Następstwem jest wodobrzusze z marskością wątroby

1) + zwiększone tworzenie limfy w wątrobie

2) + wtórny hiperaldosteronizm

3) hipokaliemia i hiponatremia

5) martwica hepatocytów

W rozwoju wodobrzusza z marskością wątroby, znaczenie patogenetyczne

2) zapalenie otrzewnej

4) + nadciśnienie wrotne

5) + zwiększona produkcja limfy wątrobowej

POWODY ROZWOJU ASCITISU W OKRĘGOWYM KRZYŻU

2) + nadciśnienie wrotne

3) niewydolność mięśnia sercowego

4) + wtórny hiperaldosteronizm

5) + zmniejszenie ciśnienia onkotycznego

Dla wodobrzusza jest charakterystyczna

1) + przyrost masy ciała

2) duszność przy wysiłku

3) + pojawienie się przepukliny pępkowej

4) zmniejszenie objętości brzucha

5) + zwiększenie objętości brzucha

MECHANIZMY ROZWOJU ENCEFALOPATII WĄTROBY

1) + naruszenie antytoksycznej funkcji wątroby

2) + naruszenie roli wątroby w metabolizmie białek

3) zaburzenia metabolizmu pigmentu

4) metabolizm węglowodanów

5) zaburzenia metabolizmu lipidów

ROZWÓJ WSPARCIA SZPITALNEGO CHOLOMY

1) + infekcja jelitowa

2) + silne krwawienie

3) + masywna martwica komórek wątroby

4) + przeciążenie białkiem zwierzęcym

5) zaburzenia mikrokrążenia w wątrobie z zakrzepicą

ROZWÓJ WSPARCIA SZPITALNEGO CHOLOMY

1) + stosowanie leków hepato-i cerebrotoksycznych

2) stosowanie hepatoprotektorów

3) siedzący tryb życia

4) + niewydolność nerek

5) + picie alkoholu

ROZWÓJ WSPARCIA SZPITALNEGO CHOLOMY

1) siedzący tryb życia

2) + picie alkoholu

ROZWÓJ WSPARCIA SZPITALNEGO CHOLOMY

2) + operacje, w tym nałożenie zespolenia portocaval;

3) + ostre i zaostrzenie przewlekłych chorób zakaźnych;

4) + paracenteza z ewakuacją dużej ilości płynu puchlinowego

5) paracentezę z ewakuacją niewielkiej ilości płynu puchlinowego;

ROZWÓJ WSPARCIA SZPITALNEGO CHOLOMY

1) + krwawienie z przełyku do przewodu pokarmowego;

2) + przeładowanie białkiem pokarmu zwierzęcego;

3) jedzenie pokarmów węglowodanowych

4) ograniczenie spożycia soli

5) + nieracjonalne stosowanie leków moczopędnych;

Śpiączka wątrobowa jest komplikacją

1) marskość wątroby

2) + ostre zapalenie wątroby

3) stłuszczenie wątroby

4) + toksyczne zapalenie wątroby

5) + Lecznicze zapalenie wątroby

W ciężkich chorobach wątroby przyczynia się do rozwoju encefalopatii wątrobowej

2) zużycie laktulozy

3) + obciążenie białka na organizm

4) + krwawienie z przewodu pokarmowego

5) + usunięcie dużej ilości płynu puchlinowego

194.48.155.245 © studopedia.ru nie jest autorem opublikowanych materiałów. Ale zapewnia możliwość swobodnego korzystania. Czy istnieje naruszenie praw autorskich? Napisz do nas | Opinie.

Wyłącz adBlock!
i odśwież stronę (F5)
bardzo konieczne

Wodobrzusze w marskości wątroby: przyczyny, objawy, leczenie

Wodobrzusze jest patologicznym nagromadzeniem płynu w jamie brzusznej, którego główną cechą jest wzrost brzucha. Ten stan może wystąpić w wielu chorobach, ale w 80% przypadków towarzyszy mu patologia wątroby, w tym marskość wątroby. Obrzęk brzucha jest poważnym powikłaniem wymagającym natychmiastowej pomocy medycznej. Pojawienie się tego stanu jest uważane za niekorzystny znak przebiegu choroby i prognozę życia pacjenta.

Wodobrzusze w marskości wątroby są oznaką dekompensacji patologii, gdy ciało pacjenta nie jest już w stanie walczyć, a jego mechanizmy ochronne zostały wyczerpane.

Istnieją trzy główne powody, dla których puchlinka brzucha rozwija się wraz z tą chorobą:

  • nadciśnienie wrotne;
  • wtórny hiperaldosteronizm;
  • hipoalbuminemia.

W tym stanie normalny przepływ krwi przez żyłę wrotną (wrota) wątroby zostaje zakłócony, co prowadzi do zastoju w naczyniu i wzrostu ciśnienia w nim. Z tego powodu nadciśnienie wzrasta w mniejszych naczyniach (sinusoidach), przez które krew jest dostarczana do żyły wątrobowej, wykonując odpływ z narządu.

Ich ściany nie radzą sobie ze zwiększonym obciążeniem, zwiększa się przepuszczalność. Przez nich zaczyna się pocić płyn, który następnie wchodzi do jamy brzusznej.

Zwykle wątroba wydziela wiele substancji biologicznych, które rozszerzają naczynia krwionośne osoby, gdy jest to konieczne. Ponieważ dochodzi do zniszczenia komórek wątroby, w których „zbiera się” te substancje, wchodzą one do krwi w nadmiarze, powodując ogólnoustrojowe rozszerzenie naczyń, zmniejszenie ciśnienia i zaburzenia przepływu krwi.

Pierwszą odpowiedzią na takie zmiany są nerki, które zaczynają wydzielać reninę. Substancja ta pośrednio aktywuje syntezę aldosteronu, hormonu nadnerczy, który przyczynia się do zatrzymywania sodu i wody w organizmie, co dodatkowo pogarsza sytuację.

Wątroba jest „laboratorium chemicznym” człowieka, a jedną z jej funkcji jest synteza białek. Ważnym przedstawicielem tej klasy jest albumina. Ta substancja „utrzymuje” wodę na sobie, nie pozwalając jej opuścić łożyska naczyniowego.

Ponieważ na tle marskości wątroby dochodzi do naruszenia i niewydolności procesu syntezy białek wątroby, ilość albuminy we krwi jest znacznie zmniejszona i nie ma już barier dla wody, która mogłaby wydostać się z naczynia do otaczających tkanek, powodując wodobrzusze.

Głównym objawem puchliny jest powiększony brzuch. To na tej funkcji lekarz zwraca uwagę, gdy widzi pacjenta. Ten objaw ma następujące cechy:

  • Gdy pacjent stoi, płyn pod wpływem grawitacji jest przyciągany do podbrzusza, gdzie jest zlokalizowany.
  • Leżąc, „rozprzestrzenia się” na ściany boczne, przypominając „brzuch żaby”.
  • Brzuch rośnie w miarę gromadzenia się w nim treści. Jeśli w jamie otrzewnowej jest dużo płynu (15-20 litrów), wtedy żołądek staje się ogromny, napięty i praktycznie nie zmienia swojego kształtu, gdy zmienia się pozycja pacjenta.
  • Skóra przedniej ściany brzucha może być cieńsza i błyszcząca. Często występują widoczne rozszerzone żyły odpiszczelowe i rozstępy (prążkowane rozstępy skóry).
  • Ze względu na to, że ciśnienie wewnątrzbrzuszne jest zwiększone, pępek u takich pacjentów może wydzielać się w miarę powstawania przepukliny. Czasami tworzą się występy pachwinowo-mosznowe i udowe.
  • Ze względu na stałe ciśnienie zwiększonej jamy brzusznej na przeponie pacjenci często mają duszność w spoczynku.

Wodobrzusze z marskością wątroby często występują na tle innych objawów choroby:

  • Żółtość skóry, błon śluzowych i twardówki oczu.
  • Krwotoki punktowe.
  • Gwiazdy naczyniowe na twarzy, szyi i górnej części ciała.
  • Powiększanie piersi u mężczyzn.
  • Zauważył zaczerwienienie obu dłoni u podstawy kciuka i małego palca.
  • Obojętność na wszystko wokół.
  • Senność.

Krople brzucha można zaobserwować nie tylko z marskością wątroby, ale także z otyłością, patologią nerek i serca, wzdęciami, torbielami jajników i trzustką. Dlatego wymagana jest staranna diagnoza.

Ważne jest, aby zrozumieć, że puchnięcie brzucha nie zawsze jest zbiorem dużych ilości płynu. W początkowej fazie choroby może to być trochę. Aby ocenić skład, ilość nieprawidłowej treści brzusznej, lekarz zawsze przeprowadza dodatkowe badania:

  • Perkusja i omacywanie brzucha.
  • USG.
  • Tomografia komputerowa.
  • Badanie płynu puchlinowego.

Rozwój wodobrzusza u pacjenta wymaga obowiązkowej hospitalizacji i pilnego leczenia tego schorzenia. Całkowicie wyleczona puchlina brzucha nie jest możliwa, ponieważ główną przyczyną jej rozwoju jest marskość wątroby, której towarzyszy nieodwracalne uszkodzenie wątroby. Dlatego głównym celem lekarza jest pomóc pacjentowi żyć jak najdłużej i poprawić jego jakość życia.

Podstawowe zasady opieki nad pacjentem są następujące:

  • Restrykcje dotyczące łóżek i ćwiczeń.
  • Dieta
  • Leczenie moczopędne.
  • Paracenteza terapeutyczna.
  • Interwencje chirurgiczne.

Pierwsze wydarzenie jest zalecane dla pacjentów z ciężkim i umiarkowanym wodobrzuszem. Wskazane jest, ponieważ w pozycji stojącej wzrasta wydzielanie reniny, a co za tym idzie, aldosteronu, co powoduje dodatkowe zatrzymanie sodu i wody w organizmie, pogłębiając objawy wodobrzusza.

Ponadto, wraz ze spadkiem aktywności fizycznej, zmniejsza się aktywność metaboliczna wątroby i odnotowuje się poprawę przepływu krwi w nerkach.

Główną zasadą diety jest ograniczenie spożycia soli (do 0,5 g dziennie) i płynów (do 0,75 - 1 l dziennie).

Sód jest głównym składnikiem soli i jest „magnesem” dla wody, przyczyniając się do jego opóźnienia. Aby ograniczyć jego wejście do organizmu, konieczne jest gotowanie całego jedzenia bez dodawania soli adwokackiej.

Wyklucz z diety:

  • mięso wędzone;
  • ogórki;
  • ryby i konserwy mięsne;
  • kiełbasa;
  • ser;
  • majonez;
  • woda mineralna o wysokiej zawartości tego pierwiastka śladowego;
  • wszystkie rodzaje zbóż, z wyjątkiem manny.
  • mięso drobiowe, wołowina, królik i ryba (100 g dziennie);
  • jedno jajko dziennie;
  • warzywa i owoce;
  • chleb bez soli;
  • masło i krakersy.

Stosowanie leków moczopędnych jest jedną z głównych metod leczenia zachowawczego wodobrzusza. U pacjentów ze średniej wielkości puchliną leczenie rozpoczyna się od leków moczopędnych oszczędzających potas, takich jak:

  • Veroshpiron.
  • Spironolakton.
  • Aldactone.

Ze względu na brak skuteczności leki łączy się z diuretykami pętlowymi (Lasix, Furosemid).

Dawkowanie leków jest wybierane przez lekarza indywidualnie dla każdego pacjenta, w zależności od objętości oddawanego moczu i masy ciała pacjenta.

Skuteczność terapii diuretycznej można ocenić według następujących kryteriów:

  • Utrata masy ciała.
  • Zmniejszenie obwodu brzucha podczas pomiaru talii.
  • Zmniejszone dzienne wydalanie sodu z moczem.
  • Objawy encefalopatii wątrobowej (jeśli wystąpi takie powikłanie) wygasają.
  • Dodatnia dzienna diureza.

Leki moczopędne mają dużą liczbę skutków ubocznych, dzięki czemu na tle długotrwałego leczenia mogą wystąpić takie powikłania:

  • Rozwój zespołu wątrobowo-nerkowego.
  • Postęp encefalopatii wątrobowej.
  • Zaburzenia elektrolitowe.
  • Niewydolność nerek.

Jeśli na tle terapii lekowej i braku zgodności z zaleceniami dotyczącymi schematu i efektu diety, mówimy o opornym wodobrzuszu. Ten stan jest wskazaniem do terapeutycznej paracentezy.

Procedura ta jest wykonywana w znieczuleniu miejscowym. Za pomocą trokaru lub dużej gry przebija się przednią ścianę brzucha, po czym płyn puchlinowy pod ciśnieniem zaczyna się wyróżniać. Część jest zbierana w sterylnym pojemniku w celu przesłania do badań, a reszta jest odprowadzana z jamy brzusznej za pomocą miękkich cewników do pojemnika.

Po wykonaniu tej procedury możliwe są takie komplikacje:

  • Zmniejszone ciśnienie krwi lub zapaść.
  • Perforacja jelita i pęcherza moczowego.
  • Krwawienie
  • Dalsze uwalnianie płynu z miejsca nakłucia.

Podczas paracentezy na 1 litrze usuniętego płynu wstrzykuje się pozajelitowo 6 g wolnej od soli albuminy, ponieważ nagła utrata białka może spowodować pogorszenie stanu pacjenta, aż do śpiączki wątrobowej.

Interwencja chirurgiczna jest wykonywana u ciężkich pacjentów z marskością wątroby i opornym wodobrzuszem.

Istnieją dwie główne metody takiej terapii:

1. Nałożenie zastawki otrzewnowej na Le Vine.

Komunikacja między żyłą główną górną a jamą brzuszną odbywa się za pomocą systemu plastikowych rurek i cewników. Bocznik jest wyposażony w zawory regulujące przepływ płynu. Ta metoda ma następujące zalety:

  • Objętość krążącej krwi wzrasta, ponieważ płyn przez żyłę główną płynie bezpośrednio do serca, skąd rozprzestrzenia się w całym ciele, poprawiając dopływ krwi do tkanek.
  • W odpowiedzi na to zmniejsza się wydzielanie reniny, co prowadzi do zahamowania produkcji aldosteronu i usuwania sodu i wody z organizmu.

Z wad można zauważyć dużą liczbę komplikacji po zastosowaniu metody.

Przetoki otrzewnowe poprawiają jakość życia pacjenta, ale nie wpływają na czas jego trwania i czas hospitalizacji.

2. Nadmierne wewnątrzwątrobowe manewry portosystemowe (TVPS).

Zasadą tej metody leczenia jest stworzenie komunikatu między portalem a żyłami wątrobowymi poprzez nałożenie stentu. Ta interwencja może zmniejszyć ciśnienie i stagnację w żyle wrotnej, której towarzyszy zmniejszenie nasilenia wodobrzusza i ryzyko krwawienia z rozszerzonych żył przełyku i żołądka. Główną wadą tej metody jest obecność powikłań pooperacyjnych, w tym zamknięcie przetoki, zaostrzenie niewydolności wątroby i rozwój encefalopatii wątrobowej.

W ciężkich przypadkach najczęściej pacjenci muszą skorzystać z przeszczepu wątroby.

Ogólnie rzecz biorąc, rokowanie u pacjentów z marskością wątroby, które było powikłane puchliną brzucha, jest niekorzystne. 50% pacjentów żyje nie dłużej niż 2 lata od momentu wystąpienia zespołu puchlinowego, a dzięki formie opornej na leczenie, oczekiwana długość życia wynosi 2 lata u nie więcej niż 20% pacjentów.

Ile żyć z wodobrzuszem z marskością wątroby?

Wątroba jest istotnym organem i największym gruczołem w organizmie. Uczestniczy w procesie trawienia, neutralizuje i usuwa toksyny, syntetyzuje wiele niezbędnych substancji.

Pod wpływem czynników zewnętrznych - nadużywania alkoholu, działania robaków i wielu innych przyczyn - występuje wiele poważnych chorób wątroby, w tym marskość wątroby.

Przy długim przebiegu (10-15 lat) w 50-60% przypadków, stan jest skomplikowany przez rozwój takiego zjawiska, jak wodobrzusze z marskością wątroby. Ilu pacjentów żyje z tą patologią?

Wodobrzusze są niezwykle niebezpiecznym stanem dla życia pacjenta. Jego występowanie sygnalizuje przedwczesne lub nieskuteczne leczenie, niewłaściwy styl życia, niską aktywność fizyczną, niezrównoważone odżywianie. Jednak pomimo rozczarowujących statystyk, wodobrzusze nie są zdaniem.

Co to jest wodobrzusze?

Inną nazwą diagnozy jest puchlina brzuszna. Stan występuje na tle różnych chorób. W 75 przypadkach na 100 wodobrzusze jest powikłaniem marskości, w 10 procentach - rakiem, w 5 procentach - niewydolnością serca. Przyczyną choroby jest zmienne ciśnienie między 2 warstwami otrzewnej. Dzięki nim dochodzi do wycieku i gromadzenia się płynu. W składzie jest podobny do osocza krwi, a jego objętość może osiągnąć 23-25 ​​litrów.

Istnieje kilka rodzajów wodobrzusza, w zależności od skumulowanej objętości:

  • Początek. Jest to nagromadzenie 1-1,5 litra płynu (minimalny wpływ na liczbę pacjentów żyjących).
  • Umiarkowany. Kwota wzrasta do 2-4,5 litra. Towarzyszy mu obrzęk nóg, zmiany w klatce piersiowej pacjenta, zaburzenia trawienia i proces jelitowy.
  • Ogromny. Ponad 5 litrów gromadzi się w jamie brzusznej. Na tle gwałtownego wzrostu rozmiaru brzucha i maksymalnego ciśnienia może wystąpić proces zapalny, który może być śmiertelny.

Objawy kliniczne występują przy akumulacji ponad 1 litra płynu. Obejmują one:

  • znaczny wzrost brzucha;
  • rozszerzone żyły i manifestacja sieci naczyniowej;
  • tępy ból brzucha;
  • fluktuacja (uczucie ruchu płynu w jamie brzusznej);
  • niewydolność oddechowa;
  • naruszenie oddawania moczu i wypróżnienia;
  • niestrawność;
  • postępujący obrzęk;
  • wybór strefy pępowinowej;
  • pojawienie się przepukliny.

Dlaczego żołądek rośnie w marskości?

Ciecz w żołądku z marskością wątroby gromadzi się w wyniku różnych procesów patologicznych w organizmie. Wśród nich są następujące:

  • Nadciśnienie wrotne, wyrażone w podwyższonym ciśnieniu w okolicy żyły kołnierzowej i dopływów.

Wraz ze śmiercią komórek wątroby rozwija się przyspieszona regeneracja, wyrażająca się we wzroście hepatocytów. Ta tkanka różni się funkcją od zdrowej i powoduje pogorszenie krążenia krwi. Żyła portalowa i jej kanały są zaciśnięte. Wzrasta ciśnienie w jamie brzusznej.

Występuje w wyniku stopniowego zastępowania zdrowej włóknistej tkanki wątroby.

Funkcjonalność ciała jest ograniczona, przestaje on radzić sobie z pracą. Synteza białek jest znacznie zmniejszona.

W rezultacie następuje spadek ciśnienia koloidowo-osmotycznego w składniku osocza krwi z dalszym przenikaniem do otrzewnej.

  • Zmniejszenie stosunku składników osocza we krwi.

Z tego powodu uwalniane są hormony, które powodują zatrzymywanie płynów i soli. Ciśnienie hydrostatyczne gwałtownie wzrasta i powoduje wodobrzusze.

  • Ciało, osłabione przez przebieg choroby, ma problemy w pracy serca.

Pojawiająca się niewydolność serca również powoduje wzrost płynu w jamie brzusznej. Niezwykle negatywny czynnik wpływający na liczbę pacjentów żyjących.

Prawdopodobieństwo wodobrzusza

Marskość wątroby o długim przebiegu często powoduje wodobrzusze. Stan ten obserwuje się w ponad połowie przypadków u pacjentów z rozpoznaną marskością wątroby. Z reguły pierwsze objawy pojawiają się 10-12 lat po rozwoju choroby podstawowej. Prawdopodobieństwo wystąpienia wzrasta:

  • późna diagnoza;
  • nieskuteczna terapia;
  • choroby serca i naczyń krwionośnych;
  • złe nawyki;
  • zmniejszona aktywność fizyczna;
  • naruszenie diety;
  • brak diety.

Przewiduj, że rozwój stanu jest prawie niemożliwy. Diagnoza jest procesem, w którym gromadzi się ponad pół litra płynu, często w późniejszych etapach.

Ile żyć z wodobrzuszem z marskością wątroby?

Postępująca puchlina niekorzystnie wpływa na liczbę pacjentów żyjących. Oczekiwana długość życia zależy od kombinacji czynników:

  • wyniki leczenia choroby podstawowej;
  • przebieg choroby i jej stadium;
  • obecność innych komplikacji;
  • ogólny stan ciała;
  • wiek

W zależności od niektórych wskaźników zakłada się następującą długość życia:

  1. Marskość wątroby z wodobrzuszem na etapie kompensacji i kompensacji nie wpływa na to, jak dużo pacjentów żyje kategorycznie. Średnio 10 lat lub więcej.
  2. Na etapie dekompensacji wątroba nie jest w stanie wykonywać swoich funkcji na tym samym poziomie. Na stan w tym przypadku istotny wpływ ma liczba pacjentów żyjących. Według statystyk - nie więcej niż 5 lat.
  3. Dropsy z marskością wątroby są podatne na nawrót. Jeśli tak się dzieje cały czas, stan znacząco wpływa na liczbę pacjentów żyjących. Średnio 6 miesięcy - 1 rok.

Odżywianie i dieta na marskość wątroby z wodobrzuszem

Ilu pacjentów żyje, zależy od wielu czynników, w tym od diety.

Odżywianie się marskości wątroby z wodobrzuszem powinno być częste. Konieczne jest rozbicie posiłku na małe porcje. Jeść jedzenie musi być w postaci ciepła. Istnieją podstawowe zalecenia:

  1. Konieczne jest całkowite wyeliminowanie soli i produktów solnych. Zwiększona zawartość w żywności NaCl powoduje dodatkowe zatrzymanie płynów.
  2. Dieta na wodobrzusze i marskość wątroby kategorycznie zakazuje spożywania alkoholu, napojów gazowanych zawierających cukier, mocnej kawy lub herbaty.
  3. Konieczne jest ograniczenie stosowania pikantnych, tłustych, smażonych i wędzonych.
  4. Zabrania się używania świeżych wypieków, słodyczy, słodyczy.
  5. Konserwy, marynowane warzywa, ogórki konserwowe są zabronione.
  6. Żywność o dużej zawartości tłuszczu (smalec, masło, jagnięcina, wieprzowina, margaryna, majonez) powinna być wyłączona.
  7. Chrzan, musztarda, zielona cebula, różne przyprawy i przyprawy powinny być ograniczone.

Dieta na wodobrzusze i marskość wątroby obejmuje:

  1. Przetwory mleczne o niskiej zawartości tłuszczu (twaróg, kefir, śmietana).
  2. Zboża i zboża w składzie zbóż i zup.
  3. Warzywa (używane jako żywność są tylko gotowane, duszone).
  4. Ryby i mięso o niskiej zawartości tłuszczu.
  5. Świeże owoce.
  6. Kompoty, galaretki, napoje owocowe z jagód, warzyw i owoców.
  7. Miód, dżem, dżem.
  8. Gotowane jajka.

Jakakolwiek żywność podrażniająca przewód pokarmowy jest zabroniona. Dieta do diagnozowania marskości wątroby, która uzupełnia wodobrzusze, musi koniecznie zawierać kotlety parowe, pieczone ryby, chleb żytni i chude zupy.

Płyn brzuszny z marskością wątroby: leczenie

Wodobrzusze, podobnie jak marskość wątroby, nie podlegają leczeniu i są przewlekłe. Terapia koncentruje się głównie na chorobie podstawowej i utrzymaniu stanu pacjenta. W oparciu o dietę terapeutyczną i odpoczynek w łóżku o ograniczonej aktywności.

Marskość wątroby i nagromadzony płyn w jamie brzusznej niekorzystnie wpływają na samopoczucie pacjenta. W ciężkich przypadkach wykonuje się laparocentezę - ekstrakcję płynu lub jego części poprzez mechaniczne nakłucie. Pacjent wykazuje również przeszczep wątroby.

Choroba musi wystąpić pod nadzorem lekarza. Każdy błąd może być śmiertelny.

Rokowanie marskości wątroby z wodobrzuszem

Rozdęcie brzucha prowadzi do zwiększenia nacisku na klatkę piersiową i serce. Zakłócenie układu oddechowego. Rozwój choroby trwa czasami tylko kilka dni. W innych przypadkach opóźnione o kilka miesięcy.

Marskość wątroby i rozwijający się wodobrzusze mają rozczarowujące rokowanie. Średnia długość życia zmniejsza się średnio trzykrotnie. Przedłużyć życie pomoże spełnić zalecenia specjalisty i brak samoleczenia. Nikt nie może podać dokładnej odpowiedzi na pytanie, jak długo pacjent będzie żył.

Przydatne wideo

Aby uzyskać więcej informacji o tym, co to jest ascites, zobacz następujący film:

Objawy i leczenie wodobrzusza z marskością wątroby

Wodobrzusze z marskością wątroby zaczynają manifestować się w zdekompensowanym stadium rozwoju tej choroby. Powikłanie to charakteryzuje się nagromadzeniem wysięku w jamie brzusznej. Na tle wodobrzusza istnieje wysokie prawdopodobieństwo pojawienia się wtórnej infekcji i rozwoju zapalenia otrzewnej. Przy tak niekorzystnym przebiegu śmierć obserwuje się w prawie 100% przypadków.

Cechy rozwoju wodobrzusza

Puchlina brzuszna jest częstym powikłaniem marskości wątroby, a nie obowiązkowym objawem tej choroby. Mechanizm występowania takich zaburzeń, jak wodobrzusze, z krytycznym marskością wątroby jest już dobrze poznany. W tym przypadku dochodzi do pojawienia się rozległych ognisk martwicy i zastąpienia martwych obszarów zwłóknieniem. Prowadzi to do wzrostu deformacji ciała i rozerwania zdrowej tkanki.

Tworzenie wielu małych naczyń, przez które przepływ krwi jest omijany przez uszkodzone obszary. Prowadzi to nie tylko do szybszego wzrostu marskości wątroby, ale także przyczynia się do pojawienia się zespołu nadciśnienia wrotnego.

Efekt ten jest jednym z głównych w procesie wodobrzusza. Ponadto, gdy dochodzi do uszkodzenia tkanki wątroby, następuje spadek wytwarzania białka przez te narządy, co prowadzi do zwiększenia przepuszczalności naczyń krwionośnych. Kolejnym czynnikiem zwiększającym ryzyko wodobrzusza jest wzrost produkcji hormonów na tle uszkodzenia wątroby i zastoju limfy, obserwowany u prawie wszystkich pacjentów z marskością wątroby.

Stopień filtracji wątroby dotkniętej marskością wątroby stopniowo maleje, a poziom toksyn we krwi wzrasta. Substancje te mają niekorzystny wpływ na ściany naczyń krwionośnych, powodując spadek ich przepuszczalności.

Tak więc, wodobrzusze pojawiają się, gdy ze względu na wpływ wielu niekorzystnych czynników natychmiast spowodowanych przez krytyczne uszkodzenie wątroby, wysięk zaczyna się pocić z naczyń krwionośnych i układu limfatycznego, który gromadzi się dalej w żołądku. W ciężkich przypadkach do 20 litrów można przechowywać w jamie brzusznej i wysięku pacjenta, co powoduje kompresję otaczających narządów i tkanek.

Powody

Pojawienie się wodobrzusza z marskością wątroby nie jest rozpoznawane u wszystkich osób cierpiących na marskość wątroby. Istnieje wiele czynników, które mogą przyczynić się do powstania podobnego problemu. Najczęściej kumulacja wysięku jest wykrywana u pacjentów, u których nastąpiło zniszczenie tkanki wątroby na tle systematycznego spożywania alkoholu.

Im większe ryzyko wystąpienia wodobrzusza, jeśli nawet po zidentyfikowaniu zmian marskości wątroby, pacjent nie może odmówić przyjęcia alkoholu i innych złych nawyków. Ponadto zwiększa prawdopodobieństwo gromadzenia się płynu w jamie brzusznej z marskością wątroby, jeśli pacjent nie przestrzega przepisanej diety i reżimu wodnego. Czynniki przyczyniające się do występowania marskości i wodobrzusza obejmują wirusowe zapalenie wątroby. Ponadto następujące warunki przyczyniają się do szybkiego rozwoju wodobrzusza:

  • przyjmowanie niektórych leków;
  • zatrucie;
  • przewlekłe lub ostre procesy zakaźne;
  • choroby autoimmunologiczne obecne u pacjenta.

Bardzo wysokie ryzyko patologicznego nagromadzenia wysięku w żołądku u pacjentów z, oprócz marskości wątroby, chorób układu sercowo-naczyniowego. Ponadto problem ten jest częściej diagnozowany u osób z przewlekłymi chorobami układu hormonalnego.

Główne objawy

Wodobrzusze mają charakterystyczny obraz kliniczny, dlatego naruszenie to można określić na podstawie objawów. Pierwsze objawy kliniczne można zauważyć u pacjenta po akumulacji co najmniej 1 litra płynu. Nawet przy tak małej ilości płynu pacjenci często doświadczają wzdęć, wzdęć i pogorszenia przewodu pokarmowego.

Wodobrzusze towarzyszy stopniowy wzrost objętości brzucha. Pomimo faktu, że tkanka mięśniowa u pacjentów z gwałtownym zanikiem spowodowanym postępem marskości, obwodem brzucha i masą ciała stale rośnie. Jednocześnie dysproporcja wielkości brzucha względem innych części ciała staje się bardziej wyraźna.

Często zdarzają się przypadki, gdy obwód brzucha w ciągu jednego dnia znacznie wzrasta. Skóra na brzuchu jest stopniowo rozciągnięta i staje się gładka i mocno naciągnięta. Często pojawiają się na jej różowych serpentynach. U większości pacjentów rozszerzone naczynia krwionośne są wyraźnie widoczne pod skórą. Pojawia się wiele pajączków.

W miarę nasilania się wodobrzusza pacjenci skarżą się na silny dyskomfort i ból brzucha. Występuje objaw fluktuacji, tj. Z lekkim wstrząsem po stronie pacjenta, występuje fluktuacja płynu wewnątrz brzucha.

Wraz z wodobrzuszem wzrasta ciśnienie w jamie brzusznej. Z tego powodu przepona jest ściśnięta, a objętość płuc zmniejsza się. Efekt ten prowadzi do pojawienia się ciężkiej duszności i zwiększonego oddychania. W pozycji poziomej sytuacja się pogarsza. Ponadto bladość skóry, kaszel i niebieskie usta mogą wskazywać na niewydolność oddechową.

Z powodu stałego ciśnienia płynu w żołądku po każdej dawce występuje uczucie ciężkości. Pacjent jest nasycony mniejszą ilością pokarmu. Częste są przypadki odbijania i zgagi. Występują ataki wymiotów niestrawione jedzenie. Ten objaw występuje z powodu kompresji przejścia z żołądka do jelita.

W wodobrzuszu jelito podlega zwiększonemu ciśnieniu z nagromadzonego wysięku na całej długości, co powoduje biegunkę lub zaparcia. W ciężkich przypadkach możliwa jest niedrożność jelit. Niektórzy pacjenci mają wymioty z żółcią.

Stały nacisk na pęcherz prowadzi do częstego oddawania moczu. Powstają warunki dla rozwoju odmiedniczkowego zapalenia nerek i zapalenia pęcherza moczowego. Kiedy puchlina brzuszna jest często naruszeniem odpływu limfy, dlatego prawie wszyscy pacjenci mają ciężki obrzęk nóg.

U większości pacjentów, w miarę postępu tego powikłania, obserwuje się oznaki zakłócenia układu sercowo-naczyniowego. Mogą wystąpić skoki ciśnienia krwi, tachykardia, bradykardia itp. Wraz z nagromadzeniem płynu obserwuje się wypukłość pępka. Być może powstawanie przepukliny pępkowej. Gdy wysięk jest zainfekowany bakteriami, narządy są szybko zainfekowane. Ten stan w ciągu jednego dnia może spowodować śmierć.

Możliwe etapy

W zależności od stopnia zaniedbania istnieją 3 etapy wodobrzusza, rozwijające się na tle zmian marskości wątroby. W pierwszym stadium patologii objętość wysięku gromadzącego się w żołądku nie przekracza 3 litrów. W tym przypadku objawy kliniczne choroby są łagodne. Patologię można zidentyfikować podczas wykonywania badań diagnostycznych.

W stadium 2 wodobrzusza objętość wysięku nagromadzonego w brzuchu pacjenta wynosi od 3 do 10 litrów. W tym przypadku następuje stopniowa zmiana obwodu i kształtu brzucha. Mięśnie nie są jeszcze rozciągnięte. Objętość płuc nie jest zmniejszona, dlatego nie obserwuje się objawów niewydolności płuc. W tej postaci wodobrzusza uszkodzenie wątroby jest już tak intensywne, że pacjent ma objawy encefalopatii wątrobowej.

W etapie 3 wodobrzusze w żołądku gromadzą od 10 do 20 litrów płynu. Z tego powodu zmienia się kształt brzucha. Stopniowo zwiększa się rozciąganie mięśni przedniej ściany brzucha. Zaobserwowana kompresja przepony. Praca serca jest zaburzona i zwiększa się obrzęk tkanek miękkich ciała.

Wodobrzusze mogą być przemijające, stacjonarne i napięte w zależności od sposobu leczenia. W przejściowym wariancie przebiegu puchliny brzusznej stosowanie metod konserwatywnych jest wystarczające, aby wyeliminować wszystkie objawy objawowe tego powikłania.

W przypadku leczenia szpitalnego i diety nie wystarczy. Pacjent wymaga hospitalizacji i operacji w celu usunięcia nadmiaru płynu. Takie procedury pomagają szybko poprawić stan. W przypadku napiętej postaci wodobrzusza, pomimo wszystkich środków medycznych, obserwuje się postęp akumulacji wysięku. Przy takim przebiegu patologii ratowanie pacjenta jest prawie niemożliwe.

Metody diagnostyczne

Kiedy pojawia się najmniejszy objaw wodobrzusza, pacjenci z marskością wątroby powinni skontaktować się z opiekującym się hepatologiem. Konieczne może być skonsultowanie się z wieloma innymi specjalistami. Najpierw lekarz bada pacjenta i wyjaśnia naturę skarg. Pamiętaj, aby wykonać badanie dotykowe brzucha i pomiar jego obwodu. Następnie przydzielane są liczne badania. Pozwalają uzyskać więcej danych o procesach wzrostu w ciele pacjenta.

Podczas przeprowadzania pełnej morfologii krwi, rozwój wodobrzusza może wskazywać na wzrost liczby leukocytów i przyspieszonego ESR. Wskazującą jest niedokrwistość. Podczas przeprowadzania ogólnej analizy moczu ujawniono podwyższone białko, wskazujące na naruszenie wątroby. Podczas wykonywania biochemii krwi szczególną uwagę zwraca się na wskaźniki ALT i AST, a także bilirubiny.

Metody diagnostyki instrumentalnej stosowane w celu wyjaśnienia etapu zaniedbywania wodobrzusza obejmują radiografię i USG. Ponadto często przepisywane są skany TK lub rezonans magnetyczny. W niektórych przypadkach wykonuje się wysięk przebijający w celu określenia jego składników składowych. Badanie to pozwala wykluczyć zakażenie wysięku patogenną mikroflorą. Po kompleksowej diagnozie można przypisać leczenie tego stanu patologicznego.

Leczenie wodobrzusza z marskością wątroby

Skuteczność terapii wodobrzusza zależy od stopnia jej zaniedbania. Na 1 i 2 etapach procesu patologicznego stosuje się metody zachowawcze. Hepatoprotektory są włączone do schematu leczenia w celu poprawy czynności wątroby. Są to leki pochodzenia roślinnego i syntetycznego, które chronią pozostałe zdrowe tkanki i pomagają poprawić przepływ żółci z przewodów i łagodniejszy poziom cholesterolu. Te leki obejmują:

Niezbędne fosfolipidy są wykorzystywane do przywrócenia równowagi metabolizmu węglowodanów i tłuszczów, a także do wyeliminowania objawów zatrucia. Leki te chronią wątrobę i sprzyjają pojawianiu się nowych komórek. Leki te obejmują fosfogliv i Essentiale. Te leki na marskość mogą być stosowane w długich kursach.

Aminokwasy hepatoprotekcyjne są często przepisywane na wodobrzusze. Pobudzają procesy metaboliczne w tkankach i pomagają zachować funkcjonalne komórki narządu. Leki te obejmują metioninę i ornitynę. Jeśli pacjent ma zapalenie wątroby o etiologii wirusowej, przepisywane są leki przeciwwirusowe. Najczęściej stosowane są rybawiryna, Pegasys i Adefovir. Środki znieczulające mogą być ograniczone.

Aby wypełnić niedobór białek i przywrócić normalne ciśnienie koloidalne, zaleca się podawanie białka. Jeśli marskość wątroby, a następnie wodobrzusze były spowodowane zaburzeniami autoimmunologicznymi, zaleca się stosowanie steroidowych leków przeciwzapalnych. Leki te obejmują prednizolon. Często multiwitaminy są wprowadzane do schematu leczenia.

W przypadku wodobrzusza leki moczopędne są często włączane do schematu leczenia. Leki te przyczyniają się do szybkiego usuwania płynu z organizmu i zapobiegania wzrostowi jego objętości w jamie brzusznej. Powszechnie przepisywane leki moczopędne na wodobrzusze obejmują:

W celu zwiększenia efektu leczenia pacjentowi zaleca się stosowanie się do leżenia w łóżku, ponieważ w pozycji poziomej aktywność nerek jest zwiększona, a ich zdolność filtracyjna wzrasta. Pomaga to oczyścić krew z nagromadzonych toksyn. Jeśli istnieje ryzyko zakażenia nagromadzonego wysięku, przepisywane są antybiotyki, aby zapobiec rozwojowi zapalenia otrzewnej. Leki są wybierane na podstawie objawów pacjenta. Większość leków jest przepisywana na krótkie kursy, aby uniknąć ich działania hepatotoksycznego.

Z nieskutecznością konserwatywnego podejścia do terapii przepisuje się laparocentezę. Jest to mało inwazyjny zabieg chirurgiczny. Ta manipulacja wymaga pompowania płynu z jamy brzusznej. Podczas procedury można wybrać nie więcej niż 5 litrów płynu. Przy jednorazowym spożyciu większej ilości płynu zwiększa się ryzyko powikłań i szoku.

Takie manipulacje mogą zmniejszyć objętość brzucha, poprawić ogólny stan i wyeliminować zespół bólowy. Podczas laparocentezy istnieje ryzyko infekcji i zapalenia otrzewnej, dlatego lekarze stosują tę procedurę, gdy jest to absolutnie konieczne. Ponadto laparocenteza nie jest zalecana więcej niż 2-3 razy w roku ze względu na wysokie ryzyko rozwoju choroby adhezyjnej.

Jedynym sposobem całkowitego wyeliminowania wodobrzusza jest przeszczep wątroby. Jednak przeszczep narządów w marskości jest również związany z wysokim ryzykiem powikłań.

Dieta

Aby zmniejszyć ryzyko wodobrzusza, pacjenci cierpiący na marskość wątroby powinni stosować specjalną dietę i odpowiedni schemat picia. Ilość wody zużywanej dziennie nie powinna przekraczać 1,5 litra. Jedzenie należy przyjmować w małych porcjach co najmniej 5-6 razy dziennie. Powinno być możliwe całkowite wyeliminowanie użycia soli. Spożycie kalorii w dziennej dawce powinno wynosić około 2000-2500 kcal. Produkty zalecane dla wodobrzusza opracowanego na tle marskości obejmują:

  • świeże warzywa;
  • Kasza gryczana;
  • Kasza ryżowa;
  • płatki owsiane;
  • twaróg i kefir o niskiej zawartości tłuszczu;
  • suszony chleb żytni;
  • białko jaja;
  • chude ryby i mięso;
  • mleko o niskiej zawartości tłuszczu;
  • miód;
  • zielona herbata;
  • kompot;
  • domowej roboty galaretka.

Tłuszczowe odmiany mięsa i ryb, wędzone mięsa, alkohol i napoje gazowane, kawa, smażone potrawy, pieczenie, margaryna, grzyby i konserwacja powinny być wyłączone z diety.

Szczególną uwagę należy zwrócić na metodę gotowania. W diecie można podawać potrawy, potrawy na parze, potrawy duszone lub gotowane. Dozwolone używanie świeżych warzyw. Przykładowe menu na dzień dla pacjenta cierpiącego na wodobrzusze podczas marskości wątroby jest następujące:

  1. Śniadanie: owsianka w mleku od 1 łyżeczki. miód, twaróg o niskiej zawartości tłuszczu, zielona herbata.
  2. Obiad: omlet z białka na parze, kompot, pieczone jabłko.
  3. Obiad: zupa jarzynowa, gotowana pierś z kurczaka, kasza gryczana, pieczone warzywa, galaretka.
  4. Obiad: ciastka owsiane, ser niskotłuszczowy, kompot.
  5. Kolacja: lekka zupa jarzynowa, bułeczki z mielonym kurczakiem, rosół z dzikiej róży.

Dalsze prognozy

Biorąc pod uwagę, że marskość wątroby różni się stale postępującym przebiegiem, pacjenci doświadczają wzrostu objawów wodobrzusza. Jednocześnie pogarsza się ogólny stan pacjenta. Nagromadzenie płynu nie jest niebezpieczną komplikacją, ale zagrożenia dla życia pacjenta powodują zaburzenia, które rozwijają się na jego tle. Przystąpienie wtórnej infekcji często powoduje śmierć pacjenta.

Wczesne leczenie marskości i wodobrzusza może opóźnić wystąpienie niekorzystnego wyniku. Wodobrzusze wskazuje na wyraźne uszkodzenie tkanki wątroby, dlatego, gdy pojawi się to powikłanie, stan pacjenta wymaga kompleksowej terapii. Średnio pacjenci z wodobrzuszem rozwinęli się na tle marskości, żyją nie dłużej niż 5 lat. Jedyną szansą na przedłużenie życia pacjenta jest przeszczep narządu.

Traktujemy wątrobę

Leczenie, objawy, leki

W wyniku marskości wątroby powstaje wodobrzusze

Wodobrzusze z marskością wątroby, która jest nagromadzeniem wolnego płynu w jamie brzusznej, jest najbardziej charakterystycznym objawem nadciśnienia wrotnego, czyli zespołu zwiększonego ciśnienia w układzie żył wątrobowych.

Pojawienie się wodobrzusza w przypadku marskości wątroby wskazuje na niekorzystny przebieg choroby i jej dekompensację.

Ogólne informacje

Nagromadzenie płynu w jamie brzusznej można zaobserwować oprócz marskości także w innych chorobach:

  • wątroba;
  • ostre alkoholowe zapalenie wątroby;
  • zmiana nowotworowa - rak wątrobowokomórkowy;
  • serca;
  • zastoinowa niewydolność serca;
  • zapalenie worka osierdziowego - zapalenie osierdzia;
  • ciężka niewydolność funkcji zastawek serca, w szczególności zastawki trójdzielnej między prawym sercem;
  • statki;
  • blokada dużych naczyń wątrobowych lub żyły głównej dolnej z zakrzepem, jak również kompresja naczyń z guzami i torbielami;
  • otrzewna;
  • rozprzestrzenianie się nowotworu przerzutów raka jajnika, trzustki, jelita grubego;
  • międzybłoniak (guz otrzewnowy);
  • zapalenie otrzewnej - zapalenie otrzewnej;
  • nerki;
  • choroby prowadzące do dużej utraty białka w moczu, na przykład, kłębuszkowe zapalenie nerek;
  • przewód pokarmowy;
  • ostre zapalenie trzustki;
  • celiakia;
  • Choroba Crohna.

Jednak według statystyk jest to marskość wątroby, która stanowi 80% wykrytych przypadków wodobrzusza.

Istnieje kilka mechanizmów pojawiania się płynu w jamie brzusznej:

  • Postępujące nadciśnienie wrotne.

Zakłócenie struktury (architektury) tkanki w marskości wątroby charakteryzuje się kompresją małych naczyń krwionośnych (żył wątrobowych) przez węzły regeneracyjne i powstaniem mechanicznej przeszkody dla normalnego wypływu krwi z żył wątrobowych przez zastąpienie hepatocytów tkanką łączną.

Prowadzi to do kompensacyjnego wzrostu produkcji dużych ilości limfy - jednego z płynów ustrojowych, gdy zamiast 8–9 litrów tworzy się do 15–20 dziennie.

Taka ilość płynu, której organizm nie może usunąć, a jego część zaczyna wyciekać do jamy brzusznej przez torebkę wątroby, tworząc wodobrzusze.

  • Naruszenie zniszczenia w wątrobie i zwiększenie powstawania hormonu aldosteronu przez nadnercza i hormon antydiuretyczny przez przysadkę mózgową ze zmniejszeniem przepływu krwi w nerkach, ponieważ krew wraca do serca, aw konsekwencji przepływ krwi do innych narządów zmniejsza się z powodu zastoju krwi w żyłach wątroby. Prowadzi to do ponownego wchłaniania sodu przez nerki, a w konsekwencji do zatrzymywania wody w organizmie.
  • Zmniejszenie poziomu białka - albuminy we krwi z powodu naruszenia jej powstawania w wątrobie, a zatem ciekła część krwi opuszcza krew, co prowadzi do powstawania wodobrzusza i obrzęku.

Objawy kliniczne

Pierwszym objawem, z jakim dana osoba widzi lekarza, może być zwiększenie rozmiaru brzucha. Czasami pojawia się skrócenie oddechu - uczucie braku powietrza, które związane jest ze wzrostem przepony przy znacznej objętości płynu. Może to wskazywać na rozwój puchliny w marskości wątroby.

Podczas badania lekarz może zidentyfikować takie objawy uszkodzenia wątroby, jak obecność „objawów wątrobowych” (pajączki, czerwone dłonie, język malinowy), żółtaczka, ginekomastia (powiększenie piersi u mężczyzn), wzdęcie brzucha (wzdęcia) i powiększony układ żylny na przedniej części brzucha ściana.

Lekarz może ujawnić płyn w jamie brzusznej, jeśli jest obecny w objętości większej niż 1500 ml.

Badanie brzucha z marskością wątroby przeprowadza się zarówno pionowo, jak i poziomo. Różna pozycja ciała w przestrzeni prowadzi do zmiany kształtu brzucha, więc w obecności wodobrzusza podczas stania brzuch wygląda na sflaczały, ponieważ płyn gromadzi się w dolnych sekcjach, aw pozycji poziomej gromadzi się w bocznych sekcjach, tworząc spłaszczony żołądek żaby.

Przeprowadzając badanie, lekarz może często ujawnić wystający pępek, przerzedzenie i połysk skóry brzucha. Na przedłużające się występowanie wodobrzusza wskazuje obecność na skórze rozciągliwych opasek - rozstępów.

Stosowane są również dodatkowe metody badawcze - laboratoryjne i instrumentalne.

Analizy pokażą zmiany charakterystyczne dla marskości wątroby - objawy zapalenia, wahania zawartości enzymów wątrobowych - ALT, AST, GGTP, fosfatazy jedwabiu i inne.

Metodą wczesnej diagnostyki jest badanie ultrasonograficzne narządów jamy brzusznej (ultrasonografia OBP), za pomocą którego można wykryć nawet niewielką ilość płynu w zakresie 150-200 ml. Aby wyjaśnić diagnozę, czasami wykonuje się nakłucie jamy brzusznej specjalną igłą i uzyskany płyn pobiera się do analizy, określając jego skład.

Leczenie wodobrzusza

Jak leczyć i czy można leczyć wodobrzusze? Na to pytanie może odpowiedzieć tylko lekarz prowadzący, ponieważ istnieje wiele różnych niuansów, wskazań i przeciwwskazań do stosowania leków. Zasadniczo to taktyka leczenia określa, jak bardzo żyją z wodobrzuszem.

Odpowiednie i terminowe leczenie wodobrzusza z marskością wątroby prowadzi zarówno do zmniejszenia częstości powikłań wodobrzusza, jak i poprawy samopoczucia pacjenta.

Pokazano codzienną kontrolę dziennego wydalania moczu (objętość wydalanego moczu), jak również masy ciała, a leczenie jest skuteczne przy zmniejszeniu masy ciała nie większej niż 500 mg na dzień tylko z wodobrzuszem i 1000 mg zarówno z wodobrzuszem, jak i obrzękiem. Duża utrata płynu może pogorszyć stan.

Dieta: wykazała całkowite wykluczenie soli z diety (dieta bezsolna), która nie spowoduje dodatkowego zatrzymania płynów w organizmie. W tym samym celu zaleca się spożywać nie więcej niż 1-1,5 litra płynu dziennie, w tym zupy.

Przygotuj jedzenie bez dodawania soli, wyklucz produkty o początkowo wysokim poziomie - kiełbasy, sery, marynaty, konserwy rybne i mięsne, majonez, sosy fabryczne, fast foody (hamburgery), a także produkty zawierające proszek do pieczenia lub sodę oczyszczoną (ciasta, ciasta pieczenie).

Wiadomo, że każdy gram sodu zatrzymuje 200-250 ml płynu w organizmie.

Reżim dnia: pozytywny efekt ma odpoczynek w łóżku, który poprawia dopływ krwi do narządów wewnętrznych, a także ogranicza aktywność fizyczną.

Dobry efekt tylko przy zastosowaniu zaleceń dietetycznych i normalizacji dziennego schematu można osiągnąć w początkowych stadiach choroby, gdy zdolności kompensacyjne organizmu nie są wyczerpane.

Jeśli jednak masa ciała nie zmniejsza się, a ilość wydalanego moczu nie zwiększa się, należy dodać medyczne metody leczenia marskości wątroby z wodobrzuszem.

Leki

Diuretyki (diuretyki) zwiększają wydalanie jonów sodu i wody. Użyj kilku różnych grup leków. Lekiem z wyboru jest działanie blokujące hormonu aldosteron Spironolactone, Veroshpiron, Aldactone, Eplerenone, Inspra.

Lek zaczyna być przyjmowany z małą dawką, stopniowo go zwiększając, dawka jest indywidualna i zależy od objętości moczu i masy ciała.

U niektórych pacjentów poprawa stanu nie występuje nawet po przyjęciu maksymalnych dawek, dlatego inne, silniejsze leki moczopędne są związane z leczeniem: Furosemidem, Lasix, Torasemid, Diuver, Triampur.

Aby kontrolować skuteczność leczenia diuretykami, mierzy się diurezę, objętość talii i masę ciała, a także kontrolę poziomu elektrolitów we krwi.

Leczenie marskości wątroby wodobrzuszem obejmuje również podawanie preparatów białkowych, w szczególności roztworów białka krwi - albuminy.

Taktyka chirurgiczna

U niektórych pacjentów nawet intensywna terapia nie prowadzi do oczekiwanego efektu, co wskazuje na oporność na wodobrzusze. W tym przypadku środki medyczne polegają na nakłuciu jamy brzusznej i ekstrakcji płynu - paracentezie.

Równocześnie pobiera się do 3-4 litrów, lub nakłucie łączy się z wprowadzeniem roztworów i albuminy zastępujących plazmę, ponieważ elektrolity i białko tracą się wraz z cieczą, a także powikłania mogą rozwinąć się, w szczególności, niedociśnienie tętnicze lub zapaść.

Należy jednak pamiętać, że paracenteza jest środkiem tymczasowym, ponieważ po wydobyciu płynu zaczyna się on ponownie gromadzić.

Inne rodzaje chirurgicznej korekty wodobrzusza:

  • powstawanie komunikatu między jamą brzuszną a żyłą główną górną, przyczyniającego się do zmniejszenia ilości wolnego płynu i zwiększenia objętości krwi krążącej (przetoka żylna otrzewnowa);
  • kształtowanie się komunikacji między żyłami wątroby - wątrobowej i wrotnej (wewnątrzwątrobowe przetoki portosystemowe);
  • przeszczep wątroby od dawcy (przeszczep).

Jednak najważniejszą częścią terapii jest leczenie choroby podstawowej, czyli marskości wątroby, przy zachowaniu sił kompensacyjnych organizmu.

Komplikacje

Obecność wolnego płynu w jamie brzusznej stwarza ryzyko infekcji wraz z rozwojem zakaźnego zapalenia pokrywy otrzewnej, rozwoju niedoboru funkcji nerek.

Bakteryjne zapalenie otrzewnej może objawiać się dodaniem objawów rozlanego bólu brzucha bez określonej lokalizacji, gorączki, wymiotów, częstych luźnych stolców, zwiększonej żółtaczki i objawów encefalopatii wątrobowej aż do śpiączki).

Diagnoza zostanie wyjaśniona przez lekarza prowadzącego przy starannym badaniu, a także przeprowadzeniu dodatkowych metod badania.

Leczenie polega na stosowaniu antybiotyków - cefalosporyn (cefotaksymu, ceftriaksonu), penicylin (klawulonian amoksycyliny), fluorochinolonów (cyprofloksacyny, ofloksacyny) i innych.

Przy braku odpowiedniej terapii antybiotykowej prawie co czwarty pacjent nie przeżyje.

Aby zapobiec nawrotom objawów po wyleczeniu zapalenia otrzewnej, konieczne jest przyjmowanie leków przeciwbakteryjnych z grupy fluorochinolonów (norfloksacyna, cyprofloksacyna) do momentu ustąpienia objawów wodobrzusza lub przed przeszczepem wątroby od dawcy.

Zespół wątrobowo-nerkowy (wątrobowo-nerkowy) to postępująca niewydolność nerek u pacjentów z marskością wątroby i wodobrzuszem, objawiająca się wyraźnym zmniejszeniem wydalania moczu, aż do jego całkowitej nieobecności, niskiego ciśnienia krwi i charakterystycznych danych laboratoryjnych i instrumentalnych:

  • wzrost poziomu kreatyniny we krwi;
  • obniżenie poziomu sodu i krwi w moczu;
  • brak danych dotyczących organicznej choroby nerek;
  • brak innych przyczyn rozwoju niewydolności nerek.

Taktyka medyczna polega na wprowadzeniu leków poprawiających przepływ krwi i funkcje nerek - Octreatis, Vasopressin, Noradrenaline, Dopamine.

W przypadku nieleczenia pacjent będzie żył do 2-4 tygodni.

Prognoza

Nie można jednoznacznie odpowiedzieć na pytanie, ile osób żyje z wodobrzuszem w przypadku marskości wątroby. Będzie to zależało od wielu czynników, takich jak stopień zaawansowania choroby, specyfika jej przebiegu u pacjenta, przestrzeganie przepisanej terapii. Będą wpływać na to, czy można go wyleczyć. Istnieją jednak dowody, że w przypadku nieleczonego wodobrzusza 50% pacjentów może żyć tylko przez dwa lata.

Obecność marskości z wodobrzuszem znacznie upośledza zarówno jakość życia osoby, jak i przebieg choroby, skraca długość życia.

Tak więc staje się jasne, że głównym wydarzeniem jest zapobieganie dekompensacji choroby, gdy organizm nie jest w stanie utrzymać stanu równowagi.

Rozpoczęcie leczenia marskości wątroby powinno nastąpić na czas. Terminowa wizyta u lekarza, gdy pojawią się objawy choroby, będzie najlepszym rozwiązaniem, które może zmienić przebieg choroby i pomóc ci żyć jak najdłużej i jak najwyżej.