Polipum odbytnicy: zdjęcie, niebezpieczeństwo i degeneracja w raka

W każdym narządzie z wewnętrzną jamą może tworzyć się polip.

Nie jest wyjątkiem i odbytnicą. W obszarze kanału odbytu pojawiają się łagodne narośnięcia na ścianach jelit: w postaci grzyba na nodze lub o szerokiej podstawie.

Jeśli polipy odbytnicy występują w ilościach więcej niż jednego, to mówią, że polipowatość jest obecna.

Co to są niebezpieczne polipy

Lekarze uważają polipy za stan przedrakowy, ponieważ przy długotrwałym bezobjawowym występowaniu tych nowotworów może przekształcić się w raka jelita grubego.

Zatem co piąty guz może być zagrożeniem. Prawdopodobieństwo tego jest większe, im większe polipy odbytnicy i tym większa ich liczba.

Ale nie można powiedzieć na pewno, czy nastąpi proces odrodzenia u konkretnego pacjenta.

Jak powstają polipy odbytnicy

Z reguły pojawienie się polipa jest poprzedzone procesem zapalnym (zapalenie jelita grubego, czerwonka, zapalenie jelit itp.), Które wyczerpuje błonę śluzową i popycha łagodne wzrosty do proliferacji.

Zaburzenia funkcji motorycznych w jelitach (dyskinezy i zaparcia) również odgrywają rolę w występowaniu polipów. Lekarze rozważają możliwość genetycznej predyspozycji do łagodnych nowotworów: komórki rosną intensywnie, tworząc nowotwory.

Należy zauważyć, że polipy mogą wystąpić u dzieci (głównie samotnych) iu dorosłych.

Polipy odbytnicy: objawy

Najczęściej obecność polipa jest wykrywana przypadkowo podczas badania innych chorób.

Czasami pacjenci skarżą się na krew lub śluz w masie kału, częste parcie i uczucie niepełnego opróżniania jelit lub bolesnego procesu jelitowego.

Czasami nowotwór spada w czasie wypróżnienia i jest raniony przez zwieracz. To prawda, że ​​pacjentowi trudno jest odróżnić ten stan od objawów hemoroidów.

Polipy odbytnicy: leczenie

  1. Jeśli zostanie znaleziony pojedynczy polip lub kilka małych, zostaną one usunięte. Ta procedura jest wykonywana podczas znieczulenia. Dla niej odbyt jest otwierany specjalnym lustrem, ale ta prosta metoda leczenia nie pozwala na usunięcie polipów odbytnicy wraz z nogą. A pozostałe części mogą z kolei doprowadzić do ponownego powstania łagodnego guza. Ponadto metoda ta nie pozwala na usunięcie wysoce zlokalizowanych nowotworów.
  2. Endoskopowa metoda usuwania polipów oznacza ich całkowite usunięcie punkt-punkt na dowolnej głębokości. Odbywa się to za pomocą endoskopu wyposażonego w kamerę wideo i umieszczonego w odbytnicy. Obraz jest widoczny na monitorze komputera. Wycięty materiał jest wysyłany do analizy histologicznej, aby wykluczyć nowotwór złośliwy.
  3. Prowadzone przypadki wymagają wycięcia wraz z polipem i częściami odbytnicy do punktu, w którym zaczyna się zdrowy obszar.

Zasady terminowego wykrywania polipów

W 30% przypadków u skutecznie operowanych pacjentów pojawiają się polipy. Dlatego konieczne jest pozostanie pod stałym nadzorem lekarza i terminowe przeprowadzanie badań. Pozwoli to wykryć polipy na wczesnym etapie i stworzyć najkorzystniejsze warunki dla operacji. Pamiętaj, że niemożliwe jest pozbycie się ich w medycynie!

Polipum odbytnicy: zdjęcie, niebezpieczeństwo i degeneracja w raka

Powstawanie polubnych narośli na ścianach pustych narządów przewodu pokarmowego występuje dość często. Może to być żołądek, woreczek żółciowy lub różne części jelita. Polip odbytnicy i inne części jelita grubego są rejestrowane częściej niż w jelicie cienkim.

Ze względu na swoje pochodzenie, tworzenie polipów jest łagodną strukturą, która jest mocowana przez nogę do ściany wydrążonego narządu, w szczególności odbytnicy. Choroba jest powszechna zarówno wśród dorosłych, jak i dzieci.

Oddzielnie należy powiedzieć o dziedzicznej (rodzinnej) polipowatości, gdy uszkodzenie jelit występuje u kilku członków rodziny. Ta forma choroby jest bardziej podatna na złośliwość niż pojedynczy polip.

W męskiej części populacji choroba ta jest rejestrowana 1,5 razy częściej. Statystycznie potwierdzono, że ponad 10% osób po 45 roku życia cierpi na polipy w jelicie.

Co to jest polip doodbytniczy?

Polipiformalne guzy odbytnicy są łagodnymi, podobnymi do guza, naroślami na nasadzie wydobywającymi się z błony śluzowej strefy odbytu.

Rozpoznanie choroby na początku rozwoju nie jest takie proste, ponieważ objawy mogą być nieobecne. Ponadto występuje dyskomfort, świąd i krwawienie, które mogą być oznakami owrzodzenia polipa lub jego złośliwej transformacji.

Ponadto ta formacja zaczyna być odczuwalna, szczególnie podczas siedzenia.

Biorąc pod uwagę liczbę formacji, zmiana może być:

  • wielokrotność, gdy ogniska znajdują się w kilku częściach jelitowych;
  • rozproszone - z porażką całego jelita;
  • pojedyncze polipy.

Jakie powikłania są niebezpieczne dla polipa odbytniczego?

Pojawienie się polipowatych procesów w błonie śluzowej jelit może powodować rozwój następujących powikłań:

  1. Krwawienie Rozwija się w wyniku naruszenia integralności polipa podczas jego traumatyzacji, na tle długotrwałego zapalenia lub nowotworu.
  2. Zakażenie polipów i tkanek odbytnicy, co powoduje zapalenie okołoprocesowe i szczelinę odbytu.
  3. Polip przechodzi w raka. zwłaszcza w rozproszonej polipowatości jelit.

Przyczyny rozwoju

Do tej pory, aby zidentyfikować główne przyczyny choroby nie można. Istnieją tylko przypuszczenia dotyczące czynników wywołujących zmiany polipowe jelit. W większości przypadków polipy występują na tle długotrwałego trwającego zapalenia błony śluzowej, co powoduje proliferację i zmianę komórek.

Ponadto osobno zidentyfikowano osobny czynnik urazowy (udar, badanie endoskopowe) i przedłużone podrażnienie błony śluzowej stojącej treści jelitowej z powodu powolnej perystaltyki i zaparcia.

Ponadto czynniki predysponujące obejmują predyspozycje genetyczne, niewłaściwą dietę żywieniową (diety, suchy chleb, napoje gazowane, żywność z substancjami rakotwórczymi żywności), alkohol, patologię naczyniową i uchyłki.

Objawy

W pierwszym etapie rozwoju choroby objawy kliniczne mogą być nieobecne. Można go jednak podejrzewać na podstawie świądu i dyskomfortu w okolicy odbytu.

Specyficzne objawy wskazujące na polipowatość nie są izolowane. Warto jednak skonsultować się z lekarzem po otrzymaniu:

  • wypuścić z odbytu śluzową lub krwawą naturę;
  • uczucie ciała obcego w odbycie;
  • ból brzucha rozciągający się na odbyt i krocze;
  • zaburzenia perystaltyki (zaparcia, biegunka). Częste zaparcia są oznaką częściowej niedrożności jelit.

Pojawienie się krwi w kale wskazuje na owrzodzenie polipa lub jego transformację nowotworową.

Wiele polipów w odbytnicy

Czy polip odbytnicy może przejść na raka?

W 1% przypadków polipy stają się złośliwe, zwłaszcza w dziedzicznej polipowatości, gdy zmiana jest rozproszona.

Czynniki prowokujące polip nowotworowy w odbytnicy

Czynnik traumatyczny (sucha karma, diagnostyka endoskopowa, udar), przewlekłe zapalenie, patologia tła (choroba Crohna) lub napromieniowanie tej strefy z powodu innego procesu nowotworowego mogą przyczynić się do transformacji nowotworu polipowatego guza.

Jak rozpoznać zwyrodnienie raka w czasie?

Specyficznym objawem wskazującym na dokładne zwyrodnienie złośliwe jest pojawienie się krwawego wydzieliny z odbytu, zaparcia i nasilonego zespołu bólowego.

Wymagane analizy i badania

Rozpoznanie polipów rozpoczyna się od cyfrowego badania doodbytniczego, w którym wykrywa się hemoroidy, torbiele, przetoki. pęknięcia lub onkogeneza otaczającego włókna. Ponadto u mężczyzn prostata jest wyczuwalna w ten sposób.

Z metod laboratoryjnych stosowanych do analizy krwi w kale. Diagnostyka instrumentalna obejmuje wykonanie rektomomanoskopii (jeśli polip znajduje się nie więcej niż 25 centymetrów od otworu tylnego), rektoskopii, kolonoskopii i irygoskopii. Wszystkie techniki umożliwiają wizualizację wewnętrznej ściany jelita, polipów i ocenę rozległości zmiany.

W niektórych przypadkach zalecana jest tomografia komputerowa.

Polypum of rectum: leczenie i usuwanie

Kierunek terapeutyczny w takich formacjach opiera się na ich usunięciu metodami endoskopowymi, chirurgicznymi lub elektroskopowymi, jeśli guz ma małe rozmiary. Duże procesy polipowe są usuwane w częściach.

Powikłaniem operacji może być krwawienie i perforacja (przebicie) ściany jelita. Usunięty materiał jest wysyłany do analizy cytologicznej i histologicznej. W przypadku rozpoznania raka odbytnicy. wykonuje się częściowe usunięcie jelita. W przypadku rozproszonej polipy usuwa się całą okrężnicę, a koniec jelita krętego (jelito cienkie) łączy się z odbytem.

Prognoza i czego się spodziewać?

Wczesne wykrycie polipa odbytnicy można całkowicie wyleczyć w prawie 90% przypadków.

Należy jednak zdawać sobie sprawę z ryzyka nawrotu (zwłaszcza w przypadku wielu zmian), który często obserwuje się 1-3 lata po leczeniu chirurgicznym.

Aby zapobiec jego nawrotowi, zaleca się wykonywanie kolonoskopii kontrolnej co roku i monitorowanie stanu błony śluzowej jelit co 3-5 lat w sposób endoskopowy.

Ważne jest, aby wiedzieć:

Polip rectum: pierwsze objawy i zapobieganie pojawieniu się

Odbytnica jest ostatnią częścią jelita grubego i stanowi ważną część całego przewodu pokarmowego. W nabłonku odbytnicy na błonie śluzowej powstają czasem wzrosty - polipy.

Reprezentują wzrosty w kształcie kuli, grzyba lub gałęzi, oparte na podstawie lub ruchomej nodze.

Podczas diagnozy proktologicznej polipy odbytnicy są łatwe do rozróżnienia - mają szaro-czerwony odcień i mogą wzrosnąć o dwa do trzech centymetrów nad powierzchnią nabłonka. Formacje tych są pokryte śluzem, struktura jest luźna, miękka.

Galusy występują w pojedynczej ilości i można je umieszczać w grupach, a następnie u pacjenta rozpoznaje się polipę odbytnicy.

Wpływ polipów na organizm nie został w pełni zbadany, ale potwierdzono, że wzrosty są zdolne do przekształcenia się w nowotwory złośliwe, a ich wygląd jest uważany przez lekarzy za objaw przednowotworowy.

Zastanów się, jakie są pierwsze objawy pojawienia się polipów, jak diagnozować tę dolegliwość i jak się leczy.

Polypum odbytnicy: pierwsze objawy

Dlaczego powstają polipy?

Nie ustalono konkretnego powodu pojawienia się polipów w odbytnicy, a także w innych narządach. Polipoza zwykle występuje w niezdrowych tkankach.

Choroby zapalne lub przewlekłe powodują przyspieszone starzenie się komórek nabłonkowych, dzięki czemu nabłonek traci swoje właściwości ochronne. W związku z tym na skorupie ciała i rozwijać edukację.

Oto lista chorób, które najczęściej towarzyszą polipom:

  • zapalenie jelit;
  • czerwonka;
  • dur brzuszny;
  • przewlekłe zaparcia;
  • dyskineza jelitowa;
  • wrzodziejące zapalenie jelita grubego i zapalenie oskrzeli i oskrzeli;

Według statystyk medycznych ponad połowa pacjentów z tymi chorobami po całkowitym wyleczeniu i przejściu na właściwe odżywianie zniknęła i pojawiły się polipowate wzrosty.

Jest jeszcze jedna teoria - o genetycznym pochodzeniu formacji.

W szczególności u dzieci polipowatość występuje również z pełnym zdrowiem, co pozwala nam mówić o dziedzicznej naturze choroby lub jej etiologii genowej.

Ponadto, przy braku innych chorób, polipowatość może być konsekwencją złej ekologii, a także niewłaściwego stylu życia, w szczególności braku aktywności fizycznej (brak nawet nieznacznej aktywności).

Polipoza może być dziedziczona

Pierwsze objawy polipów

Diagnoza polipowatości jest trudna, ponieważ przez długi czas choroba się nie ujawnia. Ponad połowa pacjentów cierpiących na polipy dowie się o tym na podstawie badań endoskopowych, że zostali wysłani na inne choroby. Najczęściej (w 80% przypadków) polipy występują u osób starszych po 50 latach.

Różnica między zdrowym jelitem a polipami

Pojedyncze polipy najprawdopodobniej nie ujawnią się przed przypadkowym wykryciem. W niewielkiej liczbie przypadków objawami są biegunka z krwawymi lub śluzowymi zanieczyszczeniami - jest to spowodowane tym, że polipy powodują nadmierne wydzielanie śluzu, a jeśli wzrost jest uszkodzony, kał może pojawić się jako krew.

Często polipy grupowe częściej się ujawniają. Pierwszymi objawami będą: zwiększone i zmiękczone stolce i śluz z odbytu, swędzenie zwieracza.

Później u osoby zdiagnozowano wyczerpanie i niedokrwistość, ponieważ polipy zakłócają trawienie.

Jeśli polipy są blisko odbytu, mogą spontanicznie odpaść podczas chodzenia do toalety, czemu towarzyszyć będzie krwawienie, dyskomfort i uczucie, że w zwieraczu znajduje się ciało obce.

Polipozie towarzyszy zaparcie.

Wraz ze wzrostem i rozwojem polipów odczuwany jest większy dyskomfort - powstają zaparcia, osoba odczuwa dyskomfort w jelicie i odbycie, a kał i śluz obserwuje się również w kale. Lekarze przypominają, że na początkowym etapie polipy są nieszkodliwe i nie powodują szkód, ale w przyszłości możliwe jest ich zwyrodnienie do nowotworów złośliwych.

Łagodna polipowatość może przekształcić się w raka

W odbytnicy mogą tworzyć polipy różnych gatunków. Różnią się one strukturą, a także mają zróżnicowane różnice. Lekarze rozróżniają cztery typy polipowatości:

  1. Rozproszone - liczne „kupy” edukacji, rozciągające się na całą część jelita i zakłócające promocję mas kałowych.
  2. Włóknisty - najrzadziej rozwijający się w onkologię. Są to polipy, które powstają w stanach zapalnych jelita, a także są podatne na ropienie i zapalenie.
  3. Kędzierzawy - polipy o delikatnej, łatwo traumatyzowanej strukturze, ich powierzchnia przypomina aksamit. Często odradza się w nowotworach złośliwych.
  4. Gruczolakowate - gruczołowe polipy tkanki, najczęściej zlokalizowane na wysokiej nodze. Dość duży (do trzech centymetrów), często przekształcony w raka. Wykrywanie tego typu polipów pozwala postawić diagnozę „stanu przedrakowego”.

Również polipy powodują powikłania w postaci zapalenia, zapalenia okaleczenia, pęknięć i urazów w odbytnicy. Dlatego ledwie zauważając specyficzne objawy choroby, warto umówić się z proktologiem. Objawy polipowatości są podobne do hemoroidów, a choroby te są często mylone, dlatego samoleczenie nie ma sensu - lekarz musi wyrazić jasną diagnozę i schemat leczenia.

Jeśli znajdziesz pierwsze objawy, skonsultuj się ze specjalistą

Diagnoza polipozy

Proktolog to specjalista, z którym należy się skonsultować, jeśli osoba odkryła podstawowe objawy polipowatości lub po prostu chce wiedzieć o swoim zdrowiu.

Lekarz zapyta przede wszystkim o dolegliwości i objawy, a następnie przeprowadzi badanie manualne, przetestuje odbyt przy wejściu i jak najdalej w głąb.

Czasami polipy znajdują się w odległości kilku centymetrów od odbytu, a następnie znajdują się na palpacji.

Polipozę można wykryć tylko wizualnie, stosując nowoczesne metody diagnostyczne.

Jeśli ta metoda badań wykazała obecność polipowatości, uzyskaj zaktualizowane informacje za pomocą sigmoidoskopii. Diagnostyka jest możliwa kosztem specjalnego urządzenia w postaci rurki, która wstrzykuje powietrze do odbytnicy, a tym samym prostuje ściany.

Gdy badanie staje się możliwe, lekarz wyłącza dopływ powietrza, włącza miniaturową lampę na końcu rurki i reguluje okular.

Rectoromanoscope pozwala nie tylko naprawić obecność polipów, ale także dowiedzieć się, w jakiej ilości są, w jakich rozmiarach i gdzie są zlokalizowane.

Również formacje są diagnozowane za pomocą promieni rentgenowskich okrężnicy, a nawet żołądka, ponieważ polipy często wpływają na odcinki przewodu pokarmowego znajdujące się powyżej.

Badanie rentgenowskie, podobnie jak sigmoidoskopia, daje pełną informację o polipach, ponadto lekarz może uzyskać dane na temat łagodnych lub złośliwych formacji.

W przypadku odbytnicy metoda ta nazywana jest irygoskopią - przez odbyt, w postaci lewatywy, pacjent jest spryskiwany środkiem kontrastowym, który jest rozmieszczony wzdłuż ścian i bardzo wyraźnie pokazuje ich kontury i wszystkie obce formacje.

Kolonoskopia jest uważana za klasyczną metodę badania odbytnicy. Za pomocą kolonoskopii lekarz może zbadać do metra jelita, wkładając rurkę endoskopową przez odbyt.

Urządzenie ma bardzo małą średnicę, więc łatwo przechodzi przez wszystkie zwężenia jelit i wyraźnie pokazuje, jak wszystko idzie wraz ze zdrowiem pacjenta.

Procedura ta jest wymagana dla corocznego przejścia wszystkich obywateli przez pięćdziesiąt lat.

Dieta przed okrężnicą kolonoskopową

Jak leczyć polipy?

Głównym leczeniem polipowatości jest chirurgiczne usunięcie nawet najmniejszych stwierdzonych wzrostów. Podobnie jak w sytuacji z izolowanymi jednostkami, a przy wielu, leczenie terapeutyczne nie ma sensu. Jeśli diagnoza ujawniła polipy, musisz się ich pozbyć, bezzwłocznie, a następnie wydać histologię odległych formacji.

Najczęściej procedura usuwania polipów jest wykonywana za pomocą sprzętu endoskopowego i może nawet nie wymagać znieczulenia ogólnego. Przez odbyt pacjenta wprowadza się endoskop z urządzeniem oświetleniowym, na końcu którego znajduje się elektroda pętlowa. Lekarz rzuca pętlę na polip, chwyta ją u podstawy, ciągnie i odcina u podstawy, wraz z nogą.

Istnieje również metoda elektrokoagulacji - kauteryzacji lub wycinania polipów za pomocą lasera. Ta interwencja jest odpowiednia do usuwania małych polipów, ponieważ praca lasera na formacjach wolumetrycznych zagraża mimowolnej perforacji ściany odbytnicy.

Procedura jest dobra, ponieważ równolegle z usuwaniem polipa, laser lasera, jak to było, uszczelnił naczynia i śluzówkę, eliminując krwawienie i powikłania po zabiegu. Efekt laserowy ma również działanie dezynfekujące, a ryzyko infekcji przenikającej do ran jest znacznie zmniejszone.

Jedynym warunkiem jest to, że elektrokoagulacja dotyczy tylko polipów, które znajdują się nie głębiej niż osiem centymetrów od odbytu.

Powyższe dwie metody są minimalnie traumatyczne, po interwencji pacjenci mogą chodzić samodzielnie, a następnego dnia nadal żyć w normalnym rytmie, bez nadmiernego stresu.

Proces usuwania polipów endoskopowych

Jeśli polipy wpływają na znaczną część jelita, są zbyt blisko siebie lub w zasadzie jest ich duża liczba, chirurg wykonuje operację brzuszną i wycina część jelita.

Ta procedura wymaga długiego okresu regeneracji.

Po operacji wycięta część narządu wraz z polipami zostaje wysłana do badania, którego wyniki pokazują, czy w formacjach wystąpiła złośliwa transformacja.

Po usunięciu polipów w jakikolwiek sposób (lub „wyjechały” samodzielnie podczas leczenia zachowawczego choroby podstawowej), pacjent musi przejść planowaną kolonoskopię rok później, aby upewnić się, że nie ma nowych zmian.

Jeśli polipy nie zostaną wykryte podczas diagnozy, procedurę można wykonać co trzy lata. Według statystyk, u 14% pacjentów w miejscu usunięcia, formacja może powrócić, aw 7% nawrót występuje w innych, wcześniej nietkniętych obszarach nabłonka.

Dlatego konieczne jest zrozumienie potrzeby diagnozy prewencyjnej ze zrozumieniem.

Wideo - Konsultacja proktologa: polipy jelitowe

Zapobieganie pojawianiu się polipów

Aby chronić się przed warunkowo nieszkodliwymi formacjami w ciele, musisz przestrzegać prostych zasad. Lekarze zalecają dostosowanie menu, dodając do diety pokarmy o grubym włóknie (dynia, jabłka, buraki, cukinia, rzepa, zboża i otręby). Konieczne jest preferowanie tłuszczów roślinnych, maksymalnie zastępując je zwierzętami.

Ważne jest, aby pamiętać, że picie alkoholu i palenie tytoniu bardziej niż cokolwiek innego przyczynia się do powstawania guzów jelitowych, więc mówienie o rezygnacji ze złych nawyków to nie tylko słowa, ale ważne informacje, od prawidłowego przyjęcia, od którego może zależeć ludzkie zdrowie i życie.

Zapobieganie polipom jest podobne do działań chroniących przed rakiem jelita grubego. Rozważ podstawowe instrukcje w formie tabeli.

Tabela 1. Zalecenia dotyczące zachowania zdrowia odbytnicy

Podsumowując

Prosta lista zasad, które są podstawą zdrowego stylu życia i będą przydatne każdej osobie, pomoże w zapobieganiu polipom. Nie musisz czekać na problem, nie mówiąc już o samodzielnym tworzeniu go, nadużywaniu śmieciowego jedzenia lub odmowie jakiejkolwiek aktywności. Jeśli choroba wystąpiła, nie należy opóźniać wizyty u lekarza.

Według statystyk medycznych co piąty wprowadzony polip może przekształcić się w raka. Dlatego przynajmniej warto się chronić, a jeśli nie regularnie poddaje się badaniu przez proktologa, to uważnie monitoruj stan swojego zdrowia.

Objawy opisane w kilku z powyższych rozdziałów powinny być powodem natychmiastowego odwiedzenia szpitala.

Nie bój się ani nie zawstydzaj lekarza, a także uważaj na bolesną operację lub długotrwałą rehabilitację. Nowoczesne, minimalnie inwazyjne techniki umożliwiają leczenie ambulatoryjne, w ciągu godziny po zabiegu pacjent może wrócić do domu, a nieco później - do rozpoczęcia pracy lub innych obowiązków i spraw.

Korzystny wynik leczenia polipów w odbytnicy będzie zależał od terminowej diagnozy i wizyt u proktologa. Radzimy, abyś nie zwlekał i nie pozwolił chorobie przynieść ci cierpienia i strachu. Wracaj do zdrowia już wkrótce!

Polipy nowotworowe

: 15 września 2015 o 10:39

Nieprawidłowy wzrost tkanek - polipy można rozpoznać w każdym narządzie, w którym znajdują się naczynia krwionośne. Z reguły te wzrosty są łagodne, ale ich złośliwość jest czasami możliwa, to znaczy zwyrodnienie w nowotwór złośliwy. Polipy mogą odrodzić się w raku w następujących przypadkach:

  1. Nowotwory składają się z komórek gruczołowych.
  2. Nadmiar 2 cm średnicy.
  3. Wiele nowotworów stanowiących kolonię.

W początkowej fazie raka objawy są niejasne i maskowane jako przejawy innych chorób. Wcześniej osoba powinna być ostrzeżona przez silny ból brzucha, szybkie nasycenie pokarmu, osłabienie i utratę wagi, krwawe stolce.

Rak jest rozpowszechniony na świecie i częściej występuje u mężczyzn. Najwięcej przypadków choroby obserwuje się u osób starszych, które osiągnęły wiek sześćdziesięciu lat. Przyczyny są nieznane, ale czynnikami ryzyka są:

  1. Jedzenie pokarmów bogatych w azotany, pikantne i słone potrawy, wędzone mięso.
  2. Predyspozycje genetyczne.
  3. Polipy gruczolakowate i hiperplastyczne.

W większości przypadków klinicznym objawem raka jest szybki rozwój dyskomfortu w górnej części brzucha, któremu towarzyszy jadłowstręt i nudności, ostre lub trwałe krwawienie z przewodu pokarmowego. Do prawidłowego rozpoznania guza wykorzystuje się rentgenoskopię i gastroskopię z dalszym badaniem cytologicznym, pobrane podczas biopsji próbek.

Leczenie obejmuje jedynie usunięcie dotkniętej chorobą części żołądka, a następnie radioterapię i chemioterapię. Częstotliwość transformacji w raka polipów gruczolakowatych zależy od ich lokalizacji.

Z ich położeniem w środkowej i górnej części żołądka gruczolaki są ustalane u 62,4% wszystkich pacjentów, a tylko 35,5% - z lokalizacją w górnej części żołądka.

Największe ryzyko nowotworów złośliwych obserwuje się w gruczolakach zlokalizowanych na tylnej ścianie błony śluzowej żołądka.

Istnieją trzy grupy polipów nowotworowych:

  1. Złośliwe zwyrodnienie małych, niewidzialnych wzrostów oczu na błonie śluzowej w postaci małego pojedynczego węzła. Według statystyk około 10% raków żołądka powstało z takich wzrostów.
  2. Transformacja nowotworów w raka, w którym zmiany zachodzą przez długi czas. Istnieją przypadki, gdy rak rozwija się z jednej kosmówki polipa, dlatego wszystkie nowotwory na błonie śluzowej żołądka muszą być zbadane.
  3. Rak polipowaty występuje w ośmiu procentach wszystkich transformacji złośliwych.

Przy szybkim usunięciu raka i wycięciu pobliskich węzłów chłonnych rokowanie jest korzystne. Ogólnie rzecz biorąc, ten lub ten stopień dysplazji jest charakterystyczny dla wszystkich polipów gruczolakowatych. Klasyfikacja Światowej Organizacji Zdrowia przewiduje różne stopnie dysplazji atypizmu komórek i tkanek. W zależności od stopnia złośliwości dzieli się je na:

  • niska, w tym łagodna i umiarkowana dysplazja;
  • wysoki stopień charakteryzują komórki nowotworowe i ciężka dysplazja.

Rak jelita grubego i polipy

Jeśli pacjent ma polip gruczolakowaty, ryzyko zachorowania na raka jelita grubego w ciągu najbliższych piętnastu lat wynosi od pięciu do ośmiu procent. Gruczolakowata polipowatość okrężnicy w około 1% przypadków zmienia się w raka. Nie występują kliniczne objawy odrodzenia, ale czasami u niektórych pacjentów test stolca na krew utajoną daje pozytywną reakcję.

Najwyższy stopień odrodzenia występuje w formacjach z szeroką podstawą lub bez nogi, a także w wymiarach większych niż trzy centymetry.

W zależności od stopnia złośliwości gruczolaki kosmków stanowią grupę wysokiego ryzyka. Najbardziej niebezpiecznym z punktu widzenia przekształcenia w raka jest rodzinna polipowatość jelita grubego.

Jeśli nie leczysz tej choroby, to w wieku czterdziestu lat staje się ona w 100% prawdopodobna jako rak jelita grubego.

Wśród nowotworów złośliwych narządów wewnętrznych rak jelita grubego plasuje się na drugim miejscu i gwałtownie rośnie z wiekiem powyżej pięćdziesięciu lat. Leczenie polega na resekcji obszaru jelita grubego zawierającego guz. W profilaktyce raka wczesna diagnoza ma szczególne znaczenie.

W tym celu dla pacjentów w wieku powyżej 40 lat, u których zdiagnozowano polipy gruczolakowate, zaleca się przeprowadzanie corocznego badania cyfrowego i analizy kału na obecność krwi. Po osiągnięciu wieku 50 lat zaleca się przeprowadzanie badań przesiewowych co najmniej raz na trzy lata za pomocą elastycznego skanera-rektora.

Formacje tkankowe na błonach śluzowych narządów wewnętrznych związanych z nimi szeroką podstawą lub nogą łączy wspólny termin - polipowatość. Całkowita polipowatość przewodu pokarmowego, w której liczne zmiany są wykrywane w całym narządzie, jest rzadka, ale prawdopodobieństwo niekorzystnej prognozy odrodzenia jest bardzo wysokie.

Przez lokalizację wydziela się całkowita polipowatość odbytnicy, w której pogwałcona jest funkcja jelit.

Ta choroba jest stanem przedrakowym z ogromnym wskaźnikiem transformacji wzrostu na błonie śluzowej w nowotwór złośliwy.

Dlatego tylko radykalna interwencja chirurgiczna jest jedynym skutecznym sposobem zapobiegania rozwojowi takiego zagrożenia dla ludzkiego zdrowia i życia.

Polipy z odbytnicy są usuwane przez rektoskopię. Leczenie zachowawcze stosuje się w obecności wskazań życiowych lub w przypadku nieskomplikowanej całkowitej polipowatości całego przewodu pokarmowego, co jest niezwykle rzadkie. Ostateczną decyzję o rodzaju operacji i jej objętości podejmuje się po badaniu histologicznym próbek tkanek pobranych podczas kolonoskopii.

Przygotowanie do kolonoskopii przeprowadza się w ciągu tygodnia poprzedzającego hodowlę, zalecając dietę bez białka. Bezpośrednio przed badaniem wlewa się dwie lewatywy oczyszczające, a rano wprowadza się kolejną lewatywę oczyszczającą.

Następnie wykonaj cyfrowe badanie odbytnicy. Po wejściu do kolonoskopu do odbytu za pomocą palca wskazującego, jego dalsza promocja odbywa się pod kontrolą wzrokową.

Polipektomia przez kolonoskopię jest złożoną operacją przeprowadzaną w szpitalu.

Polipum odbytnicy: przyczyny, objawy, leczenie i usunięcie

Polip doodbytniczy jest łagodną masą guza w nabłonku błony śluzowej jelit, która jest najczęściej bezobjawowa. Objawy polipów mogą wystąpić w każdym wieku u mężczyzn i kobiet.

Częściej jednak cierpi na nie połowa mężczyzn. Pomimo swej łagodnej natury, ta edukacja ma niebezpieczne tendencje i dlatego nie można jej traktować niedbale.

Zrozumienie natury problemu pozwala uniknąć poważnych komplikacji.

Anatomia i fizjologia odbytnicy

Anatomicznie odbyt jest ostatnim odcinkiem przewodu pokarmowego. Jego całkowita długość wynosi 1317 cm, a średnica zmienia się w długości (minimum w górnej części wynosi 40 mm, maksimum w środku wynosi 75 mm).

Pomimo swojej nazwy jelita mają 2 zakręty - krzyżowe i kościste. W budynku znajdują się 3 główne strefy:

  • część górna (lub dział nadampulny);
  • środkowa - część ampułkowa (ampułka);
  • dolna część przechodzi do odbytu.

Pierwsze dwie strefy tworzą miednicę, a dolna - obszar krocza. W pobliżu odbytu wokół jelita znajdują się zewnętrzny i wewnętrzny zwieracz, czyli mięśnie utrzymujące odchody. Powyżej znajduje się strefa hemoroidalna, w której splot żył jamistych jest zlokalizowany pod błoną śluzową jelita.

U mężczyzn pęcherz, gruczoł krokowy i pęcherzyki nasienne znajdują się w pobliżu odbytnicy. W kobiecym ciele jelito przylega do macicy i pochwy. Ściany jelitowe zawierają dużą liczbę włókien nerwowych, które zapewniają kontrolę ruchu jelit przez mózg.

Główna funkcja odbytnicy związana jest z tworzeniem masy kałowej i wydalaniem w procesie wypróżniania.

Zapewnia takie procesy, jak ostateczne rozszczepienie resztek żywności, tworzenie kału w wyniku mieszania mas pokarmowych z kompozycją śluzową, zapewniając proces defekacji z powodu elementów mięśniowych.

W świetle jelita powstają raczej agresywne środowisko z resztek pożywienia i wody, substancji organicznych i ich gnijących produktów, błonnika, żółci, produktów metabolizmu bilirubiny, soli i bakterii. Do ostatecznego przetwarzania żywności w odbytnicy jest stale produkowany sok trawienny.

Przyczyny polipów odbytnicy

Rosnące w świetle jelita formacje polipowe stanowią przeszkodę w wydalaniu masy kałowej i mogą powodować poważne komplikacje.

Rozróżnia się następujące przyczyny powstawania polipów odbytnicy:

  1. Niewłaściwe odżywianie i częste, długotrwałe zaparcia. Trudne w obróbce produkty powodują długie opóźnienie w tworzeniu masy kałowej. Ponadto toksyczne składniki pozostałości żywności bezpośrednio wpływają na błonę śluzową.
  2. Przewlekłe choroby jelit - zapalenie jelita grubego, zapalenie oskrzeli i oskrzeli, wrzodziejące zapalenie jelita grubego.
  3. Ostre objawy zakaźne - salmonelloza, czerwonka, zakażenie rotawirusem. Nawet po wyleczeniu takich chorób ślady wpływu pozostają na wyściółce jelitowej, która może stać się wylęgarnią zarodkowania polipów.
  4. Dziedziczne predyspozycje i wrodzone wady odbytnicy.
  5. Zły styl życia, złe nawyki i zła ekologia. Brak ruchu prowadzi do zastoju krążenia krwi w obszarze miednicy, co komplikuje odpływ żylny. W połączeniu z innymi wpływami może to być czynnikiem prowokującym. Ważną rolę w powstawaniu polipów ma również nadużywanie alkoholu.
  6. Uraz ścian jelita podczas przechodzenia cząstek stałych.

Ryzyko polipów znacznie wzrasta u osób w wieku powyżej 47-50 lat. Wraz z wiekiem zmiany strukturalne gromadzą się w tkankach naczyń krwionośnych, co wymaga dodatkowej kontroli. W tej grupie wiekowej zaleca się przeprowadzenie kolonoskopii profilaktycznej, niezależnie od występowania objawów.

Objawy

Objawy polipów odbytnicy nie mają szczególnej specyficzności, co komplikuje ich różnicowanie od innych chorób. Do głównych objawów patologii należą takie objawy:

  • dyskomfort wewnątrz odbytnicy (w odbycie). Osoba ma poczucie, że utknęło w niej obce ciało. Taki dyskomfort nie jest stały, ale ma charakter napadowy. Uporczywy dyskomfort związany z bólem wskazuje, że polip osiągnął znaczne rozmiary;
  • w miarę rozwoju polipowatości ból występuje w podbrzuszu;
  • naruszenie krzesła, w którym w początkowej fazie choroby zaparcia występują na przemian z biegunką. W przypadku dużych polipów pojawia się przewlekłe zaparcie. Częstotliwość wypróżnień nie przekracza 2 razy w ciągu 7 dni;
  • zanieczyszczenia w kale. Trwałym objawem polipów odbytnicy jest śluz w stolcu, ponieważ te łagodne wzrosty mają zwiększoną zdolność wydalniczą. Najbardziej niebezpieczną manifestacją są zanieczyszczenia krwi. Może to wskazywać na szczypanie nagromadzenia, uszkodzenia lub martwicy.

Przyczyny i objawy polipów jelitowych

Stopień manifestacji tych objawów zależy od wielkości, rodzaju i liczby formacji. Obraz kliniczny można modyfikować. W każdym razie, jeśli istnieją takie znaki, konieczne jest skonsultowanie się z proktologiem.

Klasyfikacja

Guzy te mogą mieć inną strukturę, a zatem istnieją następujące główne typy polipów:

  1. Formacje gruczołowe (lub polipy gruczolakowate). Są to foki o różowym kolorze, ledwo zauważalne na tle błony śluzowej jelit. Ich rozmiar może osiągnąć 25-35 mm. Krwawienie jest niezwykle rzadkie, ale głównym zagrożeniem tej formy choroby jest wysokie prawdopodobieństwo nowotworu (przekształcenie w raka).
  2. Wełniste polipy odbytnicy. Rosną z tkanek nabłonkowych i są przeniknięte licznymi małymi naczyniami krwionośnymi. Ze względu na tę cechę, ze względu na formacje kosmków, może wystąpić częste krwawienie. Ich rozmiary mogą przekraczać 3,5 cm.
  3. Formacje żelazo-kosmków. Łączą poprzednie odmiany.
  4. Polipy hiperplastyczne. Są to małe guzy o wielkości do 6 mm.

Polipy w odbytnicy wyglądają jak wzrosty. Mogą mieć grubą, szeroką podstawę lub opierać się na cienkiej nodze (zrębie). Poprzez zmianę ilościową rozróżnia się pojedyncze i wielokrotne formacje. Eksperci szczególnie podkreślają rozproszoną polipowatość, gdy guzy pokrywają prawie całą błonę śluzową.

Co to są niebezpieczne polipy

Ryzyko polipów odbytnicy u ludzi jest spowodowane ryzykiem następujących powikłań:

  • przekształcenie w nowotwór złośliwy. Najbardziej podatne na złośliwość są kosmkowate węzły gruczolakowate. Prawdopodobieństwo transformacji wzrasta wraz ze wzrostem ich liczby i obecnością dużych polipów na szeroką skalę;
  • niedrożność jelit. Wzrost polipów prowadzi do częściowego nakładania się światła jelita, co powoduje zastój kału. W rezultacie pojawia się prawdopodobieństwo ogólnego zatrucia ciała, martwicy tkanki jelitowej, rozwoju zapalenia otrzewnej;
  • zapalenie jelit w ostrej postaci;
  • paraproctitis. Polipoza zwiększa prawdopodobieństwo reakcji zapalnych. W wyniku ich częstego występowania infekcja jest wysyłana do tkanki tłuszczowej, gdzie powstają wrzody. Zjawisko to może stać się chroniczne;
  • pęknięcia w ścianach jelit;
  • niedokrwistość. Może wystąpić z częstymi i ciężkimi krwawieniami;
  • powstawanie kamieni kałowych w wyniku ciągłej stagnacji kału. Prowadzi to do niestrawności, ogólnego zatrucia, pogorszenia układu odpornościowego.

Polipy w odbytnicy nie powinny być uważane za drobną chorobę. Zaniedbany etap patologii powoduje poważne konsekwencje, aw niektórych przypadkach eksperci oceniają go jako stan przedrakowy.

Diagnostyka

Aby określić obecność polipów w odbytnicy, przeprowadza się następujące badania diagnostyczne:

  1. Palpacja. Jest to początkowa metoda diagnostyczna, którą proktolog wykonuje podczas badania pacjenta. Używając palców, jest w stanie ujawnić guzy w odległości 10-12 cm od odbytu.
  2. Rektoromanoskopia. Wizualną kontrolę ściany jelita wykonuje się za pomocą prostokąta. Dzięki niemu można badać stan błony śluzowej w odległości 30-35 cm od odbytu.
  3. Irrigoskopia. Środek kontrastowy wstrzykuje się do jelita i wykonuje się fluoroskopię. Ta metoda umożliwia zbadanie całego odbytnicy.
  4. Obliczone lub rezonans magnetyczny. CT lub MRI to najbardziej pouczająca metoda badawcza.
  5. Techniki laboratoryjne. Opierają się na biochemicznej i ogólnej analizie krwi i kału. Wyniki nie pozwalają na postawienie ostatecznej diagnozy, ale pozwalają ocenić możliwe komplikacje i zagrożenia.

Główna trudność w postawieniu prawidłowej diagnozy wiąże się z brakiem charakterystycznych objawów. W trakcie badań konieczne jest odróżnienie polipowatości od chorób takich jak tłuszczak okrężnicy, mięśniaki, naczyniaki, promienica, choroba Crohna. Badanie histologiczne biopsji pozwala ustalić ryzyko nowotworu.

Oznaki i metody leczenia polipów w woreczku żółciowym

Leczenie narkotyków

Leczenie polipów odbytnicy bez zabiegu chirurgicznego (z pomocą terapii lekowej) może dawać pozytywne wyniki tylko na najwcześniejszym etapie choroby.

Do ekspozycji lokalnej stosuje się świece Chistobolin, które wkłada się za pomocą sigmoidoskopu. Procedura jest wykonywana codziennie, dwa razy dziennie.

Wraz z postępem patologii terapia ma bardzo niską skuteczność, więc głównym sposobem pozbycia się polipów odbytnicy jest operacja usunięcia.

Rodzaje operacji dla polipów odbytnicy

Rozróżnia się następujące rodzaje operacji usuwania polipów odbytnicy:

  1. Elektrokoagulacja. Odrosty są cięte za pomocą pętli diatermicznej. Ostrość jest rejestrowana przez przewodnik, przez który przepływa prąd wysokiej częstotliwości. Małe guzy są usuwane metodą fulgulacji (spalane po dotknięciu przez elektrodę).
  2. Wycięcie typu transanal. Jeśli polipy znajdują się w pobliżu odbytu, chirurg może je usunąć, wkładając do niego instrument.
  3. Transanalna mikrochirurgia. Ta nowoczesna technologia opiera się na wprowadzeniu przez odbyt proktoskopu (rodzaj endoskopu), przez który usuwany jest węzeł.
  4. Chirurgia laserowa. Za pomocą wiązki laserowej przeprowadza się kauteryzację małych polipów lub wycinanie dużych formacji.
  5. Resekcja chirurgiczna. Jeśli podejrzewa się zwyrodnienie komórek złośliwych, wykonuje się operację chirurgiczną w celu usunięcia zaatakowanego obszaru lub całej odbytnicy.

O tym, jaką metodę leczenia zastosować, może zdecydować lekarz po przeprowadzeniu pełnego zakresu badań. Bierze pod uwagę lokalizację i wielkość guza, rodzaj polipów, ryzyko powikłań, zdrowie pacjenta.

Rehabilitacja po operacji

Każda interwencja chirurgiczna wymaga pewnego okresu regeneracji pooperacyjnej. Okres rehabilitacji po usunięciu polipów może być dłuższy niż 15 dni. W tym okresie musisz spełnić następujące warunki:

  1. Wyeliminuj wysiłek fizyczny i kieruj pojazdami, aby wyeliminować ryzyko krwawienia.
  2. Jedz z dietą typu oszczędzającego.
  3. Po resekcji chirurgicznej odpoczynek w łóżku zapewnia specjalny kompleks terapii ruchowej.

Odżywianie i dieta

Właściwe odżywianie jest niezbędnym elementem w leczeniu polipów odbytnicy. Zasady żywienia oparte są na następujących zaleceniach:

  • minimalne spożycie błonnika;
  • wzrost spożycia witaminy B. Najlepiej uzupełniać ją warzywami i owocami, ale tylko gotowanymi lub pieczonymi;
  • ograniczenie żywności pochodzenia zwierzęcego;
  • wzrost ilości pokarmów roślinnych (zbóż).

Najbardziej przydatne produkty to kurkuma, żółta cebula, orzechy włoskie i siemię lniane. Mięso lepiej zastąpić rybą. Witamina D może być uzupełniana żółtkami jaj, rybami morskimi, produktami mlecznymi. Najbardziej niezdrowa żywność to chipsy, wędzone jedzenie, produkty piekarnicze z mąki pszennej, margaryna, słodycze i cukier, napoje z gazem.

Środki ludowe

Środki ludowe i metody leczenia polipów odbytnicy stosuje się jedynie jako dodatkowe metody terapii. Przed użyciem należy koniecznie skonsultować się z lekarzem. Najczęściej stosowane takie związki:

  1. Lewatywy. Najskuteczniejszy środek - infuzja glistnika (1 łyżka stołowa rośliny na 100 ml wrzącej wody). Dobrze ustalona mieszanka glistnika, nagietka i krwawnika. Możesz użyć kolekcji - nagietka, dziurawca, tawuła, glistnika.
  2. Maść. Popularną recepturą jest mieszanka glistnika i wazeliny w równych proporcjach. Możesz zastosować maść na bazie kamfory i miodu z dodatkiem jodu.
  3. Wykorzystanie wewnętrzne. Wyróżnia się buliony, napary z soku kalina lub glistnika. Pozytywny efekt obserwuje się przy stosowaniu mieszanki krwawnika, dziurawca i chaga, a także nalewek ze złotego wąsika i wywaru z kory dębu.

Na pierwszy rzut oka polipy odbytnicy wydają się być nieszkodliwą chorobą. W zaawansowanym stadium mogą powodować ciężką patologię. Tylko leczenie w odpowiednim czasie może całkowicie wyeliminować te formacje guza.

Polipy w odbytnicy: jak wygląda polip analny, jak się manifestuje i jak jest niebezpieczny?

Polipy w odbytnicy - patologiczne wzrosty nabłonka śluzowego, spowodowane naruszeniem zdolności regeneracyjnych komórek z wielu różnych powodów. Klinicyści uważają, że usunięcie patologicznych wzrostów jest jedynym sposobem zapobiegania niepożądanym powikłaniom, w tym rakowi jelita grubego, krwawieniom, martwicy tkanki śluzowej.

Polipy w odbytnicy - cechy i cechy

Polip odbytnicy jest formacją przypominającą guz, opartą na zmodyfikowanej tkance śluzowej, gruczołowej lub limfoidalnej. Oficjalna medycyna rozważa wszelkie nieprawidłowe wzrosty błony śluzowej jako przedrak, przypisując im wysokie ryzyko złośliwości komórek i innych poważnych powikłań. Niestety, wzrost rzadko objawia się jakimikolwiek objawami, szczególnie na początku ich rozwoju. Tylko w miarę wzrostu guza powstaje pewien obraz kliniczny.

Jeśli występuje ich rozkład w różnych częściach odbytnicy, mówią o rozwoju polipowatości odbytnicy.

Na notatce. Jakikolwiek patologiczny wzrost na narządzie śluzowym występuje na dotkniętej powierzchni:

Do tej pory nie wyodrębniają żadnego pojedynczego powodu, który stałby się przyczyną powstawania guza. Grupa ryzyka obejmuje pacjentów ze skomplikowaną historią dziedziczną, chorobami odbytnicy i narządów nadbrzusza.

Kod dla ICD-10 K-62.1. - polipy odbytnicy. Czasami można użyć innego kodu K-62 - innych chorób odbytu i odbytnicy.

Jak wygląda polip kanału odbytu?

Polipy analne są dość zróżnicowane:

  • uviform,
  • podobny do winorośli,
  • duże lub małe,
  • w postaci grzyba, kłykcin lub różnych rozgałęzień.

Pomimo różnorodności gatunków, ogniska polipowate mają wyraźną strukturę: podstawę, nogę (jeśli jest obecna) i ciało.

W zależności od struktury istnieją dwie główne grupy wzrostów:

  • Na nodze. Polip na łodydze ma podstawę, długą szypułkę i ciało. Szypułka jest reprezentowana przez splot komponentu naczyniowego, pochodzący z błony śluzowej narządu. Głównym niebezpieczeństwem wzrostu na nasadzie jest uszkodzenie, pęknięcie lub uszczypnięcie obszarów zwieracza jelit.
    W jamie jelitowej rośnie erupcja, jest elastyczna, rzadko ulega nowotworom. Ryzyko złośliwości wzrasta wraz z trwałym uszkodzeniem, krwawiący polip może być złośliwy.
  • Na szeroką skalę. Płaski polip nie ma nóg, podstawa natychmiast wchodzi w ciało. Zazwyczaj zrąb jest szeroki, nasycony obfitością składnika naczyniowego, tkanki gruczołowej lub limfoidalnej. Guzy na szeroką skalę są bardziej podatne na złośliwość.

Kolor polipów jest również zróżnicowany, ale zasadniczo powtarza kolor błon śluzowych odbytnicy. Typowy kolor polipa jest różowawy, z fioletowymi plamami. Nasycenie barwy całkowicie zależy od stopnia wypełnienia polipa naczyniami krwionośnymi i naczyniami włosowatymi.

Wymiary

Rozmiar polipów odbytu waha się od 1 mm do 5 cm, im większy wzrost, tym większe ryzyko wystąpienia powikłań. Stosunek wielkości do ryzyka onkogennego jest miarą warunkową dla określenia potencjalnego zagrożenia. Istnieją przypadki złośliwości tylko jednej kosmówki mniejszej niż 0,4 mm na ciało polipa.

Na przykład w przypadku polipów 4 cm mogą wystąpić następujące komplikacje:

  • Rozwój niedrożności jelit;
  • Nadmierne krwawienie i rozwój niedokrwistości z niedoboru żelaza;
  • Naruszenie i martwica tkanek śluzowych;
  • Zaparcia, biegunka, zwiększone zatrucie.

Zwróć uwagę! Im większy rozmiar, tym większe niebezpieczeństwo komplikacji. W przypadku dużych polipów pacjenci zwykle zauważają wzrost nietypowych objawów.

Rodzaje i rodzaje polipów analnych

Klinicyści rozróżniają dwie główne klasyfikacje formacji polipowatych: w zależności od charakteru występowania i cech strukturalnych (wyniki histologiczne).

Według rodzaju zdarzenia

Następujące grupy nowotworów polipowatych wyróżnia się charakterem ich występowania:

  1. Zapalny lub zakaźny - podstawą polipa jest przenoszone zapalenie;
  2. Nowotwory - z nadmiernym wzrostem tkanek śluzowych jelit;
  3. Hiperplastyczny - polip typu 3 jest wynikiem wzrostu nieprawidłowych komórek nabłonka śluzowego.

To ważne! Najtrudniejsze pod względem rokowania są nowotworowe i rozrostowe błony śluzowe, ponieważ wiele czynników dziedzicznych lub autoimmunologicznych może wpływać na proces ich pojawiania się.

Według struktury morfologicznej

Ze względu na możliwość biopsji lekarze mogą ocenić nie tylko cechy strukturalne ogniska polipowatości, ale także porównać ryzyko możliwej złośliwości guza. Istnieje kilka rodzajów guzów.

Włóknisty

Polipy włókniste są tworzone z tkanki łącznej i komórek nabłonkowych. Ich drugie imię jest fałszywe. Polipy włókniste rzadziej odradzają się w raku. To jest ich główna różnica w porównaniu z innymi typami patologicznego wzrostu błon śluzowych.

Główną przyczyną włóknistych wzrostów są przewlekłe zapalenie tkanki odbytnicy i powikłania chorób w tej lokalizacji:

W kształcie takie polipy przypominają grzyb lub gruszę, zazwyczaj mają grubą nogę lub szeroką podstawę. Ozlokachestvennost możliwe tylko w przypadku ciągłych urazów lub przypadków raka odbytnicy u bliskich krewnych.

Gruczolakowaty

Gruczolakowaty polip opiera się na różnych tkankach, głównie nabłonku gruczołowym. Ta cecha wynika z drugiej nazwy polipa gruczolakowatego - wzrostu gruczołowego lub gruczolaka. Wraz z komórkami gruczołowymi w ciele polipa mogą być nietypowe składniki.

Wzrost gruczolakowaty jest często wielokrotny, powstały w wyniku niekontrolowanego podziału komórek i mnożenia. Szybko rosnące kolonie małych guzów rozprzestrzeniają się na całej długości odbytnicy, co prowadzi do dyskomfortu, nieprzyjemnych objawów.

Uwaga! Gruczolakowate lub gruczołowe polipy są najbardziej podatne na złośliwość. Częstość nowotworów osiąga 65% wszystkich przypadków klinicznych. Leczenie jest zwykle długie, ma długi okres rehabilitacji.

Wzrost hiperplastyczny

Hiperplastyczne wzrosty błon śluzowych są odmianami polipowatości z szybkim rozprzestrzenianiem się narośli wzdłuż wyściółki kanału odbytniczego. Nie ma szczególnego powodu.

Patologia często staje się wtórnym powikłaniem:

  • dysbakterioza,
  • zapalenie dwunastnicy
  • wrzód trawienny i zapalenie błony śluzowej żołądka,
  • zakażenie przewodu pokarmowego.

Podstawą polipa jest zawsze obrzęk, przekrwienie. Ciało polipa zawiera komórki plazmatyczne, składnik limfocytowy, erozję, torbielowate.

Jeśli rozrosty śluzu są organotypowe dla żołądka, to w przypadku odbytnicy są przynajmniej nietypowe. Podstawą powstawania polipów hiperplastycznych jest naruszenie funkcjonalności komórek, spowolnienie lub zatrzymanie procesu wydzielania i wydzielania.

Hiperplastyczne polipy powstają nawet u małych dzieci z powodu samoistnych mutacji wewnątrzmacicznych.

Struktura polipa jest złożona, ma następujące cechy:

  • szeroka baza;
  • biaława podstawa;
  • rozmiar mniejszy niż 5-6 cm;
  • kulisty kształt ciała polipa;
  • gładka błyszcząca powierzchnia.

Zwróć uwagę! Hiperplastyczne polipy mają minimalne ryzyko złośliwości, podobnie jak nowotwory włókniste. Ryzyko wystąpienia nowotworu występuje tylko w 2% wszystkich przypadków klinicznych.

Polip kędzierzawy

Wełniste nowotwory są zaokrąglone, mają aksamitną powierzchnię i szeroką podstawę. Villous - najbardziej niebezpieczny w stosunku do zwyrodnienia komórek złośliwych. Istnieją przypadki złośliwości jednego polipa kosmków poniżej 1 mm.

Na wczesnym etapie istnieją dwa główne sposoby rozwoju:

  1. Wzdłuż błony śluzowej jelit;
  2. Wewnątrz światła ciała.

Charakter i cechy wzrostu mogą się różnić w zależności od:

  • postępowa patologia,
  • przepisana terapia
  • przyjmowanie leków.

Objętości nowotworów są różne i mogą osiągnąć 10 cm.

Wśród objawów szczególnie wyróżnionych:

  • Obfity wypływ z odbytu (wilgotna bielizna);
  • Bolesne i częste popychanie do stolca;
  • Nietypowe wydzielanie w kale (śluz, krew, ropa);
  • Uczucie ciśnienia w odbytnicy.

Polipy włókniste rzadziej odradzają się w raku.

Ból i inne nieprzyjemne objawy są całkowicie zależne od wrażliwości pacjenta, jego wieku, cech anamnestycznych. Jeśli polipy są blisko odbytu, mogą z niego wypaść lub zostać zablokowane przez zwieracze.

Środki diagnostyczne

Zwykle patologiczne wzrosty błon śluzowych są przypadkowo stwierdzane podczas badania ciała pod kątem innych chorób.

Środki diagnostyczne mają na celu przeprowadzenie następujących manipulacji:

  • Badanie ręczne. Metoda pozwala na zbadanie jelita przez 10 cm od odbytu. W badaniu palpacyjnym lekarz nie tylko wykrywa polipowate uszkodzenie, ale także określa ilość, przybliżony rozmiar, teksturę i obecność innych patologii, w tym hemoroidów.
  • Rektoromanoskopia. Metoda badania odbytnicy za pomocą elastycznej sondy na całej długości odbytnicy, w tym jej odcinków dystalnych (esicy, jelita ślepego).
  • Kolonoskopia. Dominująca metoda badania odbytnicy, która obejmuje całe jelito. Jednocześnie możesz zobaczyć tkanki śluzowe wszystkich części ciała. Sprzęt optyczny, oświetlenie pozwalają dokładnie ocenić stan tkanek, a drugi sposób dostarczenia narzędzi pozwala usunąć polip podczas diagnozy, zatrzymać krwawienie, pobrać fragment polipa do biopsji. Jak wygląda tutaj procedura kolonoskopii?
  • Irrigoskopia. Metoda diagnostyki rentgenowskiej, w której odcinki jelita pęcznieją i wprowadzany jest środek kontrastowy w celu uzupełnienia obrazu. Na tle wprowadzenia kontrastu - siarczan baru, wykonuje się całą serię strzałów, które odzwierciedlają ogólny stan jelit: polipy, torbiele, guzy, przerzuty.
  • Badanie CT lub MRI. Badanie jelita za pomocą specjalnego skanera, który usuwa wszystkie projekcje narządów. Jedynym minusem jest wysoki koszt. Jeśli chcesz wiedzieć, co jest bardziej pouczające: kolonoskopia lub rezonans magnetyczny jelita, przejdź tutaj.

Dodatkowo wymagane badania laboratoryjne: analiza kału, moczu, krwi, wydzieliny śluzowej z obfitym oddzieleniem od odbytu. Wszystko to pozwoli na ocenę stanu pacjenta na dużą skalę i przepisanie odpowiedniego leczenia.

Jakie są niebezpieczne polipy w odbytnicy?

Głównym niebezpieczeństwem patologicznych wzrostów tkanek jelitowych jest ryzyko złośliwości i rozwoju krwawień wewnętrznych. Biorąc pod uwagę, że wzrost tkanki nabłonkowej często występuje na tle istniejących chorób światła odbytnicy, zawsze istnieje ryzyko zaostrzenia chorób współistniejących.

Złośliwy polip objawia się bólem podczas defekacji, w spoczynku, obfity wypływ z kanału odbytniczego. Kiedy wewnętrzne krwawienie w masie kałowej powoduje zanieczyszczenie krwi, rozwija się niedokrwistość z niedoboru żelaza.

Inne powikłania obejmują ryzyko obrażeń, trwałych obrażeń i powikłań zakaźnych. Aby zapobiec powikłaniom, usuń ogniska polipów.

Leczenie polipów opiera się na interwencji chirurgicznej. Tylko radykalne metody mogą całkowicie pozbyć się guzów i poprawić jakość życia pacjenta.

To ważne! Niestety, żadna operacja nie jest gwarancją nawrotu patologii, jednak wraz z ryzykiem nowotworu może uratować zdrowie i przedłużyć życie.

Środki zapobiegawcze

Nie istnieje specjalna profilaktyka przeciw rozwojowi jelit, ponieważ dokładne przyczyny nowotworów nie zostały w pełni wyjaśnione.

Główne zalecenia obejmują:

  • Przestrzeganie zdrowego stylu życia;
  • Właściwe odżywianie. Przy okazji, eksperci doradzają dietę śródziemnomorską jako profilaktykę raka jelita grubego;
  • Terminowe leczenie chorób;
  • Skonsultować się z lekarzem, jeśli pojawią się nietypowe objawy.

Proktolog opowiada o polipach odbytnicy:

To właśnie terminowość leczenia w dużym stopniu determinuje rokowanie choroby. Zatem nawet nowotwory złośliwe są skutecznie leczone dzięki ich wczesnemu wykrywaniu i usuwaniu. Regularne badania profilaktyczne lub kontrolno-dynamiczne organizmu mogą przedłużyć życie pacjenta na wiele lat.

Czym jest polip gruczolakowaty macicy, przeczytaj nasz artykuł tutaj.