Ile żyć z wodobrzuszem?

Najbardziej palące pytanie dla osób, u których zdiagnozowano wodobrzusze, ilu pacjentów żyje? Trudno jest dokładnie przewidzieć wodobrzusze. Wiele zależy od tego, co spowodowało jego rozwój, jak postępuje patologia: powoli lub szybko. Innym czynnikiem wpływającym na pozytywne rokowanie jest skuteczność terapii, obecność chorób współistniejących. Tylko biorąc pod uwagę wszystkie te czynniki łącznie, można wyciągnąć pewne wnioski i dokładnie odpowiedzieć na pytanie, ilu pacjentów z wodobrzuszem żyje.

Sama puchlina brzucha rzadko jest przyczyną śmierci pacjenta. Powikłania wodobrzusza są niebezpieczne. Nagromadzenie płynu wewnątrz ściany brzucha zwiększa ciśnienie, powoduje ucisk narządów znajdujących się w tej anatomicznej części ciała, zakłóca ich pracę, zachodzi nierównowaga witalnych systemów, co jest niezwykle trudne do wyeliminowania. Sytuację pogarsza naruszenie równowagi wodno-elektrolitowej, co znacznie pogarsza stan pacjenta.

Lekarze zwracają uwagę na najczęstsze powikłania wodobrzusza. To jest:

  • Spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej.
  • Niedokrwistość i odma oddechowa.
  • Niedrożność jelit.
  • Przepuklina pępkowa.
  • Zespół wątrobowo-nerkowy.

Każda komplikacja sama w sobie może być śmiertelna. W jakich przypadkach prognozy wodobrzusza są rozczarowujące? Odpowiedź na to pytanie leży w dynamice rozwoju choroby podstawowej, która wywołała obrzęk brzucha.

Średnia długość życia dla wodobrzusza

Dzisiaj oczekiwana długość życia dla wodobrzusza zależy od:

  1. Stan funkcjonalny wątroby.
  2. Stan funkcjonalny nerek.
  3. Stan funkcjonalny układu sercowo-naczyniowego.
  4. Skuteczność i adekwatność leczenia.

W 75% przypadków puchlina brzuszna rozwija się z powodu marskości wątroby, rokowanie w tym przypadku zależy od postaci choroby podstawowej. Jeśli u pacjenta zdiagnozowano wyrównaną marskość wątroby, a następnie przy odpowiednim leczeniu można zminimalizować skutki wodobrzusza brzusznego, można utrzymać podstawowe funkcje wątroby, co oznacza, że ​​pacjent może polegać na najkorzystniejszym rokowaniu. Ile żyje pacjent, gdy zdiagnozowano zdekompensowaną marskość wątroby? Ponieważ w tej postaci choroby główne funkcje wątroby są zaburzone i powodują nieodwracalne procesy, bez radykalnego leczenia (przeszczep wątroby), tylko 20% ze 100% żyje około pięciu lat, reszta umiera znacznie wcześniej. W tym przypadku tylko przeszczepienie nowego narządu pomaga zapobiec śmierci.

Przewiduje się minimalną oczekiwaną długość życia dla wodobrzusza, nawet gdy puchlina brzucha stanie się konsekwencją niewydolności nerek. Ile osób żyje z podobnymi diagnozami? Bez hemodializy śmierć następuje w ciągu kilku tygodni. Wodobrzusze są niebezpieczne w połączeniu z niewydolnością serca. Jeśli trzecia i czwarta klasa niewydolności serca zostanie wykryta w ciągu pierwszych dwóch lat, śmierć następuje w 30% przypadków. Pozostałe 60% pacjentów umiera w ciągu najbliższych pięciu lat. I tylko 10% może liczyć na korzystne rokowanie z opisaną kombinacją dwóch patologii. I to jest przedmiotem wczesnej diagnozy, terminowego leczenia z wykorzystaniem najnowszych metod leczenia puchliny, przy użyciu sprzętu nowej generacji.

We wszystkich przypadkach wymienionych powyżej, sam wodobrzusze nie jest niebezpieczne, ale powikłania, które powoduje. Na przykład, gdy pojawia się samoistny wodobrzusze bakteryjne, przeżywa tylko co drugi pacjent. Ryzyko nawrotu patologii w pierwszych sześciu miesiącach u osób, które przeżyły, występuje w 43%. W pierwszym roku na poziomie 70%, w ciągu pierwszych dwóch lat na poziomie 75%.

A to, według lekarzy, najbardziej korzystne prognozy dotyczące liczby osób żyjących po wielokrotnym puchlinie bakteryjnej, która pojawiła się w trzecim roku po pomyślnym leczeniu nie jest jeszcze znana.

U tych, u których zdiagnozowano oporny wodobrzusze, dochodzi do śmierci, około połowy pacjentów w pierwszym roku choroby. Istnieją specjalne grupy ryzyka, w których skutki wodobrzusza brzusznego są najbardziej niekorzystne. Obejmują one:

  • Ludzie powyżej 60 lat.
  • Pacjenci z niskim ciśnieniem krwi.
  • Ci, u których zdiagnozowano niską zawartość albuminy w surowicy.
  • Ci, którzy mają podwyższony poziom norepineforiny we krwi.
  • Pacjenci z cukrzycą.
  • Pacjenci z nowotworami złośliwymi wątroby.

Wiele osób chce dziś wiedzieć, jak bardzo ci pacjenci żyją, u których zdiagnozowano pierwszy etap wodobrzusza? Dzisiaj lekarze nauczyli się kompensować stan pacjenta odpowiednio dobranymi lekami moczopędnymi i lekami, które kompensują brak potasu i magnezu w organizmie. Przy stosowaniu odpowiedniego leczenia, przy ścisłym przestrzeganiu diet terapeutycznych i przeprowadzaniu laparocentezy, można osiągnąć korzystne rokowanie przez 10 lat. Ale ten wariant rozwoju choroby jest niezwykle rzadki. A jednak istnieją takie formy puchliny, które na ogół nie podlegają leczeniu. W tym przypadku wszelkie konsekwencje wodobrzusza brzusznego stają się nieodwracalne, śmierć u pacjentów następuje w ciągu pierwszego roku.

A jednak nie zniechęcaj się. Współczesna medycyna nie stoi w miejscu, nowy sprzęt pozwala na odprowadzanie cieczy i minimalizuje ryzyko rozwoju patologii. Ważne jest, aby spróbować zwiększyć oczekiwaną długość życia, zapobiegając powikłaniom wodobrzusza, stopniowo eliminując już istniejące efekty puchnięcia brzucha. Wiedząc, jak niebezpieczne jest wodobrzusze, każdy z nas otrzymuje prawo do odpowiedniego działania w leczeniu chorób pierwotnych.

I jeszcze jeden ważny punkt. Pozytywne rokowanie i oczekiwana długość życia z obrzękiem brzucha zależy w dużej mierze od kwalifikacji lekarza prowadzącego. Terapia powinna skupiać się na eliminacji przyczyny puchliny, przywracając pierwotne funkcje narządów wewnętrznych - główny warunek wyleczenia śmiertelnej komplikacji.

Rokowanie życia dla wodobrzusza brzusznego

Wodobrzusze są często nazywane puchliną brzucha. W rzeczywistości ten stan nie jest osobną chorobą, ale komplikacją innych dolegliwości, których lista jest daleka od małej. Większość chorób, których komplikacja staje się wodobrzuszem, jest niebezpieczna nie tylko dla zdrowia pacjenta, ale także dla jego życia, dlatego ważne jest, aby rozpoznać ten stan na czas i podjąć wszelkie niezbędne środki.

Przyczyny wodobrzusza

Wodobrzusze w medycynie nazywane są gromadzeniem się płynu w jamie otrzewnowej, który ma charakter patologiczny. Oczywiście w jamie otrzewnej zawsze występuje niewielka ilość płynu puchlinowego, co jest naturalne. Taki płyn jest w ciągłym ruchu, ciągle przemieszcza się do naczyń limfatycznych, a nowa część pojawia się w miejsce przemieszczonych.

Gdy w organizmie występują pewne zaburzenia, płyn brzuszny zaczyna być wytwarzany w zbyt dużych ilościach lub proces jego wchłaniania zatrzymuje się, w wyniku czego gromadzi się. Nadmiar płynu ściska narządy wewnętrzne, co zakłóca normalne procesy ich pracy.

W większości przypadków wodobrzusze występują, gdy w organizmie człowieka występują pewne choroby:

  • Różne dolegliwości natury onkologicznej;
  • Marskość wątroby;
  • Niewydolność serca;
  • Gruźlica;
  • Guzy i torbiele jajników;
  • Endometrioza;
  • Zapalenie trzustki;
  • Różne choroby nerek;
  • Zaburzenia układu hormonalnego;
  • Wyczerpanie ciała, długotrwałe przestrzeganie ścisłej diety, głód, a także ciągłe niedożywienie;
  • Obecność wewnętrznego krwawienia.

W większości przypadków, jeśli podczas badania wykryto wodobrzusze u osoby, wykonywana jest dodatkowa diagnoza stanu wątroby, ponieważ takie powikłanie występuje w marskości wątroby w 75% przypadków. Jeśli wszystko jest w porządku z wątrobą, lekarze przeprowadzają badanie na obecność chorób onkologicznych, w których to powikłanie występuje w 10% przypadków.

Ważne jest, aby pamiętać, że puchlina brzuszna nie występuje u każdej osoby, która ma te choroby, ale istnieją pewne czynniki ryzyka, które znacznie zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia takich powikłań, w szczególności: obecność zapalenia wątroby dowolnej postaci, wysoki poziom cholesterolu, ciężka otyłość, cukrzyca, używanie alkoholu i narkotyków.

Objawy i objawy

W większości przypadków rozwój tego stanu następuje stopniowo i może trwać kilka miesięcy, tak wielu pacjentów przez długi czas nie zwraca uwagi na istniejące drobne objawy, a często pacjent po prostu uważa, że ​​przybiera na wadze.

Z reguły bardzo trudno jest zauważyć wodobrzusze na początkowym etapie rozwoju, ponieważ gromadzenie się patologicznego płynu w objętości co najmniej 1 litra jest wymagane do określenia tej choroby. Dopiero po tym osoba zaczyna pojawiać się pewne objawy, objawiające się pojawieniem się bólu brzucha, częstej zgagi i odbijaniem się, wyraźnego wzdęcia, obrzęku nóg, trudności w oddychaniu.

Objętość brzucha z wodobrzuszem zwiększa się wraz ze wzrostem ilości płynu. Stopniowo rozmiar brzucha wzrasta tak bardzo, że trudno mu się nawet pochylić. Kształt brzucha staje się kulisty, z gwałtownym wzrostem wielkości może pojawić się rozszerzone żyły i rozciągnąć skórę.

Często z postępem wodobrzusza występuje niedrożność naczyń wątrobowych, co powoduje żółtaczkę u osoby, która zaczyna się szybko rozwijać. Stanowi temu towarzyszą prawie stałe nudności i częste ataki wymiotów.

Nie należy jednak samodzielnie ustalać diagnozy, opierając się jedynie na obecności wszystkich wymienionych objawów. Aby dokładnie określić stan, konieczne są konsultacje ze specjalistą i badanie.

Choroba i onkologia

Wszelkie choroby w dziedzinie onkologii naruszają funkcje wielu narządów, a nie tylko te, w których rozwija się zmiana. Różne komplikacje wynikające z takich chorób znacznie pogarszają sytuację i ogólny stan pacjenta. Właśnie takie komplikacje, które obejmują wodobrzusze, powodują, że objętość brzucha może dosłownie wzrastać kilkakrotnie.

W większości przypadków puchlina brzuszna rozwija się w obecności:

  • Rak żołądka lub jelita grubego;
  • Rak jelita grubego;
  • Rak trzustki;
  • Złośliwe zmiany w jajnikach lub gruczołach sutkowych.

Z nagromadzeniem płynu w dużej objętości, ciśnienie wewnątrz otrzewnej znacznie wzrasta, podczas gdy przepona jest przemieszczana do jamy klatki piersiowej. W rezultacie dochodzi do naruszenia anatomicznej lokalizacji narządów wewnętrznych, co nie może wpłynąć na ich funkcjonowanie. Po pierwsze, przy takiej zmianie krążenie krwi, serce i płuca są osłabione. Jeśli wodobrzusze są masywne i utrzymują się przez długi czas bez podejmowania jakichkolwiek środków w celu ich wyeliminowania, powoduje to znaczną utratę białka w organizmie.

U zdrowej osoby ilość płynu puchlinowego jest bardzo mała. Płyn ten jest zawsze zawarty w jamie otrzewnej, ponieważ jest niezbędny, aby zapewnić swobodny ruch narządów wewnętrznych i zapobiec ich przywieraniu. To obecność tego płynu zapewnia swobodny ruch pętli jelitowych, zapobiegając ich przyleganiu i tarciu. Ciało całkowicie kontroluje procesy produkcji i wchłaniania płynu.

W onkologii upośledzona jest funkcja barierowa, wydzielnicza i resorpcyjna arkuszy otrzewnowych, w wyniku której rozpoczyna się albo intensywna produkcja płynu, albo jego wchłanianie zatrzymuje się. Tak więc płyn zaczyna wypełniać całą przestrzeń otrzewnej, rozciągając ją i zwiększając objętość brzucha. W każdym przypadku objętość patologicznego płynu jest inna, aw szczególnie ciężkich przypadkach może przekraczać 25 litrów.

W raku komórki nowotworowe mogą przedostać się do jamy otrzewnej, gdzie osiadają na ciemieniowej i trzewnej powierzchni, zwiększając gromadzenie się płynów. Ale z powodu pokonania przestrzeni otrzewnowej przez komórki rakowe, w większości przypadków rakotwórczość powstaje i rozwija się szybko.

Pojawienie się wodobrzusza w chorobie nowotworowej znacząco wpływa nie tylko na ogólny stan pacjenta i przebieg choroby podstawowej. Z reguły pacjenci, którzy mają takie powikłania na tle onkologii, umierają wkrótce.

Wielu oczywiście interesuje się tak smutnym pytaniem: jak długo żyją z wodobrzuszem brzusznym? Przy podjętych w odpowiednim czasie środkach około 50% osób z tą chorobą żyje przez około 2 lata. Ale jeśli dana osoba ma niewydolność nerek, niedociśnienie, przerzuty, na przykład w wątrobie w dużych ilościach, wiek pacjenta przekracza 50-60 lat, wraz z wodobrzuszem brzusznym, rokowanie jest znacznie gorsze.

Rokowanie raka otrzewnej i wodobrzusza

Rakotwórczość jest specjalną chorobą onkologiczną, która występuje po raz drugi. W tym przypadku choroba dotyka surowiczych komórek, przy czym większość uderzeń przypada na opłucną i otrzewną. Folia pokrywająca całą jamę brzuszną wszystkimi narządami, zwana otrzewną, ma specjalną strukturę i zawiera rozległą i gęstą sieć limfatyczną i naczynia krwionośne. Ta struktura zapewnia normalną komunikację błony surowiczej ze wszystkimi narządami i całym ciałem.

Membrana surowicza ma znaczną powierzchnię około 2 metrów. Oczywiście, wewnątrz brzucha w stanie wyprostowanym taki obszar po prostu nie może być, dlatego jego części zawsze stykają się ze sobą bardzo ściśle, co przyczynia się do szybkiego rozprzestrzeniania się zapalenia zmian, gdy się pojawiają. To samo dotyczy procesów złośliwych, szczególnie skomplikowanych przez wodobrzusze, gdy komórki rakowe przenikają do gromadzenia się płynu.

Kilka czynników przyczynia się do rozwoju rakotwórczości w jamie brzusznej, w tym:

  • Obecność bliskiego kontaktu powierzchni otrzewnej z narządami wewnętrznymi dotkniętymi komórkami nowotworowymi;
  • Gęsta siatka naczyń limfatycznych i krwi;
  • Bliski kontakt ze sobą fałd otrzewnej;
  • Obecność płynu puchlinowego w jamie otrzewnowej.

W większości przypadków powikłanie rozwija się z rakiem jajników, żołądka lub jakiejkolwiek części jelita, z którego komórki nowotworowe łatwo przenikają do jamy otrzewnej, na przykład podczas kiełkowania lub zabiegu nowotworowego, jak również z przerzutami. Rozprzestrzeniając przerzuty, komórki rakowe mogą przenikać do otrzewnej z innych zaatakowanych narządów.

Zakażenie otrzewnej zakłóca wytwarzanie i wchłanianie płynu puchlinowego, w wyniku czego rozpoczyna się jego intensywna akumulacja, powodując jeszcze więcej komplikacji.

Gdyby można było zidentyfikować chorobę we wczesnych stadiach rozwoju, gdy istnieje tylko pierwotne ognisko, które można leczyć, to rokowanie dla pacjenta może być bardzo korzystne. Jeśli zmiana obejmuje dużą powierzchnię otrzewnej, wówczas nie jest możliwe korzystne rokowanie w wodobrzuszu w jamie brzusznej.

W obecności raka wodobrzusze jest zwykle wykrywane tylko w późniejszych stadiach choroby. W tym przypadku średnia długość życia pacjentów wynosi 1–2 lata, a tylko w 50% wszystkich przypadków z terminowym leczeniem nadal żyje do 5 lat.

Pacjent, który znajduje się w trzecim lub czwartym etapie wodobrzusza brzusznego, w obecności niewydolności serca, umiera w 30% wszystkich przypadków w ciągu pierwszych 2 lat po diagnozie.

U 75% pacjentów z marskością wątroby powstaje wodobrzusze. W przypadku prawidłowej i terminowej terapii prognozy życia są wtedy bardzo korzystne. Jeśli jednak w takiej sytuacji na czwartym etapie marskości wątroby nie przeprowadza się przeszczepu narządu, wówczas tylko 20% pacjentów może przeżyć do 5 lat, a reszta umiera znacznie wcześniej.

Wodobrzusze w niewydolności serca

Obecność wodobrzusza w niewydolności serca nie jest rzadkością, ale nie występuje u wszystkich pacjentów.

Pojawienie się wodobrzusza w niewydolności serca jest ułatwione przez obecność kilku czynników, w szczególności:

  • Wady serca, zwłaszcza nabyte, na przykład, ciężkie zwężenie zastawki dwudzielnej lub zwężenie zastawki trójdzielnej. Ale na pojawienie się wodobrzusza mogą wpływać wady wrodzone, w szczególności wyraźne defekty przegrody mięśnia sercowego, jak również otwarty przewód tętniczy;
  • Grupa chorób zwanych przewlekłą chorobą płuc. Takie choroby powstają z różnych powodów, a ta grupa obejmuje różne dolegliwości płuc i oskrzeli, w których wysokie ciśnienie krwi występuje w małym krążeniu;
  • Zator płucny i jego gałęzie;
  • Skurczowe zapalenie osierdzia;
  • Miażdżyca, której rozwój nastąpił w wyniku wystąpienia ostrego zawału mięśnia sercowego, zapalenia mięśnia sercowego, wrodzonej miażdżycy.

Aby rozpoznać obecność wodobrzusza na tle niewydolności serca, lekarz zwykle odnosi sukces tylko wtedy, gdy objętość patologicznego płynu wynosi 1 litr lub więcej. Do tego momentu zazwyczaj nie ma oczywistych oznak.

Wraz ze wzrostem objętości płynu patologicznego pacjent może zauważyć następujące objawy:

  • Zwiększenie rozmiaru brzucha, z wybrzuszeniem pępka;
  • Skóra na powierzchni ściany brzucha jest mocno rozciągnięta, zaczyna świecić, mogą się na niej pojawiać rozstępy i rozstępy;
  • Podczas oddychania żołądek pozostaje w spoczynku, jego ruchy nie są obserwowane;
  • Wydłużone żyły pojawiają się na brzuchu, które wyraźnie pokazują się przez powierzchnię skóry;
  • W pozycji leżącej (na plecach) brzuch spłaszcza się.

Bardzo często, w przypadku legalnej niewydolności komór, pacjent przed wodobrzuszem rozwija obrzęk, który należy rozwiązać.

W przypadku wodobrzusza na tle zaniedbanej choroby, podlegającej terminowemu leczeniu i działaniu, rokowanie jest bardzo korzystne, a przy odpowiednim leczeniu i przestrzeganiu zaleceń lekarskich, pacjenci z wodobrzuszem pośród niewydolności serca żyją przez dziesiątki lat.

Leczenie choroby

Oczywiście główne leczenie wodobrzusza powinno być skierowane na chorobę, przeciwko której powstało to powikłanie. Ale są też metody leczenia wodobrzusza. Pierwszą rzeczą, którą przepisuje pacjentowi, jest ścisła dieta, w której spożycie soli jest poważnie ograniczone (dzienna dawka soli nie powinna przekraczać 2 gramów). Ale sama dieta nie zapewnia oczekiwanej ulgi, więc ten środek stosuje się tylko w połączeniu z innymi.

Prawie zawsze pacjent ma przepisane leki moczopędne, ponieważ dzięki temu możliwe jest znaczne zwiększenie wydalania wody z organizmu, a także zwiększenie wydalania soli z nerek. W większości przypadków pacjentowi przepisuje się Furosemid, który jest bardzo aktywnym lekiem moczopędnym.

Jeśli przepisana dieta w połączeniu z lekami moczopędnymi nie przyniosła pożądanego rezultatu, pacjentowi przepisuje się procedurę paracentezy terapeutycznej. Taki środek prawie zawsze pozwala znacznie przedłużyć życie pacjenta, nawet jeśli wodobrzusze jest spowodowane chorobą onkologiczną, w której dieta i leki moczopędne są zwykle całkowicie bezużyteczne.

Procedura terapeutycznej paracentezy powinna być przeprowadzana tylko przez doświadczonego, wykwalifikowanego lekarza, z obowiązkowym przestrzeganiem wszystkich zasad sterylności. Istotą paracentezy jest umieszczenie specjalnej kaniuli z gumową rurką w dolnej części jamy brzusznej między łonem a obszarem pępka, przez którą wypompowywany jest nadmiar płynu. Objętość pompowanej cieczy zależy od całkowitej objętości płynu puchlinowego.

Średnio około 5 do 6 litrów pompuje się w jednej procedurze, ponieważ przy usuwaniu takiej objętości zwykle nie występują efekty uboczne. Dla wielu pacjentów, których wodobrzusze powstały na tle procesów złośliwych, ta opcja leczenia jest doskonałym sposobem na przedłużenie życia.

Niektórzy pacjenci mają przepisany zabieg chirurgiczny. Z reguły stosuje się tę metodę, gdy nie można było uzyskać pozytywnego wyniku za pomocą innych metod. Podczas operacji pacjentowi podaje się znieczulenie miejscowe, po czym wprowadza się bocznikowe przetoki do żyły szyjnej wewnętrznej, za pomocą których lekarze znacznie zmniejszają nacisk na serce pacjenta.

Procedura operacji jest bardzo złożona i bardzo trudno jest ją nosić pacjentom. Z tych powodów takie leczenie jest przepisywane tylko tym pacjentom, których organizm normalnie reaguje na agresywne metody leczenia. Jeśli ciało pacjenta jest osłabione, w trakcie takiej operacji może umrzeć. Dlatego wykonują takie operacje bardzo rzadko.

Projekcje życia z wodobrzuszem

Dla pacjentów, u których rozwinęła się puchlina brzuszna w wyniku powikłań niektórych chorób, pytanie brzmi, jak ważne jest, aby żyli z wodobrzuszem. Tylko lekarz może odpowiedzieć na to pytanie po przeprowadzeniu pełnego badania pacjenta. Na prognozę życia wpływa wiele czynników. Przede wszystkim ważne jest, aby zrozumieć, jak skutecznie wybrano terapię. Wnioski dotyczące oczekiwanej długości życia pacjenta z nagromadzoną cieczą można również wyciągać na podstawie towarzyszących dolegliwości.

Lekarze określają typowe czynniki, które mogą mieć wpływ na oczekiwaną długość życia pacjenta w przypadku danej dolegliwości:

  • środowisko;
  • prawidłowe menu;
  • psychosomatyka.

Sam wodobrzusze nie może być przyczyną śmierci, ale życie pacjenta jest zagrożone przez komplikacje, które mogą rozwinąć się z patologii. Nagromadzenie substancji wodnistej w otrzewnej przyczynia się do wzrostu ciśnienia, co powoduje ściskanie narządów w różnych częściach ciała. Praca całego organizmu jest zakłócona, występuje nierówne funkcjonowanie wielu trudnych do leczenia systemów. Zmniejszono również parametry wody i elektrolitów, co wpływa na ogólny stan pacjenta.

Komplikacje

Nagromadzenie dużej ilości płynu może wywołać rozwój wielu dolegliwości. Lekarze rozróżniają takie zaostrzenia:

  • bakteryjne zapalenie otrzewnej;
  • odma opłucnowa i niewydolność oddechowa;
  • zaburzenia jelitowe;
  • przepuklina pępkowa;
  • zespół wątrobowo-nerkowy.

Powyższe skutki puchnięcia brzucha mogą spowodować śmierć pacjenta. Ostateczne wnioski można jednak wyciągnąć dopiero po ustaleniu stopnia rozwoju początkowej patologii.

Rokowanie chorób współistniejących

Wodobrzusze to choroba, która rozwija się z istniejących dolegliwości. Najczęściej lekarze zauważają powstawanie nadmiaru płynu w takich patologiach:

  • rak jelita grubego;
  • rak jelita grubego i żołądka;
  • wodobrzusze w raku jajników i gruczołów mlecznych;
  • rak trzustki.

Rozwój wodobrzusza w kobiecym ciele wywołuje raka jajnika w trzecim etapie. Rak jajnika 4. stopnia powoduje, że 50% pacjentów jest śmiertelnych z powodu opuchnięcia brzucha.

Szybko oceń, jak długo dana osoba może żyć z nagromadzonym płynem w otrzewnej, lekarzom pomagają następujące kryteria:

  • czynność wątroby;
  • praca nerek;
  • funkcjonalność serca;
  • skuteczność terapii.

U 75% pacjentów z marskością wątroby powstaje wodobrzusze. O tym, jak długo pacjent może żyć, może decydować forma pierwszej choroby. Jeśli u osoby zdiagnozowano wyrównaną marskość wątroby z wodobrzuszem, to jego prawidłowa terapia może zapewnić pacjentowi korzystne rokowanie. Działania wodobrzusza zostaną zminimalizowane, a główne funkcje wątroby zostaną zachowane.

Czwarty etap rozwoju marskości z wodobrzuszem charakteryzuje się nieodwracalnymi procesami w narządach, które zakłócają funkcjonowanie wątroby. Jeśli nie poddasz się operacji przeszczepienia pożądanego narządu, wówczas tylko 20% pacjentów może przeżyć do 5 lat, pozostałe 80% osób umiera znacznie wcześniej. Na tym etapie śmierci można zapobiec tylko poprzez przeszczepianie narządów.

Wysokie prawdopodobieństwo śmierci w wodobrzuszu, jeśli choroba rozwinęła się z niewydolności nerek. Jeśli hemodializa nie zostanie przeprowadzona na czas, śmierć może nastąpić w ciągu kilku tygodni.

Wodobrzusze również powodują poważne szkody w organizmie, jeśli rozwija się z niewydolności serca. Jeśli pacjent ma 3 lub 4 stadia choroby, śmierć następuje w 30% przypadków w ciągu pierwszych dwóch lat po ustaleniu diagnozy. Pozostałe 60% osób przechodzi dwuletni okres leczenia, ale śmierć może nastąpić w ciągu najbliższych 5 lat. Tylko 10% pacjentów może mieć nadzieję na pozytywne rokowanie, jeśli choroba zostanie wykryta na czas i rozpocznie się leczenie.

Podczas diagnozowania samoistnego puchliny brzusznej co drugi pacjent może przeżyć, ale istnieje wysokie prawdopodobieństwo nawrotu. W 43% przypadków drugi etap choroby rozwija się w ciągu pierwszych sześciu miesięcy, w 70% w ciągu jednego roku. A 75% pacjentów doświadcza powtarzającego się wodobrzusza w ciągu dwóch lat. Niezależnie od tego, czy choroba może nawrócić w trzecim roku prawidłowej terapii, lekarze nadal nie wiedzą.

U pacjentów z opornym wodobrzuszem śmierć następuje w pierwszym roku choroby. Rokowanie dotyczy 50% pacjentów z taką diagnozą.

Klinicyści identyfikują konkretne grupy ryzyka, które są najbardziej podatne na patologię. Negatywne rokowanie może dotyczyć:

  • ludzie powyżej 60 lat;
  • pacjenci z obniżonym ciśnieniem w tętnicach;
  • ludzie z obniżoną albuminą surowicy;
  • pacjenci z wysokim odsetkiem noradrenaliny we krwi;
  • ludzie z cukrzycą;
  • pacjenci z guzami w wątrobie.

Średnia długość życia na różnych etapach wodobrzusza

Aby wybrać właściwą metodę leczenia, lekarz musi nie tylko znać etiologię choroby, ale także określić etap wodobrzusza. Lekarze rozróżniają 3 główne stopnie:

  • mała ilość płynu, którego nie można natychmiast zdiagnozować;
  • umiarkowany stopień wodobrzusza;
  • intensywny wodobrzusze.

Z pozytywnym spojrzeniem na życie w początkowej fazie choroby, osoba może przeżyć kolejne 10 lat. Ale jest to możliwe tylko wtedy, gdy choroba została zdiagnozowana w odpowiednim czasie i przebieg leczenia został przepisany prawidłowo. Dla odpowiedniej terapii ważne jest również przestrzeganie ścisłej diety i wykonywanie laparocentezy.

W drugim etapie choroby szanse na pozytywne perspektywy stają się mniejsze. Ciało pacjenta jest wypełnione dużą ilością płynu, co znacznie pogarsza proces gojenia.

Na ostatnim etapie rozwoju choroby przeprowadza się tylko terapię wspomagającą, aby zmaksymalizować aktywność życiową pacjenta. Wraz z rozwojem choroby śmierć może nastąpić rok po diagnozie. Wydłuż życie pacjenta, wybierając właściwy schemat leczenia wpływający na źródło wodobrzusza.

Wodobrzusze jamy brzusznej: ile osób żyje

Wodobrzusze to nagromadzenie płynu w jamie brzusznej. Choroba ta charakteryzuje się zwiększeniem rozmiaru brzucha i wzrostem ciśnienia w jamie brzusznej, w związku z czym występują zaburzenia patologiczne w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych zlokalizowanych w brzuchu, a także w płucach i mięśniu sercowym.

Wodobrzusze mogą rozwijać się z powodu różnych chorób, ale w ogromnej większości przypadków (ponad siedemdziesiąt pięć procent) choroba objawia się jako powikłanie na tle marskości wątroby. Możliwe jest zidentyfikowanie choroby podczas badania wewnętrznego przez lekarza jamy brzusznej, z zastosowaniem diagnostyki ultrasonograficznej lub tomografii komputerowej. Leczenie choroby jest trudne i z reguły bardzo długie.

Przyczyny choroby

Do głównych przyczyn pojawienia się wodobrzusza brzusznego należą:

  1. Marskość wątroby jest główną przyczyną w około 75% przypadków.
  2. Nowotwory nowotworowe - prowadzą do akumulacji płynu w około dziesięciu procentach.
  3. Niewydolność serca jest przyczyną choroby w pięciu procentach przypadków.

Czasami ta patologia może powodować inne przyczyny. Obejmują one:

  • zakrzepica żył wątrobowych;
  • choroba nerek;
  • złe odżywianie;
  • gruźlica;
  • zaburzenia w układzie rozrodczym;
  • choroby endokrynologiczne;
  • choroby przewodu pokarmowego;
  • zaburzenia naczyń limfatycznych.

Rozważmy bardziej szczegółowo najczęstszą chorobę - wodobrzusze w marskości wątroby. Ile osób żyje po zainstalowaniu tej diagnozy, jakie objawy patologii towarzyszą i jak się leczy.

Objawy wodobrzusza

Z powodu pewnych czynników zdrowe komórki wątroby zaczynają zamierać, zastępując je tkanką łączną. Naczynia zaczynają rosnąć, a zaatakowany gruczoł nie jest już w stanie w pełni funkcjonować. Prowadzi to do tego, że substancje toksyczne zaczynają gromadzić się w organizmie człowieka, krew nie jest oczyszczana, a metabolizm składników odżywczych jest zaburzony.

Problemy z krążeniem powodują, że część płynu przenika do zmienionych naczyń i do jamy brzusznej.

Objawy choroby są dość łatwe do rozpoznania na etapie, gdy więcej niż jeden litr wody gromadzi się w brzuchu. Najbardziej charakterystycznymi objawami wodobrzusza są:

  • krwawienie z przewodu pokarmowego;
  • zgaga lub ból żołądka;
  • uporczywe nudności;
  • obecność krwawych wtrąceń w masach kałowych;
  • przyrost masy ciała;
  • upośledzenie pamięci i koncentracja;
  • obrzęk nóg.

Ciężkie wodobrzusze mają zewnętrzne oznaki:

  • znaczny wzrost objętości brzucha;
  • wybrzuszone żyły;
  • pępek;
  • występowanie przepukliny pępkowej.

Rozwój tych objawów wskazuje, że chory rozwija wodobrzusze brzuszne. Ile osób żyje z tą diagnozą, zależy bezpośrednio od tego, jak szybko rozpocznie się leczenie patologii.

Etapy i rodzaje chorób

Ilość płynu w żołądku składa się z trzech etapów puchliny brzusznej:

Pierwszy etap. W jamie brzusznej znajduje się mniej niż trzy litry płynu, zewnętrzne objawy nie są wyrażone. Zidentyfikuj pierwszy etap za pomocą diagnostyki ultradźwiękowej. Na tym etapie pacjent otrzymuje najkorzystniejszą prognozę pełnego wyzdrowienia.

Drugi etap W jamie brzusznej zgromadziło się ponad trzy litry płynu. Zmiany rozmiaru występują, ale ściana przednia nie jest jeszcze rozciągnięta. Nie ma nacisku na przeponę, nie może ulec zmianie. Istnieją objawy niewydolności wątroby.

Trzeci etap. Na ostatnim etapie w brzuchu jest od dziesięciu do dwudziestu litrów wody. Brzuch jest znacznie powiększony, pacjentowi trudno jest się poruszać, a duszność niepokoi zmęczenie. Pacjent ma problemy z mięśniem serca, a także obrzęk nóg z powodu zaburzeń odpływu limfy.

Ponadto wodobrzusze dzieli się na typy, w zależności od tego, jak objawia się płyn brzuszny:

Rolling. Ten rodzaj wodobrzusza jest dość prosty w leczeniu i można go całkowicie wyleczyć dzięki terminowej interwencji medycznej.

Stacjonarny. W przypadku stosowania wyłącznie leków leczenie nie przynosi właściwych wyników.

Postępowy. Wszelkie metody terapeutyczne nie dają efektu, zwiększa się ilość wolnego płynu w jamie brzusznej.

Ponadto istnieją wodobrzusze oporne na działanie jamy brzusznej, które można leczyć metodą konserwatywną lub chirurgiczną i nieogniotrwałe, których nie można wyleczyć.

Po rozpoznaniu marskości, wodobrzusze występują w ciągu pierwszych dziesięciu lat. Aby zrozumieć, czym jest wodobrzusze i jak długo trwa rozpoznanie choroby, należy wiedzieć, jaki rodzaj choroby dotknął osobę: zrekompensowany lub zdekompensowany. Z reguły pacjenci z wyrównanym wodobrzuszem żyją dłużej niż siedem lat. Zdekompensowany wodobrzusze charakteryzuje się przewidywaną długością życia do trzech lat.

Diagnoza wodobrzusza

Charakterystyczne objawy umożliwiają określenie wodobrzusza w przypadku marskości wątroby w początkowej fazie. Dokładną diagnozę można wykonać za pomocą ultradźwięków. Za pomocą tej metody diagnostycznej można wykryć nawet najmniejszą ilość wolnego płynu. Ultradźwięki dają również możliwość oceny stanu narządów wewnętrznych, ściany brzucha, naczyń krwionośnych i układu limfatycznego.

Bardziej szczegółowe badanie układu żylnego i przepływu krwi przeprowadza się za pomocą badania Dopplera. Doplerometria jest w stanie wykazać poziom przepuszczalności naczyń, ciśnienie krwi w nich i prędkość przepływu krwi. Jeśli u pacjenta rozpoznano wodobrzusze brzuszne, wskaźniki te radykalnie różnią się od normalnych.

Jednak najczęściej stosowaną metodą diagnostyczną jest nakłucie brzucha w celu pobrania płynów. Badanie to pokazuje ilość wolnej infiltracji w jamie brzusznej, a także wskaźniki, takie jak: czerwone krwinki, białe krwinki, białka, rak lub komórki wirusowe i enzymy.

Wydarzenia medyczne

Leczenie wodobrzusza w przypadku marskości wątroby prowadzi się przy użyciu następujących metod: przy użyciu tradycyjnych receptur medycyny, tradycyjnych efektów leczniczych lub chirurgicznie. Bez względu na wybraną drogę leczenia konieczne jest dokładne monitorowanie postępu choroby. W przypadku progresji lub powikłań konieczne jest skorygowanie przepisanej terapii i wprowadzenie zmian.

Niezależnie od wybranej metody leczenia dla pacjenta, istnieje szereg zaleceń, które powinny być przestrzegane przez wszystkie osoby z tą diagnozą. Pełny odpoczynek i odpoczynek w łóżku jest przepisywany tylko pacjentom z ostatnim etapem wodobrzusza, we wszystkich innych przypadkach lekarze zalecają ograniczenie wysiłku fizycznego. Dieta na marskość wątroby z wodobrzuszem polega głównie na ograniczeniu stosowania soli i produktów ją zawierających w dużych ilościach. Jednak, aby zmniejszyć ilość spożywanego płynu, nie jest to warte, może to niekorzystnie wpłynąć na ciśnienie krwi.

Odżywianie marskości wątroby z wodobrzuszem ma być zgodne z tzw. Tabelą numer pięć. Jest to najbardziej oszczędna dieta, którą przepisuje się na choroby wątroby. Pacjenci powinni więc całkowicie zrezygnować ze smażonych potraw bogatych w cholesterol i purynę. Wszystkie pokarmy powinny być łatwo trawione przez przewód pokarmowy.

Produkty powinny być gotowane przez gotowanie, pieczenie lub duszenie. Gruba żywność, taka jak mięso, powinna być zmielona na puree. Warto również trzymać się temperatury używania jedzenia, nie powinna ona być poniżej dwudziestu i powyżej sześćdziesięciu stopni. Jeść powinna być trochę i co trzy godziny.

Leczenie ludowe

Leczenie wodobrzusza za pomocą tradycyjnych receptur medycyny jest praktykowane przez uzdrowicieli przez długi czas. Takie leczenie polegało na stosowaniu naturalnych składników i ziół, które przyjmowano zarówno wewnętrznie, jak i lokalnie. Ten rodzaj terapii jest uważany za dość bezpieczny, ale ważne jest, aby wiedzieć, że skuteczność tej metody nie została jeszcze udowodniona naukowo. Dlatego, zgadzając się na takie procedury, robisz to na własne ryzyko i ryzyko.

Suszone strąki czerwonej fasoli mają dobre działanie moczopędne. W celu wywaru należy wlać sto gramów produktu litrem gorącej wody i trzymać przez co najmniej piętnaście minut w łaźni wodnej. Po ostygnięciu bulionu należy go osuszyć i wziąć trzy razy dziennie w jednej szklance.

Jednym z najbardziej popularnych i używanych środków jest suszona morela. Może nie tylko pozbyć się nadmiaru płynu powstającego w jamie brzusznej, ale także wypełnić brakujące korzystne składniki w organizmie i poprawić pracę przewodu pokarmowego. Suszone morele nalewamy do wrzącej wody i nalegamy na godzinę. Zalecana dzienna dawka nie powinna przekraczać pięciuset mililitrów.

Usunąć płyn z jamy brzusznej przy użyciu bulionu z pietruszki. Do przygotowania tego przepisu należy wlać garść pietruszki z litrem wody i gotować na małym ogniu przez około trzydzieści minut. Po schłodzeniu bulion powinien być filtrowany i spożywany w małych porcjach przez cały dzień.

W celu lepszego usunięcia nacieku z jamy brzusznej stosuje się herbaty napotne i wywary, które powinny być spożywane na gorąco. Warzenie kwiatów lipy lub podbiału jest doskonałym rozwiązaniem. Rośliny te przyspieszają pocenie się, dzięki czemu zmniejsza się ilość wolnego płynu w żołądku.

Leczenie lekami

Przy wodobrzuszu jamy brzusznej pacjentom przepisywane są leki moczopędne. Sprawdzone leki o najwyższej skuteczności, takie jak: „Furosemid” i „Veroshpiron”.

  1. Furosemid jest lekiem moczopędnym o szybkim działaniu. Ten lek jest dopuszczony do stosowania przez osoby z chorobą nerek. Furosemid ma działanie rozszerzające na naczynia, a zatem obniża ciśnienie krwi. Po spożyciu działanie moczopędne osiąga się po trzydziestu minutach i trwa cztery godziny. Aby użyć leku, należy rano podać jedną tabletkę. Maksymalna dawka nie powinna przekraczać 160 miligramów na dobę.
  2. Veroshpiron - lek moczopędny o długotrwałym działaniu oszczędzającym potas. Działanie moczopędne osiąga się kilka dni po rozpoczęciu przyjmowania. Dzienna dawka wynosi 100-200 miligramów i jest wybierana przez lekarza indywidualnie dla każdego pacjenta.

W przypadku wodobrzusza spowodowanego marskością wątroby lekarze zalecają leczenie mające na celu podtrzymanie narządu. Zazwyczaj pacjentowi przepisuje się takie leki jak: syntetyczne i naturalne hepatoprotektory, leki żółciopędne, fosfolipidy, aminokwasy, środki przeciwwirusowe i immunomodulujące itp.

Leczenie chirurgiczne

W przypadku, gdy leczenie zachowawcze nie przynosi wyraźnego rezultatu, można przepisać chirurgiczne metody leczenia. Jedną z tych metod jest laparocenteza.

Laparocenteza jest nakłuciem jamy brzusznej używanym do usuwania nadmiaru wolnego płynu. W trakcie operacji pacjentowi wstrzykuje się grubą igłę rurkę do przedniej ściany jamy brzusznej, przez którą odprowadzany jest naciek.

Prognozy

Puchlina brzuszna w połączeniu z marskością wątroby ma wyjątkowo niekorzystne rokowanie. Pięćdziesiąt procent ludzi z tą chorobą ma oczekiwaną długość życia zaledwie dwa lata od początku rozwoju. Jeśli konserwatywne leczenie wodobrzusza nie przyniesie rezultatów, długość życia pacjenta skraca się do sześciu miesięcy. Leczenie uzależnień i narkotyków może przedłużyć i poprawić jakość życia danej osoby, ale często wymagany jest przeszczep wątroby, aby zapewnić pacjentowi długie i zdrowe życie.

Ile żyć z wodobrzuszem

Marskość wątroby jest jedną z najpoważniejszych chorób narządów wewnętrznych. Prawie nie reaguje na leczenie, a jeśli jest w zaniedbanych formach, może spowodować śmiertelny skutek. Ale nie tylko marskość jest niebezpieczna dla człowieka - może powodować liczne komplikacje, które mogą pogorszyć sytuację i jeszcze bardziej zbliżyć potencjalny śmiertelny skutek. Jednym z tych powikłań jest tzw. Wodobrzusze. Zrozumiemy, co jest typowe i ile osób zazwyczaj z tym mieszka?

Co to jest?

Wodobrzusze, które występuje w marskości wątroby, jest nagromadzeniem płynu, który występuje w jamie brzusznej. W rezultacie brzuch zwiększa swoją objętość. Problem powstaje z powodu rozwoju stagnacji i wzrostu ciśnienia w układzie żylnym.

Wodobrzusze (znane również jako puchlina) występuje dość często - ponieważ marskość wątroby jest bardzo częstą chorobą, która odgrywa wiodącą rolę wśród przyczyn śmierci u osób z chorobami żołądkowo-jelitowymi. Ale nie występuje sam, jest to efekt uboczny marskości wątroby, powikłania choroby podstawowej. Pogarsza to jej przebieg i zmniejsza szanse na odzyskanie zdrowia, zmniejsza liczbę lat, w których ludzie żyją z tym problemem.

Jeśli dana osoba ma marskość wątroby przez około 10 lat lub dłużej, ryzyko wystąpienia wodobrzusza zbliży się do 50%.

Jak długo możesz żyć z chorobą?

Wodobrzusze, które występuje w marskości wątroby, zwykle nie jest bezpośrednią przyczyną śmierci. Zwykle tylko pogarsza przebieg choroby podstawowej, z której osoba ostatecznie umiera. Leczenie wodobrzusza odbywa się jednocześnie z leczeniem marskości. Dlatego, aby zrozumieć, jak wiele osób żyje z tym problemem, konieczne jest dokładne zrozumienie, jak marskość występuje. Z tego powodu dane podane poniżej są jedynie przybliżone i powinny być postrzegane raczej jako przybliżone niż dokładne. Możesz powiedzieć następujące informacje o problemie:

  1. Ponad połowa pacjentów umiera w ciągu pierwszego roku, zwłaszcza jeśli mają tak zwaną oporną formę wodobrzusza, to znaczy jej forma jest odporna na leczenie. Jest to szczególnie prawdziwe, jeśli choroba ma tendencję do nawrotów.
  2. Około 20% pacjentów żyje z wodobrzuszem przez ponad pięć lat, dotyczy to zdekompensowanej marskości wątroby, pod warunkiem, że osoba nie chce lub nie może wykonać zdrowego przeszczepu narządu.
  3. Jeśli osoba, oprócz wodobrzusza, ma skompensowaną formę marskości, może żyć 10 lat lub dłużej, ponieważ główne funkcje narządu pozostają aktywne, a zatem możliwe jest prawie pełne życie.

Okazuje się, że liczba lat, ile osób żyje z tym problemem, może być różna - potencjalnie można żyć przez długi czas, jeśli dana osoba ma zapewnioną pomoc operacyjną i jeśli marskość wątroby nie jest w szczególnie zaawansowanym stadium, kiedy praktycznie nie ma powrotu. Ale mówiąc realistycznie, wodobrzusze jest dość niebezpiecznym i niekorzystnym powikłaniem marskości, ponieważ około połowa pacjentów umiera z tego powodu przez około dwa lata.

Ale nadal wiele jest ważne: ile leczenia pacjent przechodzi i jak szybko się zaczęło, sposób życia, czy bierze specjalne leki moczopędne, czy został przebity przez ścianę brzucha, ile trwa marskość wątroby i tak dalej. Tak więc każda sytuacja jest indywidualna.

Przyczyny problemu

Aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób puchlina szkodzi ludziom, konieczne jest zrozumienie mechanizmu problemu. Gdy dana osoba ma marskość wątroby, komórki wątroby i hepatocyty obumierają. Naprawa tkanki zaczyna się pojawiać, ale nowe przerośnięte hepatocyty różnią się od normalnych tkanek wątroby, dlatego pojawiają się problemy z krążeniem krwi. Żyła wrotna jest zaciśnięta, a płyn gromadzi się w dużych ilościach w jamie brzusznej.

Ponadto hepatocyty są częściowo zastępowane przez tkankę włóknistą, która nie ma takiej samej funkcjonalności, dlatego stopniowo wątroba przestaje radzić sobie ze swoimi funkcjami. W rezultacie zmniejsza się ilość białek krwi, spada ciśnienie onkotyczne w osoczu - i zaczyna opuszczać jamę brzuszną z naczyń. Objętość krwi jest zmniejszona, ponieważ specjalny hormon, aldosteron, który zatrzymuje sód i ciecz, zaczyna być uwalniany. Dlatego ciśnienie hydrostatyczne wzrasta, płyn zaczyna być uwalniany do jamy brzusznej - i zaczyna się rozwijać wodobrzusze.

Objawy

Jak rozpoznać, że dana osoba ma wodobrzusze? Jeśli jego skala jest mała, osoba nie zauważa zmian. Ale stopniowo pojawia się:

  • przyrost masy ciała zaczyna się dziać zbyt szybko;
  • żołądek zaczyna szybko nabierać objętości, a gdy dochodzi do wodobrzusza, może się zdarzyć w ciągu kilku dni;
  • w okolicy otrzewnej / brzucha występuje ból / dyskomfort;
  • może wystąpić dysfunkcja układu oddechowego, ponieważ ciśnienie na membranie wzrasta, a objętość płuc z kolei maleje;
  • jama brzuszna zaczyna oscylować, stopniowo wypełniając się płynem;
  • gorszy działa pęcherz moczowy, częsta potrzeba oddawania moczu;
  • trawienie jest zakłócone, ponieważ pojawia się nacisk na żołądek.

Zazwyczaj problem staje się zauważalny, gdy objętość cieczy zaczyna przekraczać litr.

Wodobrzusze jest dość poważnym powikłaniem marskości wątroby, co nasila początkowy problem. Zazwyczaj prognoza z nim jest dość pesymistyczna. Ale jeśli szybko zaczniesz podejmować działania i powstrzymywać rozwój marskości wątroby, możesz żyć całkiem dobrze, nawet jeśli masz wodobrzusze.

Wodobrzusze w onkologii - ilu pacjentów żyje?

Symptomatologia

Przede wszystkim objawia się wzrostem brzucha do dużych rozmiarów. Taki stan tłumaczy się tym, że gromadzi się ogromna ilość cieczy, która prawie nie nigdzie nie idzie. Chociaż pacjent nie rozumie, co ma do czynienia z wodobrzuszem.

Kiedy często występuje więcej problemów w różnych narządach. Na przykład, jelita mogą działać źle, jest rozstrój żołądka.

Powody

Wodobrzusze pochodzą z:

1. Obecność chorób, które stają się przewlekłe. Od nich zakłóca się aktywność i pojawiają się komplikacje w pracy:

Odpowiedni rozkład płynów w całym ciele zależy od tych narządów.

Można go również sprowokować, na przykład:

  • zawał mięśnia sercowego;
  • wrodzone i nabyte wady zastawki;
  • skomplikowane typy chorób układu oddechowego;
  • zapalenie mięśnia sercowego i tak dalej.

2. Choroby onkologiczne. Komórki nowotworowe nie pozwalają organizmowi normalnie funkcjonować i po prostu przestają działać. Jeśli takie komórki dostaną się do dowolnego organu, płyn odpadowy staje się trudniejszy i gromadzi się.

3. Przewlekła niewydolność nerek (jej faza końcowa), która jest przewlekła. Podobna choroba jest najczęściej spowodowana:

  • hipoplazja;
  • gruźlica;
  • rak;
  • ogólne zatrucie ciała;
  • kamica moczowa;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek.

4. Awaria wątroby, która z kolei powoduje zapalenie wątroby i marskość wątroby.

Podczas wodobrzusza występują dość nieprzyjemne chwile. Jeśli ktoś się położy, jego żołądek będzie się czołgał po bokach - jest to objaw przepływu płynów.

Nadal można wyjść z pępka. Jeśli spuchnięty brzuch zostanie poklepany, dźwięk będzie głuchy. Ciśnienie może wzrosnąć, a oddychanie może być trudne. Prowadzenie choroby często prowadzi do wypadnięcia odbytnicy.

Leczenie

Po pierwsze, konieczne jest określenie źródła choroby, ponieważ może być bardzo różne. Po drugie, pacjent musi przejść procedurę laparocentezy - to wypompowywanie płynu przez przebicie brzucha za pomocą znieczulenia.

A teraz więcej o tej podstępnej chorobie i jej leczeniu w następującej historii:

Historia przypadku - wodobrzusze marskości wątroby

W przypadku marskości wątroby (CP) zmęczenie i utrata energii są częstymi wczesnymi objawami związanymi z anoreksją i nudnościami. Na skórze pojawia się pająk (kropkowane czerwone plamy z naczyń krwionośnych, które tworzą obraz podobny do pająka). U pacjentów w zaawansowanym stadium rozwija się żółtaczka (żółta skóra i białe oczy) spowodowana niezdolnością wątroby do usunięcia bilirubiny z organizmu.

Rozproszony rumień dłoniowy lub palma wątrobowa (zaczerwienienie). U mężczyzn zmniejsza się owłosienie skóry, może rozwinąć się atrofia jąder, czasami pojawia się bolesne powiększenie piersi (ginekomastia).

Wodobrzusze są częstym objawem początkowej marskości wątroby. Temperatura, ból brzucha i uczucie ciśnienia w przewodzie pokarmowym są z reguły oznakami obecności infekcji.

Zapomnienie, trudności w utrzymaniu uwagi i reagowanie na pytania to pierwsze oznaki uszkodzenia mózgu przez toksyny spowodowane nieprawidłową czynnością wątroby. Inne objawy obejmują specyficzny zapach („ziemisty”) i drżenie. Późne objawy to encefalopatia, otępienie i ostatecznie śpiączka.

Powikłania marskości

Najpoważniejsze powikłania marskości to:

  1. Krwawienie
  2. Infekcje.
  3. Uszkodzenie mózgu.

Prawie każdy proces w organizmie jest zaburzony z powodu uszkodzenia wątroby (trawiennego, hormonalnego, sercowo-naczyniowego).

Wątroba jest również odpowiedzialna za usuwanie wielu toksycznych substancji, które gromadzą się i uszkadzają funkcje mózgu. Marskość wątroby jest nieuleczalną chorobą i przyczyną raka wątroby. Jednak odpowiednie programy terapeutyczne i dieta terapeutyczna spowalniają jego postęp.

U pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu B pięcioletni wskaźnik przeżycia po CP wynosi 71%. W przypadku marskości alkoholowej, jeśli pacjent przestanie konsumować, odsetek pięcioletniego przeżycia wynosi 85%. Dla tych, którzy nadal piją, szansa na przeżycie ponad 5 lat spada o 60%. Ponadto bardzo trudno jest ustalić, kiedy wątroba rzeczywiście zaczęła się uszkadzać.

Nadciśnienie wrotne (PG) i powikłania

W CP uszkodzenie komórek spowalnia przepływ krwi i powoduje wzrost ciśnienia krwi (BP). To ciśnienie powoduje powrót krwi przez układ żyły wrotnej, co prowadzi do PG. Płyn puchlinowy, który gromadzi się w jamie brzusznej, jest wynikiem PG, a jego pojawienie się jest ważne dla dalszego przewidywania.

Z wodobrzuszem tylko połowa pacjentów przeżywa dłużej niż dwa lata. Nagie oko widoczne obrzęk rąk i nóg, powiększona śledziona. Sam wodobrzusze nie jest śmiertelne, ale uszkadza oddychanie i oddawanie moczu.

Żylaki

Prawie najpoważniejszą konsekwencją gazów cieplarnianych jest rozwój żylaków - wzrost naczyń krwionośnych ze względu na fakt, że krew przepływa przez nie natychmiast, omijając wątrobę.

Takie statki są bardzo cienkie i kręte.

Żylaki często występują również w przełyku i żołądku. Wewnętrzne krwawienie z powodu żylaków występuje u 20 do 30% pacjentów z marskością i wodobrzuszem, wraz z krwawieniem, encefalopatią i żylakami.

Krwawienie w układzie pokarmowym i uszkodzenie systemów podczas krzepnięcia krwi są zwykle spowodowane niedoborem witaminy K, zmniejszonym stężeniem białka i małą liczbą płytek krwi (komórki krwi, które zwykle rozpoczynają proces krzepnięcia).

Zakażenia narządów jamy brzusznej występują u 25% pacjentów w ciągu roku. Ryzyko zakażenia u pacjentów z niskimi wartościami białka i wysoką bilirubiną jest zbyt wysokie.

Encefalopatia

Uszkodzenie mózgu powoduje dezorientację, aw ciężkich przypadkach śpiączkę i śmierć. Encefalopatia jest zwykle związana z innymi powikłaniami, takimi jak:

  • krwawienie z przewodu pokarmowego;
  • zaparcie;
  • infekcje;
  • urazy;
  • odwodnienie.

Klasyfikacja wodobrzusza

W zależności od powagi stanu i ilości płynu nagromadzonego w żołądku, wodobrzusze dzieli się na następujące typy:

  1. Mały, w którym objętość cieczy nie przekracza trzech litrów. Jednocześnie nie ma widocznej patologii. Obecność wodobrzusza można zdiagnozować za pomocą ultradźwięków lub laparoskopii.
  2. Średni - objętość cieczy jest większa niż trzy, ale mniejsza niż 10 litrów. Kształt brzucha zmienia się, ale mięśnie brzucha nie rozciągają się, a poziom przepony pozostaje taki sam. Postępuje niewydolność wątroby, łączą się nieodwracalne zmiany w aktywności mózgu (występuje encefalopatia wątrobowa).
  3. Duży - objętość płynu osiąga 10 - 20 litrów. Brzuch jest zmodyfikowany, rozciągnięty, przepona jest uniesiona przez powiększoną jamę brzuszną. Występuje naruszenie oddychania (ciągła duszność), praca układu sercowo-naczyniowego jest utrudniona, znaczny obrzęk występuje w całym ciele.


W zależności od sposobu leczenia wodobrzusza choroba dzieli się na 3 typy:

  1. Przejściowe lub przejściowe wodobrzusze. Przy odpowiednim leczeniu objawów choroby nie obserwuje się.
  2. Stacjonarny wodobrzusze. Organizm nie reaguje na leczenie zachowawcze, wymaga hospitalizacji i operacji.
  3. Napięte lub postępujące puchliny brzuszne. Wszystkie środki terapeutyczne nie dają rezultatów. Choroba postępuje, objętość płynu wzrasta.

Objawy wodobrzusza

Wodobrzusze z marskością wątroby charakteryzuje się stopniowym wzrostem rozmiaru brzucha, zmianą jego kształtu i zwiotczeniem. Nawet przy niewielkim wodobrzuszu na skórze w górnej części brzucha mogą pojawić się pajączki. Później, z dużym wodobrzuszem, wokół pępka pojawia się charakterystyczny wzór żylny (objaw „głowy Meduzy”).

Mięśnie pępowiny rozciągają się, pępek jest „odwrócony”. Później żyły wystają na powierzchnię w całym brzuchu. Często występują przepukliny - pępkowe, pachwinowe. Podczas stukania (uderzenia) brzucha, pojawia się tępy dźwięk, który zwykle powinien dzwonić. Kiedy diagnostyczne „wstrząsa” palcami po brzuchu, występuje zjawisko fluktuacji - „rozbieżność fal”. Podczas omacywania (palpacja) w mięśniach ściany brzucha występuje napięcie.

Leczenie wodobrzusza

Ogólne zasady leczenia mają na celu poprawę jakości życia pacjenta. Przede wszystkim - w terapii przeciw marskości. W niektórych przypadkach, w przypadku wodobrzusza małego i średniego, stan pacjenta stabilizuje się, ponieważ wątroba funkcjonuje po przywróceniu określonego leczenia.

Leczenie zachowawcze polega na stosowaniu leków i metod nielekowych. Bez narkotyków - jest to cel leżenia w łóżku i specjalna dieta z ograniczeniem spożycia soli do minimum. Ta metoda jest skuteczna we wczesnych stadiach wodobrzusza i tylko dziesięć procent przypadków. Leczenie farmakologiczne odbywa się za pomocą leków:

  • leki moczopędne lub moczopędne (spironolakton, furosemid);
  • leki wpływające na procesy metaboliczne (Heptral, Karsil, Essentiale);
  • środki rozcieńczające żółć (Ursofalk, Ursosan);
  • kompleksy witaminowo-mineralne (Altivil, Multitabs z beta-karotenem).

Podczas przepisywania leków moczopędnych obowiązkowa jest kontrola dziennej diurezy - obliczana jest ilość pijanego i wydalanego płynu. Wyniki są zgłaszane lekarzowi prowadzącemu.

Dieta na marskość wątroby z wodobrzuszem

W przypadku wodobrzusza z wyrównaną marskością wątroby zaleca się włączenie do diety mleka i produktów mlecznych, cielęciny i chudej wołowiny, chudej ryby, potraw z białka jaja, kaszy gryczanej i proso, mąki sojowej. Ta dieta wynika ze zdolności ciała pacjenta do przetwarzania białek w wystarczających ilościach.

Etap dekompensacji marskości wątroby charakteryzuje się gwałtownym spadkiem zdolności organizmu do przetwarzania białek. Dlatego dieta w tym przypadku powinna być wolna od soli, dzienne spożycie białka jest ograniczone do 20 - 25 gramów. Wraz z rozwojem śpiączki wątrobowej białko jest całkowicie wyeliminowane, po opuszczeniu śpiączki białko jest wprowadzane stopniowo i ze szczególną ostrożnością. Posiłki powinny być bogate w witaminy A, C, grupę B, a także mikroelementy - potas, wapń, fosfor i cynk.

Diety najbardziej odpowiednie dla potrzeb pacjentów z wodobrzuszem i marskością diety to tabele nr 5 (stosowane w chorobach wątroby) i nr 10 (dla pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową, gdzie ilość soli jest znacznie zmniejszona).

Przebicie (laparocenteza)

W przypadku braku efektu leczenia zachowawczego wykonuje się nakłucie przedniej ściany brzucha specjalną igłą (trokar) i usunięcie nagromadzonego płynu (nie więcej niż 6 litrów na sesję). Najczęściej metoda daje efekt tymczasowy. Płyn gromadzi się ponownie, konieczne jest powtórzenie laparocentezy.

Radykalną metodą leczenia jest wyeliminowanie przyczyny choroby. Na etapie dekompensacji jest to możliwe tylko dzięki przeszczepieniu wątroby. Jednak szansa na przeszczep narządu spada na bardzo małą liczbę pacjentów.

Ilu pacjentów ma marskość wątroby, skomplikowane wodobrzusze?

Przy małych wodobrzusze i odpowiedzialnym podejściu pacjenta do leczenia i stylu życia, możesz żyć od 8 do 10 lat. Zorganizowana codzienna rutyna, odmowa złych nawyków, jedzenie dietetyczne, odpowiednia aktywność fizyczna, obserwacja u lekarza i terminowe leczenie zwiększają szanse.

Przy średnim wodobrzuszu i zdekompensowanej marskości wątroby około 20% chorych ludzi żyje 5 lat lub dłużej. W przypadku braku odpowiedzi na wodobrzusze ponad 50% pacjentów umiera w ciągu 1 roku od początku dekompensacji. Najczęstsze rokowanie w wodobrzuszu z marskością wątroby jest słabe. Połowa pacjentów z tą diagnozą żyje nie dłużej niż 2 lata.

Dlaczego i jak pojawia się wodobrzusze

Wodobrzusze związane z marskością wątroby występują u pacjentów z powodu śmierci komórek wątroby, co powoduje upośledzenie krążenia krwi i gromadzenie się płynu w jamie otrzewnowej pacjenta.

Wodobrzusze mogą również wystąpić z powodu nieprawidłowości w układzie limfatycznym, braku białek w organizmie z powodu choroby, podczas gdy kilka litrów nie wydalonego płynu gromadzi się w otrzewnej, co powoduje wiele niedogodności i dyskomfortu.

Podczas diagnozy „marskości wątroby” eksperci twierdzą, że ludzka wątroba nie będzie już w stanie sama się naprawić. Na jej miejscu rozwija się tkanka łączna, niezdolna do oczyszczania krwi z toksyn i toksyn, tak jak robi to tkanka wątroby. W całym ciele rozmieszczone są toksyczne składniki, które niekorzystnie wpływają na pracę różnych organów. Krew i osocze zaczynają przenikać do otrzewnej i tam się gromadzą. Również limfa dostaje się do otrzewnej i gromadzi się. W ten sposób dziesiątki litrów różnych płynów biologicznych mogą znajdować się jednocześnie w rozszerzonym żołądku pacjenta z marskością wątroby. Płyn ten jest sterylny, ponieważ nie zawiera bakterii.

Głównym objawem początkowego wodobrzusza jest gwałtowny wzrost brzucha pacjenta. Jeśli zaczniesz stukać w brzuch, usłyszysz łomot. Brzuch gwałtownie rośnie i żyły zaczynają się pojawiać na nim, które są zdeformowane i znacznie powiększone.

Gdy główny objaw wodobrzusza staje się widoczny u pacjenta - powiększony brzuch, możesz zacząć szukać dodatkowych objawów choroby, które często objawiają się w:

  • ból brzucha (w szczególności żołądka);
  • nudności i wymioty;
  • wypukłość pępka (występowanie przepukliny);
  • krwawienie z przełyku;
  • obrzęk kończyn;
  • hemoroidy i krwawienie hemoroidalne;
  • ciężkość w przewodzie pokarmowym;
  • zaburzenia mózgu.

To powikłanie marskości może wystąpić w kilku etapach. Każdy etap charakteryzuje się pojawieniem się nowych objawów i zaostrzeniem stanu pacjenta. W przypadku początkowego wodobrzusza brzuch nie zawiera zbyt dużej ilości nie wydalanego płynu, dlatego sam brzuch nie jest spuchnięty, a chorobę można wykryć za pomocą ultradźwięków. Jeśli wykryta zostanie niewielka ilość płynu w otrzewnej, pacjent może czuć się zupełnie normalnie, ponieważ ten stan rzeczy z reguły nie powoduje dyskomfortu.

W drugim etapie choroby specjaliści mogą obserwować w otrzewnej pacjenta około trzech litrów nadmiaru płynu. Brzuch jest nieco powiększony, co jest już zauważalne. Na tym etapie następuje pogorszenie aktywności mózgu, występuje niewydolność serca. Czasami na tym etapie występują już komplikacje, które najczęściej wyrażają się w zaburzeniach procesów trawiennych. Wynika to z rosnącej presji na żołądek, która obfituje w zgagę, uczucie przeludnienia, nudności i wymioty. Jelita mogą również reagować na początek wodobrzusza z biegunką i zaparciem.

W trzecim stadium choroby lekarze mówią o najcięższym stanie pacjenta. W otrzewnej gromadzi się już około 20 litrów nadmiaru płynu, trudno jest go „przenieść” do osoby, a żołądek pęcznieje do ogromnych rozmiarów. Płyn wpycha się w obszar przepony, co utrudnia normalne oddychanie i prowadzi do duszności. Pacjent ma obrzęk na ciele, często chce iść do toalety, występują zaburzenia w funkcjonowaniu pęcherza. Często występuje zapalenie pęcherza moczowego.

Podczas diagnozowania marskości wątroby lekarze nie podnoszą od razu pytania o występowanie wodobrzusza, jednak próbują zapobiegać chorobie od pierwszych dni.

Ile żyć z wodobrzuszem

Pacjenci z wodobrzuszem nie umierają z powodu tej choroby, śmierć następuje z powodu złożonej marskości wątroby powikłanej wodobrzuszem. W przypadku wodobrzusza leczenie marskości wątroby jest skomplikowane, a stan pacjenta pogarsza się, prowadząc do śmierci. Aby określić, jak bardzo pacjent może żyć z wodobrzuszem, ważne jest poznanie stadium marskości wątroby, aby prawidłowo założyć dalszy rozwój patologii.

W kompensacyjnym stadium marskości wątroby jego funkcje są nadal w toku, co wskazuje na dobre rokowanie. Pacjent z wyrównawczym stadium marskości wątroby powikłanym wodobrzuszem może żyć dłużej niż 10 lat. Na tym etapie wątroba wykorzystuje amoniak, który rozkłada się z białek, co umożliwia jej spożywanie w zwiększonych ilościach w celu zwiększenia regeneracji komórek wątroby. Jeśli funkcje regeneracyjne wątroby zostaną zachowane, życie pacjenta znacznie się wydłuży.

W zdekompensowanym stadium marskości, rokowanie na życie prawie nie osiąga pięcioletniej oceny. Krew na tym etapie jest wypełniona nagromadzeniem aminokwasów, wątroba wciąż żyje, ale nie wykonuje większości swoich własnych funkcji, co wskazuje na zatrucie organizmu na dużą skalę substancjami toksycznymi. W tym przypadku, występowanie opornego na wodobrzusze jest już możliwe, gdy choroba nie jest podatna na jakiekolwiek leczenie. W tym przypadku ludzie żyją nie dłużej niż rok.

Terapia kursem aktywnie wpływa na oczekiwaną długość życia pacjentów z marskością wątroby i wodobrzuszem. Wszystko jest brane pod uwagę, począwszy od nakłucia jamy brzusznej i przepisywania leków stymulujących działanie moczopędne. Jednak pomimo jakości terapii wielu pacjentów cierpiących na wodobrzusze i marskość wątroby rzadko żyją dłużej niż dwa lub trzy lata.

Jedynym sposobem na przedłużenie życia jest przeszczep wątroby. Jednak taka operacja jest dość kosztowna, a jej wyniki są całkowicie niemożliwe do przewidzenia, ponieważ nikt nie przewidziałby wszczepienia obcego organu do ludzkiego ciała.

Komplikacje

Nagromadzenie dużej ilości płynu może wywołać rozwój wielu dolegliwości. Lekarze rozróżniają takie zaostrzenia:

  • bakteryjne zapalenie otrzewnej;
  • odma opłucnowa i niewydolność oddechowa;
  • zaburzenia jelitowe;
  • przepuklina pępkowa;
  • zespół wątrobowo-nerkowy.

Powyższe skutki puchnięcia brzucha mogą spowodować śmierć pacjenta. Ostateczne wnioski można jednak wyciągnąć dopiero po ustaleniu stopnia rozwoju początkowej patologii.

Rokowanie chorób współistniejących

Wodobrzusze to choroba, która rozwija się z istniejących dolegliwości. Najczęściej lekarze zauważają powstawanie nadmiaru płynu w takich patologiach:

  • rak jelita grubego;
  • rak jelita grubego i żołądka;
  • wodobrzusze w raku jajników i gruczołów mlecznych;
  • rak trzustki.

Rozwój wodobrzusza w kobiecym ciele wywołuje raka jajnika w trzecim etapie. Rak jajnika 4. stopnia powoduje, że 50% pacjentów jest śmiertelnych z powodu opuchnięcia brzucha.

Szybko oceń, jak długo dana osoba może żyć z nagromadzonym płynem w otrzewnej, lekarzom pomagają następujące kryteria:

  • czynność wątroby;
  • praca nerek;
  • funkcjonalność serca;
  • skuteczność terapii.

U 75% pacjentów z marskością wątroby powstaje wodobrzusze. O tym, jak długo pacjent może żyć, może decydować forma pierwszej choroby. Jeśli u osoby zdiagnozowano wyrównaną marskość wątroby z wodobrzuszem, to jego prawidłowa terapia może zapewnić pacjentowi korzystne rokowanie. Działania wodobrzusza zostaną zminimalizowane, a główne funkcje wątroby zostaną zachowane.

Czwarty etap rozwoju marskości z wodobrzuszem charakteryzuje się nieodwracalnymi procesami w narządach, które zakłócają funkcjonowanie wątroby. Jeśli nie poddasz się operacji przeszczepienia pożądanego narządu, wówczas tylko 20% pacjentów może przeżyć do 5 lat, pozostałe 80% osób umiera znacznie wcześniej. Na tym etapie śmierci można zapobiec tylko poprzez przeszczepianie narządów.

Wysokie prawdopodobieństwo śmierci w wodobrzuszu, jeśli choroba rozwinęła się z niewydolności nerek. Jeśli hemodializa nie zostanie przeprowadzona na czas, śmierć może nastąpić w ciągu kilku tygodni.

Wodobrzusze również powodują poważne szkody w organizmie, jeśli rozwija się z niewydolności serca. Jeśli pacjent ma 3 lub 4 stadia choroby, śmierć następuje w 30% przypadków w ciągu pierwszych dwóch lat po ustaleniu diagnozy. Pozostałe 60% osób przechodzi dwuletni okres leczenia, ale śmierć może nastąpić w ciągu najbliższych 5 lat. Tylko 10% pacjentów może mieć nadzieję na pozytywne rokowanie, jeśli choroba zostanie wykryta na czas i rozpocznie się leczenie.

Podczas diagnozowania samoistnego puchliny brzusznej co drugi pacjent może przeżyć, ale istnieje wysokie prawdopodobieństwo nawrotu. W 43% przypadków drugi etap choroby rozwija się w ciągu pierwszych sześciu miesięcy, w 70% w ciągu jednego roku. A 75% pacjentów doświadcza powtarzającego się wodobrzusza w ciągu dwóch lat. Niezależnie od tego, czy choroba może nawrócić w trzecim roku prawidłowej terapii, lekarze nadal nie wiedzą.

U pacjentów z opornym wodobrzuszem śmierć następuje w pierwszym roku choroby. Rokowanie dotyczy 50% pacjentów z taką diagnozą.

Klinicyści identyfikują konkretne grupy ryzyka, które są najbardziej podatne na patologię. Negatywne rokowanie może dotyczyć:

  • ludzie powyżej 60 lat;
  • pacjenci z obniżonym ciśnieniem w tętnicach;
  • ludzie z obniżoną albuminą surowicy;
  • pacjenci z wysokim odsetkiem noradrenaliny we krwi;
  • ludzie z cukrzycą;
  • pacjenci z guzami w wątrobie.

Średnia długość życia na różnych etapach wodobrzusza

Aby wybrać właściwą metodę leczenia, lekarz musi nie tylko znać etiologię choroby, ale także określić etap wodobrzusza. Lekarze rozróżniają 3 główne stopnie:

  • mała ilość płynu, którego nie można natychmiast zdiagnozować;
  • umiarkowany stopień wodobrzusza;
  • intensywny wodobrzusze.

Z pozytywnym spojrzeniem na życie w początkowej fazie choroby, osoba może przeżyć kolejne 10 lat. Ale jest to możliwe tylko wtedy, gdy choroba została zdiagnozowana w odpowiednim czasie i przebieg leczenia został przepisany prawidłowo. Dla odpowiedniej terapii ważne jest również przestrzeganie ścisłej diety i wykonywanie laparocentezy.

W drugim etapie choroby szanse na pozytywne perspektywy stają się mniejsze. Ciało pacjenta jest wypełnione dużą ilością płynu, co znacznie pogarsza proces gojenia.

Na ostatnim etapie rozwoju choroby przeprowadza się tylko terapię wspomagającą, aby zmaksymalizować aktywność życiową pacjenta. Wraz z rozwojem choroby śmierć może nastąpić rok po diagnozie. Wydłuż życie pacjenta, wybierając właściwy schemat leczenia wpływający na źródło wodobrzusza.

Powody

Marskość wątroby jest najczęstszą przyczyną tej choroby, ale istnieją inne warunki, w których rozwija się wodobrzusze, to jest przede wszystkim:

  • niewydolność serca;
  • niewydolność nerek;
  • infekcja;
  • rak;
  • uszkodzenie naczyń limfatycznych;
  • gruźlica;
  • zapalenie trzustki;
  • obrzęk śluzowy;

Wodobrzusze mogą być spowodowane połączeniem zwiększonego ciśnienia w żyłach, nadciśnieniem wrotnym i zmniejszeniem czynności wątroby spowodowanym bliznowaceniem, tj. Marskością wątroby.

Objawy

U większości pacjentów z wodobrzuszem rozwija się zauważalny obrzęk brzucha. Wynika to z wody we wnęce, a pacjent szybko przybiera na wadze, bez względu na to, ile je, pozycja nie ulegnie zmianie, przy tej chorobie masa będzie stale wzrastać. U niektórych osób rozwija się również obrzęk kostki i duszność z nagromadzeniem płynu wokół płuc. Mogą również wystąpić dodatkowe objawy lub komplikacje, wymienione poniżej.

  1. Ból brzucha, dyskomfort i duszność: może wystąpić, gdy w jamie brzusznej gromadzi się zbyt dużo płynu. Możliwość prawidłowego jedzenia i wykonywania codziennych czynności jest ograniczona.
  2. Zakażenie: samoistne bakteryjne zapalenie otrzewnej (SBP) i zwykle powoduje ból brzucha, tkliwość, gorączkę lub nudności. Jeśli nie zostanie to zdiagnozowane i leczone w odpowiednim czasie, u pacjenta wystąpi niewydolność nerek, ciężkie zakażenia w układzie krążenia lub splątanie, a następnie nie można odgadnąć, ile czasu pozostało. Diagnoza jest zwykle ustalana poprzez pobranie próbki płynu z jamy brzusznej. Ta infekcja może być leczona dożylnie antybiotykami, a po rekonwalescencji pacjenci wymagają długotrwałego leczenia antybiotykami, aby zapobiec PAP.
  3. Wodobrzusze związane z przepuklinami: zwiększone ciśnienie w jamie brzusznej może prowadzić do rozwoju pępowiny (wokół pępka) i przepukliny pachwinowej, co może powodować dyskomfort w jamie brzusznej.
  4. Nagromadzenie płynów w klatce piersiowej: nazywane jest odleżynami wątroby. Płyn wypełnia jamę płucną (głównie po prawej) oprócz jamy brzusznej. Taki stan może prowadzić do zadyszki podczas wysiłku lub nawet w spoczynku;
  5. Zakłócenie normalnego oddawania moczu;
  6. Ciężki obrzęk kończyn;
  7. Fluktuacja;
  8. Zaburzenia układu pokarmowego.

Ogólnie rzecz biorąc, rozwój tego stanu wskazuje na zaniedbanie wątroby, a pacjentów należy przesłać na przeszczep narządu.

W zależności od ilości wody w jamie brzusznej lekarz może podczas badania fizykalnego zdiagnozować wodobrzusze, ale zwykle dolegliwości te potwierdzają badania, takie jak badanie ultrasonograficzne lub tomografia komputerowa narządów jamy brzusznej. Dla wielu pacjentów lekarz zaleca paracentezę, gdy do jamy brzusznej (po znieczuleniu miejscowym) wprowadza się małą igłę w celu pobrania i badania testów w laboratorium. Płyn zostanie zbadany pod kątem oznak zakażenia lub raka i zostanie ustalona przyczyna nagromadzenia płynu.

Ilu żyje z tą chorobą

Wielu ludzi, którzy mają do czynienia z tą chorobą, myśli: ilu ludzi żyje z taką diagnozą? Nawet doświadczeni lekarze nie będą w stanie dokładnie odpowiedzieć na to pytanie, ponieważ wszystko zależy od szybkości rozwoju choroby i od innych komplikacji w postaci innych chorób. Oczywiście różne komplikacje znacznie pogarszają sytuację, ludzie żyją gorszym życiem, stale cierpią i cierpią z powodu bólu brzucha. Zazwyczaj pacjenci z taką chorobą żyją od 5 miesięcy do kilku lat, ale jak bardzo dokładnie przeznaczą ich los, nikt nie powie.

Zazwyczaj wodobrzusze rozwija się w marskości wątroby i wymaga przeszczepu narządu.

Wiele zależy od leczenia. Ale także takie czynniki, jak:

  • Środowisko zewnętrzne;
  • Żywienie ludzi;
  • Postawa pacjenta wobec jego choroby;
  • Autohipnoza;
  • Obecność innych chorób, takich jak cukrzyca, marskość wątroby, niedociśnienie.

Bardzo często śmierć z marskości prowadzi do:

  1. Krwawienie;
  2. Rozszerzone żyły przełyku, jelit i żołądka;
  3. Encefalopatia nerek;
  4. Zaburzenia biochemiczne.

Oczywiście każdy przypadek jest indywidualny, a każda osoba ma swój odmierzony czas. Wiele osób żyje od 5 do 7 lat, więc nawet jeśli masz tę chorobę, wciąż możesz ją naprawić, znaleźć dawcę itp.

Czy choroba sama znika?

Niestety, ta dolegliwość nie jest zaliczana do chorób, które można wyleczyć dzięki własnym zasobom organizmu. Pojawienie się wodnistych złogów w brzuchu jest uważane za objaw wskazujący na poważne zaburzenia w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych.

Jedyne, co możesz spróbować, aby problem nie był tak zatrważający, to wyprodukować długi post. Jednocześnie (na wczesnym etapie choroby) wystarczy dodać trochę białka do diety, a nasilenie choroby zmniejszy się, czasami znika całkowicie.

Najczęstszą przyczyną tego problemu jest niewydolność wątroby. Marskość wątroby jest nieodwracalnym procesem zmian w tkance wątroby, gdy komórki tego narządu są zastępowane przez tkankę łączną, która nie ma żadnych funkcji. Następnie synteza białka, która zatrzymuje płyn w naczyniach, zostaje przerwana i zaczyna wyciekać do żołądka, a tym samym powoduje tę patologię. Taki stan jest nieodwracalny, więc jedynym wyjściem z sytuacji jest przeszczepienie zdrowego organu.

Leczenie

Rozwój tej choroby z reguły wskazuje, że organizm nie działa normalnie. Żyją z tą chorobą do 5 lat po rozwoju i ważne jest, aby lekarz wydał skierowanie do ośrodka przeszczepu wątroby.

Najważniejszym krokiem w leczeniu tej dolegliwości jest zmniejszenie spożycia soli. Spożycie soli jest ograniczone do 4-5 gramów dziennie lub nawet mniej. Pacjenci mogą używać substytutu soli, ale musisz wybrać kompozycję bez potasu, ponieważ może on zwiększyć się w organizmie za pomocą niektórych leków na wodobrzusze. Ważne jest, aby przedyskutować z lekarzem lub dietetykiem, który substytut soli może być bezpieczniejszy w użyciu.

Codziennie sprawdzaj masę ciała i skonsultuj się z lekarzem, jeśli przybierasz na wadze ponad 1 kg (najprawdopodobniej w jamie jest dużo wody) - jest to dobra strategia dla lepszego leczenia wodobrzusza u pacjentów.

Gdy dolegliwości nie można leczyć optymalnie tabletkami moczopędnymi i dietą o ograniczonej zawartości soli, może być konieczne usunięcie dużych ilości wody w celu złagodzenia objawów. Inne procedury mogą być również wykonywane, na przykład, możesz zwrócić się do radiologa, on umieści zastrzyk w wątrobie. Jak wspomniano wcześniej, pacjenci z tą dolegliwością mają poważne zagrożenie dla zdrowia i często potrzebują przeszczepu wątroby. Ponad połowa tych pacjentów nie może przeżyć przez 2-3 lata bez przeszczepu narządu.

W końcu chcemy podkreślić, że nie ma potrzeby skupiania się na tych liczbach, każda osoba jest indywidualna. Nigdy nie rozpaczaj i nie poddawaj się, walcz o siebie, a wtedy wszystko będzie dobrze. Zawsze jest wyjście!

Wszystkie materiały na naszej stronie są przeznaczone dla tych, którzy dbają o swoje zdrowie. Ale nie zalecamy samoleczenia - każda osoba jest wyjątkowa i bez porady lekarza nie można korzystać z tych lub innych środków i metod. Błogosławię cię!

Wodobrzusze: koncepcja i typy

Wodobrzusze jest ostatnim etapem rozwoju marskości wątroby. Choroba objawia się nagromadzeniem płynu w jamie brzusznej. Często wodobrzusze nie są natychmiast wykrywane. Wiele tygodni nie zdaje sobie sprawy z obecności poważnej choroby. Im dłużej i więcej płynu gromadzi się w okolicy brzucha, tym mniejsza szansa na powodzenie regeneracji.

Istnieje kilka rodzajów wodobrzusza. Są one klasyfikowane według ilości nagromadzonego płynu i jego „zachowania”.

Przez ilość nagromadzonego płynu:

  1. Mały. Płyn w jamie brzusznej nie przekracza trzech litrów i z reguły nie powoduje żadnych objawów. Aby wykryć tego rodzaju wodobrzusze, możesz użyć ultradźwięków lub laparoskopii.
  2. Średnia Ilość płynu jest znacznie wyższa niż normalnie, następuje zmiana kształtu brzucha, ale oczywiste objawy są słabo rozróżnialne.
  3. Świetnie. Płyn w jamie brzusznej może przekraczać 25-30 litrów. Brzuch znacznie zwiększa swoją objętość, występują trudności z oddychaniem i sztywność ruchów.

Zgodnie z „zachowaniem” płynu:

  1. Przejściowy. Towarzysząca mała forma wodobrzusza. Po zabiegu płyn zmniejsza się, a przemijające wodobrzusze znikają.
  2. Stacjonarny. Stan, w którym płyn nadal znajduje się w żołądku, pomimo leczenia.
  3. Czas. Płyn nadal wpływa do jamy brzusznej, a leczenie nie poprawia stanu pacjenta.

Płyn wywiera ogromny nacisk na narządy wewnętrzne, w wyniku czego przepona może odłączyć się, a serce zostaje przerwane. Aby wykryć powikłanie marskości wątroby, uzyskuje się tylko z objawami zmian zewnętrznych, a mianowicie wzdęcia brzucha.

Oznaki wodobrzusza

Głównym zewnętrznym objawem wodobrzusza jest rozdęcie brzucha. Na zdjęciu pacjenta widać, że ściana brzucha mocno się rozciąga i opada, pojawiają się żyły w okolicy pępka.

Objawy choroby to również:

  • nudności;
  • ból brzucha;
  • upośledzenie pamięci.

Często chorobie nie towarzyszy wzrost temperatury ciała. Ale z marskością wątroby z naruszeniem funkcji detoksykacji narządu, temperatura może wzrosnąć do 39. Również wzrost temperatury wskazuje na powikłanie wodobrzusza: bakteryjne zapalenie otrzewnej.

Zwiększenie ilości płynu w organizmie prowadzi do obrzęku kończyn, problemów z oddychaniem. Są jednak historie, w których natychmiast pojawia się wodobrzusze z marskością wątroby. Według statystyk, w 80% przypadków wodobrzusze z chorobami wątroby są nieuniknione.

Marskość wątroby nie jest jednak jedyną przyczyną wodobrzusza. Czasami rozwój choroby następuje w wyniku niewydolności serca i patologii narządów oddechowych. Choroba nerek może również wpływać na rozwój wodobrzusza. Ogólnie choroba każdego organu ciała odpowiedzialnego za normalizację bilansu wodnego może wywołać wodobrzusze.

Ilu żyje z chorobą

Wodobrzusze często rozwijają się w ciągu dziesięciu lat od rozpoznania marskości wątroby. Aby dokładnie odpowiedzieć na pytanie, ile lat życia z wodobrzuszem, musisz znać rodzaj choroby. Jest wynagradzany i dekompensowany.

Pacjenci z wyrównanym typem choroby żyją dłużej niż 7 lat od początku choroby. Pacjenci ze zdekompensowanym typem żyją około 3 lat. Lecz choroby towarzyszące układowi nerwowemu z dekompensacją mogą skrócić ten okres do 1 roku. Jak długo pacjent może mieszkać, może odpowiedzieć tylko lekarz, który zna historię choroby i rozwój choroby.

Leczenie wodobrzusza

Ponieważ w większości przypadków wodobrzusze związane jest z marskością wątroby, leczenie ma na celu wyeliminowanie przyczyn jego rozwoju. Niestety, nie ma skutecznego, naukowo udowodnionego leku do leczenia marskości. Wszystkie znane leki eliminują objawy i wpływają na przyczyny choroby. Ale ilu ich nie bierze, pomagają jedynie powstrzymać dalszy rozwój marskości i polepszyć stan pacjenta.

Odsetek zgonów w chorobie wątroby wynosi 50%.

Przeszczep wątroby i trwające przez całe życie leczenie immunosupresyjne pomagają przedłużyć życie w tej chorobie.

Leczenie wodobrzusza z marskością wątroby prowadzi się w kilku kierunkach:

  • usunięcie nagromadzonego płynu z jamy brzusznej;
  • specjalna dieta;
  • leczenie farmakologiczne.

Właściwe odżywianie jest ważnym składnikiem w leczeniu chorób wątroby, które mogą zatrzymać dalszy postęp. Dieta jest przepisywana przez lekarza i różni się w zależności od rodzaju choroby i historii choroby.

  • poprawić wydajność komórek wątroby;
  • poprawić czynność wątroby;
  • prawidłowe zaburzenia metaboliczne;
  • zwiększyć funkcje ochronne ciała;
  • zapewnić zapobieganie wodobrzusze.

Z kompensowanym typem pokarmy bogate w białko o wysokiej zawartości aminokwasów (około 130 gramów dziennie) są koniecznie zawarte w diecie. Produkty te obejmują: wołowinę, nabiał, produkty mleczne, proso, chude ryby, grykę, białko jaja. Białko pomaga przywrócić funkcję hepatocytów, zdolność do regeneracji, odporność.

W przypadku zdekompensowanego puchliny brzusznej znaczna ilość aminokwasów i aminokwasów znajduje się we krwi pacjenta. Ponieważ żywność powinna zawierać nie więcej niż 30 gramów białka.

Dieta całkowicie eliminuje sól i ogranicza ilość napoju.

Również w diecie powinny być zawarte potrawy zawierające potas. Należą do nich: jagody, soki, owoce. Warto również pamiętać o cynku, wapniu, fosforze i innych przydatnych substancjach.

Zasadniczo przepisano dietę nr 5 i dietę nr 10 z niewielkimi korektami. Warto trzymać dni postu raz w tygodniu.

W przypadku leczenia farmakologicznego pacjentom przepisywane są leki moczopędne: „Furasemid”, „Spironolakton”, „Kwas etakrynowy”. W tym przypadku ilość zużytego płynu powinna być minimalna. Przepisano również leki przeczyszczające na bazie laktulozy.

Jeśli leczenie farmakologiczne i dieta nie przyniosły znaczących rezultatów, zalecana jest nakłucie, czyli usunięcie płynu z jamy brzusznej. Po zabiegu przepisywana jest specjalna dieta i przyjmowanie leków. Jeśli po nakłuciu nagromadzenie płynu w jamie brzusznej nie ustanie, szanse na powrót do zdrowia są mniejsze.

Przepisy ludowe

W medycynie ludowej istnieją również narzędzia, które pomagają leczyć wodobrzusze. Zasadniczo jest to wywar z ziół, które mają działanie moczopędne. Środki ludowe były leczone wiele lat temu. Ale czasami mają większy efekt niż nowoczesne leki. Ponadto naturalne składniki są całkowicie bezpieczne.

Do środków ludowych należą:

  • Kolekcja dzikiej róży, maliny, borówki brusznicy, porzeczki.
  • Rosół suchej fasoli łuski.
  • Odwar ziołowo-mącznicowy.
  • Herbata z liści brzozy i skrzypu polnego.
  • Kolekcja kwiatów lipy, czarnego bzu, róży psów, skrzypu polnego, jałowca, mięty i pokrzywy.
  • Pietruszka rosołowa.

Mimo to lepiej jest pić takie środki w celu zapobiegania chorobie, a jeśli się rozwinie, natychmiast skonsultuj się z lekarzem. Tylko specjalista prawidłowo oceni historię choroby i zaleci leczenie.

Ilu nie bierze narkotyków i wywarów leczniczych, najlepiej jest chronić wątrobę przed działaniem szkodliwych substancji, w tym alkoholu. Prędzej czy później choroba wątroby będzie odczuwalna.