Szczegóły dotyczące usunięcia pęcherza moczowego: operacja, konsekwencje i powikłania

Usuwanie pęcherza (cystektomia) jest niebezpieczną i trudną operacją. Wymaga to dużego profesjonalizmu chirurga, dokładnego badania przedoperacyjnego pacjenta i długiego okresu rehabilitacji. Ponieważ interwencja tego rodzaju charakteryzuje się wielką traumą, jest przeprowadzana ściśle według wskazań, gdy nie ma innego wyjścia. To najbardziej radykalna metoda terapii. Według statystyk cystektomia nie jest tak często wymagana, co po raz kolejny dowodzi, że operacja usunięcia pęcherza moczowego jest skrajnym środkiem.

Struktura pęcherza moczowego

W praktyce medycznej istnieją dwa rodzaje takich interwencji:

  1. Usunięcie pęcherza moczowego, podczas którego wycina się narząd.
  2. Cystektomia całkowita lub radykalna, w której oprócz samego narządu, mężczyzna usuwa regionalne węzły chłonne, pęcherzyki nasienne, aw niektórych przypadkach część jelita i prostaty.

Chodzi o wyłączenie manipulacji. Czym jest cystektomia?

Wskazania do operacji

Ponieważ jest to poważna interwencja, lista wskazań jest wyczerpująca i obejmuje:

  • Procesy nowotworowe pęcherza o charakterze złośliwym w stadiach 3-4 (patrz. Rak pęcherza). Usunięcie narządu jest wskazane tylko w przypadku, gdy nie ma przerzutów do otaczających narządów, ale guz zaczął kiełkować do pobliskich struktur anatomicznych. To szansa na uratowanie życia pacjenta.
  • Marszczenie pęcherza (mikrocyst). W tym przypadku obserwuje się masywne zmiany włókniste (bliznowate) po stronie wydrążonego organu. W wyniku patologii pęcherz nie jest w stanie się rozciągnąć z powodu zmniejszenia elastyczności. Jest to związane z pęknięciem i rozwojem zapalenia otrzewnej. Choroba powstaje w wyniku przebiegu śródmiąższowego zapalenia pęcherza lub gruźlicy.
  • Rozwinęła się brodawczakowatość pęcherza moczowego. Zwłaszcza rozpraszaj jego kształt. Choroba charakteryzuje się rozwojem wielu łagodnych zmian (brodawczaków) rozrzuconych po powierzchni pęcherza moczowego. W przypadku brodawczaka wewnętrznego typowe jest wysokie ryzyko złośliwej transformacji guzów.
  • Nowotwory złośliwe pęcherza moczowego z pojedynczymi przerzutami do regionalnych węzłów chłonnych. W takiej sytuacji narząd jest usuwany wraz z uszkodzonymi strukturami limfatycznymi.

Przeciwwskazania

Przeciwnie, lista przeciwwskazań jest przybliżona. Ponieważ jest to ciężka i długotrwała operacja, nie każdy jest w stanie znieść taki test. Nie można wykonać operacji:

  • Osoby w podeszłym wieku i starsze ze względu na potrzebę przedłużonego znieczulenia.
  • Ludzie w poważnym stanie.
  • Pacjenci z chorobami zakaźnymi i zapalnymi dróg moczowych w ostrej fazie. Ryzyko wystąpienia sepsy jest wysokie.
  • Pacjenci z niskim krzepnięciem krwi.

Pierwsze dwa odczyty są absolutne. Kolejne są względne i wymagają korekty stanu.

Przygotowanie przedoperacyjne

Wymagane jest dokładne zbadanie pacjenta w celu zmniejszenia ryzyka zgonu i powikłań pooperacyjnych. Działania są typowe dla przygotowania do jakiejkolwiek interwencji operacyjnej, jednak istnieje specyfika.

Badania i analizy

Zalecenia dotyczące niezbędnych badań, analiz i przygotowania do zabiegu są udzielane wyłącznie przez lekarza prowadzącego!

Ogólne i biochemiczne badania krwi. Dają możliwość identyfikacji procesów zakaźnych i zapalnych.

  • Oznaczanie stężenia cukru (glukozy) w krwi włośniczkowej.
  • USG jamy brzusznej, radiografia płuc.
  • Koagulogram. Daje możliwość oceny krzepnięcia krwi.
  • Cystoskopia Pokazano, jak przeprowadzić proces i określić charakter interwencji chirurgicznej.
  • Bezpośrednie przygotowanie

    • Przez dwa tygodnie należy przerwać przyjmowanie niektórych leków: aspiryny i innych;
    • tydzień przed operacją pacjent zostaje przeniesiony na dietę ubogą w błonnik;
    • zabronione jest jedzenie przez dwa dni i zaleca się pić więcej;
    • obowiązkowa jest higiena obszaru pachwiny;
    • w celu „wydalenia” nadmiaru płynów z organizmu dziennie podaje się lewatywę oczyszczającą i moczopędną;
    • przez 12 godzin nie wolno palić, używać alkoholu;
    • od wieczora przed operacją nie można pić płynu.

    To szkolenie się nie kończy. W ciągu prawie dwóch tygodni lekarz przepisuje antybiotyk dla mężczyzny, aby zapobiec wtórnemu zakażeniu i prebiotykom w celu normalizacji mikroflory jelitowej. Ponadto, takie środki są niezbędne do przygotowania przewodu pokarmowego: możliwe jest wykorzystanie jego części do odprowadzania moczu.

    Techniki interwencyjne

    Najczęściej stosowana technika cystektomii jest następująca:

    • Pacjent jest umieszczany na stole operacyjnym. Traktuj miejsce zamierzonego nacięcia roztworami antyseptycznymi, oznacz linię cięcia. Do pęcherza moczowego wprowadza się cewnik w celu odprowadzenia moczu. U mężczyzn cewka moczowa jest długa i wąska, istnieją anatomiczne zgięcia, które uniemożliwiają normalne wejście cewnika. Dlatego specjalista powinien uważać, aby nie uszkodzić ścian cewki moczowej.
    • Kolejnym krokiem jest nacięcie tkanek dwoma lub trzema palcami ponad łonem, aby odsłonić narząd.
    • Pęcherz jest wycięty, lekarz bada pusty w środku.
    • Ściany narządu są stałe, dodatkowo wykonuje się fiksację gruczołu krokowego (podczas radykalnej operacji).
    • Lekarz wykonuje wycięcie moczowodów, liguje przewody ejakulacyjne, mobilizuje organy układu moczowego, tnąc więzadła.
    • Wykonuje się cewnikowanie wtórne w celu odprowadzenia moczu.
    • Sam pęcherz jest usuwany.
    • Przez otwór w jamie brzusznej chirurg wprowadza specjalny zbiornik do tymczasowego zbierania moczu.
    • Lekarz zszywa ranę.

    Metody odwracania moczu są bardzo zmienne:

    1. Tworzenie mokrej stomii, gdy kanał moczowy powstaje z części jelita krętego (wymagane jest stałe noszenie worka na mocz).
    2. Tworzenie się stomii z innych części przewodu pokarmowego.
    3. Wreszcie najnowocześniejszą metodą regeneracji pooperacyjnej prawidłowej czynności układu moczowego jest protetyka - zastąpienie pęcherza sztucznym.

    Powikłania po zabiegu

    Klasyczne efekty obejmują krwawienie i wtórne zakażenie powierzchni rany. Jednak następujące warunki stanowią wielkie niebezpieczeństwo:

    Ostre zatrzymanie moczu może wystąpić po operacji.

    ostre zatrzymanie moczu z powodu niedrożności moczowodu;

  • niewydolność nerek;
  • zapalenie dróg moczowych;
  • przy wymianie ciała na sztuczne, nietrzymanie moczu obserwuje się przez kilka miesięcy;
  • zwiększa ryzyko kamicy moczowej i odmiedniczkowego zapalenia nerek;
  • występuje okresowa blokada stomii.
  • Są to jednak problemy rozwiązywalne.

    Odzyskiwanie po interwencji

    Kurs rehabilitacyjny trwa od sześciu miesięcy do roku. Wymagana jest ostrożna dieta uboga w błonnik. Dieta powinna być wystarczająco wzmocniona (warzywa i owoce pomogą, ale nie będą zbyt kwaśne). W tym przypadku ilość zużytego płynu powinna zostać zmniejszona do jednego litra dziennie. Spadek aktywności fizycznej, w tym seksualnej. Pacjent uczy się ponownie opróżniać drogi moczowe, w protetyce okres ten może trwać do 12 miesięcy.

    Czy istnieje życie po cystektomii?

    Człowiek jest istotą o ogromnych zdolnościach adaptacyjnych. Jeśli wszystkie zalecenia specjalisty są przestrzegane, pacjent może żyć długo iw pełni jakościowo. Aktywność seksualna jest również rzadko upośledzona do tego stopnia, że ​​funkcje seksualne są całkowicie utracone. Konieczne jest przezwyciężenie fizycznego i psychicznego dyskomfortu wynikającego z używania pisuarów lub czasowego nietrzymania moczu podczas protetyki. O ile nie chodzi o zaniedbaną onkologię, oczekiwana długość życia pacjentów wynosi kilkadziesiąt lat. Życie po cystektomii jest. A jego jakość zależy od psychologicznej postawy osoby.

    Usunięcie pęcherza moczowego to poważna interwencja mająca na celu uratowanie chorego życia. Jest przeprowadzana tylko zgodnie ze wskazaniami, ale często po prostu nie ma alternatywy dla cystektomii. W tym przypadku pacjent może nauczyć się żyć w nowych warunkach.

    Usunięto pęcherz - jak żyć?

    Cystektomia jest operacyjną interwencją, której istota jest ograniczona do ekstrakcji dotkniętego pęcherza moczowego. W niektórych sytuacjach klinicznych (ściśle według wskazań) wykonywany jest radykalny typ tej operacji. W tym przypadku jednoczesne usunięcie pęcherza i gruczołu krokowego z zastąpieniem pęcherzyków. Wykonano również resekcję cewki moczowej. Usunięcie pęcherza u mężczyzn może mieć różne skutki. Wiele zależy od jakości interwencji, jej traumy, a także od tego, jak zostanie zorganizowany proces ekstrakcji moczu po zabiegu.

    Czynniki etiologiczne

    Główne przyczyny usunięcia pęcherza u przedstawicieli silnej połowy ludzkości są następujące:

    1. Rak pęcherza moczowego. W przypadku łagodnego nowotworu lekarze mogą nadal próbować uciekać się do metod leczenia zachowawczego. Jeśli występuje nowotwór złośliwy, natychmiast wykonuje się cystektomię, aby przedłużyć życie danej osoby;
    2. Uraz pęcherza (szczególnie z naruszeniem integralności jego ścian);
    3. Różne problemy kontroli nerwowo-mięśniowej nad tym narządem;
    4. Niewydolność pęcherza po ekspozycji na radioterapię i chemioterapię.

    Ważne jest, aby znać nie tylko wskazania, ale także przeciwwskazania do takiej radykalnej interwencji. Mężczyźni nie wykonują cystektomii w takich przypadkach:

    • obecność odległych miejscowych przerzutów;
    • wykrywanie w kanale moczowym nowotworów złośliwych;
    • stresowe nietrzymanie moczu;
    • obecność ludzkich nieprawidłowości ośrodkowego układu nerwowego, w których przede wszystkim wpływają na mięśnie struktury dna miednicy (wraz z zwieraczem zewnętrznym);
    • wadliwe funkcjonowanie zwieracza wewnętrznego;
    • zmiana onkologiczna trójkąta moczowego.

    Etapowe usuwanie pęcherza moczowego

    Praktycznie wszyscy przedstawiciele silniejszej płci, którym zaproponowano taką interwencję, zadają to samo pytanie - w jaki sposób usuwany jest pęcherz i jak się go zastępuje? Cały proces jest warunkowo podzielony na kilka etapów, które mają swoją specyfikę: okres przygotowawczy, operacyjna interwencja i okres pooperacyjny.

    Etap przygotowawczy

    W przededniu operacyjnej interwencji w planie leczenia konieczne jest włączenie zarówno środków przeczyszczających, jak i antybiotyków. Odbywa się to wyłącznie w celu oczyszczenia jelit i zapobiegania możliwym zakażeniom. Wieczorem przed interwencją pacjentowi nie wolno jeść żadnego rodzaju żywności. Możesz pić, ale tylko przezroczyste, ale nie barwiące napojów. Niektóre kategorie pacjentów powinny zaprzestać przyjmowania pewnych preparatów farmaceutycznych na tydzień przed planowaną interwencją, w szczególności leków przeciwzapalnych i leków, które mają przerzedzający wpływ na krew.

    Jeśli równocześnie z ekstrakcją pęcherza moczowego przeprowadzane są manipulacje w celu odwrócenia moczu do jelita lub skóry i utworzenia nowego organu z określonego odcinka jelita, wówczas w tym przypadku szczególną uwagę zwróci się na przygotowanie przewodu pokarmowego w okresie przedoperacyjnym. Tydzień przed zabiegiem pacjent ma przepisany:

    • specjalna dieta z całkowitym brakiem błonnika;
    • oczyszczanie jelit odbywa się codziennie za pomocą lewatyw syfonowych;
    • przepisywane są leki przeciwzapalne w celu tłumienia aktywności mikroorganizmów zlokalizowanych w jelicie;
    • 3 dni przed planowaną interwencją nalewkę opium przepisuje się pacjentowi. Ma to na celu ograniczenie ruchliwości jelit.

    Wideo: Rak pęcherza moczowego

    Operacyjna interwencja

    Wykonuje się nacięcie w jamie brzusznej pacjenta, aby uzyskać bezpośredni dostęp do pęcherza moczowego. Wszystkie naczynia krwionośne, które wcześniej dostarczały mu krew i składniki odżywcze, są odcinane i zszywane. Dopiero wtedy wydobywa się ciało. Zgodnie ze wskazaniami, wraz z pęcherzem, niektóre inne tkanki i narządy są również usuwane, w szczególności pęcherzyki nasienne, prostata i tak dalej.

    Drugim etapem operacyjnej interwencji jest stworzenie nowej ścieżki dalszego wycofywania moczu. Istnieją dwie możliwości - utworzenie nowego organu z części jelita lub stworzenie warunków do zainstalowania zewnętrznego pojemnika, który zostanie zamontowany na przedniej powierzchni brzucha.

    Czas trwania operacji wynosi od 1 do 5 godzin. Przez cały ten czas osoba jest pod wpływem znieczulenia, więc nie ma żadnych bolesnych odczuć.

    Ważne jest również, aby pamiętać, że usunięcie pęcherza nie ma wpływu na długowieczność. Lekarz udzieli pacjentowi tylko pewnych porad dotyczących tego, jaki styl życia będzie teraz musiał prowadzić.

    Okres pooperacyjny

    Czas trwania tego etapu wynosi od 10 do 12 dni. W niektórych przypadkach okres ten może być nieco wydłużony (zgodnie ze wskazaniami klinicznymi). Przez pierwsze kilka dni pacjent przebywa na oddziale intensywnej opieki medycznej, a następnie zostaje przeniesiony na zwykły oddział oddziału urologii. Przez 3 tygodnie po interwencji mocz z uformowanego pęcherza zostanie usunięty za pomocą specjalnego cewnika. Niektórzy pacjenci mogą mieć problemy z funkcjonowaniem jelit w ciągu pierwszych kilku dni po zabiegu. W tym przypadku masy kału są usuwane z niego przez ustawienie sondy. Pacjent otrzyma wszystkie niezbędne składniki odżywcze dzięki terapii infuzyjnej. W miarę normalizacji ruchliwości jelit zostanie ona przeniesiona do normalnej diety.

    Komplikacje

    Powikłania występują u 25-35% całkowitej liczby pacjentów, którzy zostali usunięci z pęcherza. Do najczęstszych należą:

    • tworzenie skrzepów krwi;
    • zakażenie tkanek;
    • ciężkie krwawienie;
    • uraz istotnych organów wewnętrznych;
    • reakcja alergiczna na znieczulenie;
    • zmniejszenie lub całkowita utrata funkcji seksualnych;
    • wodobrzusze;
    • nietrzymanie moczu.

    Życie po cystektomii

    Każdy mężczyzna po interwencji zadaje jedno pytanie - usunął pęcherz, jak żyć? W rzeczywistości życie człowieka zmienia się tylko w związku z procesem wydalania moczu. Przez resztę życie po usunięciu pęcherza nie zmienia się wcale. Najważniejsze informacje:

    • okresowo osoba musi wymienić pisuar;
    • zbiornik, w którym gromadzi się mocz, powinien być opróżniany w odpowiednim czasie;
    • Uważnie monitoruj higienę odcinka jelita, który został usunięty na skórze, aby zapobiec naruszeniu jego integralności lub infekcji.

    W sytuacjach, w których lekarze uciekają się do tworzenia nowego pęcherza z ściany jelita, sposób życia w ogóle się nie zmienia.

    Nie mniej ważne jest również odżywianie po usunięciu pęcherza moczowego. Pacjentom należy przepisywać dietę. Należy pamiętać, że usunięcie jednego z najważniejszych narządów układu wydalania moczu niekorzystnie wpływa na funkcjonowanie przewodu pokarmowego jako całości. W pierwszych dniach po zabiegu pacjent jest karmiony tylko dożylnym wlewem sterylnych roztworów. Dopiero po normalizacji perystaltyki pacjent może spożywać pokarmy dietetyczne w małych ilościach. Żywność powinna być tylko płynna, nie powinna zawierać grubego włókna, soli i tłuszczów.

    Po cystektomii dozwolone jest spożywanie takich produktów:

    • gotowana galaretka mleczna;
    • puree owsiane - ryż, płatki owsiane i kasza gryczana;
    • twaróg o niskiej zawartości tłuszczu;
    • rosół z kurczakiem lub rybą;
    • kotlety parowe;
    • Zupy kremowe;
    • owoce

    Wideo: Nephroureterolithis po cystektomii i heterotopowej uroderivati

    Usunięto pęcherz - jak żyć?

    Operacja usunięcia pęcherza moczowego lub cystektomii przeprowadzana jest w przypadkach, gdy organizm musi usunąć patologiczne skupienie (najczęściej jest to miejsce nowotworu złośliwego). Jest to operacja radykalna i jest metodą z wyboru, więc jej stosowanie dzisiaj jest dość rzadkie ze względu na rozwój medycyny i pojawienie się nowoczesnych i mniej traumatycznych metod leczenia. Jednak cystektomia jest produkowana i istnieje kilka wskazań do tego:

    1. Nowotwór złośliwy pęcherza w stadium T4, ale z M0;
    2. Rozlana papilomatoza;
    3. Duża liczba guzów pęcherza w stadium T3;
    4. Marszczenie pęcherza moczowego w przypadkach jego całkowitej zmiany z prątkiem gruźlicy Kocha lub śródmiąższowym zapaleniem pęcherza moczowego.

    Za granicą operację tę można wykonać nawet wtedy, gdy guz jest na wczesnym etapie, ale istnieje ryzyko nawrotu. Wynika to z faktu, że u takich pacjentów życie po usunięciu pęcherza będzie znacznie spokojniejsze, a po zakończeniu pełnego cyklu leczenia nic się nie martwi.

    Czy są jakieś przeciwwskazania do usunięcia pęcherza?

    Podobnie jak w przypadku każdej innej operacji, cystektomia ma wiele przeciwwskazań, w których zabrania się usuwania pęcherza:

    • Pacjent jest w ciężkim stanie;
    • Podeszły wiek pacjenta, ze względu na słabość jego serca, po prostu nie może wytrzymać długotrwałego znieczulenia;
    • Obecność ciężkich chorób współistniejących, które mogą powodować powikłania w okresie pooperacyjnym lub podczas operacji;
    • Choroby układu krzepnięcia krwi, które mogą prowadzić do masywnego krwawienia podczas cystektomii;
    • Ostre procesy zapalne w narządach moczowych, które występują przed usunięciem pęcherza moczowego u mężczyzn, których konsekwencje mogą stać się posocznicą (zakażeniem krwi) z powodu zakażenia krwi.

    Jak przygotować się do usunięcia pęcherza?

    Przed zabraniem osoby na stół operacyjny lekarze przeprowadzają serię działań w celu oceny stanu pacjenta, ryzyka rozwoju powikłań w okresie pooperacyjnym i identyfikacji przeciwwskazań do tej operacji:

    1. Analiza kliniczna krwi i moczu, biochemiczne badania krwi w celu oceny ogólnego stanu pacjenta;
    2. Określony poziom cukru we krwi;
    3. Przeprowadzono serię testów w celu określenia czasu krzepnięcia krwi i poziomów płytek krwi, aby wykluczyć choroby układu krzepnięcia;
    4. Aby zidentyfikować choroby współistniejące, pacjent musi przejść badanie ultrasonograficzne narządów jamy brzusznej, prześwietlenie klatki piersiowej;
    5. Aby poznać naturę i zakres uszkodzenia pęcherza, wykonuje się cystoskopię za pomocą biopsji, która pomoże określić taktykę znieczulenia i operacji;
    6. Przed cystektomią zgolić wszystkie włosy w pachwinie i brzuchu;
    7. Tydzień przed zalecaną operacją przepisuje się płynne odżywianie z minimalną zawartością błonnika;
    8. Zabrania się spożywania jedzenia rano przed usunięciem.

    W jakim znieczuleniu wykonuje się operację?

    Najczęściej stosowanym znieczuleniem ogólnym jest znieczulenie dotchawicze (intubacja). Z takim znieczuleniem:

    • Drogi oddechowe pacjenta będą całkowicie przejezdne, niezależnie od pozycji na stole operacyjnym;
    • Wykluczenie zawartości żołądka w drogach oddechowych;
    • Pomimo długotrwałego znieczulenia toksyczne działanie leków na pacjenta jest minimalne;
    • Operacja jest ułatwiona przez rozluźnienie mięśni przedniej ściany brzucha (chirurgom łatwiej jest dotrzeć do pęcherza).

    Jak usunąć pęcherz i jak wymienić?

    Obecnie najczęstszą metodą jest usunięcie pęcherza metodą otwartą - tak zwaną laparotomię. Ta operacja ułatwia pracę chirurga, a jego czas trwania jest znacznie krótszy niż przy użyciu laparoskopu. Technika cystektomii:

    1. Początkowo konieczne jest leczenie skóry pacjenta roztworem antyseptycznym i izolowanie pola operacyjnego;
    2. Pamiętaj, aby wprowadzić cewnik moczowy, który zmieni kierunek moczu podczas operacji;
    3. Łukowy nadłonowy dostęp odsłania i mobilizuje pęcherz;
    4. Po ekspozycji i ekstrawitynacji (eliminacja poza jamę brzuszną) pęcherza moczowego, jego wnęka jest otwierana w celu rewizji narządu;
    5. Ściany pęcherza (plecy i boki) muszą zostać zmobilizowane;
    6. Tył prostaty i pęcherzyki nasienne również wymagają mobilizacji;
    7. W przypadkach, gdy moczowody nie są przemieszczane z wyprzedzeniem do jelita lub przynoszone na skórę, są krzyżowane, cofając się o kilka centymetrów od miejsca, w którym guz wyrasta w ich ścianie;
    8. Instaluje cewnik moczowy;
    9. Podwiązanie nasieniowodów jest obowiązkowe (na tym etapie należy uważać, aby nie uszkodzić ściany odbytnicy);
    10. Pęcherz jest cofany do tyłu i do góry, pęcherz łonowy i więzadła przedbrzuszne łonowe są związane i przecinane razem z cewką moczową, aby nie skrzywdzić prostaty;
    11. Wykonuje się ektomię pęcherza moczowego, wykonuje się ostrożne krwawienie z wszelkich krwawień i zszywania krwawiących naczyń, usuwa się wady otrzewnej i wprowadza się drenaż do jamy miednicy;
    12. Przez chirurgiczną ranę przednio-bocznej ściany brzucha wprowadza się do cewki moczowej cewnik balonowy;
    13. Tworzą nowy organ ściany jelita;
    14. Rana chirurgiczna jest zszywana warstwami, aby odsączyć i nałożyć bandaż aseptyczny.

    Za granicą do wykonywania tej operacji najczęściej używany jest laparoskop, najczęściej za pomocą robota da Vinci. Taka operacja jest łatwiejsza do tolerowania przez pacjenta, jest delikatna, zmniejsza możliwe zakażenie rany i eliminuje masywną utratę krwi podczas operacji. Po usunięciu pęcherza istnieje kilka rodzajów wymiany. Najczęściej nowy organ powstaje ze ściany jelita cienkiego. Z niego pobierany jest 60-centymetrowy odcinek tkanki, z którego wykonywany jest nowy sferyczny pęcherz i obrębiony do moczowodu i kanału moczowego. Jest to najprostszy sposób na zastąpienie narządu i oddanie moczu fizjologicznego. Istnieje jednak szereg przeciwwskazań:

    • Obecność guza cewki moczowej;
    • Celiakia;
    • Ostra choroba zapalna jelit;
    • Nowotwór złośliwy jelita.

    W tych warunkach powstaje nowy zbiornik z jelita, który jest wyświetlany na skórze przedniej ściany brzucha. Zwykle wyjście znajduje się w pępku. W takim przypadku zbiornik zostanie opróżniony za pomocą cewnika. Innym sposobem oddawania moczu w takich sytuacjach jest połączenie (zespolenie) moczowodów i jelita cienkiego. W tym samym czasie pętla jelita cienkiego jest usuwana do skóry, a mocz jest zbierany w specjalnym pisuarze. W przypadkach, w których zwieracz odbytu działa prawidłowo, moczowód można wprowadzić do jamy jelitowej. W takich przypadkach mocz wydostaje się z kałem przez odbytnicę.

    Rokowanie po usunięciu pęcherza

    Rokowanie zależy od stadium i ciężkości choroby, a także od wdrożenia wszystkich zaleceń lekarzy. Zasadniczo jest to korzystne. Oczekiwana długość życia mężczyzn po zabiegu wynosi do dziesięcioleci, w zależności od rodzaju osoby prowadzącej.

    Usunięto pęcherz - jak żyć?

    Po usunięciu pęcherza i wypisaniu ze szpitala, życie zmienia się tylko w odniesieniu do oddawania moczu. Od czasu do czasu konieczna będzie zmiana pisuaru, opróżnienie zbiornika moczem, uważne monitorowanie higieny pętli jelitowej lub zbiornika wciągniętego na skórę. W tych przypadkach, gdy nowy pęcherz powstał z ściany jelita, styl życia w ogóle się nie zmienia. Pierwsze dwa tygodnie, nawet jeśli oddawanie moczu będzie później fizjologiczne, mocz trafi do przedniego brzucha w pisuarze. Jest niezbędny do wszczepienia nowego narządu moczowodu i cewki moczowej. Następnie pęcherz jest płukany w szpitalu roztworami antyseptycznymi. Po operacji kilka dni nie powinno się jeść, ponieważ jelito również cierpiało podczas cystektomii i potrzebny jest czas na jego gojenie. Dwa tygodnie później cewniki są usuwane, szwy i dreny są usuwane, a osoba może nadal żyć normalnie, podróżować, uprawiać sport, prowadzić życie seksualne.

    Pokarm po usunięciu pęcherza nie wymaga przestrzegania ścisłej diety. Wskazane jest, aby powstrzymać się od jedzenia produktów bogatych w błonnik. Posiłki powinny być niskokaloryczne, zawierać minimum soli. Nie jedz pikantnych, smażonych i tłustych potraw. Pożądane jest gotowanie dla pary, bez dodawania przypraw.

    Radykalna cystektomia, jej efekty i projekcje

    Nowotwory układu moczowego stanowią ponad 3% wszystkich guzów. Patologie są bardziej podatne na mężczyzn. Niebezpieczeństwo tego nowotworu występuje bezobjawowo we wczesnych stadiach.

    Często pacjenci szukają pomocy medycznej, jeśli wykryją krew w moczu. Występuje to przy 3-4 stopniowym rozwoju procesu. Usunięcie pęcherza moczowego w raku na tym etapie jest koniecznością. To jedyny sposób na przedłużenie życia człowieka, uratowanie go od dalszych strasznych manifestacji.

    Rak pęcherza: co mówią statystyki

    Guzy pęcherza różnego rodzaju agresywności stają się coraz bardziej powszechne na całym świecie. Piąte miejsce w rankingu wśród wszystkich problemów z rakiem. Najczęściej mężczyźni po 60. roku życia są podatni na raka. Choroba charakteryzuje się wysokim odsetkiem nawrotów.

    Według statystyk, jeśli guz zostanie znaleziony na etapie większym niż pierwszy, tylko usunięcie pęcherza pomoże osiągnąć najlepszą odpowiedź terapeutyczną, z rakiem, korzystne rokowanie dla przeżycia jest możliwe tylko w tym przypadku. W przypadku innych metod leczenia nawrót może wynosić do 80% w zależności od rodzaju patologii.

    Procedura usuwania pęcherza w przypadku raka

    Gdy nowotwór zostanie potwierdzony, pojawia się pytanie o cystektomię. Jest częściowy, gdy fragment organu jest wycięty guzem i radykalny. Ta ostatnia jest przeprowadzana z usunięciem prostaty, jąder z silnej połowy. Kobiety usuwają macicę za pomocą rur i jajników.

    Wymaga również ektomii węzłów chłonnych miednicy, sąsiedniego odcinka cewki moczowej. Na wczesnym etapie usunięcie guza w pęcherzu moczowym u mężczyzn i kobiet może być wykonane przezcewkowo. Ta manipulacja jest przeprowadzana za pomocą specjalnego urządzenia, które przechodzi przez kanał. Z jego pomocą usuwa się guz, materiał zbiera się do badania histologicznego. Taka interwencja jest skuteczna tylko wtedy, gdy proces zostanie wykryty w pierwszym etapie.

    Wskazania i cele operacji

    Radykalna cystektomia z powodu raka pęcherza moczowego jest przedstawiona w stadiach 3 i 4 choroby z całkowitym uszkodzeniem narządu. Ta metoda pomaga w wielu przypadkach ratować życie pacjenta. W zależności od nowotworu, jego agresywności, lokalizacji, taka operacja może być przeprowadzona nawet przy 2 etapach rozwoju procesu.

    Usuwanie pęcherza jest zalecane w następujących przypadkach:

    • kurczący się organ;
    • rozwinęła się brodawczakowatość;
    • nowotwory złośliwe;
    • procesy nowotworowe.

    Najlepszy wynik zostanie osiągnięty w przypadku, gdy guz nie przerzucił się lub znajduje się w pobliskich węzłach chłonnych, są one również usuwane podczas operacji.

    Przeciwwskazaniami względnymi są procesy infekcyjno-zapalne układu moczowego i niskie krzepnięcie krwi. W takich przypadkach, wraz z korektą stanu i normalizacją wskaźników, operacja może być przeprowadzona w przyszłości.

    Technika z

    Operacja jest złożona i musi być przeprowadzona przez doświadczonego onkologa z techniką chirurgii rekonstrukcyjnej. Dzięki tej interwencji ważne jest nie tylko jakościowe usunięcie narządu i, jeśli to konieczne, pobliskich tkanek, ale także stworzenie rezerwuaru dla dalszego wydalania moczu.

    Przed rozpoczęciem interwencji pacjent bardzo ostrożnie, unikając uszkodzenia ścian, wprowadza cewnik do cewki moczowej i przetwarza pole operacyjne. Nacięcie wykonuje się na wysokości 2-3 palców powyżej kości łonowej w postaci łuku lub zakotwiczonego. Ciąży się moczowody, nasieniowody, naprawiając prostatę u mężczyzn.

    Następnie narząd jest wycinany, badany, wysyłany do dalszego badania. Do jamy brzusznej wprowadza się tymczasowy zbiornik na mocz. Następnie nakładane są szwy, sterylny opatrunek. Całkowity czas trwania operacji wynosi 6-8 godzin.

    Powikłania operacji

    Usunięcie pęcherza moczowego jest skomplikowanym zabiegiem chirurgicznym. Około 30% pacjentów doświadcza różnych powikłań. Mogą wystąpić bezpośrednio podczas wykonywania manipulacji lub być odległe w czasie. Podczas operacji najczęściej są:

    • reakcja alergiczna na znieczulenie;
    • duża utrata krwi;
    • dysfunkcja układu sercowo-naczyniowego;
    • uszkodzenie jelit, dużych naczyń, zakończeń nerwowych.

    Negatywne objawy mogą wystąpić kilka godzin lub dni po interwencji. Występuje zatrzymanie moczu lub mimowolne oddzielenie moczu, ropnych procesów w wyniku wniknięcia patogennych mikroorganizmów. Pacjent ma zwiększone ryzyko rozwoju ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek, kamicy moczowej i zakrzepów krwi.

    Cechy okresu pooperacyjnego

    Operacja usuwania pęcherza jest trudna, pacjent wymaga długiego powrotu do zdrowia. Jak długo to potrwa, zależy od wielu czynników. Po interwencji zostaje przeniesiony na oddział intensywnej terapii, natlenianie jest przepisywane nawilżonym tlenem. Sonda jest wkładana przez nos do żołądka, aby usunąć zawartość. W pierwszych dniach diety przygotowuje się infuzję dożylną, nie podawaj także do picia.

    Konieczne jest zaplanowanie środków przeciwbólowych zgodnie z harmonogramem, co można zrobić najskuteczniej za pomocą specjalnej pompy, która sprawia, że ​​podawanie leku jest odmierzane. Od pierwszego dnia po interwencji zapobieganie zatorowi w płucach odbywa się poprzez ćwiczenia oddechowe.

    Ważne jest, aby zapobiegać powstawaniu zakrzepów krwi w kończynach. Osiąga się to za pomocą różnych technik. Nawet podczas operacji do pacjenta instalowane są specjalne dreny, które pomagają wyeliminować nadmiar płynu z jamy brzusznej. Muszą być codziennie leczone, a także wykonywane jest bandażowanie. Probówki są usuwane w przeddzień wypisu ze szpitala.

    Przewidywanie życia po zabiegu

    Dalsze perspektywy życiowe w wykrywaniu guza w pęcherzu zależą od wielu czynników. Jednym z najważniejszych jest przestrzeganie wszystkich zaleceń i zaleceń lekarza prowadzącego.

    Rozważ także:

    • etap wykrywania patologii;
    • rodzaj guza;
    • choroby powiązane;
    • wiek, płeć;
    • metody terapii;
    • kwalifikacja lekarza.

    Jeśli pacjent zwraca uwagę na swoje zdrowie, przechodzi badania profilaktyczne, choroba zostanie wykryta na wczesnym etapie. To szybko wyeliminuje nowotwór, daje korzystniejsze perspektywy życia, koszt opóźnienia może być bardzo wysoki.

    Rezultat z inną strukturą guza

    Jeśli guz jest powierzchowny, stopień jego złośliwości jest niski, a następnie z odpowiednią terapią, przestrzeganiem specjalnej diety w przyszłości, zdrowym stylem życia, rokowanie jest optymistyczne. W pierwszym roku po leczeniu nawroty występują u 15% pacjentów, aw ciągu najbliższych 5 lat 30%. Dalsze ryzyko progresji patologii nie przekracza 1%.

    Przy dużej agresywności nowotworu rokowanie jest mniej korzystne. W ciągu 12 miesięcy po terapii 61 procent pacjentów przechodzi ponowny atak choroby, w następnym pięcioletnim okresie liczba ta sięga 78. Jeśli wykryje się przerzuty, nawet po cystektomii, radioterapii, chemioterapii, prawdopodobieństwo przedłużonego życia jest bardzo niskie.

    Prognozy leczenia na różnych etapach

    Dalsze perspektywy życiowe w dużej mierze zależą od etapu wykrycia choroby. Jeśli onkologia została znaleziona na pierwszym etapie rozwoju, zwykle po usunięciu guza i radioterapii lub chemioterapii, pacjenci są w pełni przywracani. Jeśli przestrzegane są wszystkie zalecenia i regularne monitorowanie prewencyjne, ponad 95% ludzi żyje dalej niż normalnie. Usunięcie ciała w tym przypadku nie jest wykonywane.

    Na kolejnym etapie rozwoju patologii rzadko stosuje się cystektomię. Zazwyczaj przezcewkowa resekcja jest wykonywana z dalszym leczeniem zachowawczym. W tym przypadku 70% pacjentów przechodzi ponad 5 lat lub dłużej.

    W trzecim etapie leczenie raka jest znacznie trudniejsze. Ważne jest, aby usunąć pęcherz razem z pobliskimi tkankami i węzłami chłonnymi. Przy właściwie dobranej terapii około połowa pacjentów może żyć przez 5 lat lub dłużej. Należy pamiętać, że w tym przypadku ryzyko nawrotu jest bardzo wysokie. Ważne jest, aby monitorować stan zdrowia, regularne badania.

    Przetrwanie kobiet i mężczyzn

    Rak pęcherza moczowego u kobiet jest kilkakrotnie rzadziej niż w przypadku silniejszej płci. Jednocześnie wskaźnik przeżycia płci pięknej jest niższy w każdym wieku.

    Najwyższy odsetek spada w przedziale od 50 do 70 lat, u młodych i starych śmiertelnych wyników jest bardziej prawdopodobne. U mężczyzn wskaźnik przeżycia stopniowo spada do starości.

    Jak kontynuować życie po usunięciu pęcherza moczowego: przypomnienie dla pacjentów

    Okres powrotu do zdrowia po ektomii pęcherza moczowego trwa do 12 miesięcy. Pacjent otrzymuje specjalną dietę. Powinien być bogaty w witaminy. Dobre do jedzenia warzywa, nie kwaśne owoce, jagody.

    Ogranicz spożycie błonnika, ilość wody, którą pijesz, nie powinna przekraczać 1 litra. Aktywność fizyczna musi być obecna, ale z umiarem, zalecana przez lekarza. Nie pokazano obciążenia seksualnego. Stopniowo przyzwyczaja się do nowego stanu, pacjent uczy się opróżniać swój nowy organ lub adaptuje się do pisuaru.

    Wniosek

    Operacja usunięcia pęcherza w guzie nowotworowym jest przeprowadzana zgodnie z istotnymi wskazaniami. Trudny zarówno pod względem medycznym, jak i psychologicznym, jest jedynym sposobem na uratowanie życia pacjenta.

    W odpowiednim czasie, po dalszej diecie, pacjent stopniowo przyzwyczaja się do swojego stanu, przekracza barierę psychologiczną, powraca do aktywnego spędzania czasu. Jeśli osoba jest optymistycznie nastawiona do przyszłości, może bezpiecznie żyć dłużej niż kilkanaście lat.

    Pęcherz usunął sposób życia

    Usunięto pęcherz - jak żyć?

    Cystektomia jest operacyjną interwencją, której istota jest ograniczona do ekstrakcji dotkniętego pęcherza moczowego. W niektórych sytuacjach klinicznych (ściśle według wskazań) wykonywany jest radykalny typ tej operacji. W tym przypadku jednoczesne usunięcie pęcherza i gruczołu krokowego z zastąpieniem pęcherzyków. Wykonano również resekcję cewki moczowej. Usunięcie pęcherza u mężczyzn może mieć różne skutki. Wiele zależy od jakości interwencji, jej traumy, a także od tego, jak zostanie zorganizowany proces ekstrakcji moczu po zabiegu.

    Czynniki etiologiczne

    Główne przyczyny usunięcia pęcherza u przedstawicieli silnej połowy ludzkości są następujące:

    1. rak pęcherza moczowego. W przypadku łagodnego nowotworu lekarze mogą nadal próbować uciekać się do metod leczenia zachowawczego. Jeśli występuje nowotwór złośliwy, natychmiast wykonuje się cystektomię, aby przedłużyć życie danej osoby;
    2. uraz pęcherza (szczególnie z naruszeniem integralności jego ścian);
    3. różne problemy kontroli nerwowo-mięśniowej nad tym narządem;
    4. niewydolność pęcherza po ekspozycji na radioterapię i chemioterapię.

    Ważne jest, aby znać nie tylko wskazania, ale także przeciwwskazania do takiej radykalnej interwencji. Mężczyźni nie wykonują cystektomii w takich przypadkach:

    • obecność odległych miejscowych przerzutów;
    • wykrywanie w kanale moczowym nowotworów złośliwych;
    • stresowe nietrzymanie moczu;
    • obecność ludzkich nieprawidłowości ośrodkowego układu nerwowego, w których przede wszystkim wpływają na mięśnie struktury dna miednicy (wraz z zwieraczem zewnętrznym);
    • wadliwe funkcjonowanie zwieracza wewnętrznego;
    • zmiana onkologiczna trójkąta moczowego.

    Etapowe usuwanie pęcherza moczowego

    Praktycznie wszyscy przedstawiciele silniejszej płci, którym zaproponowano taką interwencję, zadają to samo pytanie - w jaki sposób usuwany jest pęcherz i jak się go zastępuje? Cały proces jest warunkowo podzielony na kilka etapów, które mają swoją specyfikę: okres przygotowawczy, operacyjna interwencja i okres pooperacyjny.

    W przededniu operacyjnej interwencji w planie leczenia konieczne jest włączenie zarówno środków przeczyszczających, jak i antybiotyków. Odbywa się to wyłącznie w celu oczyszczenia jelit i zapobiegania możliwym zakażeniom. Wieczorem przed interwencją pacjentowi nie wolno jeść żadnego rodzaju żywności. Możesz pić, ale tylko przezroczyste, ale nie barwiące napojów. Niektóre kategorie pacjentów powinny zaprzestać przyjmowania pewnych preparatów farmaceutycznych na tydzień przed planowaną interwencją, w szczególności leków przeciwzapalnych i leków, które mają przerzedzający wpływ na krew.

    Jeśli równocześnie z ekstrakcją pęcherza moczowego przeprowadzane są manipulacje w celu odwrócenia moczu do jelita lub skóry i utworzenia nowego organu z określonego odcinka jelita, wówczas w tym przypadku szczególną uwagę zwróci się na przygotowanie przewodu pokarmowego w okresie przedoperacyjnym. Tydzień przed zabiegiem pacjent ma przepisany:

    • specjalna dieta z całkowitym brakiem błonnika;
    • oczyszczanie jelit odbywa się codziennie za pomocą lewatyw syfonowych;
    • przepisywane są leki przeciwzapalne w celu tłumienia aktywności mikroorganizmów zlokalizowanych w jelicie;
    • 3 dni przed planowaną interwencją nalewkę opium przepisuje się pacjentowi. Ma to na celu ograniczenie ruchliwości jelit.
    1. Operacyjna interwencja

    Wykonuje się nacięcie w jamie brzusznej pacjenta, aby uzyskać bezpośredni dostęp do pęcherza moczowego. Wszystkie naczynia krwionośne, które wcześniej dostarczały mu krew i składniki odżywcze, są odcinane i zszywane. Dopiero wtedy wydobywa się ciało. Zgodnie ze wskazaniami, wraz z pęcherzem, niektóre inne tkanki i narządy są również usuwane, w szczególności pęcherzyki nasienne, prostata i tak dalej.

    Drugim etapem operacyjnej interwencji jest stworzenie nowej ścieżki dalszego wycofywania moczu. Istnieją dwie możliwości - utworzenie nowego organu z części jelita lub stworzenie warunków do zainstalowania zewnętrznego pojemnika, który zostanie zamontowany na przedniej powierzchni brzucha.

    Czas trwania operacji wynosi od 1 do 5 godzin. Przez cały ten czas osoba jest pod wpływem znieczulenia, więc nie ma żadnych bolesnych odczuć. Ważne jest również, aby pamiętać, że usunięcie pęcherza nie ma wpływu na długowieczność. Lekarz udzieli pacjentowi tylko pewnych porad dotyczących tego, jaki styl życia będzie teraz musiał prowadzić.

    Czas trwania tego etapu wynosi od 10 do 12 dni. W niektórych przypadkach okres ten może być nieco wydłużony (zgodnie ze wskazaniami klinicznymi). Przez pierwsze kilka dni pacjent przebywa na oddziale intensywnej opieki medycznej, a następnie zostaje przeniesiony na zwykły oddział oddziału urologii. Przez 3 tygodnie po interwencji mocz z uformowanego pęcherza zostanie usunięty za pomocą specjalnego cewnika. Niektórzy pacjenci mogą mieć problemy z funkcjonowaniem jelit w ciągu pierwszych kilku dni po zabiegu. W tym przypadku masy kału są usuwane z niego przez ustawienie sondy. Pacjent otrzyma wszystkie niezbędne składniki odżywcze dzięki terapii infuzyjnej. W miarę normalizacji ruchliwości jelit zostanie ona przeniesiona do normalnej diety.

    Komplikacje

    Powikłania występują u 25-35% całkowitej liczby pacjentów, którzy zostali usunięci z pęcherza. Do najczęstszych należą:

    1. tworzenie skrzepów krwi;
    2. zakażenie tkanek;
    3. ciężkie krwawienie;
    4. uraz istotnych organów wewnętrznych;
    5. reakcja alergiczna na znieczulenie;
    6. zmniejszenie lub całkowita utrata funkcji seksualnych;
    7. wodobrzusze;
    8. nietrzymanie moczu.

    Życie po cystektomii

    Każdy mężczyzna po interwencji zadaje jedno pytanie - usunął pęcherz, jak żyć? W rzeczywistości życie człowieka zmienia się tylko w związku z procesem wydalania moczu. Przez resztę życie po usunięciu pęcherza nie zmienia się wcale. Najważniejsze informacje:

    • okresowo osoba musi wymienić pisuar;
    • zbiornik, w którym gromadzi się mocz, powinien być opróżniany w odpowiednim czasie;
    • Uważnie monitoruj higienę odcinka jelita, który został usunięty na skórze, aby zapobiec naruszeniu jego integralności lub infekcji.

    W sytuacjach, w których lekarze uciekają się do tworzenia nowego pęcherza z ściany jelita, sposób życia w ogóle się nie zmienia.

    Nie mniej ważne jest również odżywianie po usunięciu pęcherza moczowego. Pacjentom należy przepisywać dietę. Należy pamiętać, że usunięcie jednego z najważniejszych narządów układu wydalania moczu niekorzystnie wpływa na funkcjonowanie przewodu pokarmowego jako całości. W pierwszych dniach po zabiegu pacjent jest karmiony tylko dożylnym wlewem sterylnych roztworów. Dopiero po normalizacji perystaltyki pacjent może spożywać pokarmy dietetyczne w małych ilościach. Żywność powinna być tylko płynna, nie powinna zawierać grubego włókna, soli i tłuszczów.

    Po cystektomii dozwolone jest spożywanie takich produktów:

    1. gotowana galaretka mleczna;
    2. puree owsiane - ryż, płatki owsiane i kasza gryczana;
    3. twaróg o niskiej zawartości tłuszczu;
    4. rosół z kurczakiem lub rybą;
    5. kotlety parowe;
    6. Zupy kremowe;
    7. owoce

    (5 głosów, średnia: 3,00 z 5) Pobierz.

    Rak pęcherza moczowego

    Co to jest rak pęcherza i kto go ma? Na co zwrócić uwagę? A co jeśli ktoś bliski ma guz pęcherza? Co jest ważne w onkologii pęcherza? Dlaczego, wykrywając mały guz, onkolog radzi, aby wykonać przedłużone badanie kości, wątroby, płuc? Jakie są sposoby leczenia guzów pęcherza i który jest lepszy? Jak żyć bez pęcherza, jeśli onkourolog zaleca jego usunięcie?

    Co to jest rak pęcherza?

    Jakie są nowotwory pęcherza? Klasyfikacja, etap.

    W zależności od rodzaju komórek, z których pochodzi nowotwór, uwalniane są różne typy raka pęcherza. Najczęstszym jest rak urotelialny lub przejściowy. Występuje w 90–95% przypadków. Znacznie rzadziej guzem jest gruczolakorak, rak płaskonabłonkowy, rak drobnokomórkowy, mięsak (nowotwór złośliwy tkanki łącznej).

    Etapy raka pęcherza:

    • I - guz znajduje się w obrębie moczowodu (błony śluzowej) i nie kiełkuje głębiej.
    • Guz II rośnie głębiej w ścianę pęcherza moczowego, ale nadal nie przekracza granic.
    • III - guz wyrósł poza pęcherz i rozprzestrzenił się na otaczające tkanki.
    • IV - rak pęcherza moczowego z przerzutami.

    Przyczyny raka pęcherza moczowego, czynniki ryzyka

    Wiadomo, że istnieją czynniki zwiększające ryzyko onkologii pęcherza moczowego. Na niektóre z nich można wpływać, inne (takie jak dziedziczność i wiek) nie mogą być:

    • Najważniejszym czynnikiem ryzyka jest palenie. U palaczy choroba występuje trzy razy częściej niż u osób niepalących. Szacuje się, że około połowa nowotworów pęcherza u mężczyzn i kobiet wiąże się z paleniem. Dym tytoniowy zawiera substancje toksyczne, które dostają się do krwiobiegu i są wydalane z moczem. Pozostają w pęcherzu i powodują złośliwe zwyrodnienie komórek śluzówki.
    • Niektóre zawody obejmują kontakt ze szkodliwymi substancjami, które zwiększają prawdopodobieństwo złośliwych guzów pęcherza moczowego. W grupie wysokiego ryzyka pracownicy przedsiębiorstw zajmujących się produkcją barwników (ekspozycja na benzydynę i beta-naftyloaminę), guma, skóra, wyroby włókiennicze, farby i lakiery, artyści, maszyniści, fryzjerzy (ekspozycja na substancje tworzące farby do włosów), kierowcy ciężarówek ( narażenie na produkty spalania oleju napędowego).
    • Zaobserwowano, że ludzie pijący dużo płynów rzadziej cierpią na raka pęcherza moczowego. Prawdopodobnie powodem jest to, że ich pęcherz jest regularnie czyszczony.
    • Najczęściej choroba jest rozpoznawana w starszym wieku. Ponad 90% pacjentów z rakiem pęcherza ma ponad 55 lat.
    • Mężczyźni mają większe ryzyko niż kobiety.

    Jak uniknąć raka pęcherza moczowego? Na co zwrócić uwagę?

    • Wieczna rada wszystkich lekarzy - nie pal. Nie pal w ogóle.
    • Prywatne porady onkurologa: upewnij się, że nie używasz barwników benzydyny w swojej pracy.
    • Nie trzymaj moczu, lepiej jest odwiedzać toaletę co 2-3 godziny niż oddawać mocz raz dziennie.
    • A jeśli nagle w moczu pojawiła się krew, nawet kropla, a potem pilnie, tego samego dnia - do urologa.

    Szczególnie niebezpieczne jest pojawienie się krwi w moczu bez bólu, pieczenia i zwiększonego oddawania moczu. Najczęściej oznacza to, że krwawienie pochodzi z guza pęcherza moczowego. Ważne jest również coroczne badanie lekarskie przez urologa: USG nerek i pęcherza moczowego, zwłaszcza u osób z krewnymi, u których wystąpił rak pęcherza moczowego.

    A co jeśli ktoś bliski ma guz pęcherza?

    Na recepcji do onkourologa. Maksymalna możliwa - szybko. Onkourolog wykona szereg procedur diagnostycznych i zasugeruje jedną lub inną opcję leczenia. Ważne jest, aby zrozumieć, że metody leczenia raka pęcherza moczowego w różnych stadiach różnią się znacznie. Im szybciej wykryje się guz, tym większa szansa, że ​​leczenie będzie radykalne. Nie bądź obojętny na pojawienie się nawet słabego czerwonego zabarwienia w moczu, może to mieć najsmutniejsze konsekwencje.

    Objawy złośliwych guzów pęcherza moczowego

    Najczęściej objawy nowotworów złośliwych pęcherza nie są specyficzne, w większości przypadków są spowodowane innymi chorobami. Ustalenie dokładnej diagnozy jest możliwe dopiero po badaniu.

    Zwykle pierwszym objawem raka pęcherza moczowego jest krew w moczu. Mogą zabarwić mocz w kolorze pomarańczowym, różowym, ciemnoczerwonym. Krew może pojawić się raz, a następnie mocz przez kilka tygodni lub miesięcy znów wygląda normalnie.

    Inne możliwe objawy:

    • Częste oddawanie moczu.
    • Ból, cięcie podczas oddawania moczu.
    • Trudności z oddawaniem moczu, słaby strumień moczu.

    W przypadku zaniedbania złośliwego tworzenia pęcherza moczowego występują objawy takie jak ból pleców, niezdolność do oddawania moczu, stałe osłabienie i zmęczenie, utrata apetytu i utrata masy ciała, ból kości, obrzęk nóg.

    Wiele z wymienionych powyżej objawów występuje z gruczolakiem prostaty u mężczyzn, kamicą moczową, obrzękiem błony śluzowej pęcherza moczowego z zapaleniem pęcherza i innymi chorobami.

    Cechy i objawy raka pęcherza moczowego u kobiet

    Pomimo różnic w strukturze układu moczowo-płciowego kobiet i mężczyzn, objawy raka pęcherza moczowego u kobiet i mężczyzn nie różnią się. Jest tylko jeden mały niuans: kobiety częściej ignorują krew w moczu, zwłaszcza jeśli pojawiły się krótko przed lub w trakcie miesiączki. Z tego powodu później udają się do lekarza.

    • Kobiety cierpią na złośliwe guzy pęcherza rzadziej niż mężczyźni.
    • Szansa na to, że przeciętny płeć fair uzyska ten nowotwór wynosi 1:88.
    • U kobiet choroba jest zwykle diagnozowana w późniejszym wieku niż u mężczyzn.
    • Zwykle u kobiet występują mniej agresywne i mniej inwazyjne guzy.
    • Ale jeśli zostanie wykryty działający rak inwazyjny, szanse na przeżycie są niższe dla kobiety niż dla mężczyzny.

    Cechy raka pęcherza moczowego u mężczyzn

    • Męski płeć jest czynnikiem ryzyka raka pęcherza moczowego. U mężczyzn choroba jest częstsza niż u kobiet.
    • Szanse, że mężczyzna zachoruje na tę onkopatologię podczas życia, wynoszą 1:26.
    • U mężczyzn raka pęcherza moczowego diagnozuje się zwykle we wcześniejszym wieku niż u kobiet, a guz jest zwykle bardziej agresywny i inwazyjny.
    • U mężczyzn guz może naśladować objawy gruczolaka prostaty.

    Co jest ważne w diagnozie raka pęcherza moczowego?

    Pierwszym i absolutnie niezbędnym badaniem jest cystoskopia. Wiele osób wie o gastroskopii - procedurze badania żołądka. Prawie to samo można określić i cystoskopię - kontrolę wewnętrznej powierzchni pęcherza moczowego.

    Klinika Europejska korzysta z nowoczesnego cystoskopu Karla Storza i Olympusa, zabieg wykonywany jest ze znieczuleniem. Stosowana jest również rzadka w Rosji technologia diagnostyki fotodynamicznej raka pęcherza moczowego - PDD. Technologia ta umożliwia identyfikację nawet tych części śluzu, które są dotknięte guzem, który nie jest widoczny.

    Istotą PDD jest wprowadzenie do organizmu substancji (kwasu 5-aminolewulonowego), która gromadzi się w komórkach nowotworowych, a gdy jest podświetlona na niebiesko, zaczyna świecić na czerwono. Pozwala to na wykonanie precyzyjnej, bardzo dokładnej biopsji ze wszystkich dotkniętych obszarów błony śluzowej pęcherza. Technologia ta jest stosowana w wiodących klinikach w Austrii, Niemczech i Izraelu i może nie tylko diagnozować, ale także skutecznie leczyć raka pęcherza.

    Innym ważnym sposobem diagnozowania raka pęcherza moczowego jest biopsja TUR. Specjalny instrument, resektoskop, jest wprowadzany przez cewkę moczową bez zewnętrznych nacięć. Guz jest usuwany w zdrowej tkance i wysyłany do badania histologicznego i cytologii pęcherza moczowego. A tutaj zastosowanie diagnostyki fotodynamicznej pozwala rozszerzyć możliwości inscenizacji: w końcu TUR to nie tylko diagnoza, ale w niektórych przypadkach metoda leczenia guza pęcherza moczowego. W kolorze niebieskim chirurg może zobaczyć najmniejsze obszary śluzu, dotknięte przez guz, aby można je było całkowicie usunąć.

    Oczywiście ważne badania, takie jak tomografia komputerowa, prześwietlenie klatki piersiowej, USG jamy brzusznej. CT pozwala ocenić obecność i wielkość przerzutów, znaleźć dotknięte węzły chłonne, zrozumieć, czy guzowi udało się wyjść poza pęcherz i uderzyć w odbytnicę, macicę, gruczoł krokowy. RTG klatki piersiowej umożliwia wykluczenie przerzutów do płuc i USG do wątroby.

    Dlaczego, wykrywając mały guz, onkolog radzi, aby wykonać przedłużone badanie kości, wątroby, płuc?

    W onkologii nie ma pojęcia „mały guz”. Istnieje koncepcja „etapu”. W dość dużej liczbie przypadków guz pierwotny nie przekracza pół centymetra, ale zdążył już „rzucić przerzuty” odległych narządów. Jeśli po prostu usuniesz guz, a nawet usuniesz go radykalnie, razem z pęcherzem, osoba zostanie zabita przez przerzuty, których nie wykryto na czas.

    Skontaktuj się z onkologiem-urologiem

    Jakie są sposoby leczenia raka pęcherza moczowego i który jest lepszy?

    W fotografii raka pęcherza moczowego pojawienie się guza podczas badania endoskopowego

    Szczególnym przypadkiem jest obecność guza pęcherza moczowego, który „siedzi” bezpośrednio na ustach moczowodu. Taki guz może blokować przepływ moczu z nerki. W celu przywrócenia funkcji nerek wykonuje się nakłucie nefrostomii - instalację specjalnej rurki w nerkach w celu przywrócenia odpływu moczu.

    Niestety usunięcie guza w ustach moczowodu wiąże się z obowiązkowym uszkodzeniem tego narządu. W klinice europejskiej proponujemy usunięcie podobnego guza za pomocą przezcewkowej resekcji z zachowaniem moczowodu. W tym celu przeszczepiamy moczowód do górnej części pęcherza w sposób laparoskopowy, co pozwala pacjentowi pozbyć się nefrostomii.

    Jeśli zauważymy, że istnieje wiele guzów, że istnieją przerzuty do lokalnych węzłów chłonnych, że guz zbyt głęboko wpływa na ścianę pęcherza, konieczne jest rozwiązanie problemu usunięcia pęcherza moczowego i przeprowadzenia radioterapii lub chemioterapii ogólnoustrojowej.

    Należy zrozumieć, że usunięcie pęcherza - cystektomia - jest jedną z najbardziej złożonych operacji w urologii. Aby zapewnić bezpieczeństwo pacjentom, u których wskazana jest cystektomia, w Europejskiej Klinice stworzono oddział chirurgiczny spełniający izraelskie normy bezpieczeństwa. Jest to potężna usługa znieczulenia i resuscytacji, sala operacyjna, wyposażona w najnowocześniejszy sprzęt, aby zminimalizować utratę krwi. Na oddziale intensywnej opieki medycznej odbywa się całodobowa obserwacja pacjentów pooperacyjnych, stale monitorowane są funkcje ważnych narządów.

    Jak żyć bez pęcherza, jeśli onkourolog zaleca jego usunięcie?

    Najbardziej nieprzyjemna opcja - usunięto pęcherz moczowy, a moczowody usunięto na skórę. Pacjent nie ma zbiornika na nagromadzenie moczu, trafia do plastikowego pisuaru przymocowanego do ciała. Jakość życia tych osób pozostawia wiele do życzenia: jest to stały zapach moczu, trudności w procedurach higienicznych, gwałtownie zwiększone ryzyko infekcji nerek, a często - niezdolność do wyjścia na zewnątrz. Tymczasem istnieje kilka sposobów na stworzenie nowego pęcherza, tak zwanej neocystoplastyki. Miejsce jelita jest izolowane, moczowody są tam przeszczepiane, tworzy się zespolenie (połączenie) z cewką moczową. Pozwala to pacjentowi na zwykłe oddawanie moczu.

    Ważne jest, aby wiedzieć i zrozumieć, że w leczeniu raka pęcherza moczowego ważna jest nie tylko operacja. Zintegrowane podejście, wspólne wysiłki chirurga-chirurga, chemoterapeuty, radiologa często pomagają nie tylko uratować życie pacjenta, ale także zachować jego jakość życia. W klinice europejskiej, dla każdego pacjenta z rakiem pęcherza moczowego, wymagana jest konsultacja z tymi specjalistami, która pozwala osiągnąć dobre wyniki. W trudnych niejednoznacznych przypadkach staramy się uzyskać „drugą opinię” naszych kolegów z wiodących klinik uniwersyteckich w Austrii, Niemczech i Izraelu.

    Immunoterapia raka pęcherza moczowego

    Immunoterapia jest nowoczesnym, aktywnie rozwijającym się kierunkiem w leczeniu raka, w którym wielu lekarzy i naukowców ma duże nadzieje. Jest również stosowany w przypadku złośliwych guzów pęcherza moczowego.

    Podawanie dopochwowe szczepionki BCG jest praktykowane od ponad 30 lat. W pęcherzu, często po przezcewkowej resekcji guza na wczesnym etapie, wstrzyknięto osłabione prątki gruźlicy. Nie mogą powodować gruźlicy, ale aktywują komórki układu odpornościowego, które zaczynają „zauważać” i atakować nowotwór.

    Bardziej nowoczesnym trendem w immunoterapii nowotworów złośliwych pęcherza moczowego jest stosowanie inhibitorów punktów kontrolnych. Punkty kontrolne to cząsteczki, których system odpornościowy używa do zapobiegania atakom na zdrowe tkanki. Cząsteczki te czasami wykorzystują komórki nowotworowe do tłumienia odpowiedzi immunologicznej. Inhibitory punktów kontrolnych pomagają usunąć ten blok:

    • Blokery PD-L1: atezolizumab (Tecentrik), avelumab (Bavencio), Durvalumab (Imphinzi).
    • Blokery PD-1: niwolumab (Opdivo), pembrolizumab (Keitrud).

    Nagrywaj po konsultacjach przez całą dobę

    Po usunięciu pęcherza - konsekwencje, dieta, opieka | Assuta

    Po usunięciu pęcherza pacjent zostaje przeniesiony na oddział intensywnej terapii, gdzie opamiętuje się, a jego stan powraca do normy.

    Okres pooperacyjny dla cystektomii (opieka nad pacjentem)

    Lekarze eliminują ból lub dyskomfort za pomocą leków. Dla wielu pacjentów stosuje się znieczulenie zewnątrzoponowe, inni otrzymują leki w razie potrzeby. W niektórych przypadkach pacjent przebywa na oddziale intensywnej terapii przez dłuższy czas.

    Monitory, dreny są połączone z pacjentem po cytektomii. Przykładowa lista:

    1. Tlen. Podaż tlenu trwa 1-2 dni, w zależności od stanu osoby. Pielęgniarka sprawdza poziom tlenu i parametry życiowe co 4 godziny.
    2. Rurka nosowo-żołądkowa. Jest on umieszczany podczas operacji przez nos do żołądka. Używając sondy, zawartość żołądka jest odprowadzana, aby wyleczyć i przywrócić jelita. Sonda znajduje się w ciągu 5-7 dni. Czasami występuje ból gardła i suchość w ustach. W tym czasie pacjent nic nie je ani nie pije. Sonda jest usuwana po odzyskaniu jelita.
    3. Cewnik centralny żylny. Wlew dożylny odżywia organizm w tym okresie. Płyn dostaje się do dużej żyły, często w klatce piersiowej przez cewnik. Jest on umieszczany podczas operacji i używany do zakraplaczy, leków, transfuzji krwi, pobierania próbek krwi.
    4. Znieczulenie kontrolowane przez pacjenta. Mała kroplówka (pompa) z dopływem leku znieczulającego, przepisana przez lekarza, jest przymocowana do kroplówki. Pompa jest regulowana tak, aby pacjent, odczuwając ból, mógł nacisnąć przycisk. Aby szybko złagodzić objaw, niewielka ilość leku wchodzi do krwiobiegu.
    5. Sekwencyjne urządzenia do kompresji. Rękaw jest umieszczony wokół każdej nogi. Jest on podłączony do pompy, która pompuje powietrze przez różne części rękawa, tworząc ciśnienie wokół łydki. Ciśnienie przyspiesza ruch krwi przez naczynia, zapobiegając tworzeniu się skrzepów krwi. Urządzenia te są noszone w nocy, w ciągu dnia, z wyjątkiem sytuacji, gdy pacjent opuszcza łóżko i zaczyna chodzić.
    6. Stymulujący spirometr - urządzenie do utrzymania zdrowia płuc po zabiegu. Pielęgniarka uczy, jak go używać. W rezultacie zmniejsza się ryzyko zakażenia płuc i / lub duszności.
    7. Urządzenie drenujące Hemovacs przyspiesza gojenie się ran poprzez usuwanie nadmiaru płynu. Rurka drenażowa jest umieszczana podczas cystektomii, mocowana szwami. Zasadniczo używane są dwie rury, które są usuwane przed rozładowaniem.

    Picie dużej ilości wody będzie możliwe, gdy jelita będą działać. Wczesny powrót do pożywienia i przyjmowanie płynów może prowadzić do nudności i wymiotów. Ruch jelita będzie możliwy w ciągu kilku dni, kiedy organy zostaną przywrócone.

    Ważne jest, aby zacząć siedzieć i chodzić następnego dnia po operacji. Zapobiega to poważnym powikłaniom - rozwojowi zapalenia płuc i powstawaniu zakrzepów w nogach. Pielęgniarki i fizjoterapeuci pomagają pacjentom.

    Przed wypisaniem pacjentom przepisuje się leki przeciwbólowe i leki zapobiegające zaparciom - efekt uboczny leków przeciwbólowych. Niektórym pacjentom przepisuje się antybiotyki.

    Pięć dni po zabiegu przychodzą wyniki badań histologicznych, prawie zawsze o tej porze w szpitalu. Na podstawie uzyskanych wyników omówiono dalsze opcje leczenia.

    2-3 tygodnie po wypisie pacjent odwiedza klinikę w celu przeprowadzenia badań pooperacyjnych. Nawet po zabiegu konieczna jest ciągła obserwacja, aby upewnić się, że choroba nie powróciła.

    Jeśli jednak wystąpią następujące objawy, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem:

    • Występuje ból lub obrzęk nóg, nagły ból w klatce piersiowej lub duszność.
    • W miejscu cięcia pojawiło się zaczerwienienie, bolesność, uczucie ciepła.
    • Gorączka.
    • Ciężkie nudności lub wymioty.

    Badania wykazały, że stosowanie niektórych ziół może powodować komplikacje u ludzi po operacji. Ważne jest, aby zwracać uwagę na następujące rodzaje roślin:

    • Efedryna
    • Echinacea.
    • Dziewczęcy złocień.
    • Czosnek
    • Imbir
    • Żeń-szeń.
    • Goldnesil.
    • Miłorząb dwuklapowy
    • Kava-kava.
    • Lukrecja.
    • Hypericum
    • Waleriana.
    • Witamina E.
    • Z Palmetto.

    Zioła mogą mieć następujące efekty:

    • zmienić lub wydłużyć działanie leków stosowanych w znieczuleniu;
    • wpływać na krwawienie lub krzepnięcie;
    • wpływać na ciśnienie krwi lub oddziaływać z lekami stosowanymi podczas operacji.

    W wielu przypadkach lepiej jest przerwać przyjmowanie leków ziołowych na 2-3 tygodnie przed zabiegiem.

    Możliwe powikłania po usunięciu pęcherza w raku

    To poważna operacja. Spośród następujących powikłań pacjent może nie doświadczyć pojedynczego problemu. Powinieneś mieć świadomość, że na całym świecie podczas radykalnej cystektomii istnieje 60% szans na wystąpienie jednego z następujących efektów. Lekarze kliniki Assuta dokładają wszelkich starań, aby zmniejszyć ryzyko powikłań.

    Ogólne skutki usuwania pęcherza u mężczyzn i kobiet:

    1. Po operacji chirurgicznej jelito grube bardzo powoli wraca do normy, co wymaga tymczasowego wprowadzenia sondy nosowo-żołądkowej. Czasami trwa kilka miesięcy.
    2. Utrata erekcji u mężczyzn. Często podczas cystektomii usuwa się nerwy niezbędne do erekcji.
    3. Suchy wytrysk u mężczyzn, co nie oznacza utraty orgazmu.
    4. Zmniejszenie wielkości pochwy u kobiet, co komplikuje stosunek płciowy. Zmniejsz prawdopodobieństwo osiągnięcia orgazmu.
    5. Nowotworu nie można wyleczyć tylko przez usunięcie pęcherza.
    6. Rozwój infekcji w jelicie lub ranie.
    7. Utrata krwi

    Rzadkie powikłania po usunięciu pęcherza w raku:

    • Problemy ze znieczuleniem, płucami i sercem, które wymagają intensywnej opieki (zakażenie dróg oddechowych, zawał serca, udar).
    • Zakrzepy krwi w nogach lub płucach.
    • Zmniejszona czynność wątroby z czasem.
    • Biegunka
    • Zwężenie moczowodu na styku z jelitami.
    • Nawrót nowotworu w zachowanej cewce moczowej.
    • Zwiększona zawartość kwasu we krwi, która będzie wymagała leczenia.
    • Niedobór witaminy.

    Bardzo rzadkie konsekwencje operacji usuwania pęcherza:

    • Potrzeba kolejnej operacji.
    • Wyciek moczu
    • Uszkodzenia jelit, dużych naczyń krwionośnych i nerwów.
    • Uszkodzenie jelit wymagające obejścia.

    Rehabilitacja po usunięciu pęcherza moczowego

    Ważne jest, aby pozostać aktywnym fizycznie nawet podczas powrotu do zdrowia. Codzienne spacery przyspieszą regenerację, zmniejszą depresję, zwiększą napięcie mięśniowe. Potrzebne jest około sześciu tygodni na całkowite wyleczenie operowanego obszaru. W tym okresie ciężkie i wytężone ćwiczenia, nadmierne chodzenie po schodach są przeciwwskazane. Będzie można prowadzić samochód 3-4 tygodnie po cystektomii, jeśli pacjent czuje się dobrze i nie przyjmuje żadnych leków przeciwbólowych bez recepty.

    Czy po usunięciu pęcherza wymagana jest specjalna dieta?

    Lekarze podają konkretne zalecenia podczas wypisu. Większość pacjentów powróci do normalnej diety. Ale eksperci radzą jeść małe i częste porcje i używać dużo płynu.

    Jakiej pomocy i wsparcia może oczekiwać pacjent w Assucie?

    Klinika przekaże pacjentowi instrukcje dotyczące pielęgnacji cewników i stentów. Jeśli stomia zostanie utworzona, pielęgniarka poinstruuje i wyszkoli.

    Radykalna cystektomia i operacja rekonstrukcyjna to poważne wyzwanie. Wsparcie jest dostępne w klinice, aby pomóc człowiekowi poradzić sobie z sytuacją, jej wpływem na życie. Psycholog jest częścią zespołu lekarzy pracujących z pacjentem.

    Uzyskaj program leczenia

    Pytania do lekarza

    Pytania te są przydatne podczas rozmowy ze specjalistą na temat choroby - raka pęcherza moczowego i radykalnej cystektomii:

    1. Po operacji leczenie będzie kontynuowane?
    2. Jakie są ryzyko operacji?
    3. Czy są jakieś skutki uboczne operacji?

    Zalecenia dotyczące komunikacji z lekarzem

    Te wskazówki pomogą śledzić informacje omawiane podczas wizyt:

    1. Konieczne jest sporządzenie listy pytań, które pacjent chce zapytać specjalisty.
    2. Możesz zaprosić przyjaciela lub członka rodziny, który będzie towarzyszyć pacjentowi i zapewnić mu wsparcie moralne.
    3. Pacjent lub opiekun powinien robić notatki podczas wizyty u lekarza.

    Cystektomia pęcherza moczowego - operacja, jak żyć, recenzje

    Cystektomia to zabieg chirurgiczny polegający na całkowitym lub częściowym usunięciu mocznika. W przypadku poważnego obrazu klinicznego dozwolone jest usunięcie nie tylko samego mocznika, ale także otaczających go węzłów chłonnych, a także organów wchodzących do układu moczowego.

    W praktyce medycznej metoda ta jest stosowana tylko wtedy, gdy inne metody terapeutyczne nie działają.

    Jakie są wskazania i przeciwwskazania?

    Często lekarze stosują tę metodę w diagnostyce raka mocznika, gdy inne metody leczenia nie przynoszą odpowiednich wyników.

    Na ogół cystektomię można wykonać w następujących przypadkach:

    • obecność raka mocznika;
    • rozlana papilomatoza;
    • obecność kilku złośliwych guzów wpływających na tkankę tłuszczową wokół mocznika;
    • diagnozowanie skurczonego mocznika spowodowanego obecnością gruźlicy lub szczególnej postaci zapalenia pęcherza moczowego.

    Każda z tych patologii stanowi zagrożenie dla życia ludzkiego. Dlatego operacja jest konieczną procedurą.

    Cystektomia jest przeciwwskazana w następujących przypadkach:

    • zły stan fizyczny pacjenta;
    • zaawansowany wiek;
    • obecność towarzyszących poważnych chorób;
    • choroby, które zakłócają normalne krzepnięcie krwi;
    • ostre stany zapalne układu moczowo-płciowego.

    Każdy z tych warunków jest dobrym powodem, aby nie rozpocząć operacji chirurgicznej.

    Proces przygotowania do operacji

    Niezwykle ważnym punktem jest proces przygotowania do cystektomii. Wynika to z faktu, że ten zabieg chirurgiczny jest złożony i trwa do 8 godzin.

    Najpierw pacjent jest konsultowany przez anestezjologa. Następnie chirurg przepisuje pacjentowi kilka badań, aby dokładniej zdiagnozować jego stan.

    Dwa tygodnie przed zabiegiem przepisano preparat probiotyczny w celu ustalenia mikroflory przewodu pokarmowego. Z ich pomocą możesz zminimalizować ryzyko infekcji.

    Aby przywrócić proces oddawania moczu, chirurdzy wykorzystują część jelita. W takich okolicznościach może być konieczne przygotowanie organów trawiennych:

    1. Pacjent musi przejść kurs leków przeciwbakteryjnych.
    2. Dwa dni przed operacją pacjent musi przestrzegać ścisłej diety, w której nie ma stałego pokarmu.

    Przed samą operacją nie można palić i używać wody. Z silnym pragnieniem pacjent może spłukać usta wodą.

    Kilka tygodni przed zabiegiem pacjent musi zaprzestać przyjmowania niektórych leków. Lista takich leków obejmuje: aspirynę, naproksen i plavix.

    Tradycyjna metoda

    Radykalny typ usunięcia pęcherza u mężczyzn sugeruje, oprócz wycięcia samego mocznika, usunięcie innych narządów układu moczowo-płciowego. Jeśli chodzi o taką procedurę u kobiet, obejmuje ona również wycięcie części innych narządów, które tworzą układ rozrodczy i układ moczowy.

    Zabieg rozpoczyna się od znieczulenia. Następnie pacjenta umieszcza się w określony sposób na stole operacyjnym. Mężczyźni po prostu kładą się na plecach, a kobiety muszą pozować na plecach ze specjalną pozycją nóg na specjalnym stojaku. W następnym kroku wprowadza się cewnik do mocznika i wykonuje się nacięcie od łonowego do pępka.

    Podczas radykalnej cystektomii chirurg przestrzega kilku prostych zasad:

    1. Przestrzeganie radykalnej zasady. W jednym uderzeniu wycina się całą jamę moczową i sąsiednie węzły chłonne.
    2. Zasada ablacji. Chirurdzy nie pozwalają na rozprzestrzenianie się komórek nowotworowych na inne układy ciała.
    3. Przestrzeganie zasady antybiotyku. Chirurdzy całkowicie wycinają cały nowotwór złośliwy poprzez leczenie ran roztworem alkoholu.

    Po całkowitym wycięciu mocznika specjaliści będą zaangażowani w tworzenie nowej drogi wydalania moczu. Następnie zespół chirurga zszywa wszystkie nacięcia i opuszcza cewniki. Po zakończeniu operacji pacjent zostanie wysłany na oddział, gdzie spędzi około tygodnia do końca pierwotnego powrotu do zdrowia.

    Typ laparoskopowy

    W ramach tej procedury chirurgicznej mocznik jest usuwany, a mocz kierowany do innych narządów wewnętrznych. Chirurdzy często dochodzą do takiej operacji podczas diagnozowania guza nowotworowego u pacjenta. Proces przygotowania do operacji jest całkowicie analogiczny do radykalnej cystektomii.

    Interwencja jest przeprowadzana za pomocą znieczulenia ogólnego przez dwie godziny. W jamie brzusznej pacjenta chirurdzy wykonują kilka otworów w celu wprowadzenia laparoskopu i innych urządzeń.

    Następnie powiązane są naczynia krwionośne zaopatrujące moczowód. Po tym pęcherz jest wycinany z oddzieleniem od cewki moczowej i naczyń krwionośnych.

    Następnie eksperci wytwarzają nową ścieżkę odprowadzania moczu. Najpopularniejszą metodą jest tworzenie zbiornika moczu z fragmentu jelita, który zastąpi mocznik. W innych przypadkach cewkę moczową można doprowadzić do przodu brzucha. Pacjenci po takiej operacji otrzymują pierwszą grupę osób niepełnosprawnych.

    Nerwowy typ operacji

    Cystektomia zachowująca nerwy jest taką operacyjną interwencją, która kosztuje wszystkie nerwy odpowiedzialne za funkcjonowanie narządów płciowych.

    Często, stosując technikę radykalnej wycięcia, uszkodzone są nerwy i naczynia krwionośne odpowiedzialne za funkcjonowanie narządów płciowych, co prowadzi do zaburzeń seksualnych. Mężczyźni, którzy chcą uratować swoje życie seksualne, mogą kwalifikować się do operacji oszczędzającej nerwy.

    Suprabossive metoda odwracania moczu

    Do tej pory stosuje się kilka metod nadpęcherzowego odprowadzania moczu i zastępowania mocznika:

    • mokra kutaneostomia;
    • sucha kutaneostomia tworząca się z pojemności jelitowej do zbierania moczu;
    • wydalanie moczu przez jelita;
    • tworzenie mocznika z jelita.

    Nowoczesna medycyna ureterosyngostomii jest stosowana niezwykle rzadko, ponieważ istnieje wysokie ryzyko zakażeń. Alternatywnie do tej metody, zbiorniki moczu często powstają z jelit.

    Konsekwencje procedury i rokowania

    Operacja usunięcia pęcherza nie gwarantuje pozbycia się raka. Często zdarza się, że guz powraca i rozprzestrzenia przerzuty do innych narządów i układów organizmu. Jednocześnie ze względu na wycięcie mocznika może znacznie zmniejszyć ryzyko nawrotu choroby.

    Pomimo faktu, że powikłania występują nie tak często, nadal istnieje możliwość ich wystąpienia. Często efektem usuwania mocznika są:

    • krwawienie;
    • zakażenie rany;
    • niedrożność moczowodu;
    • zatrzymanie moczu;
    • pojawienie się przetok;
    • nawrót raka.

    Proces rehabilitacji pooperacyjnej w szpitalu

    Pacjent po operacji wycięcia mocznika jest umieszczany na oddziale intensywnej terapii w celu odzyskania pooperacyjnego. Przeciętnie osoba przychodzi do takiego pokoju przez około tydzień. Pacjenci łagodzą ból za pomocą farmakologicznych środków znieczulających.

    Ponadto lekarze korzystają z tej listy specjalnych urządzeń medycznych, takich jak:

    • automatyczne urządzenia do dostarczania tlenu;
    • sonda nosowo-żołądkowa;
    • cewnik do żył;
    • specjalna pompa do podawania środka przeciwbólowego w kroplówce;
    • spirometr

    Przywrócenie w domu

    Jeśli cewka moczowa nie została wyciągnięta przez lekarzy, życie osoby po operacji wycięcia mocznika nie zmienia się zbytnio.

    Jeśli mówimy o pacjentach z pisuarem umieszczonym na brzuchu, będą musieli monitorować jego napełnianie, szybko odprowadzać mocz, a także kontrolować higienę pętli jelitowej, która jest wyprowadzana. Jeśli mocznik został utworzony przez chirurga z części jelita, wówczas życie osoby pozostaje takie samo.

    Nawet jeśli dana osoba utworzy naturalny zbiornik na mocz, nie będzie miało znaczenia, że ​​w pierwszych tygodniach po operacji jego mocz zostanie wydalony do pisuaru. Ma to na celu zapewnienie, że zbiornik moczu jest lepiej przymocowany do moczowodu i dróg moczowych.

    Należy pamiętać, że pacjent musi się poruszać nawet w okresie pooperacyjnym. W celu ogólnego zwiększenia napięcia mięśniowego i przyspieszenia procesu regeneracji, musisz ćwiczyć codziennie na świeżym powietrzu.

    Pełny powrót do zdrowia po zabiegu trwa około miesiąca. W tym czasie należy całkowicie unikać podnoszenia ciężarów i wchodzenia po schodach powyżej 3. piętra.

    Pacjent może zacząć jeść trochę po 3 dniach po zabiegu. Wynika to z faktu, że podczas operacji istnieje możliwość uszkodzenia jelit. Następnie specjalista prowadzący przepisuje pacjentowi specjalny schemat leczenia i dietę.

    Musisz także całkowicie wyeliminować potrawy smażone i tłuste z jedzenia. Zaleca się jeść więcej pokarmów białkowych i warzyw. Zaleca się gotowanie potraw na parze lub gotowanie.

    Aby znormalizować proces oddawania moczu, lekarze zalecają pacjentom wykonywanie pewnych ćwiczeń fizycznych.

    Takie ćwiczenia muszą być wykonywane miesiąc po zabiegu i przez całe życie, co pomoże utrzymać układ moczowy w normalnym stanie.

    Zestaw ćwiczeń pomoże tonizować mięśnie dna miednicy, które są odpowiedzialne za oddawanie moczu. Często pacjentom przepisuje się regularne korzystanie z kompleksu ćwiczeń Kegel.

    Takie ćwiczenia są bardzo proste do wykonania i nie są podzielone na dwie części:

    1. Konieczne jest stopniowe napięcie mięśni. Konieczne jest naśladowanie wysiłków, które osoba musi podjąć, aby na siłę przerwać proces oddawania moczu. Po osiągnięciu szczytu wysiłku, wymagane jest utrzymanie w tym stanie przez co najmniej pięć sekund.
    2. Drugi etap to szybki skurcz i rozluźnienie mięśni odpowiedzialnych za przerwanie oddawania moczu.

    Jak pacjenci reagują na operację?

    Opinie pacjentów na temat operacji:

    W zeszłym roku zdiagnozowano u niego raka pęcherza moczowego. Przeprowadzono operację usunięcia go, a następnie utworzenie kanału moczowego w zewnętrznym pisuarze. Ogólnie stan zdrowia nie uległ zmianie. To prawda, że ​​nie można nie zauważyć pewnego dyskomfortu związanego z koniecznością ciągłej zmiany pisuaru i kontroli higieny. Czasami punkt wyjścia uformowanego kanału staje się zapalny, co jest eliminowane za pomocą specjalnych maści.

    Eugene, 23 lata

    Dzięki wysiłkom i umiejętnościom mojego lekarza po operacji usunięcia mocznika moje życie niewiele się zmieniło. Chirurg utworzył naturalny zbiornik moczu z części jelita. W zasadzie doświadczyłem problemów w ciągu pierwszych kilku tygodni po zabiegu. Było to spowodowane dyskomfortem, który powoduje noszenie zewnętrznego pisuaru. Ponadto nie można nie zauważyć bólu po operacji, chociaż mijają one w ciągu dwóch do trzech tygodni.

    Minęło pięć lat od usunięcia pęcherza moczowego. Ogólnie cieszę się, że chirurgowi udało się utworzyć nowy mocznik z części jelita. Moje życie niewiele się zmieniło. Jedyne upośledzenia, które odczuwam w zakresie odżywiania. Ponadto musisz codziennie wykonywać specjalne ćwiczenia, aby utrzymać normalny stan dróg moczowych.