świeże wypieki, marynaty, konserwy;
  • ilość zużytej wody - do 1,5 litra.

Produkty powinny być spożywane w ciepłej temperaturze.

Interwencja operacyjna

Jeśli niemożliwe jest wyleczenie wodobrzusza preparatami medycznymi, wykonuje się nakłucie chirurgiczne - laparocentezę. Przeprowadza się go bez reakcji na przyjmowanie leków moczopędnych. Usuwanie płynu z jamy brzusznej jest specjalną igłą w sterylnych warunkach. Pacjent opróżnia pęcherz. Operacja odbywa się w znieczuleniu miejscowym podczas siedzenia, jeśli pacjent ma ciężką marskość - leżącą na boku. Przez przebicie poniżej pępka usuwany jest nagromadzony płyn.

Jedna sesja laparocentezy usuwa do 5 litrów, ponieważ większa objętość może spowodować gwałtowny spadek ciśnienia. Wielokrotne nakłucie nie jest zalecane, może prowadzić do procesów zapalnych w otrzewnej, zrostów pętli jelitowych, zapalenia otrzewnej. Pacjent powinien stosować się do leżenia w łóżku. Tak więc nerki ciężko pracują, poprawiając filtrację krwi.

W przypadku redukcji albuminy wskazane jest przetoczenie krwi. W zdekompensowanym stadium marskości wątroby przeszczepienie wątroby będzie zbawieniem, ale jest to dość skomplikowana i kosztowna operacja. Ponadto pacjent nie zawsze ma szansę czekać na odpowiedniego dawcę.

Prognozy dotyczące leczenia wodobrzusza brzusznego z marskością wątroby są korzystne w początkowej fazie ze specjalną dietą i regularnymi lekami.

Metody ludowe

Kompleksowe leczenie wodobrzusza z marskością wątroby za pomocą środków ludowych może znacznie złagodzić stan pacjenta. Konieczne jest ich ostrożne używanie za zgodą lekarza. W leczeniu marskości i wodobrzusza należy stosować:

  • strąki fasoli;
  • diuretyki, herbaty witaminowe z dziką różą, maliną, porzeczką, borówką;
  • wywar z pietruszki, moreli;
  • sweatshops;
  • wlewy nerkowe z kwiatami jałowca, bzu czarnego, lipy.

Uzyskanie niepełnosprawności

Aby udokumentować niezdolność do wodobrzusza i marskości wątroby, wymagana będzie wiedza medyczna i społeczna na podstawie wyciągów medycznych. Stopień zakłócenia funkcji wątroby określa, która grupa niepełnosprawności może otrzymać pacjent. Szacowana ciężkość choroby podstawowej - marskość i obecność powikłań.

Etap dekompensacji marskości, któremu towarzyszy wodobrzusze, prowadzi do znacznego ograniczenia zdolności fizycznych, niepełnosprawności i zdolności do samoobsługi. Najbardziej skuteczne leczenie we wczesnych stadiach choroby.

Ile żyć z wodobrzuszem z marskością wątroby?

Wątroba jest istotnym organem i największym gruczołem w organizmie. Uczestniczy w procesie trawienia, neutralizuje i usuwa toksyny, syntetyzuje wiele niezbędnych substancji.

Pod wpływem czynników zewnętrznych - nadużywania alkoholu, działania robaków i wielu innych przyczyn - występuje wiele poważnych chorób wątroby, w tym marskość wątroby.

Przy długim przebiegu (10-15 lat) w 50-60% przypadków, stan jest skomplikowany przez rozwój takiego zjawiska, jak wodobrzusze z marskością wątroby. Ilu pacjentów żyje z tą patologią?

Wodobrzusze są niezwykle niebezpiecznym stanem dla życia pacjenta. Jego występowanie sygnalizuje przedwczesne lub nieskuteczne leczenie, niewłaściwy styl życia, niską aktywność fizyczną, niezrównoważone odżywianie. Jednak pomimo rozczarowujących statystyk, wodobrzusze nie są zdaniem.

Co to jest wodobrzusze?

Inną nazwą diagnozy jest puchlina brzuszna. Stan występuje na tle różnych chorób. W 75 przypadkach na 100 wodobrzusze jest powikłaniem marskości, w 10 procentach - rakiem, w 5 procentach - niewydolnością serca. Przyczyną choroby jest zmienne ciśnienie między 2 warstwami otrzewnej. Dzięki nim dochodzi do wycieku i gromadzenia się płynu. W składzie jest podobny do osocza krwi, a jego objętość może osiągnąć 23-25 ​​litrów.

Istnieje kilka rodzajów wodobrzusza, w zależności od skumulowanej objętości:

  • Początek. Jest to nagromadzenie 1-1,5 litra płynu (minimalny wpływ na liczbę pacjentów żyjących).
  • Umiarkowany. Kwota wzrasta do 2-4,5 litra. Towarzyszy mu obrzęk nóg, zmiany w klatce piersiowej pacjenta, zaburzenia trawienia i proces jelitowy.
  • Ogromny. Ponad 5 litrów gromadzi się w jamie brzusznej. Na tle gwałtownego wzrostu rozmiaru brzucha i maksymalnego ciśnienia może wystąpić proces zapalny, który może być śmiertelny.

Objawy kliniczne występują przy akumulacji ponad 1 litra płynu. Obejmują one:

  • znaczny wzrost brzucha;
  • rozszerzone żyły i manifestacja sieci naczyniowej;
  • tępy ból brzucha;
  • fluktuacja (uczucie ruchu płynu w jamie brzusznej);
  • niewydolność oddechowa;
  • naruszenie oddawania moczu i wypróżnienia;
  • niestrawność;
  • postępujący obrzęk;
  • wybór strefy pępowinowej;
  • pojawienie się przepukliny.

Dlaczego żołądek rośnie w marskości?

Ciecz w żołądku z marskością wątroby gromadzi się w wyniku różnych procesów patologicznych w organizmie. Wśród nich są następujące:

  • Nadciśnienie wrotne, wyrażone w podwyższonym ciśnieniu w okolicy żyły kołnierzowej i dopływów.

Wraz ze śmiercią komórek wątroby rozwija się przyspieszona regeneracja, wyrażająca się we wzroście hepatocytów. Ta tkanka różni się funkcją od zdrowej i powoduje pogorszenie krążenia krwi. Żyła portalowa i jej kanały są zaciśnięte. Wzrasta ciśnienie w jamie brzusznej.

Występuje w wyniku stopniowego zastępowania zdrowej włóknistej tkanki wątroby.

Funkcjonalność ciała jest ograniczona, przestaje on radzić sobie z pracą. Synteza białek jest znacznie zmniejszona.

W rezultacie następuje spadek ciśnienia koloidowo-osmotycznego w składniku osocza krwi z dalszym przenikaniem do otrzewnej.

  • Zmniejszenie stosunku składników osocza we krwi.

Z tego powodu uwalniane są hormony, które powodują zatrzymywanie płynów i soli. Ciśnienie hydrostatyczne gwałtownie wzrasta i powoduje wodobrzusze.

  • Ciało, osłabione przez przebieg choroby, ma problemy w pracy serca.

Pojawiająca się niewydolność serca również powoduje wzrost płynu w jamie brzusznej. Niezwykle negatywny czynnik wpływający na liczbę pacjentów żyjących.

Prawdopodobieństwo wodobrzusza

Marskość wątroby o długim przebiegu często powoduje wodobrzusze. Stan ten obserwuje się w ponad połowie przypadków u pacjentów z rozpoznaną marskością wątroby. Z reguły pierwsze objawy pojawiają się 10-12 lat po rozwoju choroby podstawowej. Prawdopodobieństwo wystąpienia wzrasta:

  • późna diagnoza;
  • nieskuteczna terapia;
  • choroby serca i naczyń krwionośnych;
  • złe nawyki;
  • zmniejszona aktywność fizyczna;
  • naruszenie diety;
  • brak diety.

Przewiduj, że rozwój stanu jest prawie niemożliwy. Diagnoza jest procesem, w którym gromadzi się ponad pół litra płynu, często w późniejszych etapach.

Ile żyć z wodobrzuszem z marskością wątroby?

Postępująca puchlina niekorzystnie wpływa na liczbę pacjentów żyjących. Oczekiwana długość życia zależy od kombinacji czynników:

  • wyniki leczenia choroby podstawowej;
  • przebieg choroby i jej stadium;
  • obecność innych komplikacji;
  • ogólny stan ciała;
  • wiek

W zależności od niektórych wskaźników zakłada się następującą długość życia:

  1. Marskość wątroby z wodobrzuszem na etapie kompensacji i kompensacji nie wpływa na to, jak dużo pacjentów żyje kategorycznie. Średnio 10 lat lub więcej.
  2. Na etapie dekompensacji wątroba nie jest w stanie wykonywać swoich funkcji na tym samym poziomie. Na stan w tym przypadku istotny wpływ ma liczba pacjentów żyjących. Według statystyk - nie więcej niż 5 lat.
  3. Dropsy z marskością wątroby są podatne na nawrót. Jeśli tak się dzieje cały czas, stan znacząco wpływa na liczbę pacjentów żyjących. Średnio 6 miesięcy - 1 rok.

Odżywianie i dieta na marskość wątroby z wodobrzuszem

Ilu pacjentów żyje, zależy od wielu czynników, w tym od diety.

Odżywianie się marskości wątroby z wodobrzuszem powinno być częste. Konieczne jest rozbicie posiłku na małe porcje. Jeść jedzenie musi być w postaci ciepła. Istnieją podstawowe zalecenia:

  1. Konieczne jest całkowite wyeliminowanie soli i produktów solnych. Zwiększona zawartość w żywności NaCl powoduje dodatkowe zatrzymanie płynów.
  2. Dieta na wodobrzusze i marskość wątroby kategorycznie zakazuje spożywania alkoholu, napojów gazowanych zawierających cukier, mocnej kawy lub herbaty.
  3. Konieczne jest ograniczenie stosowania pikantnych, tłustych, smażonych i wędzonych.
  4. Zabrania się używania świeżych wypieków, słodyczy, słodyczy.
  5. Konserwy, marynowane warzywa, ogórki konserwowe są zabronione.
  6. Żywność o dużej zawartości tłuszczu (smalec, masło, jagnięcina, wieprzowina, margaryna, majonez) powinna być wyłączona.
  7. Chrzan, musztarda, zielona cebula, różne przyprawy i przyprawy powinny być ograniczone.

Dieta na wodobrzusze i marskość wątroby obejmuje:

  1. Przetwory mleczne o niskiej zawartości tłuszczu (twaróg, kefir, śmietana).
  2. Zboża i zboża w składzie zbóż i zup.
  3. Warzywa (używane jako żywność są tylko gotowane, duszone).
  4. Ryby i mięso o niskiej zawartości tłuszczu.
  5. Świeże owoce.
  6. Kompoty, galaretki, napoje owocowe z jagód, warzyw i owoców.
  7. Miód, dżem, dżem.
  8. Gotowane jajka.

Jakakolwiek żywność podrażniająca przewód pokarmowy jest zabroniona. Dieta do diagnozowania marskości wątroby, która uzupełnia wodobrzusze, musi koniecznie zawierać kotlety parowe, pieczone ryby, chleb żytni i chude zupy.

Płyn brzuszny z marskością wątroby: leczenie

Wodobrzusze, podobnie jak marskość wątroby, nie podlegają leczeniu i są przewlekłe. Terapia koncentruje się głównie na chorobie podstawowej i utrzymaniu stanu pacjenta. W oparciu o dietę terapeutyczną i odpoczynek w łóżku o ograniczonej aktywności.

Marskość wątroby i nagromadzony płyn w jamie brzusznej niekorzystnie wpływają na samopoczucie pacjenta. W ciężkich przypadkach wykonuje się laparocentezę - ekstrakcję płynu lub jego części poprzez mechaniczne nakłucie. Pacjent wykazuje również przeszczep wątroby.

Choroba musi wystąpić pod nadzorem lekarza. Każdy błąd może być śmiertelny.

Rokowanie marskości wątroby z wodobrzuszem

Rozdęcie brzucha prowadzi do zwiększenia nacisku na klatkę piersiową i serce. Zakłócenie układu oddechowego. Rozwój choroby trwa czasami tylko kilka dni. W innych przypadkach opóźnione o kilka miesięcy.

Marskość wątroby i rozwijający się wodobrzusze mają rozczarowujące rokowanie. Średnia długość życia zmniejsza się średnio trzykrotnie. Przedłużyć życie pomoże spełnić zalecenia specjalisty i brak samoleczenia. Nikt nie może podać dokładnej odpowiedzi na pytanie, jak długo pacjent będzie żył.

Przydatne wideo

Aby uzyskać więcej informacji o tym, co to jest ascites, zobacz następujący film:

Wodobrzusze w marskości wątroby: leczenie ablacji płynów w jamie brzusznej

Wodobrzusze w marskości wątroby występuje w wyniku zaburzeń metabolicznych. Jest to częste powikłanie tej choroby, która czasami jest nawet definiowana jako objaw marskości. Cechy leczenia i przyczyny tej choroby są uwzględnione w informacjach w tym artykule.

Przyczyny rozwoju

Wodobrzusze lub puchlina brzuszna występują nie tylko w rozpoznanej marskości. Czasami inne choroby, takie jak niewydolność serca lub onkologia, poprzedzają gromadzenie się płynu.

Dlaczego płyn gromadzi się w jamie brzusznej:

  1. Funkcja wydalnicza nerek jest osłabiona.
  2. Efekt uboczny rozwoju nadciśnienia wrotnego.
  3. Patologia procesów metabolicznych w organizmie.
  4. Zaburzenia czynności wątroby w procesach tworzenia krwi.

Skład płynu gromadzącego się w przestrzeni brzusznej odpowiada plazmie krwi. W zasadzie jest to rzeczywiście składnik krwi, ponieważ mechanizm powstawania wodobrzusza wiąże się ze wzrostem płynu w jamie brzusznej z powodu niewystarczającej filtracji krwi przez wątrobę.

Objawy wodobrzusza z marskością wątroby

We wczesnych stadiach marskości, wodobrzusze pomogą zidentyfikować problemy w organizmie, ponieważ zazwyczaj początek tej choroby jest bezobjawowy. Zwykle gromadzenie się płynu, o objętości mniejszej niż litr, przechodzi niezauważone przez pacjenta i nie powoduje dyskomfortu i pogorszenia jakości życia.

Wyróżnia się następującą klasyfikację wodobrzusza:

  • Łagodny stopień Objętość nagromadzonej cieczy nie przekracza dwóch litrów. Objętość brzucha można nieznacznie zwiększyć, ale takie warunki można łatwo dostosować do potrzeb medycznych.
  • Średni stopień. Objętość płynu waha się od dwóch do pięciu litrów. Zauważalne są zaburzenia wewnętrzne, pogarsza się ogólny stan i samopoczucie pacjenta. Zazwyczaj objawy te nie wpływają na oddychanie i funkcjonowanie mięśni.
  • Ciężki stopień. Charakteryzuje się nagromadzeniem płynu do dwudziestu litrów, objętość brzucha jest zauważalnie zwiększona, w pozycji pionowej, nawet zwisa. Funkcja oddechowa jest upośledzona, pacjent skarży się na ciężką duszność, zaburzenia trawienia i niezdolność do normalnego życia.

Oprócz zwiększonego rozmiaru talii u pacjenta podczas badania występują inne charakterystyczne objawy wodobrzusza. Przede wszystkim jest to świetna i rozciągnięta skóra brzucha, ale z którą wzór żylny jest wyraźnie widoczny.

W medycynie często nazywany jest „głową meduzy”, ponieważ wzory składają się z zbieżnych linii.

Ponadto pępek jest często wybrzuszony, ale przepuklina może nawet tworzyć przepuklinę, ponieważ ciśnienie od wewnątrz będzie dość silne. Zwiększona objętość płynu może prowadzić do przemieszczenia i deformacji narządów wewnętrznych.

Najczęściej dotknięte są nerki i serce, ale często w wyniku rozwoju wodobrzusza mogą wystąpić zmiany patologiczne w płucach, układ moczowo-płciowy i komunikacja naczyniowa. Pacjent może martwić się o uporczywy obrzęk nóg, a także charakterystyczne objawy niedokrwistości, ponieważ rozwój wodobrzusza jest zwykle poprzedzony upośledzoną funkcją krwiotwórczą.

Diagnoza płynu w jamie brzusznej

Jeśli zauważysz jakiś niepokój, powinieneś natychmiast udać się do lekarza. Podczas wykonywania badań laboratoryjnych można zaalarmować charakterystyczne zmiany we krwi i moczu, które wskazują na naruszenie czynności wątroby.

Diagnoza składa się z następujących kroków:

  1. Osobiste badanie i wywiad z pacjentem. Pomaga zidentyfikować możliwe przyczyny patologii, obszar lokalizacji bólu oraz czynniki negatywne i grupy ryzyka (nadużywanie alkoholu, predyspozycje dziedziczne, przeszłe choroby itp.).
  2. Badania laboratoryjne. Zwykle, aby potwierdzić diagnozę, wystarczy przejść ogólne badanie krwi (niedokrwistość, zwiększenie ESR i liczby leukocytów), moczu (białko w wyniku zaburzenia czynności nerek) oraz biochemiczne badanie krwi (zwiększona bilirubina, ALT i AST).
  3. Diagnostyka instrumentalna. Oprócz radiografii i USG jamy brzusznej mogą to być nowoczesne metody diagnostyczne: CT i MRI.

Po wykryciu nagromadzenia płynu wykonuje się nakłucie w celu określenia jego składu.

Metody leczenia

Skuteczność leczenia zależy od szybkości rozwoju choroby podstawowej. Jeśli wodobrzusze spowodowane jest marskością wątroby, szczególną uwagę należy zwrócić na wsparcie tego narządu.

Co stosuje się w leczeniu wodobrzusza:

  • Hepatoprotektory pochodzenia syntetycznego i roślinnego. Takie leki chronią zdrowe komórki wątroby i pomagają poprawić ukrwienie dotkniętego chorobą narządu. Ponadto mają łagodny efekt żółciopędny i pomagają poprawić trawienie.
  • Fosfolipidy - specjalne leki, które stymulują wzrost hepatocytów (komórek wątroby), łagodzą objawy zatrucia organizmu, a także pomagają regulować metabolizm wody i tłuszczu.
  • Diuretyki, które pomagają usunąć nadmiar płynu z organizmu. Należą do nich nie tylko preparaty farmaceutyczne, ale także preparaty ziołowe, których stosowanie należy uzgodnić z lekarzem.
  • Albumina, która pomaga przywrócić normalną ilość białka we krwi i normalizuje ciśnienie krwi.
  • Steroidowe leki przeciwzapalne są stosowane, jeśli marskość wątroby ma charakter autoimmunologiczny.
  • Aminokwasy wspomagają organizm w trakcie leczenia.
  • Leki przeciwwirusowe są stosowane w leczeniu zapalenia wątroby i innych chorób pokrewnych.
  • Antybiotyki są stosowane, jeśli nagromadzenie płynu może prowadzić do zakażenia narządów wewnętrznych.

Dawkowanie i odpowiednią kombinację leków określa się indywidualnie, w zależności od diagnozy i ciężkości stanu pacjenta.

Wiadomo, że w tym okresie rozwoju medycyny nie wynaleziono odpowiedniego leku, aby całkowicie pozbyć się marskości. Przeszczep narządu dawcy daje maksymalne szanse na wyzdrowienie, ale jest to również ryzykowna procedura.

Dieta

Niewątpliwym warunkiem leczenia puchliny brzusznej różnego pochodzenia jest przestrzeganie ścisłej diety. Pacjentom przebywającym w warunkach szpitalnych przypisuje się tabelę dietetyczną nr 5, aw przypadku leczenia ambulatoryjnego marskości wątroby (i oczywiście wodobrzusza) należy przestrzegać następujących zasad.

Warunki diety i codzienna rutyna:

  • Dzienna racja powinna być podzielona na pięć do sześciu posiłków.
  • Konieczne jest całkowite porzucenie soli i naczyń z włączeniem tego składnika.
  • Pod zakazem alkohol, napoje syntetyczne i napoje gazowane.
  • Nie można jeść produktów z ciasta, wędlin, konserw i ciężkich dań żołądkowych.
  • Aktywność fizyczna powinna być umiarkowana, z ciężkimi postaciami wodobrzusza, zaleca się odpoczynek w łóżku.

Codzienną dietę można uzupełnić gotowanym chudym mięsem i rybami, świeżymi i gotowanymi warzywami, a także lekkimi zupami.

Stała dieta i odpoczynek w łóżku pomogą skutecznie zmniejszyć ilość nagromadzonego płynu, ale w szczególnie trudnych przypadkach konieczne będzie skontaktowanie się z chirurgiem.

Metody chirurgiczne

W przypadku silnego wodobrzusza, gdy objętość płynu przekracza pięć litrów, często przeprowadza się procedurę pompowania nadmiaru z jamy brzusznej.

Taka interwencja nazywa się paracentezą i chociaż wcześniej wielu lekarzy porzuciło tę praktykę, nowoczesne możliwości medycyny pozwoliły jej ponownie zostać przywrócona, ale w już ulepszonej formie.

Istotą procedury jest usunięcie nadmiaru płynu przez nakłucie w jamie brzusznej.

Po tej procedurze następuje kolejne podanie odpowiednich dawek albuminy (6–8 g / litr płynu) oraz, w razie potrzeby, dodatkowa terapia antybakteryjna.

Częstotliwość takich procedur nie powinna przekraczać dwóch do trzech razy w roku, w przeciwnym razie istnieje wysokie ryzyko zakażenia i tworzenia zrostów w przestrzeni brzusznej. Ponadto takie sesje muszą być połączone z utrzymaniem diety bezsolnej i odpoczynkiem w łóżku, podczas którego nerki łatwiej radzą sobie z przenoszeniem nadmiaru wilgoci.

Oprócz paracentezy często stosuje się metodę ultrafiltracji lub reinfuzji. Zgodnie z zasadą działania jest podobna do procedury dializy, wymaga określonego sprzętu i długiego czasu ekspozycji.

Bardziej ryzykowną metodą jest przetoki otrzewnowe, których efektem będzie pozbycie się wodobrzusza przez długi czas.

Jednocześnie do przestrzeni żyły głównej wprowadza się specjalną rurkę, która pomaga usunąć nadmiar płynu. Taka interwencja jest bardzo ryzykowna i może być śmiertelna tylko na stole operacyjnym z dużym prawdopodobieństwem.

Pod względem wydajności taka operacja jest uważana za bardzo uzasadnioną, ale tylko przy braku przeciwwskazań i wysokiego profesjonalizmu chirurga, który przeprowadził interwencję.

Środki ludowe

Pomimo zapewnień wielu tradycyjnych uzdrowicieli, nie można wyleczyć wodobrzusza domowymi lekami. Opłaty za leki moczopędne i środki wzmacniające przyniosą zauważalne korzyści, ale nie można wyeliminować tej dolegliwości tylko z takimi recepturami.

Ile żyje?

Rokowanie dla wodobrzusza jest raczej rozczarowujące. Nawet łagodne formy wskazują na poważne problemy w ciele, bez których nie będzie postępu.

Ofiary śmiertelne pochodzą z niewydolności serca i nerek, problemów z płucami i wewnętrznego zakażenia organizmu. Wysokiej jakości leczenie i starannie przestrzegana dieta pomogą uniknąć tych smutnych statystyk, ponieważ dla pacjentów, którzy ściśle przestrzegają zaleceń lekarza, często dochodzi do opóźnień do 8-10 lat dodatkowego życia.

Wodobrzusze z marskością wątroby nie jest chorobą niezależną, ale dodatkowym objawem i powikłaniem procesów patologicznych zachodzących w zaatakowanym narządzie. Wczesna diagnoza takich chorób pomoże poprawić skuteczność leczenia choroby podstawowej, a także pozwoli uniknąć dodatkowych problemów.