Diagnoza raka obwodowego płuc

https://medqueen.com/uploads/posts/2018-12/1544177458_post-100.jpg Obwodowy rak płuc rozwija się z tkanki nabłonkowej małych oskrzeli znajdujących się w dystalnych segmentach. Typowym miejscem lokalizacji raka obwodowego są górne płaty (S 1, 2) i mniejszy udział S 6, jednak, podobnie jak w przypadku centralnego raka płuc, proces złośliwy można znaleźć wszędzie. Dlatego lokalizacja guza nie jest różnicowym znakiem diagnostycznym.

Obwodowy rak płuc ma następujące formy:

  • Forma węzłowa (patrz artykuł „Radiografia: rak płuc”)
  • Forma brzuszna - edukacja z jamą. Wewnętrzne kontury wnęki są „zwinięte” (nierówne), grubość ściany jest nierówna; zewnętrzne kontury formowania „pagórkowatego” (nierównego). Również we wnęce można wykryć poziom zawartości poziomej.
  • Rak wierzchołkowy (nowotwór Pankosta) to nowotwór w górnym płacie, który zajmuje obszar wierzchołka płuca (ryc. 1, 2). W miarę wzrostu guz niszczy żebra i kręgi, proces złośliwy rozprzestrzenia się na śródpiersie, rośnie w współczulny pień i gałęzie splotu szyjnego. Kliniczne cechy tej postaci raka obejmują: ból w obręczy barkowej, który promieniuje (rozprzestrzenia się) na ramię, obrzęk ramienia, triadę Hornera (ptoza, zwężenie źrenicy, enophthalmos), może być także zmianą nawracającą (objawiającą się chrypką głosu) i nerwem przeponowym (rozluźnienie przepony ). Należy zauważyć, że w tej postaci raka, bez badania radiologicznego, pacjentom czasami podaje się nieprawidłową diagnozę (na przykład zwyrodnienie stawu ramiennego, osteochondroza itp.), Po czym następuje niewłaściwe leczenie.
  • Rak korowo-opłucnowy występuje z podopłucnych obszarów płuc. Edukacja ma kształt pół owalny, z szeroką podstawą przylegającą do ściany klatki piersiowej. Guz ma niewyraźny, pagórkowaty, promienny kontur wewnętrzny od strony płuc (czasami grube pasma od cienia płuc do płuc). W miarę postępu choroby proces złośliwy rozprzestrzenia się na przylegającą opłucnę, niszczy żebra i kręgi (to znaczy rak rozprzestrzenia się głównie w kierunku ściany klatki piersiowej; ryc. 1)
  • Postać podobna do zapalenia płuc

Rycina 1. Rak szczytowy prawego płuca i rak korowo-opłucnowy lewego płuca z destrukcyjnymi zmianami w żebrach (schematyczne zdjęcie rentgenowskie)

Obwodowy rak płuc

Rycina 2. Nowotwór w górnym płacie prawego płuca w zależności od rodzaju guza Pancosta (fragment radiogramu): w górnym płacie nacieku prawego płuca i odnotowuje się spadek przezroczystości spowodowany przez hipowentylację. Miejsce zniszczenia tylnego odcinka żebra IV jest określone (patrz strzałka) - struktura kości jest rzadka, warstwa korowa nie różnicuje się

Diagnostyka rentgenowska raka płuca obwodowego jest trudna, ponieważ trudno jest wykryć małe obwodowe masy w płucach, o rozmiarze mniejszym niż 1 cm, których cienie mają niską intensywność i są nałożone na obrazy innych struktur (patrz Rysunek 3).

Obwodowy rak płuc

Rysunek 3. A - radiogram w projekcji bezpośredniej: cień małej formacji o owalnym kształcie z równym i wyraźnym konturem jest ułożony na cieniu żebra (patrz strzałka). B - radiogram w prawym rzucie bocznym: ten sam cień w dolnym płacie (patrz strzałka). C, D - zdjęcie rentgenowskie w projekcji bocznej czołowej i prawej, wykonane u innego pacjenta: obraz pokazuje kształt zaokrąglonego kształtu z wyraźnym, nieco nierównym konturem, który zachodzi na cień korzenia po prawej stronie (patrz rysunek B, strzałka); Na rysunku G ten sam cień jest zdefiniowany w S 3 górnego płata. Dzięki tym radiogramom niemożliwe jest dokładne określenie natury zidentyfikowanych formacji, dlatego w raporcie rentgenowskim wskazać „obwodowe formowanie płuc”

Na początkowych etapach rozwoju, gdy wielkość guza wynosi do 2 cm, na radiogramie określa się dodatkowy cień o niskiej intensywności z nierównymi, rozmytymi konturami, wielokątnymi, nieregularnymi, „amebowymi” lub w kształcie gwiazdy postaciami (patrz Rysunek 4).

Obwodowy rak płuc

Rycina 4. Rak obwodowy górnego płata prawego płuca. A - radiogram w projekcji bezpośredniej: mały guz definiuje się jako cień o niskiej intensywności o nieregularnym zaokrąglonym kształcie (patrz strzałka), który częściowo łączy się z cieniem tylnego segmentu żebra. B - powiększony fragment radiogramu A

W miarę rozwoju guza, gdy jego rozmiar wzrasta do 2,5–3 cm, cień na zdjęciu rentgenowskim zaczyna nabierać owalnego, zaokrąglonego kształtu, a jego kontury stają się promienne, nierówne (patrz Rysunek 5, 6).

Obwodowy rak płuc

Rycina 5. Rak obwodowy górnego płata po lewej stronie. I - rentgenogram w bezpośredniej projekcji: w górnym płacie lewego płuca na poziomie przedniego odcinka trzeciego żebra określa się dodatkowe wykształcenie; w górnym płacie po lewej stronie odnotowuje się zmiany po gruźlicy (zwapniałe ogniska). B - powiększony fragment radiogramu A: widoczne bulwiaste, promienne, niezbyt wyraźne zarysy edukacji

Obwodowy rak płuc

Figura 6. Rak obwodowy lewego płuca. A - radiogram w projekcji bezpośredniej; B - powiększony fragment wzoru rentgenowskiego A. Na zdjęciu są określone pagórkowaty, w niektórych miejscach rozmyte zarysy formacji

Jednym z głównych objawów radiologicznych obwodowego raka płuc jest promieniowanie konturów cieni spowodowanych zapaleniem naczyń chłonnych. Czasami na kontur guza można znaleźć we wnęce, która obejmuje naczynie i oskrzela - „Polędwica Rieglera”. W miarę wzrostu guza intensywność cienia wzrasta, a cień może być niejednolity ze względu na wieloośrodkowy wzrost.

Jeśli guz jest umiejscowiony pod spodem lub blisko opłucnej międzygatunkowej, na obrazie można wykryć niewielkie cofnięcie miejscowo zagęszczonej opłucnej w kierunku guza. Wzorzec płucny wokół guza można wzmocnić i zdeformować (cienie siatkowate), a liniowe cienie („ścieżki”) spowodowane zapaleniem naczyń chłonnych można określić w kierunku opłucnej i korzenia. Należy zauważyć, że zmiany te są lepiej zdefiniowane podczas rentgenowskiej tomografii komputerowej (CT).

Cień raka obwodowego może mieć stosunkowo regularny kształt okrągły z dość gładkimi i wyraźnymi konturami (często o rozmiarach 2-3.5 cm, a niektóre nowotwory o większych rozmiarach), dlatego diagnostyka różnicowa z łagodnymi zmianami i pojedynczym przerzutem może być skomplikowana.

Gładkie i wyraźne kontury ujawnionej formacji w płucach nie są absolutnym kryterium dobrej jakości edukacji!

W miarę wzrostu guza kontury cienia stają się nierówne, nierówne (patrz Rysunek 7). Jeśli guz osiągnie rozmiar 5 cm lub więcej, zwykle traci regularny kształt.

Obwodowy rak płuc

Rysunek 7. Formowanie obwodowe w dolnym płacie lewego płuca. A - radiogram w projekcji bezpośredniej: guz jest określony za cieniem serca. B - zdjęcie rentgenowskie w lewym rzucie bocznym: w dolnym płacie odnotowuje się guz o niejednolitych wyraźnych konturach. W takich przypadkach najpierw należy wykluczyć pojedyncze przerzuty i obwodowy rak płuc.

W obwodowym raku płuca rozpad guza jest możliwy dzięki utworzeniu jamy (z reguły dzieje się tak, gdy rozmiar nowotworu jest większy niż 4-5 cm). W zagłębieniu próchnicy czasem można określić poziom zawartości - komplikuje to diagnostykę różnicową z ropniem płuc. Należy zauważyć, że u pacjentów z rakiem obwodowym płuc występuje wyraźny przebieg kliniczny ostrego zapalenia. Zdjęcie rentgenowskie rozpadu guza w płucach charakteryzuje się grubszą, nierówną grubością ściany z „podobnymi do zatoki” konturami wewnętrznymi, z reguły wnęka ma nieregularny kształt. W przeciwieństwie do ropnia (na początkowym etapie rozwoju, z powodu ogniskowej infiltracji, ropień ma rozmyte („rozmyte”) zewnętrzne kontury), zewnętrzne kontury guza są wyraźniejsze, nierówne (nierówne). Gdy ropień jest ograniczony od otaczającej tkanki, jego zewnętrzne kontury stają się wyraźniejsze, ale stosunkowo równomierne (w przeciwieństwie do złośliwego guza). W przeciwieństwie do ropnia (w którym grubość ściany jamy zmniejsza się z powodu odrzucenia nekrotycznych mas), w przypadku raka grubość ścian jamy może pozostać niezmieniona przez długi okres czasu. Również podczas ropnia określa się zmiany w tkance płucnej (na zdjęciu rentgenowskim, okołogałkowym nacieku zapalnym), aw przewlekłych zmianach włóknienia ropnia.

Wraz z rozwojem raka obwodowego i osiągnięciem dużych rozmiarów guzów pojawia się komplikacja - centralizacja. Z centralizacją guz może kiełkować oskrzela segmentarnego i lobarowego, co powoduje naruszenie przewodzenia oskrzeli i prowadzi do hipowentylacji i niedodma odpowiedniego obszaru płuc (patrz artykuł „Rentgen: Atelectasis”). Również rak obwodowy może przerzuty do płuc, węzłów chłonnych korzeni płuc i śródpiersia, mózgu, wątroby, nadnerczy, kości.

Rak obwodowy wymaga diagnostyki różnicowej z innymi nowotworami w płucach - głównie z łagodnymi guzami i gruźliczakami.

Gruźliczak (tuberculoma) - zamknięte w obudowie miejsce martwicy sercowatej o wielkości ponad 1 cm, charakterystyczne segmenty lokalizacji to segmenty S 1, 2, 6; może być wiele gruźliczaków. Najbardziej typowy rozmiar tuberculoma wynosi 2-4 cm, czasami występują gruźliczaki większe niż 4-5 cm, forma jest owalna, zaokrąglona; kontury są zazwyczaj jasne i równe (z wyjątkiem zlepieńców gruźliczych, które mają kontur wielopierścieniowy). Gruźlica charakteryzuje się wycofaniem (patrz artykuł „Radiografia: gruźlica płuc”, ryc. 17). W gruźlicy może powstać rozpad, w wyniku czego powstaje owalna lub zaokrąglona wnęka (rzadko w kształcie sierpa lub szczeliny) o gładkim konturze wewnętrznym. Taka wnęka znajduje się z reguły w dolnej środkowej części gruźlicy (w pobliżu ujścia osuszających oskrzeli). Wraz z załamaniem się gruźlicy poziomy płynów zwykle nie powstają. Jeśli gruźlica jest duża (ponad 3 cm), jama rozpadowa może znajdować się w środku. W przeciwieństwie do gruźlicy, nowotwór złośliwy o małym rozmiarze (do 4-5) cm nie jest typowy. W tkance płucnej otaczającej gruźlicę często stwierdza się zmiany włókniste i ogniska polimorficzne. Również w przypadku gruźlicy można wykryć „pas” korzenia płuc (ten „pas” to „szorstki” peribronchialny tyazhnyh, który jest spowodowany zapaleniem wokół osuszającego oskrzela i jest charakterystyczny dla gruźlicy z rozpadem). Należy zauważyć, że tuberculema nie charakteryzuje się szybkim wzrostem, a dynamika jego wielkości może się zmniejszyć.

Łagodne guzy w płucach na zdjęciu rentgenowskim definiuje się jako formację o regularnym okrągłym kształcie z równymi (czasami falistymi z powodu lobulacji), wyraźnymi konturami. Rozmiar łagodnego guza w większości przypadków wynosi 0,5-3 cm. W przypadku łagodnych guzów proces rozpadu nie jest typowy, wzrost takich guzów jest powolny, podczas gdy otaczająca trzcina płucna nie zmienia się. Hamartoma charakteryzuje się tworzeniem wielu kropnochugowów, kalcynuje „klybchatyh” (zwapnienie typu „popcorn”; figura 8). Podczas przeprowadzania tomografii komputerowej na harmonijce ustnej można określić tkankę tłuszczową.

Rysunek 8. Garmatom płuc (fragment radiogramu wykonany w projekcji bezpośredniej). W strukturze edukacji określa się „glybchatye” kalcynuje. Faliste kontury, jasne

Czasami kalcynuje się w strukturze raka obwodowego, ale w przypadku raka są one precyzyjne (małe) lub mają niewyraźne kontury (te „bezpostaciowe” kalcynaty są wykrywane przez CT). Zwapnienia można również znaleźć w obwodowym raku płuca, jeśli guz rozwija się w miejscu gruźlicy, bliznowacenia.

Innych rodzajów łagodnych guzów nie można odróżnić za pomocą diagnostyki radiacyjnej. Jednak takie guzy charakteryzują się gładkimi, wyraźnymi konturami. Trudno jest odróżnić łagodny guz od raka obwodowego, ponieważ na pewnym etapie rozwoju nabiera on regularnego okrągłego kształtu z wyraźnymi, równymi konturami. Wielkość takich formacji wynosi zwykle 2-3–5 cm, a czasem większa formacja znajdująca się na radiogramie, z równomiernym i wyraźnym konturem bez ubytku, może być rakiem obwodowym. Ponadto konieczne jest uwzględnienie możliwości występowania pojedynczych przerzutów w płucach, których wzór rentgenowski przypomina łagodne guzy bez zwapnień. W niektórych przypadkach diagnoza pozwala tylko na biopsję.

Rakowiak płuc jest złośliwą formacją neuroendokrynną w płucu, która wytwarza biologicznie aktywne substancje, które mogą powodować skurcz oskrzeli, biegunkę, uderzenia gorąca, uczucie pośpiechu krwi do górnej połowy ciała itp. Formacja ta ma inny stopień złośliwości. Rakowiak zwykle występuje przed 50 rokiem życia, przebieg choroby może przebiegać bez obrazu klinicznego lub z objawami takimi jak duszność i krwioplucie. W zależności od lokalizacji, rakowiak płuc może być centralny i obwodowy, w zależności od stopnia zróżnicowania, typowego i nietypowego (słabo zróżnicowany). W przypadku rakowiaka obwodowego charakterystyczny jest cień owalnego lub okrągłego kształtu o gładkim, dobrze określonym konturze, do 3 cm średnicy, w rakowiaku można wykryć zwapnienia. Typowe zdjęcie rentgenowskie rakowiaka płuc przypomina obraz z łagodną formacją. Nietypowy obwodowy rakowiak ma grudkowate, promienne kontury, które są rozmyte w niektórych obszarach; przerzuty do płuc, wysięk opłucnowy, można określić zwiększenie liczby węzłów chłonnych wewnątrz klatki piersiowej. Bardzo trudno jest przeprowadzić diagnostykę różnicową atypowego rakowiaka obwodowego z rakiem płuc. Centralny typowy rakowiak powoduje zaburzenia przewodzenia w zaatakowanym oskrzeli, co prowadzi do rozwoju zapalenia płuc. Zdjęcie rentgenowskie atypowego centralnego rakowiaka jest podobne do tego w centralnym raku płuca (patrz artykuł „Radiografia: Centralny rak płuc”).

W celu określenia potencjalnej złośliwości guzów okrągłych w płucach małych rozmiarów (do 3 cm) opracowano kryteria dla CT. Należy zauważyć, że w literaturze zagranicznej kształcenie takich rozmiarów nazywa się „pojedynczymi ogniskowymi formacjami płuc”, podczas gdy w naszym kraju edukacja jest uważana za edukację ogniskową, do 1,2 cm. Typowe rozmiary guzów łagodnych wynoszą do 2 cm (zmiany ogniskowe do 5 mm są złośliwe) tylko w 5% przypadków); ich rozmiar nie wzrasta przez co najmniej 2 lata. Łagodne formacje mają równe, wyraźne kontury, „łagodne” („kępowe” lub rozproszone lub w postaci kapsułki) znajdują się w ich strukturze. Jeśli w formacji zostanie znaleziona wnęka, jej ściana ma małą grubość, a nawet wgłębienia. W procesie złośliwym rozmiar formacji w dynamice wzrasta, rozmiar przekracza 2 cm, kontury edukacji są rozmyte i nierówne. W nowotworach złośliwych tworzy się ubytek z grubymi ścianami i nieregularnymi konturami; Ponadto w przypadku raka można określić „bezpostaciowe” zwapnienie. Ponadto, przy przeprowadzaniu diagnostyki różnicowej, należy wziąć pod uwagę dane historyczne: wiek pacjenta (ponad 70 lat), złe nawyki (palenie), krwioplucie, obecność raka itd. Konieczne jest również uwzględnienie wyników innych metod diagnostycznych.

Zwróćmy uwagę na fakt, że za pomocą CT można dokładniej przeprowadzić diagnostykę różnicową uszkodzeń obwodowych w płucach - w celu wykrycia „łagodnych” zwapnień w strukturze guzów, tkanka tłuszczowa (typowa dla hamartomów), niezawodnie identyfikuje cysty (wypełnione płynem) itp. dokładnie określić charakter konturów edukacji i zidentyfikować oznaki zapalenia naczyń chłonnych na obrzeżach guza, a także obecność i charakter ubytków próchnicy. Ponadto za pomocą CT można wykryć oznaki inwazji guza w opłucnej, śródpiersiu, strukturach kości klatki piersiowej, określić powiększone węzły chłonne śródpiersia.

Obwodowy rak płuc

Obwodowy rak płuca jest manifestacją w postaci węzła, wielokątnego lub kulistego, na błonach śluzowych oskrzeli, gruczołów oskrzelowych i pęcherzyków płucnych. Guz może być zarówno łagodny, jak i złośliwy, ale najczęściej jest to złośliwa postać guza.

Obwodowy rak płuc dotyka mniejszych oskrzeli, dlatego wokół miejsca zwykle występuje nierównomierny blask, który jest bardziej charakterystyczny dla szybko rosnących, nisko zróżnicowanych guzów. Stwierdzono również postacie kawitacyjne obwodowego raka płuc z niejednorodnymi miejscami rozpadu.

Choroba zaczyna się manifestować, gdy guz rozwija się szybko i postępuje, z udziałem dużych oskrzeli, opłucnej i klatki piersiowej. Na tym etapie centralny staje się rak obwodowy płuc. Charakteryzuje się zwiększonym kaszlem z wydzieliną z plwociny, krwiopluciem, rakiem opłucnej z wysiękiem do jamy opłucnej.

Jak wykryć obwodowego raka płuc?

Formy obwodowego raka płuc

Jedną z głównych różnic w procesie nowotworowym w płucach jest różnorodność ich form:

  1. Forma korowo-opłucnowa jest nowotworem o kształcie owalnym, który rośnie w klatce piersiowej i znajduje się w przestrzeni podtwardówkowej. Ta forma odnosi się do raka płaskonabłonkowego. Pod względem struktury guz jest najczęściej jednorodny, z wyboistą powierzchnią wewnętrzną i rozmytymi konturami. Ma tendencję do kiełkowania, zarówno w sąsiednich żebrach, jak iw ciałach pobliskich kręgów piersiowych.
  2. Forma kawitacyjna jest nowotworem z jamą w środku. Manifestacja następuje z powodu zapadnięcia się centralnej części miejsca guza, w którym brak jest odżywiania w procesie wzrostu. Takie nowotwory zwykle osiągają rozmiary powyżej 10 cm, często są mylone z procesami zapalnymi (torbiele, gruźlica, ropnie), które prowadzą do sformułowania początkowo nieprawidłowej diagnozy, co z kolei przyczynia się do postępu raka. Ta postać nowotworu jest często bezobjawowa.

To ważne! Rakowa postać obwodowego raka płuc jest diagnozowana głównie na późniejszych etapach, gdy proces ten staje się już nieodwracalny.

W płucach zlokalizowane są płaskie formacje o zaokrąglonym kształcie z wyboistą powierzchnią zewnętrzną. Wraz ze wzrostem guza zwiększa się także masa brzuszna w średnicy, a ściany opłucnej trzewnej zaciskają się w kierunku guza.

Rak obwodowy lewego płuca

W raku górnego płata lewego płuca proces nowotworowy na zdjęciu rentgenowskim wyraźnie uwidacznia kontury nowotworu o niejednorodnej strukturze i nieregularnym kształcie. W tym przypadku korzenie płuc są rozszerzonymi pniami naczyniowymi, węzły chłonne nie są powiększone.

W raku dolnego płata lewego płuca wszystko dzieje się zupełnie odwrotnie w stosunku do górnego płata lewego płuca. Występuje wzrost liczby węzłów chłonnych wewnątrz klatki piersiowej, preladder i nadobojczykowych.

Rak obwodowy prawego płuca

Rak obwodowy górnego płata prawego płuca ma te same cechy co poprzednia forma, ale jest znacznie bardziej powszechny niż rak dolnego płata prawego płuca.

Węzłowa postać raka płuc pochodzi z końcowych oskrzelików. Pojawia się po kiełkowaniu miękkich tkanek w płucach. Badanie rentgenowskie ukazuje formowanie się guzowatego kształtu z wyraźnymi konturami i nierówną powierzchnią. Na krawędzi guza można zaobserwować małą depresję (objaw Rieglera), co wskazuje, że duży węzeł lub oskrzela weszły do ​​węzła.

To ważne! Odżywianie pacjentów z rakiem płuc. Szczególną uwagę należy zwrócić na właściwą i zdrową dietę, konieczne jest spożywanie tylko zdrowych i wysokiej jakości produktów wzbogaconych w witaminy, pierwiastki śladowe i wapń.

Obwodowy rak płuc podobny do zapalenia płuc jest zawsze rakiem gruczołowym. Jego postać rozwija się w wyniku rozkładu proporcji raka obwodowego rosnącego z oskrzeli lub z jednoczesnym przejawem dużej liczby guzów pierwotnych w miąższu płucnym i ich fuzji w pojedynczą naciek nowotworu.

Choroba nie ma żadnych szczególnych objawów klinicznych. Początkowo charakteryzuje się suchym kaszlem, następnie pojawia się plwocina, początkowo skąpa, a następnie obfita, płynna, pienista. Wraz z infekcją przebieg kliniczny przypomina nawracające zapalenie płuc z ciężkim zatruciem ogólnym.

Rak wierzchołka płuca z zespołem Pancosta jest rodzajem choroby, w której złośliwe komórki atakują nerwy i naczynia obręczy barkowej.

Syndrom (triada) Pancost to:

  • apikalna lokalizacja raka płuc;
  • Zespół Hornera;
  • ból w okolicy nadobojczykowej, zwykle intensywny, początkowo napadowy, następnie trwały i długotrwały. Znajdują się one w dole nadobojczykowym po stronie dotkniętej chorobą. Ból zwiększa się wraz z ciśnieniem, czasem rozprzestrzenia się wzdłuż pni nerwowych wydobywających się ze splotu ramiennego, któremu towarzyszy drętwienie palców i zanik mięśni. W tym przypadku ruch rąk może zostać zakłócony do paraliżu.

Radiograficznie, zespół Panco ujawnia: zniszczenie 1-3 żeber, a często procesy poprzeczne dolnych kręgów szyjnych i górnych klatki piersiowej, deformację szkieletu. W daleko zaawansowanym stadium choroby badanie lekarskie ujawnia jednostronną ekspansję żył odpiszczelowych. Innym objawem jest suchy kaszel.

Zespoły Hornera i Panco są często łączone u jednego pacjenta. W tym zespole, z powodu porażenia zwojów nerwu sympatycznego dolnej części szyjki macicy przez guz, chrypka głosu, jednostronne pominięcie górnej powieki, zwężenie źrenicy, cofnięcie gałki ocznej, wstrzyknięcie (rozszerzenie naczyń) spojówki, dyshidros (upośledzenie pocenia się) i przekrwienie skóry odpowiadający stronie porażki.

Oprócz pierwotnego zespołu raka płuca obwodowego i przerzutowego (triada Panada) może również wystąpić w wielu innych chorobach:

Wspólne dla wszystkich tych procesów jest ich lokalizacja wierzchołkowa. Dzięki dokładnemu badaniu rentgenowskiemu płuc można rozpoznać prawdziwość natury zespołu Pancoasta.

Jak długo rozwija się rak płuc?

Istnieją trzy sposoby rozwoju raka płuc:

  • biologiczny - od początku wystąpienia guza i do pojawienia się pierwszych objawów klinicznych, co potwierdzą dane z przeprowadzonych procedur diagnostycznych
  • przedkliniczny - okres, w którym wszelkie objawy choroby są całkowicie nieobecne, co stanowi wyjątek od wizyty u lekarza, a zatem szanse na wczesne rozpoznanie choroby są ograniczone do minimum;
  • kliniczne - okres pierwszych objawów i początkowe wizyty pacjentów u specjalisty.

Rozwój guza zależy od rodzaju i lokalizacji komórek nowotworowych. Niedrobnokomórkowy rak płuc rozwija się wolniej. Obejmuje: raka płaskonabłonkowego, gruczolakoraka i raka wielkokomórkowego płuc. Rokowanie dla tego typu raka trwa do 5 lat bez odpowiedniego leczenia. W drobnokomórkowym raku płuca pacjenci rzadko żyją dłużej niż dwa lata. Guz szybko się rozwija i pojawiają się objawy kliniczne. Rak obwodowy rozwija się w małych oskrzelach, nie daje wyraźnej symptomatologii przez długi czas i często objawia się podczas przejścia planowanych badań lekarskich.

Objawy i objawy obwodowego raka płuc

W późniejszych stadiach choroby, gdy guz rozprzestrzenia się do dużego oskrzela i zwęża jego światło, obraz kliniczny raka obwodowego staje się podobny do postaci centralnej. Na tym etapie choroby wyniki badania fizykalnego są takie same dla obu form raka płuc. Jednocześnie, w przeciwieństwie do raka centralnego, badanie rentgenowskie na tle niedodmy ujawnia cień samego guza obwodowego. W raku obwodowym guz często rozprzestrzenia się przez opłucnę, tworząc wysięk opłucnowy.
Przejście formy obwodowej do centralnej postaci raka płuc wynika z zaangażowania dużych oskrzeli w procesie, pozostając niezauważalnym przez długi czas. Objawem rosnącego guza może być zwiększony kaszel, wydzielanie plwociny, krwioplucie, duszność, rak opłucnej z wysiękiem do jamy opłucnej.

W raku oskrzeli podobne pierwsze objawy pojawiają się, gdy pojawiają się powikłania zapalne płuc i opłucnej. Dlatego regularna fluorografia, która pokazuje raka płuc, jest ważna.

Objawy obwodowego raka płuc:

  • duszność - może być spowodowana przerzutami guza do węzłów chłonnych;
  • ból w klatce piersiowej, podczas gdy oni mogą zmienić swój charakter dzięki ruchowi;
  • kaszel, uporczywy, bez powodu;
  • plwocina;
  • obrzęk węzłów chłonnych;
  • jeśli guz rozwija się w wierzchołku płuca, wówczas może wystąpić kompresja żyły głównej górnej i wpływ nowotworu na struktury splotu szyjnego, wraz z rozwojem odpowiednich objawów neurologicznych.

Objawy obwodowego raka płuc:

  • wzrost temperatury;
  • złe samopoczucie;
  • słabość, letarg;
  • szybkie zmęczenie;
  • niepełnosprawność;
  • utrata apetytu;
  • utrata masy ciała;
  • w niektórych przypadkach nawet ból kości i stawów.

Przyczyny obwodowego raka płuc:

  1. Palenie jest jedną z najważniejszych przyczyn raka płuc. Dym tytoniowy zawiera setki substancji, które mogą mieć działanie rakotwórcze na organizm ludzki;
  2. warunki środowiskowe: zanieczyszczenie powietrza, które dostaje się do płuc (kurz, sadza, produkty spalania itp.);
  3. szkodliwe warunki pracy - obecność dużej ilości pyłu może spowodować rozwój miażdżycy tkanki płucnej, która może stać się złośliwa;
  4. pylica azbestowa - stan spowodowany wdychaniem cząstek azbestu;
  5. predyspozycje genetyczne;
  6. przewlekłe choroby płuc - są przyczyną uporczywego zapalenia, które zwiększa prawdopodobieństwo rozwoju raka, wirusy mogą atakować komórki i zwiększać prawdopodobieństwo zachorowania na raka.

Stopniowy obwodowy rak płuc

Etapy występowania onkologii płucnej

Klasyfikacja raka płuc w zależności od manifestacji klinicznej stopnia:

  • Etap 1 Obwodowy rak płuc Guz jest dość mały. Guz nie rozprzestrzenia się do narządów klatki piersiowej i węzłów chłonnych;
  1. 1A - wielkość guza nie przekracza 3 cm;
  2. 1B - rozmiar guza od 3 do 5 cm;
  • Etap 2 obwodowy rak płuc. Guz powiększa się;
  1. 2A - rozmiar guza 5-7 cm;
  2. 2B - wymiary pozostają takie same, ale komórki nowotworowe znajdują się blisko węzłów chłonnych;
  • Etap 3 obwodowy rak płuc;
  1. 3A - guz wpływa na sąsiednie narządy i węzły chłonne, wielkość guza przekracza 7 cm;
  2. 3B - komórki rakowe penetrują przeponę i węzły chłonne po przeciwnej stronie klatki piersiowej;
  • 4 etap obwodowego raka płuc. Na tym etapie guz rozprzestrzenia się w całym ciele.

Diagnoza raka płuc

To ważne! Obwodowy rak płuc to nowotwór złośliwy, który ma tendencję do szybkiego wzrostu i rozprzestrzeniania się. Gdy pojawią się pierwsze podejrzane objawy, nie wahaj się odwiedzić lekarza, ponieważ możesz przegapić cenny czas.

Rozpoznanie raka płuc jest trudne ze względu na podobieństwo jego objawów radiologicznych do wielu innych chorób.

Jak rozpoznać obwodowego raka płuc?

  • Badanie rentgenowskie - główna metoda w diagnostyce nowotworów złośliwych. Najczęściej badanie to wykonywane jest przez pacjentów z zupełnie innego powodu, aw kończynie mogą być narażeni na onkologię płuc. Guz ma wygląd małej zmiany na obwodowej części płuc.
  • Tomografia komputerowa i MRI - najdokładniejsze metody diagnostyczne, które pozwalają uzyskać wyraźny obraz płuc pacjenta i dokładnie zbadać wszystkie jego nowotwory. Dzięki specjalnym programom lekarze mają możliwość przeglądania otrzymanych obrazów w różnych projekcjach i uzyskiwania maksimum informacji dla siebie.
  • Biopsja - jest wykonywana przez ekstrakcję miejsca tkanki, a następnie badanie histologiczne. Dopiero po zbadaniu tkanki w dużym powiększeniu lekarze mogą powiedzieć, że guz ma charakter złośliwy.
  • Bronchoskopia - badanie dróg oddechowych pacjenta i oskrzeli od wewnątrz za pomocą specjalnego sprzętu. Ponieważ guz znajduje się w bardziej odległych od oddziałów centralnych, metoda ta daje mniej informacji niż w przypadku pacjenta z centralnym rakiem płuc.
  • Badanie cytologiczne plwociny - pozwala wykryć nietypowe komórki i inne elementy sugerujące diagnozę.

Diagnostyka różnicowa

Na zdjęciu RTG klatki piersiowej cień raka obwodowego należy odróżnić od kilku chorób, które nie są związane z nowotworem w prawym płucu.

  • Zapalenie płuc to zapalenie płuc, które daje cień na zdjęciu radiograficznym, nagromadzenie wysięku powoduje naruszenie wentylacji w płucach, ponieważ nie zawsze jest możliwe dokładne rozebranie rysunku. Dokładną diagnozę wykonuje się dopiero po dokładnym zbadaniu oskrzeli.
  • Gruźlica jest chorobą przewlekłą, która może wywołać rozwój otoczki - tuberculoma. Rozmiar cienia na radiogramie nie przekracza 2 cm. Diagnoza jest dokonywana dopiero po laboratoryjnym badaniu wysięku w celu wykrycia prątków.
  • Torbiel retencyjny - na zdjęciu widać formację z wyraźnymi krawędziami.
  • Łagodny nowotwór prawego płuca - obraz nie będzie guzowaty, guz jest wyraźnie zlokalizowany i nie ulega rozpadowi. Możliwe jest rozróżnienie łagodnego guza z historią i dolegliwościami pacjenta - nie ma objawów zatrucia, stabilnego stanu zdrowia, nie ma krwioplucia.

Rozpoczyna się eliminacja wszystkich podobnych chorób - wybór najskuteczniejszych metod leczenia konkretnego pacjenta, w zależności od kształtu, stadium i lokalizacji ogniska złośliwego.

Film informacyjny: Ultradźwięk wewnątrzoskrzelowy w diagnostyce raka płuca obwodowego

Obwodowy rak płuc i jego leczenie

Do tej pory najnowocześniejszymi metodami leczenia raka płuc są:

  • interwencja chirurgiczna;
  • radioterapia;
  • chemioterapia;
  • radiochirurgia.

W praktyce światowej chirurgia i radioterapia stopniowo ustępują zaawansowanym metodom leczenia raka płuc, ale pomimo pojawienia się nowych metod leczenia, leczenie chirurgiczne pacjentów z resekcyjnymi formami raka płuc jest nadal uważane za radykalną metodę, w której istnieją perspektywy całkowitego wyleczenia.

Leczenie radiacyjne daje najlepsze wyniki przy zastosowaniu radykalnego programu terapii w początkowych (1,2) stadiach.

Chemioterapia to terapia polegająca na stosowaniu leków przeciwnowotworowych w leczeniu raka płuc:

Chemioterapia jest zalecana zarówno jako uzupełnienie leczenia chirurgicznego, jak i radioterapii oraz jeśli istnieją przeciwwskazania do tych metod. Z reguły chemioterapia prowadzona jest do 6 kursów w odstępach 3-4 tygodniowych. Całkowita resorpcja guza występuje bardzo rzadko, tylko 6-30% pacjentów wykazuje obiektywną poprawę.

Gdy chemioterapia jest połączona z radioterapią (możliwe jest ich jednoczesne lub sekwencyjne stosowanie), uzyskuje się najlepsze wyniki. Leczenie chemioterapią opiera się na możliwości, jako efektu addytywnego i synergizmu, bez sumowania toksycznych skutków ubocznych.

Leczenie skojarzone jest rodzajem leczenia, które oprócz efektów radykalnych, chirurgicznych i innych rodzajów wpływa na proces nowotworowy w obszarze regionalnym zmiany (odległe lub inne metody radioterapii). W związku z tym metoda łączona polega na wykorzystaniu dwóch różnych, niejednorodnych, efektów skierowanych na ogniska lokalne i regionalne.

Na przykład:

  • chirurgiczne + promieniowanie;
  • wiązka + chirurgiczne;
  • promieniowanie + chirurgiczne + promieniowanie itp.

Połączenie metod jednokierunkowych wypełnia ograniczenia każdego z nich osobno. Należy podkreślić, że o terapii skojarzonej można mówić tylko wtedy, gdy stosuje się ją zgodnie z planem opracowanym na samym początku leczenia.

Obwodowy rak płuc: rokowanie

Bardzo trudno jest przewidzieć leczenie raka płuca obwodowego, ponieważ może on być wyrażany w różnych strukturach, być w różnych stadiach i może być leczony różnymi metodami. Ta choroba jest uleczalna, zarówno przez radiochirurgię, jak i chirurgię. Według statystyk, wśród pacjentów, którzy przeszli operację, wskaźnik przeżycia 5 lat lub więcej wynosi 35%. W leczeniu początkowych postaci choroby możliwy jest korzystniejszy wynik.

Zapobieganie obwodowego raka płuc

Aby zminimalizować raka płuc, musisz:

  • leczenie i profilaktyka zapalnych chorób płuc;
  • coroczne badania lekarskie i fluorografia;
  • całkowite zaprzestanie palenia;
  • leczenie łagodnych mas płuc;
  • neutralizacja czynników szkodliwych w produkcji, w szczególności: kontakt ze związkami niklu, arsenem, radonem i jego produktami rozkładu, żywicami;
  • unikać narażenia na czynniki rakotwórcze w życiu codziennym.

3. Obwodowy rak płuca: etiologia, diagnoza, klinika, leczenie.

Rak płuc, który rozwija się z oskrzelików i małych oskrzeli, nazywany jest obwodowym. Klinicznie zaczyna pojawiać się dopiero po kiełkowaniu w opłucnej i dużych oskrzelach. Właśnie z tego powodu wysoka śmiertelność wynika z tej formy procesu onkologicznego.

Formy: forma korowo-opłucnowa, forma brzuszna, postać guzkowa.

Etiologia: Rozwój raka płuc jest związany z czynnikami środowiskowymi, warunkami produkcji, złymi nawykami i indywidualnym stylem życia. Wiele substancji chemicznych ma działanie rakotwórcze na tkankę płuc: wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne, które tworzą produkty obróbki cieplnej węgla i oleju (żywice, koks, gazy i inne substancje), niektóre proste substancje organiczne (etery chlorometylowe, chlorek winylu i inne), metale i ich związki (arsen, chrom, kadm). Wśród czynników ryzyka raka płuca należy zwrócić uwagę na aspekt genetyczny (trzy lub więcej przypadków raka płuc w rodzinie), a także czynniki egzogenne (palenie, zanieczyszczenie środowiska) i endogenne (wiek powyżej 50 lat, przewlekłe choroby płuc i endokrynologiczne). Rak często występuje w prawym płucu (56%), głównie w górnym płacie.

Klinika: Ta forma raka płuc postępuje przez długi czas bez objawów klinicznych, i z reguły choroba jest zdiagnozowana dość późno. Pierwsze objawy są wykrywane, gdy ciśnienie guza na sąsiednich strukturach i narządach lub ich kiełkowanie.

Najbardziej charakterystycznymi objawami obwodowego raka płuc są duszność i ból w klatce piersiowej.

Kiełkowaniu oskrzeli z guzem towarzyszy kaszel i krwioplucie, chociaż objawy te, w przeciwieństwie do raka centralnego, nie są brane pod uwagę wcześnie. Często zaniepokojony objawami ogólnego wpływu guza na organizm: osłabienie, gorączka, zmęczenie, zmniejszona zdolność do pracy itp.

W późniejszych stadiach choroby, wraz z rozprzestrzenianiem się procesu patologicznego na duże oskrzela i zwężeniem jego światła, obraz kliniczny raka obwodowego staje się podobny do obrazu centralnej postaci choroby, a wyniki badania fizykalnego są takie same dla obu postaci raka płuc. Jednocześnie, w przeciwieństwie do raka centralnego, badanie rentgenowskie na tle niedodmy ujawnia cień samego guza obwodowego. W raku obwodowym guz często rozprzestrzenia się wzdłuż opłucnej z rozwojem wysięku opłucnowego.

„Cavitarna” forma raka obwodowego jest wynikiem martwicy i topnienia tkanek w środku guza. Pacjenci obawiają się objawów zapalenia (kaszel, plwocina, krwioplucie, gorączka). Zniszczenie guza jest częściej obserwowane u mężczyzn, w wieku powyżej 50 lat, z dużymi rozmiarami guza.

Górny rak płuc jest rodzajem raka obwodowego. Obraz kliniczny choroby w tych przypadkach wynika z kiełkowania kopuły opłucnej, splotu ramiennego, procesów poprzecznych i łuków dolnych kręgów szyjnych, a także pnia współczulnego.

Przy ustalaniu diagnozy raka płuc bardzo ważne są wszystkie elementy badania pacjenta - od zebrania wywiadu i badania fizykalnego do rutynowych i specjalnych metod badania. W zależności od objawów klinicznych i cech anatomicznych wzrostu guza, zastosowanie pewnych metod diagnostycznych przeprowadza się w określonej kolejności. Rozważmy obowiązkowe i dodatkowe metody badania w początkowej i klarownej diagnozie raka płuc.

Obowiązkowe metody egzaminacyjne:

1. Ogólne badanie kliniczne.

2. Badanie rentgenowskie (standardowa radiografia w dwóch projekcjach, kontrastowanie przełyku, tomografia, tomografia komputerowa).

3. Badanie bronchoskopowe z biopsją.

4. Badanie cytologiczne plwociny (5-6 testów).

5. Biopsja przezklatkowa guza (rak obwodowy).

6. Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej i przestrzeni zaotrzewnowej.

7. Diagnostyka laboratoryjna.

W przypadku raka drobnokomórkowego obowiązkowe procedury diagnostyczne obejmują również:

1. Tomografia komputerowa mózgu.

2. Biopsja szpiku kostnego.

3. Skanuj kości.

Dodatkowe metody badania:

1. Rentgen (bronchografia, angiografia, tomografia komputerowa mózgu, kości itp.).

2. Chirurgiczne (biopsja obwodowych węzłów chłonnych, torakoskopia).

3. Biopsja szpiku kostnego.

4. Skanuj kości.

Podkreślamy, że użycie określonej metody diagnostycznej nie jest dogmatem. Na przykład cytologia plwociny jest niepraktyczna, jeśli proces jest weryfikowany podczas bronchoskopii lub biopsji węzłów chłonnych.

Znaki radiologiczne, które występują stale: obecność okrągłego cienia w płucach dla guzów o średnicy większej niż 3-4 cm.

Rak obwodowy o wielkości 1-2 cm często reprezentuje wielokątny cień w miąższu płuc, przypominający bliznę w kształcie gwiazdy. Taki cień można znaleźć na tle zmodyfikowanej lub całkowicie normalnej tkanki płucnej.

Rak obwodowy charakteryzuje się nieostrością, rozmyciem konturów cienia. Naciekanie guza w tkance płucnej prowadzi do powstania wokół miejsca szczególnego promieniowania, które można znaleźć tylko w jednej z krawędzi guza. Kontury policykliczne najlepiej wykryć na tomogramach. W początkowej fazie choroby cień często ma postać infiltracji, o niskiej intensywności, składa się z 2-3 małych, przypominających chmurę obszarów, które się łączą i tylko wraz ze wzrostem przybiera wygląd bardziej jednorodnego węzła.

W obecności obwodowego raka płuca można wykryć szlak, który łączy tkankę guza z cieniem korzenia, spowodowanym przez rozprzestrzenianie się nowotworu przez limfogen lub przez okołonaczyniowy wzrost okołonaczyniowy.

Rak obwodowy może objawiać się zwężeniem lub zamknięciem oskrzeli. Wraz ze wzrostem guza w przypadku zaangażowania w proces oskrzeli subsegmentalnych lub segmentalnych, występuje zwężenie zastawki, hipowentylacja i całkowita niedrożność oskrzeli, niedodma. W tym okresie obraz kliniczny i radiologiczny raka obwodowego odpowiada obrazowi raka centralnego. W przypadku rozpadu w miejscu guza zdjęcie rentgenowskie może przypominać ropień płuc.

Radiologicznie, raka obwodowego należy odróżnić od łagodnych guzów, wad rozwojowych, gruźlicy, ograniczonej stwardnienia płuc, pojedynczego przerzutu guza o innej lokalizacji, ropnia, pewnych postaci grzybic, torbieli i tym podobnych.

Badanie cytologiczne plwociny jest jednym z pierwszych pomiarów diagnostycznych, które stosuje się u pacjentów z patologią płucną. Ta metoda może wykryć nawet wczesnego raka płuc (carsinomainsitu). Wysoka skuteczność cytologii plwociny w wykrywaniu nowotworów może być osiągnięta tylko przez konsekwentne od czterech do pięciu razy dziennie (codziennie lub w odstępach 1-2 dni). Szczególnie cenne jest badanie cytologiczne plwociny uzyskane po bronchoskopii. W tym przypadku rozpoznanie choroby wzrasta do 94% - centralnego i do 83% - raka obwodowego. Zaletą tej metody jest to, że można ją stosować w warunkach ambulatoryjnych.

Leczenie: Wybór metody leczenia zależy od stadium choroby, struktury histologicznej, powiązanych chorób itp. Główną metodą leczenia jest interwencja chirurgiczna. Według większości ekspertów leczenie raka centralnego prawego płuca chirurgicznie przedstawiono w stadium I-II choroby. W bardziej powszechnych formach operacja jest łączona z chemioterapią i promieniowaniem. Leczenie raka centralnego lewego płuca za pomocą metody chirurgicznej polega na usunięciu pojedynczego bloku wraz z płucem (lub jego częścią) korzenia, tkanki tłuszczowej, śródpiersia, węzłów chłonnych zlokalizowanych po dotkniętej chorobą stronie.

Przed omówieniem leczenia choroby konieczna jest staranna diagnoza i ocena stanu pacjenta. Taktyka leczenia jest ustalana indywidualnie w każdym przypadku. Niestety, nieoperacyjny rak jest często rejestrowany podczas pierwszej wizyty u lekarza. Pacjenci, którzy nie otrzymali leczenia z jakiegokolwiek powodu, będą żyli nie dłużej niż rok. Po radykalnej operacji wskaźnik przeżycia co trzeci pacjent osiąga ponad 3 lata. Rokowanie zależy od stadium choroby.

Przyczyny, objawy i leczenie raka obwodowego płuc

Obwodowy rak płuc atakuje małe oskrzela. Wokół guza znajduje się nierównomierne promieniowanie, które charakteryzuje zwykle szybko rosnący nowotwór o niskim zróżnicowaniu. Istnieją również guzy w formie ubytku z niejednorodnymi obszarami próchnicy.

Dowiedz się więcej o nowotworach obwodowych płuc.

Guz znajdujący się w pewnej odległości od korzenia płuc, powstający z małych oskrzeli, ich rozgałęzień, pęcherzyków płucnych, jest masą obwodową w płucach. Objawy tego typu nowotworów pojawiają się tylko na etapie wzrostu guza w opłucnej, dużych oskrzelach i ścianie klatki piersiowej. Udział tej formy raka stanowi 12-37% wszystkich rodzajów raka płuc u dorosłych. Jeśli porównamy częstotliwość diagnozowania centralnego typu raka i obwodowego, okazuje się, że typ obwodowy rozwija się w płucach dwa razy mniej.

Najczęstsze miejsca raka obwodowego obejmują górne płaty płuc (70% przypadków), dolne płaty (23%), środkową część prawego płuca (7%). Rak lewego płuca jest znacznie mniej powszechny, ale ma bardziej agresywny przebieg. Kod choroby dla ICD10 - C34.

Kobiety rzadziej chorują niż mężczyźni, co można wytłumaczyć niższą liczbą palaczy wśród nich.

Niebezpieczeństwo onkologii lokalizacji obwodowej płuc jest długim utajonym, bezobjawowym przebiegiem i diagnozą na etapie nieoperacyjnym.

Według histologii ten typ raka jest najczęściej klasyfikowany jako rak płaskonabłonkowy lub gruczolakorak oskrzelowo-pęcherzykowy.

Czynniki ryzyka

Główne czynniki wpływające na częstość występowania raka obwodowego są podzielone na:

Stawka genetyczna jest zagrożona, gdy pacjent ma złośliwe guzy innych miejsc w historii choroby, lub ma krewnych, którzy mają złośliwy nowotwór płuc. Ten czynnik ryzyka nie jest jednak obowiązkowy.

Najczęściej powstawanie obwodowego raka płuc występuje pod wpływem czynników egzogennych i endogennych.

Pierwszy typ czynników to:

  • wpływ na płuca aerogennych substancji rakotwórczych (na przykład papierosów obecnych w dymie - nikotyny, amoniaku, cząstek smoły, związków pirydynowych i innych). Odsetek ryzyka raka zależy od czasu trwania, sposobu palenia, liczby papierosów wypalanych codziennie;
  • zanieczyszczenie przez emisje przemysłowe, pył, gazy środowiska powietrza;
  • produkcja substancji rakotwórczych, długotrwały kontakt z nimi (grafit i pył cementowy, azbest, arsen, chrom, nikiel i inne związki).

Czynniki endogenne obejmują choroby płuc (przewlekłe zapalenie oskrzeli, ograniczone zwłóknienie płuc, gruźlica, zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli palacza), które występują w historii u większości pacjentów z obwodowym rakiem płuc.

Najczęściej choroba jest diagnozowana u osób po 45 latach. W patogenezie takich guzów podstawową rolę odgrywa dysplazja nabłonkowa małych nabłonków oskrzeli i pęcherzyków płucnych. Nowotwory powstają z pęcherzyków płucnych typu II, komórek Clara, rzęskowych, podstawnych i nabłonkowych komórek oskrzeli.

Etapy i klasyfikacja choroby

Rak obwodowy, podobnie jak wiele nowotworów, rozwija się w 4 etapach:

Etap 1 - guz ma rozmiar 3 cm, znajduje się w miąższu płuc;

Etap 2 - guz o wielkości 3-6 cm, który znajduje się w płacie płucnym, mogą występować pojedyncze przerzuty w węzłach chłonnych oskrzelowo-płucnych;

Etap 3 - jest guz większy niż 6 cm, który rozciąga się poza granice płata. W miejscu lokalnym może rosnąć w ścianę klatki piersiowej, przeponę, a liczne przerzuty są rozpoznawane w węzłach chłonnych wnękowych;

Etap 4 - nowotwór kiełkuje w przeponę, ścianę klatki piersiowej, narządy śródpiersia na dużym obszarze, określa się odległe przerzuty, zapalenie opłucnej, rakotwórczość opłucnej.

Oprócz podziału na etapy, choroba jest podzielona na 3 formy kliniczne:

  1. pneumoniae Ta postać obwodowego raka płuc powstaje w miąższu płuc. Charakterystycznym objawem jest: wzrost naciekowy, zgodnie z histologią, forma ta jest gruczolakorakiem, a przebieg kliniczny jest podobny do powolnego zapalenia płuc;
  2. węzłowy. Ta postać rozwija się z końcowych oskrzelików, a pierwsze objawy pojawiają się dopiero po zaangażowaniu dużych oskrzeli i sąsiednich tkanek w proces nowotworowy;
  3. rak wierzchołka płuca (rak Pankosta). Cechy lokalizacji wierzchołkowego raka płuca wyjaśniają udział żeber, splotów nerwu szyjnego i ramiennego, kręgosłupa i towarzyszących objawów klinicznych.

Do tych trzech podstawowych formularzy możesz dodać:

  • forma wgłębienia, której makropreparat stanowi pseudo-przepastna wnęka rozpadu na grubości węzła;
  • rak korowo-opłucnowy, pochodzący z warstwy płaszcza, pełzający wzdłuż kręgosłupa wzdłuż opłucnej i rosnący w tkance ściany mostka.

Objawy choroby

Obwodowy rak płuc przez długi czas bez objawów klinicznych. W stadium bezobjawowym chorobę można wykryć za pomocą fluorografii. Wyraźne objawy pojawiają się w późniejszych etapach. Przebieg różnych form raka ma swoje własne cechy kliniczne.

W przypadku guzowatej postaci choroby objawy pojawiają się, gdy opłucna, naczynia, większe oskrzela i inne struktury są ściśnięte lub kiełkują. Na tym etapie duszność, stały kaszel z plwociną i smugi krwi, ból w klatce piersiowej.

  • wzrost temperatury;
  • bezprzyczynowa słabość;
  • utrata masy ciała.

Być może powstawanie zespołu paranowotworowego - osteoartropatia, deformacje palców rąk itp.

W przypadku postaci podobnej do zapalenia płuc obserwuje się objawy podobne do objawów typowego ostrego zapalenia płuc - zespół zatrucia, gorączka gorączkowa, wilgotny kaszel z obfitą spienioną plwociną, może rozwinąć się wysiękowe zapalenie opłucnej.

Rak Pankosta można opisać trzema objawami: guz znajduje się w wierzchołku płuc, obecny jest zespół Hornera, wyraźny ból w okolicy górnego ramienia.

Objaw Hornera obserwuje się podczas kiełkowania niższego zwoju współczulnego szyjki macicy i towarzyszy mu zwężenie źrenicy, opadanie powiek, upośledzone pocenie się, ból nadobojczykowy od strony zmiany. Ból może rozprzestrzenić się na cały pas barkowy, dać rękę, drętwienie palców, osłabienie mięśni dłoni. Podczas kiełkowania nawracającego nerwu krtaniowego można zaobserwować chrypkę. Pojawiający się ból w szczytowym raku płuca należy odróżnić od bólu w osteochondrozie i zapaleniu splotu.

W zaawansowanych przypadkach temu nowotworowi obwodowemu może towarzyszyć zespół żyły głównej górnej, wysięk opłucnowy, zespół kompresji śródpiersia i zaburzenia neurologiczne.

Diagnoza choroby

Długi okres bezobjawowego rozwoju choroby bez wczesnych objawów znacznie komplikuje wczesną diagnozę. Ważną rolę w diagnozie takich metod badawczych odgrywają:

Zdjęcie rentgenowskie różni się w zależności od rodzaju obwodowego raka płuc. Na zdjęciach rentgenowskich wykrywany jest nierównomierny cień o kulistym kształcie z nieregularnymi konturami otoczonymi „promienną koroną” i można określić ubytki rozpadu.

Na bronchogramie widoczne amputacje małych oskrzeli, zwężenie gałęzi oskrzeli. Bronchoskopia w obwodowym raku płuca jest mniej informacyjna niż w ośrodkowym, ale w niektórych przypadkach pomaga uwidocznić pośrednie oznaki wzrostu guza (zwężenie oskrzeli), biopsję przezoskrzelową i ultrasonografię wewnątrzoskrzelową.

Analiza cytologiczna płukania plwociny lub oskrzelowo-pęcherzykowego może potwierdzić nowotworowy charakter patologii.

Diagnostyka różnicowa prowadzona jest z gruźlicą, bąblowicą, torbielą płuc, ropniem, limfogranulomatozą, łagodnym guzem płuc, długotrwałym zapaleniem płuc, międzybłoniakiem opłucnej.

Leczenie raka płuca obwodowego

Wytyczne leczenia klinicznego zależą od stadium, w którym choroba została wykryta. Leczenie skojarzone polegające na operacji chirurgicznej uzupełnionej chemioterapią lub radioterapią jest bardziej skuteczne.

W etapie 1 lub 2 płuco wycina się przez lobektomię lub bilobektomię. W raku wierzchołka płuca resekcja ma swoje własne niuanse i jest uzupełniana przez resekcję naczyń krwionośnych, żeber, limfadenektomii itp. Przy powszechnej postaci choroby wykonuje się przedłużoną pneumonektomię.

Jeśli leczenie operacyjne jest przeciwwskazane (nieoperacyjny rak - do zaawansowanego stopnia, zaawansowany wiek, współistniejące choroby i możliwe powikłania), jak również odmowa operacji, wybiera się promieniowanie lub chemioterapię. Wykonuje się napromieniowanie dwóch stref: ognisk obwodowych i strefy przerzutów regionalnych. Gdy często stosuje się polychemoterapię: „Doksorubicyna”, „Metotreksat”, „Cyklofosfamid”, „Winkrystyna”, „Cisplatyna” i inne cytostatyki w różnych kombinacjach.

Tradycyjne metody leczenia

Pacjenci uciekają się do tradycyjnych metod leczenia, jeśli nie ma efektu klasycznych metod lub do poprawy wyników i przyspieszenia procesu gojenia.

Dobrze znane takie popularne przepisy leczenia, takie jak:

  1. nalewka z korzenia łopianu. Korzeń łopianu - 50 g zalewano 500 ml wódki i nalegano na pół do dwóch tygodni. Pij nalewkę 1 łyżeczkę przed posiłkami trzy razy dziennie;
  2. narkotyk za pomocą tłuszczu borsuka. Do przygotowania oznacza mieszany tłuszcz borsuka, sok z aloesu, miód. To narzędzie jest spożywane przed posiłkami w 1 łyżce. łyżka trzy razy dziennie.

Dieta

Dieta na raka płuc jest niezbędnym elementem terapii. Odżywianie powinno być zrównoważone w obecności witamin i minerałów, pomóc w normalizacji metabolizmu, zminimalizować skutki uboczne promieniowania i chemioterapii.

Obowiązkowe jest odrzucanie szkodliwych pokarmów i zmiana menu w kierunku zdrowych potraw.

Powikłania obwodowego raka płuc

Tworzenie się wtórnych zmian chorobowych jest nieuniknionym procesem, gdy zaniedbuje się raka. Przerzuty tego typu nowotworów występują w następujący sposób:

Konsekwencjami procesu nowotworowego są obturacja oskrzeli, krwotok płucny, zapalenie płuc, rozpad guza z zatruciem organizmu.

Ilu żyje z taką diagnozą

Rokowanie przeżycia zależy od etapu procesu, w którym rozpoznano chorobę, radykalnego charakteru leczenia, rodzaju guza według histologii, stopnia zróżnicowania guza.

Po operacji i leczeniu pooperacyjnym średni wskaźnik przeżycia 5-letniego w stadium 1 wynosi 60%, przy 2 - około 40%, przy 3 - mniej niż 20%. Przy określaniu guza w stadium 4 rokowanie jest rozczarowujące.