Ciąża i sarkoidoza płuc

Sarkoidoza i ciąża

Sarkoidoza (choroba Béniera-Becka-Schaumanna) jest chorobą układową o nieznanej etiologii charakteryzującą się tworzeniem ziarniniaków w tkankach składających się z limfocytów T i fagocytów.

  • W niektórych przypadkach choroba może przebiegać bezobjawowo.
  • W Rosji sarkoidoza występuje z częstością 5 przypadków na 100 000 ludności (w Stanach Zjednoczonych - 10-40 na 100 000). Płeć nie wpływa na częstość choroby.
  • Granulaty tego samego rodzaju, zaokrąglone („wybite”), wyraźnie oddzielone od otaczającej tkanki. W przeciwieństwie do gruźliczych guzków, nie mają one martwicy kości.
  • Występuje głównie w młodym i średnim wieku: 20-40 lat.
  • Dotyczy to prawie wszystkich narządów: najczęściej występuje uszkodzenie narządów oddechowych, następnie - skóra (rumień guzowaty - w 25% przypadków), oczy (zapalenie błony naczyniowej - w 25% przypadków), węzły chłonne, płuca, wątroba, śledziona, rzadziej - nerki, kości.

Etiologia i patogeneza sarkoidozy pozostają niezbadane. Pod wpływem różnych czynników (na przykład mykobakterii i propionibakterii) występuje miejscowa przewlekła reakcja zapalna w postaci ziarniniaków.

Diagnoza.

  1. Konieczne jest ustalenie dopiero po wykluczeniu gruźlicy, zakażenia HIV, chorób ogólnoustrojowych tkanki łącznej. Morfologiczne potwierdzenie choroby uważa się za obowiązkowe.
  2. Objawy choroby: kaszel, duszność, ból w klatce piersiowej, zmęczenie, osłabienie, niedyspozycja, gorączka, utrata masy ciała.
  3. Nieprawidłowe radiogramy płuc odnotowuje się w 90% przypadków:
    • Śródmiąższowe zapalenie płuc jest głównym objawem uszkodzenia płuc (nacieki śródmiąższowe / pęcherzykowe).
    • Limfadenopatia, zwłaszcza śródpiersie (obustronna adenopatia wnękowa), występuje w 75-90% przypadków.
    • U połowy pacjentów zmiany w radiogramie nie podlegają zmianom odwrotnym.
  4. Nagłe wystąpienie choroby występuje u 25% pacjentów, 10% nie ma objawów w momencie rozpoznania. Istnieją 4 etapy choroby, oparte na stopniu zaangażowania w proces tkanki płucnej.
    • Etap I - obecność obustronnej limfadenopatii wnękowej (hilarnej), której często towarzyszy wzrost węzłów chłonnych w prawym obszarze przyusznym. U 75% tych pacjentów choroba samoistnie ustępuje w ciągu 1-3 lat;
    • Etap II - obustronna limfadenopatia wnękowa połączona z naciekami śródmiąższowymi. U 2/3 pacjentów choroba ustępuje niezależnie, u pozostałych pacjentów proces postępuje lub utrzymuje się przez długi czas;
    • Etap III - nacieki śródmiąższowe w połączeniu z „marszczeniem” węzłów chłonnych korzeni;
    • Etap IV - postępujące zwłóknienie.

Prognoza ogólna.

  1. Powrót do zdrowia bez leczenia następuje w 50% przypadków.
  2. Połowa pacjentów nadal ma łagodną niewydolność wielonarządową, która nie postępuje dalej.
  3. U około 10% pacjentów choroba prowadzi do śmierci:
    • W przypadku braku leczenia w stadiach III i IV czynność płuc stopniowo się pogarsza.
    • Oprócz narządów oddechowych, dotyczy to skóry (grudki, guzki skóry, rumień guzowaty), układu limfatycznego (limfadenopatia), oczu (zapalenia tęczówki, zapalenia naczyniówki i siatkówki, zapalenia rogówki i spojówki) oraz wątroby. Mniej powszechne zmiany w śledzionie (splenomegalia), układ nerwowy, gruczoły ślinowe, szpik kostny, jama ustna, serce, nerki, kości, mięśnie i stawy.
    • Zaburzenia homeostazy wapnia w postaci hiper- i hipokalcemii są charakterystyczne dla sarkoidozy.
    • Poza ciążą poziom enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) może być stosowany jako marker aktywności sarkoidozy.

Leczenie:

  • Kluczowymi lekami w leczeniu sarkoidozy są kortykosteroidy.
  • Przy braku wyraźnych objawów uszkodzenia płuc leczenie opóźnia się o kilka miesięcy. Przy braku poprawy prednizon podaje się codziennie w dawce 1 mg / kg przez 4-6 tygodni.
  • Gdy steroidy są nieskuteczne, stosuje się chlorochinę, metotreksat, azatioprynę, pentoksyfilinę, talidomid, cyklofosfamid, cyklosporynę, infliksymab.

Ważne jest, aby pamiętać: dziś nie jest jasne, czy długotrwała terapia steroidowa jest konieczna u pacjentów z chorobą bezobjawową.

  • Sarkoidoza rzadko wpływa na kobiecy układ rozrodczy, chociaż znane są przypadki uszkodzeń węzłów endometrium, jajników i mięśniaków gładkich.
  • Sarkoidoza układowa przy braku istotnych zaburzeń oddechowych i dynamicznych nie zmniejsza płodności i nie zwiększa ryzyka powikłań u matki i płodu.
  • Ciąża nie pogarsza przebiegu sarkoidozy.
  • W ciąży choroba może poprawić jej przebieg, najwyraźniej ze względu na wzrost stężenia wolnego kortyzolu.
  • U niektórych pacjentów z sarkoidozą rozwija się postępujące zwłóknienie płuc i hipoksemia z wynikiem w sercu płucnym i nadciśnieniu płucnym.
  • Umiarkowane i ciężkie nadciśnienie płucne uważa się za wskazanie do przerwania ciąży z powodu wysokiego ryzyka śmiertelności matek (do 50%).
  • Nie ma konkretnych czynników ryzyka, które prowadzą do naruszenia płodu.
  • Nieleczona hiperkalcemia u matki może teoretycznie prowadzić do hipokalcemii i tężyczki u noworodka. Jednak w sarkoidozie hiperkalcemia jest częściej umiarkowana i rzadko powoduje jakiekolwiek problemy w okresie noworodkowym.
  • Ziarniniaki sarkoidalne można znaleźć w łożysku, ale nigdy nie tworzą się w płodzie.
  • Oszacuj stopień nasycenia tlenu (SaO2) w spoczynku i po wysiłku.
  • Zbadaj funkcję oddychania zewnętrznego (w tym badanie rozproszonej pojemności tlenku węgla - wrażliwy test obecności śródmiąższowej patologii płucnej).
  • Wykonaj zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej.
  • Wykonać badania laboratoryjne - pełna morfologia krwi, enzymy wątrobowe, kreatynina, wapń w surowicy, azot w moczu.
  • Pacjenci w stadium I i II oraz drobne objawy pozapłucne ogólnie mają korzystne wyniki ciąży.
  • Przy bardziej nasilonych stopniach choroby postęp sarkoidozy jest możliwy i można się spodziewać konieczności leczenia, co może skomplikować przebieg ciąży.
  • Z reguły stosowane leki nie mają skutków ubocznych dla płodu.

Ankieta:

  • Duszność jest jednym z przejawów normalnej ciąży, ale może być także objawem sarkoidozy w stadium II.
  • Skargi na zwiększoną duszność u ciężarnej kobiety z sarkoidozą decydują o konieczności określenia nasycenia tlenem (SaO2) w spoczynku i po wysiłku, radiografia płuc, określenie funkcji oddechowych, w tym dyfuzyjna pojemność tlenku węgla.
  • Oznaczanie składu komórkowego krwi, enzymów wątrobowych, kreatyniny, wapnia należy przeprowadzać co najmniej raz w trymestrze.
  • W niektórych przypadkach konieczna jest tomografia komputerowa o wysokiej rozdzielczości, aby określić rozprzestrzenianie się choroby. To badanie nie jest przeciwwskazane w ciąży.
  • Bolesność stawów i rumień guzowaty mogą wskazywać na postęp sarkoidozy, chociaż objawy te występują podczas normalnej ciąży.
  • U pacjentów z sarkoidozą może rozwinąć się hiperkalcemia, częściowo spowodowana spożyciem witaminy D.
  • Nawet przy prawidłowym stężeniu wapnia we krwi hiperurykemia związana z sarkoidozą może prowadzić do nefrokalcynozy.

Leczenie.

  • Ogólnoustrojowe kortykosteroidy są przepisywane na obecność objawów sarkoidozy: 1 mg / kg prednizolonu na dobę. Dzięki odpowiednim dowodom korzyści z przepisywania glikokortykosteroidów w czasie ciąży przewyższają potencjalne szkody.
  • W razie potrzeby konieczne jest leczenie innymi lekami (patrz wyżej), aby dokładnie ocenić potrzebę stosowania tych leków i ich możliwy wpływ na zarodek i fototoksyczność.
  • Leczenie i monitorowanie skuteczności leczenia prowadzone są wspólnie przez pulmonologa i ginekologa położnika.

Należy pamiętać: witamina D i suplementy wapnia są przeciwwskazane u kobiet w ciąży z sarkoidozą.

  • W obecności zmian miąższowych w płucach zaleca się stosowanie znieczulenia zewnątrzoponowego zamiast znieczulenia ogólnego.
  • Kobiety, które otrzymywały glikokortykosteroidy przez ponad 2 tygodnie w ciągu poprzedniego roku, powinny otrzymywać dawki stresu steroidów podczas porodu oraz w ciągu 24 godzin po porodzie, zgodnie ze schematem przedstawionym w sekcji „Utrzymywanie i rodzenie kobiet ciężarnych z astmą oskrzelową”.

Nie ma konkretnych zaleceń dotyczących postępowania w okresie poporodowym u kobiet z sarkoidozą.

Po raz kolejny hiperkalcemia u matki może teoretycznie prowadzić do hipokalcemii i tężyczki u noworodka.

Guriev DL, Okhapkin MB, Khitrov M.V. Zarządzanie i poród kobiet w ciąży z chorobami płuc, wytyczne, YAGMA, 2007

Sarkoidoza podczas ciąży

Sarkoidoza jest rzadką chorobą zapalną. Z powodu tej choroby w ludzkim organizmie gromadzą się komórki zapalne zwane ziarniniakami. Ziarniniaki zewnętrznie przypominają małe guzki. Sarkoidoza najczęściej atakuje płuca, ale mogą mieć wpływ na inne narządy. Choroba nie jest zakaźna ani nowotworowa. Ziarniniaki mogą występować u osób w dowolnej grupie wiekowej, ale najczęściej sarkoidoza jest diagnozowana wśród osób między 30 a 40 rokiem życia. Dzieci i osoby starsze rzadko rozwijają chorobę.

Powody

Rozwój sarkoidozy w czasie ciąży jest bardzo rzadki. Do tej pory dokładna przyczyna występowania ziarniniaków w ciele przyszłej matki nie jest znana. Eksperci identyfikują kilka czynników, które mogą wywołać rozwój sarkoidozy w czasie ciąży.

  • Jeśli choroba przed ciążą była nieaktywna, po poczęciu możliwy jest nawrót choroby. Wynika to ze zmiany tła hormonalnego przyszłej matki. Ale ciąża zwykle nie przyspiesza rozwoju choroby.
  • Dziedziczna predyspozycja do występowania ziarniniaków.
  • Negatywny wpływ pyłu metalicznego i chemikaliów.
  • Reakcja organizmu na pyłek sosny, nietypowe mikroorganizmy, grzyby.
  • Niektóre wirusy mogą wywoływać sarkoidozę u kobiet w ciąży. Należą do nich wirus zapalenia wątroby typu C, opryszczka i gruźlica.
  • Otaczający palacze mają negatywny wpływ na ciało przyszłej matki. Aktywne lub bierne palenie nie jest przyczyną sarkoidozy, ale zmniejsza skuteczność leczenia.

Objawy

Nie zawsze jest możliwe rozpoznanie choroby, ponieważ niektóre objawy sarkoidozy są charakterystyczne dla normalnego przebiegu ciąży. Ale niektóre objawy pomagają określić obecność ziarniniaków w ciele przyszłej matki.

  • W drugim etapie sarkoidozy może wystąpić duszność, jeśli w płucach powstają ziarniniaki.
  • Choroba może być ostra lub przewlekła.
  • W przypadku ostrej postaci sarkoidozy wzrasta temperatura ciała przyszłej matki, występuje gorączka i następuje utrata masy ciała. Ciężarna czuje zmęczenie, jej apetyt się pogarsza.
  • Przewlekła, jak również bezobjawowa sarkoidoza może przebiegać bez określonych objawów. W tym przypadku chorobę można zdiagnozować przypadkowo podczas zdjęć rentgenowskich lub po teście Mantoux.
  • Oznaką sarkoidozy są trudności w oddychaniu, suchy kaszel lub odkrztuszanie krwią.
  • W sarkoidozie może wystąpić ból stawów, wzrost węzłów chłonnych. Mogą wystąpić problemy ze wzrokiem.
  • Ziarniniaki mogą występować w innych narządach wewnętrznych, co objawia się pewnymi objawami.

Ciąża z sarkoidozą

Czy możesz zajść w ciążę z sarkoidozą? Odpowiedź jest jednoznaczna - tak. W większości przypadków patologia nie narusza ludzkiej płodności (zdolność posiadania dzieci). Należy jednak wziąć pod uwagę ważne cechy ciąży w sarkoidozie, które zostaną omówione dalej.

Choroba jest dość rzadka, ale z powodu rzadkich przypadków zarejestrowanych przypadków ciąży - zaledwie 0,02-0,05% liczby wszystkich przyszłych matek.

Trochę teorii

Sarkoidoza jest chorobą wieloukładową o nieznanym pochodzeniu, charakteryzującą się zapaleniem ziarniniakowym: ziarniniaki składają się głównie z limfocytów T i makrofagów.

Podczas narodzin dziecka matka przechodzi ostrą reorganizację tła hormonalnego, a jedną z ważnych cech jest wzrost poziomu estrogenów. Według niektórych badań żeńskie hormony płciowe mogą zmniejszyć odpowiedź immunologiczną organizmu za pośrednictwem Th1, co ostatecznie prowadzi do zmniejszenia aktywności sarkoidozy.

Między innymi w czasie ciąży ma miejsce tak zwana własna i naturalna terapia hormonalna: w tym okresie stężenie kortyzolu w osoczu krwi znacznie wzrasta (2-3 razy). Proces ten może prowadzić do zmniejszenia zapalenia ziarniniakowego z poprawionymi objawami i wynikami klinicznymi.

W okresie poporodowym równowaga hormonalna ma tendencję do początkowego poziomu, a stężenie wolnego kortyzolu zmniejsza się; w takich przypadkach choroba często powraca. W większości przypadków proces pozostaje stabilny, jednak niewielki odsetek kobiet doświadcza progresji objawów, a zatem musi uciekać się do terapii farmakologicznej.

Zwróć uwagę! Suplementy uspokajające i witaminy D są przeciwwskazane u przyszłych matek w okresie ciąży!

Możliwe zagrożenia

Sarkoidoza płucna i ciąża mogą występować razem, ale w takich przypadkach są pewne przyjemne (i nie takie) momenty, które należy wziąć pod uwagę.

Funkcje dla matki

  • Na tle ciąży sarkoidoza traci aktywność, co znajduje odzwierciedlenie w osłabieniu objawów procesu patologicznego.
  • Choroba ma charakter ogólnoustrojowy i dlatego może czasami wpływać na narządy rozrodcze, w tym jajniki i śluzówkę macicy.
  • Przy braku jakichkolwiek naruszeń układu oddechowego i sercowo-naczyniowego przebieg ciąży jest całkiem korzystny.
  • W rzadkich przypadkach ciężka sarkoidoza prowadzi do rozwoju zwłóknienia płuc z nadciśnieniem płucnym; W zależności od sytuacji klinicznej zjawisko to może służyć jako wskazówka do aborcji.

Zwróć uwagę! Zdrowa kobieta w ciąży może również mieć rumień guzowaty i ból stawów; podobne objawy nie są uważane za postęp sarkoidozy.

Funkcje dla dziecka

  • W większości przypadków nie obserwuje się nieprawidłowości u dziecka z rodzicielską sarkoidozą.
  • Ziarniniaki nie tworzą się w płodzie, nawet jeśli są obecne w łożysku.
  • Ciężka hiperkalcemia (wzrost poziomu wapnia u matki) teoretycznie może zakłócić wymianę wapnia w płodzie.

Zwróć uwagę! W celu kontrolowania przebiegu sarkoidozy w czasie ciąży można wykonać tomografię komputerową; Badanie RTG nie jest zalecane.

Przewidywanie ciąży

  • Pacjenci z pierwszym i drugim stadium sarkoidozy, w tym drobne objawy pozapłucne, nie mają żadnych nieprawidłowości podczas ciąży, a obraz kliniczny choroby w większości przypadków ustępuje. Dostawa może być naturalna lub z cięciem cesarskim.
  • Ciężka choroba podstawowa znacznie komplikuje ciążę płodu ze względu na potrzebę terapii hormonalnej. Prowadzenie ciąży w podobnej sytuacji indywidualnie i jest ustalane przez lekarza prowadzącego.
  • W rzadkich przypadkach, jeśli występują komplikacje, aborcja jest możliwa.
  • W okresie poporodowym często dochodzi do nawrotu sarkoidozy: proces patologiczny powraca do pierwotnego stanu, który poprzedzał ciążę, lub (rzadziej) choroba zaczyna postępować.
  • Karmienie piersią może być niedopuszczalne przy leczeniu, zgodnie z ustaleniami lekarza.

Leczenie schorzenia zwykle przeprowadza się za pomocą ogólnoustrojowej terapii hormonalnej, która działa toksycznie na płód. Ponieważ podejście do narkotyków jest przeprowadzane tylko w rzadkich przypadkach i tylko pod warunkiem, że korzyści z leczenia przewyższają potencjalne szkody.

Ciąża i sarkoidoza

Strona 1 z 4

Możesz karmić piersią, nie ma przeciwwskazań, chyba że w tym czasie przyjmujesz jakiekolwiek leki. Jeśli po porodzie potrzebujesz leczenia, wszystko zależy od tego, co bierzesz. Niektóre leki przenikają do mleka, inne nie.

Potrzeba cięcia cesarskiego powinna zostać ustalona przez lekarza. Jeśli sarkoidoza nie spowodowała uszkodzenia narządów rozrodczych, wskazania do cesarskiego cięcia są takie same jak w innych przypadkach.

Należy pamiętać, że nawrót sarkoidozy może wystąpić po porodzie. Wynika to ze zmian poziomu hormonów po porodzie i niektórych cech immunologii ciąży w połączeniu z sarkoidozą. Moim zdaniem, jeśli sarkoidoza była nieaktywna, ryzyko nawrotu jest niewielkie. Ale jeśli zaczyna się duszność i nasilenie objawów, które były w diagnozie sarkoidozy, konieczne jest skontaktowanie się z lekarzem. Według literatury ryzyko nawrotu wzrasta wraz z każdą kolejną ciążą.

Sarkoidoza i ciąża

Od ponad trzech stuleci lekarze z różnych krajów świata starają się zrozumieć istotę choroby, znaną dzięki sarkoidozie dzięki norweskiemu dermatologowi Caesarowi Beckowi. Oczywiście dziś wiadomo, że jest to ziarniniakowatość kału, z dużym prawdopodobieństwem może być rozpoznana na podstawie badania rentgenowskiego, a także zespołu chorobotwórczego tej choroby, zespołu Lefgrena. Jednak pomimo znacznych postępów w naukach medycznych w badaniu natury tej choroby, jej prawdziwa przyczyna pozostaje nieznana, a zatem kwestia tworzenia terapii etiotropowej pozostaje otwarta.

Sarkoidoza i ciąża

Znaczenie badania tego problemu dramatycznie wzrosło po ustaleniu możliwości zajścia w ciążę u pacjentów z sarkoidozą. Przeczytaj więcej tutaj. Pierwszym opublikowanym przypadkiem sarkoidozy podczas ciąży w literaturze jest raport Nordlanda i in. w 1946 r. (2). Opisali 26-letnią białą kobietę z plamicą małopłytkową. W piątym miesiącu ciąży wykonano splenektomię. Badanie śledziony wykazało histologiczne objawy sarkoidozy.

Od tego czasu liczba takich obserwacji znacznie wzrosła. Czy ciąża jest czynnikiem wyzwalającym rozwój sarkoidozy? Czy sarkoidoza początkowo dotyka kobiety w wieku rozrodczym? Dlaczego w niektórych przypadkach ciąża nasila przebieg sarkoidozy, aw innych prowadzi do remisji? Kwestia wzajemnego oddziaływania tych dwóch państw nie ma jednoznacznego rozwiązania. W każdym razie ten artykuł nie rozwiązuje tych problemów. Chcemy jedynie przeanalizować ten przypadek kliniczny pod kątem specyficznych cech obecnej ciąży i dalszego rozwoju sarkoidozy u pacjenta.

Cel badania

Demonstracja przypadku klinicznego.

Materiały i metody badawcze

Materiałem do pracy była historia pacjenta na podstawie Phthisiopulmonology URNII, która była badana w analizie retrospektywnej.

Wyniki badań i dyskusja

Ten przypadek kliniczny jest dowodem stanu zdrowia pacjenta, który miał sarkoidozę w czasie ciąży.

Przejdźmy do historii. Pacjent P, wysłany z recepcją w celu wyjaśnienia diagnozy. Wcześniej gruźlica nie była chora. W listopadzie 2011 r. Pojawił się kaszel, duszność. Była leczona z powodu zapalenia oskrzeli, stosowanych antybiotyków, mukolitycznych. Podczas leczenia zmniejszyła się duszność, pozostał rzadki nieproduktywny kaszel. 01/08/2012 wysiękowy rumień pojawił się na skórze lewej nogi. Do 13 stycznia 2012 r. Obrzęk stawów kolanowych i skokowych, pojawił się ból podczas poruszania się w tych stawach, połączony wysiękowy rumień na prawej kości piszczelowej. W płucach według przeglądu z 14 stycznia 2012 r., Tomografia komputerowa z 17 stycznia 2012 r. - adenopatia VLUU, DPL.

Zwiększ temperaturę ciała do 37,4. Zdiagnozowano u niego sarkoidozę płucną i VGLU, zespół Lefgrena. NAM II. W momencie potwierdzenia diagnozy pacjentka była w 6-7 tygodniu ciąży. Zebrano konsultacje i ze względu na pogorszenie stanu pacjenta, po jej dobrowolnej zgodzie, podjęto decyzję o przerwaniu ciąży.

Ciąża i sarkoidoza płuc

Wybór imienia dla dziecka nie jest łatwym zadaniem, ponieważ uważa się, że imię ma znaczący wpływ na życie człowieka i.

Kac

Kac nazywany jest inaczej, syndromem drugiego dnia, abstynencją lub po prostu kacem. Powodem tego jest gwałtowny spadek stężenia alkoholu we krwi.

Poronienie nawykowe - może i powinno być leczone

O nawykowym poronieniu mówi się zwykle, gdy kobieta ma trzy lub więcej poronień z rzędu, chociaż niedawno podało Amerykańskie Towarzystwo Medycyny Rozrodu.

Czy leczenie astygmatyzmu jest konserwatywne czy operacyjne?

Leczenie astygmatyzmu to nie tylko korekcja zaburzeń widzenia, ale także zapobieganie ewentualnym powikłaniom tej patologii. Korekta widzenia przy pomocy astygmatyzmu.

Leczenie astygmatyzmu środkami ludowymi - metody pomocnicze

Leczenie astygmatyzmu środkami ludowymi może mieć jedynie znaczenie pomocnicze, ponieważ podstawą choroby jest zmiana sferycznych właściwości rogówki. Wylecz go.

Elekasol - kolekcja ziołowa

Elekasol (nazwa handlowa) jest lekiem kombinowanym pochodzenia roślinnego, działa przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie. Jest aktywny przeciwko gronkowcom, Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa, Proteus. Stymuluje procesy naprawcze.

Ciąża i jaskra - konieczne jest dokładne monitorowanie

Najczęściej krople do oczu stosuje się w leczeniu jaskry. Po wkropleniu do oczu, niektóre składniki kropelek dostają się do krwiobiegu. W rezultacie są.

Jak leczyć trądzik - leki i metody

Leczenie trądziku jest trudnym zadaniem, głównie dlatego, że powód ich pojawienia się jest często niezrozumiały. Domowe środki zaradcze pomagają mniej lub bardziej skutecznie.

Urządzenie wewnątrzmaciczne - jak uniknąć komplikacji?

Zdrowa kobieta może rodzić rocznie dla dziecka. Ale zawsze kobiety próbowały oszukać naturę i znaleźć środki antykoncepcyjne, które na to pozwalają.

Soczewki astygmatyzmu - za i przeciw

Obiektywy do astygmatyzmu mogą się różnić. Twarde soczewki kontaktowe są nadal używane z powodzeniem w niektórych przypadkach. Ale zastąpiony.

Pokarmy obniżające poziom cukru we krwi - zasady żywienia

Ostatnio, w różnych publikacjach, wielu pisało, że kawa i cynamon, jak się okazało, mogą zmniejszyć ryzyko rozwoju cukrzycy i zwiększyć.

Kołysanki: uniwersalne hipnotyczne

Wiele młodych matek skarży się, że ich dziecko jest zdezorientowane dzień i noc i woli być obudzone również w ciemności.

Szukaj w witrynie

Menu strony

Nowość w encyklopedii

Brzoza str. Betula

Symbol Rosji - brzoza - jest reprezentowany głównie w nas przez dwa typy.

Lakonos jest Amerykaninem. Phytolacca americana

Być może podstępne imię nic nie mówi rosyjskiemu człowiekowi, ale w Ameryce.

Różaneczniki. str. Rododendron

Wszyscy przedstawiciele tego rodzaju są kwitnącymi krzewami, których kultura jest stopniowo rozwijana przez rosyjskich ogrodników. W tradycyjnej medycynie Chin i innych krajów Wschodu.

Herbata z krzewu kurylskiego. Maksyma klahamowa Pentaphyiloides.

Zwykle dla lasów Syberii Wschodniej, Ałtaju i Uralu ogrodnicy używają roślin jako.

Porzeczka. str. Ribes

Wszystkie odmiany rodzynek rosnące w naszych ogrodach pochodzą od dzikich gatunków.

Dzika róża str. Rosa

Dzikie krzewy różane nazywane są dzikimi owocami. Tylko w Rosji znanych jest ponad 60 gatunków, podzielonych na sekcje zgodnie z zawartą ilością.

Mordovniki. str. Echinops

Całkowicie odmienne od innych roślin niebieskie obce kule przyciągają uwagę ludzi i.

Portulaka ogrodowa. Portulacea oleracea L.

Sama nazwa „ogród” sugeruje, że portulaka jest zjadana. V.

Stroje kąpielowe. Troll ius europaeus L.

Żółte kopuły, rosnące w dużych grupach na mokrych łąkach, rowach i równinach zalewowych centralnej Rosji, odpadają.

Pościel jest duża. Hudy główne Pimpinella

Próbuje roślina o bardzo niezrozumiałym, a nawet śmiesznym imieniu dla rosyjskiego ucha.

Echinacea. Echinacea purpurea

Surowce lecznicze to wszystkie części - korzenie, trawa, kosze kwiatowe i nasiona.

Wiśnia str. Cerasus

Czereśnia pospolita (Cerasus vulgaris Mill.) Jest jednym z najlepszych drzew owocowych na środkowym pasie. Wiosną będzie zachwycająco świąteczny.

Aronia. Aronia melanocarpa

Ozdobna aronia czarna jest z powodzeniem hodowana w naszych ogrodach jako uprawa jagód.

Melissa. Melissa officinalis L.

Melissa jest uprawiana przez tysiąclecia w krajach śródziemnomorskich. Trudno znaleźć bardziej popularne.

Niezapominajka. str. Myosotis wild

Podczas kwitnienia niezapominajka odciąć delikatne łodygi liśćmi lub wyciągnij.

Sarkoidoza i ciąża są dość zgodne w początkowych stadiach choroby.

Sarkoidoza i ciąża. Kobiety cierpiące na sarkoidozę są bardzo zaniepokojone tym, jak przeżyją ciążę i czy sarkoidoza wpłynie na stan płodu. Lekarz będzie w stanie odpowiedzieć na to pytanie dopiero po kompleksowym badaniu kobiety. Jeśli nie ma narastającej niewydolności oddechowej, ciąża zwykle przebiega bez komplikacji.

Co dzieje się w organizmie z sarkoidozą

Sarkoidoza jest chorobą ogólnoustrojową, w której specyficzne narządy zapalenia, guzki lub ziarniniaki rozwijają się w różnych narządach i tkankach. Przyczynę choroby uważa się za dziedziczną cechę układu odpornościowego, która jest w stanie reagować w szczególny sposób na pewne wpływy środowiskowe.

Najczęściej proces rozpoczyna się od sarkoidozy węzłów chłonnych, z którymi się łączy. W takim przypadku możliwe jest lekkie uszkodzenie układu oddechowego, które kończy się samoistnym powrotem do zdrowia. Ale zdarza się również, że proces patologiczny wzrasta, ziarniniaki są zastępowane przez tkankę łączną, podczas gdy objętość tkanki płucnej maleje. Prowadzi to do upośledzenia czynności płuc. A ponieważ płuca i serce są ze sobą połączone za pomocą jednej funkcji - dostarczania tlenu do narządów i tkanek, cierpi również serce - rozwija się płuco, którego skrajną manifestacją jest obrzęk płuc i śmierć pacjenta.

Na sarkoidozę wpływa również wiele innych narządów - skóra, oczy, wątroba, śledziona, nerki, układ nerwowy, serce i tak dalej. Charakterystyczne ziarniniaki mogą pojawić się w każdym narządzie lub tkance.

Jak sarkoidoza wpływa na stan kobiety w ciąży

Samice narządów płciowych w sarkoidozie są bardzo rzadko dotknięte. Ale nawet jeśli tak się stanie (nawet łożysko może być dotknięte), sarkoidoza nigdy nie rozprzestrzenia się na tkankę płodową. Ciąża przebiega również w tym przypadku bez funkcji. Co więcej, wielu zauważyło, że objawy sarkoidozy podczas ciąży zmniejszyły się. Być może wynika to ze zwiększonego wydzielania hormonów glukokortykoidowych przez warstwę korową nadnerczy w czasie ciąży.

Ale są też przypadki wprost przeciwne, gdy sarkoidoza w czasie ciąży zaczyna się rozwijać. Dlatego kobiety cierpiące na sarkoidozę muszą zaplanować ciążę ze wstępnym pełnym badaniem.

Jedynym zagrożeniem dla płodu podczas sarkoidozy matki jest zwiększona zawartość wapnia we krwi. Zawartość wapnia we krwi płodu zmniejsza się, co może powodować rozwój drgawek natychmiast po urodzeniu. Ale to niebezpieczeństwo jest raczej teoretyczne, ponieważ poziom wapnia we krwi kobiety rzadko jest bardzo wysoki. Kobiety w ciąży cierpiące na sarkoidozę nie powinny zapominać, że nie powinny jeść dużej ilości produktów bogatych w wapń (takich jak produkty mleczne), witaminy D i opalać się.

Dlaczego sarkoidoza może być niebezpieczna podczas ciąży

Głównym zagrożeniem w czasie ciąży jest nasilenie choroby układu oddechowego i serca. Jeśli kobieta cierpiąca na duszność przed zajściem w ciążę, powinna najpierw leczyć, uzyskać pozytywne wyniki leczenia, sprawdzić stan układu oddechowego i sercowo-naczyniowego, a dopiero potem podjąć decyzję o ciąży.

Stan kobiety ciężarnej cierpiącej na sarkoidozę płuc lub sarkoidozę serca wymaga specjalnego monitorowania. Gdy pojawiają się oznaki wzrostu niewydolności oddechowej lub sercowo-naczyniowej, przepisano jej leczenie. Jeśli pomimo przeprowadzonego leczenia stan kobiety pogarsza się, może to być kwestia przerwania ciąży z powodów zdrowotnych.

Leczenie polega na przepisywaniu hormonów glikokortykosteroidowych kobiecie - zwykle szybko tłumi proces zapalny i hamuje postęp choroby. Obecnie eksperci często nie zgadzają się, czy kobietę w ciąży należy przepisywać, gdy sarkoidoza jest bezobjawowa.

Sarkoidoza i poród - jak niebezpieczne?

W większości przypadków poród w sarkoidozie jest niepowikłany. Jeśli kobieta otrzymywała długoterminowe kursy hormonów glikokortykosteroidowych w czasie ciąży, to przepisywała te leki podczas porodu i pierwszego dnia po urodzeniu.

Reszta narodzin odbywa się bez żadnych specjalnych cech.

Sarkoidoza i ciąża są całkiem zgodne. Ale aby ciąża i poród przebiegały bezpiecznie, kobieta musi się starannie przygotować: poddać się pełnemu badaniu i ewentualnie leczeniu. Podczas ciąży nie powinna również zapominać o wizycie u lekarza kliniki kobiecej na czas i wypełnieniu wszystkich jego wizyt.

Postępowanie i poród kobiet w ciąży z sarkoidozą

Klinika Położnictwa i Ginekologii Wydział Kształcenia Zaawansowanego i Kształcenia Zawodowego Specjalistów Opieki Zdrowotnej

Podręcznik dla lekarzy i stażystów

Autorzy: Associate Professor, Ph.D. D.L. Guriev, Professor, MD. Mb Okhapkin, profesor, MD. Mv Khitrov (Departament Położnictwa i Ginekologii, Jarosławska Państwowa Akademia Medyczna - Kierownik Katedry. Profesor M. B. Okhapkin).

Podręcznik metodologiczny jest rekomendowany przez Radę Metodologiczną ds. Kształcenia Podyplomowego Państwowej Akademii Medycznej w Jarosławiu. Zatwierdzony przez Central Coordination Council of Academy. Zalecane przez zarząd organizacji Jarosław w Rosyjskim Stowarzyszeniu Położników-Ginekologów.

Sarkoidoza (choroba Béniera-Becka-Schaumanna) jest chorobą układową o nieznanej etiologii charakteryzującą się tworzeniem ziarniniaków w tkankach składających się z limfocytów T i fagocytów.

  • W niektórych przypadkach choroba może przebiegać bezobjawowo.
  • W Rosji sarkoidoza występuje z częstością 5 przypadków na 100 000 ludności (w Stanach Zjednoczonych - 10-40 na 100 000). Płeć nie wpływa na częstość choroby.
  • Ziarniniaki są tego samego typu, zaokrąglone („wybite”), wyraźnie odgraniczone od otaczającej tkanki. W przeciwieństwie do gruźliczych guzków, nie mają one martwicy kości.
  • Występuje głównie w młodym i średnim wieku: 20-40 lat. Dotyczy to prawie wszystkich narządów: najczęściej występuje uszkodzenie narządów oddechowych, następnie - skóra (rumień guzowaty - w 25% przypadków), oczy (zapalenie błony naczyniowej - w 25% przypadków), węzły chłonne, płuca, wątroba, śledziona, rzadziej - nerki, kości.

Etiologia i patogeneza sarkoidozy pozostają niezbadane. Pod wpływem różnych czynników (na przykład mykobakterii i propionibakterii) występuje miejscowa przewlekła reakcja zapalna w postaci ziarniniaków.

Diagnoza

  1. Konieczne jest ustalenie dopiero po wykluczeniu gruźlicy, zakażenia HIV, chorób ogólnoustrojowych tkanki łącznej. Morfologiczne potwierdzenie choroby uważa się za obowiązkowe.
  2. Objawy choroby: kaszel, duszność, ból w klatce piersiowej, zmęczenie, osłabienie, niedyspozycja, gorączka, utrata masy ciała.
  3. Nieprawidłowe radiogramy płuc odnotowuje się w 90% przypadków:
    • śródmiąższowe zapalenie płuc - główny objaw uszkodzenia płuc (nacieki śródmiąższowe / pęcherzykowe);
    • limfadenopatia, zwłaszcza śródpiersie (obustronna adenopatia wnękowa), występuje w 75-90% przypadków;
    • u połowy pacjentów zmiany na radiogramie nie ulegają zmianom odwrotnym.
  4. Nagłe wystąpienie choroby występuje u 25% pacjentów, 10% nie ma objawów w momencie rozpoznania.

Istnieją 4 etapy choroby, oparte na stopniu zaangażowania w proces tkanki płucnej.

Etap I - obecność obustronnej limfadenopatii wnękowej (hilarnej), której często towarzyszy wzrost węzłów chłonnych w prawym obszarze przyusznym. U 75% tych pacjentów choroba ustępuje samoistnie w ciągu 1 do 3 lat.

Etap II - obustronna limfadenopatia wnękowa połączona z naciekami śródmiąższowymi. U 2/3 pacjentów choroba ustępuje niezależnie, u pozostałych pacjentów proces postępuje lub utrzymuje się przez długi czas.

Etap III - nacieki śródmiąższowe w połączeniu z „marszczeniem” węzłów chłonnych korzeni.

Etap IV - postępujące zwłóknienie.

Prognoza ogólna

  1. Powrót do zdrowia bez leczenia następuje w 50% przypadków.
  2. Połowa pacjentów nadal ma łagodną niewydolność wielonarządową, która nie postępuje dalej.
  3. U około 10% pacjentów choroba prowadzi do śmierci:
    • W przypadku braku leczenia w stadiach III i IV czynność płuc stopniowo się pogarsza.

Leczenie:

  • Kluczowymi lekami w leczeniu sarkoidozy są kortykosteroidy.
  • Przy braku wyraźnych objawów uszkodzenia płuc leczenie opóźnia się o kilka miesięcy. Przy braku poprawy prednizon podaje się codziennie w dawce 1 mg / kg przez 4-6 tygodni.
  • Gdy steroidy są nieskuteczne, stosuje się chlorochinę, metotreksat, azatioprynę, pentoksyfilinę, talidomid, cyklofosfamid, cyklosporynę, infliksymab.

Ważne jest, aby pamiętać: dziś nie jest jasne, czy długotrwała terapia steroidowa jest konieczna u pacjentów z chorobą bezobjawową.

Ryzyko matki

  • Sarkoidoza rzadko wpływa na kobiecy układ rozrodczy, chociaż znane są przypadki uszkodzeń węzłów endometrium, jajników i mięśniaków gładkich.
  • Sarkoidoza układowa przy braku istotnych zaburzeń hemodynamicznych układu oddechowego nie zmniejsza płodności i nie zwiększa ryzyka powikłań u matki i płodu.
  • Ciąża nie pogarsza przebiegu sarkoidozy.
  • W ciąży choroba może poprawić jej przebieg, najwyraźniej ze względu na wzrost stężenia wolnego kortyzolu.
  • U niektórych pacjentów z sarkoidozą rozwija się postępujące zwłóknienie płuc i hipoksemia z wynikiem w sercu płucnym i nadciśnieniu płucnym.
  • Umiarkowane i ciężkie nadciśnienie płucne uważa się za wskazanie do przerwania ciąży z powodu wysokiego ryzyka śmiertelności matek (do 50%).

Ryzyko dla płodu

  • Nie ma konkretnych czynników ryzyka, które prowadzą do naruszenia płodu.
  • Nieleczona hiperkalcemia u matki może teoretycznie prowadzić do hipokalcemii i tężyczki u noworodka. Jednak w sarkoidozie hiperkalcemia jest częściej umiarkowana i rzadko powoduje jakiekolwiek problemy w okresie noworodkowym.
  • Ziarniniaki sarkoidalne można znaleźć w łożysku, ale nigdy nie tworzą się w płodzie.

Przygotowanie do ciąży

  • Oceń stopień nasycenia tlenem (SaO2) w spoczynku i po wysiłku.
  • Zbadaj funkcję oddychania zewnętrznego (w tym badanie rozproszonej pojemności tlenku węgla - wrażliwy test obecności śródmiąższowej patologii płucnej).
  • Wykonaj zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej.
  • Wykonać badania laboratoryjne - pełna morfologia krwi, enzymy wątrobowe, kreatynina, wapń w surowicy, azot w moczu.

Przewidywanie ciąży:

  • Pacjenci w stadium I i II oraz drobne objawy pozapłucne ogólnie mają korzystne wyniki ciąży.
  • Przy bardziej nasilonych stopniach choroby postęp sarkoidozy jest możliwy i można się spodziewać konieczności leczenia, co może skomplikować przebieg ciąży.
  • Z reguły stosowane leki nie mają skutków ubocznych dla płodu.

Zarządzanie ciążą

Ankieta:

  • Duszność jest jednym z przejawów normalnej ciąży, ale może być także objawem sarkoidozy w stadium II.
  • Skargi na nasilenie duszności u ciężarnej kobiety z sarkoidozą decydują o konieczności określenia nasycenia tlenem (SaO2) w spoczynku i po wysiłku, radiografii płuc i określenia funkcji oddechowych, w tym pojemności rozproszonej tlenku węgla.
  • Oznaczanie składu komórkowego krwi, enzymów wątrobowych, kreatyniny, wapnia należy przeprowadzać co najmniej raz w trymestrze.

Leczenie

  • Ogólnoustrojowe kortykosteroidy są przepisywane na obecność objawów sarkoidozy: 1 mg / kg prednizolonu na dobę. Dzięki odpowiednim dowodom korzyści z przepisywania glikokortykosteroidów w czasie ciąży przewyższają potencjalne szkody.
  • W razie potrzeby konieczne jest leczenie innymi lekami (patrz wyżej), aby dokładnie ocenić potrzebę stosowania tych leków i ich możliwy wpływ na zarodek i fototoksyczność.
  • Leczenie i monitorowanie skuteczności leczenia prowadzone są wspólnie przez pulmonologa i ginekologa położnika.

Należy pamiętać: witamina D i suplementy wapnia są przeciwwskazane u kobiet w ciąży z sarkoidozą.

Dostawa

  • W obecności zmian miąższowych w płucach zaleca się stosowanie znieczulenia zewnątrzoponowego zamiast znieczulenia ogólnego.
  • Kobiety, które otrzymywały glikokortykosteroidy przez ponad 2 tygodnie w ciągu poprzedniego roku, powinny otrzymywać dawki stresu steroidów podczas porodu iw ciągu 24 godzin po porodzie, zgodnie ze schematem przedstawionym w sekcji „Postępowanie i poród kobiet w ciąży z astmą oskrzelową”.

Okres poporodowy: nie ma konkretnych zaleceń dotyczących postępowania w okresie poporodowym u kobiet z sarkoidozą.

Po raz kolejny hiperkalcemia u matki może teoretycznie prowadzić do hipokalcemii i tężyczki u noworodka.

Sarkoidoza, ciąża, poród

Baby1999, pisze 29 lipca 2010, 13:45

Dwa pytania. Jak zdiagnozować stan sarkoidozy. Zanim ciąża była w remisji. Nie można zrobić zdjęć rentgenowskich. Więc jak być?

Drugie pytanie - jakiego rodzaju urodzenia: niezależne lub cesarskie - lekarze doradzają, gdy ta choroba?

  • Strona 1 z 2
  • ctrl →
  • 1
  • 2

Najpierw daj poród, a potem rozpocznij leczenie, po prostu zobacz pulmonologa Jak długo jeszcze musisz iść przed porodem?

Zlata, ja, na twoim miejscu, oczywiście, nawet o tym nie pomyślałbym, wierzyłem tylko w najlepsze rozwiązanie sprawy i oczywiście zostawiłbym dziecko. Lekarze nie mogą udzielać żadnych gwarancji, a po kuracjach, które później, możesz rodzić z ufnością. Nikt nie ośmieli się powiedzieć, że choroba cofnęła się o 100%. Tak się nie stanie.

Obawiam się, że teraz odmówimy IVF (

Ciężarna sarkoidoza

OPIS

Sarkoidoza (choroba Béniera-Becka-Schaumanna) jest chorobą układową o nieznanej etiologii charakteryzującą się powstawaniem ziarniniaków. W niektórych przypadkach choroba jest bezobjawowa.

W Rosji sarkoidoza występuje w 5 przypadkach na 100 000 ludności, w Stanach Zjednoczonych 10-40 na 100 000 ludności. Występuje głównie w młodym i średnim wieku 20-40 lat. Prawie wszystkie narządy są dotknięte: najczęściej występuje uszkodzenie narządów oddechowych, następnie skóra ma 25%, oczy 25%, węzły chłonne, wątroba, śledziona, rzadziej nerki, kości.

POWODY

Etiologia i patogeneza pozostają niezbadane. Pod wpływem różnych przyczyn miejscowa przewlekła reakcja zapalna występuje jako rodzaj powstawania ziarniniaków.

OBJAWY

Objawami choroby są kaszel, duszność, ból w klatce piersiowej, osłabienie, złe samopoczucie, gorączka, utrata masy ciała. Nagłe wystąpienie choroby obserwuje się w 25% przypadków, 10% nie ma objawów w momencie rozpoznania.

Ryzyko matki

Sarkoidoza rzadko wpływa na żeński układ rozrodczy, chociaż znane są przypadki zmian endometrium i jajników. Przy braku istotnych zaburzeń hemodynamicznych układu oddechowego płodność nie zmniejsza się, a ryzyko ze strony matki i płodu nie wzrasta.

W większości przypadków ciąża nie pogarsza przebiegu sarkoidozy, może nawet wystąpić poprawa, ale u niektórych pacjentów z sarkoidozą postępujące zwłóknienie płuc rozwija się wraz z wynikiem rozwoju serca płucnego i nadciśnienia płucnego, aw ciężkich przypadkach ryzyko śmierci matki jest wysokie. Umiarkowane i ciężkie nadciśnienie płucne są wskazaniami do przerwania ciąży.

Ryzyko dla płodu

Nie ma konkretnych czynników ryzyka, które prowadzą do naruszenia płodu. Ziarniniaki sarkoidalne można znaleźć w łożysku, ale nigdy nie tworzą się w płodzie. Hipokalcemia i tężyczka u noworodków mogą być wynikiem hiperkalcemii w sarkoidozie, dlatego kobiety w ciąży z sarkoidozą są przeciwwskazane przyjmowaniem witaminy D i suplementów wapnia.

Zapalenie płuc.

W praktyce położniczej najczęściej mamy do czynienia z pozaszpitalnym zapaleniem płuc. U kobiet w ciąży przebieg zapalenia płuc jest często bardziej nasilony z powodu zmniejszenia powierzchni oddechowej płuc, wysokiego położenia przepony, co ogranicza wychylenie płuc, co jest dodatkiem do układu sercowo-naczyniowego. Z lokalizacją zapalenia w kącie przepony śródpiersia nie słychać świszczącego oddechu. Czasami zdjęcie rentgenowskie jest jedynym dowodem zapalenia płuc, mogą być nieobecne znaki osłuchowe. Powtarzający się wzrost temperatury wskazuje na powstanie nowego ogniska zapalenia. Wraz z rozwojem zapalenia płuc na krótko przed porodem, rozwój aktywności zawodowej powinien zostać odroczony, jeśli to możliwe, poprzez przepisanie imitatorów i innych leków, ponieważ akt urodzenia jest niebezpieczny ze względu na wpływ czynników toksyczno-zakaźnych na układ nerwowy i sercowo-naczyniowy kobiety.

Antybiotyki umożliwiają nie tylko skuteczne leczenie pacjentów, ale także zapobieganie wewnątrzmacicznej śmierci płodu. Przy wyborze antybiotyku należy kierować się określeniem wrażliwości flory wydzielanej przez plwocinę na antybiotyki, biorąc pod uwagę czas trwania ciąży i wpływ leku na płód.

Leki sulfonamidowe, ale nie o przedłużonym działaniu, ponieważ te ostatnie w niektórych przypadkach powodują żółtaczkę jądrową u płodu. Antybiotyki, takie jak streptomycyna, chloramfenikol (chloramfenikol) i pochodne tetracykliny, są przeciwwskazane u kobiet w ciąży i po porodzie, jak streptomycyna daje funkcji przedsionkowej i ślimakowego płodu aparatury chloramfenikol hamuje krwinek płodu i tetracyklin teratogenne i prowadzić do hipoplazją i barwienia mleka zęby.

Z reguły zapalenie płuc u kobiet w ciąży można wyleczyć, a choroba ta nie jest przeciwwskazaniem do zachowania ciąży.

Jednak śmiertelność matek kobiet ciężarnych z zapaleniem płuc nie została jeszcze wyeliminowana, przekracza śmiertelność z powodu gruźlicy. Rulid, Sumamed ma bardzo niski poziom skutków ubocznych, ale w okresie ciąży ich bezpieczeństwo nie jest gwarantowane dla płodu.

Sarkoidoza jako problem w położnictwie i ginekologii.

Taki czynnik w ocenie sarkoidozy, taki jak oznaczanie aktywności enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) w surowicy, nie jest informacyjny w czasie ciąży - obydwu stanom towarzyszy wzrost aktywności tego enzymu. Wszystko to sprawia, że ​​trudno jest zdiagnozować sarkoidozę w czasie ciąży.

Wpływ sarkoidozy na funkcje rozrodcze kobiety składa się z następujących czynników:

- zmniejszenie czynności oddechowej wraz z rozwojem hipoksemii

- uczucia narządów rozrodczych i gruczołów mlecznych

- uszkodzenie układu hormonalnego z upośledzeniem płodności

- wpływ ciąży na przebieg sarkoidozy

- wpływ sarkoidozy na przebieg ciąży

- wpływ czynników leczenia sarkoidozy na kobietę i płód

- pokonanie sarkoidozy innych narządów i układów, które stanowią zagrożenie dla zdrowia kobiety i płodu

- rozumienie sarkoidozy jako choroby uwarunkowanej genetycznie.

Naukowcy uważają, że czynnikami prognostycznymi dla tej kombinacji są: wrażliwość na poziom kortykosteroidów jest często zaostrzona; zmiany miąższowe na radiogramach, stadium radiograficzne III-IV, starsze kobiety, niska aktywność zapalna, przepisywanie leków innych niż steroidy, obecność sarkoidozy pozapłucnej.

Dokładne badanie w celu ustalenia planowanej ciąży, pomiaru początkowego stanu czynnościowego płuc, aktywności zapalnej, etapu rentgenowskiego i oceny odpowiedzi na leczenie.

Należy jasno określić plan leczenia pacjentów z zaawansowaną sarkoidozą.

Z reguły kobiety z ciężkimi restrykcyjnymi chorobami płuc (VC poniżej 1 litra) powinny unikać ciąży lub aborcji z powodów medycznych. Jeśli kobieta zdecyduje się na ciążę, powinna być pod stałym nadzorem lekarza i być gotowa na cesarskie cięcie.

W większości przypadków choroby ograniczające nie upośledzają płodności, a ciąża na ogół rzadko znacząco wpływa na przebieg chorób tkanki łącznej.

Analiza porównawcza wpływu różnych chorób ogólnoustrojowych na ciążę może spowodować, że sarkoidoza będzie najmniej niebezpieczna. Ciąża z SLE może wpłynąć na chorobę (60% zaostrzeń tocznia). Uszkodzenie nerek i nadciśnienie są ważnymi czynnikami prognostycznymi. Z drugiej strony istnieje ryzyko 60% przedwczesnego porodu. Ryzyko tocznia u noworodka zależy głównie od przeciwciał anty-Ro-SSA i anty-La-SSB i nie można przewidzieć. Konieczna jest wielodyscyplinarna obserwacja kobiet cierpiących na SLE i pragnących zajść w ciążę. W przypadku twardziny rzadka jest patologia ciąży, a ciąża nie wpływa na przebieg choroby, z wyjątkiem uszkodzenia nerek. Gdy zapalenie skórno-mięśniowe, ciąża jest czynnikiem wyzwalającym lub nasilającym przebieg choroby. Porfiria może się zatrzymać lub pogorszyć w czasie ciąży. Różne formy pęcherzycy (pęcherzyca) mogą pojawić się lub nasilić w czasie ciąży. Wpływ sarkoidozy na ciążę nie jest znaczący. Komplikacje są możliwe u pacjentów z typem I lub IV zespołu Ehlersa-Danlosa. Ciąża może nasilać powikłania naczyniowe pseudoxanthoma elasticum. Zaostrzenie jest możliwe w przypadku nerwiakowłókniakowatości typu I. Progresja różni się w zależności od łuszczycy, atypowego zapalenia skóry i choroby Behceta. Zakażenia narządów płciowych często występują podczas ciąży i często stanowią zagrożenie dla płodu (kandydoza pochwy, brodawki wirusowe, gonococcus, zakażenie opryszczką). Ryzyko rozwoju ciężkiej ospy wietrznej u noworodków jest wysokie, jeśli choroba występuje dzień przed lub bezpośrednio po porodzie.

Wpływ tych dwóch warunków na metabolizm wapnia. Podwyższony poziom kalcytriolu był głównym czynnikiem zaburzeń metabolizmu wapnia. Podwyższony poziom kalcytriolu zapewniał zarówno ziarniniaki sarkoidalne, jak i nerki, estradiol i prolaktyna nasilały konwersję 25 (OH) D do 1,25 (OH) (2) D. Może wystąpić niedoczynność przytarczyc z prawidłowym poziomem wapnia (prawdopodobnie z powodu bezpośredniego zahamowania wydzielania hormonu przytarczyc przez kalcytriol). Hiperkalciuria jest wynikiem połączonego efektu hiperabsorpcji wapnia z jelita (konsekwencją zwiększonego poziomu kalcytriolu, prowadzącego do zwiększenia filtracji wapnia) i spadku stężenia wapnia w kanalikach, w wyniku zahamowania wydzielania hormonu przytarczyc.

Według danych amerykańskich naukowców, którzy badali wpływ na przebieg i wyniki ciąży u kobiet z mukowiscydozą, pierwotnym nadciśnieniem płucnym (PLH) i sarkoidozą, sarkoidozę można przypisać najbardziej zamożnym chorobom w związku z przewidywaniem udanego płodu i porodu.

Sarkoidoza nie powinna być uważana za przeciwwskazanie do ciąży. W większości przypadków ciąża może być utrzymana, ale w każdym przypadku kwestia ta powinna być podejmowana indywidualnie, a patronat kobiety w ciąży powinien być prowadzony zarówno przez lekarzy kliniki przedporodowej, jak i specjalistów od sarkoidozy, oczywiście w izolacji od pacjentów z gruźlicą.

Sarkoidoza i ciąża. Sarkoidoza nie wpływa niekorzystnie na ciążę, ale może nasilić się po porodzie, dlatego radiogram kontrolny należy wykonać w ciągu 6 miesięcy po porodzie. Częstość samoistnych poronień, poronień i wad wrodzonych płodu u pacjentów z sarkoidozą nie różni się od częstości u kobiet, które nie cierpią na sarkoidozę.

Opisano wiele przypadków urodzenia normalnych dzieci od osób, które otrzymały leki cytotoksyczne, ale ryzyko śmiertelnych wad rozwojowych jest wysokie.

Rozlane choroby tkanki łącznej i ciąży.

SLE. Wysoka pozycja przepony, która jest również objawem zapalenia płuc, traci swoją wartość diagnostyczną, jak obserwuje się u wszystkich kobiet w drugiej połowie ciąży.

Reumatoidalne zapalenie stawów. Pacjenci z postacią stawowo-trzewną w remisji i nienaruszoną funkcją narządów wewnętrznych mogą kontynuować ciążę. W przypadku wykrycia amyloidozy narządów wewnętrznych ciąża jest przeciwwskazana.