Gwiaździak rozlany mózgu

Według różnych danych gwiaździaki stanowią 50-70% wszystkich neuroektodermalnych guzów mózgu. Mają wiele odmian histologicznych, wśród nich rozproszone gwiaździaki (TAK), stanowiące 10-15%. Jakie są cechy tego typu nowotworu?

Czym jest rozproszony gwiaździak mózgu?

Objawy rozproszonego gwiaździaka mózgu

Astrocytoma (lub glejak) mózgu otrzymuje swoją nazwę od komórek, z których pochodzi - astrocytów. Znajdują się w przestrzeni między neuronami i biorą udział w przekazywaniu impulsów nerwowych.

Gwiaździaki mogą pojawić się w dowolnej części mózgu. Częściej występują w dużych półkulach płatów czołowych i skroniowych. Glejaki te mają stosunkowo spokojny charakter w porównaniu z innymi rodzajami raka mózgu. W przypadku gwiaździaka pilocytarnego ze złośliwością stopnia 1 większość pacjentów żyje dłużej niż 10 lat.

Rozproszone gwiaździaki należą do nowotworu złośliwego stopnia 2, co uważa się za graniczne. Guzy te mają tendencję do wzrostu przez długi czas i nie powodują poważnych zaburzeń neurologicznych, ale w każdej chwili mogą się przekształcić.

Od 50 do 80% rozproszonych gwiaździaków jest złośliwych dla postaci anaplastycznej. Ta choroba onkologiczna odnosi się do złośliwości stopnia 3, co oznacza, że ​​jej rokowanie jest znacznie gorsze. Ponadto gwiaździak anaplastyczny przekształca się ostatecznie w glejaka, który jest najbardziej niebezpiecznym, czwartym stopniem.

Nazwa - rozproszony gwiaździak jest związany z rozproszonym-naciekającym charakterem ich wzrostu. Takie guzy, w przeciwieństwie do guzów pilocytarnych, które rosną w postaci węzła ograniczonego, nie mają wyraźnych granic. Są one rozmieszczone między rdzeniem, ich komórki mogą być obecne w tkankach mózgu na dużą odległość, co utrudnia określenie dokładnego rozmiaru gwiaździaka.

Skłonność do złośliwości i rozlanego typu wzrostu nie sprzyja rokowaniu dla tych nowotworów, chociaż, jeśli nowotwór został wykryty u młodego pacjenta, był na czas i odpowiednio leczony, to znaczy szanse życia przez 5-10 lat.

Rodzaje rozproszonego gwiaździaka

Rozproszone gwiaździaki mózgu dzielą się na następujące typy histologiczne:

  • Gwiaździak włóknisty (składa się z astrocytów włóknistych i mikrocyst). Występuje częściej niż inne gatunki. Wśród pacjentów są osoby w wieku od 30 do 45 lat;
  • Gwiaździak hemystocytowy (składa się z hemistocytów). Najbardziej agresywny gatunek ze względu na tendencję do szybkiego nowotworu złośliwego gwiaździaka anaplastycznego.
  • Gwiaździak protoplazmatyczny (składa się z astrocytów o małym ciele i procesach, zwyrodnienie śluzu i mikrocyty w komórkach). Rak mózgu tego typu jest bardzo rzadki. Postać protoplazmatyczna stanowi 1% wszystkich rozproszonych gwiaździaków.

Przyczyny rozproszonego gwiaździaka mózgu

Przyczyny rozproszonego gwiaździaka nie są w pełni zrozumiałe.

Naukowcy wysunęli jedynie teorie, według których onkologia mózgu może pojawić się w wyniku:

  • narażenie na czynniki fizyczne i chemiczne. Na przykład różne promieniowanie i substancje chemiczne, takie jak rtęć, arsen i ołów, mogą powodować onkotransformację w komórkach mózgu. Dym tytoniowy i alkohol również niekorzystnie wpływają na organizm;
  • uszkodzenie niektórych elementów DNA biorących udział w systemie ochrony przeciwnowotworowej. Może to nastąpić w wyniku rzadkich mutacji genetycznych (na przykład choroby zwanej nerwiakowłókniakowatością i zespołu Li-Fraumeni). Również genetyczna podatność na występowanie rozproszonych gwiaździaków może być dziedziczona;
  • zaburzenia hormonalne;
  • urazy głowy;
  • niewłaściwy rozwój w okresie prenatalnym.

Brain Diffuse Astrocytoma: Objawy

Ten typ glejaków charakteryzuje się późnym wystąpieniem objawów. Na początku pojawiają się:

  • drgawki drgawkowe. Może to być jedyny objaw rozlanego gwiaździaka mózgu przez długi czas, dlatego lekarze często popełniają błędną diagnozę;
  • rozproszony lub zlokalizowany ból głowy. Jego występowanie jest związane z podrażnieniem zakończeń nerwowych, na które naciska guz. Częściej dręczy ludzi nocą i sutrami. Również pacjenci skarżą się na zawroty głowy i nudności;
  • nagłe napady wymiotów (czasami występują podczas bólu głowy);
  • zaburzenia psychiczne o różnym charakterze (częste zmiany nastroju, agresywność i drażliwość, uczucie euforii, nadmierna drażliwość).

Te objawy rozlanego gwiaździaka są zwykle wynikiem nacisku na strukturę mózgu, który rośnie wraz z rozwojem guza. Z czasem nasilają się i stają się wyraźne, ale może to zająć wiele lat.

Następnie dołącz do zaburzeń neurologicznych. Z uszkodzeniem mózgu są one bardzo różne, w zależności od oddziału. Na przykład, gdy guz znajduje się w płacie czołowym, charakterystyczne są zaburzenia psychiczne, upośledzona koordynacja ruchowa, zmniejszony zapach, epilepsja, agrafia i anosmia. Wraz z porażką płata skroniowego występują inne objawy: halucynacje smakowe, słuchowe i wzrokowe, zmniejszona ostrość widzenia lub utrata pola widzenia (hemianopsja homonimiczna), afazja czuciowa, zmiany w postrzeganiu zapachów, zaburzenia czytania, pisania i liczenia.

Jeśli podejrzewasz raka mózgu, powinieneś skontaktować się z neurologiem. Pomoże zidentyfikować wszystkie zaburzenia neurologiczne i powiedzieć, jakie procedury należy wykonać, aby ustalić diagnozę.

Diagnoza rozproszonego gwiaździaka mózgu

Po badaniu neurologicznym konieczne jest przede wszystkim uzyskanie obrazu mózgu w celu określenia, jakie odchylenia są w nim zawarte. Do diagnozowania rozproszonych gwiaździaków mózgu stosuje się takie metody wizualizacji, jak: komputerowa, rezonans magnetyczny i pozytonowa tomografia emisyjna. Metody te są bardzo dokładne, nie wymagają żadnych interwencji i specjalnego szkolenia. Po tomografii lekarz otrzyma wyraźny obraz mózgu w wycinku lub w 3D, będzie w stanie ocenić stan wszystkich struktur narządu i wykryć, czy pacjent ma raka.

W guzach rozproszonych standardem diagnostycznym jest MRI, ponieważ można go użyć do określenia granic nowotworu, który nacieka w całym mózgu. Ta informacja nie jest dostępna w CT. Również tomografia komputerowa nie jest tak wrażliwa, że ​​nie rozpoznaje guzków gwiaździaka o małych rozmiarach. Metoda emisji pozytonów jest również bardzo dokładna, poza tym pozwala ocenić nie tylko strukturę mózgu, ale także jego funkcjonalną aktywność. Ale PET jest droższy i nie jest dostępny dla wszystkich. Również do jego realizacji za pomocą tomografii komputerowej, która opiera się na promieniowaniu rentgenowskim, szkodliwym dla naszego organizmu. MRI w tym przypadku jest bezpieczny.

Zgodnie z wynikami tomografii, wyciąga się wniosek na temat występowania nowotworu, jego lokalizacji i charakteru wzrostu. Angiografia MRI jest wykonywana w celu wizualizacji układu krążenia w mózgu. Oprócz tych danych, dla celów leczenia ważnym czynnikiem jest typ histologiczny edukacji. Aby to określić, wykonuje się biopsję stereotaktyczną (zbiera się gwiaździaki, które następnie bada się pod mikroskopem). Czasami jest przepisywany jako leczenie chirurgiczne. Jest to dość niebezpieczna procedura, więc jeśli guz znajduje się w trudno dostępnych i ważnych obszarach, biopsja jest przeciwwskazana.

Leczenie rozlanych gwiaździaków mózgu

Najlepszy wynik w rozproszonych gwiaździakach ma kompleksowe leczenie. Obejmuje chirurgiczne usunięcie guza, a następnie radioterapię i chemioterapię.

Operacja ma na celu jak największe usunięcie tkanki nowotworowej bez wpływu na zdrową część mózgu, ponieważ może to prowadzić do zaburzeń neurologicznych. Aby uzyskać dostęp do guza, wykonuje się kraniotomię osteoplastyczną. Podczas operacji używane są urządzenia mikroskopowe i mikroskopy, a także urządzenia neuronawigacyjne, które pozwolą z dokładnością określić granice wycięcia. W obecności wodogłowia konieczne jest wykonanie przetaczania w celu odprowadzenia płynu. Leczenie chirurgiczne rozlanego gwiaździaka mózgu zmniejsza ciśnienie wewnątrzczaszkowe i związane z nim objawy. Jeśli pacjent miał zaburzenia neurologiczne, to po zabiegu są całkowicie lub częściowo przywrócone.

Możliwość operacji opiera się na takich czynnikach: lokalizacja gwiaździaka, jego wielkość, wiek i stan pacjenta, stopień deficytu neurologicznego. Jeśli guz jest niewielki i zlokalizowany w dużych półkulach, wiek pacjenta jest krótszy niż 40 lat, to znaczy możliwość całkowitego usunięcia. Taka operacja daje najlepszy wynik.

W wielu przypadkach, przy rozlanym gwiaździaku, niemożliwe jest całkowite usunięcie guza, dlatego wykonuje się częściową resekcję, a następnie napromieniowanie złoża guza, z przechwyceniem +2 cm otaczającej tkanki. Ta taktyka jest również skuteczna, znacznie poprawia jakość życia pacjenta. Radioterapię rozlanego gwiaździaka mózgu można zastosować natychmiast po zabiegu, aby zniszczyć resztki guza lub kurs, który można rozpocząć 2 tygodnie po usunięciu. Kurs obejmuje 25-30 frakcji, z całkowitą dawką ogniskową 50-55 Gy. Ta dawka jest podzielona na liczbę frakcji, dzięki czemu możliwe jest zmniejszenie obciążenia promieniowaniem na ciało.

Jedna z metod radioterapii nazywana jest radiochirurgią stereotaktyczną (Gamma Knife). Pozwala na wykorzystanie całej dawki promieniowania na 1 raz, co znacznie zwiększa skuteczność leczenia. Jednocześnie obciążenie zdrowej tkanki pozostaje minimalne dzięki zastosowaniu skomputeryzowanego systemu, który kieruje przepływ promieniowania ściśle do wymaganego punktu. Technika Gamma Knife jest bezpieczna, nie wymaga żadnych nacięć i jest stosowana nawet u pacjentów nieoperacyjnych.

Chemioterapia rozlanego gwiaździaka mózgu jest stosowana rzadziej. Wskazane jest przypisanie go dzieciom, ponieważ promieniowanie radioaktywne jest bardziej niebezpieczne dla młodego organizmu. Chemioterapię, którą wykonuje się na bazie trucizn i toksyn, należy przyjmować w ciągu kilku tygodni. Są szkodliwe dla komórek nowotworowych, spowalniając ich wzrost. Leki chemioterapeutyczne mają również niekorzystny wpływ na zdrowe komórki (choć w mniejszym stopniu), więc osoba cierpi na takie działania niepożądane jak: ból głowy, zawroty głowy, wymioty i zaburzenia trawienia.

Radioterapia i chemioterapia mogą być stosowane jako główna metoda leczenia, której celem jest opóźnienie złośliwej transformacji guza. Po przekształceniu w gwiaździaka anaplastycznego wykonywana jest operacja, i ponownie, kurs chemioradioterapii.

Po umieszczeniu w istotnych funkcjonalnie działach (na przykład w pniu mózgu), biorąc pod uwagę powolne tempo wzrostu gwiaździaków, lekarz może zalecić przeprowadzenie dynamicznego monitorowania. Takie podejście jest tym bardziej uzasadnione w przypadku pacjentów w wieku powyżej 50 lat lub z poważnymi chorobami współistniejącymi, ponieważ radioterapia i chemioterapia są niebezpieczne dla zdrowia. W nieoperacyjnych guzach mózgu pacjentom podaje się leczenie objawowe: w razie potrzeby podaje się im leki przeciwdrgawkowe, środki przeciwbólowe, leki zmniejszające przekrwienie i inne.

Diffuse Astrocytoma: Forecast

Średnia długość życia pacjentów z rozlanym gwiaździakiem, którzy przeszli kompleksowe leczenie, wynosi 6-8 lat. Jednak wielu ludzi prowadzi pełne życie. Nawet bez operacji guz może rozwijać się przez wiele lat bez powodowania nadciśnienia wewnątrzczaszkowego, więc rokowanie dla tych glejaków jest ogólnie korzystne.

Dobrym czynnikiem dla pacjentów jest młody wiek, dobry stan zdrowia, mały rozmiar guza. Również możliwość całkowitej resekcji wpływa na przeżycie.

Rokowanie pogarsza się dramatycznie, gdy rozproszony gwiaździak przekształca się w anaplastyczny. W tym przypadku nawet złożone leczenie nie przedłuży życia pacjenta na dłużej niż 2-3 lata.

Jak użyteczny był dla Ciebie artykuł?

Jeśli znajdziesz błąd, podświetl go i naciśnij Shift + Enter lub kliknij tutaj. Dziękuję bardzo!

Dziękuję za wiadomość. Niedługo naprawimy błąd

Gwiaździak - najczęstszy guz mózgu

Gwiaździak jest najczęstszym pierwotnym guzem mózgu. Źródłem są komórki astrocytów w kształcie gwiazdy, z których pochodzi nazwa. Jest to glejak - nowotwór pochodzący z glejów (szkielet wspierający tkankę mózgową).

Występowanie gwiaździaka mózgu wynosi około 5 osób na 100 tysięcy ludności.

Przyczyny rozwoju

Większość przypadków tej choroby jest sporadyczna, nie ze względu na czynniki genetyczne, a etiologia ich występowania nie jest dokładnie określona.

Jedynym lub mniej udowodnionym czynnikiem onkogennym jest promieniowanie radioaktywne. Potwierdza to wysoki odsetek guzów mózgu u dzieci poddanych radioterapii białaczki.

W 5% przypadków gwiaździaki są uwarunkowane genetycznie. Występują u osób z dziedzicznymi zespołami, takimi jak nerwiakowłókniakowatość, choroba Turkota i zespół Li-Fraumen.

Pozostałe powody nie są wystarczająco udowodnione. Do tej pory tylko rzekomo wyrażał opinie na temat wpływu niekorzystnych czynników środowiskowych, palenia, promieniowania elektromagnetycznego itp.

Klasyfikacja

W przeciwieństwie do gradacji podstawowej zgodnie z etapami przyjętymi w onkologii, nowotwory mózgu dzielą się według stopnia złośliwości (stopień WHO) i tempa wzrostu na 4 grupy. I-II dotyczą łagodnych, a III-IV - złośliwych guzów mózgu.

Uproszczona klasyfikacja histologiczna przez gwiaździaki jest następująca:

  • Pilocytic (I st).
  • Subependymal giant cell (I st).
  • Rozproszony (II wiek).
  • Anaplastyczny (IIIst).
  • Glioblastoma (IVst).

Gwiaździak pilocytarny - występuje częściej u dzieci i młodzieży, zlokalizowanych głównie w tylnym dole czaszki (móżdżku, pniu mózgu), podwzgórzu, przewodzie wzrokowym. Charakteryzuje się powolną progresją, demarkacją od zdrowej tkanki, samostabilizacją wzrostu, rzadko ma znaczenie. W 80% przypadków po leczeniu chirurgicznym dochodzi do pełnego wyzdrowienia.

Gwiaździak podporządkowany olbrzymiokomórkowy jest łagodny, wolno rosnący, często bezobjawowy. Występuje częściej u mężczyzn, zwykle zlokalizowanych w czwartych lub bocznych komorach mózgu.

Gwiaździak rozlany jest wykrywany głównie u młodych ludzi (30 -35 lat). Rozwija się w strefach czołowych, skroniowych i wysepkowych. Najczęściej manifestowały się epiphriscups. W 70% przypadków gwiaździak rozlany jest zdolny do degeneracji do postaci złośliwej. Warianty histologiczne: włókniste, hemistocytowe, protoplazmatyczne (bardzo rzadkie gatunki).

Gwiaździak anaplastyczny występuje częściej w wieku 40-50 lat. Jest to nowotwór złośliwy, naciekający, o złym rokowaniu. Znajduje się głównie w dużych półkulach.

Glejak jest najczęstszym i najbardziej złośliwym guzem mózgu (stopień IV według WHO). Charakteryzuje się agresywnym naciekowym wzrostem, niezwiązanym z otaczającymi tkankami, prawie 100% nawrotem nawet podczas leczenia. Glejak występuje głównie po 50 latach (pierwotna, na niezmienionej tkance mózgowej). Wtórne GB, które powstaje z gwiaździaków o mniejszym stopniu złośliwości, może również wystąpić w młodszym wieku. Glejaki dzielą się na: komórki olbrzymie i glejakomięsak.

Ze względu na szybki rozwój biologii molekularnej zgromadzono wiele badań dotyczących mutacji genetycznych w komórkach guza mózgu. Stwierdzono, że obecność pewnych zmian znacząco wpływa na przebieg i rokowanie tych samych typów histologicznych gwiaździaków.

W 2016 r. Przyjęto nową klasyfikację guzów OUN. Na przykład rozproszone, anaplastyczne gwiaździaki i glejaki w nim są reprezentowane przez podtypy z mutacją IDH i bez niej. Obecność patologii genetycznej w genie IDH jest prognostycznym markerem dodatnim, co oznacza, że ​​nowotwór będzie skuteczniej reagował na chemioterapię.

Obraz kliniczny

Każdy nowotwór w mózgu ma podobne objawy, niezależnie od tego, czy jest łagodny, czy złośliwy. Różnica polega tylko na lokalizacji i wielkości guza.

Zespół zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego. Objawia się rozrywającym bólem głowy, nasilonym przez pochylanie się do przodu i w pozycji poziomej, czemu często towarzyszą nudności, czasem wymioty. Konwencjonalne środki przeciwbólowe są nieskuteczne.

Epipristou. Opracowany ze stymulacją neuronów ruchowych. Mogą wystąpić duże napady z utratą przytomności lub ogniskiem (drgawki drgawkowe pewnej grupy mięśni).

Ogniskowe objawy neurologiczne. Zależy to od lokalizacji edukacji i jej wpływu na ośrodki mózgowe.

  • Niedowład lub porażenie kończyn z jednej strony.
  • Afazja - zaburzenia mowy.
  • Agnosia to patologiczna zmiana w postrzeganiu.
  • Drętwienie lub utrata czucia w jednej połowie ciała.
  • Dyplomatyczny - podwójne widzenie.
  • Zmniejszenie lub utrata pola widzenia.
  • Ataksja - naruszenie koordynacji i równowagi.
  • Zakneblowanie podczas połykania.

Zmiana poznawcza. Zmniejszenie pamięci, uwagi, niemożność logicznego myślenia. Wraz z porażką płata czołowego - zaburzenia psychiczne typu „psychiki czołowej”.

Diagnostyka

  • Historia medyczna i badanie neurologiczne.
  • Badanie okulistyczne.
  • MRI mózgu to złoty standard diagnozowania guzów. Prowadzony w trzech projekcjach bez i ze wzmocnieniem kontrastu. Pozwala dokładnie określić lokalizację edukacji, przeanalizować związek zmiany z otaczającymi strukturami, zaplanować leczenie chirurgiczne.
  • Badanie CT w przypadku niemożliwości lub przeciwwskazania do MRI.
  • Wspólne i biochemiczne analizy, koagulogram, badanie markerów zakaźnych, EKG.
  • Funkcjonalny MRI.
  • Spektroskopia MRI.
  • Angiografia.
  • Mózg PET z metioniną, tyrozyną.
  • Elektroencefalografia.

Leczenie - ogólne podejście

Główne metody to metoda chirurgiczna, radioterapia i chemioterapia. Usunięcie nowotworu jest pierwszym zadaniem przypisanym neurochirurgom. Bez operacji i uzyskania biopsji niemożliwe jest postawienie ostatecznej diagnozy i opracowanie dalszych taktyk leczenia.

Wskazania do zabiegu określa się w drodze konsultacji w zależności od lokalizacji guza, ogólnego stanu funkcjonalnego pacjenta (według skali Karnofsky'ego), a także wieku.

  • Możliwe jest usunięcie tkanki guza w jak największym stopniu bez uszkodzenia otaczających struktur.
  • Zmniejsz efekty nadciśnienia śródczaszkowego.
  • Zdobądź materiał do badania histologicznego.

Jeśli usunięcie nowotworu jest niemożliwe, wykonuje się biopsję stereotaktyczną (nakłucie mózgu specjalną igłą pod kontrolą MRI lub CT).

Uzyskany materiał jest badany przez co najmniej trzech specjalistów, po czym następuje ostateczna diagnoza histologiczna i stopień złośliwości (stopień WHO).

Zaleca się badanie molekularne w celu zaplanowania dalszych taktyk leczenia.

Terapia adiuwantowa (pooperacyjna) jest zalecana z uwzględnieniem typu histologicznego guza, obecności mutacji genetycznych IDH, ogólnego stanu pacjenta.

Ogólne zasady leczenia gwiaździaka o różnym stopniu złośliwości

Gwiaździak pilocytowy (piloid) (stopień I)

Główną metodą jest operacja. Po operacji wykonywany jest kontrolny MRI. Po radykalnym usunięciu guza zwykle nie jest wymagane dalsze leczenie.

Jeśli istnieją wątpliwości po usunięciu guza, przeprowadzana jest dynamiczna obserwacja. Radioterapia lub reoperacja są przepisywane tylko wtedy, gdy wykryty zostanie nawrót i pojawią się objawy.

Operacja stereotaktyczna (Cyber-Knife) coraz częściej staje się alternatywą dla szybkiego usunięcia guza dla małych rozmiarów astrocytów piloidowych. Metoda opiera się na jednoetapowym maksymalnym dokładnym ogniskowaniu wysokich dawek promieniowania na tkance guza przy minimalnym ryzyku uszkodzenia niezmienionych struktur.

Gwiaździak rozlany (II stopień)

Metoda chirurgiczna jest podstawowa. Po operacji wykonywany jest kontrolny MRI. Jeśli wykonywana jest radykalna resekcja i nie ma niekorzystnych czynników rokowania, można obserwować z okresowością MRI 1 raz w ciągu 3-6 miesięcy.

Adiuwantowa radioterapia jest zalecana w przypadkach niepełnego usunięcia, a także w obecności więcej niż jednego czynnika ryzyka:

  • wiek powyżej 40 lat;
  • rozmiar guza większy niż 6 cm;
  • wyraźny deficyt neurologiczny;
  • rozprzestrzenianie się guzów nad środkową linią;
  • objawy nadciśnienia śródczaszkowego.

Standard ekspozycji na promieniowanie - zdalna radioterapia w całkowitej dawce 50 - 54 Gy. Chemioterapia z II stopniem złośliwości z reguły nie jest przeprowadzana.

Gwiaździaki złośliwe (gwiaździak anaplastyczny i glejak, III i IV st.)

Jeśli to możliwe, wykonuje się chirurgiczne usunięcie maksymalnej objętości guza.

W krótkim czasie po zabiegu chirurgicznym zalecana jest terapia chemioradioterapeutyczna. Kurs składa się z codziennych sesji 2 Gy w całkowitej dawce 60 Gy (30 cykli).

Zalecane schematy chemioterapii: w przypadku gwiaździaka anaplastycznego stosuje się schemat PCV (lomustyna, prokarbazyna, winkrystyna) po napromieniowaniu. W przypadku glejaka ten sam standard to jednoczesna terapia chemioradioterapii (temozolomid przed każdą sesją napromieniania), a następnie dawka podtrzymująca temozolomidu (temodal).

Badanie kontrolne MRI wykonuje się 2-4 tygodnie po przebiegu RT, a następnie co 3 miesiące.

Taktyka nieoperacyjnego gwiaździaka

Dość często zdarza się, że anatomicznie główny punkt skupienia znajduje się tak, że nie można go usunąć. Pacjenci z przeciwwskazaniami również nie są operowani (wiek powyżej 75 lat, ciężki stan somatyczny, wskaźnik Karnofsky'ego poniżej 50).

W tych przypadkach pożądane jest wykonanie biopsji stereotaktycznej w celu uzyskania materiału do analizy morfologicznej.

Jeśli ta manipulacja wiąże się również z wysokim ryzykiem dla życia pacjenta, taktyki leczenia są przyjmowane na podstawie zakończenia konsultacji. Na podstawie danych z neuroobrazowania (MRI lub CT), lekarze formułują wstępną diagnozę (każdy rodzaj guza ma swoje własne cechy charakterystyczne na obrazach).

Leczenie objawowe leków

Jeśli występują wyraźne objawy, zaleca się leczenie towarzyszące:

  • Leki glikokortykosteroidowe (hormony) są w stanie zmniejszyć nadciśnienie wewnątrzczaszkowe. Deksametazon stosuje się głównie w indywidualnie dobranych dawkach. Po zabiegu dawka jest zmniejszana lub całkowicie anulowana.
  • Leki przeciwpadaczkowe do leczenia i zapobiegania napadom.
  • Środki przeciwbólowe.

Taktyki nawrotów

Guzy glejowe mają tendencję do nawrotów (ponownego wzrostu), szczególnie często - złośliwych gwiaździaków. Główne metody leczenia w przypadku nawrotu: chirurgia, radioterapia i chemioterapia. W przypadku małych ognisk można stosować stereotaktyczną radiochirurgię.

Podejście w każdym przypadku jest indywidualne, ponieważ zależy od stanu pacjenta, czasu, który upłynął od poprzedniego leczenia, stanu funkcjonalnego mózgu. Podczas chemioterapii stosowane są różne schematy, a następnie ocena ich skuteczności; z glejakami, przepisywany lek Avastin (bewacizumab).

W przypadku ciężkiego ogólnego stanu pacjenta pokazano leczenie objawowe, mające na celu złagodzenie objawów choroby.

Prognoza

Zależy od stopnia złośliwości guza, wieku i ogólnego stanu pacjenta.

Średnie warunki przetrwania:

  • Gwiaździak gładki - 80% pacjentów żyje ponad 20 lat po leczeniu.
  • Gwiaździak rozproszony - 6-8 lat, w większości przypadków przekształca się w postać bardziej złośliwą.
  • Gwiaździak anaplastyczny i glejak: niekorzystne rokowanie, pięcioletnie przeżycie praktycznie nie jest osiągane. Leczenie może przedłużyć życie o 1-1,5 roku.

Rozproszony gwiaździak o niskim stopniu złośliwości

Gwiaździak rozlany, zwany także gwiaździakiem rozproszonym o niskim stopniu złośliwości, jest pierwotnym guzem mózgu o stopniu złośliwości II według WHO. Termin „rozproszony” w tym kontekście oznacza, że ​​granica między niezmienioną tkanką mózgową a guzem jest nie do odróżnienia, nawet jeśli guz ma wyraźne granice podczas obrazowania.

W klasyfikacji nowotworów ośrodkowego układu nerwowego, zmienionej w 2016 r., Rozproszony gwiaździak jest synonimem wcześniejszego podmiotu - gwiaździaka włóknistego. Gwiaździak hemocytotyczny pozostaje odrębnym podtypem, podczas gdy gwiaździak protoplazmatyczny nie jest już rozróżniany jako osobna jednostka [13].

Status mutacji IDH jest krytyczny, a gwiaździaki są podzielone przez ten podtyp na podtypy zmutowane i typu dzikiego (mutant / IDH typu dzikiego) [13].

TODO wymaga ilustracji, przygotowania listy źródeł

Terminologia

Termin gwiaździak rozlany nie powinien być używany jako zbiorczy termin dla nieinwazyjnych guzów astrocytarnych: pleomorficzny gwiaździak, gwiaździak podporządkowany olbrzymiokomórkowy i gwiaździak pilocytarny, ponieważ wszystkie te guzy są oddzielnymi jednostkami o różnym rokowaniu, podejściach do leczenia i cechach oraz różnych cechach, podejściach terapeutycznych, cechach i cechach oraz różnych cechach, metodach leczenia oraz cechach i cechach oraz cechach i cechach leczenia.

Gwiaździak rozproszony dzieli się na dwie grupy molekularne według statusu IDH:

  1. Typ mutanta IDH
  2. IDH typu dzikiego

Jeśli status statusu IDH jest niedostępny, jest on określany jako rozproszony gwiaździak NOS (z angielskiego. Nie określono inaczej).

Ważne jest, aby pamiętać, że marker IDH musi mieć mutację, dlatego też należy określić status 1p19q, który nie powinien mieć ko-delecji, guzy z delecją 1p19q są teraz klasyfikowane jako oligodendrogliomy.

Warto zauważyć, że wkrótce wkrótce zniknie istota „rozproszonego gwiaździaka typu dzikiego IDH”, ponieważ guzy te histologicznie związane z serią astrocytów obejmują wiele guzów z innymi rozpoznawalnymi profilami genetycznymi [13].

Epidemiologia

Rozlane glejaki półkul mózgu o niskim stopniu złośliwości są zwykle diagnozowane u osób w wieku 20-45 lat, z medianą 35 lat. W rzeczywistości występuje rozkład dwufazowy z pierwszym szczytem w dzieciństwie (6–12 lat) i drugim szczytem u dorosłego (26–46 lat) [1]. Glejaki dziecięce są częściej zlokalizowane i należą do rozproszonych glejaków tułowia i będą omawiane osobno. U mężczyzn występuje pewna predyspozycja (M / F 1,5) [1].

Obraz kliniczny

Najczęściej objawia się drgawkami (w

40% przypadków). Często są bóle głowy. W zależności od wielkości i lokalizacji guza, wodogłowie może rozwinąć się z lokalnym deficytem neurologicznym i zaburzeniami osobowości.

Patologia

Rozlany gwiaździak o niskim stopniu złośliwości jest głównie reprezentowany przez macierz mikrocystyczną, w której zlokalizowane są włókniste komórki astrocytarne guza z atypią jąder o umiarkowanym stopniu nasilenia i niską gęstością komórek. Przestrzenie mikrocystyczne często zawierają śluzowaty płyn, który jest typową cechą włóknistych gwiaździaków, ale bardziej wyraźny w gwiaździakach protoplazmatycznych.

Hemistyocyty, rzadko spotykane w rozlanym gwiaździaku, nie są wystarczającymi czynnikami do rozpoznania gwiaździaka hemisyocytarnego. Gwiaździaki z hemystiocytami charakteryzują się zwykle szybszym rozwojem gwiaździaka anaplastycznego lub glejaka wtórnego niż gwiaździaki włókniste, mimo że wszystkie należą do II stopnia złośliwości według WHO.

Nie ma mitoz, proliferacji mikronaczyń i martwicy (jeśli są dostępne, pozwalają podejrzewać guz o wysokim stopniu złośliwości). Podobnie jak wszystkie nowotwory pochodzące z astrocytów, włókniste gwiaździaki barwią się pozytywnie na białko fibrylowe glejowe (gFAP) [2-3].

Diagnostyka

MRI to modalność wyboru.

Tomografia komputerowa

Gwiaździak naciekający o niskim stopniu nasilenia objawia się jako intensywna lub jodoczuła masa o działaniu wolumetrycznym, bez wzmocnienia kontrastu (obecność wzmocnienia kontrastowego umożliwia podejrzenie guza o wyższym stopniu złośliwości), chociaż gwiaździaki z hemystocytami mogą mieć niewielki przyrost.

Zwapnienia są rzadkie (10–20% przypadków) [1] i mogą być związane ze składnikiem oligodendroglialnym (np. Oligoastrocytoma).

Torbiele lub inkluzje gęstości cieczy występują głównie w wariancie hemisyocytowym.

Co zagraża włóknistemu astrocytomowi

Wśród wszystkich guzów mózgu najczęściej rozpoznaje się gwiaździaki typu włóknistego. Jest to łagodny nowotwór, który ma zdolność degeneracji do postaci złośliwej pod wpływem czynników negatywnych. W większości przypadków choroba występuje w wieku 20-30 lat.

Treść

Opis

Rozwój włóknistych (rozproszonych, protoplazmatycznych) gwiaździaków jest ułatwiony przez degenerację glejów, które są komórkami gwiaździstymi mózgu. Włókna glejowe są zaprojektowane do wykonywania wielu ważnych funkcji i są dostępne we wszystkich działach ciała. Biorą udział w metabolizmie tkanek, uzyskują produkty rozpadu neuronów, przekazują impulsy nerwowe.

Gdy tkanka mózgowa jest uszkodzona i niektóre neurony obumierają, liczba komórek gwiazdowych zaczyna się zwiększać. Proces ten nazywa się kompensacyjny, ponieważ to dzięki niemu przywracana jest transmisja impulsów elektrycznych między pozostałymi neuronami, a utracone funkcje są zwracane.

Gdy zakłócenia w ludzkim ciele powodują chaotyczny podział komórek glejowych. Gdy występuje gwiaździak, zaczyna się wzrost tkanek nowotworowych, które wpływają na zdrowe obszary. W rezultacie całkowite wyleczenie staje się prawie niemożliwe, ponieważ nawet metoda chirurgiczna nie eliminuje całkowicie guza.

Ponadto gwiaździaki mogą przekształcić się w anaplastyczne. Jeśli choroba postępuje dalej, wzrasta ryzyko rozwoju wielopostaciowego glejaka, którego rokowanie jest wyjątkowo niekorzystne.

Klasyfikacja

W zależności od stadium złośliwości gwiaździak dzieli się na 4 typy.

Pilocyt

To pierwsza klasa guza. Charakteryzuje się łagodnym przebiegiem i wolnym wzrostem. Miejsce lokalizacji w większości przypadków staje się móżdżkiem lub pniem mózgu. Jest podatny na radykalne leczenie poprzez interwencję chirurgiczną u dzieci i ma korzystne rokowanie na całe życie.

Fibrillar

Rozproszony gwiaździak mózgu odnosi się do stopnia 2 (stopień 2). Charakteryzuje się powolnym rozwojem. Ludzie podatni na choroby 20-30 lat. Patologia jest leczona chirurgicznie.

Anaplastyczny

To trzeci etap procesu nowotworowego. Guz ma postać złośliwą i jest rozpoznawany u męskiej połowy populacji od 30 do 50 lat. Szybko kiełkuje guz w komórkach mózgu, co stwarza pewne trudności w leczeniu i nie zawsze przynosi pozytywny wynik.

Glioblastoma

Najpoważniejszy stopień patologii. Rozwój choroby dotyka mężczyzn w wieku 40-70 lat. Choroba ma złe rokowanie.

Powody

Jak dotąd nie udało się zidentyfikować dokładnych czynników prowokujących do rozwoju gwiaździaka włóknisto-protoplazmatycznego. Dzięki niektórym badaniom stwierdzono nieprawidłowości genów w różnych chromosomach astrocytów, które mogą wpływać na genezę procesu patologicznego. Ponadto naturalne starzenie się mózgu może również wywołać chorobę.

Według tematu

Jakie są przyczyny rozwoju nerwiakowłókniakowatości

  • Alena Kostrova
  • Opublikowano 11 lutego 2019 r. 11 lutego 2019 r

W większości przypadków nowotwory nowotworowe nie są związane z dziedzicznością, ale są związane z pewnymi wrodzonymi chorobami, wśród których są:

  • stwardnienie gruźlicze;
  • nerwiakowłókniakowatość;
  • Zespół Turkota;
  • choroba von Hippel-Lindau;
  • Zespół Lee-Fraumeni.

Podobne zaburzenia rozpoznaje się tylko u 5 procent przypadków u osób cierpiących na gwiaździaki.

Objawy

Symptomatologia w dużej mierze zależy od wielkości guza i jego lokalizacji. Przez długi czas objawy procesu nowotworowego w mózgu mogą się nie ujawniać, co stwarza pewne trudności w diagnozowaniu patologii na wczesnym etapie rozwoju.

W miarę postępu pacjenta następujące warunki mogą budzić obawy pacjenta:

  • częste wahania nastroju;
  • bóle głowy;
  • nudności i wymioty;
  • utrata wzroku i zaburzenia mowy;
  • zawroty głowy;
  • brak snu;
  • spadki ciśnienia krwi;
  • ogólna słabość.

Jeśli dotknięty jest obszar skroniowy mózgu, pogarsza się pamięć pacjentów i zaburza się koordynację ruchową. Po dotknięciu części potylicznej mogą wystąpić halucynacje wzrokowe, słuchowe i dotykowe.

W zależności od rozwoju choroby ludzie często mają napady padaczkowe i drgawki. Jeśli choroba ma niekorzystny przebieg, naruszenie wrażliwości kończyn górnych i dolnych nie jest wykluczone.

Eksperci często twierdzą, że utrata apetytu i szybka utrata masy ciała.

Diagnostyka

Aby zidentyfikować zaburzenia neurologiczne, przeprowadza się szereg specjalnych testów, dzięki którym można dostrzec uszkodzenia mózgu. Aby wyjaśnić diagnozę, eksperci zalecają badanie w celu uzyskania obrazów narządu i czaszki jako całości.

Rozproszony gwiaździak o niskim stopniu złośliwości

Gwiaździak rozproszony o niskim stopniu złośliwości jest pierwotnym nowotworem mózgu pochodzenia astrocytarnego, który jest podatny na złośliwość, degenerację do gwiaździaka anaplastycznego (AA), składającego się z dobrze zróżnicowanych komórek, z naciekiem i powolnym wzrostem.

  • Rozproszona astrocytoma,
  • gwiaździak II stopnia według klasyfikacji WHO (stopień II),
  • gwiaździak włóknisty,
  • gwiaździak o niskim stopniu złośliwości (ANSS)
  • Większość rozproszonych gwiaździaków występuje w wieku 20–45 lat
    Występuje w każdym wieku, średnio: 34 lata
  • Występuje nieco wyższa częstość u mężczyzn.
  • Gwiaździak włóknisty stanowi 25–30% glejaków dorosłych, 10–15% wszystkich gwiaździaków i drugi najczęściej występujący gwiaździak wieku dziecięcego (przede wszystkim pilocytowy)
  • Zarejestruj się

1,4 nowych przypadków na 1 000 000 rocznie

Najczęstsze manifestacje to:

  • Zespół drgawkowy, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe

Inne objawy (zmienne w zależności od lokalizacji guza):

  • Zespół drgawkowy, ogniskowy deficyt neurologiczny, zmiany w zachowaniu.

Guzy śródmózgowe (rodzaj guza mózgu)

Guzy śródmózgowe stanowią rozległą grupę pierwotnych nowotworów mózgu. Jak sama nazwa wskazuje, guzy te charakteryzują się wzrostem bezpośrednio w tkance mózgowej. W większości guzy śródmózgowe rozwijają się z komórek glejowych i dlatego nazywane są glejowymi. Biorąc pod uwagę charakter wzrostu pierwotnych guzów śródmózgowych, usunięcie chirurgiczne wiąże się z wieloma trudnościami. Guzy te NIE mają wyraźnych granic wizualnych z substancją mózgu, a radykalne usunięcie guzów często nie jest możliwe. Rokowanie dla guzów serii glejowej zależy przede wszystkim od wariantu histologicznego. We współczesnej klasyfikacji WHO (WHO) istnieją cztery stopnie (stopień), w zależności od stopnia złośliwości.

Gwiaździak kulisty (stopień I według WHO) jest łagodnym, wolno rosnącym guzem. Częściej u dzieci i młodych pacjentów. Dlatego inną nazwą tego typu nowotworu jest młodzieńczy „dziecinny” gwiaździak. Charakteryzuje się obecnością torbieli. Piloidalne gwiaździaki występują częściej w móżdżku. Lokalizacja w rejonie dużych półkul jest bardziej charakterystyczna dla pacjentów w starszej grupie wiekowej. W przypadku umiejscowienia w nerwie wzrokowym stosuje się termin glioma chiasma. Wypukłe gwiaździaki mogą również występować w rdzeniu kręgowym. Pomimo łagodnego charakteru leczenie chirurgiczne gwiaździaków zrogowaciałych może być trudne, gdy jest zlokalizowane w żywych strukturach, takich jak pień mózgu. W takich przypadkach po potwierdzeniu rozpoznania histologicznego można przepisać radioterapię. Dzięki możliwości radykalnego usunięcia guza nie jest wymagana dodatkowa terapia. Należy zauważyć, że w wielu przypadkach występują „agresywne” - szybko postępujące postacie gwiaździaków paloidalnych.

Pleomorphic xanthoastrocytoma (stopień II według WHO) jest rzadką postacią łagodnych glejaków. Najczęściej zlokalizowane jak najbliżej powierzchni dużych półkul mózgu. Z radykalnym usunięciem rokowanie jest korzystne. Jeśli jednak istnieją oznaki złośliwości zgodnie z wynikami badań immunohistochemicznych, wskazane jest przeprowadzenie radioterapii z późniejszą obserwacją dynamiczną.

Gwiaździak podporządkowany olbrzymiokomórkowy (I stopień WHO) jest rzadkim łagodnym guzem, który jest najczęściej jednym z objawów choroby Bourneville'a. Preferowaną lokalizacją tego nowotworu jest układ komorowy. Dlatego jednym z częstych objawów choroby są objawy wodogłowia, spowodowane naruszeniem normalnego obiegu alkoholu. Dzięki możliwości radykalnego usunięcia guza nie jest wymagane żadne dodatkowe leczenie.

Diffuse Astrocytoma - (stopień II według WHO). Te gwiaździaki charakteryzują się wzrostem naciekowym, to znaczy brakiem granic między nowotworem a zdrowym mózgiem. Jednak chirurg powinien zawsze dążyć do usunięcia maksymalnej możliwej ilości tkanki nowotworowej. Najczęściej guzy te występują u młodych pacjentów i znajdują się w półkulach mózgu. Pomimo warunkowo łagodnego charakteru, guzy te mogą z czasem ulegać złagodzeniu, tj. Złośliwe.

Oligodendroglioma (stopień II według WHO) jest rozlanym pierwotnym guzem mózgu. Ulubioną lokalizacją są płaty czołowe. Najczęstszym, pierwszym objawem choroby są drgawki drgawkowe. Po operacji wymagana jest chemioterapia.

Oligoastrocytoma (stopień II według WHO) jest mieszanym guzem śródmózgowym, który zawiera dwa różne typy komórek nowotworowych (astrocyty i oligodendroglia) i po usunięciu wymaga dodatkowego leczenia - chemioterapii. Podobnie jak w przypadku gwiaździaków, guzy oligoastrocytoma mogą być anaplastyczne, to znaczy złośliwe. W tym przypadku jest to stopień III i można go nazwać glejakiem z komponentą oligodendroglialną.

Gwiaździak anaplastyczny (stopień III wg WHO), pomimo podobnej nazwy z innymi postaciami gwiaździaków, jest nowotworem bardziej złośliwym, a zatem z mniej korzystnym rokowaniem dla pacjenta. W okresie pooperacyjnym konieczna jest radioterapia i chemioterapia.

Anaplastyczny oligodendroglioma (stopień III wg WHO) jest nowotworem złośliwym w naturze. W okresie pooperacyjnym konieczne jest napromienianie i późniejsza chemioterapia.

Glejak (stopień III wg WHO) jest najbardziej złośliwy i, niestety, często znajduje pierwotny guz mózgu. Pomimo maksymalnego możliwego usunięcia objętości guza (w przypadku, gdy jest to możliwe!), Radioterapii i chemioterapii, okres bez nawrotów u pacjentów z glejakiem jest bardzo krótki.

Neurocytoma jest rzadkim rodzajem łagodnego guza neuronalnego, występującym tylko w obrębie układu komorowego - częściej w komorach bocznych. Ze względu na specyfikę lokalizacji i charakterystyczny powolny wzrost guzy mogą osiągnąć imponujący rozmiar i nie powodować żadnych dolegliwości. Ze względu na fakt, że guzy prawie zawsze blokują normalny płyn mózgowo-rdzeniowy w układzie komorowym, objawy wodogłowia są najczęstszymi objawami choroby. W przypadku radykalnego usunięcia guza rokowanie jest korzystne. Nawrót jest możliwy w przypadku resztkowego guza. W tym przypadku wyznaczenie radioterapii.

Glioma chiasma - powstawanie nowotworów, pochodzące z komórek glejowych zlokalizowanych w obszarze rozszczepu wzrokowego. Glejak chłoniaka objawia się zmniejszeniem ostrości wzroku, zwężeniem lub utratą części pól widzenia, objawami wodogłowia i zaburzeniami neuroendokrynnymi. Kompleks badań diagnostycznych glejaka tarczycy obejmuje wizjometrię, oftalmoskopię, perymetrię, badanie wizualnej EP, MRI mózgu i CT, biopsję stereotaktyczną. Leczenie glejaka szczęki zależy od jego cech, lokalizacji i wieku pacjenta. Może to być interwencja chirurgiczna (usunięcie lub częściowa resekcja glejaka, przywrócenie cyrkulacji alkoholu), chemio- lub radioterapia.

Glejak pnia mózgu jest formacją nowotworu charakteryzującą się wzrostem naciekającym, to znaczy zdolnością komórek nowotworowych do wzrostu w otaczające zdrowe tkanki i ich zastąpienia. Z tego powodu lekarzom trudno jest ustalić granicę między nieprawidłowymi i zdrowymi komórkami mózgu, a tym samym całkowicie usunąć guz. Materiałem konstrukcyjnym glejaków są komórki glejowe, których zadaniem jest ochrona i wspieranie neuronów. Nowotwory różnią się stopniem złośliwości, zdolnością do inwazji, zgodnie z cechami histologicznymi. Nowotwory wpływające na komórki glejowe występują u ludzi w różnych kategoriach wiekowych, ale najczęściej glejaki występują u dzieci. Szczytowa częstość występowania występuje w wieku 2-8 lat.

Objawy, które objawiają się na początku choroby, są podobne do objawów występujących w zaburzeniach neurologicznych, dlatego często na wstępnym etapie przeprowadza się niewłaściwe leczenie. Ponadto na wczesnym etapie objawy guza zwykle wydają się nie wyrażone i rozwijają się powoli.

Następujące objawy powinny ostrzec pacjenta, ponieważ mogą wskazywać na wczesny etap glejaka pnia mózgu:

  1. Częste bóle głowy, które nie są powstrzymywane przez narkotyki.
  2. Nudności
  3. Naruszenie funkcji mowy.
  4. Ataki padaczki.
  5. Zaburzony wzrok, pamięć, myślenie asocjacyjne.

Ponieważ glejak rośnie (stopień 2), pacjent może doświadczyć zmian w zachowaniu:

  • agresja;
  • drażliwość;
  • niestabilność psycho-emocjonalna.

W przypadku braku leczenia objawy nasilają się i następujące objawy łączą się z klinicznymi cechami choroby:

  • ciśnienie śródczaszkowe;
  • halucynacje słuchowe, wzrokowe, smakowe;
  • wymioty;
  • zawroty głowy, drgawki, brak koordynacji.

Czasami znaki ostrzegawcze, przeciwnie, pojawiają się nagle, ponieważ jest to niekorzystny znak świadczy o szybkim wzroście glejaka i jego wysokim stopniu złośliwości.

Glejak pnia mózgu 3, 4 etapy stanowi poważne zagrożenie dla życia ludzkiego. Komórki nowotworowe szybko rosną i rozmnażają się, a do objawów pierwotnych dodaje się wyraźniejsze objawy. U dorosłych i dzieci obraz kliniczny może być nieco inny.

U dorosłych podstawowe znaki są dodawane do:

  • ataksja przedsionkowa;
  • nadciśnienie śródczaszkowe;
  • oczopląs poziomy;
  • drętwienie, niedowład lub porażenie kończyn, części ciała, twarzy;
  • zmiana myślenia, zaburzenia zachowania.

Dzieci mogą mieć:

  • zez;
  • stawić czoła asymetrii;
  • zmniejszona wrażliwość ramion lub nóg;
  • utrata słuchu;
  • spadek zdolności intelektualnych;
  • osłabienie mięśni;
  • apatia;
  • utrata masy ciała;

Jeśli choroba trwa długo, dziecko może odczuwać drżenie rąk.

Najbardziej pouczającym sposobem diagnozowania glejaka pnia mózgu jest rezonans magnetyczny. Ta metoda pozwala zidentyfikować formacje patologiczne nawet najmniejszego rozmiaru. MRI zapewnia wizualizację mózgu pod różnymi kątami. Wyraźny trójwymiarowy obraz pozwala dokładnie określić położenie i rozmiar guza.

Całkowicie usuwany glejak jest możliwy tylko w pierwszym etapie nowotworu. Bardziej dotkliwy glejak przenika do otaczających tkanek, więc całkiem trudno jest odciąć guz od zdrowych komórek.

Następujące metody są obecnie stosowane w leczeniu glejaka pnia mózgu:

Zwykle, ze względu na złożoność miejsca, w którym zlokalizowany jest guz, operacja może nie być możliwa, dlatego rzadko stosuje się usuwanie chirurgiczne. Operacja glejaka jest niezwykle niebezpieczna dla życia i zdrowia pacjenta, dlatego jest przeprowadzana przez wysoko wykwalifikowanych specjalistów w najlepszych klinikach.

Pień mózgu jest cienkim obszarem i kontroluje różne funkcje życiowe organizmu, dlatego radioterapia jest często główną metodą leczenia. Promieniowanie rentgenowskie wpływa na guz z różnych pozycji, co pozwala zminimalizować wpływ na zdrowe komórki. Ta metoda znacznie spowalnia wzrost guza, a także pomaga zmniejszyć objawy choroby.

Ta metoda jest szkodliwa dla komórek o szybkim wzroście i zwiększonym metabolizmie.

Służy do zmniejszenia bolesnych objawów.

Zintegrowane podejście jest bardziej skuteczne w leczeniu choroby, ale dla młodych pacjentów lekarze starają się nie stosować metod skumulowanych, ponieważ istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia poważnych skutków ubocznych (opóźnienie rozwoju i wzrostu). Podczas przepisywania schematu leczenia lekarz powinien omówić z rodzicami wszystkie niuanse, możliwe zagrożenia i wybrać terapię, biorąc pod uwagę cechy zdrowotne pacjenta.

Rodzaje guzów mózgu

Gwiaździak rozlany: cechy choroby i metody leczenia

Rozproszony gwiaździak to guz mózgu, który wyrasta na zdrowe tkanki różnych warstw narządu. Formacja ta odnosi się do 2 stopni onkogenności, ponieważ ma predyspozycje do złośliwego zwyrodnienia.

Specyfika wzrostu tego typu nowotworu stanowi przeszkodę w leczeniu chirurgicznym, ponieważ prawie niemożliwe jest usunięcie wszystkich tkanek nowotworu bez uszkodzenia zdrowych obszarów. Zwiększa to ryzyko nawrotu nawet po leczeniu zachowawczym. Często patologia jest diagnozowana u młodych ludzi w wieku od 20 do 35 lat.

Czym jest rozproszony gwiaździak mózgu?

Rozlany gwiaździak odpowiada za co najmniej 10-15% wszystkich przypadków guzów mózgu. Taki nowotwór jest rodzajem glejaka. Gwiaździaki rozwijają się w wyniku degeneracji astrocytów. Komórki te nazywane są również gwiaździstymi lub glejowymi.

Mają formę gwiazdek i wykonują szereg ważnych funkcji. Wspomagają metabolizm w tkankach mózgu, odwracają produkty odpadowe komórek funkcjonalnych i ułatwiają przekazywanie impulsów nerwowych między neuronami.

Pod wpływem różnych niekorzystnych czynników, komórki gwiaździste zaczynają losowo dzielić, wypierając zdrową tkankę. W rozproszonej postaci patologii, wzrost guza ma charakter infiltrujący, tj. Guz nie ma wyraźnych granic. Komórki nowotworowe mogą być rozproszone na dużym obszarze.

Rodzaje rozproszonego gwiaździaka

Istnieją 3 rodzaje rozproszonych gwiaździaków. Każda opcja ma swoje własne cechy wzrostu i rozwoju.

Najczęstsze gatunki włókienkowe. Ta formacja składa się z astrocytów mikrocystowych i włóknistych.

Kolejną najczęstszą diagnozą jest gwiaździak protoplazmatyczny. Taki guz powstaje z małych astrocytów z procesami. W nowotworze obecne są mikrocysty i ciężkie zwyrodnienie śluzu. Taki guz rzadko odradza się w nowotworze złośliwym, dlatego ma korzystne rokowanie.

Stosunkowo rzadki rozproszony gwiaździak hemystocytowy. Podobny guz powstaje z hemistocytów. Nowotwór ten charakteryzuje się bardzo agresywnym przebiegiem i szybko ulega degeneracji do gwiaździaka anaplastycznego.

Przyczyny

Dokładne przyczyny powstawania guzów mózgu z komórek gwiaździstych nie zostały jeszcze ustalone. Istnieje wiele teorii wyjaśniających przyczyny pojawienia się takich guzów, ale nie zostały one jeszcze potwierdzone. Wielu ekspertów zauważa, że ​​rozproszony gwiaździak mózgu może być wynikiem awarii genetycznej.

Uważa się, że warunki dla powstawania takich guzów są określone w okresie rozwoju płodu. Problem może leżeć zarówno w mutacjach w samych gwiaździstych komórkach, jak i w defektach genetycznych powodujących zaburzenia układu odpornościowego, zapewniając ochronę przeciwnowotworową.

Szczególna grupa ryzyka rozwoju guzów mózgu glejaka obejmuje osoby z bliskimi krewnymi, cierpiące na gwiaździaka anaplastycznego i inne odmiany podobnych nowotworów.

Niektórzy badacze zwracają uwagę na możliwość powstawania gwiaździaka ze względu na niekorzystny wpływ następujących czynników zewnętrznych i wewnętrznych:

  • zatrucie metalami ciężkimi;
  • jedzenie żywności bogatej w konserwanty i substancje rakotwórcze;
  • urazy głowy;
  • promieniowanie jonizujące;
  • nadmierne nasłonecznienie;
  • niezdrowy styl życia;
  • silny stres;
  • zaburzenia hormonalne.

Wady wrodzone zwiększają ryzyko rozwoju takiego nowotworu. Ponadto uważa się, że pojawienie się onkologii mózgu może być związane z przyjmowaniem pewnych leków w leczeniu nowotworów złośliwych w innych narządach.

Objawy

Objawy kliniczne rozlanego gwiaździaka zależą od takich czynników, jak wiek pacjenta, wielkość i lokalizacja guza, etap zaniedbania procesu, obecność chorób współistniejących. Gwiaździak rozlany objawia się wyraźnymi objawami w późniejszych stadiach rozwoju. Obraz kliniczny obejmuje objawy wspólne i ogniskowe.

Najbardziej charakterystycznym objawem rozwoju tego stanu patologicznego są drgawki drgawkowe.

Wraz ze wzrostem nacisku na zdrowe struktury nerwowe mózgu często obserwuje się uporczywe bóle głowy. Zarówno włókniste protoplazmatyczne gwiaździaki, jak i inne rodzaje guzów prowadzą do zwiększenia bólu w nocy.

Pacjenci na tle tego naruszenia mózgu mają problemy ze snem. Mogą wystąpić zawroty głowy i silne nudności. Z powodu zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego mogą wystąpić nagłe napady wymiotów.

Na tle długotrwałego postępu choroby zaburzenia psychiczne stopniowo wzrastają, w tym:

  • agresywność;
  • rozproszenie uwagi;
  • drażliwość;
  • uczucie euforii;
  • nadpobudliwość;
  • częste wahania nastroju.

Ogniskowe zaburzenia neurologiczne zależą w dużej mierze od lokalizacji guza. Jeśli nowotwór powstaje w płacie czołowym, pacjent wykazuje wyraźne zaburzenia neurologiczne. Możliwy brak koordynacji ruchów, pojawienie się epizodów padaczki i zmniejszenie zapachu.

Gdy guz znajduje się w płacie skroniowym, mogą wystąpić omamy wzrokowe i słuchowe. Ponadto może wystąpić pogorszenie ostrości wzroku, zmiana postrzegania zapachów, naruszenie pisma ręcznego i utrata umiejętności czytania.

Diagnostyka

Jeśli guzy pacjenta wykazują oznaki uszkodzenia struktur mózgu, są kierowane do konsultacji przez neurologa. Po pierwsze, ten skoncentrowany specjalista zbiera wywiad, ocenia objawy pacjenta. Wykonywana jest seria testów neurologicznych.

W celu wyjaśnienia wielkości i lokalizacji guza oraz charakterystyki dopływu krwi do formacji stosuje się następujące metody obrazowania:

Często przydzielany do przeprowadzenia biopsji. Badanie to obejmuje gromadzenie tkanki nowotworowej w celu dalszego określenia jej typu histologicznego.

Leczenie choroby

Rozproszone gwiaździaki wymagają kompleksowego leczenia. W neurochirurgii guzy takie eliminuje się metodami radiochirurgicznymi. Ze względu na naciekowy wzrost, takich formacji nie można usunąć przez resekcję. Dodatkowo przepisane kursy radioterapii i chemioterapii. Te terapie mogą zniszczyć pozostałe komórki nowotworowe. Pacjentowi przepisuje się leki, które stabilizują stan po chemioterapii.

Pamiętaj, aby wejść w schemat leczenia kompleksów witaminowych. Aby ustabilizować stan, wyeliminować produkty rozpadu i przyspieszyć metabolizm, pacjentom zaleca się stosowanie oszczędnej diety. Środki ludowe nie są w stanie stłumić wzrostu gwiaździaków ani wyeliminować tego nowotworu, ale mogą być stosowane do łagodzenia objawów objawowych choroby.

Radiochirurgia

Ta metoda obejmuje ekspozycję na promieniowanie gamma ściśle na obszarze dotkniętym przez guz. Radiochirurgia umożliwia leczenie nawet pacjentów nieoperacyjnych. Ta metoda jest najskuteczniejszym sposobem eliminacji rozlanych guzów.

Ta metoda pozwala wpływać tylko na tkankę guza, nie wpływając na zdrowe obszary mózgu. Taka dokładność podczas operacji jest osiągana dzięki zastosowaniu specjalnego skomputeryzowanego systemu, który umożliwia kierowanie promieniowania do ściśle określonego punktu. Procedura jest całkowicie bezpieczna.

Radioterapia

Radioterapia może być stosowana w połączeniu z innymi metodami leczenia i jako niezależny sposób eliminacji gwiaździaków. Napromienianie stanowi zagrożenie dla zdrowej tkanki mózgowej.

Często procedura ta jest zalecana, gdy istnieje wysokie ryzyko zwyrodnienia nowotworu złośliwego i gdy guz znajduje się blisko pnia mózgu. Taki efekt w większości przypadków pozwala powstrzymać wzrost gwiaździaka, a nawet go cofnąć.

Chemioterapia

Chemioterapia jest często przepisywana dzieciom w leczeniu rozlanych gwiaździaków. Taki wpływ na młode ciało jest mniej niebezpieczny niż narażenie. Ponadto ta metoda leczenia jest często przepisywana osobom, u których guza nie można usunąć metodami chirurgicznymi i radiochirurgicznymi.

Podczas leczenia chemioterapią stosuje się takie leki:

Liczbę kursów chemioterapii określa lekarz indywidualnie, biorąc pod uwagę cechy guza i jego lokalizację.

Środki ludowe

Wszelkie produkty na bazie naturalnych składników i ziół leczniczych powinny być stosowane wyłącznie za poradą lekarza.

Aby wyeliminować zwiększony stres psycho-emocjonalny i nasycenie ciała użytecznymi pierwiastkami i mikro minerałami, można użyć herbat opartych na takich ziołach leczniczych jak:

  • róża dla psów;
  • kwiaty rumianku;
  • mięta;
  • gałęzie malinowe;
  • liście borówki.

Do przygotowania leczniczej herbaty około 2 łyżki. l Wybrany składnik warzywny należy napełnić 1 szklanką wrzącej wody. Narzędzie powinno być wlewane przez 15 minut. Zielarze polecają opłaty, w tym tymianek, pierwszą literę, wrzos, arnikę i oregano. Takie związki zawierają trujące zioła, więc powinny być stosowane ściśle według instrukcji podanych przez specjalistów.

Prognoza

W przypadkach, gdy rozlany guz rozwija się powoli, rokowanie jest korzystne, ponieważ pacjent może prowadzić pełnowartościowy styl życia. Przy korzystnym kursie, nawet po złożonej terapii, pacjent żyje nie dłużej niż 6-8 lat.

Przy agresywnym przebiegu i złośliwej degeneracji tkanek rokowanie jest niekorzystne.