Guzy i tworzenie się guzów jajników i ciąża

Wraz z wprowadzeniem ultradźwięków do szerokiej praktyki medycznej zwiększyła się częstotliwość wykrywania różnych form podobnych do guzów lub guzów w jajnikach podczas ciąży.

Częstość wykrywania takich formacji w jajnikach wynosi 1-3 przypadków na 1000 kobiet w ciąży.

Najczęściej ujawniono torbiel ciałka żółtego lub torbiel lutealną. Ciało nazywane jest żółtym, ponieważ składa się z tkanki tłuszczowej, która wydziela hormon ciążowy progesteron. Jaskier - żółty kwiat, lutealny - związany z żółtym ciałem, do progesteronu. Na przykład faza lutealna cyklu to druga faza, faza ciałka żółtego.

Gdy dojdzie do ciąży, ciałko żółte nie umiera po 7-14 dniach cyklu, ale nadal istnieje, przechodząc od struktury cyklicznej do struktury ciąży. Jednocześnie komórki tłuszczowe mnożą się, otaczając jamę wypełnioną progesteronem, hormonem tłuszczowym. Taka torbiel, zwana funkcjonalną, związana z czynnością jajników, nie wymaga specjalnego leczenia, ustępuje sama w 13-14 tygodniu ciąży, na początku tworzenia się łożyska.

Wykryto również dojrzałe potworniaki lub tajemnicze torbiele dermoidalne. Torbiele Dermo występują w 15–20% przypadków wykrycia torbieli jajników. Są one uważane za pozostałości drugiego bliźniaka, ponieważ guz zawiera zęby, włosy, podskórną tkankę tłuszczową i inne dojrzałe ludzkie tkanki. Niestety, często występują złośliwe formy takich guzów (jest to niedojrzały potworniak), które są ostatnio diagnozowane, łatwo dają przerzuty i niszczą młode kobiety.

Z tego powodu potrzebny jest pewien stopień czujności onkologicznej lekarza i pacjentów. Niemożliwe jest leczenie frywolnie torbieli jajnika, każda z nich jest potencjalnie niebezpieczna z możliwością transformacji złośliwej. Dlatego, jeśli torbiel nie ustąpi po 15 tygodniach ciąży, wówczas laparoskopia powinna natychmiast nastąpić wraz z diagnozą usuniętego materiału i możliwym przejściem do dużej operacji.

Jeśli formacja w jajniku nie zostanie wchłonięta w czasie, istnieje uzasadnione podejrzenie prawdziwej natury torbieli - powstawania guza jajnika. Najczęstszym jest prosty, surowiczy torbielakogruczolak (wcześniej wspomniana cystoma). To nowy termin. Jego powierzchnia może być gładka, ale może być również brodawkowata. Te torbiele, których wewnętrzna powierzchnia składa się z tkanki powłokowej, mają dość duży potencjał rakotwórczości, zdolność do wchodzenia w złośliwą formę raka jajnika.

Innym rodzajem prawdziwego guza jajnika jest torbielakogruczolak śluzowy. Ten gruczolak zawiera gruby śluz, prawie żel. Ma również potencjał rakotwórczości.

Mieszane surowiczo-śluzowe torbielakogruczolaki mają bardzo ograniczony potencjał z postaciami złośliwymi.

Ale nie bójcie się i nie żałujcie zbyt wiele: złośliwa degeneracja guzów i formacje przypominające guzy jajników występuje z częstością 1 na 25 000 przypadków torbieli jajnika.

Przy małej „czekoladowej” cystce może wystąpić ciąża. Ponieważ w czasie ciąży nie ma miesiączki, torbiel nie powiększa się, ponieważ krew do niej nie wchodzi. Takie torbiele można zaobserwować podczas ciąży, operacja jest opóźniona w okresie poporodowym. Operacja „czekoladowych” cyst grozi przesiewaniem endometriozy w miednicy, jeśli pęknie podczas usuwania, dlatego najlepiej jest operować normalnym rozmiarem macicy.

Obecność tworzenia się nowotworów w jajnikach zwykle nie powoduje niepokoju u kobiet w ciąży. Tylko z dużym wykształceniem w jajniku mogą występować dolegliwości związane z ciężkością i dokuczliwymi bólami brzucha. We wczesnych stadiach ciąży diagnoza jest łatwa do wykonania.

W późniejszych etapach ciąży wyhodowana macica pokrywa powstanie jajnika i można ją zobaczyć tylko na USG.

Połączenie guzów jajnika z ciążą może spowodować poważne komplikacje u kobiet w ciąży, wymagające natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Są to powikłania samego guza - skręcenie jego nóg (19%), pęknięcie ściany (3%), ropienie formacji lub krwotok do torebki torbieli.

Objawy nowotworu i powstawania nowotworów jajników w czasie ciąży

Alarmującym objawem i nasiloną czujnością onkologiczną jest wzrost guza podczas dynamicznej obserwacji, szczególnie szybki wzrost.

Guzy jajnika powodują powikłania samej ciąży. Z powikłań ciąży, jak łatwo się domyślić, grozi aborcja. Prawidłowa pozycja płodu może być również zaburzona. Przy niskiej lokalizacji guza może powstać poprzeczne położenie płodu, wielowodzie, powodujące wypadanie pępowiny i nieprawidłowe wkładanie głowy płodu do miednicy.

Główną metodą diagnozowania guzów jajnika jest ultrasonografia. Trudności pojawiają się, gdy guz znajduje się powyżej macicy poza miednicą. Do diagnozy prawdziwych guzów stosuje się definicję krwi specyficznego markera nowotworowego CA-125 w ciąży. W przypadku guzów łagodnych liczba ta jest zbyt wysoka do 130-150 jednostek / ml (zwykle do 35).

Przy złośliwej naturze guza w jajnikach CA-125 wzrasta 5-7 razy (do 175-245 jednostek / ml).

Kwestia postępowania z ciężarnymi kobietami z łagodnymi guzami i formacjami przypominającymi guzy jest nadal kontrowersyjna. Gdy ciąża jest połączona ze złośliwym nowotworem jajnika, konieczna jest interwencja chirurgiczna w każdym okresie ciąży.

Leczenie powstawania nowotworów i jajników w czasie ciąży

Z objawami „ostrego brzucha”, który występuje podczas skręcania nóg torbieli lub pęknięcia torbieli, z pilnych przyczyn, konieczna jest pilna interwencja chirurgiczna. Jeśli podejrzewa się gruczolakowatość pęcherzykową lub śluzową, obserwuje się złośliwy nowotwór jajnika, a jeśli jego rozmiar jest większy niż 10 cm, gwałtowny wzrost jego wielkości wymaga również pilnego zabiegu.

Dostęp chirurgiczny różni się w zależności od czasu trwania ciąży: laparoskopia może być wykonywana do 16-18 tygodni ciąży i z niewielkim wykształceniem w jajniku, laparoskopia jest mniej traumatyczna, a utrata krwi jest minimalna. Laparoskopia również nie ma prawie żadnego wpływu na rozwój płodu, a następnie pozwala kobiecie na poród przez kanał rodny. Ta technika jest dopuszczalna tylko do wskazanych 16-18 tygodni, kiedy nie bardzo duże rozmiary macicy nie zakłócają manipulacji. Formacja w jajniku nie powinna mieć więcej niż 8-10 cm średnicy.

W późniejszych etapach ciąży jest duża operacja - laparotomia (celiakia). Podczas takich operacji leki są wprowadzane do żyły kobiety, aby uratować ciążę (Ginipral). Trwa to w ciągu 1-2 dni po zabiegu.

Trudniej jest wybrać taktykę dla bezobjawowych zmian jajnikowych wykrytych przypadkowo, już w czasie ciąży. W każdym przypadku decyzja zależy od wielkości i rodzaju guza, czasu trwania ciąży. Jeśli mówimy o torbieli retencji (okresowo pojawiającej się i resorbowalnej) lub dojrzałym potworniaku (dermoid), to przy normalnych wskaźnikach CA-125 i małym rozmiarze wykształcenia (do 6 cm), możliwe staje się monitorowanie dynamiki tego powstawania nowotworu i opóźnianie operacji w okresie po porodzie.

Optymalny czas na leczenie chirurgiczne to 14-18 tygodni. W tym czasie torbiele żółtego ciała zostają rozwiązane. I to jest również test diagnostyczny dla charakteru guza jajnika.

W przypadku wykrycia guza jajnika w późniejszych defektach ciąży operacja jest odraczana do porodu lub do okresu poporodowego (w zależności od sposobu porodu). Gdy cesarskie cięcie jest dozwolone, jednoczesna interwencja na jajniku w celu utworzenia guza lub guza.

Ciąża i rak jajnika

Kod oprogramowania ICD-10
M844 - M849 Nowotwory torbielowate, śluzowe i surowicze.
M859 - M867 Specyficzne nowotwory gruczołów płciowych.
M900 - M903 Fibroepithelial neoplasms.
M906 - M909 Herminogenne nowotwory [komórki zarodkowe].

EPIDEMIOLOGIA

Rak jajnika jest drugim najczęściej występującym nowotworem złośliwym w lokalizacji ginekologicznej w połączeniu z ciążą. Częstość występowania raka jajnika i ciąży nie przekracza 1:25 000, a rak tej lokalizacji to 3% wszystkich guzów jajnika operowanych w czasie ciąży.

KLASYFIKACJA

Stosuje się dwie klasyfikacje raka jajnika: TNM i FIGO (tabela 50-2).

OBRAZ KLINICZNY (OBJAWY) RAKU ORAZOWEGO

Zespół bólowy odnotował 48% pacjentów.

Skręcenie nóg guza jajnika u kobiet w ciąży zdiagnozowano z częstotliwością 29%.

Pacjenci z wytwarzającymi estrogen ziarnistymi guzami splotu splotowego często cierpią z powodu niepłodności, aw przypadku ciąży mogą mieć poronienia.

Przerzuty guzów jajnika (rak Krukenberga) rzadko są diagnozowane podczas ciąży. Podczas ciąży może wystąpić spontaniczne pęknięcie przerzutowego guza jajnika, może rozwinąć się obraz kliniczny „ostrego brzucha”, który można pomylić z przerwaną ciążą pozamaciczną (w pierwszym trymestrze). Osobliwością tych pacjentów jest obecność olbrzymich nowotworów jajnika przy braku jasnych danych dotyczących lokalizacji pierwotnego guza. Prawdopodobnie guzy pierwotne są małe, a ciąża sprzyja ich szybkiemu przerzutowi.

DIAGNOSTYKA W CIĄŻYCH JĘZYKACH JAJNIKOWYCH

Anamneza

Wobec braku specyficznych objawów choroby większość pacjentów z guzami jajnika w połączeniu z ciążą udaje się do szpitali ginekologicznych z powodu powikłań wynikających z poronienia lub skręcenia nogi guza jajnika.

BADANIA FIZYCZNE

Guz o różnej wielkości, gęstej konsystencji, nieregularnym kształcie, czasem o nierównych konturach, określa się po jednej stronie lub po obu stronach macicy. Ruchliwość nowotworu może być ograniczona.

W przerzutowych zmianach otrzewnej miednicy małej z badaniem odbytniczo-pochwowym możliwy jest „cierń” za szyjką macicy.

BADANIA LABORATORYJNE

Badanie krwi: leukocytoza (do 10´109 / l), przy pęknięciu kapsułki, skręć nogi guza - do 15–2020109 / l; Wzrost ESR do 27–40 mm / h; łagodna anemia.

Ciąża i rak jajnika

Publikacje na temat badań nowotworów złośliwych jajników u kobiet w ciąży są niezwykle rzadkie. W 2002 r. Znanych było około 9 kobiet w ciąży z rakiem jajnika (OC) w Libii i Arabii Saudyjskiej. 7 nowotworów było nabłonkowych (4 - surowiczych, 2 - śluzowych i 1 - niezróżnicowanych), 1 - dysgerminoma i 1 - guz komórek ziarnistych.

Ostatnie dwie zmiany stwierdzono u młodych kobiet (18-21 lat). Wszystkie 7 kobiet z nabłonkowymi nowotworami złośliwymi miało kilka rodzajów w wywiadzie (zakres 3-10). Na podstawie danych epidemiologicznych wykazano, że im większa liczba urodzeń w historii, tym większe ryzyko raka jajnika (OC). U 2 z 4 pacjentów z rakiem jajnika w stadium Ia (OC) FIGO miało uszkodzenia nabłonkowe. W 25 tygodniu ciąży usunęli przydatki.

9 pacjentów w ostatnich stadiach choroby podczas ciąży otrzymało chemioterapię (XT). Z powodzeniem wykonano operacje położnicze, z wyjątkiem 1 przypadku torbielowatego raka gruczołu krokowego Ia według FIGO - niemowlę zmarło z powodu aspiracji smółki. Wykryto 5 guzów nabłonkowych we wczesnym stadium (etap 3 - Ia według etapu F1GO i 2 - Ic według FIGO) i 1 - na etapie Pa. Tylko 1 pacjent zmarł z niezróżnicowanym stadium III raka na FIGO.

Tak więc u 6 z 7 kobiet nowotworowe nowotwory nabłonkowe zostały zdiagnozowane na wczesnym etapie lub z lokalnym rozprzestrzenianiem się procesu, co nie odzwierciedla obrazu w głównej populacji. Monitorowanie prenatalne przyszłej matki i dziecka, w tym badanie fizykalne i USG, sprzyja wczesnej diagnostyce.

Podczas diagnozy raka jajnika (OC) podczas ciąży leczenie należy rozpocząć natychmiast. Pacjenci z procesem przerzutowym, nagromadzeniem wodobrzusza i rakiem otrzewnej muszą wykonać operację eksploracyjną w celu zmniejszenia objętości guza, usuwając jego część.

W zależności od stopnia przerzutu do macicy i pragnienia przyszłej matki można kontynuować ciążę. Z reguły szeroko zakrojona interwencja cytoredukcyjna (na przykład resekcja jelit, splenektomia) u kobiet niebędących w ciąży w ostatnich etapach OC może prowadzić do znacznych powikłań, dlatego takie operacje nie są wykonywane u kobiet w ciąży, z wyjątkiem przypadków niedrożności jelit.

Według niepotwierdzonych danych, u kobiet w ciąży z rakiem jajnika (OC) mierzy się CA 125 w surowicy i aspiruje płyn puchlinowy pod kontrolą USG do analizy cytologicznej. W przypadku raka jajnika (OC), chemioterapia neoadjuwantowa (XT) jest przepisywana w drugim i trzecim trymestrze ciąży, a po porodzie, chirurgii cytoredukcyjnej. W przerzutowym raku jajnika (OC) u pacjentek nie będących w ciąży, z reguły XT wykonuje się na podstawie związków platyny.

W II i III trymestrze ciąży stosuje się monoterapię cisplatyną lub 6 cyklami karboplatyny z paklitakselem (który ostatnio stał się standardem terapii dla nieciężarnych). Najwyraźniej stosowanie leków w trymestrze ciąży II i III nie stanowi istotnego ryzyka dla płodu, dlatego nie można przerwać ciąży. Po porodzie wykonuje się operację w celu określenia stadium patologicznego lub kompleksowego zbadania guza.

Pacjentom z rozpoznaniem przerzutowego raka jajnika (OC) w pierwszym trymestrze ciąży zaleca się histerektomię wraz z resekcją płodu i guza. Ponieważ rokowanie dla ostatnich etapów raka jajnika (OC) jest niekorzystne, konieczne jest omówienie czasu zakończenia ciąży.

Problem uszkodzeń w obszarze przydatków u kobiet w ciąży można łatwo rozwiązać. W przypadku poważnych podejrzeń konieczne jest wyjaśnienie diagnozy i natychmiastowe rozpoczęcie leczenia. Trudności pojawiają się podczas odrzucania laparotomii diagnostycznej z powodu strachu przed utratą dziecka. Jednak potencjalne zagrożenie dla matki znacznie przekracza potencjalne ryzyko dla płodu.

Większość napotkanych trudności wynika z błędów, a nie obiektywnych danych. Przede wszystkim nie zapomnij o możliwości rozwoju raka jajnika (OC) u kobiet w ciąży. Podczas laparotomii konieczne jest dokładne określenie stadium patologicznego nowotworu jajnika. Jeśli to możliwe, staraj się nie wywierać nacisku na macicę podczas operacji, aby zmniejszyć jej aktywność skurczową po operacji (motto brzmi „oderwij macicę”).

Rak jajnika podczas ciąży

Rak jajnika jest najczęstszym typem nowotworu w jajnikach. Ta patologia jest bardziej charakterystyczna dla kobiet w okresie menopauzy lub w okresie przedmenopauzalnym. Jednak wśród innych kategorii wiekowych choroba ta występuje dość często.

Obecnie nie ma dokładnych danych na temat etiologii choroby, istnieje tylko kilka hipotez dotyczących przyczyn raka jajnika.

Powody

Do tej pory naukowcy dyskutują o przyczynach raka jajnika. Obecnie następujące hipotezy są uważane za najbardziej wiarygodne:

  • Rak rozwija się na tle narażenia na czynniki rakotwórcze (rozumie się przez to ekspozycję na promieniowanie, nadmierną ekspozycję na otwarte promienie słoneczne, użycie dużych ilości substancji chemicznych i żywności GMO, zanieczyszczenie powietrza i wody).
  • Istnieje możliwość genetycznego przeniesienia choroby. Czynnik dziedziczny wykryto u 10% pacjentów.
  • Rozwój raka jajnika przyczynia się do stale wysokiego poziomu estrogenu, który jest wspierany z powodu dysfunkcji układu podwzgórzowo-przysadkowego.
  • „Ciągła owulacja” może również wywołać raka jajnika. Wynika to z osłabienia nabłonka i wyściółki narządów wewnętrznych.
  • W obecności raka przerzuty mogą pojawić się na jajnikach.
  • Łagodne guzy i niektóre rodzaje torbieli z powodu braku leczenia i stałego wzrostu mogą przekształcić się w stadium złośliwe.

Objawy

Choroba jest prawie bezobjawowa. Określ jego objawy tylko w późniejszych stadiach raka. Ale jednocześnie są one podobne do zmian w kobiecym ciele, które można uznać za fizjologicznie określone podczas ciąży.

  • Ostry brzuch (uporczywy ostry ból brzucha, nudności i wymioty),
  • zaparcie
  • ogólna słabość
  • nieznaczny wzrost temperatury
  • obrzęk stóp,
  • występowanie zakrzepicy.

Diagnoza raka jajnika w ciąży

Podczas ciąży diagnoza jajników jest trudna, ponieważ podnoszą się one w górę w miarę wzrostu macicy i okazują się praktycznie niewidoczne zarówno podczas zewnętrznego badania pochwy, jak i podczas USG. Trudności z diagnozą są również związane z systemem, że niemożliwe jest zastosowanie metod narażenia na promieniowanie.

Przyszłe matki można zdiagnozować na podstawie wyników następujących badań:

  • Wszystkie nowoczesne opcje ultradźwięków (bada narządy miednicy, a także gruczoły sutkowe, tarczycę)
  • Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego wykonuje się od połowy drugiego trymestru, kiedy ryzyko negatywnego wpływu na płód jest minimalne.
  • Laparoskopia (wykonywana w rzadkich przypadkach, bardzo ostrożnie, aby uniknąć pobudzenia macicy).
  • Ogólna i kliniczna analiza krwi i moczu.

Aby zidentyfikować przyczyny i skutki, można przeprowadzić takie procedury, jak:

  • mammografia
  • gastroskopia
  • irygoskopia
  • hromotsistoskopiya.

Komplikacje

Sama choroba i jej leczenie ma wiele smutnych konsekwencji:

  • późna aborcja
  • poronienie
  • przerzuty do sąsiednich organów,
  • przerzuty płodowe (spotykane 25 razy w ciągu ostatnich 100 lat),
  • osłabienie odporności kobiet,
  • opóźnienie w rozwoju fizycznym i umysłowym dziecka,
  • bezpłodność
  • śmierć mamy

Leczenie

Co możesz zrobić

Jeśli u przyszłej matki zdiagnozowano raka jajnika, konieczne jest usunięcie guza. Kobieta w ciąży sama decyduje, czy utrzymać ciążę, czy nie. W zależności od decyzji specjaliści wybiorą najlepsze opcje terapii przedoperacyjnej i pooperacyjnej.

W każdym przypadku pacjent nie powinien samoleczyć. Niekontrolowane leki i metody babki nie pozbywają się choroby, ale mogą wywołać wiele skutków ubocznych.

Przyszła matka, która postanowiła zatrzymać dziecko, musi być spokojna. Rak rzadko daje przerzuty na łożysko i płód, warto się martwić o zarażenie dziecka. Spokój ducha mamy jest kluczem do prawidłowego rozwoju psychologicznego i fizycznego dziecka.

Bardzo ważne jest, aby całkowicie zaufać swojemu lekarzowi i śledzić wszystkie jego wizyty i zalecenia.

Co robi lekarz

W każdym przypadku opracowywany jest indywidualny schemat leczenia. Ale jest to koniecznie usunięcie raka w jajnikach. Zależy to od okresu ciąży, pragnienia kobiety, aby zachować ciążę i wielkość guza.

Pełny kurs leczenia składa się z:

  • chemioterapia (w czasie ciąży można stosować leki oparte na platynie, nie wpływają niekorzystnie na płód),
  • usunięcie guza (operację można wykonać zachowawczo, częściej stosuje się nowoczesne metody usuwania lasera, jonów i azotu),
  • powtarzana chemioterapia lub radioterapia (rzadko jest przepisywana w czasie ciąży)
  • terapia witaminowa,
  • Leczenie uzdrowiskowe.

Jeśli diagnoza została postawiona w trzecim trymestrze, lekarze starają się rozpocząć leczenie po porodzie.

Jeśli ostatnie etapy raka zostaną wykryte w pierwszych 12 tygodniach ciąży, zalecana jest aborcja, ponieważ leczenie jest obarczone poronieniem lub wieloma nieprawidłowościami płodu.

Zapobieganie

Głównym środkiem zapobiegawczym w zapobieganiu rakowi jajnika jest terminowe wykrycie i usunięcie wszelkich nowotworów narządów płciowych. Aby zminimalizować ryzyko raka jajnika, kobiety powinny:

  • prowadzić zdrowy tryb życia
  • chroń się przed ciągłym stresem,
  • jeść dobrze
  • ograniczyć narażenie na czynniki rakotwórcze
  • zaplanuj ciążę w taki sposób, aby poczęcie nastąpiło nie wcześniej niż dwa lata po porodzie.

Rak i ciąża

Proces fizjologiczny ciąży ma na celu narodziny zdrowego dziecka. Nowotwory złośliwe bez specjalnego leczenia prowadzą do szybkiego zgonu. W połączeniu z nowotworami złośliwymi i ciążą rozwija się wyjątkowo ostra i dynamiczna sytuacja kliniczna. Interakcja problemów położniczych i onkologicznych jest nieunikniona, ponieważ ciąża może mieć niekorzystny wpływ na wzrost guza i guz na rozwój i wynik ciąży. Jednocześnie pojawiają się również problemy etyczne, ponieważ dalsza kontynuacja ciąży może pogorszyć i tak wątpliwą prognozę nowotworu złośliwego, a jej leczenie może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku lub całkowicie przerwać ciążę.

W większości przypadków ciąża niekorzystnie wpływa na postęp, wzrost i rozprzestrzenianie się raka. Należy podkreślić, że interesy matki muszą być postawione na pierwszym miejscu. Tego właśnie przestrzega większość lekarzy. Ciąża charakteryzuje się zaprogramowanym upośledzeniem hemostazy: wzrostem poziomu glukozy we krwi, insuliny, kwasów tłuszczowych i cholesterolu. Ciąża jest uważana za przykład immunosupresji metabolicznej, która może prowadzić do predyspozycji do raka. Jednak w onkologii klinicznej nie ma dowodów na wzrost częstości występowania nowotworów złośliwych w czasie ciąży. Być może efekt immunosupresyjny ciąży przejawia się w dłuższej perspektywie.

Zatem w klinice najprawdopodobniej istnieją dwie opcje: brak wpływu ciąży na nowotwór lub pogorszenie przebiegu klinicznego choroby.

Nowotwory złośliwe i łagodne występują u 0,27% kobiet w ciąży. Połączenie ciąży i nowotworów złośliwych różnych lokalizacji występuje w 0,01–0,03% przypadków. Większość kombinacji z ciążą dotyczy raka szyjki macicy i piersi (62%). Częstość kombinacji szeroko rozpowszechnionego raka żołądka i odbytnicy (10,8%) jest niewiele wyższa niż rzadkich mięsaków (7,1%). Następnie rak jajnika (5,5%), złośliwe chłoniaki (4,9%), rak tarczycy (2,4%) i czerniaki złośliwe (1,9%) następują ze zmniejszającą się częstością. Wszystkie inne nowotwory złośliwe łączy się z ciążą w 5,4% przypadków.

Połączenie nowotworów złośliwych i ciąży rodzi wiele pytań dla specjalistów.

W specjalnej literaturze nie brakuje raka i ciąży. Pozostaje jednak znacznie bardziej kontrowersyjny niż jasny, a wiele kwestii nie zostało wystarczająco pokrytych.

Rak i ciąża. Jaki jest wpływ nowotworów złośliwych na przebieg ciąży?

Pojawienie się, wzrost i rozprzestrzenianie się raka jest związane z różnymi zaburzeniami metabolicznymi i immunologicznymi, które mogą mieć niekorzystny wpływ na ciążę.

Jak pokazują różne badania, istnieje odwrotna zależność między rokowaniem dla nienarodzonego dziecka a zdrowiem matki w czasie trwania ciąży, u którego rozpoznano nowotwór złośliwy.

Rokowanie dla dziecka jest korzystniejsze, jeśli guz objawia się późno - w trzecim trymestrze.

Jeśli rak zostanie wykryty w trzecim trymestrze, oznacza to, że rosnący guz nie wpływa znacząco na ciążę i wzrost płodu.

U pacjentów z rakiem wzrasta częstość poronień i zamartwicy wewnątrzmacicznej płodu. Śmiertelność niemowląt w pierwszym roku życia wynosi 25%, co jest wartością znacznie wyższą niż średnia.

Nie zapominaj o możliwych powikłaniach związanych z porodem i okresie poporodowym z lokalizacją guza w obszarze miednicy.

Duże „uderzone” guzy mogą tworzyć mechaniczne przeszkody dla naturalnego porodu.

  • Zakażone, rozkładające się guzy szyjki macicy lub odbytnicy są możliwą przyczyną powikłań ropno-septycznych.
  • Gdy pheochromocytoma nadnerczy w porodzie, ostre zaburzenia krążenia, wstrząs.
  • Pacjenci z pierwotnym i przerzutowym rakiem wątroby opisywali krwawienie, kończące się śmiercią.
  • W przypadku guzów mózgu, zwłaszcza gdy są zlokalizowane w przysadce mózgowej, podczas porodu często odnotowuje się wzrost ciśnienia śródmózgowego z wynikiem ciężkich zaburzeń neurologicznych.
  • U pacjentów z ostrą białaczką dochodzi do naruszenia układu krzepnięcia krwi wraz z rozwojem ciężkiego krwotoku poporodowego, z czego 10% jest przyczyną zgonów w pierwszym dniu okresu poporodowego. Dalszy rozwój septycznych chorób poporodowych. Tak więc nowotwory złośliwe niekorzystnie wpływają na przebieg ciąży i porodu podczas wspólnych etapów. W rzadkich postaciach raka efekt ten nie jest widoczny.

Czy możliwe jest przerzuty do łożyska i płodu?

Kwestia przerzutów została podniesiona już w 1866 r. Opisano przypadek złośliwego guza wątroby u ciężarnej kobiety. Dziecko, które zmarło 6 dni po urodzeniu, podczas sekcji zwłok ujawniło przerzuty o identycznej strukturze.

Ponad 100 lat opisano tylko 35 przypadków przerzutów do łożyska i płodu. Obecnie opublikowano 29 obserwacji przerzutów nowotworu do łożyska bez uszkodzenia płodu i 6 - przerzutów do płodu (w tym 2 z udokumentowanymi zmianami łożyska). Opisano obserwacje czerniaka złośliwego, raka jajnika, raka wątroby i raka nerki.

Należy zauważyć, że w literaturze nie ma opisu przerzutów raka szyjki macicy do łożyska i płodu. Uważa się, że na przerzut przez łożysko i przez łożysko nie wpływa bliskość guza do macicy, ale jego moc generalizacji.

Gdy wykryto przerzuty w łożysku i / lub płodzie, wszystkie matki zmarły na raka jak najszybciej po porodzie.

Przy przerzutach do łożyska w ciągu 1 roku tylko 30% dzieci pozostało przy życiu.

Należy powiedzieć o możliwym przeniesieniu hemoblastozy z matki na płód. W 1% przypadków u dzieci ujawniła się ta sama choroba, co u matki ze skutkiem śmiertelnym.

Przerzuty do łożyska i przełyku są najczęstsze i są szczególnie trudne w przypadku czerniaka złośliwego.

Doświadczenie kliniczne pokazuje nieodpowiedniość zachowania wczesnej ciąży w połączeniu z nowotworami złośliwymi, w leczeniu których proponuje się stosowanie promieniowania i (lub) chemioterapii.

Rak szyjki macicy i ciąża

Rak szyjki macicy zajmuje pierwsze miejsce w strukturze częstości występowania nowotworów złośliwych kobiecych narządów płciowych. Według skonsolidowanych danych, wśród nowotworów złośliwych u kobiet w ciąży, rak szyjki macicy zajmuje pierwsze miejsce: od 0,17 do 4,1%.

Wśród postaci nowotworów przeważają egzofityczne i mieszane formy wzrostu guza (u 74,3%), z umiejscowieniem w okolicy ectocervix (u 89,2%), krwawienie (u 68,2%).

W pierwszym trymestrze ciąży objaw krwawienia z macicy jest często uważany za początek poronienia, aw drugim i trzecim trymestrze ciąży jest to patologia położnicza: prezentacja lub przedwczesne oderwanie łożyska. W wielu przypadkach kobiety w ciąży nie badają dokładnie szyjki macicy za pomocą luster; cytologia i kolposkopia są rzadko stosowane. Sytuację pogarsza nieuzasadniony strach przed biopsją. Badania cytologiczne dostarczają informacji na temat częstości wykrywania raka szyjki macicy u kobiet w ciąży (0,34%). Częstość występowania raka przedinwazyjnego wynosi 0,31%, inwazyjna - 0,04%.

Obecnie dwustopniowy system diagnostyczny jest uważany za podstawę do wykrywania wczesnych form raka szyjki macicy:

  1. badania cytologiczne podczas badania ginekologicznego;
  2. dogłębna kompleksowa diagnostyka w wykrywaniu patologii wzrokowej lub cytologicznej.

Według wielu klinicystów długotrwała ciąża i okres poporodowy mają niekorzystny wpływ na przebieg kliniczny raka szyjki macicy.

Jednym z głównych objawów progresji nowotworu jest zmniejszenie stopnia jego zróżnicowania. Innym niekorzystnym czynnikiem jest głęboka inwazja guza w tkance szyjnej.

Zmniejszone zróżnicowanie guza i jego głęboka inwazja przyczyniają się do szybkiego rozprzestrzeniania się poza narząd. Podczas operacji z powodu raka szyjki macicy i ciąży, przerzuty w regionalnych węzłach chłonnych miednicy są 2 razy bardziej prawdopodobne.

Wyniki badania odporności komórkowej wskazują na tłumienie odporności komórkowej już w pierwszym trymestrze ciąży u pacjentów z chorobą I stopnia.

Taktyki medyczne w leczeniu kobiet w ciąży z rakiem szyjki macicy trudno jest ograniczyć sztywne ramy konkretnego programu. Nie możemy zgodzić się z zasadą: leczyć raka, biorąc pod uwagę scenę i ignorując ciążę. Potrzebne jest ściśle indywidualne podejście, a okres ciąży odgrywa znaczącą rolę.

W raku szyjki macicy in situ w pierwszym trymestrze ciąży i po porodzie leczenie polega na aborcji i wycięciu szyjki w kształcie stożka. W trymestrze II i III prowadzona jest diagnostyczna obserwacja kolposkopowa i cytologiczna. 2-3 miesiące po porodzie wykonuje się stożkowe wycięcie szyjki macicy.

W stadium IA choroby w I, II trymestrze ciąży i po porodzie macica jest usuwana z górnej jednej trzeciej pochwy.

W stadium IB w I, II trymestrze ciąży i po porodzie wykonuje się wydłużoną histerektomię; w okresie pooperacyjnym z głęboką inwazją i regionalnymi przerzutami wykonuje się naświetlanie odległe. W trzecim trymestrze ciąży wykonuje się cesarskie cięcie, po którym następuje przedłużone wycięcie macicy. W okresie pooperacyjnym za pomocą zdalnej radioterapii.

W stadium IIA w I, II, III trymestrze ciąży wykonuje się przedłużone wycięcie macicy, a następnie zdalne napromienianie. Po porodzie leczenie polega na napromieniowaniu przedoperacyjnym; w wykonywaniu histerektomii rozszerzonej i prowadzeniu w okresie pooperacyjnym z głęboką inwazją i regionalnymi przerzutami naświetlania odległego.

W stadium IIB choroby w pierwszym trymestrze ciąży i po porodzie przeprowadza się skojarzone leczenie radiacyjne (wewnątrzpłucne i odległe). Nie należy dążyć do sztucznego przerwania ciąży w pierwszym trymestrze ciąży w II i III stadium choroby, ponieważ samoistne poronienia występują 10-14 dnia od rozpoczęcia radioterapii. W przypadku rozpoznania stadium PV choroby w II i III trymestrze ciąży wykonuje się cięcie cesarskie i skojarzone leczenie radiacyjne w okresie pooperacyjnym.

W stadium III choroby w pierwszym trymestrze ciąży i po porodzie leczenie rozpoczyna się od skojarzonej radioterapii (ekspozycja wewnątrz jamy ustnej i na odległość). W II i III trymestrze ciąży leczenie rozpoczyna się cięciem cesarskim, a następnie połączoną radioterapią.

U kobiet cierpiących na raka szyjki macicy przed i przed inwazją i chcących mieć dzieci, możliwe jest wdrożenie oszczędzających funkcjonalność metod leczenia: elektrokonalizacji, kriodestrukcji, nożowej i laserowej amputacji szyjki macicy. W tym przypadku ciąża i poród nie wpływają niekorzystnie na przebieg choroby podstawowej. Częstość nawrotów po leczeniu zachowawczym pierwotnych postaci raka szyjki macicy wynosi 3,9%; odsetek nawrotów w populacji - 1,6–5,0%.

Częstość ciąży po leczeniu zachowawczym pierwotnych postaci raka szyjki macicy wynosi od 20,0 do 48,4%.

Przedłużająca się ciąża jest wskazana nie wcześniej niż 2 lata po funkcjonalnie oszczędzającym leczeniu patologii szyjki macicy. Prowadzenie porodu przez kanał rodny nie jest przeciwwskazane. Nastąpił wzrost częstości poronień i porodów przedwczesnych w porównaniu ze zdrowymi kobietami. Istnieje wyższy poziom śmiertelności okołoporodowej (11,5%). Wzrost częstości przedwczesnego przerwania ciąży po leczeniu patologii szyjki narządów wskazuje na potrzebę stosowania środków zapobiegawczych (leki przeciwskurczowe, leki tokolityczne, leki przeciwpłytkowe, odpoczynek w łóżku). Poród przez cesarskie cięcie odbywa się tylko według wskazań położniczych. Nadzór kliniczny po odroczonym funkcjonalnym oszczędzaniu początkowych form raka szyjki macicy obejmuje badanie w pierwszym roku co najmniej 6 razy; w 2 - 4 razy; w następnym - 2 razy w roku.

Rak macicy i ciąża

Kombinacja raka macicy i ciąży jest rzadka z dwóch głównych powodów: z powodu znacznego zmniejszenia funkcji generatywnej u tych pacjentów i silnego wpływu progesteronu na endometrium, co zapobiega rozwojowi atypowego hiperplazji i raka endometrium. Prawdopodobnie zapłodnienie, wszczepienie komórki jajowej i rozwój ciąży są możliwe tylko dzięki początkowym formom raka endometrium, gdy proces nowotworowy w macicy nie jest jeszcze powszechny. W tych przypadkach rokowanie po radykalnym leczeniu jest bardziej korzystne.

Złośliwe guzy jajników i ciąża

Częstość występowania raka jajnika z ciążą nie przekracza 1:25 000, a rak w tym miejscu stanowi 3% wszystkich guzów jajnika usuniętych podczas ciąży.

Kwestia związku między ciążą a guzami jajnika jest rozważana w kilku aspektach:

  1. na temat możliwego wpływu stanu płodności na występowanie guzów jajnika;
  2. o cechach przepływu już istniejącego procesu nowotworowego na tle ciąży;
  3. na temat możliwości zachowania funkcji rozrodczych po leczeniu guzów jajnika.

Ból w kombinacji guzów jajnika z ciążą obserwuje się u 48% pacjentów. Podczas badania we wczesnych stadiach ciąży nowotwory występują u 25% pacjentów. Skręcenie nóg guza jest częstsze u kobiet w ciąży niż u kobiet niebędących w ciąży i wynosi 29%.

Częstość poronień po operacji guza jajnika w pierwszym trymestrze ciąży wynosi 35%, w II - 20%.

Połączenie arrhenoblastoma z ciążą jest bardzo rzadkie. Nie było oznak nawrotu związanego z kolejną ciążą. Dlatego zaleca się przeprowadzenie operacji oszczędnościowych przy braku oznak rozprzestrzeniania się procesu nowotworowego i poddaniu dokładnemu monitorowaniu pacjentów, w tym określenie poziomu wydalania 17-CU.

U pacjentów z nowotworowymi komórkami ziarnistymi wytwarzającymi estrogen często stwierdza się niepłodność, aw przypadku ciąży poronienia. Ponadto poród jest związany z krwawieniem z guza.

Biorąc pod uwagę największe prawdopodobieństwo nawrotu w ciągu pierwszych 2-3 lat po usunięciu guza, występowanie ciąży w tym okresie jest niepożądane.

Jeśli nowotwór złośliwy jest zlokalizowany w jednym jajniku u młodych kobiet, które chcą mieć dzieci w przyszłości, zaleca się jednostronne usunięcie przydatków macicy z resekcją drugiego jajnika i sieci większej z późniejszą chemioterapią. Częstość nawrotów w przypadku takiego leczenia pierwotnych postaci raka jajnika wynosi 9,1%; w populacji - 23,4–27,0%.

Częstość ciąży po leczeniu zachowującym narządy w określonej objętości osiąga 72,7%.

Złośliwe guzy piersi i ciąża

Wśród nowotworów złośliwych u kobiet rak piersi jest jednym z pierwszych miejsc. W ostatnich latach częstotliwość kombinacji ciąży i raka wzrosła.

Wyróżnia się dwa aspekty tego problemu: rak wśród kobiet w ciąży i ciążę z rakiem. Rak piersi u kobiet w ciąży występuje w 0,03–0,3% przypadków, ciąża w raku piersi wynosi 0,78–3,8%, aw niektórych doniesieniach liczba ta sięga 14%.

Według danych doświadczalnych, zmiany w organizmie szczurów związane z ciążą, ogólnie, hamują pojawienie się guzów sutka, zwiększają różnicowanie nowotworów i zmniejszają stopień złośliwości.

Gdy nowotwory sutka zdiagnozowano na tle zaburzeń homeostazy hormonalnej ciąży charakteryzuje giperestrogenizatsiey, zaburzenia rytmu cyklu menstruacyjnego z nietypowym wyglądzie do normy fizjologicznej wybór LH piku w fazie folikularnej, niskie stężenie FSH u pacjentów po aborcji giperestrogenizatsiey pacjentów rakowych w połączeniu z hiperprolaktynemią gruczoł sutkowy, zdiagnozowany na tle laktacji, hiperkortyzolizm u niektórych pacjentów.

Wśród postaci klinicznych raka piersi przeważają stany zapalne (w 15% przypadków), często szybkie przerzuty, niezróżnicowane, rzadziej zróżnicowane. Charakterystyczną cechą połączenia ciąży i raka piersi jest odkrycie tego ostatniego u pacjentów z wieloma ciążami i porodami w późnym okresie rozrodczym (35-44 lat) ze znaczną (5 lat lub więcej) przerwą między ciążami.

Inną charakterystyczną cechą jest występowanie form zrazikowych wśród struktur morfologicznych gruczołu sutkowego i nasilenie proliferacji śródczaszkowej i mioepithelialnej w tkankach otaczających guz. Istnieje duża częstotliwość wcześniejszych procesów hiperplastycznych i proliferacyjnych w tkankach gruczołu, wysoki poziom E3 i progesteron.

Po wykryciu złośliwego guza piersi, potwierdzonego morfologicznie, wskazana jest aborcja. Następnie leczenie przeprowadza się według stadium guza.

Pozagenalne nowotwory złośliwe i ciąża

Czerniak skóry i ciąża. Wiadomo, że czerniak skóry w strukturze chorób onkologicznych wynosi od 1 do 3%. Jeszcze rzadziej obserwuje się jej połączenie z ciążą. Istnieją dowody na wpływ stanu hormonalnego zmodyfikowanej ciąży na system pigmentowy, w niektórych przypadkach objawiający się aktywacją znamion pigmentowych. Ustalono, że w cytoplazmie komórek czerniaka znajdują się specjalne receptory estrogenowe, jak również odnotowano szybki wzrost guza i przerzutów podczas przyjmowania estrogenu. Wskazuje to na niekorzystny, stymulujący wpływ wzrostu nowotworu na czerniaka. Obserwacje kliniczne pokazują, że połączenie ciąży i czerniaka w większości przypadków pogarsza rokowanie.

Rokowanie czerniaka skóry zależy w dużej mierze od lokalizacji ogniska pierwotnego. Niekorzystna jest lokalizacja głównego skupienia na ciele, w głowie i szyi. Lokalizacja czerniaka w kończynach górnych i dolnych jest korzystniejsza prognostycznie. Przeżycie pacjentów zależy głównie od stadium czerniaka.

W stadium klinicznym czerniaka 3-letni wskaźnik przeżycia kobiet ciężarnych wynosi 65,2 ± 5,8%, nieciężarnych - 70,9 ± 2,2%; 5-latek - 44,4 ± 6,7% i 53,6 ± 2,6%; 10-latek ma odpowiednio 26 + 7,4% i 43 ± 2,8%. W konsekwencji, w połączeniu z czerniakiem w stadium klinicznym I i ciążą, długoterminowe wyniki leczenia nasilają się.

W II i III stadium klinicznym choroby czynnik ciąży nie ma istotnego wpływu na prognozowanie życia.

Porównanie przeżycia pacjentów w stadium I, u których objawy kliniczne czerniaka wystąpiły w pierwszej połowie ciąży, u tych, u których pojawiły się w drugiej połowie iw okresie laktacji, wykazało, że przebieg choroby jest znacznie skomplikowany, jeśli czerniak wystąpił w drugiej połowie ciąży. Być może w tym okresie ciąży obserwuje się wysoki poziom estrogenu i hormonu wzrostu.

Powyższe podstawowe wzory kombinacji czerniaka skóry i ciąży pozwalają nam opracować następujące taktyki leczenia. W pierwszej połowie ciąży u pacjentów w stadium I choroby, z korzystnym indywidualnym rokowaniem życia, można uniknąć aborcji. W znieczuleniu (korzystnie neuroleptanalgezja) czerniak skóry jest powszechnie wycinany zgodnie z przyjętą metodą. Uzyskane dane z badań morfologicznych i ich analiza pozwalają nam uzyskać bardziej rozsądne oceny dotyczące prognozy choroby. Chorych i krewnych należy skonfigurować tak, aby utrzymywały ciążę.

Przy niekorzystnej prognozie życia, ustalonej na podstawie kombinacji objawów klinicznych i morfologicznych, decyzja o zachowaniu ciąży podejmowana jest indywidualnie. Nie należy nalegać na zachowanie ciąży lub aborcji. Decyzja musi zostać podjęta przez kobietę lub jej rodzinę. Informacje dla krewnych nie powinny być przedstawiane, ograniczając się do faktu, że przebieg każdego procesu onkologicznego jest całkowicie nieprzewidywalny, a choroba stanowi pewne zagrożenie dla życia pacjenta. Ciąża sama w sobie nie wpływa na przebieg choroby.

W stadium II czerniaka, w pierwszej połowie ciąży, w pierwszym etapie leczenia, konieczne jest ustalenie wskazań medycznych do aborcji, a następnie leczenie czerniaka skóry z przerzutami do węzłów chłonnych. Ta taktyka opiera się na fakcie, że w przypadku przerwania ciąży wynik leczenia jest nieco lepszy; ponadto istnieje możliwość dodatkowego leczenia w okresie pooperacyjnym.

W III etapie klinicznym pierwszym etapem leczenia jest przeprowadzenie aborcji medycznej. Należy pamiętać, że zachowanie ciąży jest możliwością przerzutów przez łożysko i przejawem działania teratogennego leków chemioterapeutycznych.

W drugiej połowie ciąży, na każdym etapie choroby, w interesie dziecka, należy podjąć wszelkie środki, aby pielęgnować płód.

Leczenie chirurgiczne w objętości ogólnie przyjętej w stadium I i II wykonuje się w znieczuleniu (neurolepticalgesia). Dodatkowe leczenie można rozpocząć w okresie poporodowym, jeśli sztuczne karmienie dziecka. W koniecznych przypadkach według wskazań dokonać cięcia cesarskiego.

Obecnie nie ma bezpośrednich danych do ustalenia wpływu ciąży na los pacjentów po radykalnym leczeniu czerniaka skóry. Poprzednia analiza wykazała, że ​​ciąża nie ma właściwości „ochronnej”, dlatego nie należy zalecać ciąży po leczeniu.

Po radykalnym leczeniu czerniaka w stadium I u pacjentów z korzystnym rokowaniem życia nie powinniśmy zalecać aborcji.

Pacjenci w stadium I ze złym rokowaniem i chorobą w stadium II mogą mieć dziecko po doświadczeniu „krytycznego” okresu 6 lat. W przypadku zajścia w ciążę, które miało miejsce wcześniej, możliwe jest ustalenie wskazań medycznych do aborcji, a jedynie silna chęć posiadania dziecka i druga połowa ciąży stanowią przeszkodę. Pacjent i jego krewni powinni zostać ostrzeżeni o wszelkich możliwych komplikacjach, które mogą się pojawić w tym przypadku.

Lymphogranulomatosis i ciąża. Niewiele badano w literaturze na temat interakcji limfogranulomatozy i ciąży. Ciąża pogarsza rokowanie choroby, nawet jeśli zostanie przerwana.

W przypadku całkowitej klinicznej i hematologicznej remisji choroby Hodgkina przez ponad 2 lata od zakończenia leczenia, problem ciąży można rozwiązać pozytywnie.

Wśród kobiet z limfogranulomatozą kobiety w ciąży stanowią 24,7%. Lymphogranulomatosis najczęściej dotyka kobiety w wieku rozrodczym w 72%, a ciąża występuje u 15-30% pacjentów.

Istnieją zatem dwie możliwości połączenia limfogranulomatozy z ciążą: choroba jest możliwa w czasie ciąży lub jej początku u kobiety z limfogranulomatozą. Funkcje menstruacyjne i reprodukcyjne u tych pacjentów mogą być upośledzone.

Napromienianie węzłów chłonnych para-aortalnych i pachwinowo-biodrowych prowadzi do utraty funkcji jajników i braku miesiączki u prawie wszystkich młodych kobiet. Aby zachować funkcję jajników, młode kobiety i dziewczęta przechodzą transpozycję jajników. W przyszłości, po naświetleniu, jajniki są chronione blokiem ołowiu o grubości 10 cm, a zastosowanie tej techniki pozwala na zachowanie funkcji jajników w 60%.

Lymphogranulomatosis w czasie ciąży częściej rozpoznaje się w drugim i trzecim trymestrze ciąży.

Diagnoza choroby Hodgkina w czasie ciąży jest trudna, ponieważ subiektywne objawy choroby (świąd, niska gorączka, zwiększone zmęczenie) są interpretowane przez lekarzy jako powikłania ciąży.

Jeśli podejrzewasz chłoniaka złośliwego, objętość procedur diagnostycznych określa się w zależności od czasu trwania ciąży. Biopsję nakłucia węzła chłonnego można wykonać w dowolnym momencie ciąży. Usunięcie węzła chłonnego odbywa się z uwzględnieniem czasu trwania ciąży i stanu pacjenta. Badania radiograficzne są przeciwwskazane.

Opinia, że ​​ciąża ma negatywny wpływ na przebieg choroby Hodgkina, nie jest obecnie obsługiwana przez większość autorów. Liczba samoistnych poronień, porodów martwych i patologicznego porodu obserwowanych w przypadku tego połączenia jest taka sama jak u zdrowych kobiet.

Taktyka medyczna w odniesieniu do ciąży u pacjentów z limfogranulomatozą wymaga ścisłej indywidualizacji. Przy rozwiązywaniu tego problemu należy wziąć pod uwagę czas trwania ciąży, charakter przebiegu choroby, czynniki prognostyczne i pragnienie pacjenta. W przypadku wykrycia ciąży u pacjentów, którzy nie przeszli jeszcze leczenia, lub jednoczesnego rozwoju choroby i ciąży w pierwszym trymestrze ciąży, wskazana jest aborcja medyczna, która umożliwi pełne badanie pacjenta i kontynuację leczenia.

W ostrym przebiegu choroby, w tym nawrotach, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, pokazano początek leczenia w okresie ciąży, przerwanie ciąży przez cesarskie cięcie lub stymulację porodową w 7-8 miesiącu. Konieczne jest uwzględnienie faktu, że intensywna polikhemoterapia lub napromienianie obszarów para-aortalnych i pachwinowo-biodrowych ma niekorzystny wpływ na płód. Chemioterapię cytostatykami należy przeprowadzać bardzo ostrożnie.

U pacjentów z I-II stadium choroby Hodgkina, którzy są w stanie całkowitej remisji klinicznej przez 3 lata lub dłużej, można uratować ciążę.

Pacjenci z III - IV stadium choroby, lepiej nie ratować ciąży.

Aktywny przebieg choroby w ciągu pierwszych 2 lat wskazuje na złe rokowanie, dlatego pacjentom zaleca się powstrzymanie się od ciąży lub zatrzymanie jej w odpowiednim czasie.

Nie zainstalowano niekorzystnego wpływu laktacji na przebieg choroby Hodgkina. Jednakże, biorąc pod uwagę duże obciążenie ciała matki karmiącej, szczególnie w przypadkach, w których ma ona zostać poddana konkretnemu leczeniu, wskazane jest powstrzymanie się od karmienia piersią.

Rak tarczycy i ciąża. Obecnie rak tarczycy stanowi około 6% wszystkich ludzkich chorób złośliwych. Wzrost zachorowalności na raka tarczycy był spowodowany przez kobiety, głównie młode. Według danych literackich hormony tarczycy odgrywają ważną rolę w występowaniu i zachowaniu ciąży. Wszelkie zaburzenia czynności tarczycy mają niekorzystny wpływ na ciążę. To z kolei prowadzi do znaczących zmian w tarczycy: zwiększa się jej objętość, wzrasta proliferacja hormonów tarczycy we krwi. Ciąża może wywołać rozwój nadczynności tarczycy i wola guzkowego.

Rak tarczycy ma wiele cech. Nowotwory tej lokalizacji, zwłaszcza jej wysoce zróżnicowana postać, obserwuje się u kobiet w wieku rozrodczym i nie towarzyszą jej zaburzenia hormonalne. Te formy raka tarczycy są powolne. Jednocześnie powtarzające się ciąże i porody występują u kobiet, karmią piersią, a dopiero później rozpoznają złośliwy nowotwór tarczycy.

Dziesięcioletnie przeżycie w raku brodawkowatym wynosi 90%, u młodych pacjentów nawet ponad 90%. Doświadczenie kliniczne wskazuje również na stosunkowo łagodny przebieg raka tarczycy w czasie ciąży, ponieważ rak brodawkowaty i pęcherzykowy tarczycy, nawet w obecności przerzutów regionalnych, przebiega korzystnie. Pięcioletni wskaźnik przeżycia wynosi 93,3%. W przypadku raka płaskonabłonkowego rdzeniastego rokowanie jest bardzo złe.

Następująca strategia leczenia jest zalecana w przypadku zróżnicowanych guzów tarczycy w połączeniu z ciążą.

W przypadku rozpoznania zróżnicowanego raka tarczycy w czasie ciąży i możliwej radykalnej operacji, ciążę można uratować. Jednocześnie w pierwszym i drugim trymestrze należy zacząć od interwencji operacyjnej, aw trzecim - do operacji po porodzie.

Złośliwe guzy mózgu i ciąża. Połączenie ciąży i guzów mózgu jest stosunkowo rzadkie. Częstotliwość tej patologii wynosi od 1: 1000 do 1:17 500 rodzajów. Istnieją również dowody, że w około 75% przypadków guzów mózgu u kobiet w wieku rozrodczym pierwsze objawy choroby pojawiają się w czasie ciąży. Większość doniesień wskazuje na negatywny wpływ ciąży na przebieg guzów mózgu. Postęp klinicznej manifestacji guza mózgu w czasie ciąży tłumaczy się zmianami endokrynologicznymi, elektrolitowymi, hemodynamicznymi i innymi, powodującymi zatrzymanie sodu i wody w organizmie oraz wzrostem ciśnienia śródczaszkowego. Istnieją również dowody, że ciąża może nawet stymulować wzrost oponiaków i guzów glejowych.

Guzy naczyniowe należy nazywać guzami najbardziej podatnymi na szybki postępujący przebieg podczas ciąży.

Guzy mózgu są przeciwwskazaniami do zachowania ciąży. W przypadku usunięcia guza mózgu decyzję o zachowaniu ciąży podejmuje się indywidualnie, w zależności od typu morfologicznego guza i stanu zdrowia kobiety.

Białaczka i ciąża. Połączenie białaczki i ciąży jest stosunkowo rzadkie. Ciąża jest szczególnie rzadka u pacjentów z ostrą białaczką. Porównawczą rzadkość kombinacji białaczki i ciąży tłumaczy się naciekiem białaczkowym jajników i rurek oraz brakiem miesiączki.

Występuje połączenie ciąży z przewlekłą białaczką, głównie mieloidalną. Według większości autorów ciąża u pacjentów z przewlekłą białaczką nie wpływa niekorzystnie na jej przebieg. Istnieje również opinia, że ​​ciąża poprawia białaczkę z powodu zwiększonego uwalniania ACTH. Niektórzy autorzy zwracają uwagę na fakt, że ciąża w ostrej białaczce często kończy się porodem przedwczesnym, rzadziej w przypadku śmierci płodu, poronienia samoistnego lub śmierci pacjentów przed porodem.

W niektórych przypadkach podczas ciąży z ostrą białaczką nie dochodzi do zakłóceń, a kończy się ona pilnym porodem. Przyczynę niepowikłanej ostrej białaczki w czasie ciąży i zaostrzenia końcowego w okresie poporodowym tłumaczy fakt, że szpik kostny płodu kompensuje hematopoezę matki, podczas gdy inne wyjaśniają nadczynność przedniej przysadki mózgowej i kory nadnerczy u kobiet w ciąży.

W przewlekłej białaczce rokowanie dla matki jest nieco lepsze niż dla ostrego. Przewlekłą białaczkę należy leczyć w taki sam sposób, jak w przypadku braku ciąży. Wyjątkiem jest I trymestr. Powołanie chemioterapii w tym okresie może spowodować znaczne upośledzenie rozwoju płodu. W tej sytuacji ciążę lepiej przerwać.

Nowotwory złośliwe układu moczowego i ciąża. U kobiet w wieku rozrodczym guzy układu moczowego są niezwykle rzadkie. Najczęstsze guzy nerek, wśród których dominują nadczynność nerek.

Rozpoznanie ustala się równie często w II, III trymestrze ciąży iw okresie poporodowym (odpowiednio 26,29, 26%). Najczęstszymi objawami klinicznymi są ból w okolicy lędźwiowej (64%) i krwiomocz (36%). Jeśli proces nowotworowy przebiega bez znaczących powikłań, powinieneś starać się doprowadzić ciążę do daty porodu, kiedy płód stanie się rentowny i wytworzyć cięcie cesarskie i nefrektomię. Jeśli powstaną poważne powikłania wymagające interwencji w nagłych wypadkach, ciąża zostaje przerwana i wykonywana jest nefrektomia (optymalny okres dla tej ostatniej to odstęp między 12 a 36 tygodniem ciąży).

Złośliwe guzy nadnerczy i ciąża. Złośliwe guzy nadnerczy łączy się z ciążą w stosunku 1:12, co stanowi 8,3% wśród kobiet z nowotworami złośliwymi nadnerczy. Typ histologiczny w połowie przypadków to gruczolakorak, a w drugiej połowie guz złośliwy. Guz chromochłonny często objawia się we wczesnych stadiach ciąży z objawami wysokiego nadciśnienia.