Podwyższona bilirubina

Wśród wszystkich guzów wątroby naczyniak krwionośny zajmuje wiodącą pozycję. Według statystyk około 2% wszystkich mieszkańców Ziemi ma tego dość. Przypuszczalnie ma to miejsce nawet przed narodzinami dziecka lub w wyniku zmian hormonalnych. Teoretycznie można go odziedziczyć, ale genetycznie ten fakt nie został udowodniony.

Definicja choroby

Naczyniak krwionośny (naczyniak) jest opaską, łagodną zmianą wypełnioną krwią. Wpływa na naczynia i naczynia włosowate wątroby. Może szybko przejść i osiągnąć imponujące rozmiary - 20 cm i więcej. U większości pacjentów wykrywa się pojedyncze formacje, obecność 2 lub 3 guzów jest bardzo rzadka.

Mechanizmy występowania

Obecnie przyczyny patologii nie są w pełni znane. Po długich badaniach naukowcy przypisali to wrodzonemu pochodzeniu z macicy. Ale jest też inna teoria dotycząca tego zjawiska jako konsekwencja wahań poziomu żeńskich hormonów.

Cechy choroby w różnym wieku

Obecność choroby, której pacjent może nie być świadomy przez całe życie. Często staje się przypadkowym znalezieniem podczas USG narządów jamy brzusznej. Najczęściej występuje w wieku od 30 do 50 lat, głównie u kobiet.

Angiomy są wykrywane u dzieci w różnych kategoriach wiekowych, w tym u noworodków. W niektórych przypadkach podczas ponownego badania znikają bez śladu. To, co spowodowało fakt nauki, jest nieznane.

Małe formacje są całkowicie bezpieczne, nie powodują żadnych zewnętrznych oznak i nie wymagają leczenia w dzieciństwie lub w wieku dorosłym.

Jak jest GP

Pojawienie się charakterystycznych objawów występuje jako wzrost naczyniaków. Mogą osiągnąć ogromne rozmiary i ścisnąć sąsiednie organy, duże naczynia i przewody żółciowe, co prowadzi do zmniejszenia funkcjonalności różnych układów ciała (w zależności od lokalizacji).

W tym okresie pojawia się:

  • ból w prawym obszarze hipochondrium;
  • zmniejszenie apetytu i spożycia pokarmu;
  • żółte oczy, skóra, błony śluzowe w jamie ustnej;
  • niewydolność serca;
  • obrzęk dolnej połowy ciała.

Klasyfikacja

Wszystkie nowotwory pojedynczej i wielu hemangioz są podzielone na dwa główne typy:

  • Przepastny - znajduje się wewnątrz ciała i jest bryłą naczyń krwionośnych. Mogą osiągnąć duże rozmiary, zwykle do 20 centymetrów, ale są też większe.
  • Kapilara - ma wiele szczelin, które ściśle przylegają do siebie. Mają 1-3 cm średnicy.

Używane metody diagnostyczne

Jeśli podejrzewasz patologię, pacjent wykonuje USG jamy brzusznej. Ten rodzaj ankiety jest najbardziej informacyjny i dostępny.

Dodatkowo można przeprowadzić:

  • Całkowita morfologia - określa wysoki poziom leukocytów i soi, wskazując na aktywny proces zapalny.
  • Biochemia krwi - pomoże zidentyfikować nadmiar obecności bilirubiny, z naruszeniem ewakuacji (wyjścia) żółci.
  • MRI (terapia rezonansem magnetycznym) i CT (tomografia komputerowa) umożliwiają badanie mniejszych struktur GP, często używanych do wykrywania naczyniaków mniejszych niż 1 cm.
  • Biopsja to próbka tkanki, która może wykryć komórki nowotworowe.

Główne metody leczenia

Obecność małych bezobjawowych naczyniaków nie wymaga leczenia. Od czasu odkrycia patologii pacjent powinien być regularnie monitorowany przez gastroenterologa lub parazytologa (w przypadku wykrycia echinococcus lub alveococcus).

Postępujące nowotwory z tendencją do szybkiego wzrostu można leczyć chirurgicznie tylko z powodu braku skutecznych leków.

Wskazania do zabiegu to:

  • duży rozmiar GP (ponad 6 cm);
  • silny ból;
  • występowanie powikłań.

W celu usunięcia można użyć jednej z następujących metod:

  • Resekcja - odcięcie uszkodzonego płata wątroby. Odbywa się w obecności dużych formacji, z dogłębnym układem lub wątpliwościami co do łagodnego charakteru edukacji.
  • Wyłuszczenie to złuszczanie z miąższu wątroby. Jest to najmniej traumatyczny sposób w porównaniu z poprzednim. Stosuje się go do małych naczyniaków w obwodowych częściach narządu. Czasami wykonywane jest w centralnym miejscu, ale zajmuje więcej czasu i zagraża pacjentowi obfitą utratą krwi.
  • Embolizacja - uszczelnianie naczyń nowotworowych, prowadzące do zmniejszenia wzrostu. Dokonuje się tego, wprowadzając do nich sklerotyczną substancję. Często używany w przygotowaniu do usuwania dużych formacji.
  • Zniszczenie częstotliwości radiowej - to wpływ na powstawanie wysokich temperatur. Prowadzi do jego martwicy, po której następuje wymiana tkanki łącznej. Wielkość naczyniaka nie powinna przekraczać 5 cm.
  • Podwiązanie naczyń nowotworowych jest bardzo skuteczne, jeśli istnieją przeciwwskazania do innych metod.
  • Radioterapia - przeprowadzana jest z nieoperacyjnymi guzami. Przebieg leczenia wynosi około 2 tygodni. Po tym okresie naczyniak zmniejsza się, co zmniejsza ryzyko powikłań.
  • Przeszczep wątroby jest bardzo kosztowną i trudną operacją z wieloma zagrożeniami. Z diagnozą lekarza rodzinnego rzadko się przeprowadza, tylko w przypadku niepowodzenia innych metod.

Leki mogą być przepisywane:

  • wyeliminować niepożądane objawy;
  • leczenie chorób powiązanych;
  • w okresie pooperacyjnym.

Lista stosowanych leków jest dość szeroka i zgodnie z ankietą jest przepisywana przez lekarza.

Ograniczenia mocy

Na podstawie przyczyn pojawienia się choroby lekarze zgodzili się, że żywienie w żaden sposób nie wpływa na dolegliwości. Dlatego dieta w stadium bezobjawowym nie jest zalecana.

Po raz pierwszy po operacji produkty o negatywnym wpływie na wątrobę są wyłączone z diety:

  • alkohol;
  • tłuste, smażone, pikantne potrawy;
  • mięso wędzone, ogórki konserwowe;
  • konserwy mięsne i ryby, w tym placki sklepowe;
  • wszystkie słodycze ze śmietaną;
  • czekolada, kawa i kakao;
  • wszelkiego rodzaju przyprawy;
  • bogate buliony;
  • świeże wypieki;
  • podroby.

Rośliny lecznicze

Skuteczność stosowania tradycyjnych środków na GP nie jest potwierdzona przez oficjalną medycynę. Akceptacja ich jest kwestią osobistą.

  • Nalewka z piołunu. Alkohol apteczny stosuje się 25 minut przed posiłkami, 12 kropli, 3 razy dziennie. Po dwumiesięcznym kursie potrzebujesz przerwy na 1 miesiąc, a następnie możesz kontynuować.
  • Owies 1 szklanka nasion roślin (płatki nie pasują), umieszczone w litrze wody destylowanej. Trzeba nalegać ½ dnia. Następnie całą mieszaninę wlewa się do rondla i gotuje przez 30 minut. Podawano przez 12 godzin, filtrowano i rozcieńczano taką samą wodą, aby objętość powstałej cieczy wynosiła 1 litr. Weź pół szklanki przed posiłkami. Kurs trwa 45 dni, 30 dni przerwy.
  • Drzewo lipowe Napar suszone lub świeże kwiatostany roślin z wrzącą wodą i zaparzaj przez 15-20 minut. Używaj zamiast zwykłej herbaty 3-4 razy dziennie. Czas trwania leczenia nie jest ograniczony.

Jak zapobiegać chorobom

Jedynym sposobem na zapobieganie jest wczesne wykrycie patologii. W przypadku małego lekarza rodzinnego następuje dynamiczna obserwacja, która polega na wykonaniu badania USG co 3 miesiące. Przy braku oznak wzrostu w ciągu roku liczba wizyt zmniejsza się do pierwszego czasu w roku. Wyjątkiem są pacjentki, które mają problemy hormonalne i przyjmują leki, aby je poprawić. Kobiety w ciąży powinny również odwiedzać lekarza co najmniej raz w miesiącu.

Niebezpieczne komplikacje

Niektórzy pacjenci uczą się o swojej diagnozie dość późno, kiedy wykształcenie osiągnęło już znaczne rozmiary. Jeśli nie podejmiesz działań, ryzyko poważnych konsekwencji znacznie wzrasta:

  • krwawienie wewnętrzne wynikające z pęknięcia guza;
  • zakłócenie funkcjonowania innych narządów skompresowanych przez patologię;
  • zwiększona zakrzepica naczyń i naczyń włosowatych wątroby;
  • rozwój żółtaczki;
  • niewydolność serca i wątroby;
  • zapalenie żółci i jej przewodów.

W tym filmie zebrano wszystkie niezbędne informacje o chorobie. Doświadczeni lekarze w zrozumiałej formie wyjaśnią, czym jest lekarz rodzinny. Dlaczego są i jakie objawy się ujawniły. Czy możliwe jest wyleczenie za pomocą leków lub wymagana jest operacja.

Pomimo braku kompletnych informacji na temat lekarza rodzinnego, leczenie chirurgiczne w większości przypadków przynosi pozytywne wyniki. Brak wykrycia patologii może prowadzić do poważnych chorób wątroby i innych narządów dotkniętych mechanicznymi skutkami nowotworu. Wczesna diagnoza jest kluczowym czynnikiem pozytywnej prognozy.

Traktujemy wątrobę

Leczenie, objawy, leki

Bilirubina w naczyniaku wątroby

Naczyniak wątroby jest uważany za jeden z najczęstszych nowotworów tego narządu. Tylko zgodnie z badaniami, jest wykrywany u 2% mieszkańców Ziemi, a rzeczywista liczba rozpowszechnienia sięga 7%. Średni wiek pacjentów waha się od 30 do 50 lat, kobiet wśród pacjentów ponad pięć razy więcej niż mężczyzn. Jest to prawdopodobnie spowodowane działaniem żeńskich hormonów płciowych, estrogenów, które wywołują wzrost guzów.

Naczyniak jest guzem naczyniowym, który u bezwzględnej większości pacjentów jest łagodny i nie podatny na złośliwość. Guz powstaje w miąższu wątroby podczas rozwoju płodowego, gdy warunki środowiskowe doświadczane przez ciężarną kobietę niekorzystnie wpływają na tworzenie naczyń płodowych. Jest zwykle wykrywany u dorosłych.

U 5-10% niemowląt w młodym wieku możliwe jest wykrycie ich w pierwszym roku życia, ale z reguły takie formacje znikają w ciągu 3-4 lat.

Wielu badaczy umieszcza naczyniaka krwionośnego w pośredniej pozycji między samym guzem a wadami rozwojowymi, a różne łagodne nowotwory naczyniowe są uważane za tego typu nowotwory naczyniowe. Możliwość ponownego wzrostu (nawrotu) i wrastanie edukacji do tkanki wątroby (inwazja) przemawiają na korzyść guza, jednak częsta mnogość takich guzów jest bardziej charakterystyczna dla wad rozwojowych.

Naczyniak jest zwykle bezobjawowy, rozpoznaje się go przez przypadek, w badaniu ultrasonograficznym narządów jamy brzusznej. Bezobjawowy przepływ małych guzów czyni je nieszkodliwymi, ale wśród powikłań możliwe jest pęknięcie naczyń krwionośnych i krwawienie, które może kosztować życie.

Przyczyny i rodzaje naczyniaków wątroby

Przyczyny naczyniaka wątroby nie są znane, ale rola przypisywana jest następującym czynnikom:

  • Płeć żeńska;
  • Akceptacja w czasie ciąży niektórych leków - steroidów, estrogenów, klomifenu, ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej;
  • Ciąża;
  • Wrodzone wady rozwojowe, gdy naczyniak wątroby występuje jako część innych zespołów

Prawdziwa przyczyna powstawania i wzrostu naczyniaków krwionośnych nie została jeszcze określona, ​​a gen odpowiedzialny za ten proces nie został znaleziony, chociaż opisano przypadki rodzinne nowotworu.

Rodzaje naczyniaków są określone przez jego strukturę. Przydziel:

  1. Kapilara;
  2. Naczyniak jamisty.

Guz może być pojedynczy lub wielokrotny. W tym drugim przypadku ryzyko powikłań jest większe, a leczenie może być bardzo trudne. Naczyniak ogniskowy wygląda jak czerwono-niebieskawy, pagórkowaty lub gładki węzeł o miękkiej konsystencji. Po naciśnięciu zmniejsza się, a następnie ponownie zwiększa, wypełniając się krwią. Wymiary są zwykle w granicach 1-2 cm, a naczyniak krwisty jest uważany za olbrzymi, przekraczający 4-5 cm. Guz rośnie bardzo powoli, ale u kobiet w czasie ciąży może znacznie wzrosnąć.

liczne naczyniaki krwionośne w wątrobie

Zazwyczaj guz ma strukturę naczyniaka jamistego, składającą się z wielu dużych jam naczyniowych wypełnionych krwią. Taka neoplazja częściej występuje pojedynczo, może osiągnąć gigantyczne rozmiary i powodować różne objawy nieprawidłowej czynności wątroby i ogólnoustrojowego przepływu krwi.

Naczyniak włośniczkowy jest niezwykle rzadki i zbudowany jest z małych naczyń włosowatych, odmiana ta rośnie wolniej niż jamiste, rzadko osiągając duże rozmiary. Niektórzy eksperci wątpią w możliwość powstawania naczyniaków włośniczkowych w wątrobie, uznając ją za wadę rozwojową naczyń.

W formacji można znaleźć złogi wapnia, zwłóknienie i skrzepy krwi, a przy często powtarzających się małych krwotokach naczyniak krwionośny jest stwardniały i przybiera postać gęstego szarego węzła.

Guz może być zlokalizowany zarówno w głębokości płata wątroby, jak i powierzchownie. Zdarza się, że wychodzi poza ciało, kontaktując się z nim przez cienką nogę. Takie nowotwory niosą ze sobą wysokie ryzyko krwawienia, ponieważ najmniejszy wpływ na okolicę brzucha lub tępy uraz spowoduje pęknięcie jej naczyń.

Objawy naczyniaka wątroby

Zwykle naczyniak krwionośny jest bezobjawowy, nie był odczuwany od lat i jest wykrywany przypadkowo za pomocą ultradźwięków lub laparoskopii z innych przyczyn. Niewielkie naczyniaki krwionośne mogą nie zostać znalezione w trakcie życia pacjenta.

Jeśli guz osiągnie 4 lub więcej centymetrów, około połowa pacjentów może mieć dolegliwości. Muszą być interpretowane z najwyższą ostrożnością i dopiero po dokładnym badaniu można ustalić, czy guz rzeczywiście powoduje objawy lub powoduje inne choroby narządów układu pokarmowego. Jedna trzecia pacjentów po operacji usunięcia dolegliwości naczyniakowych utrzymuje się, co przemawia za początkowym bezobjawowym tworzeniem się guza.

Najczęstsze objawy nowotworu to:

  • Bolesność;
  • Uczucie ciężkości w prawym hipochondrium;
  • Nudności, uczucie pełności w żołądku, wymioty;
  • Żółtaczka

Zazwyczaj najbardziej charakterystycznymi objawami są bolesność i uczucie ciężkości w prawym nadbrzuszu, związane ze wzrostem wielkości wątroby. Ból może być przerywany, zwykle boli, nie intensywnie. W przypadku złamania naczyniaka lub zakrzepicy ból staje się ostry, a pacjent potrzebuje pilnej opieki medycznej.

Jeśli naczyniak jest duży i ściska sąsiednie narządy jamy brzusznej, obserwuje się objawy dysfunkcji żołądka lub jelit (nudności, wymioty, ból brzucha). Żółtaczka jest możliwa w przypadku uszkodzenia dróg żółciowych lub upośledzenia odpływu żółci z woreczka żółciowego. Gdy ucisk dużych pni naczyniowych rozwija się niewydolność serca, obrzęk kończyn dolnych podczas ściskania żyły głównej dolnej.

Długi bezobjawowy naczyniak krwionośny może spowodować pęknięcie i krwotok, wtedy pierwszymi objawami guza będą ostry ból brzucha i wstrząs (gwałtowny spadek ciśnienia, upośledzona świadomość i funkcjonowanie ważnych organów). Masywna utrata krwi i podrażnienie otrzewnej przez wylaną krew stanowi zagrożenie dla życia pacjenta i wymaga natychmiastowych środków medycznych.

W rzadkich przypadkach z rozlanym wzrostem guza może rozwinąć się niewydolność wątroby, a gigantyczne węzły, w których gromadzi się znaczna ilość krwi, mogą wywołać zaburzenie krzepnięcia krwi w połączeniu z małopłytkowością i DIC z charakterystyczną zakrzepicą i krwawieniem (zespół Kazabah-Merritt).

Diagnostyka

Trudno jest podejrzewać guz przez obecność objawów, ponieważ wiele innych chorób narządów jamy brzusznej objawia się w ten sam sposób. Podczas badania pacjenta nie wykryto żadnych oznak nowotworu, ale w rzadkich przypadkach naczyniaków olbrzymich lekarz może sondować powiększoną wątrobę, a nawet samo miejsce guza, wystające do jamy brzusznej.

Ogólne i biochemiczne badania krwi nie wykazują specyficznych oznak guza. Mogą wykazywać oznaki małopłytkowości, zmniejszenie fibrynogenu z dużymi guzami, które przenoszą dużą ilość krwi. Gdy przewód żółciowy jest skompresowany, możliwy jest wzrost bilirubiny, a jeśli dotknięta jest duża objętość miąższu wątroby, następuje wzrost poziomu enzymów wątrobowych, co zdarza się jednak wyjątkowo rzadko. Jeśli guz jest gigantyczny, w analizie można wykryć oznaki procesu zapalnego, na przykład wzrost ESR.

Najbardziej dostępną i pouczającą metodą diagnozowania naczyniaka wątroby jest ultrasonografia, która jest bezbolesna, nieszkodliwa i może być przeprowadzona u pacjentów w różnym wieku, nawet w przypadku ciężkiej współistniejącej patologii. Ultradźwięki można uzupełnić o doppler i wzmocnienie kontrastu, co znacznie zwiększa czułość i skuteczność metody.

Za pomocą ultradźwięków lekarz może przyjąć obecność naczyniaka krwionośnego, znajdując jednorodną formację w wątrobie z wyraźnymi granicami. Aby wyjaśnić diagnozę, pacjent poddawany jest tomografii komputerowej z kontrastem naczyń wątroby.

Najbardziej pouczającą i wrażliwą metodą badań jest rezonans magnetyczny, który można również przeprowadzić z wprowadzeniem kontrastu. Dzięki MRI możliwe jest ustalenie dokładnych wymiarów, lokalizacji guza, „rozważenie” lobulacji jego struktury, a nawet poziomów płynu w jamach naczyniowych, które powstają w wyniku „stratyfikacji” zastałej krwi w uformowane elementy i plazmę.

mały naczyniak krwionośny na USG (po lewej) i duży guz na MRI (po prawej)

Jeśli podczas tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego lekarz otrzyma niewystarczające informacje, pacjent może otrzymać badanie radioizotopowe, arteriografię, a nawet biopsję, które nie są powszechnie stosowane ze względu na ryzyko niebezpiecznych powikłań.

Leczenie

Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, jak leczyć naczyniaka krwionośnego i czy w ogóle jest tego warte. Guz jest łagodny, a u większości pacjentów bezobjawowy, a ryzyko jakiejkolwiek operacji na wątrobie jest dość wysokie.

Leczenie naczyniaka nie jest wymagane, jeśli nie ma objawów guza, ryzyko powikłań i nowotworów jest minimalne, jak również absolutna pewność co do łagodności guza.

Wskazaniami do leczenia mogą być:

  1. Pojawienie się objawów nowotworu;
  2. Szybki wzrost;
  3. Powikłania;
  4. Niezdolność do całkowitego wyeliminowania złośliwości guza.

Najbardziej niebezpiecznym powikłaniem hemanigoma wątrobowego jest jego pęknięcie i krwawienie. W takich przypadkach może być wymagana operacja w nagłych wypadkach, ale jest to dość niebezpieczne, a śmiertelność dla takich resekcji jest wysoka, dlatego zaleca się najpierw bandażowanie tętnicy wątrobowej lub jej zatorowanie, a gdy stan pacjenta ustabilizuje się, możliwe będzie wycięcie obszaru dotkniętego chorobą wątroby.

Kwestia konieczności usunięcia gigantycznych naczyniaków krwionośnych wciąż nie została rozwiązana. Niektórzy chirurdzy mają opinię na temat potrzeby zabiegu chirurgicznego ze względu na prawdopodobieństwo pęknięcia guza, ale ryzyko powikłań operacyjnych i śmierci sięga 7%, co jest niedopuszczalne w przypadku łagodnych guzów. Ponadto, różne badania pokazują, że ryzyko powikłań z gigantycznymi naczyniakami jest minimalne nawet przy braku jakiegokolwiek leczenia, więc rozmiar guza nie powinien być powodem leczenia chirurgicznego. Większość ekspertów zgadza się, że obserwacja nawet dużych naczyniaków, które są bezobjawowe, jest całkowicie bezpieczna dla pacjenta. Obserwacja jest możliwa tylko wtedy, gdy nie ma wątpliwości co do poprawności diagnozy naczyniaka.

Nie ma leczenia zachowawczego, aby pozbyć się naczyniaka krwionośnego, a jego głównym i najskuteczniejszym sposobem leczenia jest usunięcie chirurgiczne. Możliwe jest pozbycie się guza przez wyłuszczenie miejsca guza lub resekcji wątroby.

Wyłuszczenie oznacza złuszczenie tkanki nowotworowej z miąższu wątroby. Takie usunięcie jest możliwe ze względu na fakt, że wokół naczyniaka naczyniowego tworzy się pseudokapsułka naczyniowa, a na obwodzie guza nie ma przewodów żółciowych. Gdy wyłuszczenie naczyniaka krwionośnego jest możliwe, możliwe jest zachowanie miąższu narządu na tyle, na ile to możliwe, co jest uważane za zaletę w stosunku do resekcji. Oczywiście, guzy zlokalizowane centralnie są trudniejsze do wyklucia niż węzły na obrzeżach narządu, operacja będzie dłuższa, a pacjent może stracić więcej krwi, ale ogólnie taka interwencja jest dobrze tolerowana przez pacjentów i daje minimum komplikacji.

Resekcja polega na usunięciu części wątroby wraz z guzem. Ta operacja jest preferowana w przypadku dużych naczyniaków krwionośnych i ich głębokiego położenia. Jeśli lekarz wątpi w jakość guza, pacjent również poddaje się resekcji.

przykłady resekcji wątroby

W niektórych przypadkach radykalne leczenie jest niemożliwe ze względu na poważny stan pacjenta, wielość uszkodzeń wątroby przez naczyniaka krwionośnego, położenie nowotworu obok dużych naczyń. Embolizacja tętnic, które zasilają guz, która staje się metodą z wyboru dla tych pacjentów, może pomóc lekarzowi.

Embolizacja polega na wprowadzeniu roztworu do obliteracji żylaków (polialkohol winylowy) do naczyń guza, które są „zamknięte”, co prowadzi do zmniejszenia rozmiaru guza. W przypadku naczyniaków olbrzymich embolizacja może być etapem przygotowawczym przed planowaną operacją, kiedy zmniejszenie wielkości guza ułatwi przyszłą interwencję.

Zniszczenie RF guzów wątroby

Kontynuowane są poszukiwania oszczędnych metod leczenia naczyniaka. Tak więc wypróbowano zniszczenie guza za pomocą częstotliwości radiowej, które można przeprowadzić przez skórę lub laparoskopowo. Procedura wykazała już dobre wyniki. Podwiązanie naczyń zasilających guz może być również bardzo skuteczne.

W przypadku guzów, których nie można usunąć technicznie, radioterapię można przepisać na kilka tygodni, co zmniejsza rozmiar nowotworu, objawy, a tym samym ryzyko powikłań.

Przeszczep wątroby uważany jest za najbardziej radykalną metodę leczenia nieoperacyjnych naczyniaków krwionośnych, ale ze względu na złożoność dawstwa i samą operację jest bardzo rzadki.

Nie ma środków zapobiegawczych w przypadku naczyniaka wątroby. Ważne jest, aby wykryć guz w czasie, a pacjenci z taką patologią potrzebują dynamicznej obserwacji. Po wykryciu nowych guzów USG wykonuje się co trzy miesiące w ciągu roku. Na szczególną uwagę zasługują pacjenci otrzymujący leki hormonalne i kobiety w ciąży, które mogą dalej zwiększać naczyniak krwionośny. W tym przypadku USG wątroby wykonuje się raz na trzy miesiące. Dla pozostałych pacjentów, jeśli nie dojdzie do rozwoju nowotworu, wystarczające jest coroczne monitorowanie USG.

Testy wątroby na choroby wątroby

Testy czynności wątroby to prosta, pouczająca i przystępna metoda diagnostyki laboratoryjnej chorób wątroby.

Wątroba jest niesparowanym narządem o wadze 1,5 kg. Znajduje się w prawym hipochondrium pod przeponą. Wątroba wykonuje ponad 500 funkcji życiowych. Dlatego w chorobach wątroby, którym towarzyszy uszkodzenie tkanki wątroby (miąższ), rozwija się cały kompleks objawów, zwany niewydolnością wątroby. Biochemiczne badanie krwi określa markery uszkodzeń i stan funkcjonalny wątroby.

Główne choroby wątroby

Zapalenie wątroby

Zapalenie wątroby jest chorobą zapalną wątroby, najczęściej o etiologii wirusowej. Najbardziej znana jest choroba wirusowego zapalenia wątroby typu A lub Botkina. Nazywa się to również żółtaczką.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B i C prawie zawsze stają się przewlekłe i prowadzą do marskości w 57% przypadków, a pierwotny rak wątroby w 78% przypadków.

Wyróżnia się alkoholowe zapalenie wątroby. Wraz z regularnym zatruciem alkoholem w wątrobie rozwijają się procesy uszkadzania hepatocytów i zastępowania tkanki wątroby tłuszczem lub włóknistym wraz z rozwojem tłuszczowej hepatozy i marskości.

Rzadkie formy zapalenia wątroby obejmują lekowe zapalenie wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, bakteryjne zapalenie wątroby.

Zapalenie wątroby występuje jako objaw innych zakażeń: żółta gorączka, zakażenie wirusem cytomegalii, różyczka, świnka, zakażenie wirusem Epsteina-Barra, różne zakażenia opryszczką.

Wątroby

W przeciwieństwie do zapalnych chorób wątroby - zapalenia wątroby, wątroby są chorobami zwyrodnieniowo-dystroficznymi, w których funkcjonalna aktywność komórek wątroby jest zmniejszona, metabolizm w hepatocytach jest zaburzony, a tkanka wątroby jest regenerowana do postaci tłuszczowej i / lub włóknistej.

Wątroby mogą rozwijać się niezależnie lub mogą być wynikiem zapalnych lub innych chorób wątroby. Z kolei niezapalne choroby wątroby stanowią prolog do rozwoju marskości wątroby.

Marskość wątroby

Jest to przewlekłe nieodwracalne zastąpienie funkcjonalnie aktywnych komórek wątroby grubą tkanką włóknistą z rozwojem niewydolności wątroby. W ponad połowie przypadków marskość wątroby jest spowodowana przewlekłym zatruciem alkoholowym. W 25% marskość rozwija się po przebytym zapaleniu wątroby typu B lub C. Gdy wydalanie żółci jest zaburzone, na przykład w chorobie kamicy żółciowej, występuje marskość żółciowa. Rokowanie marskości wątroby jest niekorzystne.

Rak wątroby

Rak wątrobowokomórkowy jest pierwotnym nowotworem wątroby. Największe ryzyko rozwoju raka wątroby obserwuje się w marskości wątroby, wirusowym zapaleniu wątroby typu B i C, pasożytniczych inwazjach wątroby i nadużywaniu alkoholu.

Znacznie częstsze przerzuty do wątroby z pozawątrobową lokalizacją guza pierwotnego. Przerzuty są wtórnymi ogniskami wzrostu dla dowolnego nowotworu złośliwego. Powstają, gdy komórki nowotworowe przenikają do wątroby przez krwiobieg (szlak krwiotwórczy) lub naczynia limfatyczne (szlak limfatyczny). W przypadku guzów żołądka, trzustki i piersi, okrężnicy, przerzuty do płuc w wątrobie są wykrywane u około połowy pacjentów. W przypadku nowotworów złośliwych przełyku i czerniaka przerzuty do wątroby określa się u jednej trzeciej pacjentów. W przypadku raka mózgu, jamy ustnej, raka gruczołu krokowego, macicy, jajnika, raka pęcherza moczowego i raka nerki przerzuty do wątroby są niezwykle rzadkie.

Pasożytnicze choroby wątroby

Grzybica wątroby jest chorobą pasożytniczą spowodowaną rozwojem w wątrobie tasiemca Echinococcus granulosus.
Inne inwazje wątroby: klonoroza, opisthorchiasis, fascioliasis

Rzadka choroba wątroby

Naczyniaki krwionośne wątroby - wrodzone lub nabyte anomalie rozwoju naczyń wątrobowych.
Nieparazytowe torbiele wątroby - patologiczna jama z kapsułką wypełnioną płynem.

Objawy i objawy choroby wątroby

  1. Dyskomfort i ból w prawym nadbrzuszu
  2. Powiększona wątroba, czasami powiększona śledziona
  3. Gorzkie usta
  4. Ogólne osłabienie i zmęczenie
  5. Bóle głowy
  6. Objawy encefalopatii
  7. Zwiększona potliwość, obrzęk, obrzęk brzucha (wodobrzusze)
  8. Żółte zabarwienie (żółtaczka) skóry, błon śluzowych, twardówki
  9. Swędząca skóra, wysypki skórne
  10. Krwawienie
  11. Zaburzenia odżywiania, przebarwienia wapniowe
  12. Ciemny spieniony mocz
  13. Naczyniowe „gwiazdy”

Testy wątrobowe

Testy wątroby lub biochemię można teraz przeprowadzić w dowolnym laboratorium. Głównymi wskaźnikami testów czynnościowych wątroby są bilirubina we krwi (bezpośrednia, pośrednia i ogólna), aminotransferaza asparaginianowa (AST, AsAt), aminotransferaza alaninowa (ALT, AlAt) i fosfataza alkaliczna (fosfataza alkaliczna, ALP)

Bilirubina

Bilirubina (łac. Bilis - żółć i ruber - czerwony) jest pigmentem żółciowym, składnikiem żółci. Uformowane przez rozszczepienie hemoglobiny. Bilirubina we krwi jest zawarta w dwóch frakcjach: wolnej i związanej. Wzrost bilirubiny pośredniej występuje przy nadmiernym niszczeniu krwinek czerwonych (żółtaczka hemolityczna). W przypadku zapalenia wątroby poziom bezpośredniego i pośredniego bilirubiny wzrasta. Gdy drogi żółciowe są zablokowane, wzrasta bezpośredni poziom bilirubiny we krwi.

Żółty kolor siniaka na ostatnim etapie jego rozwoju jest spowodowany konwersją hemoglobiny do bilirubiny. Gdy poziom bilirubiny we krwi przekracza 30 μmol / l, skóra i błony śluzowe stają się żółtaczkowe. Przede wszystkim jest zauważalny na tle białej twardówki oka.

ALT - Alaninaminotransferaza

Poziom ALT zwiększa się z uszkodzeniem wątroby. W wyniku zniszczenia komórek wątroby enzym ten wchodzi do krwi w nadmiernej ilości. Poziom zawału serca zwiększa się również po zawale mięśnia sercowego.
Zwiększona aktywność AlAT, przekraczająca wzrost AST, jest charakterystyczna dla uszkodzenia wątroby; jeśli wskaźnik AST wzrośnie bardziej niż wzrasta ALT, to z reguły wskazuje to na problemy komórek mięśnia sercowego (mięśnia sercowego).

AST - Aminotransferaza asparaginianowa

AST jest stosowany w praktyce medycznej do diagnostyki laboratoryjnej uszkodzenia mięśnia sercowego (mięśnia sercowego) i uszkodzenia wątroby. Wzrost AST przekraczający wzrost ALT jest charakterystyczny dla uszkodzenia mięśnia sercowego; jeśli wskaźnik ALT jest wyższy niż AST, to z reguły wskazuje na zniszczenie komórek wątroby.

Współczynnik de ritis

AST / ALAT i AST / ALT to stosunek aktywności AST i ALT. Wartość wynosi zwykle 0,91-1,75. W przypadku zapalenia wątroby współczynnik de Ritis spada do 0,6, a przy zawale mięśnia sercowego wzrasta powyżej 1,75.

Fosfataza alkaliczna - fosfataza alkaliczna

Szybkość fosfatazy alkalicznej 20 -140 IU / l. Błona alkaliczna wzrasta wraz z niedrożnością przewodu żółciowego. U kobiet w ciąży zwiększa się. Ale doustne środki antykoncepcyjne zmniejszają fosfatazę alkaliczną.

Wartości testów czynnościowych wątroby zależą od sprzętu laboratoryjnego i metod badawczych. Dlatego dane dotyczące szybkości bilirubiny, AST, ALT i fosfatazy alkalicznej mogą się różnić. W nowoczesnych laboratoriach, wraz z wynikami analiz, zawsze podaje się wartości referencyjne normy.

Testy wątrobowe. Wartość diagnostyczna w wykrywaniu chorób wątroby.

Przebieg choroby wątroby polega na tym, że ból i inne objawy i oznaki pojawiają się w późnych stadiach choroby, gdy występują nieodwracalne zmiany. Testy wątroby są pouczającym i budżetowym sposobem monitorowania stanu wątroby zarówno u zdrowych, jak iu pacjentów. Koszt tej analizy w Warnie wynosi 15 lew. Musi być przyjmowany corocznie, aw przypadku przewlekłej choroby wątroby lub nadużywania alkoholu dwa razy w roku. Największą wartość diagnostyczną we wczesnej diagnostyce testów wątrobowych w wątrobie uzyskują regularne badania i monitorowanie dynamiki parametrów laboratoryjnych i danych klinicznych.